लोपे दि व्हेगा

लोपे दि व्हेगा कारपिओ  (माद्रिद, २५ नोव्हेंबर १५६२ - २७ ऑगस्ट, १६३५) हे स्पॅनिश साहित्य सुवर्णयुगातील महत्त्वाचे कवी आणि नाटककार होते.

तथाकथित फिनिक्स दे लॉस इनगेनिओस  आणि मॉन्सेरो डी नॅचुरॅलेझा (मिगुएल दे सर्व्हान्टेस यांनी) अशा वेळी स्पॅनिश थिएटरच्या सूत्रांचे नूतनीकरण केले जेव्हा थिएटर एक व्यापक सांस्कृतिक घटना बनू लागला होता. स्पॅनिश बॅरोक थिएटरचे महान प्रतिस्पर्धी तिरसो दे मोलिना आणि कॅलडरॉन देला बार्का यांच्याबरोबर, त्यांची कामे आजही सुरू आहेत आणि स्पॅनिश साहित्य आणि कला क्षेत्रातील उच्च स्तरावरील एक आहे. ते स्पॅनिश भाषेतील एक महान गीतकार आणि गद्य आणि श्लोकातील अनेक कादंब .्यांचा आणि दीर्घ कथात्मक कादंबरींचा लेखक होता

त्याला सुमारे 3,००० सॉनेट्स, तीन कादंब .्या, चार लघु कादंब .्या, नऊ महाकाव्ये, तीन उपदेशात्मक कविता आणि कित्येक शंभर विनोद ( १00०० जुआन पेरेझ दे मॉन्टलबॉन यांच्यानुसार) असे म्हणले आहे. फ्रान्सिस्को दे क्वेव्दो आणि जुआन रुईझ डी अलारकनचा मित्र, लुइस दे गँगोरा येथून निर्वासित आणि सर्वेन्टेस यांच्याशी दीर्घकाळ चाललेल्या शत्रुत्वामुळे त्यांचे आयुष्य त्याच्या कार्याइतकेच अत्यंत चरम होते. तो नाटककार बहिण मार्सेला डी सॅन फेलिक्सचा पिता होता.'

वर्ग:स्पॅनिश साहित्यिक
वर्ग:इ.स. १५६२ मधील जन्म
वर्ग:इ.स. १६३५ मधील मृत्यू
वर्ग:पुरुष चरित्रलेख