Михаил Салтыков-Щедрин

Михаил Салтыков-Щедрин (орос. Михаи́л Евгра́фович Салтыко́в-Щедри́н, жинхэнэ овог нь Салтыко́в, нууц нэр Никола́й Щедрин; 1826 оны 1-р сарын 15-нд Оросын хаант улсын Тверь мужид төрсөн— 1889 оны 4-р сарын 28-нд Санкт-Петербург хотод нас барсан) —Оросын XIX зууны  хошин шогийн өгүүлэл, үлгэрийн алдартай зохиолч, сэтгүүлч, төрийн зүтгэлтэн. Рязань болон Тверь хотын орлогч дарга байсан. 

 Бүтээлүүд 

 Романууд 

 Нэгэн хотын түүх (орос. История одного города, 1869—1870)
 Монрепо орогнол (орос. Убежище Монрепо, 1878—1879)
 Головлёвууд (орос. Господа Головлёвы, 1875—1880)
 Орчин үеийн (орос. Современная идиллия, 1877—1883)
 Пошехоны нөхөр (орос. Пошехонская старина, 1887—1889)

 Үгэрүүд 

 Зэрлэг нударган баян (орос. Дикий помещик, 1869)
 Тариачин эр хоёр генералыг тэжээсэн тухай өгүүлэл (орос. Повесть о том, как один мужик двух генералов прокормил, 1869)
 Ухамсар алга болсон нь (орос. Пропала совесть, 1869)
 Игрушечного дела людишки (1880)
 Ядуу чоно (орос. Бедный волк, 1883)
 Ухаант загас (орос. Премудрый пискарь, 1883)
 Зоригт туулай (орос. Самоотверженный заяц, 1883)
 Зоригтой даргын үлгэр (орос. Сказка о ретивом начальнике, 1883)
 Хатаасан загас (орос. Вяленая вобла, 1884) 
 Буян ба гай (орос. Добродетели и Пороки, 1884)
 Өөдрөг үзэлт загас (орос. Карась-идеалист, 1884)
 Тэнэг (орос. Дурак, 1885)
 Либерал (1885)

 Жүжиг 

 Пазухины үхэл (орос. Смерть Пазухина, 1857 бичсэн, хаалттай байгаад 1889 онд тайзнаа тавьсан)
 Сүүдрүүд  (орос. Тени, 1862—1865, 1914 онд тавьсан)