मातंगी

मातंगी (संस्कृत:मातङ्गी) एक हिंदू देवी आहे. ती एक महाविद्या, दहा तांत्रिक देवी पैकी आणि पार्वती मातेचे एक रूप आहे. 
मातंगीला  महाविद्या असे नाव दिले जाते. 
या देवीचे निवासस्थान म्हणून माहूर अथवा मातापूर हे क्षेत्र प्रसिद्ध आहे.

स्वरूप
मातंगी ही सरस्वती, संगीत आणि शिकण्याच्या देवीचे तांत्रिक रूप मानले जाते. सरस्वतीप्रमाणेच मातंगी भाषण, संगीत, ज्ञान आणि कला नियंत्रित करते. तिची उपासना अलौकिक शक्ती प्राप्त करण्यासाठी, विशेषतः शत्रूंवर नियंत्रण मिळवणे, लोकांना स्वतःकडे आकर्षित करणे, कलेवर प्रभुत्व मिळवणे आणि सर्वोच्च ज्ञान प्राप्त करण्यासाठी निर्धारित केले आहे.

मातंगीच्या रूपांपैकी एक, बहुतेकदा प्रदूषण, अशुभता आणि हिंदू समाजाच्या परिघाशी संबंधित आहे, जे तिच्या सर्वात लोकप्रिय स्वरूपाला मूर्त रूप आहे, ज्याला उच्छिष्ट-चांडालिनी किंवा उच्छिष्ट-मातंगिनी म्हणून ओळखले जाते. तिचे वर्णन बहिष्कृत (चांडालिनी) असे केले गेले आहे आणि डाव्या हाताने किंवा अर्धवट खाल्लेले अन्न (उच्छिष्ट) न धुता हाताने किंवा खाल्ल्यानंतर अन्न दिले जाते, हे दोन्ही शास्त्रीय हिंदू धर्मात अपवित्र मानले जातात.

मातंगीला हिरवा रंग म्हणून दर्शविले जाते. उच्छिष्ठ-मातंगिनीने मळवट, तलवार, बकरा धारण केले असते.
 कथा 

इवलेसे|१९ व्या शतकातील दक्षिण भारतातील चित्र ज्यामध्ये वीणावादन करताना मातंगी देवी दाखविली आहे

 शाक्त महा-भागवत पुराणातील एका कथेत, जे सर्व महाविद्यांच्या निर्मितीचे वर्णन करते, सती, दक्षाची मुलगी आणि शिवाची पहिली पत्नी, तिला आणि शिव यांना दक्षाच्या यज्ञासाठी आमंत्रित केले गेले नाही असा अपमान वाटतो. बलिदान ") आणि शिवाच्या निषेधाला न जुमानता तेथे जाण्याचा आग्रह धरला. शिवाला पटवण्याच्या निरर्थक प्रयत्नांनंतर, संतप्त सती मातंगीसह महाविद्यांमध्ये रूपांतरित होते. महाविद्या नंतर दहा मुख्य दिशांनी शिवभोवती प्रदक्षिणा घालतात; मातंगी वायव्येस उभी आहे.  अशीच आणखी एक दंतकथा सतीची जागा काली (मुख्य महाविद्या)ला शिवाची पत्नी आणि मातंगी आणि इतर महाविद्यांची उत्पत्ती म्हणून घेते.  देवी भागवत पुराणात मातंगी आणि तिचे सहकारी महाविद्या हे युद्ध-साथीदार आणि देवी शाकंभरीचे रूप म्हणून वर्णन केले आहेत. 

 शक्तिसंगम-तंत्र उच्छिष्ट-मातंगिनीच्या जन्माचे वर्णन करते. एकदा, भगवान विष्णू आणि त्यांची पत्नी लक्ष्मी शिव आणि त्यांची दुसरी पत्नी पार्वती (सतीचा पुनर्जन्म) यांना भेट दिली आणि त्यांना उत्तम पदार्थांची मेजवानी दिली. जेवताना, देवतांनी काही अन्न जमिनीवर सोडले, ज्यातून एक सुंदर मुलगी उभी राहिली, देवी सरस्वतीचे स्वरूप, ज्याने त्यांच्या डाव्या षटकांना विचारले. चार देवतांनी तिला डावे षटके प्रसाद म्हणून दिले, देवतेने प्रथम सेवन केल्याने पवित्र केलेले अन्न. याचा अर्थ देवतेचा उच्छिष्ट म्हणून केला जाऊ शकतो, जरी त्याच्या नकारात्मक अर्थामुळे उच्छिष्ट हा शब्द प्रसादाच्या संदर्भात स्पष्टपणे कधीच वापरला जात नाही. शिवाने आदेश दिला की जे लोक तिच्या मंत्राची पुनरावृत्ती करतील आणि तिची पूजा करतील त्यांच्या भौतिक इच्छा पूर्ण होतील आणि शत्रूंवर नियंत्रण मिळवतील, तिला वरदान देणारे घोषित करतील. त्या दिवसापासून त्या मुलीला उच्छिष्ट-मातंगिनी म्हणून ओळखले जाऊ लागले.
 नारदपंचरात्र [१४] सांगतात की एकदा पार्वतीला काही दिवस तिच्या मामाकडे परत जाण्याची इच्छा होती आणि त्यासाठी शिवाने परवानगी मागितली. अनिच्छुक शिवाने या अटीवर सहमती दर्शवली की ती काही दिवसात परत आली नाही तर तो तिला आणायला येईल. पार्वती सहमत झाली आणि तिच्या वडिलांच्या हिमालयाच्या ठिकाणी गेली, जिथे ती अनेक दिवस राहिली. प्रेमळ शिव अलंकार विक्रेत्याच्या वेशात हिमावनच्या निवासस्थानी गेला आणि पार्वतीला शेलचे दागिने विकले. तिची निष्ठा तपासण्यासाठी, वेशात शिवाने बदल्यात सेक्सची मागणी केली. अस्वस्थ पार्वती अलंकार-विक्रेत्याला शाप देणार होती जेव्हा तिला तिच्या योगिक शक्तींनी हे समजले की ती इतर कोणी नाही तर शिव होती. ती लैंगिक अनुकूलता देण्यास सहमत आहे परंतु योग्य वेळी. संध्याकाळी पार्वती चांडाला शिकारीच्या वेशात शिवच्या निवासस्थानी परत येते. तिने लाल रंगाची वेशभूषा केली आहे आणि तिच्याकडे दुबळे आकृती आणि मोठे स्तन होते आणि त्याला आकर्षित करण्यासाठी मोहक नृत्य करते. तिने शिवाला सांगितले की ती तपश्चर्या करायला आली आहे. शिवाने उत्तर दिले की तोच आहे जो सर्व तपश्चर्याला फळ देतो आणि तिचा हात घेतला आणि तिला चुंबन दिले. पुढे, त्यांनी स्वतः प्रेम केले जेव्हा शिव स्वतः चांडाला बनले आणि चंडाला बाईला त्यांची पत्नी म्हणून ओळखले. प्रेमाच्या निर्मितीनंतर, पार्वतीने शिवाला तिची इच्छा देण्यास सांगितले की तिचे रूप चांडालिनी (चांडाला स्त्री रूप ज्यामध्ये शिवाने तिच्यावर प्रेम केले) उच्छिष्ट-चांदालिनी म्हणून कायमचे टिकू शकेल आणि या रूपात तिची पूजा त्याच्या आधी असेल उपासना फलदायी मानली जाते.

 शाक्त महा-भागवत पुराणातील एका कथेत, जे सर्व महाविद्यांच्या निर्मितीचे वर्णन करते, सती, दक्षाची मुलगी आणि शिवाची पहिली पत्नी, तिला आणि शिव यांना दक्षाच्या यज्ञासाठी आमंत्रित केले गेले नाही असा अपमान वाटतो. बलिदान ") आणि शिवाच्या निषेधाला न जुमानता तेथे जाण्याचा आग्रह धरला. शिवाला पटवण्याच्या निरर्थक प्रयत्नांनंतर, संतप्त सती मातंगीसह महाविद्यांमध्ये बदलते. महाविद्या नंतर दहा मुख्य दिशांनी शिवभोवती प्रदक्षिणा घालतात; वायव्येस मातंगी उभी आहे. अशीच आणखी एक आख्यायिका सतीची जागा कालीने (मुख्य महाविद्या) शिवाची पत्नी आणि मातंगी आणि इतर महाविद्यांची उत्पत्ती म्हणून घेतली. देवी भागवत पुराणात मातंगी आणि तिचे सहकारी महाविद्या हे युद्ध-साथीदार आणि देवी शकंभारीचे रूप म्हणून वर्णन केले आहेत.

 संदर्भ 
वर्ग:हिंदू देवता