एडवर्ड ड्रिंकर कोप

इवलेसे
एडवर्ड ड्रिंकर कोप (२८ जुलै १८४० - १२ एप्रिल १८९७) हे एक अमेरिकन प्राणीशास्त्रज्ञ, जीवाश्मशास्त्रज्ञ, तुलनात्मक शरीरशास्त्रज्ञ, हर्पेटोलॉजिस्ट आणि इक्थिओलॉजिस्ट होते. एका श्रीमंत क्वेकर कुटुंबात जन्मलेल्या, त्यांनी स्वतःला विज्ञानात रस असलेल्या बाल प्रतिभावान व्यक्ती म्हणून ओळखले, वयाच्या १९ व्या वर्षी त्यांनी त्यांचे पहिले वैज्ञानिक पेपर प्रकाशित केले. जरी त्यांच्या वडिलांनी कोपला एक सज्जन शेतकरी म्हणून वाढवण्याचा प्रयत्न केला, तरी अखेर त्यांनी त्यांच्या मुलाच्या वैज्ञानिक आकांक्षांना मान्यता दिली.

कोपला फारसे औपचारिक वैज्ञानिक प्रशिक्षण नव्हते आणि त्यांनी क्षेत्रीय कामासाठी अध्यापनाचे पद सोडले. त्यांनी १८७० आणि १८८० च्या दशकात अमेरिकन पश्चिमेला नियमित दौरे केले, अनेकदा ते अमेरिकन भूगर्भीय सर्वेक्षण पथकांचे सदस्य म्हणून होते. कोप आणि जीवाश्मशास्त्रज्ञ ओथनिएल चार्ल्स मार्श यांच्यातील वैयक्तिक भांडणामुळे जीवाश्म शोधण्याच्या तीव्र स्पर्धेचा काळ सुरू झाला ज्याला आता बोन वॉर्स म्हणून ओळखले जाते. १८८० च्या दशकात खाणकामातील अपयशानंतर कोपचे आर्थिक नशीब बिकट झाले, ज्यामुळे त्याला त्याच्या जीवाश्म संग्रहातील बराचसा भाग विकावा लागला. १२ एप्रिल १८९७ रोजी मृत्यू होण्यापूर्वी त्याच्या आयुष्याच्या अखेरीस त्याच्या कारकिर्दीत पुनरुज्जीवन झाले.

कोपच्या वैज्ञानिक प्रयत्नांमुळे तो जवळजवळ दिवाळखोरीत निघाला असला तरी, त्याच्या योगदानामुळे अमेरिकन जीवाश्मशास्त्राच्या क्षेत्राची व्याख्या होण्यास मदत झाली. तो एक अद्भुत लेखक होता ज्याने त्याच्या आयुष्यात १,४०० शोधनिबंध प्रकाशित केले, जरी त्याच्या प्रतिस्पर्ध्यांनी त्याच्या वेगाने प्रकाशित होणाऱ्या कामांच्या अचूकतेवर वाद घातला. त्याने शेकडो मासे आणि डझनभर डायनासोरसह १,००० हून अधिक पृष्ठवंशी प्रजाती शोधल्या, त्यांचे वर्णन केले आणि त्यांची नावे दिली. सस्तन प्राण्यांच्या मोलर्सच्या उत्पत्तीचा त्यांचा प्रस्ताव त्यांच्या सैद्धांतिक योगदानांमध्ये उल्लेखनीय आहे.

 चरित्र 

 प्रारंभिक जीवन 
सैल, बालिश कर्कश हस्ताक्षर. पानाच्या तळाशी पाण्यावरून वर येणाऱ्या एका व्हेलचे रेखाचित्र आहे. मजकूर असा आहे: "... एक जहाजाजवळ आला. कॅप्टन धावला आणि एकाला पकडण्यासाठी हार्पून घेतला, पण खूप उशीर झाला होता ते सर्व पोहून निघून गेले".

कोपला त्याच्या सातव्या वाढदिवसाच्या एका आठवड्यानंतर बोस्टनला समुद्री प्रवासावर नेण्यात आले. त्याची नोटबुक, या पानासह, जतन केली आहे आणि त्यात त्याच्या प्रवासाच्या नोंदी आणि रेखाचित्रे आहेत.

एडवर्ड ड्रिंकर कोपचा जन्म २८ जुलै १८४० रोजी झाला, तो अल्फ्रेड कोप आणि हन्ना यांचा मोठा मुलगा, चेस्टर काउंटी, पेनसिल्व्हेनिया येथील थॉमस एज यांची मुलगी. तो इतिहासकार गिल्बर्ट कोपचा दूरचा चुलत भाऊ होता. त्याचे मधले नाव, "ड्रिंकर", त्याच्या आजीचे पहिले नाव होते, ती फिलाडेल्फिया येथील जॉन ड्रिंकरची मुलगी होती. कोप कुटुंब इंग्रजी वंशाचे होते; १६८३ मध्ये अमेरिकेत स्थायिक झालेले पहिले व्यक्ती ऑलिव्हर कोप होते, जे पूर्वी विल्टशायरमधील एव्हबरी येथील शिंपी होते, ज्यांना डेलावेअरमध्ये अडीचशे एकर जमीन देण्यात आली होती.तीन वर्षांचा असताना त्यांच्या आईच्या मृत्यूचा तरुण एडवर्डवर फारसा परिणाम झाला नाही असे दिसून आले, कारण त्यांनी त्यांच्या पत्रांमध्ये नमूद केले होते की त्यांना त्यांच्या आईची आठवण नाही. त्यांची सावत्र आई रेबेका बिडल यांनी आईची भूमिका बजावली; कोप यांनी तिचा तसेच त्यांचा धाकटा सावत्र भाऊ जेम्स बिडल कोप यांचा प्रेमाने उल्लेख केला. धार्मिक सोसायटी ऑफ फ्रेंड्स (क्वेकर्स) चे ऑर्थोडॉक्स सदस्य अल्फ्रेड यांनी १८२१ मध्ये त्यांचे वडील थॉमस पी. कोप यांनी सुरू केलेला एक फायदेशीर शिपिंग व्यवसाय चालवला. ते एक परोपकारी होते ज्यांनी सोसायटी ऑफ फ्रेंड्स, फिलाडेल्फिया झूलॉजिकल गार्डन्स आणि इन्स्टिट्यूट फॉर कलर्ड युथला पैसे दिले.

एडवर्डचा जन्म आणि संगोपन "फेअरफील्ड" नावाच्या एका मोठ्या दगडी घरात झाला, ज्याचे स्थान आता फिलाडेल्फियाच्या हद्दीत आहे. घराच्या ८ एकर (३.२ हेक्टर) प्राचीन आणि विलक्षण बागांनी एडवर्डला एक्सप्लोर करण्यास सक्षम असलेला लँडस्केप दिला. कोप्सने त्यांच्या मुलांना अगदी लहानपणीच वाचायला आणि लिहायला शिकवायला सुरुवात केली आणि एडवर्डला न्यू इंग्लंडमध्ये आणि संग्रहालये, प्राणीसंग्रहालये आणि बागांमध्ये सहलींना घेऊन गेले. कोपची प्राण्यांमध्ये आवड लहान वयातच स्पष्ट झाली, तसेच त्याची नैसर्गिक कलात्मक क्षमता देखील दिसून आली.

इवलेसे
अल्फ्रेडचा हेतू त्याच्या मुलालाही त्याने स्वतः घेतलेल्या शिक्षणासारखाच शिक्षण देण्याचा होता.[9] वयाच्या नवव्या वर्षी, एडवर्डला फिलाडेल्फियामधील एका दिवसाच्या शाळेत पाठवण्यात आले; १२ व्या वर्षी, तो पेनसिल्व्हेनियातील वेस्ट चेस्टरजवळील वेस्टटाऊन येथील फ्रेंड्स बोर्डिंग स्कूलमध्ये गेला.[10] सोसायटी ऑफ फ्रेंड्स (क्वेकर्स) च्या सदस्यांनी निधी उभारणी करून १७९९ मध्ये या शाळेची स्थापना केली आणि कोप कुटुंबाचे बरेच शिक्षण पुरवले.[9] ही प्रतिष्ठित शाळा महाग होती, दरवर्षी अल्फ्रेडला $५०० शिकवणीचा खर्च येत असे आणि त्याच्या पहिल्या वर्षी, एडवर्डने बीजगणित, रसायनशास्त्र, शास्त्र, शरीरक्रियाविज्ञान, व्याकरण, खगोलशास्त्र आणि लॅटिनचा अभ्यास केला.[11] मोठ्या भत्त्याची विनंती करणाऱ्या एडवर्डच्या घरी लिहिलेल्या पत्रांवरून असे दिसून येते की तो त्याच्या वडिलांना हाताळू शकत होता आणि लेखक आणि कोप चरित्रकार जेन डेव्हिडसनच्या मते, तो "थोडासा बिघडलेला मुलगा" होता.[12] त्याच्या पत्रांवरून असे दिसून येते की तो शाळेत एकटा होता - तो पहिल्यांदाच त्याच्या घरापासून बराच काळ दूर होता. अन्यथा, एडवर्डचा अभ्यास एका सामान्य मुलासारखाच पुढे गेला - त्याला त्याच्या शिक्षकांकडून वर्तनासाठी सतत "कमी परिपूर्ण" किंवा "समाधानकारक नसलेले" गुण मिळत होते आणि त्याने त्याच्या लेखणीच्या धड्यांवर कठोर परिश्रम केले नाहीत, ज्यामुळे प्रौढ म्हणून त्याच्या अनेकदा अयोग्य हस्ताक्षरात योगदान दिले असावे.

१८५५ मध्ये एडवर्ड त्याच्या दोन बहिणींसह वेस्टटाऊनला परतला. त्या वर्षी त्याला जीवशास्त्रात जास्त रस निर्माण झाला आणि त्याने त्याच्या मोकळ्या वेळेत नैसर्गिक इतिहासाच्या ग्रंथांचा अभ्यास केला. शाळेत असताना, तो वारंवार नैसर्गिक विज्ञान अकादमीला भेट देत असे. भांडणे आणि वाईट वर्तनामुळे एडवर्डला अनेकदा वाईट गुण मिळत असत. त्याच्या वडिलांना लिहिलेल्या पत्रांवरून असे दिसून येते की तो शेतीच्या कामात रागावला होता आणि नंतर तो ज्या स्वभावामुळे प्रसिद्ध झाला होता त्याचेच ते प्रकटीकरण होते. १८५४ आणि १८५५ मध्ये उन्हाळ्याच्या सुट्टीसाठी एडवर्डला परत शेतात पाठवल्यानंतर, १८५६ च्या वसंत ऋतूनंतर अल्फ्रेडने एडवर्डला शाळेत परत पाठवले नाही. त्याऐवजी, अल्फ्रेडने त्याच्या मुलाला एक सज्जन शेतकरी बनवण्याचा प्रयत्न केला, ज्याला तो एक निरोगी व्यवसाय मानत असे जो आरामदायी जीवन जगण्यासाठी पुरेसा नफा देईल, [१४] आणि कमी आकाराच्या एडवर्डचे आरोग्य सुधारेल. १८६३ पर्यंत, कोपने त्याच्या वडिलांना लिहिलेल्या पत्रांमध्ये शेतकऱ्यापेक्षा अधिक व्यावसायिक वैज्ञानिक कारकिर्दीची त्याची तळमळ सतत व्यक्त होत असे, ज्याला तो "भयानक कंटाळवाणे" म्हणत असे.

शेतात काम करत असताना, एडवर्डने स्वतःचे शिक्षण सुरू ठेवले. १८५८ मध्ये, त्याने अकादमी ऑफ नॅचरल सायन्सेसमध्ये अर्धवेळ काम करण्यास सुरुवात केली, नमुन्यांची पुनर्वर्गीकरण आणि कॅटलॉगिंग केले आणि जानेवारी १८५९ मध्ये त्याच्या संशोधन निकालांची पहिली मालिका प्रकाशित केली. कोपने वेस्टटाउनमधील माजी शिक्षकाकडे फ्रेंच आणि जर्मन वर्ग घेण्यास सुरुवात केली. जरी अल्फ्रेडने त्याच्या मुलाच्या विज्ञान कारकिर्दीला विरोध केला असला तरी, त्याने त्याच्या मुलाच्या खाजगी अभ्यासाचा खर्च भागवला.त्याच्या वडिलांनी त्याच्यासाठी खरेदी केलेल्या शेतात काम करण्याऐवजी, एडवर्डने जमीन भाड्याने दिली आणि उत्पन्नाचा वापर त्याच्या वैज्ञानिक प्रयत्नांना पुढे नेण्यासाठी केला.

अल्फ्रेडने शेवटी एडवर्डच्या इच्छेनुसार हार मानली आणि विद्यापीठाच्या वर्गांसाठी पैसे दिले. कोपने १८६१ आणि/किंवा १८६२ शैक्षणिक वर्षांत पेनसिल्व्हेनिया विद्यापीठात शिक्षण घेतले, त्यावेळच्या सर्वात प्रभावशाली शरीरशास्त्रज्ञ आणि जीवाश्मशास्त्रज्ञांपैकी एक असलेल्या जोसेफ लेडी यांच्याकडून तुलनात्मक शरीरशास्त्राचा अभ्यास केला. [19] कोपने त्याच्या वडिलांना जर्मन आणि फ्रेंच भाषेतील शिक्षकासाठी पैसे देण्यास सांगितले जेणेकरून त्यांना त्या भाषांमधील विद्वत्तापूर्ण कामे वाचता येतील.  या काळात, त्यांना अकादमी ऑफ नॅचरल सायन्सेसमध्ये हर्पेटोलॉजिकल संग्रहाचे पुनर्निर्देशन करण्याचे काम मिळाले, जिथे ते लेडीच्या आग्रहावरून सदस्य झाले. कोपने प्रसंगी स्मिथसोनियन इन्स्टिट्यूशनला भेट दिली, जिथे त्यांची पक्षीशास्त्र आणि इक्थियोलॉजी क्षेत्रातील तज्ञ असलेल्या स्पेन्सर बेयर्डशी ओळख झाली.१८६१ मध्ये, त्यांनी सॅलॅमँड्रिडे वर्गीकरणावर त्यांचा पहिला पेपर प्रकाशित केला; पुढील पाच वर्षांत त्यांनी प्रामुख्याने सरपटणारे प्राणी आणि उभयचर प्राण्यांवर प्रकाशित केले. कोपच्या नॅचरल सायन्सेस अकादमी आणि अमेरिकन फिलॉसॉफिकल सोसायटीमधील सदस्यत्वामुळे त्यांना त्यांचे काम प्रकाशित करण्यासाठी आणि जाहीर करण्यासाठी आउटलेट्स मिळाले; त्यांच्या सुरुवातीच्या अनेक पॅलेओन्टोलॉजिकल कामे फिलॉसॉफिकल सोसायटीने प्रकाशित केली.

 युरोपियन प्रवास 
१८६३ आणि १८६४ मध्ये, अमेरिकन गृहयुद्धादरम्यान, कोपने युरोपमधून प्रवास केला आणि त्या काळातील सर्वात प्रतिष्ठित संग्रहालये आणि समाजांना भेट देण्याची संधी घेतली. सुरुवातीला, त्याला फील्ड हॉस्पिटलमध्ये मदत करण्यात रस होता, परंतु नंतर युद्धात त्याच्या वडिलांना लिहिलेल्या पत्रांमध्ये, ही आकांक्षा नाहीशी झाल्याचे दिसून आले; त्याऐवजी त्याने मुक्त आफ्रिकन अमेरिकन लोकांना मदत करण्यासाठी अमेरिकन दक्षिणेत काम करण्याचा विचार केला. डेव्हिडसन असे सुचवतात की युद्धादरम्यान फील्ड सर्जन म्हणून काम करणारे लेडी आणि फर्डिनांड हेडन यांच्याशी कोपच्या पत्रव्यवहाराने कोपला व्यवसायाच्या भयावहतेची माहिती दिली असावी. [२५] एडवर्ड प्रेमप्रकरणात गुंतला होता; त्याच्या वडिलांना ते मान्य नव्हते. [२६] एडवर्डने किंवा त्या अनामित महिलेने (जिच्याशी तो एकेकाळी लग्न करण्याचा विचार करत होता) नातेसंबंध तोडले हे अज्ञात आहे, परंतु त्याने ब्रेकअपला वाईटरित्या घेतले. [२७] चरित्रकार आणि जीवाश्मशास्त्रज्ञ हेन्री फेअरफिल्ड ओसबॉर्न यांनी एडवर्डचे युरोपला अचानक जाणे हे त्याला गृहयुद्धात सामील होण्यापासून रोखण्याची एक पद्धत म्हणून श्रेय दिले. [२८] कोपने ११ फेब्रुवारी १८६४ रोजी लंडनहून त्याच्या वडिलांना लिहिले होते, "मी वेळेवर घरी पोहोचेन आणि नवीन मसुदा पकडला जाईल. मला याबद्दल वाईट वाटणार नाही, कारण मला असे काही लोक माहित आहेत जे असे म्हणण्याइतके वाईट असतील की मी युद्ध टाळण्यासाठी युरोपला गेलो आहे." [29] अखेर, कोपने व्यावहारिक दृष्टिकोन स्वीकारला आणि संघर्ष संपण्याची वाट पाहिली. [25] या काळात त्याला सौम्य नैराश्याने ग्रासले असेल आणि अनेकदा कंटाळवाणेपणाची तक्रार असेल.

त्याच्या अस्वस्थतेनंतरही, एडवर्डने युरोपचा दौरा सुरू ठेवला आणि फ्रान्स, जर्मनी, ग्रेट ब्रिटन, आयर्लंड, ऑस्ट्रिया, इटली आणि पूर्व युरोपमधील त्याच्या प्रवासादरम्यान जगातील काही अत्यंत प्रतिष्ठित शास्त्रज्ञांना भेटले, बहुधा लेडी आणि स्पेन्सर बेयर्ड यांच्या परिचयात्मक पत्रांसह. [30] १८६३ च्या हिवाळ्यात, बर्लिनमध्ये असताना एडवर्ड ओथनिएल चार्ल्स मार्शला भेटला. मार्श, वय ३२, बर्लिन विद्यापीठात शिकत होता. १६ वर्षांनंतर एडवर्डचे औपचारिक शिक्षण कमी असताना त्याच्याकडे दोन विद्यापीठ पदव्या होत्या, परंतु मार्शच्या दोन प्रकाशित कामांच्या तुलनेत एडवर्डने ३७ वैज्ञानिक शोधनिबंध लिहिले होते. [31]: ११  नंतर ते प्रतिस्पर्धी बनले, परंतु भेटीनंतर दोघेही एकमेकांना आवडू लागले असे दिसून आले. मार्शने एडवर्डला शहराच्या दौऱ्यावर नेले आणि ते दिवसभर एकत्र राहिले. एडवर्ड बर्लिन सोडल्यानंतर, दोघांनी पत्रव्यवहार सुरू ठेवला, हस्तलिखिते, जीवाश्म आणि छायाचित्रे यांची देवाणघेवाण केली.[31]: 11  अमेरिकेत परतल्यावर एडवर्डने युरोपमधील त्यांची अनेक जर्नल्स आणि पत्रे जाळली. मित्रांनी हस्तक्षेप केला आणि कोपला त्याचे काही रेखाचित्रे आणि नोंदी नष्ट करण्यापासून रोखले, ज्यामध्ये लेखक उर्ल लॅनहॅमने "आंशिक आत्महत्या" मानली.

 कुटुंब आणि सुरुवातीची कारकीर्द 
१८६४ मध्ये जेव्हा कोप फिलाडेल्फियाला परतले, तेव्हा त्यांच्या कुटुंबाने त्यांना हॅवरफोर्ड कॉलेजमध्ये प्राणीशास्त्राचे प्राध्यापक म्हणून अध्यापनाचे पद मिळवून देण्यासाठी सर्वतोपरी प्रयत्न केले, ही एक छोटी क्वेकर शाळा होती जिथे कुटुंबाचे परोपकारी संबंध होते. [31]: 48  महाविद्यालयाने त्यांना मानद पदव्युत्तर पदवी प्रदान केली जेणेकरून ते हे पद मिळवू शकतील. कोपने लग्नाबद्दल विचार करायला सुरुवात केली आणि या बाबतीत त्याच्या वडिलांचा सल्ला घेतला, त्याला ज्या मुलीशी लग्न करायचे आहे त्याबद्दल सांगितले: "एक मैत्रीपूर्ण स्त्री, अतिसंवेदनशील नाही, बरीच ऊर्जा असलेली, आणि विशेषतः गंभीर आणि फालतूपणा आणि प्रदर्शनाकडे झुकणारी नाही - अर्थातच जितकी खऱ्या अर्थाने ख्रिश्चन तितकी चांगली - ती माझ्यासाठी व्यावहारिकदृष्ट्या सर्वात योग्य दिसते, जरी बुद्धिमत्ता आणि कर्तृत्वात अधिक आकर्षण आहे." [31]: 48  कोपने सोसायटी ऑफ फ्रेंड्सच्या सदस्या अ‍ॅनी पिमला सोबतीपेक्षा कमी प्रियकर मानले आणि घोषित केले की, "तिची मैत्रीपूर्णता आणि घरगुती गुण, घराची काळजी घेण्याची तिची क्षमता इत्यादी, तसेच तिची स्थिर गांभीर्य हे कवींच्या थीम बनवणाऱ्या कोणत्याही गुणांपेक्षा माझ्यासाठी खूप जास्त वजनदार आहे!" कोपच्या कुटुंबाने त्याच्या निवडीला मान्यता दिली आणि लग्न जुलै १८६५ मध्ये पेनसिल्व्हेनियातील चेस्टर काउंटी येथील पिमच्या फार्महाऊसमध्ये झाले. [33] दोघांना एकुलती एक मुलगी होती, ज्युलिया बिडल कोप, ज्याचा जन्म १० जून १८६६ रोजी झाला. [34] कोपच्या अमेरिकेत परतण्याने त्याच्या वैज्ञानिक अभ्यासाचा विस्तार झाला; १८६४ मध्ये, त्याने अनेक मासे, एक व्हेल आणि उभयचर प्राणी अँफिबामस ग्रँडिसेप्स (त्याचे पहिले जीवाश्मशास्त्रीय योगदान) यांचे वर्णन केले.

१८७० चे दशक हे कोपच्या कारकिर्दीचे सुवर्णकाळ होते, ज्यामध्ये त्याचे सर्वात प्रमुख शोध आणि प्रकाशनांचा वेगवान प्रवाह होता. त्याच्या वर्णनांमध्ये थेरपीसिड लिस्ट्रोसॉरस (१८७०), आर्कोसॉरोमॉर्फ चॅम्पोसॉरस (१८७६) आणि सॉरोपॉड अँफिकोएलियास (१८७८), हे समाविष्ट होते, जे कदाचित आतापर्यंत सापडलेला सर्वात मोठा डायनासोर होता. १८७९ ते १८८० या एका वर्षाच्या कालावधीत, कोपने न्यू मेक्सिको आणि कोलोरॅडोमधील त्यांच्या प्रवासांवर आणि टेक्सास, कॅन्सस, ओरेगॉन, कोलोरॅडो, वायोमिंग आणि युटा येथील त्यांच्या संग्राहकांच्या निष्कर्षांवर आधारित ७६ शोधनिबंध प्रकाशित केले. [४७] शिखर वर्षांमध्ये, कोपने दरवर्षी सुमारे २५ अहवाल आणि प्राथमिक निरीक्षणे प्रकाशित केली. घाईघाईने केलेल्या प्रकाशनांमुळे अर्थ लावण्यात आणि नाव देण्यात चुका झाल्या - त्यांची अनेक वैज्ञानिक नावे नंतर रद्द करण्यात आली किंवा मागे घेण्यात आली. त्या तुलनेत, मार्शने कमी वेळा आणि अधिक संक्षिप्तपणे लिहिले आणि प्रकाशित केले - त्यांची कामे मोठ्या प्रमाणात वाचल्या जाणाऱ्या अमेरिकन जर्नल ऑफ सायन्समध्ये प्रकाशित झाली, ज्यामुळे परदेशात जलद प्रतिसाद मिळाला आणि मार्शची प्रतिष्ठा कोपच्या तुलनेत अधिक वेगाने वाढली.

 संदर्भ 

वर्ग:इ.स. १८४० मधील जन्म