कागज के फूल

कागज के फूल  हा १९५९ चा भारतीय हिंदी भाषेतील प्रणय-नाट्य चित्रपट आहे जो गुरू दत्त यांनी निर्मित आणि दिग्दर्शित केला होता, ज्यांनी वहिदा रहमान यांच्यासोबत या चित्रपटात मुख्य भूमिका देखील साकारली होती. हा सिनेमास्कोप पद्धत वापरणारा पहिला भारतीय चित्रपट आहे आणि दत्त यांनी अधिकृतपणे दिग्दर्शित केलेला शेवटचा चित्रपट आहे. याने भारतीय चित्रपटसृष्टीत तांत्रिक क्रांती घडवली आणि तो काळाच्या पुढे असल्याचे मानले जाते.

हा चित्रपट बॉक्स ऑफिसवर आपटला होता कारण त्याच्या विषयामुळे तो लोकांना आवडला नव्हता, परंतु नंतर १९८० च्या दशकात तो एक कल्ट क्लासिक म्हणून पुनरुत्थित झाला. त्याच्या अपयशाचा, समीक्षक आणि व्यावसायिक दोन्ही बाजूंनी, गुरू दत्तवर गंभीर परिणाम झाला आणि त्याचा स्टुडिओ उद्ध्वस्त होण्याच्या मार्गावर आला. त्यानंतर दत्तने कधीही अधिकृतपणे चित्रपट दिग्दर्शित केला नाही.

चित्रपटाचे संगीत एस.डी. बर्मन यांनी दिले होते आणि गीते कैफी आझमी आणि शैलेंद्र यांनी लिहिली होती. आज कागज के फूल हा अनेक चित्रपट शाळांमध्ये अभ्यासक्रमाचा एक भाग आहे. हा भारतात बनवलेला सर्वोत्तम आत्म-प्रतिबिंबित करणारा चित्रपट मानला जातो.

 संगीत 
या चित्रपटाचे संगीत एस.डी. बर्मन यांनी दिले होते.

"वक्त ने किया क्या हसीन सीतम" हे गाणे सदाबहार हिट झाले आणि सर्व काळातील सर्वात प्रिय हिंदी चित्रपट गाण्यांपैकी एक बनले. २००६ मध्ये, ३० आघाडीच्या संगीतकार, गायक आणि गीतकारांच्या "२० सर्वोत्कृष्ट हिंदी चित्रपट गाणी" सर्वेक्षणात ते #३  क्रमांकावर होते. गाण्याच्या रचना आणि बोलव्यतिरिक्त, ते सर्व काळातील सर्वोत्तम छायाचित्रित गाण्यांपैकी एक मानले जाते. प्रकाश-किरण प्रभाव दोन मोठे आरसे आणि नैसर्गिक सूर्यप्रकाश वापरून तयार करण्यात आला.

 पुरस्कार 

 फिल्मफेर सर्वोत्तम छायालेखक पुरस्कार - व्ही.के. मूर्ती
 फिल्मफेर सर्वोत्तम कला दिग्दर्शन पुरस्कार – एम.आर. आचरेकर 

 संदर्भ 

वर्ग:भारतीय कृष्णधवल चित्रपट
वर्ग:इ.स. १९५९ मधील हिंदी चित्रपट
वर्ग:गुरू दत्त दिग्दर्शित चित्रपट