രോഗശമനം

ഒരു മരുന്ന്, ശസ്ത്രക്രിയ, ജീവിതശൈലിയിലെ മാറ്റം അല്ലെങ്കിൽ ഒരു വ്യക്തിയുടെ കഷ്ടപ്പാടുകൾ അവസാനിപ്പിക്കാൻ സഹായിക്കുന്ന ദാർശനിക മനോഭാവം എന്നിവ പോലുള്ള നടപടിക്രമങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് ഒരു  മെഡിക്കൽ അവസ്ഥ മാറ്റുന്നതാണ് രോഗശമനം അല്ലെങ്കിൽ രോഗശാന്തി എന്ന് അറിയപ്പെടുന്നത്. മെഡിക്കൽ അവസ്ഥ ഒരു രോഗം, മാനസിക രോഗം, ജനിതക വൈകല്യം അല്ലെങ്കിൽ കഷണ്ടി അല്ലെങ്കിൽ സ്തന കോശങ്ങളുടെ അഭാവം എന്നിവ പോലെ ഒരു വ്യക്തി സാമൂഹികമായി അഭികാമ്യമല്ലെന്ന് കരുതുന്ന അവസ്ഥ ആകാം.

ഭേദമാക്കാനാകാത്ത ഒരു രോഗം മാരകമായ രോഗമായിരിക്കാം അല്ലെങ്കിൽ അല്ലായിരിക്കാം; നേരെമറിച്ച്, ഭേദമാക്കാവുന്ന ഒരു രോഗം പോലും ചിലപ്പോൾ രോഗിയുടെ മരണത്തിലേക്ക് നയിച്ചേക്കാം.

രോഗമുള്ള ആളുകളുടെ സുഖപ്പെടലിന്റെ അനുപാതമായ രോഗശമന നിരക്ക്, ചികിത്സിക്കുന്ന ആളുകളുടെ ഡിസീസ് ഫ്രീ സർവൈവൽ (ഡിഎഫ്എസ്) ഒരിക്കലും രോഗമില്ലാത്ത ഒരു നിയന്ത്രണ ഗ്രൂപ്പുമായി താരതമ്യം ചെയ്താണ് നിർണ്ണയിക്കുന്നത്. 

രോഗബാധിതരായ ഒരു കൂട്ടം വ്യക്തികളിലെ അപകടനിരക്ക് സാധാരണ ജനസംഖ്യയിൽ കണക്കാക്കിയ അപകടനിരക്കിലേക്ക് മടങ്ങുന്നതിനുള്ള കാലയളവ് അളക്കുക എന്നതാണ് രോഗശമന നിരക്ക് കൂടാതെ/അല്ലെങ്കിൽ "രോഗശമന സമയം" നിർണ്ണയിക്കുന്നതിനുള്ള മറ്റൊരു മാർഗ്ഗം.  

രോഗശമനം എന്ന ആശയത്തിൽ അന്തർലീനമായത് രോഗത്തിന്റെ ശാശ്വതമായ അന്ത്യമാണ്.   ഒരു വ്യക്തിക്ക് ജലദോഷം ഉണ്ടാകുകയും പിന്നീട് അതിൽ നിന്ന് സുഖം പ്രാപിക്കുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ, ആ വ്യക്തിക്ക് സുഖം പ്രാപിച്ചതായി പറയപ്പെടുന്നു. നേരെമറിച്ച്, ഡയബറ്റിസ് മെലിറ്റസ് പോലുള്ള ഒരു രോഗത്തെ വിജയകരമായി കൈകാര്യം ചെയ്ത ഒരു വ്യക്തിയെ സംബന്ധിച്ച്, അത് ലക്ഷണങ്ങളൊന്നും ഉണ്ടാക്കുന്നില്ല എന്നാലും, യഥാർത്ഥത്തിൽ അത് ശാശ്വതമായി അവസാനിപ്പിക്കാതെ, സുഖം പ്രാപിക്കുന്നില്ല.

 അനുബന്ധ പദങ്ങൾ 

 റെസ്പോൺസ് അഥവാ പ്രതികരണം
 ചികിത്സയ്ക്കുശേഷം രോഗലക്ഷണങ്ങൾ ഭാഗികമായി കുറയുന്നതാണ് റെസ്പോൺസ് അഥവാ പ്രതികരണം എന്ന് അറിയപ്പെടുന്നത്.
 വീണ്ടെടുക്കൽ
 വീണ്ടെടുക്കൽ എന്നത് ആരോഗ്യത്തിന്റെയോ അവയവ പ്രവർത്തനത്തിന്റെയോ പുനഃസ്ഥാപനമാണ്. സുഖം പ്രാപിച്ച ഒരു വ്യക്തിക്ക് പൂർണ്ണമായ വീണ്ടെടുക്കൽ ഉണ്ടാകണമെന്നില്ല, അതുപോലെ വീണ്ടെടുക്കൽ സംഭവിച്ചാലും, ഒരു താൽക്കാലിക രോഗശാന്തിയിലുള്ള അല്ലെങ്കിൽ ഒരു പകർച്ചവ്യാധിയുടെ ലക്ഷണമില്ലാത്ത വാഹകനായ ഒരു വ്യക്തിയുടെ കാര്യത്തിലെന്നപോലെ പൂർണ്ണ രോഗശാന്തി സംഭവിക്കണമെന്നുമില്ല.
 പ്രതിരോധം
 മുറിവ്, രോഗം, വൈകല്യം അല്ലെങ്കിൽ രോഗം എന്നിവ ഒഴിവാക്കാനുള്ള ഒരു മാർഗമാണ് പ്രതിരോധം. ഇത് പൊതുവേ ഇതിനകം രോഗിയായ ഒരാളെ സഹായിക്കില്ല (ഒഴിവാക്കലുകൾ ഉണ്ടെങ്കിലും). ഉദാഹരണത്തിന്, പല ശിശുക്കൾക്കും ചെറിയ കുട്ടികൾക്കും പോളിയോ (ഉയർന്ന പകർച്ചവ്യാധി), മറ്റ് പകർച്ചവ്യാധികൾ എന്നിവയ്‌ക്കെതിരെ വാക്സിനേഷൻ നൽകുന്നു, ഇത് പോളിയോ പിടിപെടുന്നതിൽ നിന്ന് അവരെ തടയുന്നു. എന്നാൽ ഇതിനകം പോളിയോ ബാധിച്ച രോഗികളിൽ വാക്സിനേഷൻ പ്രവർത്തിക്കുന്നില്ല. ഒരു മെഡിക്കൽ പ്രശ്നം ആരംഭിച്ചതിന് ശേഷം പ്രതിരോധത്തെക്കാൾ ചികിത്സ ആവശ്യമായി വരുന്നു.
 തെറാപ്പി
 ഒരു പ്രശ്നത്തെ അല്ലെങ്കിൽ രോഗത്തെ ചികിത്സിക്കുന്ന അല്ലെങ്കിൽ ഭേദമാക്കുന്നതിനുള്ള നടപടിക്രമങ്ങളാണ് തെറാപ്പി എന്ന് പറയുന്നത്. ഭേദമാക്കാനാവാത്ത അവസ്ഥകളിൽ, ഒരു ചികിത്സ, പലപ്പോഴും ചികിത്സ തുടരുന്നിടത്തോളം അല്ലെങ്കിൽ ചികിത്സ അവസാനിച്ചതിന് ശേഷം കുറച്ച് സമയത്തേക്ക് മാത്രം രോഗാവസ്ഥയെ മെച്ചപ്പെടുത്തുന്നു. ഉദാഹരണത്തിന്, എയ്ഡ്സിന് ചികിത്സയില്ല, എന്നാൽ എച്ച്ഐവി മൂലമുണ്ടാകുന്ന ദോഷം മന്ദഗതിയിലാക്കാനും ആയുസ്സ് വർദ്ധിപ്പിക്കാനും ചികിത്സകൾ ലഭ്യമാണ്. ചികിത്സകൾ എല്ലായ്പ്പോഴും പ്രവർത്തിക്കില്ല. ഉദാഹരണത്തിന്, കീമോതെറാപ്പി ക്യാൻസറിനുള്ള ഒരു ചികിത്സയാണ്, എന്നാൽ ഇത് എല്ലാ രോഗികൾക്കും പ്രവർത്തിച്ചേക്കില്ല. കുട്ടിക്കാലത്തെ രക്താർബുദം, ടെസ്റ്റിക്യുലാർ കാൻസർ, ഹോഡ്ജ്കിൻ ലിംഫോമ തുടങ്ങിയ എളുപ്പത്തിൽ സുഖപ്പെടുത്തുന്ന ക്യാൻസറുകളിൽ രോഗശമന നിരക്ക് 90% വരെ എത്തിയേക്കാം.  മറ്റ് രൂപങ്ങളിൽ, ചികിത്സ അടിസ്ഥാനപരമായി അസാധ്യമാണ്. ഒരു ചികിത്സ 100% രോഗികളിലും രോഗശമനമുണ്ടാക്കണമെന്ന് നിർബന്ധമില്ല. ഒരു നിശ്ചിത ചികിത്സയ്ക്ക് വളരെ കുറച്ച് രോഗികളെ മാത്രമേ ശാശ്വതമായി സുഖപ്പെടുത്താൻ കഴിയൂ; ആ രോഗികൾ സുഖം പ്രാപിക്കുന്നിടത്തോളം, ചികിത്സ രോഗശാന്തിയായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.

 ഉദാഹരണങ്ങൾ 
രോഗ്യശാന്തിക്കായി, പ്രകൃതിദത്ത ആൻറിബയോട്ടിക്കുകൾ (ബാക്ടീരിയ അണുബാധകൾക്കുള്ള), സൾഫോണമൈഡുകൾ പോലുള്ള സിന്തറ്റിക് ആൻറിബയോട്ടിക്കുകൾ, അല്ലെങ്കിൽ ഫ്ലൂറോക്വിനോലോണുകൾ, ആൻറിവൈറലുകൾ (വളരെ കുറച്ച് വൈറൽ അണുബാധകൾക്ക് ), ആന്റിഫംഗലുകൾ, ആന്റിടോക്സിൻ, വിറ്റാമിനുകൾ, ജീൻ തെറാപ്പി, ശസ്ത്രക്രിയ, കീമോതെറാപ്പി, റേഡിയോ തെറാപ്പി, എന്നിങ്ങനെ നിരവധി തരം ചികിത്സാ രീതികൾ നിലവിലുണ്ട്. നിരവധി ചികിത്സാ രീതികൾ വികസിപ്പിച്ചെടുത്തിട്ടുണ്ടെങ്കിലും, ചികിത്സിക്കാൻ കഴിയാത്ത രോഗങ്ങളുടെ പട്ടിക വളരെ നീണ്ടതാണ്.

 1700-കൾ 
ജെയിംസ് ലിൻഡ് എ ട്രീറ്റീസ് ഓൺ സ്കർവി (1753) പ്രസിദ്ധീകരിച്ചതോടെ, വൈറ്റമിൻ സിയുടെ ഡോസുകൾ (ഉദാഹരണത്തിന്, നാരങ്ങയിൽ) ഉപയോഗിച്ച് സ്കർവി ഭേദമാക്കാവുന്നതും (അതുപോലെ തടയാവുന്നതും) ആയിത്തീർന്നു. 

 1890-കൾ 
1890 മുതൽ എമിൽ അഡോൾഫ് വോൺ ബെഹ്‌റിംഗും അദ്ദേഹത്തിന്റെ സഹപ്രവർത്തകരും ചേർന്ന് ഡിഫ്തീരിയ, ടെറ്റനസ് എന്നിവയ്ക്കുള്ള ആന്റിടോക്‌സിനുകൾ ഉത്പാദിപ്പിച്ചു. ഡിഫ്തീരിയയുടെ ചികിത്സയ്ക്കായി ഡിഫ്തീരിയ ആൻറിടോക്സിൻ ഉപയോഗിക്കുന്നത് "അക്യൂട്ട് പകർച്ചവ്യാധികളുടെ ചികിത്സയിലെ [19-ആം] നൂറ്റാണ്ടിലെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട മുന്നേറ്റമായി" ലാൻസെറ്റ് കണക്കാക്കി.  

 1930-കൾ 
സൾഫണമൈഡുകൾ ബാക്ടീരിയ അണുബാധകൾക്കുള്ള ആദ്യത്തെ വ്യാപകമായ ചികിത്സയായി മാറി.

ആന്റിമലേറിയലുകൾ ആദ്യമായി സമന്വയിപ്പിക്കപ്പെട്ടു,    ഇത്  മലേറിയ ഭേദമാക്കാവുന്നതാക്കി. 

 1940-കൾ 
ആൻറിബയോട്ടിക്കുകളുടെ വികസനത്തോടെ ബാക്ടീരിയ അണുബാധകൾ സുഖപ്പെടുത്താൻ കഴിയുന്നവയായി. 

 2010-കൾ 
ഒരു വൈറൽ അണുബാധയായ ഹെപ്പറ്റൈറ്റിസ് സി, ആൻറിവൈറൽ മരുന്നുകൾ ഉപയോഗിച്ചുള്ള ചികിത്സയിലൂടെ സുഖപ്പെടുത്താൻ കഴിയുന്നവയായി.  

 ഇതും കാണുക 

 സാംക്രമിക രോഗങ്ങളുടെ ഉന്മൂലനം
 പ്രിവെന്റീവ് മെഡിസിൻ
 റിമിഷൻ (മരുന്ന്)
 റിലാപ്സ്, ഒരു രോഗം വീണ്ടും പ്രത്യക്ഷപ്പെടൽ
 സ്വയമേവയുള്ള ആശ്വാസം

 അവലംബം 

വർഗ്ഗം:ഔഷധങ്ങൾ