बामा (लेखिका)

बामा (जन्म: १४ मार्च १९५८), ज्यांना बामा फॉस्टिना सूसैराज म्हणूनही ओळखले जाते, ही एक तमिळ दलित स्त्रीवादी, शिक्षिका आणि कादंबरीकार आहे. त्यांची आत्मचरित्रात्मक कादंबरी कारुक्कु (१९९२) तामिळनाडूमधील दलित ख्रिश्चन महिलांनी अनुभवलेल्या सुख-दुःखाचे वर्णन करते. त्यानंतर तिने आणखी दोन कादंबऱ्या, संगती (१९९४) आणि वनमम (२०२२) मिहिल्या आहे. तीन लघुकथा संग्रह -  कुसुम्बुक्करण (१९९६), ओरु तत्वुम एरुमैयुम (२००३) आणि कंडत्तम (२००९) हे पण प्रकाशित झाले आहे.  या व्यतिरिक्त, तिने वीस लघुकथा लिहिल्या आहेत.

 जीवन 
बामा यांचा जन्म १९५८ मध्ये तत्कालीन मद्रास राज्यातील पुथुपट्टी येथील परैयार समुदायातील रोमन कॅथोलिक कुटुंबात फॉस्टिना मेरी फातिमा राणी म्हणून झाला. नंतर तिने 'बामा' हे तिचे टोपणनाव स्वीकारले. तिचे वडील सुसाईराज हे भारतीय सैन्यात कार्यरत होते, आणि तिच्या आईचे नाव सेवास्थिअम्मा होते. ती प्रसिद्ध दलित लेखक राज गौतम यांची बहीण आहे. बामाच्या आजोबांनी हिंदू धर्मातून ख्रिश्चन धर्म स्वीकारला होता. बामाचे पूर्वज दलित समुदायाचे होते आणि ते शेतीकाम करायचे. बामा यांचे सुरुवातीचे शिक्षण त्यांच्या गावात झाले. तिच्या सुरुवातीच्या साहित्यिक प्रभावांमध्ये जयकांतन, अखिलन, मणी आणि पार्थसारथी यांसारखे तमिळ लेखक समाविष्ट आहेत. कॉलेजमध्ये असताना तिने खलिल जिब्रान आणि रवींद्रनाथ टागोर यांचे वाचन केले आणि त्यांना  ते आवडले. पदवीधर झाल्यावर, ती अत्यंत गरीब मुलींसाठी शाळेत शिक्षिका बनली, त्यानंतर तिने सात वर्षे नन म्हणून काम केले. जाती-आधारित भेदभावापासून दूर राहण्यासाठी आणि गरीब दलित मुलींच्या प्रगतीत मदत करण्याचे तिचे ध्येय पुढे नेण्यासाठी तिने पवित्र आज्ञा स्वीकारण्याचा निर्णय घेतला.

 लेखन कारकीर्द 
ननरीमध्ये सामील झाल्यानंतर, बामा यांना कळले की दलित कॅथोलिकांसाठी एक वेगळे प्रशिक्षण केंद्र आहे. दलित कॅथोलिक प्रशिक्षण केंद्राच्या वाईट परिस्थितीमुळे संतप्त होऊन, तिने सात वर्षांनी ननरी सोडली. तिने तिचे शिक्षण पूर्ण केले आणि एका कॅथोलिक ख्रिश्चन शाळेत शिक्षिका म्हणून रुजू झाली. तिच्या अध्यापनाच्या अनुभवादरम्यान, तिला कळले की कॅथोलिक नन्स दलित मुलांवर आणि शिक्षकांवर अत्याचार करतात. यामुळे तिच्या मठाबद्दलच्या तिरस्कारात आणखी भर पडली. हे तेव्हाचे आहे जेव्हा तिने लिहायला सुरुवात केली. एका मैत्रिणीच्या प्रोत्साहनाने तिने तिच्या बालपणीच्या अनुभवांवर लेख लिहिले. या अनुभवांच्या पाया वर १९९२ मध्ये प्रकाशित झालेली तिची पहिली कादंबरी, करुक्कुचा  होती. बामा यांनी ही कादंबरी तमिळ भाषेतील वेगळ्या बोलीत लिहिली जी त्यांच्या समुदायासाठी अद्वितीय आहे. तिने सांगितले की तिच्या भाषेच्या निवडीबद्दल तिला उच्च जातीच्या सदस्यांकडून टीका सहन करावी लागली. तेव्हाच तिने नंतरच्या सर्व कादंबऱ्यांमध्ये तीच बोली वापरण्याचा निर्णय घेतला. जेव्हा ही कादंबरी प्रकाशित झाली, तेव्हा ती खराब पद्धतीने दर्श्विल्यामुळे  बामाला तिच्या गावातून बहिष्कृत करण्यात आले आणि पुढील सात महिने तिला त्यात प्रवेश करण्याची परवानगी नव्हती. तथापि, करुक्कूचे समीक्षकांकडून कौतुक झाले आणि २००० मध्ये त्याला क्रॉसवर्ड बुक पुरस्कार मिळाला. तेव्हापासून ते अनेक विद्यापीठांमध्ये सीमांत साहित्य, भाषांतरातील साहित्य, आत्मचरित्र, स्त्रीवादी साहित्य, उप-अल्पकालीन साहित्य आणि दलित साहित्य अशा विविध अभ्यासक्रमांमध्ये पाठ्यपुस्तक बनले आहे. बामा यांनी संगती आणि कुसुम्बुकरन यांचे प्रकाशन केले. बामा यांचे करूक्कू इंग्रजीत  आणि कुसुम्बुक्करण आणि संगती फ्रेंचमध्ये अनुवादित झाले आहेत. दलित लेखिका आणि कार्यकर्त्या जूपाका सुभद्रा यांनी संगतीचे तेलुगूमध्ये भाषांतरही केले आहे.

बामा यांनी कर्ज घेतले आणि उत्तीरामेरूरमध्ये दलित मुलांसाठी एक शाळा सुरू केली.  बामा यांनी सिंगल बाय चॉइस: हॅपीली अनमॅरीड वुमन! या १३ निबंधांचा संग्रह  प्रकाशित केला. भारतातील अविवाहित महिलांनी लिहिलेल्या  ज्यामध्ये त्यांच्या अविवाहिततेबद्दल चर्चा केली आहे. एकटी व्यावसायिक दलित महिला असण्याच्या तिच्या निवडीबद्दल बोलते ती यात लिहीते. ती एका पुरूषाशी लग्न करून मुलगी होण्याचे स्वप्न घेऊन मोठी झाली, तरी तिने हळूहळू एकटी राहणे पसंत केले कारण तिच्या मते "आज अस्तित्त्वात असलेली लग्न आणि कुटुंबाची संस्था आणि रचना अजिबात महिला-अनुकूल नाही." ती असेही म्हणते, "मला स्वतःच्या इच्छेने जगायला आवडले; मला माझे स्वतःचे अस्तित्त्व, माझे स्वातंत्र्य आणि ओळख कोणासाठीही गमावायची नव्हती." या मुळे तिला अपमान आणि संशय कसा सहन करावा लागला याबद्दल ती बोलते.

बामा यांच्या कादंबऱ्या जात आणि लिंगभेदावर केंद्रित आहेत. ते ख्रिश्चन आणि हिंदू धर्मात पाळल्या जाणाऱ्या जातीय भेदभावाचे चित्रण करतात. एका मुलाखतीत, बामा म्हणाल्या आहेत की त्या लिहितात कारण त्या आपल्या लोकांचे अनुभव सांगणे हे आपले कर्तव्य आणि जबाबदारी मानतात. याव्यतिरिक्त, तिला लेखनाची कृती मुक्त करणारी वाटते. तिच्यासाठी, "लेखन एक राजकीय कृती आहे", आणि एक "शस्त्र" आहे जे ती अमानवीय जातीच्या प्रथेविरुद्ध सतत लढण्यासाठी वापरते.

 संदर्भ 

वर्ग:भारतीय लघुकथा लेखिका
वर्ग:२१व्या शतकातील भारतीय लघुकथा लेखक
वर्ग:२०व्या शतकातील भारतीय लघुकथा लेखक
वर्ग:भारतीय महिला कादंबरीकार
वर्ग:२०व्या शतकातील भारतीय कादंबरीकार
वर्ग:तमिळनाडूतील लेखिका
वर्ग:२१व्या शतकातील भारतीय कादंबरीकार
वर्ग:२१व्या शतकातील भारतीय लेखक
वर्ग:२१व्या शतकातील भारतीय लेखिका
वर्ग:२०व्या शतकातील भारतीय लेखिका
वर्ग:भारतीय स्त्रीवादी लेखिका
वर्ग:स्त्री चरित्रलेख
वर्ग:इ.स. १९५८ मधील जन्म