സെബിൽ

അർതൂറിയൻ ഇതിഹാസം എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്ന ബ്രിട്ടീഷ് നാടോടിക്കഥകളിലും ഇറ്റാലിയൻ നാടോടിക്കഥകളിലും മന്ത്രവാദിനി പരിവേഷമുള്ള ഒരു കഥാപാത്രമാണ് സെബിൽ. സെബൈൽ, സെഡിൽ, സെബില്ല, സിബില്ല എന്നീ പേരുകളിലും ഈ കഥാപാത്രം അറിയപ്പെടുന്നു. ഭൂരിഭാഗം കഥകളിലും യക്ഷിയായോ മന്ത്രവാദിനിയായോ വരുന്ന ഈ കഥാപാത്രത്തെ ചില കഥകളിൽ മധ്യകാല ബ്രിട്ടനിലെ ഒരു  രാജ്ഞിയായും പ്രതിപാദിക്കുന്നുണ്ട്. ചില കഥകളിൽ വിശ്വസ്തയായും കുലീനയായും അവതരിപ്പിക്കപ്പെടുന്ന ഈ കഥാപാത്രം മറ്റുപല കഥകളിൽ വശീകരണകാരിയായും വിനാശകാരിയായും ചിത്രീകരിക്കപ്പെടുന്നു. മോർഗൻ ലെ ഫേ എന്ന കഥാപാത്രവുമായി ബന്ധപ്പെടുത്തിയാണ് കഥകളിൽ സെബിനെയെ അവരോധിക്കുന്നത്. ചാൾമാഗ്നെ രാജാവിന്റെയോ ലാൻസലോട്ട് രാജകുമാരന്റെയോ ഭാര്യയായും ആർതർ രാജാവിന്റെ പൂർവ്വികയായും ചില കഥകളിൽ പരാമർശിക്കുന്നുണ്ട്.
 പേരിന്റെ ഉത്ഭവം 
ഇറ്റലിയിലെ നേപ്പിൾസിനടുത്തുള്ള പുരാതന ഗ്രീക്ക് കോളനിയായ കുമേയിലെ പുരോഹിതയായിരുന്ന സിബില്ല ക്യൂമെനെയുടെ പേരിൽ നിന്നാണ് ഈ കഥാപാത്രത്തിനു സെബിൽ എന്ന പേര് വന്നതെന്നു കരുതപ്പെടുന്നു. 'സിബില്ല' എന്ന വാക്കിനു ലാറ്റിൻ ഭാഷയിൽ പ്രവാചകിയെന്നാണ് അർത്ഥം. പില്ക്കാലത്ത്, മധ്യകാല പുരാണ ക്രിസ്ത്യൻ കഥകളിൽ, ക്രിസ്ത്യൻ കഥാപാത്രമായി സെബിൽ വന്നുചേർന്നതായാണ് അനുമാനിക്കപ്പെടുന്നത്.

കൂടുതൽ വായനയ്ക്ക്
William Lewis Kinter, Joseph R. Keller, The Sibyl: Prophetess of Antiquity and Medieval Fay (Dorrance, 1967)

അവലംബങ്ങൾ