सूरज का सातवाँ घोडा

सूरज का साँतवा घोडा  ही आधुनिक हिंदी साहित्याच्या प्रवर्तकांपैकी एक असलेल्या धरमवीर भारती यांची १९५२ मधील हिंदी मेटा फिक्शन कादंबरी आहे.  ही कादंबरी तीन स्त्रियांबद्दल तीन संबंधित कथा सादर करते: जमुना, सती आणि लिली. या तिघींची  कथा पुस्तकातील एक पात्र असलेल्या माणिक मुल्ला यांनी हितोपदेश किंवा पंचतंत्राच्या शैलीत आपल्या मित्रांना सात दुपारी सांगितले आहे.

या कादंबरीत या महिलांना प्रेमात आलेल्या निराशा आणि त्या त्यांच्या जीवनाचा कसा सामना करतात ही कथा सांगते. ही सेल्फ-रिफ्लेक्झिव्ह प्रकारची कथा " देवदास " सिंड्रोमच्या विध्वंसक कृतीसाठी देखील ओळखली जाते.  भारती यांची पहिली कादंबरी गुनाहो का देवता (१९४९) जी पुढे क्लासिक बनली, तिच्यानंतर ही कादंबरी प्रकाशित झाली.

सच्चिदानंद वात्स्यायन यांचा या कादंबरीचा इंग्रजी अनुवाद १९९९ मध्ये प्रकाशित झाला. त्याची ४६वी आवृत्ती २०१२ मध्ये भारतीय ज्ञानपीठाने प्रकाशित केली होती.  १९९२ मध्ये, ही कादंबरी दिग्दर्शक श्याम बेनेगल यांनी एक नामांकित चित्रपटात रूपांतरित केली होती, ज्यात रजित कपूर, रघुवीर यादव आणि राजेश्वरी सचदेव हे मुख्य भूमिकेत होते.   या चित्रपटाला मोठ्या प्रमाणावर प्रशंसा मिळाली आणि १९९२ चा हिंदीतील सर्वोत्कृष्ट फीचर चित्रपटाचा राष्ट्रीय चित्रपट पुरस्कार मिळाला. 

 हे सुद्धा पहा 
 सूरज का साँतवा घोडा (चित्रपट)

 संदर्भ 

वर्ग:हिंदी साहित्य