Василий Ян

Василий Григорьевич Ян (жинхэнэ нэр - Янчевецкий; 1874 оны 12-р сарын 23 (1875 оны 1-р сарын 4), Киев хотод төрсөн - 1954 оны 8-р сарын 5-нд Звенигород хотод нас барсан) - Орос болон Зөвлөлтийн зохиолч, нийтлэгч, яруу найрагч, жүжгийн зохиолч, багш. Алдарт түүхэн романуудын зохиолч. Эртний эд зүйл судлаач эрдэмтэн Григорий Янчевецкийн хүү, сэтгүүлч, дорно дахины судлаач Дмитрий Янчевецкийн дүү.

1898 онд Петербургийн их сургуулийн түүх филологийн факультетийг төгсөөд сэтгүүлч, аялагчаар ажлын гараагаа эхэлжээ. 1899-1901 онд Европын Орос, Бага Оросын мужуудаар явган аялж, Их Британид айлчилж байжээ. 1902 оноос Туркестанд төрийн алба хашиж байгаад 1903-1904 онд Хивагийн хант улс, Бухарын Эмират, Иран, Афганистанд удаан хугацаагаар томилолтоор явсан. Орос-Японы дайны үеэр тэрээр Алс Дорнод дахь сурвалжлагч байв. 1907 онд тэрээр Зүүн Газар дундын тэнгисээр аялж, Грек, Палестин, Египетэд айлчилжээ. 1908-1912 онд Санкт-Петербургийн нэгдүгээр гимназид латин хэлний багшаар ажиллаж, багшийн үйл ажиллагаанд идэвхтэй оролцож байжээ. 1908 онд тэрээр Ницшеанизмын хүчтэй нөлөөгөөр тэмдэглэсэн "Супермэний боловсрол" эссэ, өгүүллэгийн ном хэвлүүлсэн; Орос дахь скаутын хөдөлгөөний гарал үүслийн үндэс дээр зогсож, "Ученик" гимназийн сэтгүүлийг нийтлэв. 1912 онд тэрээр Константинополь, дараа нь Бухарест дахь Санкт-Петербургийн цахилгаан мэдээний агентлагийн сурвалжлагчийн албан тушаал хашсан. Тэрээр коллежийн зөвлөлийн гишүүн (1916) хүртэл дэвшиж, Гэгээн Аннагийн III зэргийн сэлэмтэй (1905), Гэгээн Станислаусын II зэргийн одонгоор (1914) шагнагджээ. 

1918 онд тэрээр гэр бүлийн хамт Орос руу буцаж ирсэн. 1918-1919 онд Колчакийн цагаан армид фронтын сонины эрхлэгч, суртал ухуулгын товчооны даргаар ажиллаж байжээ.

Зөвлөлт засгийн эрх тогтоосны дараа тэрээр Тува, Сибирьт сэтгүүлч, багшаар ажиллаж байсан бөгөөд Узбекистаны ЗХУ-ын Төрийн банк, эдийн засгийн төлөвлөлтийн байгууллагуудын бүтцэд ажиллаж байжээ. Энэ хугацаанд тэрээр сонирхогчдын театрын жүжигт тоглож, өөрөө жүжиг зохиосон. 

1928 оноос хойш тэрээр Москвад байнга суурьшиж, түүхэн уран зохиол бичиж, "Ян" нэрээр хэвлүүлжээ. Эхний түүхүүд нь "Финикийн хөлөг онгоц" (1931) - Соломон хааны үеийн Сидон, Иерусалим, Карфагений тухай, "Гогоо дээрх гал" (1932) - Скиф, Согдчуудын Македоны Александрыг эсэргүүцсэн тухай, " Эртний Ром дахь боолын бослогын тухай "Спартак" (1933), Орост аж үйлдвэрүүд үүссэн тухай "Алхаар цохигчид" (1933). 

"Чингис хаан" (1939), "Бат" (1941-1942) романуудынхаа төлөө Василий Ян 1941 онд утга зохиол, урлагийн салбарт Сталины нэгдүгээр зэргийн төрийн шагнал хүртжээ. ЗХУ-ын Зохиолчдын эвлэлийн гишүүн (1941). Зохиолч амьдралынхаа эцэс хүртэл “Монголчуудын довтолгоо” гурамсан зохиол дээр ажилласан байна.

Ангилал:1875 онд төрсөн
Ангилал:1954 онд өнгөрсөн
Ангилал:Дайны сурвалжлагч
Ангилал:Зөвлөлтийн зохиолч
Ангилал:Зөвлөлтийн иргэн
Ангилал:Оросууд
Ангилал:Сталиний нэрэмжит шагналтан
Ангилал:20-р зууны зохиолч