Banjaran Titiwangsa

Banjaran Titiwangsa (), juga dikenali sebagai Banjaran Besar () oleh penduduk tempatan, merupakan sebuah banjaran yang menganjur dari wilayah-wilayah Songkhla, Yala dan Narathiwat di selatan Thailand hingga ke bandar Tampin di selatan Negeri Sembilan, Semenanjung Malaysia. Bahagian banjaran di utara yang berdekatan dengan Thailand Selatan dikenali sebagai Banjaran Sankalakhiri (, RTGS: Thio Khao Sankalakhiri , bermaksud "Pergunungan Sang Kala" atau "Pergunungan Segara"). 

Panjang banjaran ini kira-kira 480 km manakala tingginya 700 meter hingga 2,100 meter dari aras laut, dengan Gunung Korbu di Perak sebagai kemuncak tertinggi.

Geografi
281px|thumb|Peta relief Semenanjung Malaysia, yang memaparkan sistem banjaran-banjaran gunung di tengahnya. Banjaran Titiwangsa boleh dikenalpasti sebagai banjaran terpanjang yang melalui sepanjang sempadan negeri-negeri  Perak, Kelantan, Selangor dan Pahang dan merentasi Negeri Sembilan.

Banjaran Titiwangsa adalah sebahagian daripada sistem Perbukitan Tanah Seri yang meliputi selatan Myanmar, selatan Thailand dan Semenanjung Malaysia. Banjaran ini bertindak sebagai tulang belakang Semenanjung Malaysia yang memisahkan pantai barat dengan pantai timur Semenanjung, selain menjadi legeh bagi sungai-sungai utama di semenanjung Malaysia. Pola saliran atau cara cawangan-cawangan sungai dicantumkan dengan sungai utama ialah pola saliran reranting. 

Banjaran gunung yang terpanjang di Malaysia ini menganjur dari selatan Thailand ke Negeri Sembilan, di mana Tampin merupakan titik penghujung keseluruhan jajaran utama banjaran itu secara geografi. Singkapan batuan granit Titiwangsa berupa gugusan-gugusan inselberg (gunung atau bukit yang terpencil dari banjaran utama) seterusnya menganjur ke selatan hingga ke Pulau Besar, Melaka di perairan Selat Melaka.

Gunung Korbu di Perak merupakan gunung tertinggi di Banjaran Titiwangsa. Di sebelah utara pula, Gunung Ulu Titi Basah yang terletak di sempadan Malaysia - Thailand merupakan kemuncak tertinggi, dan Gunung Besar Hantu yang terletak di sempadan Negeri Sembilan - Pahang merupakan kemuncak tertinggi di bahagian selatan banjaran ini. Kemuncak-kemuncak penting yang lain adalah Gunung Yong Belar, Gunung Gayong, Gunung Yong Yap dan Gunung Chamah di sempadan Perak - Kelantan, Gunung Semangkok, Gunung Ulu Kali dan Gunung Nuang di sempadan Selangor - Pahang. 
Sementara Perak dan Selangor dipisahkan dari Kelantan dan Pahang sepanjang Banjaran Titiwangsa, banjaran itu membahagikan Negeri Sembilan menjadi dua kawasan, iaitu Negeri Sembilan Barat yang merangkumi daerah-daerah Seremban, Port Dickson dan Rembau, dan Negeri Sembilan Timur yang terdiri daripada daerah-daerah Tampin, Kuala Pilah, Jempol dan Jelebu.Yaakub Idrus. Rumah Melayu Negeri Sembilan: satu analisis seni bina Melayu. Penerbit Fajar Bakti, 1966, m/s. 11. https://malaycivilization.com.my/omeka/files/original/a884b36ae16d4af41735580e8b03038b.pdf 

Kegiatan ekonomi

251px|thumb|Ladang teh BOH di Tanah Tinggi Cameron, Pahang.


Pelancongan dan pertanian merupakan dua sektor ekonomi yang lazim giat dijalankan di sekitar banjaran ini, dengan tertubuhnya tiga buah pusat peranginan tanah tinggi utama iaitu Tanah Tinggi Cameron, Tanah Tinggi Genting dan Bukit Fraser.
Di sini juga dijalankan penanaman tanaman hawa sederhana seperti teh, bunga-bungaan dan sayur-sayuran.

Dalam budaya popular
Banjaran gunung ini menjadi tema lagu patriotik bertajuk "Titiwangsa" yang mula dinyanyikan oleh Saloma. Liriknya memuji keindahan dan kemegahan Banjaran Titiwangsa, dan apa saja kepentingannya kepada Tanah Melayu.

Galeri

Lihat juga
Geografi Malaysia

 Rujukan 

Kategori:Banjaran Titiwangsa
Kategori:Tanah tinggi di Malaysia
Kategori:Semenanjung Melayu
Kategori:Semenanjung Malaysia
Kategori:Banjaran Tenasserim