Зангиа

Зангиа (нидерл. halsdoek, франц. ) — энгийн даавуу, торго, ноолуур зэрэг бөс бараагаар гонзгой хэлбэртэй гоёх зориулалттай оёсон хоолойгоо ороож зүүдэг эд юм. Зангиаг эрэгтэйчүүд гол төлөв ороож зангидсан хэсгээ цамцныхаа дээд товчилсон хэсэгт тааруулж зүүдэг. Эмэгтэйчүүд мөн зангиагаа сулавтар зангидан зүүж гоёдог. 

Зангианы өнгө, дүрс, хэлбэр янз бүр байдаг. Зангиаг албан ажил, уулзалт, баяр тохиолдуулан хувсандаа тохируулж зүүдэг. Өдөр тутмын хувцаслалтын хувьд их анхаарал татдаггүй нэг том хээтэй бараан өнгийн зангиа хэрэглэдэг. Бараан өнгийн зангиа нь ихэвчлэн цайвар цамцан дээр зүүдэг. 

 Түүх 
Зангианы тухай Эртний Египтийн түүхээс олж болох бөгөөд мөрөн дээр шидсэн ердийн геометрийн хэлбэртэй даавуу нь эзнийхээ нийгмийн байдлын илэрхийлдэг байжээ. Түүнчлэн зангиа нь Эртний Хятадад мөн зүүгддэг байсан. Эзэн хаан Шихуандигийн булшны ойролцоох чулуун хөшөөнүүд үүнийг нотолж байдаг- язгууртнууд болон дайчдын хүзүүн дээр уясан боолт нь орчин үеийн зангиа хэлбэртэй боловч зүүх арга, хэлбэр дүрсээрээ орчин үеийн зангианаас өөр байдаг. Тэдэнд орчин үеийн зангианы гол шинж чанар - зангилаа байдаггүй байна.

1827 онд францын зохиолч Оноре де Бальзак "Зангиа зүүх урлаг" хэмээх ном бичиж, зангиа зүүх нь гоо зүйн хэрэгцээ гэж тодорхойлсон байдаг. Байрон маягийн зангиа нь өргөн зангидсан ороолт байсан бөгөөд хоолойг нь шахдаггүй чөлөөтэй зангиддаг байжээ. "Эмгэнэлт" хар зангиа нь гашуудал, дүрэмт хувцасны нэг хэсэг байв. "Уолтер Скотт"-ыг алаг даавуугаар хийсэн. Цагаан зангиа нь бөмбөг, үдэш, оройн зоогийн үеэр албан ёсны хувцас өмсөх зориулалттай байв; Энэ нь фрак эсвэл смокингтой өмсөх ёстой байсан ч ямар ч тохиолдолд хүрэм өмсдөггүй. Бальзакийн үед торго, ноос бусад бөс бараа зэргээр янз бүрийн хээтэй зангиа хийдэг болжээ.