Хэл шинжлэлийн тайлбар

Хэл шинжлэлийн тайлбар 
Хэл, тайлбар эсвэл дүрслэх хэл шинжлэлийн судалгаа нь хэл ярианы нийгэмлэгийн хэлийг хэрхэн бодитоор ашиглаж байгааг (эсвэл өнгөрсөн үед хэрхэн ашиглаж байсныг) бодитойгоор задлан шинжлэх ажил юм. Хэл шинжлэлийн бүх эрдэм шинжилгээний судалгаа нь дүрслэх шинж чанартай байдаг; Шинжлэх ухааны бусад салбаруудын нэгэн адил хэл шинжлэл нь Леонард Блумслелас болон бусад хүмүүсийн хийсэн бүтцийн бүтцийн арга барил дээр үндэслэсэн бөгөөд хэл шинжлэл нь хэрхэн дүрслэх ёстой талаар урьдчилж төсөөлсөн санаанаас ангид бодит байдлыг дүрслэхийг эрмэлздэг. Энэ төрлийн хэл шинжлэл нь хэлийг тайлбарлахын тулд үндсэн мэдээлэл цуглуулах, янз бүрийн төрлийн хэл шинжлэлийн аргуудыг жишээ болгон хэлээр өөр өөр аргыг ашигладаг.Хамгийн эртний танигдсан хэл шинжлэлийн хэл шинжлэлийн ажил Энэтхэгийн хойд хэсэгт орших санскрит нийгэмлэгт явагдсан; тэр хэл шинжлэлийн уламжлалын хамгийн алдартай эрдэмтэн бол Панини байсан бөгөөд түүний бүтээлүүд нь ихэвчлэн МЭӨ 5-р зуунд оногддог. Филологийн уламжлал хожим Грек, Латин, Хятад, Тамил, Еврей, Араб хэлийг тайлбарлахтай холбоотой үүссэн. Орчин үеийн Европын хэлнүүдийн тайлбар нь Сэргэн мандалтын үеэс өмнө эхлээгүй - жишээлбэл. 1492 онд испани, 1532 онд франц, 1586 онд англи; Мөн тэр үед Шинэ ертөнцөд Нахуатль (1547) эсвэл Кечуа (1560) хэлний анхны дүрмийн тайлбарууд гарч ирсэн ба дараа нь бусад олон хэллэгүүд гарч ирэв.

Илүү олон хэл нээгдсэн ч хэлний олон янз байдлыг бүрэн хүлээн зөвшөөрөөгүй байна. Олон зууны турш хэлний тайлбарт Латин гэх мэт илүү нэр хүндтэй гэж тооцогддог хэлнүүдийн дүрмийн категорийг ашиглах хандлагатай байв.

Хэл шинжлэлийн тодорхойлолт нь 19-р зууны сүүлчээр (Фердинанд де Соссюрээс Леонард Блумфилд хүртэл) бүтцийн өөрчлөлтөөр хөгжиж, хэл бүр бусад хэлээс ялгаатай өвөрмөц бэлгэдлийн системийг бүрдүүлдэг гэсэн ойлголттой болсон. “өөрийн нэр томъёогоор” тодорхойлсон.