Хосе де Сан Мартин

Хосе Франциско де Сан Мартин и Маторрас ( испан. José Francisco de San Martín y Matorras ; 1778 оны 2 сарын 25 - 1850 оны 8 сарын 17 ) - 1810-1826 онд Латин Америк дахь Испанийн колониудын тусгаар тогтнолын дайны удирдагчдын нэг. Аргентины үндэсний баатар. Тэрээр Перугийн анхны засгийн газрыг тэргүүлсэн.

Сан Мартинчууд босогчдыг нэгтгэсэн
1811 оны 9-р сард Сан Мартин Кадис хотод Британийн хөлөг онгоцонд Аргентин руу буцаж очих зорилготойгоор хөлөг онгоцон дээр хөл тавьсан бөгөөд тэндээс долоон настайгаасаа хойш тусгаар тогтнолын хөдөлгөөнд нэгдэн оржээ. Түүний сэдэл тодорхойгүй ч San Martín-ийн хэлхээ холбоо нь Мелончуудтай холбоотой байж болох бөгөөд тэдний олонх нь тусгаар тогтнолын төлөө байв. Тэрбээр Латин Америк дахь эх оронч үзэлтэй хүнээ алдсан испани хэлтсийн хамгийн өндөр албан тушаалтан байв. Тэрээр Аргентинд 1812 оны 3-р сард ирсэн бөгөөд анхандаа Аргентины удирдагчид сэжиглэж байсан боловч удалгүй түүний үнэнч, чадварыг баталсан юм.

Сан Мартин бага тушаал өгсөн боловч ихэнх нь түүний элсүүлсэн ажилчдыг өрсөлдөөнт хүчний хүчинд өрөмдөж байсан. 1813 оны нэгдүгээр сард тэрбээр Парана мөрний эрэг дээр суурьшсан Испанийн жижигхэн хүчийг ялжээ. Энэ ялалт нь Испанийн эсрэг Аргентиний хувьд анх удаагаа байсан бөгөөд эх орончуудын төсөөллийг барьж, Сан Мартиныг удаан хугацаагаар байлгаснаар Буэнос Айрес дахь бүх зэвсэгт хүчний толгойлогч байжээ.
Сан Мартин нь Латин Америкийн бүх л либералыг эрх чөлөөтэй болгохын тулд Мейсоны адил бүлэглэлийн удирдагчдын нэг юм. Lautela Lodge гишүүд нууцлалыг тангараглаж, тэдний зан үйл, заншлын талаар маш бага мэддэг боловч тэд эх оронч үзлийн нийгэмлэгийг илүү их эрх мэдэл, тусгаар тогтнолын төлөө улс төрийн дарамт шахалтанд оруулж буй олон нийтийн институтын төв болсон юм. Чили, Перу зэрэг ижил төстэй оршуулгын газрын оршин суугчид ийм улс орнуудын тусгаар тогтнолын хүч чармайлтыг мөн дэмжсэн. Орон тооны гишүүд ихэвчлэн төрийн өндөр албан тушаал хашдаг.
Сан Мартин болон хойд зүгийн арми
Аргентины "Хойд тэнгисийн арми" генерал Мануэль Белгранагийн удирдлага дор Дээд Перугийн (одоо Боливи) муж улсаас эрх мэдэл бүхий хүчирхэг цэргүүдтэй тэмцэлдэж байсан. 1813 оны 10-р сард Агихумын тулалдаанд Белгроо ялагдаж, Сан Мартин түүнийг суллуулахаар илгээгдсэн.
Тэрбээр 1814 оны 1-р сард захирагчаар алба хааж, удалгүй цэргүүдийг хүчирхэг дайчдыг өрөмджээ. Тэрээр Дээд Перугийн өндөрлөгт хүрч очиход тэнэг зүйл хийхээр шийдсэн. Довтолгооны илүү сайн төлөвлөгөө нь урд өмнө зүгт Андын нутгаар гарч, Чилийг чөлөөлөх, өмнөд болон тэнгисээс Перу рүү довтлох нь илүү сайн төлөвлөсөн төлөвлөгөөгөө мэдэрсэн. Түүний төлөвлөгөөг хэзээ ч мартахгүй, түүнд биелүүлэхийн тулд олон жил шаардагдана.
Чилийн халдлагын бэлтгэл
Сан Мартин 1842 онд Койгу мужийн захирагчийг хүлээн авч, Мендоза хотод дэлгүүр байгуулж, тэр үед Реганагуагийн тулалдаанд ялагдав . Чиличүүд өөрсдийгөө хувааж, Сан Мартин нар
Чилиээс ирсэн мэдээ удалгүй түүнийг Андын дэргэдүүр яаралтай авч явав. Чилийн өмнөд хэсэгт Рояистууд, Испанийн цэргүүд хүчирхэгжиж, Сантьягоыг сүрдүүлсэн. Сан Мартин эх оронч хүчээ дахин авч, 1818 оны 4-р сарын 5-нд Мауигийн тулалдаанд испанийн испаничуудтай уулзаж, Испанийн армийг бут цохисон, 2000 орчим хүнийг хөнөөж, ойролцоогоор 2200 орчим хүнийг барьж, Испанийн бүх арлуудыг хураан авчээ. Maipu дахь гайхалтай ялалт нь Чили улсыг бүрэн чөлөөлсөн гэдгийг тэмдэглэв: Испанид энэ бүсэд ноцтой аюул занал учруулахгүй.
Перу улс руу
Чили улс эцэст нь аюулгүй болсон тул Сан Мартин Перугийн талаар өөрийн байр сууриа тавьж чадсан юм. Тэрээр Чили улсын усан цэргийн флотыг босгож барих буюу барьж эхэлсэн юм. Энэ нь Сантьяго, Буэнос-Айресын засгийн газрууд бараг дампуурч байсантай холбоотой. Чили болон Аргентинчууд Перуг чөлөөлөхийн ач тусыг олж харахад хэцүү байсан ч Сан Мартин тэр үед ихэд нэр хүндтэй байсан бөгөөд тэднийг итгүүлэх чадвартай байв. 1820 оны 8-р сард тэрээр Валпарайсисоос морьд, зэвсэг, хоол хүнсээр тэжээгддэг 4,700 цэрэг, 25 их бууны жирийн армитай хамт явжээ. Энэ нь Сан Мартинийн хүсч буй зүйлээс илүү хүчирхэг байсан юм.
Сан Маррин Перуг чөлөөлөх хамгийн сайн арга зам бол Перугийн ард түмэн сайн дурын үндсэн дээр бие даасан байдлыг хүлээн зөвшөөрөх явдал байв. 1820 он гэхэд Перугийн эзэнт гүрэн нь Испанийн нөлөөнөөс тусгаарлагдсан байв. San Martín Чили, Аргентин улсыг өмнө зүг рүү чөлөөлсөн бөгөөд Симон Боливар , Антонио Хосе де Сюрре нар Эквадор, Колумби, Венесуэл улсыг чөлөөлж, Перу, өнөө үед Боливи улсыг эгнээнд оруулсан.
Сан Мартин экспедицийн талаар түүнтэй хамт хэвлэлийнхнийг авчирсан бөгөөд Перу улсын иргэдийг хараат бус байдлын суртал ухуулгатайгаар бөмбөгдөж эхэлжээ. Тэрбээр Викторойд Жоакуй де ла Посуза, Хосе де ла Серна нартай байнгын харилцаатай байснаа тэрээр цус урсгахаас зайлсхийхийн тулд бие даасан байдлыг үл ойшоож, дур зоргоороо бууж өгөхийг уриалав.
Үүний зэрэгцээ, San Martín-ийн арми Лима дээр хааж байсан. Тэрээр 9-р сарын 7-нд Панчо-г эзлэв. Хучо 11-р сарын 12-нд баригдсан. Вержеро Лара Серна 1821 оны 7-р сард Лима хотын хамгаалалттай боомт руу шилжих замаар Лима хот руу шилжиж, Сан-Мартин руу Лима хотыг орхиж явжээ. Аргентин, Чилиэс цэргүүдээс айж байснаас илүү боолууд, индианчуудын бослогыг айж байсан Лимагийн хүмүүс Сан Сан Мартиныг хот руу урьсан юм. 1821 оны 7-р сарын 12-нд тэрбээр Лимад орж ирэн хүнийг баярлуулав.
Перугийн хамгаалагч
1821 оны 7-р сарын 28-нд Перу албан ёсоор тусгаар тогтнолоо зарлаж, 8-р сарын 3-нд Сан Мартиныг "Перу улсын хамгаалагч" гэж нэрлэж, засгийн газар байгуулах талаар тохиролцоонд хүрсэн. Түүний товч дүрмийг гэгээрүүлж, эдийн засгийг тогтворжуулж, боолуудыг сулруулж, Перугийн индианчуудад эрх чөлөөг өгч, ийм үзэн яддаг институцуудыг цензур болон цагдан хорих зэрэг болгов.
Испанийн арлууд нь Callao-ийн боомт дээр байсан ба ууланд өндөр байв. Сан-Мартин Кардандын гарнизоныг арилгаж, Испанийн арми Лима руу чиглэсэн нарийхан, амархан хамгаалалттай эрэг дагуу дайрч довтлохыг хүлээж байв. Сан Мартин хожим нь Испанийн армийг хайж чадаагүйгээс айдсын айдсыг буруутгаж байсан боловч үүнийг хийх нь тэнэг, шаардлагагүй байсан байх.

Чөлөөлөгчдийн уулзалт
Үүний зэрэгцээ, Симон Боливар, Антонио Хосе де Сюрре нар хойд зүгээс гарч, Өмнөд Африкаас испани хэлээр явсан. San Martín, Bolívar нар 1822 оны 7-р сард Guayaquil-д уулзахаар шийджээ. Энэ хоёр эр хоёулаа нөгөө талаараа сөрөг сэтгэгдэл төрүүлсэн. San Martín доошоо бууж, Bolívar ууланд Испанийн сүүлчийн эсэргүүцлийг бутлах алдартай болсон. Түүний шийдвэр нь магадгүй үүнийг хийх боломжгүй гэдгийг мэдэж байсан учраас тэд нэгийг нь орхих хэрэгтэй болно. Боливар хэзээ ч хийхгүй.
Тэтгэвэрт 
San Martín Перуд эргэж ирснээр тэр маргаантай байсан. Зарим нь түүнийг тэврэн, түүнийг Перугийн Хаан болохыг хүссэн бол бусад нь түүнийг бузарлаж, түүнийг бүх үндэстнээс зайлуулахыг хүссэн юм. Түр зуурын цэргүүд удалгүй засгийн газрын амьдралд эцэс төгсгөлгүй зөрчилдөж, тогтворгүй байдалд орж, тэтгэвэрт гарчээ.
1822 оны 9-р сард тэрбээр Перугаас гарч, Чилид эргэн ирэв. Түүний хайртай эхнэр Ремедиос өвчтэй байсан гэж сонсоод Аргентин руу буцаж ирэв. Сан Мартин удалгүй өөр газартаа илүү сайн байсан гэж шийдсэн бөгөөд охиноо Мерседес руу Европ руу авч явжээ. Тэд Францад суурьшсан.
1829 онд Аргентин түүнийг Бразилд маргааныг шийдвэрлэхэд туслахаар дуудаж, улмаар Уругвайн үндэстэн байгуулагдахад хүргэжээ. Тэр буцаж ирсэн боловч Аргентинд хүрч очсон үед үймээн самуунтай засгийн газар дахин өөрчлөгдөж, түүнийг хүлээн аваагүй юм. Тэрээр Монтевидид 2 сарын дараа Франц руу буцаж ирэв. Тэрээр 1850 онд таалал төгсөхөөсөө өмнө тайван амгалан амьдралыг туулсан.
хувийн амьдрал
Сан Мартин бол Спартаны амьдралаар амьдарсан цэргийн мэргэжлийн мэргэжилтэн байв. Тэрбээр нэр төртэй байхдаа бүжиглэх, баяр наадам, шоу тоглолт хийхэд тэвчээртэй ханддаг байсан. Тэрээр өөрийн кампанит ажлынхаа ихэнх үедээ хайртай эхнэртээ үнэнч байсан бөгөөд зөвхөн Лима дахь тулааны төгсгөлд нууцлагдмал нууц амраг авдаг байжээ.
Түүний эрт шархнууд түүнийг маш их зовоож байсан бөгөөд Сан Мартин түүний зовлон зүдгүүрийг тайвшруулахын тулд маш их баярласан. Хэдийгээр энэ нь заримдаа түүний оюун санааг андуурч байсан боловч түүнийг агуу тулааныг ялах боломжгүй байв. Тэрбээр навчин тамхи, хааяа нэг шилтэй дарс таалагдав.
Тэрбээр Өмнөд Америкын талархаж, талархал илэрхийлж, цол хэргэм, байр суурь, мөнгө, мөнгө зэргийг бараг бүх хүндэтгэл, шагналаас татгалзав.

Сан Мартин түүний зүрх сэтгэлийг Буэнос Айрес хотод оршуулсан гэж хүсч байв. 1878 онд түүний үлдсэнийг Буэнос Айресын сүм рүү авчран, одоо ч гайхамшигтай булшны дэргэд амарчээ.