Алёша Попович

Алёша Попович гэж Оросын туульсын гурван баатрын хамгийн залуу баатар нь юм. Эртний Орос дахь Алёша гэдэг нэр нь Александрыг товчилж өхөөрдөж хэлж байсан нэр. Шастируудад өөр өөр цаг үед амьдарч байсан хэд хэдэн Александр Поповичийн тухай дурдсан байдаг. Тэдний нэг нь 1100 онд Половцичуудтай тулалдаж, нөгөө нь Ростовын хунтайж Константин Всеволодовичийн дайчин байсан бөгөөд 1216 онд Владимир хунтайж Юрийн эсрэг Липицийн тулалдаанд оролцсон; гурав дахь нь 1223 онд Калка дахь Монголчуудтай хийсэн тулалдаанд нас баржээ. Эдгээр баатруудын аль нэг нь Алёша Поповичийн дүрийн эзэн байсан уу, эсвэл урвуу үйл явц болсон уу, мөн тэдгээрт дүрслэгдсэн үйл явдлаас хойш хэдэн зууны дараа он цагийн бичгийг эмхэтгэсэн түүхчид баатарлаг баатрын нэрээр жинхэнэ дүрүүдийг бэлэглэсэн эсэх нь нээлттэй хэвээр байна. Туульсуудад Алёша нь Их Ростов хотод төрсөн бөгөөд "Ростовын тахилч"-ийн хүү байсан гэдэг. Янз бүрийн туульд Алёша Поповичийн дүр төрх янз бүр байдаг. Илүү эртний хүмүүсийн хувьд тэрээр голчлон дайчин, зоригтой боловч зарим талаараа болгоомжгүй байдаг - "гадаад төрхөөрөө зоригтой". Хожим нь Алёша ихэвчлэн хөнгөмсөг бардам зантай "эмэгтэйчүүдийн сэтгэл татам" болж харагддаг. Алёша Поповичийн тухай цувралын төв туульд түүний Тугарин Змеевичийг ялсан тухай өгүүлдэг. Үндсэндээ энэ тууль бол хамгийн эртний туульс юм. Түүнд Алёша Попович хунтайж Владимирын алба хашиж амжаагүй байгаа ч бие даасан тэнүүчлэгч дайчин бөгөөд мөлжлөг, адал явдал эрэлхийлэхийн тулд хамтрагчтайгаа дэлхийг тойрон аялдаг. Тугарины дүрд хоёр дүр нийлсэн: илүү эртний, домогт могой - далавчит могой, хожим нь түүхэн нэг нь - 1096 онд Киевт алагдсан Половцын хаан Тугор-кан. Тугарины могойн шинж чанар нь түүний овог нэр Змеевич, түүнчлэн агаарт нисэх чадвараар нотлогддог. Гэхдээ туульд далавч нь түүний салшгүй хэсэг биш: тэр "тэдгээрийг өмсдөг" бөгөөд туульсын бараг бүх хувилбарт далавч нь "цаасан" гэж заасан байдаг. Үйлчлэгчид Тугаринийг "алтан самбар дээр" авч явдаг гэж түүхэнд найдвартай байдаг - энэ тээвэрлэх арга нь тал хээрийн захирагчдын онцлог шинж байв. Тэрээр Алёша Тугаринийг ялж, Тугарины толгойг Киевт хунтайжийн ордонд авчирч, Владимировын ордны голд шидэв. "Хөөе, Алёша Попович залуу байна! Чи надад гэрэл өгсөн, магадгүй чи Киевт амьдарч, надад үйлчил, хунтайж Владимир!" гэж Столнокиевын хунтайж түүнд хэлсэн баяр хөөртэй үг байв. Ханхүүгийн баяр баясгалан Киев даяар баяр хөөрөөр илэрхийлэгдэж, Киевээс Орос даяар тархав ... Владимир хунтайжийн үнэнч бус эхнэр Апраксиа гүнжийн дүр сонирхолтой. Владимир Мономахын эгч Еупраксия Всеволодовнаг түүний загвар гэж үзэж болно. Еупраксиа Саксон Гүн Стадентай гэрлэж, удалгүй бэлэвсэн бөгөөд Ариун Ромын эзэн хаан IV Генригийн эхнэр болжээ. Орчин үеийн хүмүүс Eupraxia-г "ичгүүргүй, завхарсан эмэгтэй" гэж нэрлэдэг. Үүний дараа тэрээр нөхрөөсөө зугтаж, түүнийг олон харгислалд буруутгаж, Киевт буцаж ирэв. Алдартай цуу яриа түүнийг Тугор-кантай холбоотой гэж хэлж болох ч бодит байдал дээр түүнийг Киевт буцаж ирэхээс нэг жилийн өмнө алжээ.

Ангилал:Оросын үлгэр
Ангилал:Ардын үлгэр