Kata kerja

جختاطوجخب

 Kata kerja transitif 

Kata kerja transitif ialah segala perbuatan yang dilakukan oleh pembuatnya kepada benda lain. Benda yang kena oleh perbuatan itu dipanggil penyambut (objek). Ayat yang menggunakan kata kerja transitif mesti mempunyai penyambut (objek). Kata kerja ini biasanya mempunyai imbuhan ‘me-‘ sama ada sebagai awalan atau sebahagian daripada imbuhan contohnya mengambil, mendermakan, membacakan, menduduki, mempersilakan.

 Kata kerja tak transitif 

Kata kerja tak transitif ialah segala perbuatan yang dilakukan oleh pembuat itu kepada diri pembuat itu sendiri, tidak kepada benda atau orang lain. Kata kerja ini tidak memerlukan penyambut. Kata kerja tak transitif terbahagi kepada dua iaitu kata kerja tak transitif berpelengkap dan kata kerja tak transitif tak berpelengkap.

Aspek pengimbuhan kata kerja
Seperti dengan kata nama, kata kerja juga melalui proses pengimbuhan kerana proses pengimbuhan amat produktif dalam proses pembentukan kata kerja bahasa Melayu.

Imbuhan kata kerja
Terdapat empat imbuhan yang membentuk kata kerja, iaitu:
 awalan kata kerja akhiran kata kerja apitan kata kerja sisipan kata kerjameN- beR- teR- di- mempeR- dipeR- -kan -imeN-...-kan beR-...-kan beR-...-an di-...-kan meN-...-i di-...-i mempeR-...-kan mempeR-...-i ke-...-an dipeR-...-kan dipeR-...-i tiada

 Lihat juga 
 Tatabahasa
 Golongan Kata

Rujukan
 Nik Safiah Karim dan Norliza Jamaluddin. 2002. Bahasa Melayu STPM (Kertas 1 & 2). Shah Alam: Penerbit Fajar Bakti Sdn. Bhd.

Kategori:Golongan kata
Kategori:Tatabahasa bahasa Melayu