आ

हा मराठी भाषेतील एक वर्ण आहे.  हा 'दीर्घ स्वर' आहे.

माहिती
 मराठी वर्णमालेतील आणि स्वरमालेतील दुसरे अक्षर.उच्चारस्थान : कंठ
 लांबट उच्चार- आ S S S
 ऱ्हस्व उच्चार :आमचा
 तोंड उघडे ठेवणे या अर्थाने-तिने आश्चर्याने 'आ' वासला 
 आ हा उपसर्ग (अव्यय) मर्यादादर्शक आहे.उदा. आसमुद्र,आमरण,आजन्म,आकंठ
 सामान्य रूपाचा प्रत्यय उदा. 'घरा'कडे (घर+आ)
 पुल्लिंगी प्रत्यय उदा. घोडा( घोड+आ) .पण घोडदळ,घोडनवरा इत्यादी सामासिक शब्दात 'आ'चा लोप होतो.
 मोठे आकारमान या अर्थी प्रत्यय उदा. डबी-डबा,गोळी-गोळा(संदर्भ:प्रा.ग.ना.जोगळेकर)
 शरण येणे भाग पाडणे उदा. नाक दाबले म्हणजे 'आ'वासतो.
 विशिष्ट आवाज , उदा. 'गायकाच्या 'आ'कारान्त ताना विशेषतः लक्षात राहतात.
 आ॥ 'आशीर्वाद' शब्दाचा संक्षेप
 कबुतरांना बोलवण्यासाठी हा शब्द मोठ्याने उच्चारतात.
 पुर्वी याचा उपयोग षष्ठीचा प्रत्यय म्हणून काव्यात करीत.उदा.'तंव तो धारा सिंचे तिंखटे। डोळे 'आ' उजू॥(भास्करभट।मराठी कोश)
 स्पष्टीकरणार्थ ,आवश्यकता नसतानाही येणारा उपसर्ग उदा. आकांक्षा ,आकाश,आभाळ
 ऑं- तो ती,ते या अर्थाने बखरीत वापर केला जात असे.
 कृदंत प्रत्यय उदा.- बोलता,चालता,
 ऑं प्रश्नार्थक उद्गार- ऑं काय म्हणालास?
 'आ' विसर्गयुक्त उद्गार विविध भाव दर्शक आहे -जसे वेदना,वेदनाशमन,
 ज्ञानेश्वरीतील उपयोग आ-ब्रम्ह,आ-प्लविजे,आ-पादकंचुकित,आ-पाद

हे सुद्धा पहा
 मराठी भाषा
 मराठी भाषेतील वर्णमाला
 मराठी मुळाक्षरे
 मराठी व्याकरण विषयक लेख

वर्ग:मराठी भाषेतील वर्ण
वर्ग:स्वर