Хүлээ, намайг хүлээ (шүлэг)

Хүлээ, намайг хүлээ (шүлэг) - Зөвлөлтийн алдарт яруу найрагч, зохиолч, сэтгүүлч Константин Симоновын хайрт бүсгүй Валентина Серовад зориулсан алдартай яруу найраг.

Энэ шүлгийг эх орны их дайны хүнд хэцүү үе болох 1941 оны 7-8-р сард бичжээ. Энэ шүлэг тухайн үеийнхэнд ялах, хүлээхийн аугаа их итгэл найдварыг өгч байсан гэдэг. 

 Шүлэг бичсэн түүх 
Константин Симоновын уншигчдад бичсэн захидлаас (1969): "Хүлээ, намайг хүлээ" шүлэгт ямар ч онцгой түүх байхгүй. Би зүгээр л дайнд явсан бөгөөд миний хайртай эмэгтэй ар талд үлдсэн байсан. Тэгээд би түүнд шүлэглэсэн захидал бичсэн..."

Уг шүлгийг анх хэвлүүлэх зорилготой байгаагүй, хэтэрхий хувийн шинжтэй гэж үзсэн учраас. Гэхдээ Симонов шүлгээ найзууддаа олон удаа уншиж өгсөн байна. Анх 1941 оны 10-р сард Хойд фронтод хамт ажилладаг гэрэл зургийн сэтгүүлч Григорий Зельмад уншиж өгсөн. Зохиолч түүнд зориулж шүлгээ дэвтрээсээ хуулж, огноог нь "1941 оны 10-р сарын 13, Мурманск" гэж нэмж бичжээ. 1941 оны 12-р сарын 9-нд К.Симонов шүлгийг радиогоор өөрөө уншжээ. Харин анх 1942 оны 1-р сарын 14-нд "Правда" сонины гуравдугаар нүүрэнд нийтлэгдсэн байна.

Дайны үед "Хүлээ, намайг хүлээ" шүлэг нь дайчдын дунд маш их алдартай байсан бөгөөд залбирал, шившлэг мэт байсан.  

Монгол орчуулга