सामान्य केस्ट्रल

सामान्य केस्ट्रेल (फाल्को टिनुनकुल्कस) फाल्कन कुटुंबातील फॅल्कोनिडेच्या केस्ट्रल गटातील शिकार पक्षी आहे. हे युरोपियन केस्ट्रल, युरेशियन केस्ट्रेल किंवा ओल्ड वर्ल्ड केस्ट्रल म्हणूनही ओळखले जाते.

ही प्रजाती मोठ्या प्रमाणात आढळते.युरोप, आशिया व आफ्रिकेमध्ये ते कधीकधी प्रामुख्याने उत्तर अमेरिकेच्या पूर्व किनाऱ्यापर्यंत पोहचते.

 वर्णन 
सामान्य केस्ट्रेल डोक्यासापासून  ते शेपटीपर्यंत 32 -39 सेंटीमीटर (13-15 इंच) मोजतात, पंख 65-82 सेमी (26-32 इंच) असतात.  इतर पक्ष्यांच्या तुलनेत ते लहान आहेत, परंतु बऱ्याचदा  आवाजाच्या  तुलनेत ते मोठे आहेत.  इतर फाल्को प्रजातींप्रमाणे त्यांचे लांब पंख तसेच विशिष्ट लांब शेपटी आहे.त्यांचे पंख मुख्यत्वे हलके व छातीवर  तपकिरी आहे. ज्याच्या खाली गडद धब्बे आहेत, आणि खालच्या बाजूला संकीर्ण काळपट  थर आहे. शेपटीची कातडी मादींमध्ये काळ्या पट्ट्यासह आहे आणि तिच्यामध्ये दोन्ही लिंगांमधील एक संकीर्ण पांढरा रिम असलेली काळी टीप आहे. सर्व सामान्य केस्ट्रल्सकडे त्यांचे सर्वात जवळचे नातेवाईक जसे काळी मालाचे पट्टे आहेत.डोळ्याच्या सभोवताली, पाय, आणि एक अरुंद अंगठी तेजस्वी पिवळी आहे.  टोनेल, बिल आणि आयरीस गडद आहेत.

 वर्तणूक आणि पर्यावरणशास्त्र 
त्याच्या श्रेणीतील थंड-समशीतोष्ण भागांमध्ये, सामान्य केस्ट्रल हिवाळ्यात दक्षिणेकडे स्थलांतर करतो; अन्यथा ते आसक्त आहे, जरी प्रौढ परिपक्व झाल्यावर बसण्यासाठी एक चांगले ठिकाण शोधत असतात. लोहदंडांचे एक दैनंदिन प्राणी आहे. शेतात, हीथ, झुडुपे आणि मार्शलँडसारख्या खुल्या निवासस्थानास प्राधान्य देतात.आयर्लंडसारख्या पश्चिम युरोपातील काही भागांत अलीकडे  घट झाली आहे. मध्ये १९९० मधील १००० प्रौढ पक्षीांपेक्षा कमी संख्येने, पश्चिम पाश्चात्य कॅनियन उप-प्रजाती कॅनरीन्सिस दहापट पक्ष्यांपेक्षा कमी होते. 

 अन्न आणि आहार 
शिकार करणाऱ्या बऱ्याच पक्ष्यांप्रमाणे सामान्य केस्ट्रेलकडे दुर्लक्ष करून त्यांना लहान अंतरापासून दूर ठेवण्यात सक्षम करते. एकदा शिकार केला गेला की पक्ष्याकडे लक्ष्याकडे एक लहान, भरीव डाईव्ह बनवते. रस्त्यावर आणि मोटरमार्गांच्या बाजूने तो शिकार शोधू शकतो. ही प्रजाती अल्ट्राव्हायलेट लाइट जवळून पाहण्यास सक्षम असतात, ज्यामुळे पक्ष्यांना उन्हाळ्याच्या अल्ट्राव्हायलेट रंगात चमकताना उंदीरांच्या भोवतालच्या मूत्रमार्गांचा शोध घेतात. . जेव्हा पक्षी फिरत असलेल्या प्राण्यांची  शिकार करतात तेव्हा ते त्यांच्यावर उडतात. ते ग्राउंड-हिंगिंग फ्लाईटमध्ये शिकारच्या जमिनीचा एक तुकडाही बांधतात, जेणेकरून ते जे घडते ते शिकार करतात.समुद्राच्या बेटांवर (जिथे सस्तन प्राणी नेहमीच दुर्लक्षित असतात),तिथे लहान पक्षी त्याच्या आहाराचा मोठ्या प्रमाणात वापर करू शकतात. इतर ठिकाणी, प्रत्येक उन्हाळ्यात काही आठवड्यात पक्षी केवळ एक महत्त्वाचे अन्न असतात जेव्हा अननुभवी भागाची वाढ होते.बॅट, स्विफ्ट्स,  मेंढ्या  आणि मांजरीसारख्या इतर उपयुक्त आकाराच्या कशेरुकांना केवळ दुर्मिळ प्रसंगीच खाल्ले जाते. तथापि, दक्षिणेकडील  प्राण्यांवर बळी पडण्याची अधिक शक्यता असते.दुपारच्या दरम्यान आणि वाढत्या सभोवतालच्या तापमानासह त्यांच्या घरातील पिल्लांना चिडचिडे वितरित करण्यासाठी केस्ट्रल अधिक वेळा आढळतात. मौसमी, आर्थ्रोपोड हे मुख्य शिकार असू शकते.

 पुनरुत्पादन 
सामान्य केस्ट्रेल वसंत ऋतु (किंवा उष्ण कटिबंधांमध्ये कोरड्या हंगामाच्या प्रारंभाच्या प्रारंभी) प्रजनन सुरू करतो, म्हणजे एप्रिल किंवा मे महिन्यात समशीतोष्ण यूरेशियामध्ये आणि काहीवेळा ऑगस्ट आणि डिसेंबर दरम्यान उष्ण कटिबंध आणि दक्षिणी आफ्रिकेतील प्रजनन होते.हे एक गुहा आहे, चट्टानांमध्ये, झाडं किंवा इमारतीमध्ये छिद्र पसंत करतात; अंगभूत भागात सामान्य कॉस्ट्रेल इमारतींवर नेहमी घसरत राहतात आणि कॉर्विडच्या जुन्या घरांचा वापर करतात.२ वर्षापेक्षा जास्त वयाच्या आधी बहुतेक केस्ट्रेल मरतात; पहिल्या वाढदिवसापर्यंत मृत्यु दर   ७० % जितकी जास्त असू शकते. कमीत कमी एक वर्षाच्या वयातील मादी सामान्यत: प्रजनन करतात; शक्यतो, काही पुरुषांना परिपक्वतेसाठी एक वर्ष अधिक काळ लागतो कारण ते संबंधित प्रजातींमध्ये करतात.

 उत्क्रांती आणि पद्धतशीर 
ही प्रजाती काळ्या मालाची पट्टी असलेल्या केस्ट्रल प्रजातींचा समावेश असलेल्या मातीचा एक भाग आहे, हे वैशिष्ट्य जे बहुतेक पूर्वजांच्या केस्ट्रेलमध्ये दिसत नव्हते.सामान्य केस्ट्रेलचे सर्वात जवळचे नातेवाईक उघडपणे नँकिन किंवा ऑस्ट्रेलियन केस्ट्रेल (एफ. सेन्चॉरेडेस) आहेत, जे ऑस्ट्रेलियातील स्थायिक होणारी वसाहती सामान्य केस्ट्रेलमधून आणि दहा लाख वर्षांपूर्वीच्या मध्य प्लेलिस्टोसेनच्या काळात स्थानिक परिस्थितींमध्ये अडथळा आणणारी आहे.

रॉक केस्ट्रेल (एफ. रूपिकोलस), पूर्वी उप-प्रजाती मानली जात होती, आता ती एक वेगळी प्रजाती मानली जाते.कमी केस्ट्रेल (एफ. नौमन्नी), जो विंग आणि शेपटी वगळता अप्परस्साइड वर काळ्या नसलेल्या एक लहान सामान्य केस्ट्रेलसारखे दिसते, कदाचित सध्याच्या प्रजातींशी फार जवळचे संबंध नाही आणि अमेरिकन केस्ट्रल (एफ स्पॅरव्हियस) हे स्पष्टपणे खरे खराखुरा नाही. दोन्ही प्रजाती पुरुषांमधील पंखांमध्ये जास्त राखाडी असतात, जे सामान्य केस्ट्रेल किंवा त्याच्या जवळच्या नातेवाईकांमध्ये आढळत नाहीत परंतु जवळजवळ इतर सर्व बाष्पांमध्ये करतात.

 उपकरणे 
सामान्य केस्ट्रेलची अनेक उप प्रजाती ज्ञात आहेत, तरीही काही फारच वेगळी आहेत; आणि कदाचित अवैध असू शकतात. त्यापैकी बरेचसे वेगळे आहे .आणि प्रामुख्याने बर्गमन आणि ग्लोगर्सच्या नियमांनुसार, उष्ण कटिबंधीय आफ्रिकन स्वरूपात पुरुष पिसारामध्ये कमी राखाडी असतो . 

 संस्कृती 
नैसर्गिक शक्ती आणि जीवनशैलीचे प्रतिक म्हणून इतर प्राण्यांच्या शिकार्यासारखे कधीकधी केस्ट्रलला पाहिले जाते. "इन्टो बॅटल" (१९१५) मध्ये, युद्ध कवी ज्युलियन ग्रेनफेल युद्धात पराक्रमी होण्याची अपेक्षा करताना अनेक पक्ष्यांमधील केस्ट्रेलची अतिमानुषाची वैशिष्ट्ये सांगते. फॉरथिंग वूडच्या जनावरांमध्ये एक केस्ट्रेल देखील मुख्य पात्र आहे.केस्ट्रेलचे नाव [ पठाण ] म्हणजे बाड खुराक म्हणजे, "वारा होवर" आणि पंजाबमध्ये त्याला लारजाणक किंवा "छोट्या अवतार" असे म्हणले जाते. एकदा परिया आणि अरेबियातील शिकार पक्ष्यांना पकडण्यासाठी तो एक भक्षक म्हणून वापरला गेला. अरेबियाच्या काही भागांमध्ये गेजेलच्या शिकारसाठी वापरल्या जाणाऱ्या ग्रेहाउंडस प्रशिक्षित करण्यासाठी हे देखील वापरले गेले. जर्बो-इट्सनंतर यंग ग्रेहाऊंड सेट केले जातील जे केशरेलच्या डाइव्सने ट्वीट व वळण बनविण्यास भाग पाडले जातील. 

 व्युत्पत्तिशास्त्र 
"केस्ट्रेल" हे नाव फ्रेंच क्रिएसेललपासून तयार केले गेले आहे. जे क्रेलसेलसाठी कमी आहे, ज्याला कुष्ठरोगाने वापरल्या जाणाऱ्या बेलचा संदर्भ देखील दिला जातो. पहिला शब्द फ्रान्सिस विल्लुबीच्या कामात १६७८मध्ये आढळतो.  केस्ट्रेलचा वापर एकदा ड्राइव्ह करण्यासाठी आणि कबूतर दूर ठेवण्यासाठी केला होता. वाऱ्यावर (हवामध्ये फिरत राहण्याची) सवय झाल्यामुळे केस्ट्रेलच्या आर्कॅलिक नावांमध्ये विंडहॉवर आणि विंडफुकर समाविष्ट आहेत.