സ്വദേശവൽക്കരണവും വിദേശവൽക്കരണവും

വിവർത്തകർ ഒരു കൃതി ലക്ഷ്യ സംസ്കാരവുമായി (വിവർത്തനം ചെയ്യുന്ന ഭാഷയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട സംസ്കാരം) എത്രത്തോളം പൊരുത്തപ്പെടുത്തുന്നുവെന്നതിനെ സംബന്ധിച്ച വിവർത്തനത്തിലെ തന്ത്രങ്ങളാണ് സ്വദേശവൽക്കരണവും വിദേശവൽക്കരണവും. വിവർത്തനം ചെയ്യുന്ന ഭാഷയുടെ സംസ്കാരവുമായി വാചകം അടുത്തുനിൽക്കുന്ന തന്ത്രമാണ് സ്വദേശവൽക്കരണം, അതിൽ മൂല കൃതിയിൽ നിന്നുള്ള വിവരങ്ങൾ നഷ്ടപ്പെടാം. മൂല കൃതിയിൽ നിന്നുള്ള വിവരങ്ങൾ നിലനിർത്തുന്നതിനുള്ള തന്ത്രമാണ് വിദേശവൽക്കരണം, അതിൻറെ അർത്ഥം സംരക്ഷിക്കുന്നതിനായി ലക്ഷ്യ ഭാഷയുടെ നിയമങ്ങൾ മനഃപൂർവ്വം ലംഘികുന്നു. ഈ തന്ത്രങ്ങൾ നൂറുകണക്കിന് വർഷങ്ങളായി ചർച്ച ചെയ്യപ്പെടുന്നുണ്ടെങ്കിലും അവയുടെ ആധുനിക അർത്ഥത്തിൽ അവയെ ആദ്യമായി രൂപപ്പെടുത്തിയ വ്യക്തി ലോറൻസ് വെനൂത്തി  ആണ്. 1995 ൽ തൻറെ ദി ട്രാൻസ്ലേറ്റേഴ്സ് ഇൻവിസിബിലിറ്റി: എ ഹിസ്റ്ററി ഓഫ് ട്രാൻസ്ലേഷൻ എന്ന പുസ്തകത്തിലൂടെ അവയെ അദ്ദേഹം വിവർത്തന പഠനമേഖലയിൽ ഉൾപ്പെടുത്തി. സ്വദേശവൽക്കരണവും വിദേശവൽക്കരണവും തമ്മിലുള്ള വൈരുദ്ധ്യം പ്രത്യയശാസ്ത്രപരമായ ഒന്നാണെന്ന അദ്ദേഹത്തിന്റെ കാഴ്ചപ്പാട് പുതുമനിറഞ്ഞതാണ്.    വിദേശവൽക്കരണമാണ് വിവർത്തകർ  ധാർമികമായി തിരഞ്ഞെടുക്കേണ്ടതെന്ന് അദ്ദേഹം  അഭിപ്രായപ്പെട്ടു.

 സിദ്ധാന്തം 
1998-ലെ തൻ്റെ ദി സ്കാൻഡൽസ് ഓഫ് ട്രാൻസ്ലേഷൻ: ടുവർഡ്സ് ആൻ എത്തിക്സ് ഓഫ് ഡിഫറൻസ് എന്ന പുസ്തകത്തിൽ "ഒരു വിവർത്തനം ഒരു വിദേശ കൃതിയെ ലക്ഷ്യ  ഭാഷയുമായും സംസ്കാരവുമായും എത്രത്തോളം സ്വാംശീകരിക്കുന്നു, അത് ആ മൂല കൃതിയുടെ വ്യത്യാസങ്ങളെ എത്രത്തോളം ചൂണ്ടിക്കാട്ടുന്നു എന്ന ചോദ്യവുമായി"  ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതാണ് സ്വദേശവൽക്കരണവും വിദേശവൽക്കരണവും" എന്ന് വെനൂത്തി പ്രസ്താവിക്കുന്നു.

ലോറൻസ് വെനൂത്തിയുടെ അഭിപ്രായത്തിൽ, ഓരോ വിവർത്തകനും വിവർത്തന പ്രക്രിയയെ സംസ്കാരത്തിന്റെ പ്രിസത്തിലൂടെ നോക്കണം. വിവർത്തനം മൂല ഭാഷാ സാംസ്കാരിക മാനദണ്ഡങ്ങളെ അപവർത്തനം ചെയ്യുന്നു, അവയുടെ അർത്ഥവും വിദേശത്വവും സംരക്ഷിക്കുകയും ലക്ഷ്യ ഭാഷാ വാചകത്തിലേക്ക് എത്തിക്കുകയും ചെയ്യുക എന്നത് വിവർത്തകന്റെ കടമയാണ്.വിവർത്തന പ്രക്രിയയുടെ ഓരോ ഘട്ടവും - വിദേശ ഗ്രന്ഥങ്ങളുടെ തിരഞ്ഞെടുപ്പ് മുതൽ വിവർത്തന തന്ത്രങ്ങൾ നടപ്പാക്കൽ വരെ, വിവർത്തനങ്ങളുടെ എഡിറ്റിംഗ്, അവലോകനം, വായന എന്നിവയിലൊക്കെയും - ലക്ഷ്യ ഭാഷയിൽ പ്രചരിക്കുന്ന വൈവിധ്യമാർന്ന സാംസ്കാരിക മൂല്യങ്ങൾ മധ്യസ്ഥത വഹിക്കുന്നു.

ഇംഗ്ലീഷ് ഭാഷാ വിവർത്തനത്തിന്റെ സിദ്ധാന്തത്തിലും പ്രയോഗത്തിലും സ്വദേശവൽക്കരണവും മൂല ഭാഷയുടെ കീഴടങ്ങലും ആധിപത്യം പുലർത്തുന്നുവെന്ന് അദ്ദേഹം കണക്കാക്കുന്നു. ലക്ഷ്യ വാചകത്തിന്റെ വിദേശത്വം കുറയ്ക്കുന്നതിന് വിദേശ സാംസ്കാരിക മൂല്യങ്ങളെ ലക്ഷ്യ ഭാഷാ സാംസ്കാരിക മൂല്യങ്ങളിലേക്ക് കുറയ്ക്കുന്ന വിവർത്തകരെ അദ്ദേഹം കർശനമായി വിമർശിച്ചു.വെനൂത്തി പറയുന്നതനുസരിച്ച്, സ്വദേശവൽക്കരണം മൂല ഭാഷയുടെ സാംസ്കാരിക മൂല്യങ്ങളെ "അക്രമാസക്തമായി" മായ്ച്ചുകളയുകയും പകരം ലക്ഷ്യ ഭാഷയിൽ എഴുതിയതും ലക്ഷ്യ വായനക്കാരന്റെ സാംസ്കാരിക മാനദണ്ഡങ്ങൾ പാലിക്കുന്നതുമായ ഒരു കൃതി സൃഷ്ടിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. വിദേശവത്കരണത്തെ അദ്ദേഹം ശക്തമായി പിന്തുണയ്ക്കുന്നു, "വിദേശ കൃതിയുടെ ഭാഷാപരവും സാംസ്കാരികവുമായ വ്യത്യാസം രജിസ്റ്റർ ചെയ്യുന്നതിനും വായനക്കാരനെ വിദേശ മൂല്യങ്ങൾ പഠിപ്പിക്കുന്നതിലും [ലക്ഷ്യ - ഭാഷാ സാംസ്കാരിക] മൂല്യങ്ങൾക്ക് മേലുള്ള ഒരു വംശീയ സമ്മർദ്ദമായി" അദ്ദേഹം വിദേശവത്കരണത്തെ കണക്കാക്കുന്നു.

 അവലംബം 

വർഗ്ഗം:വിവർത്തനം