इवाकियामा जिंजा

हे जपानमधील ओमोरी प्रांतातील हिरोसाकी शहरातील शिंतो मंदिर आहे. हे पूर्वीच्या त्सुगारू डोमेनचे इचिनोमिया आहे. इवाकी पर्वताचा संपूर्ण भाग मंदिराचा एक भाग मानला जातो. 

देवस्थानाचा मुख्य उत्सव, ओयामा-सँकेई, मंदिरापासून पर्वताच्या शिखरावर एक मिरवणूक असते. दरवर्षी शरद विषुवच्या (सुर्याचे दक्षिण गोलार्धातील संक्रमणाचा दिवस) दिवशी हा उत्सव साजरा केला जातो. यात्रेकरू रंगीबेरंगी फलक घेऊन जातात आणि त्यांच्यासोबत पारंपारिक ढोल आणि बासरी वाजवतात.Plutschow. Matsuri: The Festivals of Japan. 

 निहित कामी 
इवाकियामा तीर्थाची प्रमुख कामी  आहे. ज्याचा येथे  म्हणून उल्लेख केला जातो. इतर कामीमध्ये  ,   ,  ,  茽刈田麿) आणि (神) यांचा समावेश होतो.   .

 इतिहास 
इवाकियामा तीर्थक्षेत्राचा पाया ऐतिहासिक काळापूर्वीचा आहे माउंट इवाकी हा स्थानिक एमिशी जमातींसाठी एक पवित्र पर्वत होता. मंदिराच्या परंपरेनुसार, स.न.७८० मध्ये इवाकी पर्वताच्या शिखरावर मंदिराची स्थापना करण्यात आली. स.न. ८०० मध्ये लोक-नायक सकानोउ नो तामुरामारो यांनी त्याची पुनर्बांधणी केली आणि त्याचे वडील सकनोउ नो करितामारो यांना समर्पित केले. स्थानिक रहिवाशांनी   नावाच्या परिसरात पर्वताच्या पायथ्याभोवती अनेक छोटी मंदिरे बांधली होती. पर्वताच्या आग्नेयेकडील एक मंदिर १०९१ मध्ये   च्या शिंगोन पंथीय बौद्ध मंदिरात विकसित झाले. इवाकी पर्वतावरील तीन प्रमुख शिखरांची ओळख अमिदा न्योराई, याकुशी न्योराई आणि कॅनन बोसात्सू या बौद्ध देवतांनी केली होती.

मेजीच्या काळात बौद्ध धर्माला शिंतो धर्मापासून वेगळे करण्याच्या सरकारी आदेशानुसार, हे मंदिर शिंतो मंदिर बनवले गेले. १८७१ मध्ये, हे अधिकृतपणे कोकुहेई शोशा (国幣小社), किंवा १९४६ पर्यंत राज्य शिंतो प्रणाली अंतर्गत तृतीय क्रमांकाचे राष्ट्रीय मंदिर म्हणून नियुक्त केले गेले.Bernstein, Andrew. "Whose Fuji?: Religion, Region, and State in the Fight for a National Symbol," Monumenta Nipponica, Vol. 63, No. 1, Spring 2008, pp. 51-99; Ponsonby-Fane, Richard. (1959). The Imperial House of Japan,

 उल्लेखनीय संरचना 
इवाकियामा तीर्थाच्या अनेक वास्तू सुरुवातीच्या एडो कालखंडातील आहेत. स.न १६९४ मध्ये हिरोसाकी डोमेनच्या त्सुगारू कुळाच्या प्रायोजकत्वाखाली बांधल्या गेल्या होत्या. दोन मजली मुख्य गेट (र्योमॉन) स.न. १६२८ मध्ये बांधले गेले. होंडेन, हेडेन, ओकु-नो-मॉन आणि र्योमॉन हे योसेगी-झुकुरी शैलीत सजावटीच्या लाकडी कोरीव कामात बांधले गेले आहेत. निको तोशो-गुच्या अधिक प्रसिद्ध रचनांवरून मंदिराला “ओकू-निक्को” असे टोपणनाव दिले आहे. या सर्व इमारती राष्ट्रीय महत्त्वाच्या सांस्कृतिक मालमत्ता म्हणून नोंदणीकृत आहेत.

 हे सुद्धा पहा 

 शिंटो देवस्थानांची यादी
 रँक केलेल्या शिंटो तीर्थांची आधुनिक प्रणाली

 नोंदी 
 प्लुत्शो, हर्बे.. मात्सुरी: जपानचे सण . रूटलेज कर्झन (१९९६)
 पॉन्सोबाय-फेन, रिचर्ड आर्थर ब्राबझॉन. (१९६२). शिंटो आणि तीर्थक्षेत्रांमध्ये अभ्यास. क्योतो: पॉन्सनबी मेमोरियल सोसायटी. OCLC 3994492
 ग्रॅहम, पॅट्रिशिया जे. फेथ अँड पॉवर इन जपानी बुद्धिस्ट आर्ट, १६००-२००५. युनिव्हर्सिटी ऑफ हवाई प्रेस (2008)

 संदर्भ 

 बाह्य दुवे 
 ओमोरी जिंजा होंचो तीर्थाचे अधिकृत स्थळ
 ओमोरी प्रीफेक्चरल साइट
 ओयामा-मायरी

वर्ग:बेप्प्यो तीर्थ
वर्ग:ओमोरी प्रांतातील शिंतो देवस्थान
वर्ग:हिरोसाकी