നൈട്രോപ്ലാസ്റ്റ്

ചില ഇനം ആൽഗകൾ, പ്രത്യേകിച്ച് സമുദ്രത്തിലെ ആൽഗകളായ ബ്രാരുഡോസ്ഫേറ ബിഗ്ലോവിയിൽ കാണപ്പെടുന്ന ഒരു ഓർഗനെല്ലെ അഥവാ കോശാംഗമാണ് നൈട്രോപ്ലാസ്റ്റ്. ബാക്ടീരിയകൾ, ആർക്കിയകൾ എന്നിവയ്ക്ക് മാത്രമുള്ളതായി മുമ്പ് കരുതിയിരുന്ന നൈട്രജൻ ഫിക്സേഷൻ കഴിവ് ഈ ആൽഗക്ക് കൂടി നൽകുന്നതിൽ ഇത് നിർണായക പങ്ക് വഹിക്കുന്നു. നൈട്രോപ്ലാസ്റ്റുകളുടെ കണ്ടെത്തൽ സെല്ലുലാർ ബയോളജിയിലും കാർഷിക ശാസ്ത്രത്തിലും കാര്യമായ സ്വാധീനം ചെലുത്തുന്നു.

കണ്ടെത്തൽ 

1998-ൽ, സാന്താക്രൂസിലെ കാലിഫോർണിയ സർവകലാശാലയിലെ സമുദ്ര പരിസ്ഥിതി ശാസ്ത്രജ്ഞനായ ജോനാഥൻ സെഹറും സഹപ്രവർത്തകരും പസഫിക് സമുദ്രത്തിൽ അജ്ഞാതമായ ഒരു നൈട്രജൻ-ഫിക്സിംഗ് സയനോബാക്ടീരിയത്തിന്റേതാണെന്ന് തോന്നുന്ന ഒരു അജ്ഞാത ഡിഎൻഎ ശ്രേണി കണ്ടെത്തി, അതിനെ അവർ യുസിവൈഎൻ- എ (യൂണിസെല്ലുലാർ സയനോബാക്ടീരിയ ഗ്രൂപ്പ് A) എന്ന് വിളിച്ചു. അതേ സമയം, കൊച്ചി സർവകലാശാലയിലെ പാലിയന്റോളജിസ്റ്റായ ക്യോക്കോ ഹാഗിനോ, ആതിഥേയ ജീവിയായ B. ബിഗെലോവിയെ കൾച്ചർ ചെയ്യാൻ ശ്രമിച്ചു വരികയായിരുന്നു.

2012-ൽ B. ബിഗെലോവിയും യുസിവൈഎൻ- എ-യും തമ്മിലുള്ള പ്രതിപ്രവർത്തനം പഠിക്കുന്ന ഗവേഷകരാണ് നൈട്രോപ്ലാസ്റ്റുകളുടെ നിലനിൽപ്പ് ആദ്യമായി നിർദ്ദേശിച്ചത്. തുടക്കത്തിൽ, യുസിവൈഎൻ- എ നൈട്രജൻ ഫിക്സേഷൻ സുഗമമാക്കുകയും ആൽഗകൾക്ക് അമോണിയ പോലുള്ള സംയുക്തങ്ങൾ നൽകുകയും ചെയ്തുവെന്ന് അനുമാനിക്കപ്പെട്ടു. എന്നിരുന്നാലും, ജോനാഥൻ സെഹറിന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ നടത്തിയ തുടർന്നുള്ള പഠനങ്ങൾ യുസിവൈഎൻ- എ ഓർഗനലുകളാണെന്ന് റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തു.

ഘടനയും പ്രവർത്തനവും 
സാധാരണ ഓർഗനെല്ലകൾക്ക് കാണുന്ന സ്വഭാവസവിശേഷതകൾ പ്രകടിപ്പിക്കുന്ന നൈട്രോപ്ലാസ്റ്റുകൾ, കോശവിഭജന സമയത്ത് വിഘടിക്കപ്പെടുക, ഹോസ്റ്റ് സെൽ നൽകുന്ന പ്രോട്ടീനുകളെ ആശ്രയിക്കുകയ എന്നീ കോശാംഗം ആയി ആയി അംഗീകരിക്കപ്പെടാനുള്ള രണ്ട് പ്രധാന മാനദണ്ഡങ്ങൾ പാലിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഇമേജിംഗ് പഠനങ്ങളിലൂടെ, ഹോസ്റ്റ് സെല്ലിനൊപ്പം നൈട്രോപ്ലാസ്റ്റുകൾ വിഭജിക്കപ്പെടുകയും പുതിയ കോശങ്ങളിലേക്ക് പ്രവേശിക്കുകയും ചെയ്യുന്നുവെന്ന് ഗവേഷകർ നിരീക്ഷിച്ചു.

 ഭാവി പ്രയോഗങ്ങൾ 
നൈട്രോപ്ലാസ്റ്റുകളുടെ കണ്ടെത്തൽ നൈട്രജൻ ഫിക്സേഷൻ പ്രോകാരിയോട്ടിക് ജീവികളിൽ മാത്രം കാണുന്ന ഒന്നാണെന്ന മുൻകാല ധാരണകളെ വെല്ലുവിളിക്കുന്നു. ആയതിനാൽ നൈട്രോപ്ലാസ്റ്റുകളുടെ ഘടനയും പ്രവർത്തനവും മനസ്സിലാക്കുന്നത് സസ്യങ്ങളിൽ ജനിതക എഞ്ചിനീയറിംഗിനുള്ള സാധ്യതകൾ തുറക്കുന്നു. നൈട്രോപ്ലാസ്റ്റ് പ്രവർത്തനത്തിന് ഉത്തരവാദികളായ ജീനുകൾ ഉൾപ്പെടുത്തുന്നതിലൂടെ, സ്വന്തം നൈട്രജൻ ശരിയാക്കാൻ കഴിവുള്ള വിളകൾ വികസിപ്പിക്കാനും, നൈട്രജൻ അധിഷ്ഠിത വളങ്ങളുടെ ആവശ്യകത കുറയ്ക്കാനും, പരിസ്ഥിതി നാശം ലഘൂകരിക്കാനും ഗവേഷകർ ലക്ഷ്യമിടുന്നു.

 അവലംബം