Бээжингийн хавар

«Бээжингийн хавар» (хятад. 北京之春, пиньинь Běijīng zhī chūn, галиг. Бэйжин жи чунь) — 1978 оны 11-р сараас 1981 оны 4-р сар хүртэл Соёлын хувьсгалыг буруушаасан даруй БНХАУ-д болсон улс төрийн либералчлалын богино үе юм. 

БНМАУ-д Мао Зэдуны үед хатуу хориглож байсан, засгийн газрын үйл ажиллагааг шүүмжлэх боломжийг Бээжингийн хаврын үеэр олон нийтэд олгож эхэлсэн юм. Энэ шүүмжлэлийн дийлэнх нь БНХАУ-ын Соёлын хувьсгал болон Маогийн засаглалын үеийн засгийн газрын шийдвэрүүд рүү чиглэсэн байв. Улмаар Хятадын ардчиллын хөдөлгөөнийг эхлүүлэхэд хүргэсэн бөгөөд түүхэнд "Ардчиллын хана"-ны хөдөлгөөн нэртэйгээр орсон байдаг юм.

Тус хөдөлгөөнд бие даасан уран бүтээлчид, зохиолчид болон сэхээтнүүд нэгдсэн юм. Хятадын Коммунист намын зарим шинэчлэгч хүний эрхийн төлөө тэмцэгчдийг дэмжиж, тэднийг намын удирдлагад хүчирхэг хэвээр байсан "консерватив" үзэлтнүүдийн эсрэг тэмцэгч холбоотон гэж үзэж байсан. Ардчиллын хөдөлгөөн нь коммунист засаглалын үндсэн зарчмуудыг эсэргүүцэж байсан тул 1981 оны эхээр ардчилсан бүх үйл ажиллагааг хориглосон. Эцэст нь олон арван идэвхтэн шоронд хоригдож, олонх нь цөллөгт явсан юм.

"Бээжингийн хавар"-ын үзэл санаанууд Тяньаньмэний талбайд 1989 онд болсон оюутны хөдөлгөөнөөр богино хугацаанд сэргэсэн. "Бээжингийн хавар" гэсэн хэллэгийг 1997 оны 9-р сараас 1998 оны 11-р сарын дунд үе хүртэл Хятадад улс төрийн дулаарлын үед дахин хэрэглэв. "Бээжингийн шинэ хавар"-ын үеэр Хятадын эрх баригчид улс төрийн үзэл бодлоо илэрхийлэх болон зохион байгуулалтад тавих зарим хяналтыг сулруулсан. Либералчлалын энэ богино хугацааны үеэр Их Британи Хонконгийг Хятадад харьцангуй тайван замаар шилжүүлжсэн бөгөөд энэ нь 1997 оны эхээр Дэн Сяопин нас барсантай холбоотой байв.

Ангилал:Хятадын түүх