Интоорын цэцэрлэг (жүжиг)

Интоорын цэцэрлэг жүжиг (орос. Вишнёвый сад)  Оросын алдарт зохиолч Антон Чеховын дөрвөн бүлэгт жүжиг бөгөөд зохиолч өөрөө хошин шогийн жүжгийн төрөл гэж тодорхойлсон байдаг юм. Жүжгийг 1901 онд сэдэж 1903 оны 3-р сарын 17-ноос 9-р сарын 26-ны хооронд бичсэн байна. Антон Чехов жүжгийн гар бичмэлийг Москвагийн уран сайхны театрын хамт олонд хянуулахаар өгч анх 1904 оны 1-р сарын 17-нд тус жүжгийг тайзнаа тавьж гайхалтай амжилт олжээ. Интоорын цэцэрлэг жүжиг бол А.Чеховын хамгийн алдартай бүтээлүүдийн нэг бөгөөд тухайн үед бичсэн Оросын хамгийн алдартай жүжгүүдийн нэг юм. 

А. П. Чеховын «Интоорын цэцэрлэг» жүжгийг 1940-өөд оноос Монголын үзэгчид театрын тайзнаас үзэж сонирхсоор ирсэн бөгөөд түүний «Дугтуй доторх хүн», «Бүдүүн, нарийн хоёр», «Бага дарга Дэлсдэг», «Хамелеон» зэрэг олон өгүүллэг зохиолууд нь монголоор орчуулагдаж, «Сээхэлзүүр», «Зургаадугаар тасаг» зэрэг туурь, өгүүллэгийн эмхэтгэл ном нь хэвлэгджээ.

 Зохиолын дүүрүүд 

 Любовь Андреевна Раневская - газар эзэмшигч
 Аня - түүний 17 настай охин
 Варя - түүний 24 настай өргөмөл охин
 Леонид Андреевич Гаев - Раневскаягийн том ах
 Ермолай Алексеевич Лопахин - худалдаачин
 Пётр Сергеевич Трофимов - оюутан
 Борис Борисович Симеонов-Пищик - газар эзэмшигч
 Шарлотта Ивановна - гэрийн үйлчилгээний захирагч
 Семён Пантелеевич Эпиходов - бичиг хэргийн ажилтан
 Дуняша- үйлчлэгч 
 Фирс -87 настай өвгөн зарц
 Яша - залуу зарц
 Явуулын өнгөрөх хүн
 Өртөөний дарга
 Шуудангийн ажилтан
 Зочид
 Үйлчлэгчид.

 Зохиолын өрнөл 

 1-р бүлэг 
Хаврын сүүлч 5-р сарын өглөө интоорын мод цэцэглэж байна. 37 настай газрын эзэн Любовь Андреевна Раневская Францад амрагтайгаа таван жил амьдарсны эцэст Орос руу буцаж ирэв. Түүнтэй хамт Парист зочилж байсан охин Аня нь мөн буцаж ирэв. Өртөө дээр тэднийг Раневскаягийн том ах Леонид Андреевич Гаев, өргөмөл охин Варя нар угтан авав.

Раневскаягийн 1100 га эдлэн газрыг банканд барьцаалсан бөгөөд Раневская зээлийн хүүг удаан хугацаанд төлөөгүй тул банк түүний бүх үл хөдлөх хөрөнгө, тэр дундаа маш том интоорын цэцэрлэгийг 8-р сарын 22-нд дуудлага худалдаанд оруулахаар төлөвлөжээ. Хуучин хамжлага Гаевын ач хүү, одоо чинээлэг худалдаачин Лопахин Раневскаяг 20 жилийн өмнө аав нь зодсоны дараа түүнийг өрөвдсөн тул шүтэн биширдэг бөгөөд санхүүгийн асуудлаа шийдэхийн тулд интоорын цэцэрлэг, голын дагуух газрыг 1 га газар болгон хувааж, зун оршин суугчдад 5 жилээр түрээслэхийг санал болгов. Любовь Андреевна, Гаев нар түүний төслийг эсэргүүцэв. Раневская өвөг дээдсийнхээ амьдарч байсан, өссөн, нөхөр нь нас барсан, хүү Гриша нь живсэн интоорын цэцэрлэгийг хэрхэн тайрч устгаж болохыг төсөөлж ч чадахгүй байв. Гаев хот дахь танилуудаасаа банкны хүүг төлөхийн тулд мөнгө зээлж, Ярославлийн баян эмээгээс мөнгө авна гэж найдаж, эгч нь Лопахинаас мөнгө зээлнэ гэж итгэж байв.

 2-р бүлэг 
6 дугаар сарын үдэш. Үйл явдал гадаа, эдлэн газрын үзэсгэлэнт нэгэн хэсэгт болдог. Лопахин төлөвлөгөөгөө цорын ганц зөв гэж үзсээр байгаа бөгөөд Гаев, Раневская нар түүнийг сонсохгүй байна. Түүний гэм нүглээс болж үл хөдлөх хөрөнгөд аюул учруулсан гэж үздэг Раневскаягийн монолог сонсогддог. Петя Трофимов Аня, Варя нартай хамт гарч ирэв. Петя Оросын амьдралын тухай ярьж, сэхээтнүүдийн зан авирыг эрс шүүмжилж, ухаалаг бус, харин үнэнийг эрэлхийлж буй хүмүүст туслахыг уриалж байна. Лопахин хэлэхдээ, Оросын бүх асуудал нь олигтой сайн хүмүүс цөөн байдагтай холбоотой гэв. Анятай ганцаараа үлдсэн Трофимов түүнд маш их хайртай интоорын цэцэрлэг нь үнэн хэрэгтээ эрхээ хасуулсан тариачдын эсрэг боолчлолын язгууртнуудын хүчирхийллийн бэлгэдэл гэж итгүүлжээ. Тэрээр түүнийг "эдлэнгийн түлхүүрийг худаг руу шидэж, салхи шиг чөлөөтэй" байхыг уриалдаг байна. Аня интоорын цэцэрлэгт дурлахаа больсон гэж хэлээд төрөлх гэрээсээ явахаа тангараглав.

 3-р бүлэг 
8-р сарын 22. Гаев, Лопахин нар хот руу дуудлага худалдаанд оролцохоор явж, Раневская эдлэн газарт хүлээн авалт зохион байгуулав. Захирагч Шарлотта Ивановна зочдыг хөзрийн заль мэх, илбээр зугаацуулдаг. Любовь Андреевна хотоос мэдээ хүлээж байв. Эцэст нь Гаев, Лопахин нар ирж, Лопахин эдлэн газрыг худалдаж авснаа зарлаж, банкны өрөн дээр нэмж 90 мянган рубль төлсөн (энэ мөнгө хууль ёсоор Раневскаяд очдог). Раневская гашуудаж санаагаар унадаг байна. Лопахин ялалт байгуулав. Тэрээр сүүлчийн монологдоо өвөө, аавынхаа боол байсан үл хөдлөх хөрөнгийг худалдаж авсандаа баяртай байгаа бөгөөд нэгэн зэрэг Раневскаяг өрөвдөж, "... Бидний эвгүй, аз жаргалгүй амьдрал ямар нэг байдлаар өөрчлөгдөөсэй гэж би хүсэж байна." Үйлдлийн төгсгөлд Аня Раневскаяг тайвшруулж, тэд өмнөхөөсөө илүү шинэ цэцэрлэг бий болгохоо амлав.

 4-р бүлэг 
Аравдугаар сарын нарлаг өдөр. Бүгд буцаж байв. Раневская Парис руу хайртдаа буцаж ирээд Ярославлийн эмээгийн Аня руу илгээсэн мөнгөөр ​​амьдрах болно. Гаев хот руу явж, тэнд генералын цалинтай банкны ТУЗ-ийн гишүүн болно. Аня биеийн тамирын зааланд шалгалтад бэлдэж, ажилд орж, ээждээ туслахаар төлөвлөж байна. Варя эдлэнгээс 70 км-ийн зайд орших Рагулинуудад гэрийн үйлчлэгчээр ажилд орсон. Трофимов их сургуульд орохоор Москва руу явав. Яшагийн хайхрамжгүй байдлаас болж өвчтэй Фирс өвгөн байшинд түгжигдсэн хэвээр үлдэж эмнэлэгт хүргэгдээгүй байна. Лопахины менежерээр ажилд авсан "хорин хоёр золгүй явдал" хочтой бичиг хэргийн ажилтан Эпиходов, Эпиходовын хайртай шивэгчин Дуняша нар эдлэн газар үлджээ. Жүжиг интоорын модыг цавчиж байгаа сүхний чимээ, Фирсийн үхлийг бэлгэдэн тасарсан чавхдасны дуугаар төгсдөг байна.

Ангилал:Антон Павлович Чехов