ഇന്റർപ്രെറ്റർ ഓഫ് മാലഡീസ്

ഇന്ത്യൻ വംശജയായ അമേരിക്കൻ എഴുത്തുകാരിയായ ഝുംപാ ലാഹിരി 1999ൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച ഒമ്പത് ചെറുകഥകളുടെ സമാഹാരമാണ് ഇന്റർപ്രെറ്റർ ഓഫ് മലാഡീസ്. 2000-ൽ പുലിറ്റ്സർ പ്രൈസ് ഫോർ ഫിക്ഷനും ഹെമിംഗ്വേ ഫൌണ്ടേഷൻ/പെൻ അവാർഡും നേടിയ ഈ ചിത്രം ലോകമെമ്പാടുമായി 15 ദശലക്ഷത്തിലധികം കോപ്പികൾ വിറ്റു. ദി ന്യൂയോർക്കറുടെ ഈ വർഷത്തെ മികച്ച അരങ്ങേറ്റമായി തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട ഈ ചിത്രം ഓപ്ര വിൻഫ്രി മികച്ച പത്ത് പുസ്തകങ്ങളുടെ പട്ടികയിൽ ഇടം നേടി. തങ്ങളുടെ വേരുകൾക്കും പുതുലോകത്തിനും ഇടയിൽ കുടുങ്ങിയ ഇന്ത്യക്കാരുടെയും ഇന്ത്യൻ അമേരിക്കക്കാരുടെയും ജീവിതത്തെക്കുറിച്ചാണ് കഥകൾ. സുനീത ബിയുടെ 2012-ലെ ചെറുകഥാ സമാഹാരത്തിൻ്റെ മലയാളം പരിഭാഷ വ്യാധികളുടെ വ്യാഖ്യാതാവ് എന്ന പേരിൽ ഡി.സി.ബുക്സ് പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു.

 കഥയുടെ സംഗ്രഹം 

 എ ടെമ്പററി മാറ്റർ 
ഇരുട്ടിന്റെ നാല് രാത്രികളിൽ പെട്ടെന്ന് പരസ്പരം സംസാരിക്കാൻ കഴിയുന്ന ഒരു വൈദ്യുതി വിച്ഛേദം അവരെ ഒരുമിച്ച് കൊണ്ടുവരുന്നതുവരെ, വിവാഹിതരായ ഷുകുമാറും ശോഭയും അപരിചിതരായി ജീവിക്കുന്നു. ഷുകുമാറിന്റെ വീക്ഷണകോണിൽ നിന്ന്, വിവാഹത്തിലെ അകലത്തിന് കാരണമായ കാര്യങ്ങളെക്കുറിച്ച് പതുക്കെ ഉൾക്കാഴ്ച നൽകുന്ന ഓർമ്മകളുടെ ചില ഭാഗങ്ങൾ നമുക്ക് ലഭിക്കുന്നു. ചുരുക്കത്തിൽ, ദൂരം ഒരു അഭിപ്രായവ്യത്യാസത്തിന്റെ ഫലമല്ലാതെ മറ്റൊന്നുമല്ലെന്ന് തോന്നുന്നു. എന്നിരുന്നാലും, ഷുകുമാറിന്റെയും ശോഭയുടെയും മാറിയ ശാരീരിക രൂപങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള വിവരണങ്ങൾ ഒരു പ്രണയികളുടെ വഴക്കിനേക്കാൾ വളരെ കൂടുതലാണെന്ന് സൂചന നൽകുന്നു. രണ്ട് കഥാപാത്രങ്ങളുടെയും ക്ഷീണിച്ച ബാഹ്യരൂപം പരസ്പരം ആഴത്തിൽ നെയ്ത അകൽച്ചയ്ക്ക് കാരണമായ അവരുടെ ആന്തരികവും വൈകാരികവുമായ സംഘർഷത്തിൽ നിന്നാണെന്ന് നമുക്ക് ഉടൻ മനസ്സിലാകും. ഭാര്യാഭർത്താക്കന്മാർ തങ്ങളുടെ മരിച്ച കുഞ്ഞിനായി വിലപിക്കുന്നു. ഈ ആഘാതകരമായ നഷ്ടം കഥയുടെ ബാക്കി ഭാഗങ്ങളിൽ വിഷാദത്തിന്റെ സ്വരം സൃഷ്ടിക്കുന്നു. എന്നിരുന്നാലും, ഇരുട്ടിന്റെ ഓരോ രാത്രിയിലും, പുരുഷനും സ്ത്രീയും എന്ന നിലയിൽ ഒരിക്കലും പറയാത്ത കാര്യങ്ങൾ - പരസ്പരം കൂടുതൽ കൂടുതൽ ഏറ്റുപറയുന്നതുപോലെ ദമ്പതികൾക്ക് വീണ്ടും ഒന്നിക്കാൻ ചില പ്രതീക്ഷകളുണ്ട്. ഒരു സുഹൃത്തിനോടൊപ്പമുള്ള ഒരു രാത്രിയിലെ മദ്യപാനം, ഒരു മാസികയിൽ നിന്ന് കീറിമുറിച്ചെടുത്ത ഫോട്ടോ, ഒരു സ്വെറ്റർ വെസ്റ്റിനെക്കുറിച്ചുള്ള വേദന എന്നിവയെല്ലാം രാത്രിയിലെ ഇരുട്ടിൽ ഉണ്ടാക്കുന്ന ഏറ്റുപറച്ചിലുകളാണ്. രഹസ്യങ്ങൾ അറിവിലേക്ക് സംയോജിപ്പിച്ച് അവർ ഒരുമിച്ച് പങ്കിടുന്ന വലിയ നഷ്ടം പരിഹരിക്കുന്നതിനുള്ള പ്രതിവിധി പോലെ തോന്നുന്നു. നാലാം രാത്രിയിൽ, "മറന്നുപോയ ഒരു നിരാശയുമായി പ്രണയത്തിലാകുമ്പോൾ" അവരുടെ പുനഃസമാഗമത്തിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ പ്രതീക്ഷ നമുക്ക് ലഭിക്കുന്നു. എന്നാൽ മരിച്ച് ജനിക്കുക എന്നാൽ ജീവിതം ഒരിക്കലും ആരംഭിച്ചിട്ടില്ല എന്നതുപോലെ, ദമ്പതികൾ അവരുടെ ദാമ്പത്യം പുനരുജ്ജീവിപ്പിക്കാനുള്ള ശ്രമവും തുടക്കത്തിൽ തന്നെ പരാജയപ്പെടുന്നു. ആദ്യം ഒരു അവസാന കുറ്റസമ്മതം ഷോബയും പിന്നീട് "എ ടെമ്പററി മാറ്റർ" എന്നതിന്റെ അവസാനത്തിൽ മറ്റൊരു കുറ്റസമ്മതം ഷുകുമാറും നൽകുന്നു. പരസ്പരം പൂർണ്ണ ആത്മവിശ്വാസത്തോടെ, അവരുടെ വിവാഹത്തിന്റെ നഷ്ടത്തിന്റെ അന്തിമത അവർ അംഗീകരിക്കുന്നു. ഒടുവിൽ, അവർ ഇപ്പോൾ അറിയുന്ന കാര്യങ്ങൾക്കായി കരഞ്ഞു.

 വെൻ മിസ്റ്റർ പിർസാദ കേം ടു ഡൈൻ 
ധാക്കയിൽ നിന്നുള്ള സസ്യശാസ്ത്ര പ്രൊഫസറായ മിസ്റ്റർ പിർസാദ പാകിസ്ഥാൻ സർക്കാരിൽ നിന്ന് ഗവേഷണ ഗ്രാന്റ് ലഭിച്ചതിനെത്തുടർന്ന് ഒരു വർഷമായി ന്യൂ ഇംഗ്ലണ്ടിലാണ് താമസിക്കുന്നത്; ഭാര്യയെയും ഏഴ് പെൺമക്കളെയും ഉപേക്ഷിച്ച് അദ്ദേഹം മാസങ്ങളായി ബന്ധപ്പെട്ടിട്ടില്ല. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഗ്രാന്റ് ദൈനംദിന ആവശ്യങ്ങൾക്ക് കാര്യമായൊന്നും നൽകാത്തതിനാൽ, പത്ത് വയസ്സുകാരിയായ ലിലിയയെയും കുടുംബത്തെയും അത്താഴത്തിന് അദ്ദേഹം പതിവായി സന്ദർശിക്കാറുണ്ട്, പലപ്പോഴും പെൺകുട്ടിക്ക് പലഹാരങ്ങൾ കൊണ്ടുവരാറുണ്ട്. ലിലിയ തന്റെ മാതാപിതാക്കളോട് മിസ്റ്റർ പിർസാദയെ "ഇന്ത്യൻ" എന്ന് തെറ്റായി പരാമർശിക്കുമ്പോൾ, അവളുടെ പിതാവ് അവളോട് താൻ പാകിസ്ഥാനിയാണെന്ന് പറയുന്നു, ഇത് ലിലിയയെ അമ്പരപ്പിക്കുന്നു, കാരണം അദ്ദേഹം അവളുടെ മാതാപിതാക്കളെപ്പോലെ കാണപ്പെടുന്നു, അതേ ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നു, അവരെപ്പോലെ ബംഗാളി സംസാരിക്കുന്നു. എന്നിരുന്നാലും, കിഴക്കൻ പാകിസ്ഥാൻ-പടിഞ്ഞാറൻ പാകിസ്ഥാൻ യുദ്ധത്തെക്കുറിച്ചുള്ള നിരന്തരമായ ടെലിവിഷൻ വാർത്തകൾ മിസ്റ്റർ പിർസാദയുടെ വ്യത്യാസങ്ങളെക്കുറിച്ചും അദ്ദേഹത്തിന്റെ നിലവിലെ ദുരവസ്ഥയെക്കുറിച്ചും അവളെ അറിയിക്കുന്നു. ഇക്കാരണത്താൽ, ഒരു രാത്രി അദ്ദേഹം നൽകുന്ന മിഠായി കഴിക്കാനും പ്രാർത്ഥിക്കാനും പല്ല് തേക്കുന്നത് ഉപേക്ഷിക്കാനും അവൾ തീരുമാനിക്കുന്നു, അങ്ങനെ പ്രാർത്ഥനയിലൂടെ മിഠായിയുടെ മാന്ത്രികത നിലനിൽക്കും. തന്റെ സ്കൂൾ ലൈബ്രറിയിൽ നിന്ന് പാകിസ്ഥാനെക്കുറിച്ച് കഴിയുന്നത്ര പഠിക്കാനും അവൾ പരമാവധി ശ്രമിക്കുന്നു. പാകിസ്ഥാനിൽ വെച്ച് പുസ്തകം വായിക്കാൻ "ഒരു കാരണവുമില്ല" എന്ന് അധ്യാപിക പറഞ്ഞതോടെ അവളുടെ ജിജ്ഞാസ മങ്ങുന്നു. ഒക്ടോബർ അവസാനത്തിൽ, അവളുടെ അമ്മ ഒരു വലിയ മത്തങ്ങ വാങ്ങുന്നു, ലിലിയ അത് കൊത്തിയെടുക്കണമെന്ന് നിർബന്ധിക്കുന്നു. മിസ്റ്റർ പിർസാദ തന്റെ സഹായം വാഗ്ദാനം ചെയ്യുകയും മുറിക്കലിന്റെ ഭൂരിഭാഗവും ചെയ്യുകയും ചെയ്യുന്നു. കിഴക്കൻ പാകിസ്ഥാനെച്ചൊല്ലി ഇന്ത്യയും പശ്ചിമ പാകിസ്ഥാനും തമ്മിൽ ഒരു യുദ്ധമുണ്ടാകുമെന്ന വാർത്ത റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യപ്പെടുമ്പോൾ, കത്തി മിസ്റ്റർ പിർസാദയുടെ കൈയിൽ നിന്ന് വഴുതി വീഴുകയും ജാക്ക്-ഒ-ലാന്റണിന്റെ വായിൽ ഒരു "O" രൂപപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു. ഹാലോവീൻ സമയത്ത്, ലിലിയയും അവളുടെ സുഹൃത്ത് ഡോറയും മന്ത്രവാദിനികളുടെ വേഷം ധരിച്ച് കൗശലപൂർവ്വം പെരുമാറാൻ പോകുമ്പോൾ, സുരക്ഷാ ആവശ്യങ്ങൾക്കായി താൻ അവരോടൊപ്പം പോകണമെന്ന് മിസ്റ്റർ പിർസാദ നിർബന്ധിക്കുന്നു; വിഷമിക്കേണ്ട എന്ന് ലിലിയ പറയുന്നു, താമസിയാതെ അവളുടെ പ്രസ്താവനയിലെ വിരോധാഭാസം അവൾ മനസ്സിലാക്കുന്നു. മിസ്റ്റർ പിർസാദ സമ്മതിക്കുകയും രാത്രി മുഴുവൻ ലിലിയയുടെ മാതാപിതാക്കളോടൊപ്പം താമസിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.ലിലിയയും ഡോറയും അയൽപക്കത്ത് ചുറ്റിനടക്കുന്നതിനിടയിൽ, മിസ്റ്റർ പിർസാദ എന്തിനാണ് തങ്ങളെ ഇത്രയധികം അനുഗമിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നതെന്ന് ഡോറ ചോദിക്കുന്നു. "തന്റെ പെൺമക്കളെ കാണാനില്ല" എന്ന് ലിലിയ പറയുന്നു, അത് പറയുമ്പോൾ അവൾക്ക് വലിയ കുറ്റബോധം തോന്നുന്നു. പിന്നീട് ലിലിയ ഡോറയോട് ന്യായീകരിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നു, താൻ ഒരു നിമിഷം മുമ്പ് തെറ്റായി സംസാരിച്ചുവെന്നും മിസ്റ്റർ പിർസാദയുടെ പെൺമക്കൾ യഥാർത്ഥത്തിൽ സുഖമായിരിക്കുന്നുവെന്നും. ആ രാത്രിയിൽ, വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങുമ്പോൾ, ആസന്നമായ ഇന്ത്യ-പാകിസ്ഥാൻ യുദ്ധത്തെക്കുറിച്ച് അവൾ മനസ്സിലാക്കുന്നു, ഡിസംബറിൽ അത് സംഭവിക്കുമ്പോൾ, അവരുടെ വീട് സന്തോഷം നഷ്ടപ്പെട്ടു. പുതുവത്സരത്തിനുശേഷം, മിസ്റ്റർ പിർസാദ ബംഗ്ലാദേശ് എന്ന പുതിയ രാജ്യത്തേക്ക് വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങുന്നു. താമസിയാതെ, അദ്ദേഹം തന്റെയും എല്ലാ പെൺമക്കളുടെയും ചിത്രങ്ങൾ അയയ്ക്കുമ്പോൾ, ലിലിയയും കുടുംബവും ആശ്വസിക്കുന്നു. എല്ലാ ദിവസവും ഒരു കഷണം ഹാലോവീൻ മിഠായി കഴിക്കുകയും അവനുവേണ്ടി പ്രാർത്ഥിക്കുകയും ചെയ്യുന്നുവെന്ന് ലിലിയ വെളിപ്പെടുത്തുന്നു, എന്നാൽ സന്തോഷവാർത്ത ലഭിച്ചപ്പോൾ, അവൾ അത് നിർത്തി, ഒടുവിൽ മിഠായി വലിച്ചെറിയാൻ തീരുമാനിച്ചു.

 ഇന്റർപ്രെറ്റർ ഓഫ് മാലഡീസ് 
മിസ്റ്റർ ആൻഡ് മിസ്സിസ് ദാസ് എന്ന ഇന്ത്യൻ അമേരിക്കക്കാർ അവരുടെ പൈതൃകമുള്ള രാജ്യത്ത് സന്ദർശനം നടത്തുന്നു; അവർ ടൂർ നടത്തുമ്പോൾ മിസ്റ്റർ കപാസ് എന്ന മധ്യവയസ്‌കനായ ഒരു ടൂർ ഗൈഡിനെ ഡ്രൈവറായി നിയമിക്കുന്നു. മാതാപിതാക്കളുടെ പക്വതയില്ലായ്മ മിസ്റ്റർ കപാസി ശ്രദ്ധിക്കുന്നു. മിസ്റ്റർ ആൻഡ് മിസ്സിസ് ദാസ് ചെറുപ്പമായി കാണപ്പെടുകയും പെരുമാറുകയും ചെയ്യുന്നു, കുട്ടികളായ റോണി, ബോബി, ടീന എന്നിവരോട് സംസാരിക്കുമ്പോൾ അവരുടെ ആദ്യ പേരുകൾ ഉപയോഗിക്കുന്നു, കുട്ടികളോട് സ്വാർത്ഥമായി നിസ്സംഗത കാണിക്കുന്നു. അവരുടെ യാത്രയിൽ, ഭർത്താവും കുട്ടികളും കാറിൽ നിന്ന് കാഴ്ചകൾ കാണാൻ ഇറങ്ങുമ്പോൾ, മിസ്സിസ് ദാസ് കാറിൽ ഇരുന്നു, മറ്റാർക്കും നൽകാത്ത ലഘുഭക്ഷണങ്ങൾ കഴിക്കുന്നു, സൺഗ്ലാസുകൾ ഒരു തടസ്സമായി ധരിച്ച്, നഖങ്ങളിൽ പെയിന്റ് ചെയ്യുന്നു. ടീന അവളോട് നഖങ്ങൾ പെയിന്റ് ചെയ്യാൻ ആവശ്യപ്പെട്ടപ്പോൾ, മിസ്സിസ് ദാസ് തിരിഞ്ഞുനോക്കി മകളെ തള്ളിപ്പറയുന്നു. മിസ്റ്റർ ആൻഡ് മിസ്സിസ് ദാസ് നല്ല സ്വഭാവമുള്ള മിസ്റ്റർ കപാസിയോട് ഒരു ടൂർ ഗൈഡ് എന്ന ജോലിയെക്കുറിച്ച് ചോദിക്കുന്നു, ഒരു ഡോക്ടറുടെ ഓഫീസിലെ ഒരു ഇന്റർപ്രെറ്ററായി തന്റെ പ്രവൃത്തിദിവസത്തെ ജോലിയെക്കുറിച്ച് അദ്ദേഹം അവരോട് പറയുന്നു. മിസ്റ്റർ കപാസിയുടെ ഭാര്യ ഭർത്താവിന്റെ ജോലിയോട് വെറുപ്പ് പ്രകടിപ്പിക്കുന്നു, കാരണം ഭർത്താവ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജോലിയെ വെറുക്കുന്നു, കാരണം അദ്ദേഹം മുമ്പ് അവരുടെ മകനെ ടൈഫോയ്ഡ് പനി ഭേദമാക്കാൻ കഴിയാത്ത ഒരു ഡോക്ടറുടെ ക്ലിനിക്കിൽ ജോലി ചെയ്യുന്നു. അവൾ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജോലിയെ നിസ്സാരമായി കാണുന്നു, കൂടാതെ അദ്ദേഹം തന്റെ തൊഴിലിന്റെ പ്രാധാന്യത്തെ തന്റെ ഭാഷാ വൈദഗ്ദ്ധ്യം പാഴാക്കുന്നതായി കണക്കാക്കുന്നു. എന്നിരുന്നാലും, ശ്രീമതി ദാസ് ഇത് "പ്രണയപരവും" ഒരു വലിയ ഉത്തരവാദിത്തവുമാണെന്ന് കരുതുന്നു, രോഗികളുടെ ആരോഗ്യം അവരുടെ രോഗങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള മിസ്റ്റർ കപാസിയുടെ ശരിയായ വ്യാഖ്യാനത്തെ ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നുവെന്ന് ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നു. മിസ്റ്റർ കപാസി ശ്രീമതി ദാസിൽ പ്രണയാഭിലാഷം വളർത്തിയെടുക്കാൻ തുടങ്ങുകയും യാത്രയ്ക്കിടെ അവളുമായി ഒരു സ്വകാര്യ സംഭാഷണം നടത്തുകയും ചെയ്യുന്നു. ശ്രീമതി ദാസുമായി ഭാവിയിൽ ഒരു കത്തിടപാട് സങ്കൽപ്പിക്കുന്നു, അവർക്കിടയിൽ ഭൂഖണ്ഡാന്തര വിടവ് മനസ്സിലാക്കുന്നതിനായി ഒരു ബന്ധം കെട്ടിപ്പടുക്കുന്നതായി ചിത്രീകരിക്കുന്നു. എന്നിരുന്നാലും, ശ്രീമതി ദാസ് ഒരു രഹസ്യം വെളിപ്പെടുത്തുന്നു: ഒരിക്കൽ താൻ അനുഭവിച്ച ഒരു ബന്ധത്തിന്റെ കഥയും, തന്റെ മകൻ ബോബി തന്റെ വ്യഭിചാരത്തിൽ നിന്നാണ് ജനിച്ചതെന്നും അവൾ മിസ്റ്റർ കപാസിയോട് പറയുന്നു. തന്റെ തൊഴിൽ കാരണമാണ് താൻ മിസ്റ്റർ കപാസിയോട് പറയാൻ തീരുമാനിച്ചതെന്ന് അവർ വിശദീകരിക്കുന്നു; വിധി പറയാതെ തന്നെ വിവർത്തനം ചെയ്തുകൊണ്ട്, തന്റെ വികാരങ്ങൾ വ്യാഖ്യാനിക്കാനും രോഗികൾക്ക് വേണ്ടി ചെയ്യുന്നതുപോലെ തന്നെ സുഖപ്പെടുത്താനും അദ്ദേഹത്തിന് കഴിയുമെന്ന് അവൾ പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു. എന്നിരുന്നാലും, മിസ്റ്റർ കപാസി തന്റെ നിരാശ അവളിൽ വെളിപ്പെടുത്തുകയും അവളുടെ കുറ്റബോധം ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ, മിസ്സിസ് ദാസ് പെട്ടെന്ന് ഓടി രക്ഷപ്പെടുന്നു. മിസ്സിസ് ദാസ് തന്റെ കുടുംബത്തിലേക്ക് നടക്കുമ്പോൾ, അവൾ ഒരു പാട് അരിപ്പൊടികൾ അവശേഷിപ്പിക്കുന്നു, കുരങ്ങുകൾ അവളുടെ പിന്നാലെ വരാൻ തുടങ്ങുന്നു. ശ്രീമതി ദാസിന്റെ ഭക്ഷണപാത പിന്തുടർന്ന് കുരങ്ങുകൾ അവരുടെ മകൻ ബോബിയെ വളയുകയും മറ്റൊരു പിതാവിൽ നിന്ന് ജനിച്ച മകനെ ഒറ്റപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യുന്നത് ദാസ് മാതാപിതാക്കൾ ശ്രദ്ധിക്കുന്നില്ല. കുരങ്ങുകൾ ബോബിയെ ആക്രമിക്കാൻ തുടങ്ങുന്നു, മിസ്റ്റർ കപാസി അവനെ രക്ഷിക്കാൻ ഓടുന്നു. മിസ്റ്റർ കപാസി ബോബിയെ അവന്റെ മാതാപിതാക്കളുടെ അടുത്തേക്ക് തിരികെ കൊണ്ടുവരുന്നു, അവർ മകനെ വൃത്തിയാക്കുന്നത് നോക്കുന്നു.

 എ റിയൽ ഡൂർവാൻ 
കൊൽക്കത്തയിലേക്ക് നാടുകടത്തപ്പെട്ട 64 വയസ്സുള്ള ഒരു ദുർബല സ്ത്രീയാണ് ബൂരി മാ. പഴയ ഒരു ഇഷ്ടിക കെട്ടിടത്തിന്റെ പടിക്കെട്ടുകൾ വൃത്തിയാക്കുന്ന ജോലിക്കാരി അല്ലെങ്കിൽ ദുർവാൻ ആണ് അവർ. അവരുടെ സേവനങ്ങൾക്ക് പകരമായി, താമസക്കാർ ബൂരി മായെ വീടിലേക്കുള്ള ഇടിഞ്ഞുവീഴാവുന്ന വാതിലുകൾക്ക് മുന്നിൽ ഉറങ്ങാൻ അനുവദിക്കുന്നു. തൂത്തുവാരുന്നതിനിടയിൽ, അവർ തന്റെ ഭൂതകാല കഥകൾ വിവരിക്കുന്നു: മകളുടെ ആഡംബര വിവാഹം, അവളുടെ വേലക്കാർ, അവളുടെ എസ്റ്റേറ്റ്, അവളുടെ സമ്പത്ത്. ഇഷ്ടിക കെട്ടിടത്തിലെ താമസക്കാർ ബൂരിയുടെ കഥപറച്ചിലിൽ തുടർച്ചയായ വൈരുദ്ധ്യങ്ങൾ കേൾക്കുന്നു, പക്ഷേ അവളുടെ കഥകൾ വശീകരിക്കുന്നതും രസകരവുമാണ്, അതിനാൽ അവർ അവളുടെ വൈരുദ്ധ്യങ്ങൾ വിശ്രമിക്കാൻ അനുവദിക്കുന്നു. ഒരു കുടുംബം പ്രത്യേകിച്ച് ദലാലുകളായ ബൂരി മായെ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നു. ശ്രീമതി ദലാൽ പലപ്പോഴും ബൂരി മായ്ക്ക് ഭക്ഷണം നൽകുകയും അവളുടെ രോഗങ്ങൾക്ക് ചികിത്സ നൽകുകയും ചെയ്യുന്നു. മിസ്റ്റർ ദലാൽ ജോലിയിൽ സ്ഥാനക്കയറ്റം ലഭിക്കുമ്പോൾ, പടിക്കെട്ടിൽ ഒരു സിങ്കും വീട്ടിൽ ഒരു സിങ്കും സ്ഥാപിച്ച് അദ്ദേഹം ഇഷ്ടിക കെട്ടിടം മെച്ചപ്പെടുത്തുന്നു. ദലാൽമാർ അവരുടെ വീട് മെച്ചപ്പെടുത്തുന്നത് തുടരുന്നു, പത്ത് ദിവസത്തേക്ക് സിംലയിലേക്ക് ഒരു യാത്ര പോകുന്നു, ബൂരി മായ്ക്ക് ഒരു ആട്ടിൻ രോമ പുതപ്പ് കൊണ്ടുവരുമെന്ന് വാഗ്ദാനം ചെയ്യുന്നു. ദലാലുകൾ അകലെയായിരിക്കുമ്പോൾ, മറ്റ് താമസക്കാർ കെട്ടിടത്തിൽ സ്വന്തം മെച്ചപ്പെടുത്തലുകൾ വരുത്തുന്നതിൽ വ്യാപൃതരാകുന്നു. അയൽപക്കത്ത് ചുറ്റിനടക്കുന്നതിനിടയിൽ ബൂരി മാ തന്റെ ജീവിതകാല സമ്പാദ്യം പ്രത്യേക ട്രീറ്റുകൾക്കായി ചെലവഴിക്കുന്നു. എന്നിരുന്നാലും, ഒരു ഉച്ചതിരിഞ്ഞ് ബൂരി മാ പുറത്തുപോകുമ്പോൾ, പടിക്കെട്ടിലെ സിങ്ക് മോഷ്ടിക്കപ്പെടുന്നു. കൊള്ളക്കാരെ അറിയിച്ചതായും ജോലിയിലെ അശ്രദ്ധയാണെന്നും താമസക്കാർ ബൂരി മായെ കുറ്റപ്പെടുത്തുന്നു. ബൂരി മാ പ്രതിഷേധിക്കുമ്പോൾ, അവളുടെ മുൻകാല പൊരുത്തക്കേടുകൾ കാരണം താമസക്കാർ അവളെ കുറ്റപ്പെടുത്തുന്നത് തുടരുന്നു. ഒടുവിൽ, താമസക്കാർ ബൂരി മായുടെ സാധനങ്ങൾ വലിച്ചെറിഞ്ഞ് ഒരു 'യഥാർത്ഥ ദുർവാൻ' തിരയാൻ തുടങ്ങുന്നു. ഹിന്ദുസ്ഥാനിയിലും ഫാർസിയിലും 'ദുർവാൻ' എന്നാൽ വാതിൽ കാവൽക്കാരൻ എന്നാണർത്ഥം എന്ന് ശ്രദ്ധിക്കുക.

 സെക്സി 
ദേവ് എന്ന വിവാഹിതനായ ഇന്ത്യക്കാരനായ പുരുഷനുമായി പ്രണയത്തിലായ വെളുത്ത വർഗക്കാരിയായ യുവതി മിറാൻഡ. മിറാൻഡയുടെ ജോലിസ്ഥലത്തുള്ള ഒരു സുഹൃത്ത് ലക്ഷ്മി എന്ന ഇന്ത്യൻ സ്ത്രീയാണെങ്കിലും, ഇന്ത്യയെക്കുറിച്ചും അതിന്റെ സംസ്കാരത്തെക്കുറിച്ചും മിറാൻഡയ്ക്ക് വളരെക്കുറച്ചേ അറിയൂ. ദേവിനെ ആദ്യമായി കണ്ടുമുട്ടുമ്പോൾ, അവന്റെ വംശീയത അവൾക്ക് തിരിച്ചറിയാൻ കഴിയുന്നില്ല. എന്നിരുന്നാലും, അവന്റെ ആകർഷണീയതയും ഒരു വിദേശിയായ, പ്രായമായ പുരുഷനോടൊപ്പം ആയിരിക്കുന്നതിന്റെ ആവേശവും അവളെ പെട്ടെന്ന് ആകർഷിക്കുന്നു. ദേവ് മിറാൻഡയെ മാപ്പേറിയത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുപോകുന്നു, അവിടെ അദ്ദേഹം മന്ത്രിക്കുന്നു, "നീ സെക്സിയാണ്". ഒരു കാമുകിക്ക് അനുയോജ്യമെന്ന് കരുതുന്ന വസ്ത്രങ്ങൾ മിറാൻഡ വാങ്ങുന്നു, പക്ഷേ ദേവ് വിവാഹിതയായതിനാൽ കുറ്റബോധം തോന്നുന്നു. അതേസമയം, ലക്ഷ്മിയുടെ കസിൻ ഭർത്താവ് ഉപേക്ഷിച്ചു, കസിനെ ഇളയ സ്ത്രീക്ക് വേണ്ടി ഉപേക്ഷിച്ചു. ഒരു ദിവസം, ലക്ഷ്മിയുടെ കസിൻ ബോസ്റ്റണിലേക്ക് വരുന്നു, കസിൻ ഏഴ് വയസ്സുള്ള മകൻ റോഹിനെ പരിപാലിക്കാൻ മിറാൻഡയോട് ആവശ്യപ്പെടുന്നു. താൻ വാങ്ങിയ വസ്ത്രങ്ങൾ പരീക്ഷിക്കാൻ റോഹിൻ മിറാൻഡയോട് ആവശ്യപ്പെടുകയും മിറാൻഡയ്ക്ക് അമ്മയുടെ ദുഃഖത്തെക്കുറിച്ച് ഉൾക്കാഴ്ച നൽകുകയും ചെയ്യുന്നു. താനും ദേവിന്റെ ഭാര്യയും കൂടുതൽ അർഹരാണെന്ന് മിറാൻഡ തീരുമാനിക്കുകയും ദേവിനെ കാണുന്നത് നിർത്തുകയും ചെയ്യുന്നു.

 മിസ്സിസ് സെൻസ് 
11 വയസ്സുള്ള എലിയറ്റ് സ്കൂൾ കഴിഞ്ഞ് യൂണിവേഴ്സിറ്റി പ്രൊഫസറുടെ ഭാര്യയായ മിസ്സിസ് സെന്നിനൊപ്പം താമസിക്കാൻ തുടങ്ങുന്നു. കെയർടേക്കർ ശ്രീമതി സെൻ, കൊൽക്കത്തയിലെ തന്റെ മുൻകാല ജീവിതത്തെക്കുറിച്ചുള്ള എലിയറ്റിന്റെ കഥകൾ പറയുമ്പോൾ ഭക്ഷണം അരിഞ്ഞ് തയ്യാറാക്കുന്നു, അത് അവളുടെ വ്യക്തിത്വം രൂപപ്പെടുത്താൻ സഹായിക്കുന്നു. "എ ടെമ്പററി മാറ്റർ" പോലെ, ഈ കഥയിൽ ഉൽപ്പന്നങ്ങളുടെ പട്ടിക, ചേരുവകളുടെ കാറ്റലോഗുകൾ, പാചകക്കുറിപ്പുകളുടെ വിവരണങ്ങൾ എന്നിവ നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ചേരുവകളിലും തയ്യാറെടുപ്പിന്റെ പ്രവർത്തനത്തിലും ഊന്നൽ നൽകുന്നു. ശ്രീമതി സെന്നിന്റെ ജന്മനാടായ ഇന്ത്യയിൽ നിന്നുള്ള വർണ്ണാഭമായ സാരികളുടെ ശേഖരം പോലുള്ള മറ്റ് വസ്തുക്കൾക്കും പ്രാധാന്യം നൽകുന്നു. പ്രാദേശിക സമുദ്രോത്പന്ന വിപണിയിൽ നിന്ന് മത്സ്യം വാങ്ങുന്ന ശ്രീമതി സെന്നിന്റെ പാരമ്പര്യത്തെ ചുറ്റിപ്പറ്റിയാണ് ഇതിവൃത്തത്തിന്റെ ഭൂരിഭാഗവും. ഈ മത്സ്യം ശ്രീമതി സെന്നിനെ അവളുടെ വീടിനെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു, അവർക്ക് വലിയ പ്രാധാന്യമുണ്ട്. എന്നിരുന്നാലും, സമുദ്രോത്പന്ന വിപണിയിൽ എത്തുന്നതിന് ഡ്രൈവിംഗ് ആവശ്യമാണ്, ശ്രീമതി സെൻ പഠിച്ചിട്ടില്ലാത്തതും പഠനത്തെ ചെറുക്കുന്നതുമായ ഒരു കഴിവ്. കഥയുടെ അവസാനം, ശ്രീമതി സെൻ തന്റെ ഭർത്താവില്ലാതെ മാർക്കറ്റിലേക്ക് വാഹനമോടിക്കാൻ ശ്രമിക്കുകയും ഒരു വാഹനാപകടത്തിൽ കലാശിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. എലിയറ്റ് താമസിയാതെ ശ്രീമതി സെന്നിനൊപ്പം താമസിക്കുന്നത് നിർത്തുന്നു.

 ദിസ് ബ്ലെസ്ഡ് ഹൗസ് 
നവദമ്പതികളായ സഞ്ജീവും ട്വിങ്കിളും കണക്റ്റിക്കട്ടിലെ ഹാർട്ട്ഫോർഡിലുള്ള അവരുടെ പുതിയ വീട് പര്യവേക്ഷണം ചെയ്യുകയാണ്. ആ വീട് തീക്ഷ്ണതയുള്ള ക്രിസ്ത്യാനികളുടെ ഉടമസ്ഥതയിലുള്ളതാണെന്ന് തോന്നുന്നു. വീട് അന്വേഷിച്ച് നന്നാക്കുന്നതിനിടയിൽ, മുൻ ഉടമകൾ ഉപേക്ഷിച്ചുപോയ ചെറിയ ക്രിസ്തീയ കുസൃതികൾ അവർ കണ്ടെത്താൻ തുടങ്ങുന്നു. ട്വിങ്കിൾ ആദ്യം ക്രിസ്തുവിന്റെ ഒരു പോർസലൈൻ പ്രതിമ കണ്ടെത്തുന്നു. സഞ്ജീവിന് അത് ഇഷ്ടപ്പെട്ടില്ല, ട്വിങ്കിളിനോട് അത് നീക്കം ചെയ്യാൻ പറയുന്നു, പക്ഷേ അത് മനോഹരമാണെന്നും എന്തെങ്കിലും വിലയുള്ളതാണെന്നും അവൾ കരുതുന്നു. അവർ ക്രിസ്ത്യാനികളല്ലെന്ന് സഞ്ജീവ് അവളെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു. ഇല്ല, അവർ ഹിന്ദുക്കളാണെന്ന് അവൾ സ്ഥിരീകരിക്കുന്നു. അടുപ്പിന്റെ ആവരണത്തിൽ അവൾ ക്രിസ്തുവിന്റെ പ്രതിമ സ്ഥാപിക്കുന്നു. ഒരു പാർട്ടിക്കിടെ, ട്വിങ്കിളും അതിഥികളും വീട് പര്യവേക്ഷണം ചെയ്യുന്നതോടെ കഥ അവസാനിക്കുന്നു. അട്ടികയിൽ തിരച്ചിൽ നടത്തുമ്പോൾ, ക്രിസ്തുവിന്റെ ഒരു വെള്ളി പ്രതിമ അവർ കണ്ടെത്തുന്നു. അതേസമയം, താഴെ ഒറ്റയ്ക്ക് താമസിച്ച സഞ്ജീവ്, തന്റെ സാഹചര്യത്തെയും ട്വിങ്കിളുമായുള്ള ബന്ധത്തെയും കുറിച്ച് ചിന്തിക്കുന്നു.

 ദി ട്രീറ്റ്മെന്റ് ഓഫ് ബീബി ഹൽദാർ 
29 വയസ്സുള്ള ബീബി ഹൽദാറിനെ ഒരു നിഗൂഢ രോഗം പിടികൂടിയിരിക്കുന്നു, നിരവധി പരിശോധനകളും ചികിത്സകളും അവളെ സുഖപ്പെടുത്തുന്നതിൽ പരാജയപ്പെട്ടു. തലകുത്തി നിൽക്കാനും, വെളുത്തുള്ളി ഒഴിവാക്കാനും, പാലിൽ മുട്ടയുടെ മഞ്ഞക്കരു കുടിക്കാനും, ശരീരഭാരം വർദ്ധിപ്പിക്കാനും ശരീരഭാരം കുറയ്ക്കാനും അവളോട് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. ഏത് നിമിഷവും ഉണ്ടായേക്കാവുന്ന ഉത്തേജനം അവളെ തന്റെ മൂത്ത കസിൻ്റെയും ഭാര്യയുടെയും വീട്ടിൽ ഒതുക്കി നിർത്തുന്നു, അവർ അവൾക്ക് എല്ലാ വർഷവും ഭക്ഷണം, ഒരു മുറി, അവളുടെ വസ്ത്രധാരണം നിറയ്ക്കാൻ ഒരു കട്ടിൽ എന്നിവ നൽകുന്നു. ബീബി തന്റെ സഹോദരന്റെ സൗന്ദര്യവർദ്ധക വസ്തുക്കളുടെ കടയുടെ ഇൻവെന്ററി സൂക്ഷിക്കുന്നു, അവരുടെ സമുദായത്തിലെ സ്ത്രീകൾ അവളെ നിരീക്ഷിക്കുന്നു. എന്തുകൊണ്ടാണ് തനിക്ക് ഈ വിധി ലഭിച്ചതെന്നും, തനിച്ചായിരിക്കാനും, ചുറ്റുമുള്ള ഭാര്യമാരോടും അമ്മമാരോടും അസൂയപ്പെടാനും കാരണമെന്തെന്ന് ഉറക്കെ ചിന്തിച്ചുകൊണ്ട് അവൾ കട മുഴുവൻ തൂത്തുവാരുന്നു. തനിക്ക് ഒരു പുരുഷനെ വേണമെന്ന് സ്ത്രീകൾ നിഗമനം ചെയ്യുന്നു. വിവാഹങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള കലാസൃഷ്ടികൾ കാണിക്കുമ്പോൾ, സ്വന്തം വിവാഹം എങ്ങനെയായിരിക്കുമെന്ന് ബീബി പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു. ഒരിക്കലും വിവാഹം കഴിക്കാത്തതിൽ ബീബിക്ക് ആശ്വാസം തോന്നുന്നില്ല. സ്ത്രീകൾ അവളെ ഷാളുകളിൽ പൊതിഞ്ഞോ, മുഖം കഴുകിയോ, പുതിയ ബ്ലൗസുകൾ വാങ്ങിക്കൊണ്ടോ അവളെ ശാന്തയാക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നു. കഠിനമായ ഒരു ശാരീരിക അസ്വസ്ഥതയ്ക്ക് ശേഷം, അവളുടെ കസിൻ ഹൽദാർ അവളെ പോളിക്ലിനിക്കിലേക്ക് കൊണ്ടുപോകാൻ വരുന്നു. ഒരു പ്രതിവിധി നിർദ്ദേശിക്കപ്പെടുന്നു - വിവാഹം: ബന്ധങ്ങൾ അവളുടെ രക്തത്തെ ശമിപ്പിക്കും. ഈ വാർത്തയിൽ ബീബി സന്തോഷിക്കുകയും വിവാഹം ആസൂത്രണം ചെയ്യാനും ആസൂത്രണം ചെയ്യാനും ശാരീരികമായും മാനസികമായും സ്വയം തയ്യാറെടുക്കാനും തുടങ്ങുന്നു. എന്നാൽ ഹൽദാറും ഭാര്യയും ഈ സാധ്യത തള്ളിക്കളയുന്നു. അവൾക്ക് ഏകദേശം 30 വയസ്സായി, ഒരു സ്ത്രീയുടെ വഴികളിൽ വൈദഗ്ദ്ധ്യം ഇല്ലാത്തവളാണ് അവൾ: അവളുടെ പഠനം അകാലത്തിൽ അവസാനിച്ചു, ടിവി കാണാൻ അവൾക്ക് അനുവാദമില്ല, ഒരു സാരി എങ്ങനെ പിൻ ചെയ്യണമെന്നോ ഭക്ഷണം എങ്ങനെ തയ്യാറാക്കണമെന്നോ അവളോട് പറഞ്ഞിട്ടില്ല. പിന്നെ, ഹൽദാറിനും ഭാര്യയ്ക്കും ഇത്ര ഭാരമാണെങ്കിൽ തന്നെ വിവാഹം കഴിപ്പിക്കാൻ ഇത്ര മടിക്കുന്നത് എന്തുകൊണ്ടാണെന്ന് സ്ത്രീകൾക്ക് മനസ്സിലാകുന്നില്ല. വിവാഹത്തിന് ആരാണ് പണം നൽകേണ്ടതെന്ന് ഭാര്യ ചോദിക്കുന്നു. ഒരു ദിവസം രാവിലെ, ദാനം ചെയ്ത സാരി ധരിച്ച്, മറ്റ് വധുക്കളെ പോലെ, തന്റെ ചിത്രം ബാച്ചിലർമാർക്കിടയിൽ പ്രചരിപ്പിക്കാൻ ഹൽദാർ തന്നെ ഫോട്ടോ എടുക്കാൻ കൊണ്ടുപോകണമെന്ന് ബീബി ആവശ്യപ്പെടുന്നു. ഹൽദാർ നിരസിക്കുന്നു. അവൾ ബിസിനസ്സിന് ഒരു ശാപമാണെന്നും, ഒരു ബാധ്യതയാണെന്നും, ഒരു നഷ്ടമാണെന്നും അദ്ദേഹം പറയുന്നു. പ്രതികാരമായി, ബീബി കടയിലെ സാധനങ്ങളുടെ കണക്കെടുപ്പ് നിർത്തി ഹൽദാറിന്റെ ഭാര്യയെക്കുറിച്ച് ഗോസിപ്പുകൾ പ്രചരിപ്പിക്കുന്നു. അവളെ ശാന്തയാക്കാൻ, ഹൽദാർ പത്രത്തിൽ ഒരു "സ്ഥിരതയില്ലാത്ത" വധുവിന്റെ ലഭ്യത പ്രഖ്യാപിച്ചുകൊണ്ടുള്ള ഒരു പരസ്യം നൽകുന്നു. ഒരു കുടുംബവും ആ റിസ്ക് എടുക്കില്ല. എന്നിട്ടും, സ്ത്രീകൾ അവളെ അവളുടെ ഭാര്യാപരമായ കടമകൾക്കായി തയ്യാറാക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നു. രണ്ട് മാസത്തേക്ക് വരന്മാരില്ലാതിരുന്നതിനുശേഷം, ഹൽദാറും ഭാര്യയും ന്യായീകരിക്കപ്പെട്ടതായി തോന്നുന്നു. ബീബിയുടെ അച്ഛൻ ജീവിച്ചിരുന്നപ്പോൾ കാര്യങ്ങൾ അത്ര മോശമായിരുന്നില്ല. അവളുടെ ഫിറ്റ്‌സിന്റെ ചാർട്ടുകൾ അദ്ദേഹം തയ്യാറാക്കി, അവളെ സുഖപ്പെടുത്താൻ ശ്രമിക്കാൻ വിദേശത്തുള്ള ഡോക്ടർമാർക്ക് എഴുതി. ഗ്രാമത്തിലെ അംഗങ്ങൾക്ക് അവളുടെ അവസ്ഥയെക്കുറിച്ച് അറിയാവുന്ന വിധത്തിൽ അദ്ദേഹം വിവരങ്ങൾ വിതരണം ചെയ്തു. എന്നാൽ ഇപ്പോൾ സ്ത്രീകൾക്ക് മാത്രമേ അവളെ പരിപാലിക്കാൻ കഴിയൂ, അതേസമയം അവൾ തങ്ങളുടെ ഉത്തരവാദിത്തമല്ലെന്ന് നന്ദിയുള്ളവരായിരിക്കും. ഹൽദാറിന്റെ ഭാര്യ ഗർഭിണിയാകുമ്പോൾ, കുഞ്ഞിനെ ബാധിക്കുമെന്ന് ഭയന്ന് ബീബിയെ അവളിൽ നിന്ന് അകറ്റി നിർത്തുന്നു. അവളുടെ പ്ലേറ്റുകൾ മറ്റുള്ളവരോടൊപ്പം കഴുകുന്നില്ല, കൂടാതെ അവൾക്ക് പ്രത്യേക ടവലുകളും സോപ്പും നൽകുന്നു. മീൻകുളത്തിന്റെ കരയിൽ ബീബിക്ക് വീണ്ടും ഒരു ആക്രമണം നേരിടുന്നു, ഏകദേശം രണ്ട് മിനിറ്റ് നേരം അവൾ തളർന്നു കിടക്കും. ഗ്രാമത്തിലെ ഭർത്താക്കന്മാർ അവളെ വീട്ടിലേക്ക് കൊണ്ടുപോകുന്നത് വിശ്രമം, ഒരു കംപ്രസ്, ഒരു മയക്കമരുന്ന് ഗുളിക എന്നിവ കണ്ടെത്താനാണ്. എന്നാൽ ഹൽദറും ഭാര്യയും അവളെ അകത്തേക്ക് കടത്തിവിടുന്നില്ല. ആ രാത്രിയിൽ, ബീബി സ്റ്റോറേജ് റൂമിൽ ഉറങ്ങി. ഒരു പ്രയാസകരമായ പ്രസവശേഷം, ഹൽദറിന്റെ ഭാര്യ ഒരു പെൺകുഞ്ഞിനെ പ്രസവിക്കുന്നു. ബീബി ബേസ്മെന്റിൽ ഉറങ്ങുന്നു, പെൺകുട്ടിയുമായി നേരിട്ട് ബന്ധപ്പെടാൻ അനുവാദമില്ല. അവൾക്ക് കൂടുതൽ അനിയന്ത്രിതമായ ഫിറ്റ്നസ് ഉണ്ട്. സ്ത്രീകൾ അവരുടെ ആശങ്കകൾ പ്രകടിപ്പിക്കുന്നു, പക്ഷേ അത് ശ്രദ്ധിക്കപ്പെടാതെ പോകുന്നു. അവർ അവരുടെ ബിസിനസ്സ് മറ്റൊരിടത്തേക്ക് കൊണ്ടുപോകുന്നു, സ്റ്റാളിലെ സൗന്ദര്യവർദ്ധക വസ്തുക്കൾ താമസിയാതെ അവരുടെ അലമാരയിൽ കാലഹരണപ്പെടുന്നു. ശരത്കാലത്ത്, ഹൽദറിന്റെ മകൾ രോഗിയാകുന്നു. ബീബിയെ കുറ്റപ്പെടുത്തുന്നു. ബീബി വീണ്ടും സ്റ്റോർ റൂമിലേക്ക് താമസം മാറ്റുകയും സാമൂഹികമായി ഇടപഴകുന്നത് നിർത്തുകയും ചെയ്യുന്നു - ഒരു ഭർത്താവിനെ തിരയുന്നത് നിർത്തുന്നു. വർഷാവസാനത്തോടെ, ഹൽദറിനെ ബിസിനസ്സിൽ നിന്ന് പുറത്താക്കുന്നു, അവൻ തന്റെ കുടുംബത്തെ പായ്ക്ക് ചെയ്ത് താമസം മാറ്റുന്നു. അയാൾ ബീബിയെ ഒരു നേർത്ത കവർ പണവുമായി അവിടെ ഉപേക്ഷിക്കുന്നു. അവരെക്കുറിച്ച് കൂടുതൽ വാർത്തകളൊന്നുമില്ല, ബീബിയുടെ അറിയപ്പെടുന്ന മറ്റൊരു ബന്ധുവിന് എഴുതിയ ഒരു കത്ത് പോസ്റ്റൽ സർവീസ് തിരികെ നൽകുന്നു. സ്ത്രീകൾ സ്റ്റോർറൂം മനോഹരമാക്കുകയും, ആക്രമണമുണ്ടായാൽ മറ്റുള്ളവരെ അറിയിക്കാൻ കുട്ടികളെ അവരുടെ മേൽക്കൂരയിൽ കളിക്കാൻ അയയ്ക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. എന്നിരുന്നാലും, രാത്രിയിൽ, ബീബി ഒറ്റയ്ക്കാണ്. ഹാഗാർഡ്, അവൾ പാരപെറ്റിന് ചുറ്റും വട്ടമിട്ടു, പക്ഷേ ഒരിക്കലും മേൽക്കൂരയിൽ നിന്ന് പുറത്തുപോകുന്നില്ല. വസന്തകാലത്ത്, ജലസംഭരണിയിൽ നിന്ന് ഛർദ്ദി കണ്ടെത്തുന്നു, സ്ത്രീകൾ ബീബി ഗർഭിണിയാണെന്ന് കണ്ടെത്തുന്നു. സ്ത്രീകൾ ആക്രമണത്തിന്റെ സൂചനകൾക്കായി തിരയുന്നു, പക്ഷേ ബീബിയുടെ സ്റ്റോർറൂം വൃത്തിയുള്ളതാണ്. പിതാവ് ആരാണെന്ന് സ്ത്രീകളോട് പറയാൻ അവൾ വിസമ്മതിക്കുന്നു, എന്താണ് സംഭവിച്ചതെന്ന് തനിക്ക് ഓർമ്മയില്ലെന്ന് മാത്രം പറയുന്നു. പുരുഷന്മാരുടെ പേരുകളുള്ള ഒരു ലെഡ്ജർ അവളുടെ കട്ടിലിന് സമീപം തുറന്നിരിക്കുന്നു. കുഞ്ഞിനെ എങ്ങനെ പരിപാലിക്കണമെന്ന് പഠിപ്പിക്കാൻ സ്ത്രീകൾ മകനെ കൊണ്ടുപോകാൻ അവളെ സഹായിക്കുന്നു. അവൾ ഹൽദാറിന്റെ പഴയ ക്രീമുകളും സാധനങ്ങളും ബേസ്മെന്റിൽ നിന്ന് പുറത്തെടുത്ത് അവന്റെ കട വീണ്ടും തുറക്കുന്നു. സ്ത്രീകൾ ഈ വാർത്ത പ്രചരിപ്പിച്ചു, താമസിയാതെ സ്റ്റാൾ ബീബിക്ക് തന്റെ മകനെ വളർത്താൻ ആവശ്യമായ പണം നൽകുന്നു. വർഷങ്ങളായി, ബീബിയെ അപമാനിച്ചത് ആരാണെന്ന് സ്ത്രീകൾ മണം പിടിക്കാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും ഫലമുണ്ടായില്ല. അവർക്ക് യോജിക്കാൻ കഴിയുന്ന ഒരു വസ്തുത, ബീബി സുഖം പ്രാപിച്ചതായി തോന്നി എന്നതാണ്.

 ദി തേർഡ് ആൻഡ് ഫൈനൽ കോണ്ടിനെന്റ 
ആഖ്യാതാവ് ഇന്ത്യയിൽ താമസിക്കുന്നു, പിന്നീട് ലണ്ടനിലേക്കും പിന്നീട് അമേരിക്കയിലേക്കും മാറുന്നു. ഈ കഥയുടെ തലക്കെട്ട് നമ്മോട് പറയുന്നത്, ആഖ്യാതാവ് മൂന്ന് വ്യത്യസ്ത ഭൂഖണ്ഡങ്ങളിൽ താമസിച്ചിട്ടുണ്ടെന്നും മൂന്നാമത്തെ ഭൂഖണ്ഡമായ വടക്കേ അമേരിക്കയിൽ താമസിക്കാൻ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നുവെന്നുമാണ്. ആഖ്യാതാവ് എത്തിയയുടനെ, അദ്ദേഹം വൈ.എം.സി.എയിൽ താമസിക്കാൻ തീരുമാനിക്കുന്നു. കുറച്ച് പണം ലാഭിച്ച ശേഷം, ഒരു വീട് പോലെ കുറച്ചുകൂടി എവിടെയെങ്കിലും മാറണമെന്ന് അദ്ദേഹം തീരുമാനിക്കുന്നു. പത്രത്തിലെ ഒരു പരസ്യത്തിന് അദ്ദേഹം മറുപടി നൽകുകയും ഒടുവിൽ ഒരു വൃദ്ധ സ്ത്രീയുമായി താമസിക്കാൻ തീരുമാനിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ആദ്യം, അദ്ദേഹം വൃദ്ധ സ്ത്രീയോട് വളരെ ബഹുമാനവും മര്യാദയും കാണിക്കുന്നു. വൃദ്ധയോട് താൻ ഒന്നും കടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നുവെന്ന് ആഖ്യാതാവിന് തോന്നുന്നില്ല, അവർക്കുവേണ്ടി തന്റെ വഴിക്ക് പോകുന്നില്ല. എന്നാൽ വൃദ്ധയ്ക്ക് നൂറ്റിമൂന്ന് വയസ്സുണ്ടെന്ന് കണ്ടെത്തുമ്പോൾ അദ്ദേഹത്തിന്റെ മനോഭാവം മാറുന്നു. ഈ വൃദ്ധ നൂറ്റിമൂന്ന് വർഷമായി ജീവിച്ചിരിക്കുന്നതിൽ അദ്ദേഹം കൂടുതൽ കരുതലുള്ളവനാകുന്നു, അത്ഭുതപ്പെടുന്നു. ഈ സ്ത്രീയുടെ പ്രായം കാരണം, ഈ കഥ നടക്കുന്ന ആധുനിക കാലവുമായി അവൾ പരിചിതയല്ല. വൃദ്ധയായ സ്ത്രീയെപ്പോലെ, ആഖ്യാതാവും അമേരിക്കയിലെ കാലവുമായി മാത്രമല്ല, പൊതുവെ അമേരിക്കയുമായും പരിചിതനാണ്. ഇത് ആഖ്യാതാവിന് പുതിയ സാഹചര്യത്തിൽ കൂടുതൽ സുഖം തോന്നാൻ സഹായിച്ചേക്കാം. ആ വൃദ്ധ സ്ത്രീയുമായി ഏകദേശം ആറ് ആഴ്ച താമസിച്ച ശേഷം, ആ സ്ത്രീയുമായി ആഖ്യാതാവ് ഒരു പരിധിവരെ അടുപ്പത്തിലാകുന്നു. വിവാഹം കഴിക്കാൻ മുമ്പ് നിശ്ചയിച്ച ഭാര്യ അമേരിക്കയിൽ എത്തുമ്പോൾ, അയാൾ ഒരു വലിയ വീട്ടിലേക്ക് മാറാൻ തീരുമാനിക്കുന്നു. ഈ തീരുമാനത്തിൽ, തന്റെ പുതിയ ഭാര്യയെ നോക്കുകയും വളർത്തുകയും ചെയ്യേണ്ടതുണ്ടെന്ന് അയാൾ മനസ്സിലാക്കുന്നു. കുറച്ചുകാലം ഭാര്യയോടൊപ്പം താമസിച്ച് അവളെ അറിയാൻ പഠിച്ച ശേഷം, താൻ ഒരിക്കൽ കൂടെ താമസിച്ചിരുന്ന വൃദ്ധ ഇപ്പോൾ മരിച്ചുവെന്ന് അയാൾ ഉടൻ കണ്ടെത്തുന്നു. ഇത് അദ്ദേഹത്തെ വേദനിപ്പിക്കുന്നു, കാരണം അമേരിക്കയിൽ തനിക്ക് ആദ്യമായി എന്തെങ്കിലും വികാരങ്ങൾ തോന്നിയ വ്യക്തിയാണിത്. സ്ത്രീയുടെ മരണശേഷം, അയാൾ ഭാര്യയുമായി കൂടുതൽ സുഖം പ്രാപിക്കുന്നു, സ്ത്രീ മരിച്ചതുകൊണ്ടല്ല, മറിച്ച് ഭാര്യയോടൊപ്പം ചെലവഴിക്കുന്ന സമയം കൊണ്ടാണ്. വൃദ്ധ സ്ത്രീയുമായുള്ള ബന്ധം പോലെ, ഒരു വ്യക്തിയുമായി കൂടുതൽ സമയം ചെലവഴിക്കുന്തോറും അയാൾ അവരുമായി കൂടുതൽ അടുക്കുന്നു. കുറച്ച് സമയത്തിനുശേഷം, ആഖ്യാതാവ് തന്റെ ഭാര്യയുമായി പ്രണയത്തിലാകുകയും, താൻ ഒരിക്കൽ താമസിച്ചിരുന്ന വൃദ്ധ സ്ത്രീയെ ഇടയ്ക്കിടെ ഓർമ്മിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

 പരിഭാഷ 
ചെറുകഥാ സമാഹാരം നിരവധി ഭാഷകളിലേക്ക് വിവർത്തനം ചെയ്യപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. സുനീത ബിയുടെ 2012-ലെ ചെറുകഥാ സമാഹാരത്തിൻ്റെ മലയാളം പരിഭാഷ വ്യാധികളുടെ വ്യാഖ്യാതാവ് () എന്ന പേരിൽ ഡി.സി.ബുക്സ് പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു.

വർഗ്ഗം:ചെറുകഥാസമാഹാരങ്ങൾ
വർഗ്ഗം:ഇന്ത്യൻ ഇംഗ്ലീഷ് സാഹിത്യം
വർഗ്ഗം:ഇന്ത്യൻ സംസ്കാരം