Кёнигсбергийн их сургууль

Кёнигсбергийн их сургууль (Альбертина) (герман. Albertus-Universität Königsberg) — Прусс улсын 1544 онд байгуулагдсан ууган их сургууль юм. 
thumb
Кёнигсбергийн Их Сургуулийг 1544 оны 8-р сарын 17-нд Гогенцоллерний гүн Альбрехт нээсэн бөгөөд Франкфуртын ан-дер-Одерийн Их Сургуулийн (1506) дараа ирээдүйн Прусс-Бранденбург улсын хоёр дахь дээд боловсролын байгууллага болжээ.

 Түүх 
Тус их сургуулийг 1544 онд Пруссын гүнлэгийн үүсгэн байгуулагч Альбрехт үүсгэн байгуулжээ. Энэ нь Германы хамгийн эртний их сургуулиудын нэг байв. Анх "Академи"  гэж нэрлэгддэг байсан бөгөөд 1656 онд үүсгэн байгуулагчийнхаа дурсгалд зориулж "Альбертина" гэж нэрлэжээ. Тус их сургууль нь өргөн хүрээтэй давуу эрх, эрх чөлөөг эдэлж, багш нар нь дээд давхаргынханд харьяалагддаг байсан бөгөөд оюутнууд нь өөрсдийн бүтэц, уламжлалтай корпорацуудыг байгуулдаг байв.

Кёнигсбергийн Альбертина академи нь Германы бусад их сургуулиудын загвараар байгуулагдсан бөгөөд 4 факультетээс бүрдсэн: гурван "дээд" факультет - теологи, хууль, анагаах ухаан - болон нэг "доод" факультет - философи. Философийн факультетэд байгалийн ухаан болон математикийн хичээл заадаг байв.

Эхэндээ тус их сургуулийг үүсгэн байгуулагчид колоничлогдсон Балтийн тэнгисийн нутагт Германы соёл, Лютеран шашныг түгээхийг зорьж байсан бөгөөд тус их сургууль Польш, Литваас ирсэн профессоруудыг дуртайя хүлээн авч байжээ. Энэхүү бодлого нь Германы стратегийн зорилготой зөрчилдөөгүй: Польш, Литвагийн багш нар, хожим нь их сургуулийн төгсөгчид болох Польш, Литва, Прусс хэлээр ярьдаг багш, пастор, албан тушаалтнуудаар дамжуулан Альбрехт гүнгийн Герман бус хүн амын дунд шинэ итгэл үнэмшлийг нэвтрүүлж, хөрш зэргэлдээ орнуудад Лютеран шашныг сурталчлах үндсэн зорилготой байв.

1770-1801 онуудад тус их сургуулийн төгсөгч Иммануэл Кант тус их сургуулийн профессороор ажиллаж байжээ (тэрээр 1786, 1788 онд тус их сургуулийн ректороор ажиллаж байсан).

Оросын шинжлэх ухааны зүтгэлтэн гүн Бирон, Кирилл Разумовский, Санкт-Петербургийн Шинжлэх Ухааны Академийн ирээдүйн ерөнхийлөгч, гүн Андрей Гудович, гүн Михаил Милорадович нар бүгд тус их сургуульд суралцаж байжээ. 18-р зууны үед тус их сургуульд нийтдээ 100 гаруй Оросын иргэн суралцжээ.

Энэ их сургуулийг Литвийн уран зохиолын сонгодог зохиолчид Кристионас Донелайтис, Людвикас Реза (1830-1831 оны ректор) нар төгссөн байна.

1944 оны 8-р сарын 17-нд тус их сургууль 400 жилийн ойгоо тэмдэглэсэн. Хоёр долоо хоногийн дараа буюу 8-р сарын сүүлээр Кенигсбергийн төвийг Британийн агаарын цэргийн хүчин их хэмжээний бөмбөгдөлтөд өртөж, их сургуулийн барилгуудын 80 гаруй хувийг сүйтгэгджээ.

1945 оны 1-р сарын 28-нд их сургуулийг Грайфевальд (Фленсбургийн ойролцоо), дараа нь Гёттинген рүү нүүлгэн шилжүүлэх шийдвэр гарсан. Ингээд сургуулийн түүхийн төгсгөл болов.

Кёнигсберг хот 1945 онд ЗХУ-ын дараа нь Оросын мэдэлд орсон учраас өнөөдөр Иммануэль Кантын нэрэмжит Балтын Холбооны Их Сургууль энд ажиллаж байгаа юм. 

 Их сургуулийн захирлууд 

 Георг Сабинус - Ректор (1544-1547), 1552, 1553, Германы филологич, яруу найрагч.
 Маттиас Мениус - Ректор (1587, 1593, 1599), математикч.
 Якоб Краус - Ректор (1792, 1798), философич, эдийн засагч.
 Людвикас Реза - Ректор (1830/31), яруу найрагч, шүүмжлэгч, филологич, орчуулагч, протестант пастор.
 Фридрих Бурдах - Ректор (1841/42, 1844/45), анатомич, физиологич.
 Пруссын титэм хунтайж Фридрих Вильгельм (ирээдүйн Пруссын хаан Фридрих Вильгельм IV) (Ректор 1807/08-1829). 
 Карл Линдеманн - Ректор (1892–1893), математикч.
 Иоханн Граеф — Ректор (1800/01, 1806/07 онд), Дэд захирал (1801, 1810/11, 1812/13, 1818/19), Протестант теологич.
 Карл Эрих Андре — Ректор (1930–1931 онд), геологич, палеонтологич.
 Ханс Бернхард фон Грюнберг — Кенигсбергийн Их Сургуулийн сүүлчийн ректор (1937–1945), эдийн засагч.