Tujuh maha dosa

Tujuh maha dosa ialah satu pengelasan maksiat dalam ajaran-ajaran Kristian awal untuk mendidik dan melindungi pengikut-pengikutnya daripada naluri-naluri asas manusia. Gereja membahagikan dosa kepada dua jenis:
 dosa kecil: boleh dimaafkan melalui upacara suci
 dosa besar: boleh memusnahkan hidup limpah kurnia serta menghadapi penglaknatan kekal, jika tidak dibebaskan melalui sakramen pengakuan dosa.

Bermula dengan awal abad ke-14, kepopularan tujuh maha dosa di kalangan pelukis-pelukis pada masa itu telah mengukuhkan kedudukannya dalam kebudayaan manusia di seluruh dunia. Ketujuh-tujuh maha dosa yang telah diterima secara umum adalah seperti berikut:
 : Kebanggaan
 : Ketamakan
 : keborosan, kemudian nafsu berahi
 : Keirian
 : Kelahapan
 : Kemarahan
 : Keculasan. 
Setiap maha dosa mempunyai salah satu daripada Tujuh Sifat Murni Suci yang sepadan.

 Pautan luar 
 Laman web Seven-Deadly-Sin: Tujuh Maha Dosa
 Rencana mengenai kedudukan Kemalasan yang kurang penting antara dosa-dosa
 Jurnal Whitestone: Tujuh Maha Dosa
 Soal jawab Katolik mengenai Hukum Moral
 Tujuh Maha Dosa di Tempat Kerja
 7 Maha Dosa, 7 Maha Kemurnian
 PITscan - Alat berdasarkan senarai lapan pemikiran berbahaya yang lebih awal oleh Evagrius
 7 Maha Dosa (kelucuan dan blog Politik Amerika Syarikat)


Kategori:Doktrin Katolik
Kategori:Istilah Kristian