Уурын даралтын алдагдал

Уурын даралтын хомсдол буюу VPD нь агаар дахь чийгийн хэмжээ болон ханасан үед агаар хэр их чийгийг барьж чадах хоорондын зөрүү (алдагдал) юм. Агаар ханасан бол ус өтгөрч, навчис дээр үүл, шүүдэр эсвэл усны хальс үүсгэдэг. Энэ бол хүлэмжийн зохицуулалтад VPD-ийг чухал болгодог сүүлчийн тохиолдол юм. Хэрэв ургамлын навч дээр усны хальс үүссэн бол энэ нь ялзрахад илүү мэдрэмтгий болдог. Нөгөөтэйгүүр, VPD нэмэгдэхийн хэрээр ургамал үндэснээсээ илүү их ус татах шаардлагатай болдог. Шороог огтлох тохиолдолд ургамал хатаж, үхэж болзошгүй. Ийм учраас хүлэмжинд VPD-ийн хамгийн тохиромжтой хүрээ нь 0.45 кПа-аас 1.25 кПа, хамгийн тохиромжтой нь 0.85 кПа байна. Дүрмээр бол ихэнх ургамал 0.8-0.95 кПа-ын VPD-д сайн ургадаг.

Экологийн хувьд энэ нь тодорхой температурт усны уурын бодит даралт ба ханасан усны уурын даралтын хоорондох зөрүү юм. Харьцангуй чийгшилээс ялгаатай нь уурын даралтын алдагдал нь ууршилтын хурд болон ууршилтын бусад хэмжигдэхүүнтэй бараг шулуун шугамтай шууд хамааралтай байдаг.