विल्यम हॅना

विल्यम डेनबी हाना (14 जुलै, 1910 - 22 मार्च, 2001) हे एक अमेरिकन अॅनिमेटर, वॉइस अभिनेता आणि संगीतकार होते. हाना आणि जोसेफ बारबेरा यांनी टॉम आणि जेरी तयार केले आणि अ‍ॅनिमेशन स्टुडिओ आणि उत्पादन कंपनी हाना-बारबेरा स्थापन केली, तसेच पूर्वीच्या शीर्षकातील पात्रांसाठी आवाज प्रभाव प्रदान केले.

हाना 1930 मध्ये हार्मन आणि आयसिंग अ‍ॅनिमेशन स्टुडिओमध्ये सामील झाले आणि कॅप्टन अँड द किड्स सारख्या कार्टूनवर काम करताना कौशल्य आणि प्रसिद्धी मिळवत गेले. 1937 मध्ये, मेट्रो-गोल्डविन-मेयर (एमजीएम) मध्ये काम करत असताना, हानाने बारबेरा ला भेटले आणि एक कामकाजी संबंध तयार केला. 1957 मध्ये, त्यांनी हाना-बारबेरा सह-स्थापित केले, जे व्यवसायातील सर्वात यशस्वी टेलिव्हिजन अ‍ॅनिमेशन स्टुडिओ बनले, जे फ्लिंटस्टोन, हकलबेरी हाउंड शो, द जेटसन्स, स्कूबी-डू, द स्मर्फ्स, आणि योगी बेअर यासारख्या कार्यक्रमांची निर्मिती किंवा उत्पादन करते. 1967 मध्ये, हाना-बारबेरा ताफ्ट ब्रॉडकास्टिंगला $12 मिलियन (सध्याच्या काळात सुमारे $113 मिलियन) मध्ये विकले गेले, परंतु हाना आणि बारबेरा 1991 पर्यंत कंपनीचे प्रमुख राहिले. त्या वेळेस, स्टुडिओ टर्नर ब्रॉडकास्टिंग सिस्टमला विकला गेला, ज्याचा एकत्रीकरण टाइम वॉर्नरसोबत 1996 मध्ये झाला; हाना आणि बारबेरा सल्लागार म्हणून राहिले.

टॉम आणि जेर्रीने सात अकादमी पुरस्कार जिंकले, तर हना आणि बारबेरा दोन्ही अन्य दोन पुरस्कारांसाठी नामांकित झाले आणि आठ एमी पुरस्कार जिंकले. त्यांच्या कार्टूनने सांस्कृतिक प्रतीकांचे रूप घेतले आहे, आणि त्यांच्या कार्टून पात्रांनी चित्रपट, पुस्तकं, आणि खिलौने यांसारख्या इतर माध्यमांमध्ये देखील स्थान मिळवले आहे. हना-बारबेराचे कार्यक्रम त्यांच्या 1960 च्या सुवर्णकाळात जगभरात 300 मिलियन लोकांनी पाहिले होते आणि 28 हून अधिक भाषांमध्ये अनुवादित केले गेले आहे.

अर्ली अँड पर्सनल लाईफ विलियम हना यांचा जन्म 14 जुलै 1910 रोजी न्यू मेक्सिकोच्या टेरिटरीमध्ये विलियम जॉन (1873–1949) आणि एव्हिस जॉयस (नकली डेंबी) हना (1882–1956) यांच्याकडे झाला. ते सात मुलांमधील तिसरे होते. हना यांनी त्यांच्या कुटुंबाला "एक लाल रक्ताचा, आयरिश-अमेरिकन कुटुंब" असे सांगितले. त्यांच्या वडिलांचा काम म्हणजे पश्चिम अमेरिका मध्ये रेल्वे, पाणी आणि सांडपाण्याच्या प्रणालींसाठी बांधकामांचे पर्यवेक्षण करणे, ज्यामुळे त्यांच्या कुटुंबाला वारंवार स्थलांतर करावे लागले.

हना तीन वर्षांचे असताना, कुटुंब बाकर सिटी, ओरेगॉनमध्ये गेले, जिथे त्यांच्या वडिलांनी बाळम क्रीक धरणावर काम केले. तिथेच हना यांना बाहेरच्या वातावरणाविषयी प्रेम विकसित झाले. कुटुंबाने आपल्या आगेच्या दोन वर्षांत अनेक वेळा हलवले, आणि अखेर 1919 मध्ये लाँगन, युटाह येथे स्थायिक झाले.

१९२२ मध्ये, वॉट्समध्ये राहात असतांना, त्याने बॉय स्काउट्समध्ये प्रवेश घेतला. १९२५ ते १९२८ पर्यंत तो कॉम्पटन हाय स्कूलमध्ये शिकला, जिथे त्याने एका नृत्य बँडमध्ये सॅक्सोफोना वाजवला. संगीताबद्दलची त्याची आवड त्याच्या करिअरमध्ये आली; त्याने त्याच्या चित्रपटांसाठी गाणी लिहिण्यात मदत केली, ज्यात फ्लिंटस्टोनसाठीचा थीम समाविष्ट होता. हान्ना युवा अवस्थेत ईगल स्काउट बनला आणि त्याच्या संपूर्ण आयुष्यात स्काउटिंगमध्ये सक्रिय राहिला. वयस्क अवस्थेत, त्याने स्काउटमास्टर म्हणून सेवा दिली आणि १९८५ मध्ये बॉय स्काउट्स ऑफ अमेरिका कडून डिस्टिंग्विश्ड ईगल स्काउट पुरस्काराने मान्यता प्राप्त केली. त्याच्या अनेक करिअर-संबंधित पुरस्कारांपैकी, हान्ना या डिस्टिंग्विश्ड ईगल स्काउट पुरस्काराच्या बाबतीत सर्वाधिक गर्वित होता. त्याच्या आवडींमध्ये नौकायन आणि बार्बरशॉप क्वार्टेटमध्ये गाणे गायन देखील समाविष्ट होते. हान्ना कॉम्पटन सिटी कॉलेजमध्ये पत्रकारिता आणि संरचनात्मक अभियांत्रिकी यांचा अभ्यास केला, पण मोठ्या आर्थिक मंदीच्या सुरुवातीच्या काळात त्याला महावीद्यालीनंतर शिक्षण सोडावे लागले.

७ ऑगस्ट १९३६ रोजी, हान्नाने वायलेट ब्लांच वोगत्झके (२३ जुलै १९१३ - १० जुलै २०१४) वर विवाह केला, आणि त्यांचा विवाह ६४ वर्षांहून अधिक काळ राहिला, तोपर्यंत हान्नाचा मृत्यू झाला. या विवाहातून दोन मुले झाली, डेव्हिड विल्यम आणि बॉनी जीन, आणि सात नातवंडे. १९९६ मध्ये, हान्नाने लॉस एंजेलिसच्या लेखक टॉम इटोच्या सहाय्याने त्य autobiography प्रकाशित केली - जो बार्बेरा दोन वर्षे आधी त्याचे आपले आत्मकथा प्रकाशित केले होते.

प्रारंभिक करिअर[संपादन] महाविद्यालय सोडल्यानंतर, हान्ना एक महिना संक्षिप्त काळासाठी एका बांधकाम अभियंते म्हणून काम करत होता आणि हॉलिवूडमधील पॅन्टेज थिएटरचे बांधकाम करण्यात मदत केली.[5][12]: 6  त्या कामात त्याला ग्रेट डिप्रेशन दरम्यान नोकरी गमवावी लागली आणि नंतर एक कार धुवणाऱ्या ठिकाणी दुसरी नोकरी मिळविली. त्याच्या बहिणीच्या प्रियकराने त्याला पॅसिफिक टायटल आणि आर्टमध्ये नोकरीसाठी अर्ज करण्यास प्रोत्साहित केले, जे चित्रपटांसाठी शीर्षक कार्डे तयार करत होते.[15] तिथे काम करत असताना, हान्नाच्या चित्रकलेच्या कौशल्याचे कौतुक झाले, आणि 1930 मध्ये त्याने हार्मन आणि आयसिंग अ‍ॅनिमेशन स्टुडिओमध्ये प्रवेश केला, ज्याने लुनी ट्यूनस आणि मेर्री मेलोडीज मालिका तयार केल्या.[16]

औपचारिक प्रशिक्षणाचा अभाव असूनही, हान्ना लवकरच त्यांच्या इंक आणि पेंट विभागाचा प्रमुख झाला. इंकिंग आणि पेंटिंगव्यतिरिक्‍त, हान्नाने गाणी आणि गीतलेखनही केले.[16] हान्नाच्या नोकरीच्या पहिल्या काही वर्षांमध्ये, स्टुडियो पॅसिफिक टायटल आणि आर्टच्या लिऑन श्लेसिंजरसह भागीदारी करत होता, जो हार्मन-आइसिंग उत्पादन वार्नर ब्रदर्सद्वारे रीलिज करत होता. जेव्हा ह्यूग हार्मन आणि रुडॉल्फ आयसिंगने श्लेसिंजरसह तोडगाडी घेण्याच निर्णय घेतला आणि 1933 मध्ये मेट्रो-गोल्डविन-मेयरसाठी स्वतंत्रपणे कार्टून तयार करण्यास सुरुवात केली, हान्ना त्यांना अनुसरण करणाऱ्या कर्मचाऱ्यांपैकी एक होता.

हन्नाला १९३६ मध्ये त्याच्या पहिल्या कार्टूनचे दिग्दर्शन करण्याची संधी मिळाली; त्यामुळे "टू स्प्रिंग" ह्या हरमन-आइझिंग "हॅपी हार्मोनिझ" मालिकेतील एक भाग तयार झाला. पुढील वर्षी, MGM ने हरमन-आइझिंगच्या सहकार्याचा समारंभ संपवण्याचा निर्णय घेतला आणि उत्पादन स्वतःच्या घरी आणले. हन्ना हरमन-आइझिंगच्या एका मजबूत दिग्दर्शक म्हणून MGM ने आपल्या नवीन कार्टून स्टुडिओमध्ये घेतलेला पहिला व्यक्तीद्वारे होता. १९३८-१९३९ दरम्यान, तो MGM च्या "कॅप्टन अँड द किड्स" मालिकेत वरिष्ठ दिग्दर्शक म्हणून कार्यरत होता, हे नांवासारख्या कॉमिक स्ट्रिपवर आधारित आहे (हे १९१४ च्या न्यायालयीन खटल्याच्या परिणामी उगम पावलेले "कॅट्झनजॅमर किड्स" यांचे एक पर्यायी रूप आहे). ही मालिका चांगली चालली नाही. त्यामुळे हन्नाला कथा लेखक म्हणून पदावनत करण्यात आले, आणि ही मालिका रद्द करण्यात आली.

हेननाच्या डेस्कवर MGM मध्ये जोसेफ बारबेरा यांच्या समोर होती, ज्यांनी उपलब्धतेत टेरीट्यूनमध्ये काम केले होते. दोघांनी लवकरच एक चांगली टीम बनवेल याची जाणीव केली. १९३९ पर्यंत त्यांची सहकार्याची धारणा स्थिर झाली, जी ६० वर्षांहून अधिक काळ टिकली. हन्ना आणि बारबेरा एनिमेशन दिग्दर्शक टॅक्स एव्हरी यांच्या सहकाऱ्यांबरोबर कार्यरत होते, ज्यांनी वॉर्नर ब्रदर्ससाठी डॅफी डक आणि बग्ज बनी तयार केले आणि MGM मध्ये ड्रूपी कार्टूनचे दिग्दर्शन केले.

 टॉम आणि जेरी 
[संपादन] मुख्य लेख: टॉम आणि जेरी १९४० मध्ये, हॅना आणि बारबेरा यांनी समवेत "पस गेट्स द बूट" हा चित्रपट निर्माण केला, ज्याला सर्वोत्तम (कार्टून) लघू विषयासाठी अकादमी पुरस्कारासाठी नामांकित करण्यात आले. स्टुडिओला विविधतापूर्ण कार्टून पोर्टफोलिओ हवा होता, त्यामुळे "पस गेट्स द बूट" च्या यशामुळे हॅना आणि बारबेरा यांचे पर्यवेक्षक फ्रेड क्विंबी यांनी अधिक मांजर आणि उंदीर कार्टून तयार करण्याची इच्छा व्यक्त केली नाही. "पस गेट्स द बूट" च्या यशाने आश्चर्यचकित झालेल्या हॅना आणि बारबेरा यांनी क्विंबीच्या प्रतिरोधाकडे दुर्लक्ष केले आणि मांजर-उंदीर या थीमवर काम करणे सुरू ठेवले. तथापि, त्या वेळी हॅना त्याच्या निष्ठेचा विचार करून इसिंगकडे परत जाण्यासाठी इच्छुक होता. हॅना आणि बारबेरा क्विंबी यांच्याशी भेटले, ज्याने शोधले की इसिंगने "पस गेट्स द बूट" उत्पादनासाठी एकटा क्रेडिट घेतले, तरी त्याने प्रत्यक्षात त्यावर काम केले नव्हते. इसिंगपासून स्वतंत्र नवीन अ‍ॅनिमेशन युनिट स्थापित करायची इच्छा असलेल्या क्विंबीने नंतर हॅना आणि बारबेरा यांना त्यांच्या मांजर-उंदीर कल्पनेवर कार्य करण्याची परवानगी दिली. याचा परिणाम त्यांच्या सर्वात प्रसिद्ध निर्माण "टॉम आणि जेरी" मध्ये झाला.

पीस गेट्स द बूट पात्रांवर आधारित, थोड्या फरकांसह, या मालिकेने जेरीच्या कथेची कितीही विलक्षणता साकारली, जो कायमचा आपल्या माणसाल हवे असलेल्या मांजरीवर विजय मिळवतो. हान्ना यांनी सांगितले की त्यांनी या कार्टूनसाठी बिळीं आणि उंदीर यांची थीम निवडली कारण: "आम्हाला दोन पात्रांची गरज होती, आणि संघर्ष, पाठलाग आणि क्रिया आवश्यक होती. मांजरीने उंदीराचा पाठलाग करणे हा एक मूलभूत विचार वाटला." नव्याने रचलेले पात्र 1941 च्या द मिडनाइट स्नॅकमध्ये प्रथम दिसले. पुढील 17 वर्षांत हान्ना आणि बार्बेरा ने तथाकथित रूपांतरित टॉम आणि जेरीवर प्रामुख्याने काम केले, 114 हून अधिक अत्यंत लोकप्रिय कार्टून शॉर्ट्सचे दिग्दर्शन केले. दुसऱ्या विश्वयुद्धाच्या काळात त्यांनी शैक्षणिक आणि प्रशिक्षणात्मक फिल्म्सही तयार केल्या.

टॉम आणि जेरी प्रामुख्याने संवादाऐवजी गतिशीलतेवर अवलंबून होते. त्यांच्या लोकप्रियतेच्या बाबतीत, टॉम आणि जेरीवर अनेकदा अत्यधिक हिंसकतेसाठी टीका करण्यात आलेली आहे. या मालिकेला ११व्या शॉर्ट "द यांकी डुड्ल माउस" (१९४३) साठी पहिला अकादमी पुरस्कार मिळाला—एक युद्धकाळातील साहसी कथा. टॉम आणि जेरीने एकूण १४ अकादमी पुरस्कारांसाठी नामांकित केले, जिंकल्याचे प्रमाण ७ आहे. अन्य कोणत्याही पात्रांच्या आधारित चित्रपटात्मक अ‍ॅनिमेटेड मालिकेला अधिक पुरस्कार मिळालेले नाहीत, ना त्याच पात्रांना दर्शवणाऱ्या अन्य कोणत्याही मालिकेला. टॉम आणि जेरीने एमजीएमच्या अनेक लाईव्ह-ऍक्शन चित्रपटांमध्ये देखील पाहुणे भूमिका साकारल्या, ज्यात "अँकर्स आवे" (१९४५) आणि "इन्विटेशन टू द डान्स" (१९५६) जेने केली सह, तसेच "डैंजेरस व्हेन वेट" (१९५३) एस्टर विल्यिम्स सह.

वर्ग:इ.स. २००१ मधील मृत्यू
वर्ग:इ.स. १९१० मधील जन्म
वर्ग:Articles with hAudio microformats