Венецийн сэргэн мандалт

Сэргэн мандалт 
Венецийн сэргэн мандалтын үеийн архитектур нь 1480-аад оноос өмнө биш, Флоренцээс хожуу эхэлсэн бөгөөд энэ хугацаанд Италийн өөр газраас импортолсон архитекторуудад тулгуурладаг байв. Тухайн үед энэ хот маш баян байсан бөгөөд гал түймэрт өртөмтгий байсан тул ихэвчлэн их хэмжээний барилга байгууламж хийгдэж байсан бөгөөд ядаж Венецийн барилгуудын фасадыг онцгой тансаг чимэглэсэн байв. Жакопо де' Барбаригийн 1500 онд бүтээсэн Венецийн аварга том модон сийлбэр нь тус хотыг олон зууны туршид дүрсэлсэн эцсийн бүтээл гэж тооцогддог байв. Италийн бусад хотуудын Сэргэн мандалтын үеийн архитектуртай харьцуулахад, ялангуяа хот суурин газарт ихэвчлэн хаалттай газар, нуман хэлбэртэй эсвэл дугуй оройтой цонхнуудад орлуулсан барилгуудын ерөнхий хэлбэрийг хадгалахад консерватизм ажиглагдаж байв. Венецийн Готик архитектурын уран зургийн сонгодог хувилбар нь бусад хотуудтай харьцуулахад илүү өргөн хэрэглэгддэг хэвээр байв. Дож (Doge) ордон нь галын дараа дахин баригдсан боловч ихэвчлэн готик фасадны ард байрладаг.

Венецийн элитүүд бүгд найрамдах улсад итгэх итгэлийг бэхжүүлэхэд архитектурын ач холбогдлын талаар хамтын итгэл үнэмшилтэй байсан бөгөөд 1535 онд Сенатын тогтоолоор энэ нь "одоогийн байдлаар дэлхийн хамгийн үзэсгэлэнтэй, алдартай хот" гэж тэмдэглэсэн байдаг. Үүний зэрэгцээ, патрицын гэр бүлүүдийн хоорондох ил өрсөлдөөнийг саармагжуулж, бусад газар нутагтай адил барилга байгууламжид хамаарах "эв нэгдэлтэй тэгш байдал", шинэлэг зүйл, эсвэл эртний алдар нэрийг эргүүлэн авахын төлөө гэж үздэг байв. түдгэлзүүлсэн.

 Уран зураг 
Венецийн уран зураг нь Италийн Сэргэн мандалтын үеийн уран зураг болон түүнээс дээш гол хүч байсан. Жованни Беллини (ойролцоогоор 1430–1516) болон түүний дүү Жентиле Беллини (1429–1507) болон тэдний урлангаас эхлэн Венецийн сургуулийн томоохон зураачид Жоржона (ойролцоогоор 1477–1510), Титиан (c.) багтжээ. 1489–1576), Тинторетто (1518–1594), Паоло Веронезе (1528–1588), Жакопо Бассано (1510–1592) болон түүний хөвгүүд. Шугаман дээр өнгөний давуу талыг өгдөг гэж үздэг. Венецийн сургуулийн уламжлал нь Италийн бусад хэсэгт тархсан манеризмаас ялгаатай байв. Венецийн хэв маяг нь барууны уран зургийн дараагийн хөгжилд асар их нөлөө үзүүлсэн.

Венецийн эв найрамдал, тогтвортой байдал, засгийн газрын хатуу хяналт нь түүний зургуудад тусгагдсан байв. Венец нь "хүчирхэг эрх чөлөө, гуйвшгүй шашин шүтлэг, нийгмийн эв найрамдал, шантрашгүй энх тайвны хүсэл эрмэлзэл" гэсэн нэр хүндийг хадгалан үлдээдгээрээ алдартай бөгөөд хүндэтгэлтэй ханддаг байв. "Урлагыг улс төрийн хөрөнгө болгох чадамжийг хэрэгжүүлэхэд.

Италийн үлдсэн хэсэг нь Венецийн зургийг үл тоомсорлож, дутуу үнэлдэг байв; Жоржио Васари 1550 онд хэвлэгдсэн "Хамгийн шилдэг зураач, уран барималч, архитекторуудын амьдрал" номын эхний хэвлэлд сургуулийг үл тоомсорлож байсан нь маш их анхаарал татсан тул тэрээр 1568 оны хоёр дахь хэвлэлдээ нэмэлт материал авахаар Венецэд зочлох шаардлагатайг ойлгов. Үүний эсрэгээр, Венецийг Италийн хамгийн анхны томоохон хот гэж үздэг гадаадынхан үүнийг үргэлж үнэлдэг байсан бөгөөд Венецийн дараа хамгийн шилдэг цуглуулгууд нь Италийн бусад хотуудаас илүү Европын томоохон музейнүүдэд байдаг. Дээд түвшинд, хунтайжийн түвшинд Венецийн зураачид Тицианаас эхлээд гадаадад захиалгат ажилд хамгийн их эрэлт хэрэгцээтэй байсан ба 18-р зуунд ихэнх шилдэг зураачид гадаадад нэлээдгүй хугацааг өнгөрөөж, ерөнхийдөө маш амжилттай байсан.