सर विल्यम गॉर्डन-कमिंग, चौथे बॅरोनेट

सर विल्यम अलेक्झांडर गॉर्डन-कमिंग, चौथा बारोनट (२० जुलै, १८४८ - २० मे, १९३०), हे एक स्कॉटिश भूभागाचे मालक, सैनिक, समाजकारण करणारे आणि एक प्रसिद्ध स्त्रीपुरुष होते. ते १८९१ च्या शाही बकारात प्रकरणात केंद्रीय व्यक्ती होते. त्यांनी बारोनटसंपत्ती मिळवल्यानंतर १८६८ मध्ये ब्रिटिश आर्मीमध्ये सामील झाले आणि दक्षिण आफ्रिका, इजिप्त आणि सुडानमध्ये सेवा दिली; त्यांनी प्रतिष्ठा मिळवली आणि लेफ्टनंट-कर्नलच्या पदावर पोहोचले. एक साहसी व्यक्ती म्हणून, त्यांनी अमेरिकेत आणि भारतात शिकार करण्यासही वेळ व्यतीत केला.

एडवर्ड, वेल्सच्या राजाच्या, २० वर्षांहून अधिक काळचा मित्र, १८९० मध्ये त्यांनी यॉर्कशायरच्या पूर्व भागातील ट्रानबी क्रॉफ्ट येथे एक घराच्या पार्टीमध्ये उपस्थित राहिले, जिथे राजाच्या आग्रहावर बकारात खेळण्यात भाग घेतला. दोन रात्रींतील खेळाच्या कालावधीत त्यांच्यावर बेईमानीच्या आरोप करण्यात आले, ज्याचे त्यांनी जोरदार अस्वीकृती दिली. प्रकरणाची माहिती बाहेर आल्यानंतर, त्यांनी पार्टीच्या पाच सदस्यांविरुद्ध बदनामीचा दावा केला; वेल्सचा राजाआसारखा साक्षीदार म्हणून बोलावण्यात आला. हा प्रकरण एक सार्वजनिक नफरत बनला, ब्रिटन आणि परदेशात व्यापकपणे याचे रिपोर्टिंग झाले, परंतु निर्णय गॉर्डन-कमिंगच्या विरोधात गेला आणि त्याला सभ्य समाजातून बहिष्कृत करण्यात आले.

एक देखणा, गर्विष्ठ माणूस, गॉर्डन-कमिंग हा विवाहिता महिलांबरोबर विशेषतः flirt करणारा होता. कोर्टाच्या प्रकरणानंतर त्याने फ्लोरेन्स गार्नर, एक अमेरिकन वारसाडणारा, यांच्यासोबत विवाह केला; या दांपत्याला पाच मुलांची संतान झाली, परंतु त्यांचे संबंध असंतुष्ट होते. तो लेखक केटी फर्ड आणि जेन गॉर्डन-कमिंग यांचा आजोबा होता.

आरंभिक जीवन विलियम गॉर्डन गॉर्डन-कमिंग यांचा जन्म 20 जुलै 1848 रोजी फोरेसच्या जवळील सॅन्क्व्हार हाऊसमध्ये झाला. त्याचे माता-पिता अलेक्झांडर पेनरोस गॉर्डन-कमिंग—गॉर्डन-कमिंग बारनिट्सपैकी तिसरा—आणि अॅन पिटकॅर्न (जन्म कॅम्पबेल) होते. विलियम हा त्यांच्या चार मुलांपैकी दुसरा आणि त्यांच्या मोठ्या मुलगा होता. त्याचा काका, रौलेन जॉर्ज गॉर्डन-कमिंग, एक प्रसिद्ध मोठ्या खेळीचा शिकारी होता; आणि त्याची काकू, कॉन्स्टन्स गॉर्डन-कमिंग, एक प्रवास लेखिका होती. गॉर्डन-कमिंग यांना इंग्लिश बोर्डिंग शाळा ईटन आणि वेलिंग्टनमध्ये शिक्षण मिळालं.

अठरा वर्षांच्या वयात त्याने बारोनट्टीचा वारसा घेतला आणि क्लान कॅमिंगचा प्रमुख बनला; त्याची ओळ चौथ्या शतकापासून तयार केलेली होती, चार्लमेनच्या माध्यमातून. त्याच्या वारसामध्ये तीन मोरेशायर मालमत्ता समाविष्ट होत्या: फॉरेसजवळील आल्टायरे, एल्जिनजवळील गॉर्डनस्टून, आणि डॅलसचे गाव. या मालमत्तांचा एकूण 38,500 एकर (156 किमी²) गुणवत्तेनुसार खराब असलेल्या जमिनीवर वर्चस्व होता; 1890 च्या आसपास या मालमत्तांमधून वार्षिक उत्पन्न £60,000 किंवा £80,000 म्हणून दिले गेले आहे.

लष्करी कारकीर्द[संपादन करा] गोर्डन-कमिंग यांना अस्थमा होता आणि ते एका डोळ्याने अंध होते, तरीही त्यांनी १८६८ मध्ये स्कॉट्स फ्युझिलियर गार्ड्समध्ये (ज्याचे नाव १८७७ मध्ये स्कॉट्स गार्ड्स असे झाले) एन्साइन म्हणून कमिशन खरेदी केली (२५ डिसेंबर १८६७ पासून तारीख दिलेली).[1][7][8] त्यांना १७ मे १८७१ रोजी कुमिशन विकत घेऊन रेजिमेंटल लेफ्टनंट आणि ब्रेव्हेट कॅप्टन पदावर पदोन्नती मिळाली, जे कमिशन खरेदीसाठी उपलब्ध असलेले शेवटचे वर्ष होते.[9][b] त्यांनी अँग्लो-झुलु युद्धात दक्षिण आफ्रिकेत सेवेसाठी स्वयंसेवक म्हणून भाग घेतला, जिथे त्यांनी शौर्य दाखवले आणि त्यांचा उल्लेख प्रसारणात झाला; उलुंडीच्या लढाईनंतर ते सैटशवोच्या क्रालमध्ये गेलेले पहिले व्यक्ती होते (१८७९). त्या वर्षी त्यांनी त्यांच्या मुलाच्या मृत्यूवर, नेपोलियन, प्रिन्स इम्पेरियल यांच्या मृत्यूवर, माजी सम्राज्ञी यूजिनी यांना लष्कराच्या वतीने सांत्वन संदेश दिला होता.

 सुरुवातीचे जीवन 
विल्यम गॉर्डन गॉर्डन-कमिंग यांचा जन्म २० जुलै १८४८ रोजी मोरेशायरमधील फोरेस जवळील सँक्वार हाऊस येथे झाला. त्यांचे पालक अलेक्झांडर पेनरोस गॉर्डन-कमिंग - गॉर्डन-कमिंग बॅरोनेट्समधील तिसरे - आणि अ‍ॅन पिटकेर्न (नी कॅम्पबेल) होते. विल्यम हे या जोडप्याच्या चार मुलांपैकी दुसरे आणि त्यांचा मोठा मुलगा होते. त्यांचे काका, रौलेन जॉर्ज गॉर्डन-कमिंग, एक प्रसिद्ध मोठ्या शिकारी होते; आणि त्यांची काकू, कॉन्स्टन्स गॉर्डन-कमिंग, एक प्रवास लेखक होती. गॉर्डन-कमिंग यांचे शिक्षण इटन आणि वेलिंग्टन येथील इंग्रजी बोर्डिंग स्कूलमध्ये झाले.

वयाच्या अठराव्या वर्षी त्यांना बॅरोनेटीचा वारसा मिळाला आणि ते कुळ कमिंगचे प्रमुख झाले; त्यांची वंशावळ चौथ्या शतकापासून चार्लेमेनपर्यंत पसरली होती. त्यांच्या वारशात तीन मोरेशायर इस्टेट्स समाविष्ट होत्या: फोरेसजवळील अल्टायर, एल्गिनजवळील गॉर्डनस्टाउन आणि डलास गाव. या इस्टेटमध्ये एकूण ३८,५०० एकर (१५६ किमी२) निकृष्ट दर्जाची जमीन होती; १८९० च्या सुमारास इस्टेटमधून मिळणारे वार्षिक उत्पन्न £६०,०००किंवा £८०,००० असे दिले गेले आहे.

 लष्करी कारकीर्द 
जरी गॉर्डन-कमिंग यांना दमा होता आणि ते एका डोळ्याने अंध होते, तरीही त्यांनी १८६८ मध्ये (२५ डिसेंबर १८६७ पासून) स्कॉट्स फ्युसिलियर गार्ड्स (१८७७ मध्ये स्कॉट्स गार्ड्स असे नाव बदलले गेले) मध्ये एक कमिशन खरेदी केले. १७ मे १८७१ रोजी त्यांना खरेदीद्वारे रेजिमेंटल लेफ्टनंट आणि सैन्यात कॅप्टनच्या ब्रेव्हेट रँकवर बढती देण्यात आली, शेवटचे वर्ष ज्यामध्ये कमिशन खरेदीसाठी उपलब्ध होते. त्यांनी अँग्लो-झुलू युद्धात दक्षिण आफ्रिकेत सेवेसाठी स्वयंसेवा केली, जिथे त्यांनी शौर्याने सेवा केली आणि प्रेषणांमध्ये त्यांचा उल्लेख होता; उलुंडीच्या लढाईनंतर (१८७९) केश्वेयोच्या क्रालमध्ये प्रवेश करणारा तो पहिला माणूस होता. त्या वर्षी त्यांनी माजी सम्राज्ञी युजेनी यांना त्यांचा मुलगा, नेपोलियन, प्रिन्स इम्पीरियल यांच्या मृत्युबद्दल सैन्याच्या शोकसंवेदना व्यक्त केल्या.

२८ जुलै १८८० रोजी गॉर्डन-कमिंग यांना रेजिमेंटल रँक ऑफ कॅप्टन आणि आर्मी रँक ऑफ लेफ्टनंट-कर्नल म्हणून बढती देण्यात आली. त्यांनी अँग्लो-इजिप्शियन युद्धादरम्यान (१८८२) इजिप्तमध्ये आणि महदीस्ट युद्धात (१८८४-१८८५) सुदानमध्ये सेवा बजावली, ज्यातील शेवटचा युद्ध गार्ड्स कॅमल रेजिमेंटमध्ये डेझर्ट कॉलममध्ये होता.  २३ मे १८८८ रोजी त्यांना रेजिमेंटल रँक ऑफ मेजर म्हणून बढती देण्यात आली.

त्यांनी स्वतंत्र प्रवास आणि साहसासाठी वेळ काढला, भारतात पायी वाघांचा पाठलाग केला आणि अमेरिकेतील रॉकी पर्वतांमध्ये शिकार केली;१८७१ मध्ये त्यांनी भारतातील त्यांच्या प्रवासाचा लेखाजोखा, वाइल्ड मेन अँड वाइल्ड बीस्ट्स: सीन्स इन कॅम्प अँड जंगल प्रकाशित केला. या कामात भारतात ये-जा करण्यासाठी आणि येथून ये-जा करण्यासाठी सर्वोत्तम मार्ग आणि कोणत्या ऋतूत शिकारीसाठी कोणते प्राणी उपलब्ध आहेत, तसेच शिकारीला मोहिमेवर जाण्यासाठी आवश्यक असलेली उपकरणे यांचा समावेश आहे. त्यांनी त्यांच्या कामाचा शेवट पुढीलप्रमाणे केला:

माझ्या कृतींचा रेकॉर्ड सामान्य वाचकाला अधिक स्वीकारार्ह वाटला असता जर तो केवळ कत्तलींपेक्षा इतर गोष्टींनी अधिक वैविध्यपूर्ण असता आणि देशाच्या भूगोल, दृश्ये आणि नैसर्गिक इतिहास, मानवी आणि पशुपक्ष्यांच्या वृत्तांतांनी रक्तपाताची कहाणी अधिक वारंवार सोडली असती तर निःसंशयपणे तो सामान्य वाचकाला अधिक स्वीकारार्ह वाटला असता; परंतु या सर्वांचे वर्णन इतरत्र आणि सक्षम लेखणींनी केले आहे.

 रॉयल बॅकरॅट घोटाळा 
सप्टेंबर १८९० मध्ये, ५२ वर्षीय हल-आधारित शिपिंग व्यवसायाचे मालक आर्थर विल्सन यांनी गॉर्डन-कमिंग यांना एडवर्ड, प्रिन्स ऑफ वेल्स यांच्यासह यॉर्कशायरच्या ईस्ट रायडिंगमधील ट्रॅनबी क्रॉफ्ट येथे एका घरगुती पार्टीसाठी आमंत्रित केले; गॉर्डन-कमिंग आणि राजकुमार वीस वर्षांहून अधिक काळ मित्र होते. त्या आठवड्याच्या शेवटी उपस्थित असलेल्या इतर लोकांमध्ये विल्सनची पत्नी मेरी, त्यांचा मुलगा स्टॅनली, त्यांची मुलगी एथेल आणि तिचा पती एडवर्ड लिसेट ग्रीन, जे स्थानिक कंझर्व्हेटिव्ह राजकारणी सर एडवर्ड ग्रीन, पहिले बॅरोनेट यांचे पुत्र होते, यांचा समावेश होता. राजकुमाराच्या अंतर्गत वर्तुळातील अनेक सदस्यांनाही राहण्यासाठी आमंत्रित करण्यात आले होते, ज्यात बेव्हरलीचे कंझर्व्हेटिव्ह खासदार सर क्रिस्टोफर सायक्स - घोडेस्वार टायरव्हिट विल्सन, लॉर्ड कोव्हेंट्री, लॉर्ड एडवर्ड सोमरसेट, कॅप्टन आर्थर सोमरसेट - त्यांचे चुलत भाऊ - आणि लेफ्टनंट-जनरल ओवेन विल्यम्स यांचा समावेश होता. या पार्टीत स्कॉट्स गार्ड्समधील गॉर्डन-कमिंगचा भाऊ अधिकारी आणि विल्सन कुटुंबाचा मित्र लेफ्टनंट बर्कले लेव्हेट देखील होते.

आठवड्याच्या शेवटी संध्याकाळी, एडवर्डने बॅकरॅट खेळण्याचा आग्रह धरला, हा खेळ त्यावेळी जुगार खेळला असता बेकायदेशीर होता; घरातील बरेच लोक त्यात सामील झाले, ज्यात गॉर्डन-कमिंग, लेव्हेट आणि स्टॅनली विल्सन यांचा समावेश होता. राजकुमाराने डीलर म्हणून काम केले. खेळाच्या पहिल्या रात्री, स्टॅनली विल्सनला वाटले की त्याने गॉर्डन-कमिंगला त्याच्या स्टेकवर दोन लाल £5 काउंटर जोडताना पाहिले आहे, परंतु जिंकलेले पैसे देण्यापूर्वी, त्यामुळे बँकेने त्याला दिलेले पैसे वाढले - कॅसिनोमध्ये ला पौसेट म्हणून ओळखल्या जाणाऱ्या फसवणुकीची ही पद्धत. त्याने त्याच्या शेजारी बसलेल्या लेव्हेटला सावध केले आणि दोघांनाही वाटले की त्यांनी गॉर्डन-कमिंगला पुढच्या हातावरही असेच कृत्य करताना पाहिले आहे.

दुसऱ्या संध्याकाळी खेळल्यानंतर लायसेट ग्रीन, स्टॅनली विल्सन, आर्थर आणि एडवर्ड सोमरसेट यांनी गॉर्डन-कमिंगचा सामना केला आणि त्याच्यावर फसवणूक केल्याचा आरोप केला. गॉर्डन-कमिंग यांनी त्यांच्याकडून चूक झाली असल्याचा आग्रह धरला आणि स्पष्ट केले की तो कूप डे ट्रॉइस सिस्टीम ऑफ बेटिंग खेळला, ज्यामध्ये जर त्याने £5 चा हिस्सा जिंकला तर तो त्याचे जिंकलेले पैसे आणि पुढील हिस्सा म्हणून आणखी £5 जोडेल. एडवर्डने त्याच्या सल्लागारांकडून आणि आरोपकर्त्यांकडून ऐकल्यानंतर, त्यांनी त्याला जे सांगितले होते त्यावर विश्वास ठेवला. राजकुमाराशी संबंधित घोटाळा टाळण्यासाठी, गॉर्डन-कमिंगने उपस्थित असलेल्या राजदरबारींच्या दबावाला बळी पडून पुन्हा कधीही पत्ते खेळणार नाही अशी प्रतिज्ञा घेऊन निवेदनावर स्वाक्षरी केली आणि त्या बदल्यात उपस्थित कोणीही या घटनेबद्दल इतर कोणालाही सांगणार नाही अशी प्रतिज्ञा केली.

सोमवार आणि मंगळवार ८ आणि ९ तारखेच्या रात्री ट्रॅनबी क्रॉफ्ट येथे बॅकरॅटमध्ये माझ्या वर्तनाबद्दल केलेल्या आरोपाबाबत माझे मौन राखण्याचे ज्या गृहस्थांची नावे आहेत त्यांनी दिलेल्या वचनाचा विचार करून, मी माझ्या वतीने गंभीरपणे वचन देतो की मी जिवंत असेपर्यंत पुन्हा कधीही पत्ते खेळणार नाही.

मौन बाळगण्याच्या प्रतिज्ञा असूनही, घटनेच्या अफवा पसरू लागल्या आणि त्या गॉर्डन-कमिंगच्या लक्षात आणून दिल्या. अफवा थांबवण्याच्या प्रयत्नात, त्याने घरातील पाच सदस्यांकडून: स्टॅनली विल्सन, एथेल आणि एडवर्ड लिसेट ग्रीन, मेरी विल्सन आणि लेव्हेट यांना मागे घेण्याची मागणी केली. कोणतीही माघार न घेता, ६ फेब्रुवारी १८९१ रोजी, गॉर्डन-कमिंग यांनी पाच जणांविरुद्ध निंदा केल्याबद्दल रिट जारी केले आणि प्रत्येकी ५,००० पौंड नुकसान भरपाईचा दावा केला.

१ जून १८९१ रोजी रॉयल कोर्ट ऑफ जस्टिसमध्ये खटला सुरू झाला, जिथे न्यायालयात प्रवेश फक्त तिकिटाने होता. वेल्सच्या राजकुमाराला साक्षीदार म्हणून बोलावण्यात आले होते आणि तो न्यायाधीश आणि साक्षीदार पेटीच्या दरम्यान उंच व्यासपीठावर लाल चामड्याच्या खुर्चीवर बसला होता; १४११ नंतर पहिल्यांदाच सिंहासनाचा वारस न्यायालयात अनैच्छिकपणे हजर झाला होता.

पुढील आठवड्यात, ९ जून १८९१ रोजी खटला संपला: ऑक्सफर्ड डिक्शनरी ऑफ नॅशनल बायोग्राफीच्या २०१० च्या आवृत्तीत गॉर्डन-कमिंगचे चरित्रकार जेसन टोम्स यांच्या मते, न्यायाधीशांचा सारांश गॉर्डन-कमिंगविरुद्ध "अस्वीकार्यपणे पक्षपाती" होता. प्रतिवादींच्या बाजूने निर्णय घेण्यापूर्वी ज्युरीने फक्त तेरा मिनिटे चर्चा केली; गॅलरीतील काही सदस्यांनी ज्युरीविरुद्ध दीर्घकाळ फुसफुसून त्यांच्या निर्णयाचे स्वागत केले. निकाल दिल्यानंतर दुसऱ्या दिवशी, द टाईम्समधील नेत्याने म्हटले की, "ज्युरीच्या निर्णयामुळे त्याला  सामाजिक विलोपनाचा दोषी ठरवण्यात आले आहे. त्याचा तेजस्वी रेकॉर्ड पुसला गेला आहे आणि त्याला, जणू काही, पुन्हा जीवन सुरू करावे लागेल. असा अक्षम्य सामाजिक नियम आहे ,त्याने एक प्राणघातक गुन्हा केला आहे. समाज त्याला आता ओळखू शकत नाही." गॉर्डन-कमिंगचे वरिष्ठ वकील, सॉलिसिटर जनरल सर एडवर्ड क्लार्क, त्यांच्या क्लायंटच्या निर्दोषतेबद्दल खात्री बाळगत राहिले आणि त्यांनी १९१८ च्या त्यांच्या आठवणींमध्ये लिहिले, "मला वाटते की निकाल चुकीचा होता आणि सर विल्यम गॉर्डन-कमिंग निर्दोष होते".

 त्यानंतर 
सूचनेत लिहिले आहे "वॉर ऑफिस, पाल मॉल १२ जून १८९१. स्कॉट्स गार्ड्स, मेजर आणि लेफ्टनंट-कर्नल सर विल्यम जी गॉर्डन-कमिंग, बार्ट. यांना सैन्यातून काढून टाकण्यात आले आहे, महाराणींना त्यांच्या सेवेसाठी आणखी कोणताही संधी नाही. दिनांक १० जून १८९१"

या घोटाळ्याच्या परिणामी, खटला संपल्यानंतर दुसऱ्याच दिवशी गॉर्डन-कमिंग यांना सैन्यातून काढून टाकण्यात आले, आणि त्यांनी त्यांच्या चार लंडन क्लब, कार्लटन, गार्ड्स, मार्लबरो आणि टर्फच्या सदस्यत्वाचा राजीनामा दिला. त्याच दिवशी त्यांनी त्यांची अमेरिकन मंगेतर, वारसदार फ्लोरेन्स गार्नरशी लग्न केले, ज्यांनी संपूर्ण खटल्यात त्यांना पाठिंबा दिला होता, जरी गॉर्डन-कमिंगने दोनदा घोटाळ्यामुळे त्यांची प्रतिबद्धता तोडण्याची ऑफर दिली होती. ही सेवा चेल्सीमधील होली ट्रिनिटी चर्चमध्ये फक्त एका लहान मंडळीसह झाली. कोल्डस्ट्रीम गार्ड्सचे मेजर वेसी जॉन डॉसन हे गॉर्डन-कमिंगचे सर्वोत्तम माणूस होते आणि लॉर्ड थर्लो यांनी वधूला विदाई दिली. काही दिवसांनी जेव्हा हे जोडपे स्कॉटलंडला परतले तेव्हा त्यांच्या इस्टेटजवळील स्थानिक लोकांनी स्टेशन सजवले होते आणि जोडप्याला आणि त्यांच्या गाडीला हाताने रस्त्यावरून ओढले होते. माजी लॉर्ड चांसलर, मायकेल हेवर्स, वकील एडवर्ड ग्रेसन आणि इतिहासकार पीटर शँकलँड यांच्या मते, स्थानिक लोकांना समाज गॉर्डन-कमिंगला सामाजिक बहिष्कृत मानतो याची पर्वा नव्हती. वेल्सचा राजकुमार गॉर्डन-कमिंगला बहिष्कृत राहावे असा निर्धार करत होता आणि त्याने हे स्पष्ट केले की जो कोणी गॉर्डन-कमिंगला स्वीकारेल किंवा गॉर्डन-कमिंगच्या मालकीच्या दोन स्कॉटिश इस्टेटवर गोळीबार करण्याचे आमंत्रण स्वीकारेल त्याला मार्लबरो हाऊस - लंडनमधील एडवर्डच्या हवेलीत - बोलावले जाणार नाही किंवा न्यायालयात त्याची ओळख पटवली जाणार नाही. खटल्याच्या दुसऱ्या दिवशी एडवर्डने त्याचा मुलगा प्रिन्स जॉर्ज याला लिहिले, "देवाचे आभार! - सैन्य आणि समाज आता अशा शापित ब्लॅकगार्डपासून मुक्त झाले आहेत. त्याच्या बदनामीचा मुख्य मुद्दा असा आहे की त्याने आज सकाळी एका अमेरिकन तरुणी, मिस गार्नरशी, पैशाने लग्न केले!".

वर्ग:इ.स. १९३० मधील मृत्यू
वर्ग:इ.स. १८४८ मधील जन्म