വില്ലി ഡബ്ല്യു. സ്മിത്ത്

Category:Articles with hCards
റേഡിയോബയോളജിയിൽ വൈദഗ്ധ്യം നേടിയ ഒരു അമേരിക്കൻ ഫിസിയോളജിസ്റ്റായിരുന്നു വില്ലി വൈറ്റ് സ്മിത്ത് (Willie W. Smith) . നാഷണൽ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് ഓഫ് ഹെൽത്തിൽ അസ്ഥിമജ്ജയിലും വെളുത്ത രക്താണുക്കളുടെ ഉൽപാദനത്തിലും റേഡിയേഷന്റെ സ്വാധീനത്തെക്കുറിച്ചാണ് അവർ ഗവേഷണം നടത്തിയത്.

 വിദ്യാഭ്യാസം 
ജോർജിയയിലെ തോംസൺ സ്വദേശിയായിരുന്നു സ്മിത്ത്.  അവർക്ക് 4 സഹോദരന്മാരും 3 സഹോദരിമാരും ഉണ്ടായിരുന്നു. ആഗ്നസ് സ്കോട്ട് കോളേജിലെ ബിരുദധാരിയായിരുന്നു അവർ.1938  ൽ കൊളംബിയ സർവകലാശാലയിൽ നിന്ന് പിഎച്ച്.ഡി നേടി. അവളുടെ പ്രബന്ധത്തിന്റെ തലക്കെട്ട് കോൺട്രാക്ചർ ഇൻ ദി ഗാസ്ട്രോക്നേമിയസ് ഓഫ് ദി ഫ്രോഗ് എന്നായിരുന്നു  ഫ്രാങ്ക് എച്ച്. പൈക്ക് സ്മിത്ത് അവരുടെ ഡോക്ടറൽ ഉപദേശകനായിരുന്നു, ഇലക്ട്രോഫിസിയോളജിസ്റ്റ് ഹൊറേഷ്യോ ബർട്ട് വില്യംസ് വകുപ്പുതലത്തിലുള്ള പിന്തുണ നൽകി. 

 കരിയറും ഗവേഷണവും 
1943-ൽ NIH- ൽ തന്റെ ഔദ്യോഗിക ജീവിതം  ആരംഭിച്ച സ്മിത്ത്, ഒടുവിൽ നാഷണൽ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് ഓഫ് ആർത്രൈറ്റിസ് ആൻഡ് മെറ്റബോളിക് ഡിസീസിന്റെ ഭാഗമായി. അവളുടെ ആദ്യ ഗവേഷണ പദ്ധതികൾ DDT യുടെ നിശിത വിഷാംശത്തെക്കുറിച്ച് ആയിരുന്നു. ഇറ്റലിയിലും വടക്കേ ആഫ്രിക്കയിലും അമേരിക്കൻ സൈനികർ അത് ഉടൻ ഉപയോഗിച്ചു. സിന്തറ്റിക് റബ്ബറിന് പകരമുള്ള റഫ്രിജറന്റും ഘടകവുമായ മീഥൈൽ ക്ലോറൈഡിനെക്കുറിച്ചും അവർ ഗവേഷണം നടത്തി. പിന്നീട്, സ്മിത്ത് ഒരു യുവ റേഡിയോളജിസ്റ്റിനെ ചില പരീക്ഷണാത്മക പ്രവർത്തനങ്ങളിലൂടെ നയിച്ചു, അതിനുശേഷം അവൾ റേഡിയേഷന്റെ ഫലങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള റേഡിയോബയോളജി പഠനം ആരംഭിച്ചു. യുവ റേഡിയോളജിസ്റ്റ് - റോബർട്ട് ക്യു. മാർസ്റ്റൺ - 1968 മുതൽ 1973 വരെ NIH ന്റെ ഡയറക്ടറായി. റേഡിയേഷന്റെ ദോഷകരമായ ഫലങ്ങളെക്കുറിച്ച് അന്വേഷിക്കുന്ന ആദ്യ ദിവസങ്ങളിൽ, സ്മിത്ത് പാരിസ്ഥിതിക ഘടകങ്ങളുടെ സ്വാധീനം (ഉയരം, താപനില, ഹൈപ്പോക്സിയ, വ്യായാമം), എൻഡോക്രൈൻ ഘടകങ്ങൾ, റേഡിയേഷന്റെ ഫലങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള ഭക്ഷണ ഘടകങ്ങൾ, സബ്ലെതൽ ഡോസുകളിൽ നിന്ന് വീണ്ടെടുക്കൽ എന്നിവയെക്കുറിച്ച് പഠിച്ചു. റേഡിയേഷനിൽ നിന്നുള്ള മരണത്തിൽ അണുബാധയുടെ പങ്ക്, ആൻറിബയോട്ടിക്കുകളുടെ ഫലങ്ങളും റേഡിയേഷനെ ചെറുക്കുന്നതിൽ ശരീരത്തിന്റെ സ്വന്തം സെല്ലുലാർ പ്രതിരോധവും അവൾ പഠിച്ചു. 1950-കളുടെ തുടക്കത്തിൽ നെവാഡയിലെ ഒരു അണുബോംബ് പരീക്ഷണത്തിന് സാക്ഷ്യം വഹിക്കാനും സ്ഫോടന പ്രദേശം പരിശോധിക്കാനും അവളെ ക്ഷണിച്ചു. ഒരു ജനവാസ മേഖലയിൽ എ-ബോംബ് സ്ഫോടനം അനുകരിക്കുന്നതിനാണ് പരീക്ഷണം സജ്ജീകരിച്ചത്. 1953-ൽ സ്മിത്തിനെയും സഹപ്രവർത്തകരെയും നാഷണൽ കാൻസർ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ടിലെ (പിന്നീട് ഫിസിയോളജിയുടെ ലബോറട്ടറിയായി) ബയോഫിസിക്‌സ് ലബോറട്ടറിയിലേക്ക് മാറ്റി, അവിടെ മജ്ജയിൽ റേഡിയേഷന്റെ ഫലങ്ങളെക്കുറിച്ചും വെളുത്ത രക്താണുക്കളുടെ ഉൽപാദനത്തെക്കുറിച്ചും അവൾ പഠനം തുടർന്നു. . 

സ്മിത്ത് നിരവധി ജേണലുകളിൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു, റേഡിയേഷൻ റിസർച്ച്, ജെഎൻസിഐ, സയൻസ് എന്നിവയുടെ കൈയെഴുത്തുപ്രതികൾ അവലോകനം ചെയ്തു, കൂടാതെ നിരവധി പ്രൊഫഷണൽ കമ്മിറ്റികളിൽ സേവനമനുഷ്ഠിച്ചു. 1977-ൽ അവൾ വിരമിച്ചു. 

 സ്വകാര്യ ജീവിതം 
1941-ൽ സ്മിത്ത് ഡെലവെയറിലെ വിൽമിംഗ്ടണിൽ താമസിച്ചു. അവൾ ഉത്സാഹിയായ ഒരു പൂന്തോട്ട പരിപാലകയായായിരുന്നു. ഈ ഹോബിക്ക് അനുസൃതമായി, വിരമിക്കുമ്പോൾ അവൾക്ക് ഒരു ഹൈബ്രിഡ് റോഡോഡെൻഡ്രോൺ സമ്മാനിക്കപ്പെട്ടു. അവളുടെ ജീവിതത്തിന്റെ അവസാനത്തിൽ, വൈറ്റ് ബാൾട്ടിമോറിലും ഷെവി ചേസിലും താമസിച്ചു. 1989 ഓഗസ്റ്റ്  ന് ന്യൂമോണിയ ബാധിച്ച് അവർ മരിച്ചു.

 തിരഞ്ഞെടുത്ത കൃതികൾ 






 റഫറൻസുകൾ 

വർഗ്ഗം:കൊളമ്പിയ സർവ്വകലാശാലയിലെ പൂർവ്വ വിദ്യാർത്ഥികൾ