ഉർഫ്

ഒരു പ്രത്യേക സമൂഹത്തിന്റെ ആചാരത്തെയോ 'അറിവിനെയോ' സൂചിപ്പിക്കുന്ന ഒരു അറബി ഇസ്ലാമിക പദമാണ് ʿUrf ( Arabic   ) എന്നത്. ഒരു ഇസ്ലാമിക സമൂഹത്തിൽ അംഗീകരിക്കപ്പെടണമെങ്കിൽ, അല്ലെങ്കിൽ ʿഇത്തരം നാട്ടുശീലങ്ങൾ ഇസ് ലാമിക സമൂഹത്തിൽ അംഗീകരിക്കണമെങ്കിൽ അവ ശരിയവുമായി പൊരുത്തപ്പെടുന്നതാവണം. ഖുർആനിലോ സുന്നത്തിലോ ഒരു പ്രത്യേക വിഷയത്തിൽ വ്യക്തമായ വിധികൾ ഇല്ലാത്തപ്പോൾ അത് ഇസ്ലാമിക നിയമത്തിന്റെ ഫിഖ്ഹിന്റെ (ഇസ്ലാമിക കർമ്മശാസ്ത്രം ) ഒരു ദ്വിതീയ സ്രോതസ്സായി അംഗീകരിക്കപ്പെടുന്നു. എന്നിരുന്നാലും, ഇസ്ലാമിക കർമ്മശാസ്ത്രത്തിൽ ഉർഫ് സാധുവാകണമെങ്കിൽ, അത് ചില പ്രത്യേക വ്യവസ്ഥകൾ പാലിക്കേണ്ടതുണ്ട്:  

ഖുർആനിന്റെയും സുന്നത്തിന്റെയും വ്യക്തമായ പ്രാഥമിക ഗ്രന്ഥങ്ങൾ ഇല്ലാത്ത ഇസ്ലാമിക നിയമ വിധികളുടെ ഉറവിടമാണ് ഉർഫ്. പ്രാഥമിക ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ സാധാരണയായി സ്ഥാപിച്ചിട്ടുള്ള എന്തെങ്കിലും വ്യക്തമാക്കാനും ഉർഫിന് കഴിയും.

 അവലോകനം 

 പദാവലി

"അറിയുക" എന്നർത്ഥം വരുന്ന 'ʿurf' എന്ന പദം ഒരു പ്രത്യേക സമൂഹത്തിന്റെ ആചാരങ്ങളെയും അനുഷ്ഠാനങ്ങളെയും സൂചിപ്പിക്കുന്നു.

 ചരിത്രം

ഇസ്ലാമിക നിയമത്തിൽ ഉർഫ് ഉപയോഗിക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ള ആശയം ആദ്യമായി അംഗീകരിച്ചത് ഹനഫി മദ്ഹബിലെ പ്രശസ്ത പണ്ഡിതനായ അബൂ യൂസുഫാണ്. അദ്ദേഹം എട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിലാണ് ജീവിച്ചിരുന്നത്. അക്കാലത്ത്, ഉർഫിനെ പ്രത്യേക നിയമ സ്രോതസ്സായി കണക്കാക്കിയിരുന്നില്ല, മറിച്ച് സുന്നത്തിന്റെ (പ്രവാചകന്റെ മാർഗം) ഭാഗമായിട്ടായിരുന്നു കണക്കാക്കിയിരുന്നത്. പിന്നീട്, അൽ-സരഖ്സി എന്ന മറ്റൊരു പണ്ഡിതൻ ഇതിനോട് വിയോജിച്ചു. പതിനൊന്നാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന അദ്ദേഹം, ആചാരം (ഉർഫ്) ഖുർആനിലോ ഹദീസിലോ എഴുതിയിരിക്കുന്നതിനേക്കാൾ ഒരിക്കലും പ്രധാനമാകരുതെന്ന് വാദിച്ചു. അതിനാൽ, ചില പണ്ഡിതന്മാർ ഉർഫിനെ ഉപയോഗപ്രദമാണെന്ന് അംഗീകരിച്ചപ്പോൾ, മറ്റു ചിലർ ഇസ്ലാമിന്റെ ലിഖിത ഗ്രന്ഥങ്ങൾ എല്ലായ്പ്പോഴും ഉർഫിനേക്കാൾ പ്രധാന സ്ഥാനം നൽകേണ്ടതാണെന്ന്  വിശ്വസിച്ചു."Urf", Encyclopaedia of Islam

ഔപചാരിക ഉറവിടമായിട്ടല്ല, സുന്നത്തിന്റെ ഭാഗമായി കണക്കാക്കപ്പെട്ടിരുന്നുവെങ്കിലും ഹനഫി സ്കൂളിന്റെ ആദ്യകാല നേതാവായ അബു യൂസുഫ് (d. 182/798) ആണ് ഉർഫിനെ ആദ്യമായി തിരിച്ചറിഞ്ഞത്. പിന്നീട് അൽ-സരക് (d. 483/1090) ഇതിനെ എതിർത്തു, ഒരു ലിഖിത വാചകത്തെക്കാൾ ആചാരത്തിന് നിലനിൽക്കാൻ കഴിയില്ലെന്ന് വാദിച്ചു.

 തിരുവെഴുത്ത് അടിസ്ഥാനം

ഇസ്ലാമിക നിയമത്തിന്റെ ആധികാരിക സ്രോതസ്സാണ് ആചാരം എന്ന "പരമാവധി" വാചകം "ഖുർആനിലും ഹദീസിലും" കാണാം. ആചാരത്തെ ഇസ്ലാമിക നിയമത്തിന്റെ സാധുവായ ഉറവിടമായി ഖുർആൻ അംഗീകരിക്കുന്നു. ഇത് സൂറ അൽ-അഅ്‌റാഫിൽ (7:199) കാണാം. 

ഇബ്‌നു മസ്ഊദ് എഴുതിയതായി പറയപ്പെടുന്ന ഹദീസ്, പ്രവാചകൻ മുഹമ്മദ് നബിയുടെ നേരിട്ടുള്ള വചനമല്ലെങ്കിലും, മുസ്ലീങ്ങൾ കൂട്ടായി നല്ലതായി കരുതുന്നതും ദൈവത്തിന്റെ ദൃഷ്ടിയിൽ നല്ലതാണെന്ന ആശയത്തെ പിന്തുണയ്ക്കുന്നു. 

 ശരിയത്ത് 
ഇത് ഇസ്ലാമിക നിയമത്തിൽ ഔപചാരികമായി ഉൾപ്പെടുത്തിയിട്ടില്ലെങ്കിലും,  മുഹമ്മദിന്റെ കാലത്ത് നിലനിന്നിരുന്ന ആചാരങ്ങളെ ശരീഅത്ത് അംഗീകരിക്കുന്നു, എന്നാൽ ഖുർആനോ സുന്നത്തിനോ എതിരാവാത്ത കാര്യങ്ങളായിരുന്നു അവ.ഈ ആശയത്തെ ചിലപ്പോൾ "ദിവ്യ നിശബ്ദത" എന്ന് വിളിക്കാറുണ്ട് - അതായത് ഖുർആനോ സുന്നത്തോ എന്തോ തെറ്റുണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞിട്ടില്ല, അത് അനുവദനീയമായിരുന്നു.

കാലക്രമേണ വികസിക്കുന്ന പുതിയ ആചാരങ്ങൾ പൊതു മുസ്ലീം സമൂഹം നല്ലതായി കണക്കാക്കിയാൽ ഇസ്ലാമിക നിയമത്തിലും അംഗീകരിക്കാവുന്നതാണ്. ചില ഇസ്ലാമിക പണ്ഡിതന്മാർ ആചാരത്തെ (ഉർഫ്) പണ്ഡിതന്മാർക്കിടയിലെ സമവായം (ഇജ്മാഅ്) പോലെ തന്നെ പ്രധാനമായും ഇസ്ലാമിക വിധികൾ നിർണ്ണയിക്കുന്നതിൽ സാമ്യമുള്ള യുക്തിയെ (ഖിയാസ്)ക്കാൾ പ്രാധാന്യമർഹിക്കുന്നതായും കാണുന്നു.ഇസ്ലാമിക നിയമത്തിലെ ഉർഫ് പാശ്ചാത്യ നിയമവ്യവസ്ഥയിലെ "പൊതു നിയമം" എന്ന ആശയത്തിന് സമാനമാണ്, അവിടെ സ്ഥാപിതമായ രീതികളും മുൻവിധികളും നിയമം രൂപപ്പെടുത്തുന്നതിൽ ഒരു പങ്കു വഹിക്കുന്നു.. 

ʿurf പ്രയോഗിക്കുമ്പോൾ, നിയമത്തിൽ അംഗീകരിക്കപ്പെടുന്ന ആചാരം ഒറ്റപ്പെട്ട ഒരു പ്രദേശത്ത് മാത്രമല്ല, ആ പ്രദേശത്ത് സാധാരണയായി പ്രചാരത്തിലായിരിക്കണം. അത് ഇസ്ലാമിക ഗ്രന്ഥങ്ങൾക്ക് പൂർണമായും വിരുദ്ധമാണെങ്കിൽ, ആ ആചാരം അവഗണിക്കപ്പെടുകയും വേണം. എന്നിരുന്നാലും, അത് ഖിയാസിന് എതിരാണെങ്കിൽ, ആചാരത്തിന് മുൻഗണന നൽകുന്നു. വളരെ ആദരണീയരായ പണ്ഡിതരുടെ ഡോക്ടറൽ അഭിപ്രായങ്ങളെക്കാൾ ആചാരങ്ങൾക്ക് മുൻഗണന നൽകുന്നതിൽ നിയമജ്ഞർ ജാഗ്രത പാലിക്കുന്നു. 

ഈജിപ്ത് പോലുള്ള ചില രാജ്യങ്ങളിൽ, വിവാഹം, ʿurfi മാർഗം', സംസ്ഥാനം നൽകുന്ന ഔദ്യോഗിക രേഖകൾ നേടേണ്ടതില്ലാത്ത ഒരു പൊതു നിയമ വിവാഹ രീതിയെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു (  . Zawāj ʿUrfi ). ആ തരത്തിലുള്ള വിവാഹത്തിന്റെ സാധുത ഇപ്പോഴും ചർച്ചയിലാണ്, ഔദ്യോഗികമായി രജിസ്റ്റർ ചെയ്ത വിവാഹത്തെ അപേക്ഷിച്ച് സ്ത്രീകൾക്ക് കുറഞ്ഞ അവകാശങ്ങൾ മാത്രമേ ഉണ്ടാകൂ.

 ഇതും കാണുക 

 മ'റൂഫ്
 അഡാറ്റ്
 ഇസ്ലാമിക നിയമത്തിന്റെ ഉറവിടങ്ങൾ
 അറബിയിലെ ഇസ്ലാമിക പദങ്ങളുടെ പട്ടിക

 അവലംബം 

 ഗ്രന്ഥസൂചി 


 Libson, G.; Stewart, F.H. "ʿUrf." Encyclopaedia of Islam. Edited by: P. Bearman, Th. Bianquis, C.E. Bosworth, E. van Donzel and W.P. Heinrichs. Brill, 2008. Brill Online.  10 April 2008