नादबिंदू उपनिषद

नादबिंदू उपनिषद हा एक प्राचीन संस्कृत ग्रंथ आहे आणि हिंदू धर्मातील लहान उपनिषदांपैकी एक आहे.Mircea Eliade (1970), Yoga: Immortality and Freedom, Princeton University Press, , pages 128–129 हे चार वेदांमधील वीस योग उपनिषदांपैकी एक आहे. याला अमृता नाद बिंदू उपनिषद असेही म्हणतात.

हा मजकूर दोन लक्षणीयरीत्या भिन्न आवृत्त्यांमध्ये अस्तित्वात आहे, उत्तर भारतीय आणि दक्षिण भारतीय. ही हस्तलिखिते अनुक्रमे अथर्ववेदाशी,  किंवा ऋग्वेदाशी जोडलेली आहेत.

हा ग्रंथ काव्यात्मक पद्य शैलीत रचलेला आहे. ह्याची आत्म्याला हंस पक्षी म्हणून रूपकात्मक तुलना करून सुरू होतो, ज्यामध्ये ओम चिन्ह आणि तीन गुणांच्या सांख्य सिद्धांताशी तुलना केली जाते. ते असे प्रतिपादन करते की खऱ्या योगामध्ये ध्यान आणि सांसारिक वासनेच्या सर्व आसक्तींपासून त्याग यांचा समावेश आहे.  

 संदर्भ 

 संदर्भग्रंथ 











वर्ग:उपनिषदे