Kata nama

Kata nama ialah perkataan yang boleh menjadi unsur inti bagi binaan frasa nama. Selalunya perkataan demikian menamakan orang, haiwan, tempat, benda, atau konsep.Nik Safiah Karim, Farid M. Onn, Hashim Haji Musa, dan Abdul Hamid Mahmood. 2008. Tatabahasa Dewan ed. Ketiga. Kuala Lumpur: Dewan Bahasa dan Pustaka. Ia terbahagi kepada beberapa subgolongan berdasarkan ciri-ciri semantik perkataannya iaitu seperti kata nama khas, kata nama am, dan kata ganti nama. Sebagai contoh, berikut ialah beberapa binaan frasa nama yang menunjukkan kedudukan kata nama sebagai inti frasa nama dan perkataan-perkataan lain yang hadir sebelum dan selepasnya. Contohnya:

 Frasa nama Unsur sebelum Kata nama Unsur selepassebuahsemuatiap-tiapempat orangdewanbaspendapatpelajarpersidanganpelanconganbernassekolah menengah

Penggolongan kata nama
Penggolongan kata nama adalah berdasarkan ciri-ciri makna (atau semantik).
 Kata nama khas 
Kata nama khas ialah kata nama yang secara khususnya digunakan untuk menyebut nama orang, haiwan, benda, institusi, undang-undang, bangsa, bahasa, pangkat, dan seumpamanya. Biasanya, dalam tulisan, huruf pertama kata nama khas ditulis dengan huruf besar. Kata nama khas boleh dibahagikan kepada subgolongan 
 Hidup > Manusia / Bukan manusia
 Tak hidup 
Perkataan Nama Khas digunakan bagi menyebut sesuatu yang tertentu, khusus atau khas. Contoh perkataan ditunjukkan seperti di bawah:

 Kata nama khas hidup manusia Kata nama khas hidup bukan manusia Kata nama khas tak hidupAminah
Puan Marita TanTengku AbdullahProf. FatimahSenator Wong Ah MengDoktor MuthusamyJibrail
TumpukSang KancilHevea brasiliensis (pokok getah)Melayu
Proton WajaThailandPiala ThomasIstana BudayaTan Sri

 Kata nama am 
Kata nama am ialah perkataan yang merujuk benda, perkara atau konsep umumNik Safiah Karim dan Norliza Jamaluddin. 2002. Bahasa Melayu STPM (Kertas 1 & 2). Shah Alam: Penerbit Fajar Bakti Sdn. Bhd. seperti dalam contoh di bawah:
benda: sekolah, kereta, cakerawala
perkara: roh, udara, iklim
konsep: kesejahteraan, perpisahan, keindahan

Kata nama am boleh dibahagikan kepada dua iaitu konkrit dan abstrak. Kata nama am konkrit ialah nama sesuatu yang dapat dipegang, dirasa atau dilihat. Kata nama am abstrak pula ialah nama sesuatu yang hanya dibayangkan atau dikhayalkan. Kedua-dua kelas kata ini boleh terdiri daripada kata dasar dan kata terbitan. 

Contoh: buai -> buaian

Seterusnya kata nama am boleh dibahagikan kepada jenis-jenis yang lebih kecil berdasarkan ciri makna perkataannya, seperti berikut:
 Kata nama am hidup manusia: petani, ayah, ibu, sasterawan, pelukis, jurujual
 Kata nama am hidup bukan manusia: ayam, pokok, harimau, malaikat, ikan, bidadari
 Kata nama am tak hidup institusi: sekolah, persatuan, perpustakaan, hospital, pejabat pos, stesen bas
 Kata nama am tak hidup bukan institusi konkrit: rumah, lautan, langit, cakerawala, kereta, pekan
 Kata nama am tak hidup bukan institusi abstrak berbilang: senyuman, bayangan, pendapat, cadangan
 Kata nama am tak hidup bukan institusi abstrak tak berbilang: iklim, keindahan, ajaran, hasrat

Kata nama am mestilah menggunakan huruf kecil melainkan pada awal ayat.

 Kata ganti nama 

Kata ganti nama ialah perkataan yang menjadi pengganti kata nama khas dan kata nama am. Golongan kata ganti nama dapat dipecahkan kepada beberapa subgolongan seperti:

1. Kata ganti nama tunjuk

Dalam bahasa Melayu, terdapat hanya dua kata ganti nama tunjuk, iaitu: itu, ini

2. Kata ganti nama diri

Kata ganti nama diri terbahagi kepada dua, iaitu:
 kata ganti nama diri tanya, yang terdiri daripada tiga: apa, siapa, mana
 kata ganti nama diri orang, terdiri daripada tiga jenis: pertama, kedua, dan ketiga

Kata ganti nama digunakan untuk mewakili diri seseorang atau sebagai penunjuk. Kata ganti nama penunjuk terbahagi kepada dua iaitu penunjuk bersifat menerangkan (contohnya ini, itu), dan penunjuk bersifat pertanyaan (contohnya siapa, apa, mana).

 Pembentukan kata nama 
Dalam bahasa Melayu terdapat empat bentuk kata nama, iaitu:
 kata nama tunggal
 kata nama terbitan
 kata nama majmuk
 kata nama ganda
contoh:
 kata nama tunggal kata nama terbitan kata nama majmuk kata nama gandaikanrohbapatempayanbelantaraposkodpendakipekedaikekasihjuruterbangpinggiranpenantianpekarangankedudukantelapakserulingbalai raya Datuk Bendahara deria rasa anak emas susu pekat manis Timbalan Naib Canselor medan sinaran buku limameja-meja kawasan-kawasan tadika-tadika lelangit sesumbu jejantas sayur-mayur biji-bijian kementerian-kementerian lauk-pauk suku-sakat

 Aspek pengimbuhan kata nama
Dalam bahasa Melayu proses pengimbuhan digunakan dengan amat kerap untuk membentuk perkataan. 

Imbuhan kata nama

 awalan kata nama akhiran kata nama apitan kata nama sisipan kata namapenN-, pe-, peR-, ke-, juruhanya satu akhiran kata nama, iaitu -anpenN-...-an, pe-...-an, peR-...-an, ke-...-an -el-, -er-, -em-
Sisipan kata nama tidak produktif lagi dalam bahasa Melayu dan perkataan-perkataan yang mengandungi sisipan dianggap sudah membeku.

 Lihat juga 
 Tatabahasa
 Golongan Kata

Rujukan

Kategori:Tatabahasa
Kategori:Tatabahasa bahasa Melayu