हॅरी क्रेरार

इवलेसे
हेन्री डंकन ग्राहम क्रेरार, सीएच, सीबी, डीएसओ, सीडी, पीसी (२८ एप्रिल १८८८ - १ एप्रिल १९६५) हे कॅनेडियन सैन्याचे एक वरिष्ठ अधिकारी होते जे दुसऱ्या महायुद्धात १९४४-१९४५ मध्ये वायव्य युरोपमधील मोहिमेत पहिल्या कॅनेडियन सैन्याचे कमांडर म्हणून देशाचे वरिष्ठ फील्ड कमांडर बनले. १९३९ मध्ये ब्रिगेडियर ते १९४४ मध्ये पूर्ण जनरल पदावर ते झपाट्याने वाढले.

किंग्स्टन, ओंटारियो येथील रॉयल मिलिटरी कॉलेज ऑफ कॅनडाचे पदवीधर असलेले क्रेरार यांना १९०९ मध्ये नॉन-पर्मनंट अ‍ॅक्टिव्ह मिलिशियामध्ये लेफ्टनंट म्हणून नियुक्त करण्यात आले. त्यांनी हॅमिल्टन, ओंटारियो येथे असलेल्या कॅनेडियन फील्ड आर्टिलरीतील चौथ्या बॅटरीमध्ये सेवा बजावली. ते तोफखान्यात लेफ्टनंट-कर्नल पदापर्यंत पोहोचले. त्यांनी पहिल्या महायुद्धात कारवाई पाहिली, ज्यासाठी त्यांचा उल्लेख प्रेषणांमध्ये करण्यात आला आणि त्यांना डिस्पॅचमध्ये डिस्टिंग्विश्ड सर्व्हिस ऑर्डरचा साथीदार बनवण्यात आले. युद्धानंतर व्यावसायिक सैनिक म्हणून सैन्यात राहण्याचा निर्णय घेत, त्यांनी १९२३ ते १९२४ पर्यंत केम्बर्ली येथील स्टाफ कॉलेज आणि १९३४ मध्ये इम्पीरियल डिफेन्स कॉलेजमध्ये शिक्षण घेतले. १९३५ मध्ये त्यांना मिलिटरी ऑपरेशन्स अँड मिलिटरी इंटेलिजेंसचे संचालक आणि १९३९ मध्ये कॅनडाच्या रॉयल मिलिटरी कॉलेजचे कमांडंट म्हणून नियुक्त करण्यात आले.

दुसऱ्या महायुद्धादरम्यान, क्रेरार १९४१ च्या अखेरीस इंग्लंडमध्ये तैनात असलेल्या दुसऱ्या कॅनेडियन इन्फंट्री डिव्हिजनचे जनरल ऑफिसर कमांडिंग बनले. त्यांना लेफ्टनंट-जनरल म्हणून बढती देण्यात आली आणि त्यांनी १९४३ च्या अखेरीस आणि १९४४ च्या सुरुवातीला इटालियन मोहिमेत थोडक्यात लढा दिला. मार्च १९४४ मध्ये ते युनायटेड किंग्डमला परतले जिथे त्यांनी फर्स्ट कॅनेडियन आर्मीचे कमांड स्वीकारले, ज्यामध्ये ब्रिटिश आय कॉर्प्स आणि पोलिश फर्स्ट आर्मर्ड डिव्हिजनसह मोठ्या संख्येने ब्रिटिश, पोलिश आणि चेक सैन्य होते.

क्रेरारच्या नेतृत्वाखाली, फर्स्ट कॅनेडियन आर्मीने जुलै-ऑगस्ट १९४४ मध्ये नॉर्मंडीच्या लढाईच्या शेवटच्या टप्प्यात लढाई केली, चॅनेल कोस्ट साफ करण्याचे काम सोपवण्यापूर्वी ऑपरेशन टोटालाइज, ऑपरेशन ट्रॅक्टेबल आणि बॅटल ऑफ द फॅलेस पॉकेटमध्ये भाग घेतला. १६ नोव्हेंबर १९४४ रोजी क्रेरारला पूर्ण जनरल म्हणून बढती देण्यात आली आणि ते या क्षेत्रात हा दर्जा धारण करणारे पहिले कॅनेडियन अधिकारी बनले. १९४५ मध्ये राइनलँडसाठी झालेल्या ऑपरेशन व्हेरिटेबलच्या लढाईदरम्यान, पहिल्या कॅनेडियन सैन्याने नऊ ब्रिटिश तुकड्यांवर नियंत्रण ठेवले. ऑपरेशन गोल्डफ्लेक, इटलीमधून आय कॅनेडियन कॉर्प्सची पुनर्नियुक्ती, यामुळे सैन्य अधिक कॅनेडियन बनले आणि युरोपमध्ये दुसरे महायुद्ध संपण्याच्या काही काळापूर्वी एप्रिल १९४५ मध्ये पश्चिम नेदरलँड्सच्या मुक्ततेत महत्त्वाची भूमिका बजावली.

युद्ध संपल्यानंतर, क्रेरार १९४६ मध्ये लष्करी सेवेतून निवृत्त झाले. कॅनेडियन लष्करी इतिहासकार जे. एल. ग्रॅनाटस्टाईन यांनी क्रेरारबद्दल लिहिले आहे की: "कॅनडाच्या आतापर्यंतच्या सर्वात मोठ्या सैन्याच्या उभारणी, लढाई आणि अखेरीस विघटनावर इतर कोणत्याही एका अधिकाऱ्याचा इतका प्रभाव पडला नाही. क्रेरार निःसंशयपणे युद्धातील सर्वात महत्त्वाचा कॅनेडियन सैनिक होता."[1]

 सुरुवातीची वर्षे 
हेन्री डंकन ग्राहम "हॅरी" क्रेरार यांचा जन्म २८ एप्रिल १८८८ रोजी हॅमिल्टन, ओंटारियो येथे झाला, [2] ते स्कॉटिश वंशाचे वकील आणि व्यापारी पीटर क्रेरार आणि मॅरियन स्टिन्सन क्रेरार यांचे मोठे अपत्य होते. त्यांच्या आईच्या पहिल्या लग्नापासून त्यांना तीन लहान भावंडे, अ‍ॅलिस्टर, व्हायलेट आणि माल्कम आणि एक मोठी सावत्र बहीण, लिलियन होती. [3] त्यांचे सुरुवातीचे शिक्षण हॅमिल्टनमधील खाजगी शाळांमध्ये झाले. १८९९ मध्ये, त्यांनी कॅनडातील प्रमुख बोर्डिंग स्कूल असलेल्या टोरंटोमधील अप्पर कॅनडा कॉलेजमध्ये शिक्षण घेतले. १९०४ मध्ये त्यांनी स्वित्झर्लंडमध्ये एक वर्ष घालवले, त्यानंतर ओंटारियोतील किंग्स्टन येथील रॉयल मिलिटरी कॉलेज ऑफ कॅनडाची तयारी करण्यासाठी हॅमिल्टनमधील हायफिल्ड कॉलेजमध्ये गेले. हायफिल्ड कॉलेजमध्ये एक आर्मी कॅडेट युनिट होते ज्याचे ते सदस्य होते.

ऑगस्ट १९०६ मध्ये कॅनडाच्या रॉयल मिलिटरी कॉलेजमध्ये प्रवेश घेतलेल्या ३५ कॅडेट्सपैकी क्रेरार एक होता. यामध्ये स्पर्धात्मक परीक्षा उत्तीर्ण होणे (ज्यामध्ये ३३ टक्के उत्तीर्णता ग्रेड होती) आणि हॅमिल्टनमधील क्राइस्ट चर्च कॅथेड्रलच्या मंत्र्याकडून आणि हायफिल्ड कॉलेजच्या मुख्याध्यापकांकडून त्याच्या उच्च नैतिक चारित्र्याची साक्ष देणारे प्रमाणपत्रे मिळवणे समाविष्ट होते.[५] त्याने १९०९ मध्ये पदवी प्राप्त केली, त्याच्या वर्गात तेरावा क्रमांक मिळवला. त्याला ब्रिटिश आर्मी किंवा ब्रिटिश इंडियन आर्मीच्या कॅव्हलरी रेजिमेंटमध्ये जागा मिळवण्याची आशा होती, परंतु ब्रिटिश किंवा भारतीय सैन्यात फक्त सात जागा उपलब्ध होत्या, त्यापैकी फक्त दोन कॅव्हलरीमध्ये होत्या आणि तो पुरेसा उच्च दर्जाचा नव्हता. खर्च देखील एक घटक होता; ब्रिटिश कॅव्हलरी रेजिमेंटमध्ये सेवा महाग होती आणि त्याला त्याचे उत्पन्न वाढवण्यासाठी त्याच्या वडिलांवर अवलंबून राहावे लागले असते. त्याऐवजी, त्याने हॅमिल्टनमध्ये असलेल्या कॅनेडियन फील्ड आर्टिलरीमधील चौथ्या बॅटरीमध्ये सेवा देत नॉन-पर्मनंट अ‍ॅक्टिव्ह मिलिशियामध्ये लेफ्टनंट म्हणून कमिशन स्वीकारले.

क्रेरारने कॅनेडियन टंगस्टन लॅम्प कंपनीमध्ये अधीक्षक म्हणून नोकरी स्वीकारली. १९१२ मध्ये ते इनॅन्डेसेंट लाइट बल्बच्या निर्मितीचा अभ्यास करण्यासाठी व्हिएन्ना येथे गेले. त्याच वर्षी त्यांच्या वडिलांच्या निधनामुळे त्यांच्या कारकिर्दीत बदल झाला आणि ते टोरंटो येथे गेले, जिथे ते त्यांचे मेहुणे अॅडम बेक यांच्यासोबत हायड्रो-इलेक्ट्रिक पॉवर कमिशन ऑफ ओंटारियोमध्ये अभियंता म्हणून सामील झाले. जलविद्युत उत्पादनाच्या फायद्यांचा प्रचार करण्यासाठी ते दोघे कॅनडामध्ये फिरले आणि १९१३ मध्ये तेथील वीज ग्रिडची प्रगती पाहण्यासाठी युरोपला भेट दिली. [६] त्यांनी मॅरियन व्हर्शोयल क्रोनिन यांच्याशी लग्न केले, ज्या नेहमीच व्हर्स म्हणून ओळखल्या जात असत. ती बेंजामिन क्रोनिनची पणत आणि टोरंटोमधील एक प्रमुख व्यापारी बेंजामिन बार्टन क्रोनिन यांची मुलगी होती.

 पहिले महायुद्ध 
ऑगस्ट १९१४ मध्ये पहिले महायुद्ध सुरू झाले तेव्हा, चौथी बॅटरी ही नऊ मिलिशिया बॅटरींपैकी एक होती ज्यांना पहिल्या कॅनेडियन डिव्हिजनच्या तोफखाना तयार करण्यासाठी युनिट म्हणून बोलावण्यात आले होते. बॅटरीच्या सर्व सदस्यांनी कॅनेडियन एक्सपिडिशनरी फोर्स (CEF) मध्ये परदेशात सेवेसाठी स्वेच्छेने काम केले. क्रेरारला कॅप्टन म्हणून बढती देण्यात आली. पहिली डिव्हिजन क्यूबेक शहराजवळील व्हॅलकार्टियर येथील कॅम्पमध्ये गेली, जिथे चौथी बॅटरी चार ऐवजी सहा तोफांसह पुनर्गठित करण्यात आली आणि तिला ८ व्या बॅटरी असे नाव देण्यात आले.[8] प्रत्येक बॅटरीच्या संघटना आणि उपकरणांच्या टेबलमध्ये ६ अधिकारी, १८७ इतर रँक आणि १८३ घोडे आवश्यक होते. तीन बॅटरींनी एक ब्रिगेड तयार केली;[9] ८वी बॅटरी तिसऱ्या ब्रिगेडचा भाग होती.[8] बॅटरी १ ऑक्टोबर रोजी एसएस गॅम्बियनवरून यूकेसाठी निघाली आणि १४ ऑक्टोबर रोजी प्लायमाउथला पोहोचली.[10]

पहिली कॅनेडियन डिव्हिजन सॅलिसबरी प्लेनवरील कॅम्पमध्ये गेली. नोव्हेंबरमध्ये प्रशिक्षण खंडित करण्यात आले. मोबाईल वॉरफेअरमधील अनुभवावरून असे दिसून आले होते की सहा तोफा असलेल्या बॅटरी नियंत्रित करणे खूप कठीण होते, म्हणून ब्रिटिश युद्ध कार्यालयाने जुन्या चार तोफा असलेल्या बॅटरी संघटनेकडे परत जाण्याचा निर्णय घेतला. कॅनेडियन बॅटरीची पुनर्रचना १७ नोव्हेंबर रोजी सुरू झाली आणि ८ व्या बॅटरीला ११ व्या बॅटरी असे नाव देण्यात आले. प्रत्येक ब्रिगेडमध्ये १८ पौंडच्या तीन बॅटरी आणि ४.५ इंचाच्या हॉवित्झरपैकी एक बॅटरी असायला हवी होती, परंतु नंतरच्या अद्याप उपलब्ध नव्हत्या. हवामानामुळे प्रशिक्षणात अडथळा निर्माण झाला; कॅनेडियन लोकांनी तिथे घालवलेल्या १२३ दिवसांपैकी ८९ दिवस पाऊस पडला आणि ब्रिटिश युनिट्सकडून फायरिंग रेंजसाठी स्पर्धा सुरू झाली. दारूगोळ्याचीही कमतरता होती आणि जानेवारी १९१५ पर्यंत बॅटरी त्यांच्या बंदुकीतून बाहेर पडल्या नाहीत, जेव्हा प्रत्येकी ५५ राउंड फायर केले.

फेब्रुवारी १९१५ मध्ये पहिला कॅनेडियन डिव्हिजन वेस्टर्न फ्रंटमध्ये गेला. पुढच्या महिन्यात डिव्हिजनच्या तोफखान्याने न्यूव्ह चॅपेलच्या लढाईत भाग घेतला, जिथे पहिल्या कॅनेडियन डिव्हिजनची भूमिका किरकोळ होती आणि एप्रिलमध्ये यप्रेसच्या दुसऱ्या लढाईत सहभागी झाले होते, जेव्हा ११ व्या बॅटरीवर सतत जर्मन तोफखान्याचा गोळीबार झाला. क्रेरारने ११ ते २२ जुलै दरम्यान ११ व्या बॅटरी कमांडर म्हणून काम केले आणि नंतर १० व्या बॅटरीची कमान स्वीकारली. ७ डिसेंबर रोजी तो इंग्लंडला रजेवर निघून गेला आणि नंतर कॅनडाला परतला, जिथे त्याने १४ जानेवारी १९१६ रोजी टोरंटोमधील सेंट पॉल अँग्लिकन चर्चमध्ये व्हर्सशी लग्न केले. आर्चडीकन एच. जे. कोडी यांनी आयोजित केलेल्या समारंभात त्याने लग्न केले. दोघेही युकेला जाण्यापूर्वी त्याने कॅनडामध्ये आणखी एक महिना रजेवर घालवला, जिथे ती किंग्स्टन अपॉन थेम्स येथील रुग्णालयात स्वयंसेवक परिचारिका म्हणून काम करत होती. नोव्हेंबर १९१६ मध्ये, मार्गारेट (पेगी म्हणून ओळखली जाणारी) नावाची मुलगी, त्यांच्या पहिल्या मुलाच्या जन्मासाठी, त्या कॅनडाला परतल्या.

२२ फेब्रुवारी रोजी क्रेरार तिसऱ्या ब्रिगेडमध्ये सहायक म्हणून परतले. २५ मार्च रोजी त्यांनी पुन्हा ११ व्या बॅटरीचे नेतृत्व स्वीकारले. सप्टेंबर १९१६ मध्ये फ्लेर्स-कोर्सलेटच्या लढाईत त्यांनी कॅनेडियन हल्ल्यांना पाठिंबा दिला. फेब्रुवारी १९१७ मध्ये त्यांनी इंग्लंडमधील विटली कॅम्प येथे तोफखाना अभ्यासक्रमात भाग घेतला, परंतु मार्चमध्ये विमी रिजच्या लढाईत ११ व्या बॅटरीचे नेतृत्व करण्यासाठी ते परतले. त्यांचा उल्लेख प्रेषणांमध्ये करण्यात आला आणि १९१७ च्या वाढदिवसाच्या सन्मानार्थ त्यांना विशिष्ट सेवा आदेशाचा सदस्य बनवण्यात आले.

मे १९१७ मध्ये, क्रेरारने ज्युनियर स्टाफ ऑफिसर कोर्समध्ये भाग घेतला. ऑगस्टमध्ये ते इंग्लंडमध्ये प्रशिक्षण घेत असलेल्या नव्याने स्थापन झालेल्या ५ व्या कॅनेडियन डिव्हिजन आर्टिलरीचे ब्रिगेड मेजर बनले, परंतु त्यानंतर लवकरच ते वेस्टर्न फ्रंटवरील कॅनेडियन कॉर्प्समध्ये सामील झाले. क्रेरारने कॅनेडियन कॉर्प्स आर्टिलरीचे ब्रिगेड मेजर, ब्रिटिश मेजर अॅलन ब्रुक किंवा "ब्रूकी" यांच्याशी जवळून काम केले, कारण तेव्हापासून ते क्रेरार म्हणून ओळखले जात होते, "एक महान सहकारी" आणि ते अनेकदा "बॅटरी पोझिशन्सच्या आघाडीच्या रांगेत एकत्र पायदळी तुडवत असत." क्रेरारने कॉर्प्स काउंटर बॅटरी स्टाफ ऑफिसर (सीबीएसओ), लेफ्टनंट-कर्नल अँड्र्यू मॅकनॉटन यांच्यासोबत देखील काम केले; दोघांनी कॉर्प्सच्या न्यूटन 6-इंच मोर्टारचा वापर काउंटर-मोर्टार भूमिकेत करण्यासाठी तंत्रे शोधली.

जून १९१८ मध्ये, कॉर्प्सच्या चालू असलेल्या "कॅनेडियनायझेशन" चा भाग म्हणून, ब्रूकला ब्रिटीश फर्स्ट आर्मीच्या स्टाफमध्ये नियुक्ती देण्यात आली आणि मेजर डॉन ए. व्हाईट यांनी रॉयल आर्टिलरी (SORA) मध्ये स्टाफ ऑफिसर म्हणून त्यांची जागा घेतली. व्हाईटला ताबडतोब स्टाफ कोर्सवर पाठवण्यात आले आणि क्रेरार परत येईपर्यंत SORA म्हणून काम करत होते. अशा प्रकारे ऑगस्ट १९१८ मध्ये अमियन्सच्या लढाईत क्रेरार SORA होते. ऑक्टोबरमध्ये, मॅकनॉटन कॅनेडियन कॉर्प्स हेवी आर्टिलरीमध्ये जनरल ऑफिसर कमांडिंग (GOC) बनले आणि क्रेरार त्यांच्या जागी CBSO म्हणून नियुक्त झाले, नोव्हेंबर १९१८ मध्ये व्हॅलेन्सिएन्सच्या लढाईत त्यांनी हे पद भूषवले. त्या महिन्यात जर्मनीसोबतच्या युद्धविरामामुळे युद्ध संपले. 

क्रेरार युद्धातून सुरक्षित बचावला असला तरी, त्याचे दोन धाकटे भाऊ इतके भाग्यवान नव्हते: त्याचा धाकटा भाऊ, माल्कम चार्लटन क्रेरार, ३ ऑगस्ट १९१७ रोजी १९ वर्षांचा असताना, रॉयल फ्लाइंग कॉर्प्समध्ये पॅलेस्टाईनमध्ये सेवा करत असताना, युद्धात मारला गेला आणि त्याचा दुसरा भाऊ, अ‍ॅलिस्टर जॉन क्रेरार, १९१८ मध्ये फ्रान्समध्ये रॉयल कॅनेडियन ड्रॅगूनमध्ये सेवा करत असताना गंभीर जखमी झाला.

 युद्धांदरम्यान 
युद्ध संपल्यानंतर, क्रेरार कॅनडाला परतला, जिथे त्याची सीईएफ नियुक्ती २४ मार्च १९१९ रोजी संपुष्टात आली. मे १९१९ मध्ये त्याच्या आईचे निधन झाले, तिच्या जिवंत मुलांसाठी वार्षिकी सोडून. आर्थिकदृष्ट्या सुरक्षित असलेल्या क्रेरारने कॅनडाच्या पूर्ण-वेळ व्यावसायिक दलातील परमनंट अ‍ॅक्टिव्ह मिलिशियामध्ये सामील होण्याचा निर्णय घेतला. त्याने डीआयजीए स्टाफमध्ये पदासाठी अर्ज करण्यासाठी तोफखाना उपमहानिरीक्षक (डीआयजीए), मेजर-जनरल सर एडवर्ड मॉरिसन यांना पत्र लिहिले. क्रेरारला मान्यता देण्यात आली आणि मार्च १९२० मध्ये त्याला रॉयल कॅनेडियन तोफखान्यात मेजर म्हणून नियुक्त करण्यात आले. त्याचा दुसरा मुलगा, पीटर नावाचा मुलगा, जुलै १९२२ मध्ये जन्माला आला.

क्रेरारने कॅम्बर्ली येथील ब्रिटिश स्टाफ कॉलेजमध्ये जाण्याचे लक्ष्य ठेवले, जिथे दरवर्षी कॅनेडियन अधिकाऱ्यांसाठी दोन पदे राखून ठेवली जात होती. त्यांनी रॉयल मिलिटरी कॉलेजमध्ये चार महिन्यांचा तयारी अभ्यासक्रम पूर्ण केला, १९२२ मध्ये कॅम्बर्ली प्रवेश परीक्षा उत्तीर्ण झाल्या आणि जानेवारी १९२३ मध्ये प्रवेश मिळवला. त्यावेळी कॉलेजचे कमांडंट मेजर-जनरल एडमंड आयर्नसाइड होते, [26] आणि कॉलेजच्या कर्मचाऱ्यांमध्ये लेफ्टनंट-कर्नल रोनाल्ड अॅडम, अॅलन ब्रुक आणि जे. एफ. सी. फुलर यांचा समावेश होता. सामान्यतः स्टाफ कॉलेजनंतर कॅनडामध्ये स्टाफ अपॉइंटमेंट घेतली जात असे, परंतु वॉर ऑफिसमधील कॅनेडियन प्रतिनिधीच्या मृत्यूमुळे क्रेरार यांना डायरेक्टर ऑफ मिलिटरी ऑपरेशन्स अँड इंटेलिजेंस (DMO&I) यांच्या कार्यालयात जनरल स्टाफ ऑफिसर, द्वितीय श्रेणी (GSO2) म्हणून दोन वर्षांची पोस्टिंग देण्यात आली, जे त्यावेळी लेफ्टनंट-कर्नल आर्चीबाल्ड वेव्हेल होते. या भूमिकेत त्यांनी १९२६ च्या युनायटेड किंग्डम जनरल स्ट्राइकला ब्रिटिश सैन्याच्या प्रतिसादाचे समन्वय साधण्यास मदत केली. क्रेरार यांनी एकाच वेळी वॉर ऑफिसमध्ये कॅनेडियन प्रतिनिधी म्हणून काम केले.

एप्रिल १९२७ मध्ये कॅनडाला परतल्यावर, क्रेरारची रॉयल कॅनेडियन हॉर्स आर्टिलरीच्या बी बॅटरीच्या कमांडसाठी नियुक्ती करण्यात आली. [३०] त्यांच्या सहकाऱ्यांमध्ये अलिकडेच रॉयल मिलिटरी कॉलेजमधून पदवीधर झालेले लेफ्टनंट गाय सायमंड्स यांचा समावेश होता. [३१] जानेवारी १९२८ मध्ये, क्रेरार रॉयल मिलिटरी कॉलेजमध्ये टॅक्टिक्सचे प्राध्यापक झाले. त्यानंतर, मे १९२९ मध्ये, त्यांना अचानक ओटावा येथील राष्ट्रीय संरक्षण मुख्यालय (NDHQ) मध्ये जनरल स्टाफमध्ये काम करण्यासाठी बोलावण्यात आले. मॅकनॉटन यांना जानेवारी १९२९ मध्ये कॅनेडियन आर्मीचे प्रमुख चीफ ऑफ द जनरल स्टाफ (CGS) म्हणून नियुक्त करण्यात आले होते. ते कॅनेडियन DMO&I, कर्नल हॅरोल्ड मॅथ्यूज यांच्या स्टाफमध्ये जनरल स्टाफ ऑफिसर, फर्स्ट ग्रेड (GSO1) म्हणून सामील झाले.

मे १९३३ मध्ये त्यांच्या नवजात तिसऱ्या मुलाच्या मृत्यूनंतर, व्हर्स पीटरला घेऊन इंग्लंडला गेले आणि पेगीसोबत सामील झाले, जी तेथे बोर्डिंग स्कूलमध्ये होती. १९३४ मध्ये क्रेरारने मॅकनॉटन आणि मॅथ्यूज यांना लंडनमधील इम्पीरियल डिफेन्स कॉलेजमध्ये जाण्यासाठी नामांकित केले जेणेकरून कुटुंब पुन्हा एकत्र येऊ शकेल. १९२७ मध्ये कॉलेजची स्थापना झाल्यापासून ते उपस्थित राहणारे अकरावे कॅनेडियन अधिकारी होते. तिथे असताना, त्यांची पुन्हा भेट त्याचा मित्र ब्रूकशी झाली, जो आता कॉलेजमध्ये प्रशिक्षक होता. क्रेरार यांनी चांगली कामगिरी केली, त्यांच्या मूल्यांकनात असे म्हटले होते की त्यांच्याकडे "उत्कृष्ट क्षमता" आहे, ज्यात "उच्च कमांडसाठी सर्व गुण आहेत." ते १९३५ मध्ये ओटावाला डीएमओ अँड आय म्हणून परतले, जे एक अत्यंत महत्त्वाचे पद होते, जे सैन्यासाठी वरिष्ठ कर्मचारी नियोजनकार होते. त्यानंतर ऑगस्ट १९३८ मध्ये, ते रॉयल मिलिटरी कॉलेजचे कमांडंट बनले, आणि त्यासोबत ब्रिगेडियरचा तात्पुरता पद आला.
वर्ग:इ.स. १९६५ मधील मृत्यू
वर्ग:इ.स. १८८८ मधील जन्म
वर्ग:कॅनडाचे सैन्याधिकारी
वर्ग:पुरुष चरित्रलेख