Японд эмэгтэйчүүд

Дэлхийн 2-р дайны дараа Японд эмэгтэйчүүд эрэгтэйчүүдтэй адил тэгш эрхтэй гэж хүлээн зөвшөөрөгдсөн ч эмэгтэйчүүдийн эдийн засгийн нөхцөл байдал тэнцвэргүй хэвээр байна.[5] Эх байх, ажлын байран дахь оролцоог дэмжих орчин үеийн бодлогын санаачилгууд нь янз бүрийн үр дүнд хүрч байна.[6] Японд эмэгтэйчүүд 1945 онд санал өгөх эрхийг авсан.[7] Түүнээс хойш хэдэн арван жилийн хугацаанд Япон эмэгтэйчүүдийн байр суурь тогтвортой дээшилсээр байгаа ч гэрлэсэн эмэгтэйчүүд болон эхчүүдийн уламжлалт хүлээлт нь эдийн засгийн бүрэн эрх тэгш байдлыг хангахад саад болж байна.[8] Хаант засаглал нь зөвхөн эрэгтэйчүүд байдаг бөгөөд гүнж энгийн иргэнтэй гэрлэвэл эзэн хааны цолноосоо татгалзах ёстой.

 Соёлын түүх 
Эмэгтэйчүүдийн Японы нийгэмд оролцох хэмжээ нь цаг хугацаа болон нийгмийн давхаргаас хамаарч өөр өөр байдаг. 8-р зуунд Японд хатан хаан байсан бол 12-р зуунд Хэйаны үед Японд эмэгтэйчүүд өөрсдийн нэр дээр өмчийг өвлөн авч, өөрсдөө удирдаж болно: "Эмэгтэйчүүд өмч хөрөнгөтэй болж, боловсрол эзэмшиж, хэрэв эрх мэдэлтэй байсан бол үүнийг зөвшөөрдөг байв. салангид (sic), хайрлагчид авах."[9] Гүнж Риоко Муцу, нэрт дипломатч Гүн Муцу Мунемицүгийн эхнэр. 1888 онд зурсан. Янагивара Бякүрэн, яруу найрагч, эзэн хааны гэр бүлийн гишүүн. Эдогийн сүүл үеэс эхлэн эмэгтэйчүүдийн статус буурчээ. 17-р зуунд Күнзийн шашны зохиолч Кайбара Эккений бичсэн "Онна Дайгаку" буюу "Эмэгтэйчүүдэд зориулсан суралцахуй" номонд Япон эмэгтэйчүүдийн хүлээлтийг тодорхойлон өгүүлэхдээ "Түүний зан араншингийн тэнэг байдал нь түүнд хамаатай. ялангуяа өөртөө үл итгэх, нөхөртөө дуулгавартай байх."[10] Мэйжигийн үед үйлдвэржилт, хотжилт нь эцэг, нөхрийн эрх мэдлийг бууруулж байсан ч 1898 оны Мэйжигийн Иргэний хууль (ялангуяа "өөрөөр хэлбэл" тогтолцоог нэвтрүүлсэн) эмэгтэйчүүдийн хууль ёсны эрхийг үгүйсгэж, тэднийг өрхийн хүсэл зоригт захируулжээ. [11Дэлхийн 2-р дайны дараа Японд эмэгтэйчүүд эрэгтэйчүүдийн адил хууль ёсны эрхтэй гэдгээ хүлээн зөвшөөрсөн ч эмэгтэйчүүдийн эдийн засгийн нөхцөл байдал тэнцвэргүй хэвээр байна.[5] Эх байх, ажлын байран дахь оролцоог дэмжих орчин үеийн бодлогын санаачилгууд нь янз бүрийн үр дүнд хүрч байна.[6] Японд эмэгтэйчүүд 1945 онд санал өгөх эрхийг авсан.[7] Түүнээс хойш хэдэн арван жилийн хугацаанд Япон эмэгтэйчүүдийн байр суурь тогтвортой дээшилсээр байгаа ч гэрлэсэн эмэгтэйчүүд болон эхчүүдийн уламжлалт хүлээлт нь эдийн засгийн бүрэн эрх тэгш байдлыг хангахад саад болж байна.[8] Хаант засаглал нь зөвхөн эрэгтэйчүүд байдаг бөгөөд гүнж энгийн иргэнтэй гэрлэвэл эзэн хааны цолноосоо татгалзах ёстой. Эмэгтэйчүүдийн Японы нийгэмд оролцох хэмжээ нь цаг хугацаа болон нийгмийн давхаргаас хамаарч өөр өөр байдаг. 8-р зуунд Японд хатан хаан байсан бол 12-р зуунд Хэйаны үед Японд эмэгтэйчүүд өөрсдийн нэр дээр өмчийг өвлөн авч, өөрсдөө удирдаж болно: "Эмэгтэйчүүд өмч хөрөнгөтэй болж, боловсрол эзэмшиж, хэрэв эрх мэдэлтэй байсан бол үүнийг зөвшөөрдөг байв. салангид (sic), хайрлагчид авах."[9] Гүнж Риоко Муцу, нэрт дипломатч Гүн Муцу Мунемицүгийн эхнэр. 1888 онд зурсан. Янагивара Бякүрэн, яруу найрагч, эзэн хааны гэр бүлийн гишүүн. Эдогийн сүүл үеэс эхлэн эмэгтэйчүүдийн статус буурчээ. 17-р зуунд Күнзийн шашны зохиолч Кайбара Эккений бичсэн "Онна Дайгаку" буюу "Эмэгтэйчүүдэд зориулсан суралцахуй" номонд Япон эмэгтэйчүүдийн хүлээлтийг тодорхойлон өгүүлэхдээ "Түүний зан араншингийн тэнэг байдал нь түүнд хамаатай. ялангуяа өөртөө үл итгэх, нөхөртөө дуулгавартай байх."[10] Мэйжигийн үед үйлдвэржилт, хотжилт нь эцэг, нөхрийн эрх мэдлийг бууруулж байсан ч 1898 оны Мэйжигийн Иргэний хууль (ялангуяа "өөрөөр хэлбэл" тогтолцоог нэвтрүүлсэн) эмэгтэйчүүдийн хууль ёсны эрхийг үгүйсгэж, тэднийг өрхийн  толгойн хүсэл зоригт захируулжээ.

Ангилал:Эмэгтэйчүүд улс орноор
Ангилал:Япон