शांता देवी

दमयंती (१९२७-२०१०), तिच्या रंगमंचाच्या नावाने कोझिकोडे शांता देवी या नावाने ओळखली जाते. ती एक भारतीय मल्याळम चित्रपट आणि रंगमंच अभिनेत्री होती. सुमारे साठ वर्षांच्या कारकिर्दीत, तिने १००० हून अधिक नाटके आणि सुमारे ४८० चित्रपटांमध्ये काम केले होते.

 चरित्र 
शांता देवी यांचा जन्म कोळिकोड येथे थोट्टाथिल नावाच्या तत्कालीन सुप्रसिद्ध थारावडूमध्ये झाला. थोट्टाथिल कन्नक्कुरुप्पू आणि कार्तियायनी अम्मा यांच्या १० मुलांपैकी ती सातवी मुलगी होती. १९२७ मध्ये तिचा जन्म झाला होता. तिने तिचे शिक्षण सभा शाळेतून आणि नंतर बीईएम शाळेतून केले. तिला पाच भाऊ आणि चार बहिणी होत्या. तिचे सर्व भाऊ हवाई दल आणि लष्करी सेवेत होते. वयाच्या १८ व्या वर्षी तिने तिच्या काकाचा मुलगा, रेल्वे गार्ड बालकृष्णनशी लग्न केले, परंतु हे नाते फार काळ टिकले नाही. त्या जोडप्याला मुलगा झाल्यानंतर ते वेगळे झाले. नंतर, तिने कोझिकोडचे लोकप्रिय मल्याळम पार्श्वगायक अब्दुल कादर यांच्याशी लग्न केले. तिला दोन मुले आहेत, सुरेश बाबू आणि सत्यजित.

१९५४ मध्ये वासु प्रदीप लिखित आणि कुंदनरी अप्पू नायर दिग्दर्शित स्मारकम या नाटकातून तिने अभिनेत्री म्हणून पदार्पण केले. रामू करयत दिग्दर्शित मिन्नामिनुंगू (१९५७) या चित्रपटा मधून तिने चित्रपटसृष्टीत पदार्पण केले. तिने मूडूपडम (१९६३), कुट्टीक्कुप्पयम, कुंजली मारायक्कर (१९६७), इरुतिंटे अथमावू (१९६७), स्थलते प्रधान पायन्स (१९९३) आणि अद्वैथम (१९९१) यासह ४८० हून अधिक चित्रपटांमध्ये काम केले. दिग्दर्शक रणजीत निर्मित केरला कॅफे हा तिचा शेवटचा चित्रपट होता जिथे तिने एका दुःखी आजीची भूमिका साकारली होती जिथे तिची काळजी घेणारे कोणीही नव्हते. चित्रपटांव्यतिरिक्त, ती दूरदर्शन मालिकांमध्ये देखील सक्रिय होती. तिच्या सर्वात संस्मरणीय भूमिका मानसी आणि मिन्नुकेटू या आहेत.

शांता देवी यांचे २० नोव्हेंबर २०१० रोजी संध्याकाळी कोझिकोड येथील एका खाजगी रुग्णालयात निधन झाले.

 पुरस्कार 
शांता देवी केरळ संगीत नाटक अकादमी पुरस्कार (१९७८) आणि केरळ संगीत नाटक अकादमी फेलोशिप (२००३) प्राप्तकर्त्या आहेत.   भरत गोपी दिग्दर्शित 'यमनम''' (१९९२) मधील तिच्या अभिनयासाठी तिला सर्वोत्कृष्ट सहाय्यक अभिनेत्रीचा राष्ट्रीय चित्रपट पुरस्कार मिळाला.  १९६८ मध्ये कुडुक्कुकलमधील तिच्या भूमिकेसाठी तिला सर्वोत्कृष्ट रंगमंच अभिनेत्रीचा केरळ राज्य पुरस्कार मिळाला आहे. १९६८ मध्ये तिला त्रिशूर फाइन आर्ट्स सोसायटीकडून पुरस्कार मिळाला आणि १९७३ मध्ये तिला पुन्हा सर्वोत्कृष्ट अभिनेत्रीचा पुरस्कार मिळाला. 1978 मध्ये, इथू भूमियानु आणि इन्किलाबिंटे मक्कलमधील तिच्या अभिनयामुळे तिला केरळ संगीता नाडाका अकादमीचा सर्वोत्कृष्ट अभिनेत्रीचा पुरस्कार मिळाला. १९७९ मध्ये तिला केरळ फिल्म क्रिटिक्स असोसिएशन पुरस्कार आणि १९८३ मध्ये दीपस्तंभम महाश्चर्यम या'' चित्रपटासाठी राज्य नाटकांमध्ये सर्वोत्कृष्ट अभिनेत्रीचा केरळ राज्य पुरस्कार मिळाला. 

१९९२ मध्ये तिला पुन्हा चित्रपट समीक्षक पुरस्कार मिळाला. शांना देवी यांना प्रेमजी पुरस्कार आणि नंतर २००५ मध्ये केरळ संगीत नाटक अकादमीकडून जीवनगौरव पुरस्काराने सन्मानित करण्यात आले.

 संदर्भ 

वर्ग:मल्याळम दूरचित्रवाहिनी अभिनेत्री
वर्ग:मल्याळम चित्रपट अभिनेत्री
वर्ग:२१व्या शतकातील भारतीय अभिनेत्री
वर्ग:२०व्या शतकातील भारतीय अभिनेत्री
वर्ग:राष्ट्रीय चित्रपट पुरस्कार, सर्वोत्कृष्ट सहायक अभिनेत्री
वर्ग:इ.स. २०१० मधील मृत्यू
वर्ग:इ.स. १९२७ मधील जन्म
वर्ग:भारतीय चित्रपट अभिनेत्री
वर्ग:स्त्री चरित्रलेख