പഞ്ച്ഡ് കാർഡ്

പഞ്ചഡ് കാർഡ്(പഞ്ച് കാർഡ്) ഒരു കാർഡിൽ ചെറിയ തുളകൾ പഞ്ച് ചെയ്ത് ഡാറ്റ സൂക്ഷിക്കുന്ന ഒരു പഴയ സാങ്കേതികവിദ്യ ആണ്. ഈ കാർഡുകൾ കമ്പ്യൂട്ടറുകൾ, മറ്റ് യന്ത്രങ്ങൾ എന്നിവ പ്രവർത്തിപ്പിക്കാൻ ഉപയോഗിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. എന്നാൽ ഇന്ന് ആ സാങ്കേതികവിദ്യ ഉപയോഗിക്കുന്നില്ലാത്തതിനാൽ, അവ ഏറ്റവും പഴക്കുമുള്ളതായിട്ടാണ് കണക്കാക്കപ്പെടുന്നത് (NB. Notes the loss of -ed in pronunciation as it did in ice cream, mincemeat, and box set, formerly iced cream, minced meat, and boxed set.)
.

ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ പഞ്ചഡ് കാർഡുകൾ വ്യാപകമായി ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു. ഈ കാർഡുകൾ ഉപയോഗിച്ച് യൂണിറ്റ് റെക്കോർഡ് മെഷീനുകൾ ഡാറ്റ ഇൻപുട്ടും ഔട്ട്പുട്ടും സ്റ്റോറേജും നടത്തുന്നതിനുള്ള ഒരു സിസ്റ്റം ആയി പ്രവർത്തിച്ചിരുന്നു. ഇതുവഴി കമ്പ്യൂട്ടറുകളും മറ്റും കാര്യക്ഷമമായി പ്രവർത്തിപ്പിക്കാൻ സാധിച്ചു. ഐബിഎം 12 റോയും 80 കോളവും ഉള്ള പഞ്ച് കാർഡ് ഫോർമാറ്റ് 20-ാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ മധ്യത്തിൽ ഡിജിറ്റൽ കമ്പ്യൂട്ടറുകളുടെ ഇടയിൽ വ്യാപകമായി പ്രചരിച്ചിരുന്ന ഒരു പ്രധാന ഫോർമാറ്റായിരുന്നു. ഈ ഫോർമാറ്റ്, 12 നിരകളും 80 കോളങ്ങളുള്ള പഞ്ച് കാർഡുകൾ ഉപയോഗിച്ച് ഡാറ്റയും പ്രോഗ്രാമുകളും കമ്പ്യൂട്ടറുകൾക്ക് നൽകുന്നതിന് സഹായിച്ചു. പഞ്ച് കാർഡുകൾക്ക് ഓരോ നിരയിലും ആകെ 80 കോളങ്ങളാണ് ഉണ്ടായിരുന്നത്, ഈ കോളങ്ങളിൽ തൊട്ട് വരുന്ന പഞ്ചുകൾ ഉപയോഗിച്ച് 0 മുതൽ 9 വരെ എങ്കിലും അക്ഷരങ്ങളോ മറ്റു ചിഹ്നങ്ങളോ കാണിക്കുന്നത് സാധ്യമായിരുന്നു. ആദിമ ഡിജിറ്റൽ കമ്പ്യൂട്ടറുകൾക്ക് പ്രോഗ്രാമുകളും ഡാറ്റകളും നൽകിയതിൽ ഈ കാർഡുകൾ വലിയ പ്രാധാന്യം വഹിച്ചിരുന്നത്. കമ്പ്യൂട്ടർ പ്രവർത്തനങ്ങൾ പഞ്ച് കാർഡുകൾ വായിക്കുന്നതിനും പ്രവർത്തിപ്പിക്കുന്നതിനുമായി രൂപകൽപ്പന ചെയ്തിരുന്നത്, ഇത് "പഞ്ച് കാർഡ് ബേസ് കമ്പ്യൂട്ടിംഗ്" എന്നറിയപ്പെട്ടു. ഈ സാങ്കേതികവിദ്യ, പിന്നീട് കമ്പ്യൂട്ടർ ഫലപ്രദമായ പ്രോഗ്രാമിംഗ്, ഡാറ്റ പ്രോസസ്സിംഗ് തുടങ്ങിയ മേഖലകളിൽ വിപുലമായ വഴികൾ തുറന്നു.

ഡാറ്റ പഞ്ച് കാർഡിൽ നൽകാൻ "കീപഞ്ച്" എന്ന ഉപകരണം ഉപയോഗിക്കുന്നു. ഇത് ഒരു മെക്കാനിക്കൽ മെഷീൻ ആണ്, കാർഡിന്റെ ഓരോ കോളത്തിലെയും ചെറിയ ഹോളുകൾ (തുളകൾ) പഞ്ച് ചെയ്യുന്നു. ഈ ഹോളുകൾ ഉപയോഗിച്ച് കമ്പ്യൂട്ടറിന് നമ്മുടെ നിർദ്ദേശങ്ങൾ (ഡാറ്റ) നൽകി, പ്രോഗ്രാമുകൾ പ്രവർത്തിപ്പിക്കാൻ സാധിക്കുന്ന ഒരു പ്രാരംഭ മാർഗ്ഗമായി ഈ സാങ്കേതികവിദ്യ പ്രവർത്തിച്ചു.

പഞ്ച് കാർഡുകൾ ഇന്ന് ഉപയോഗത്തിൽ ഇല്ലാതായിരിക്കാം, പക്ഷേ 2012-ൽ ചില വോട്ടെടുപ്പ് യന്ത്രങ്ങളിൽ അവ ഉപയോഗിച്ച് വോട്ടുകൾ രേഖപ്പെടുത്താറുണ്ടായിരുന്നു. 20-ാം നൂറ്റാണ്ടിൽ, ഈ കാർഡുകൾ കമ്പ്യൂട്ടർ പ്രവർത്തനങ്ങളിൽ വലിയ പങ്ക് വഹിച്ചു, പുതിയ സാങ്കേതികവിദ്യകൾ വികസിപ്പിക്കാൻ സഹായിച്ചു. കൂടാതെ, ഇക്കാര്യത്തെക്കുറിച്ച് പൊതുജനങ്ങൾക്കിടയിൽ വലിയ ചിന്തകളും ചർച്ചകളും ഉണ്ടായി, അത് ഒരു സാംസ്കാരിക മാറ്റമായിരുന്നു.
ചരിത്രം
പഞ്ച് തുളകളിലൂടെ ഡാറ്റ സംഭരിക്കുകയും കമ്പ്യൂട്ടറുകൾക്ക് നിർദ്ദേശങ്ങൾ നൽകുകയും ചെയ്യുന്ന ആശയം, ആധുനിക കാലഘട്ടത്തിൽ പല ആളുകളും സ്വതന്ത്രമായി വികസിപ്പിച്ചു. ഈ ആശയം ഒരേ സമയം പല സ്ഥലങ്ങളിലും വിവിധ ആളുകളാൽ കണ്ടെത്തിയതാണ്. എന്നാൽ, ഓരോ വ്യക്തിക്കും മറ്റൊരാളുടെ ജോലി അറിയാമായിരുന്നു എന്നതിനെക്കുറിച്ച് തെളിവുകൾ ഇല്ല. ഇതിന്റെ പരിതസ്ഥിതിയിൽ, ഓരോ വ്യക്തിയും തന്റെ സ്വന്തം പരിചയത്തിൽ നിന്നുള്ള കണ്ടെത്തലുകൾ ഉപയോഗിച്ച് ഈ സാങ്കേതികവിദ്യ വികസിപ്പിച്ചതാണ്.
മുൻഗാമികൾ
1725-ൽ, ബാസിൽ ബുഷോൺ എന്ന ഫ്രഞ്ച് എഞ്ചിനീയർ പേപ്പർ ടേപ്പിൽ പഞ്ച് തുളകൾ ഉപയോഗിച്ച് ഒരു ലൂം (വസ്ത്രം നെയ്യുന്ന യന്ത്രം) നിയന്ത്രിക്കുന്ന രീതിയെ വികസിപ്പിച്ചു. ഈ സംവിധാനം, ഒരു നിശ്ചിത പാറ്റേൺ അനുസരിച്ച് ലൂമിന്റെ പ്രവർത്തനം ക്രമീകരിക്കാൻ പഞ്ച് ടേപ്പ് ഉപയോഗിക്കുന്നു. ബുഷോണിന്റെ ഈ കണ്ടുപിടുത്തം, ലൂം ഓട്ടോമേഷൻ സാധ്യതകൾക്ക് തുടക്കം കുറിച്ചു. അതിനുശേഷം, അദ്ദേഹത്തിന്റെ സഹായി ജാൻ-ബാപ്റ്റിസ് ഫാൽകോൺ ഈ സാങ്കേതികവിദ്യയിൽ ചില മെച്ചപ്പെടുത്തലുകൾ വരുത്തി, അതിൽ കൂടുതൽ കാര്യക്ഷമത ഉണ്ടാക്കി. പിന്നീട്, എഞ്ചിനീയർ ജാക്ക് വോക്കൻസൺ ഈ ആശയം കൂടുതൽ പരിഷ്കരിച്ചു, അതിൽ നിരവധി മെക്കാനിക്കൽ ഭാഗങ്ങൾ ചേർക്കുകയും യന്ത്രങ്ങളുടെ ഓട്ടോമേഷൻ പ്രവർത്തനം കൂടുതൽ മെച്ചപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്തു. ഇതിന്റെ സാധ്യതകൾ പിന്നീട് കമ്പ്യൂട്ടർ സയൻസ്, മിഷിനറി നെയ്യൽ, ഒട്ടുമിക്ക സാങ്കേതിക രംഗങ്ങളിലും വലിയ സ്വാധീനം ചെലുത്തിയിരുന്നു. ഈ മെച്ചപ്പെടുത്തലുകൾ പാറ്റേൺ സ്വയം നെയ്യുന്നതിനുള്ള നിയന്ത്രണം നൽകിയിരുന്നെങ്കിലും, ഈ സംവിധാനം പ്രവർത്തിപ്പിക്കാൻ ഒരു സഹായി എപ്പോഴും ആവശ്യമായിരുന്നു. യന്ത്രത്തിന്റെ പ്രവർത്തനം നടത്താൻ മനുഷ്യന്റെ സഹായം നിർബന്ധമായിരുന്നു, കാരണം ഓട്ടോമേഷൻ പര്യാപ്തമാക്കാൻ ആ സമയത്ത് സാങ്കേതികവിദ്യകൾ ഇല്ലായിരുന്നു.

1804-ൽ ജോസഫ് മാരി ജാക്കാർഡ് ഒരു യന്ത്രം വികസിപ്പിച്ചു, അത് ലൂം (തറി) പ്രവർത്തനങ്ങൾ സ്വയം നിയന്ത്രിക്കാൻ ഉപയോഗിക്കുന്നു. ഇത് പഞ്ച്ഡ് കാർഡ്സ് എന്ന ചെറിയ കാർഡുകൾ ഉപയോഗിച്ച് പ്രവർത്തിച്ചു, ഓരോ കാർഡിലും ലൂമിന്റെ കയറുകൾ ഉയർത്താനും കുറയ്ക്കാനും, ഷട്ടിൽ തിരഞ്ഞെടുക്കാനും വേണ്ട നിർദ്ദേശങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. ഈ കാർഡുകൾ ഒരു ശൃംഖലയായി ബന്ധിപ്പിച്ച് യന്ത്രം പ്രവർത്തിപ്പിച്ചു, അതിലൂടെ മനുഷ്യന്റെ സഹായം ഇല്ലാതെ വസ്ത്രങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കാൻ സാധിച്ചു.

സെമിയോൺ കോർസകോവ് 1832-ൽ പഞ്ച്ഡ് കാർഡുകൾ ഉപയോഗിച്ച് വിവരങ്ങൾ സൂക്ഷിക്കാനും ആ വിവരങ്ങൾ തിരയുവാനും കണ്ടെത്താനും കഴിയുന്ന ഒരു പുതിയ സംവിധാനം നിർദ്ദേശിച്ചയാളായിരുന്നു. പഞ്ച്ഡ് കാർഡുകൾ ഉപയോഗിച്ച് ഡാറ്റ സിസ്റ്റം ചെയ്യാനുള്ള ഒരു ആശയം അദ്ദേഹം ആദ്യമായി അവതരിപ്പിച്ചു. 1832 സെപ്റ്റംബറിൽ, ഈ പുതിയ രീതി കോർസാക്കോവ് ആളുകൾക്കിടയിൽ പ്രചരിപ്പിച്ചു.

ചാൾസ് ബാബേജ് തന്റെ കണക്കുകൂട്ടൽ യന്ത്രത്തിൽ സംഖ്യകൾ സംഭരിക്കാനായി ഒരു ആശയം അവതരിപ്പിച്ചു. അദ്ദേഹം "നമ്പർ കാർഡുകൾ" എന്ന ആശയത്തെക്കുറിച്ച് ചിന്തിച്ചു, അതായത് തുളകളുള്ള കാർഡുകൾ. ഈ കാർഡുകൾ തെറ്റായ നമ്പറുകൾ തടയാനും ശരിയായ നമ്പറുകൾ തിരികെ കൈമാറാനും സഹായിക്കും. ഉദാഹരണത്തിന്, തുളകളുള്ള കാർഡ് ഒരു കണക്റ്റഡ് ലീവ്ർ (lever) കാണുമ്പോൾ, അതിന്റെ സംഖ്യ നൽകാൻ അനുവദിക്കും. തുള ഇല്ലാത്ത കാർഡ് അത് തടയും. ഇതുവഴി, സംഖ്യകൾ സുരക്ഷിതമായി സംഭരിക്കപ്പെടും. ഇതൊരു ആശയമായിരുന്നു, പക്ഷേ ബാബേജ് യഥാർത്ഥത്തിൽ ഇത് നിർമ്മിച്ചിട്ടില്ല.

1881-ൽ, ജൂൾസ് കാർപന്റിയർ ഒരു ഹാർമോണിയത്തിൽ (harmonium) പാടുന്ന സംഗീതം പഞ്ച് ചെയ്ത കാർഡുകൾ ഉപയോഗിച്ച് രേഖപ്പെടുത്താനും പിന്നെ വീണ്ടും പ്ലേ ചെയ്യാനുമുള്ള ഒരു സംവിധാനം കണ്ടുപിടിച്ചു. ഈ സംവിധാനം ജാക്കാർഡ് ലൂമിലെ സാങ്കേതിക വിദ്യയെ പോലെ തുളകൾ ഉള്ള കാർഡുകൾ ഉപയോഗിച്ച് പ്രവർത്തിച്ചു. 1887-ൽ, മെലോഗ്രാഫ് (Melograph) എന്ന ഉപകരണം കീ സമ്മർദ്ദങ്ങൾ (key presses) രേഖപ്പെടുത്താൻ ഉപയോഗിക്കുകയും മെലോട്രോപ്പ്(Melotrope) എന്നത് സംഗീതം വീണ്ടും പ്ലേ ചെയ്യാൻ ഉപയോഗിക്കുകയും ചെയ്തു

.
ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ട്
ഹെർമൻ ഹോളറിത് 1800-കളുടെ അവസാനത്തിൽ ഡാറ്റ പ്രോസസ്സിംഗ് സാങ്കേതികവിദ്യയിൽ നടത്തിയ കണ്ടുപിടിത്തങ്ങൾ ഇന്നും ചരിത്രപരമായി സുപ്രധാനമാണ്. 1890-ലെ അമേരിക്കൻ സെൻസസിന് വേണ്ടിയുള്ള ഡാറ്റ വേഗത്തിൽ സംഭരിക്കാനും പ്രോസസ്സ് ചെയ്യാനും വേണ്ടി അദ്ദേഹം പഞ്ച് കാർഡ് സാങ്കേതികവിദ്യ വികസിപ്പിച്ചു
. ഈ സംവിധാനത്തിൽ ഡാറ്റ പഞ്ച് ചെയത കാർഡുകൾ ഉപയോഗിച്ച് സൂക്ഷിക്കുകയും ടാബുലേറ്റിംഗ് മെഷീൻ ഉപയോഗിച്ച് വായിക്കുകയും ചെയ്തു. ഇതിലൂടെ കണക്കെടുപ്പ്‌ സമയത്തിൽ വലിയ കുറവ് കൈവന്നു, അതായത്, പതിവായി വർഷങ്ങൾ കൊണ്ടു നടത്തേണ്ട പ്രവർത്തനം ഏതാനും മാസങ്ങൾക്കുള്ളിൽ പൂർത്തിയാക്കാനായി. അവ സർക്കാർ, വാണിജ്യ ഡാറ്റ പ്രോസസ്സിംഗിനായി ഉപയോഗിക്കുന്നത് ആരംഭിച്ചു. ഈ കണ്ടുപിടിത്തം ഡാറ്റ കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നതിൽ ഒരു വിപ്ലവമായി മാറി, ഇക്കാരണത്താൽ ഹോളറിത്തിനെ ആധുനിക കണക്കെടുപ്പ് സാങ്കേതികവിദ്യയുടെ പിതാവ് എന്നും വിളിക്കുന്നു.

ആദ്യം, ഈ ഇലക്ട്രോമെക്കാനിക്കൽ യന്ത്രങ്ങൾ തുളകൾ എണ്ണാൻ മാത്രമേ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നുള്ളു. എന്നാൽ, 1920-കളോടെ, ഇവയ്ക്ക് ആദിമ ഗണിത പ്രവർത്തനങ്ങൾ നിർവഹിക്കാൻ ശേഷിയുള്ള യൂണിറ്റുകൾ ഉണ്ടായി. ഹോളറിത് 1896-ൽ ടാബുലേറ്റിംഗ് മെഷീൻ കമ്പനി സ്ഥാപിച്ചു, ഇത് നാല് കമ്പനികളിൽ ഒന്നായിരുന്നു. 1911-ൽ, ഈ കമ്പനികൾ ഷെയർ വാങ്ങലിലൂടെ ചേർത്ത് കമ്പ്യൂട്ടിംഗ്-ടാബുലേറ്റിംഗ്-റെക്കോഡിംഗ് കമ്പനി (CTR) എന്ന അഞ്ചാമത്തെ കമ്പനിയായി രൂപീകരിച്ചു. 1924-ൽ, ഈ കമ്പനിക്ക് ഇന്റർനാഷണൽ ബിസിനസ് മെഷീന്സ് കോർപ്പറേഷൻ (IBM) എന്ന് പേര് മാറി, അത് ഇന്ന് ലോകപ്രശസ്തമായ ഒരു സാങ്കേതികവിദ്യ രംഗത്തെ അതികായകനാണ്. പഞ്ച് കാർഡ് ബിസിനസിലേക്ക് പ്രവേശിച്ച മറ്റ് കമ്പനികൾ ഇനിപറയുന്നവയാണ്: ദ ടാബുലേറ്റർ ലിമിറ്റഡ് (ബ്രിട്ടൻ, 1902), ഡോയ്ച്ചെ ഹോളറിത്-മെഷീനൻ ഗെസെൽഷാഫ്റ്റ് എംബിഹെ (ഡെഹോമാഗ്, ജർമ്മനി, 1911), പവേഴ്‌സ് അക്കൗണ്ടിംഗ് മെഷീൻ കമ്പനി (യു.എസ്., 1911), റെമിങ്ടൺ റാൻഡ് (യു.എസ്., 1927), എച്ച്.ഡബ്ല്യു. എഗ്ലി ബുൾ (ഫ്രാൻസ്, 1931)

അവലംബം