ലേബിയൽ ഫ്യൂഷൻ

സ്ത്രീ ജനനേന്ദ്രിയ ശരീരഘടനയുടെ ഒരു രോഗാവസ്ഥയാണ് ലാബിയൽ ഫ്യൂഷൻ, ഈ രോഗാവസ്ഥയിൽ ലാബിയ മൈനോറ ഒന്നിച്ചു ചേരുന്നു. ഇത് പൊതുവെ കുട്ടികളിൽ കാണപ്പെടുന്ന അവസ്ഥയാണ്. 

 അവതരണം 
ജനനസമയത്ത് ലേബിയൽ ഫ്യൂഷൻ വളരെ അപൂർവമായി മാത്രമേ ഉണ്ടാകാറുള്ളു. പക്ഷേ പിന്നീട് ശൈശവാവസ്ഥയിൽ ഇത് സംഭവിക്കുന്നു. ഇതിന്റെ കാരണം വേണ്ടത്ര ഈസ്ട്രജൻ എക്സ്പോഷർ കിട്ടാത്തതു കാരണമാണ്. നവജാതശിശുക്കൾ ഗർഭാശയത്തിൽ മാതൃ ഈസ്ട്രജൻ സമ്പർക്കം പുലർത്തുന്നു. ഈ രോഗാവസ്ഥ സാധാരണയായി കുറഞ്ഞത് 3 മാസം പ്രായമുള്ള ശിശുക്കളിൽ ആണ് കാണപ്പെടുന്നത്.  മിക്ക അവതരണങ്ങളും ലക്ഷണമില്ലാത്തവയാണ്, അവ ഒരു രക്ഷിതാവിനാൽ അല്ലെങ്കിൽ പതിവ് മെഡിക്കൽ പരിശോധനയ്ക്കിടെ ആണ് കണ്ടെത്തപ്പെടുക. മറ്റ് സന്ദർഭങ്ങളിൽ, രോഗികൾക്ക് ഡിസൂറിയ, മൂത്രത്തിന്റെ ആവൃത്തി, മൂത്രമൊഴിക്കാൻ വിസമ്മതം അല്ലെങ്കിൽ പോസ്റ്റ്-വോയിഡ് ഡ്രിബ്ലിംഗ് എന്നിവയുടെ അനുബന്ധ ലക്ഷണങ്ങൾ ഉണ്ടാകാം.   വൾവൽ വെസ്റ്റിബ്യൂളിലോ യോനിയിലോ മൂത്രം കെട്ടിക്കിടക്കുന്നതിനാൽ ചില രോഗികളിൽ യോനിയിൽ നിന്ന് ഡിസ്ചാർജ് കാണപ്പെടുന്നു. 

 സങ്കീർണതകൾ 
ലാബിയൽ ഫ്യൂഷൻ മൂത്രനാളിയിലെ അണുബാധ, വൾവാർ വെസ്റ്റിബുലൈറ്റിസ്, വിട്ടുമാറാത്ത മൂത്രത്തിന്റെ എക്സ്പോഷർ മൂലമുണ്ടാകുന്ന വീക്കം എന്നിവയിലേക്ക് നയിച്ചേക്കാം. കഠിനമായ കേസുകളിൽ, ലേബൽ അഡീഷനുകൾ മൂത്രനാളിയുടെ പൂർണ്ണമായ തടസ്സത്തിന് കാരണമാകും, ഇത് അനുരിയയിലേക്കും മൂത്രം നിലനിർത്തുന്നതിലേക്കും നയിക്കുന്നു. Broecker, Jane E. D. (2008). 

 പാത്തോഫിസിയോളജി 
ലാബൽ ഫ്യൂഷനിലേക്ക് നയിക്കുന്ന പ്രധാന ഘടകം ഈസ്ട്രജന്റെ അളവ് കുറവാണ്. Broecker, Jane E. D. (2008).  പ്രായപൂർത്തിയാകാത്തവരുടേത് പോലെ കുറഞ്ഞ ഈസ്ട്രജൻ എക്സ്പോഷർ ഉള്ള ഒരു വൾവയ്ക്ക് അതിലോലമായ എപ്പിത്തീലിയൽ ലൈനിംഗ് ഉണ്ട്, അതിനാൽ ഇത് പ്രകോപിപ്പിക്കലിന് ഇരയാകുന്നു. അണുബാധ, വീക്കം, ആഘാതം എന്നിവ പോലുള്ള പ്രകോപിപ്പിക്കലിന് കാരണമാകുന്ന അവസ്ഥകൾ, ലാബിയ മൈനോറയുടെ അരികുകൾ ഒന്നിച്ച് ചേരുന്നതിന് കാരണമാകുന്നു. ലബിയ മൈനോറയുടെ പിൻഭാഗത്തെ ഫ്രെനുലത്തിൽ നിന്ന് ലയനം സാധാരണയായി ആരംഭിക്കുകയും മുൻവശത്ത് തുടരുകയും ചെയ്യുന്നു.  

ഈസ്ട്രജന്റെ അളവ് വർദ്ധിക്കുകയും യോനിയിലെ എപ്പിത്തീലിയം കോർണിഫൈ ചെയ്യുകയും ചെയ്യുന്നതിനാൽ, പ്രായപൂർത്തിയാകുന്നതിന് മുമ്പ് മിക്ക ലാബൽ അഡീഷനുകളും സ്വയമേവ പരിഹരിക്കപ്പെടും. Zitelli, Basil J.; McIntire, Sara C.; Nowalk, Andrew J. (2012). 

 രോഗനിർണയം 
വുൾവയുടെ പരിശോധനയുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ രോഗനിർണയം നടത്താം. ലാബൽ ഫ്യൂഷൻ ഉള്ള രോഗികളിൽ, ലാബിയ മജോറ പിൻവലിക്കുമ്പോൾ ടിഷ്യുവിന്റെ ഇടതൂർന്ന കേന്ദ്രരേഖയുള്ള ടിഷ്യുവിന്റെ പരന്ന തലം സാധാരണയായി കാണപ്പെടുന്നു, അതേസമയം ഒരു മുൻഭാഗം സാധാരണയായി ക്ലിറ്റോറിസിന് താഴെയാണ്. 

 ചികിത്സ 
രോഗലക്ഷണങ്ങളില്ലാത്ത കേസുകളിൽ ചികിത്സ സാധാരണയായി ആവശ്യമില്ല, കാരണം മിക്ക ഫ്യൂഷനുകളും കാലക്രമേണ സ്വാഭാവികമായി വേർപെടുത്തും, എന്നാൽ രോഗലക്ഷണങ്ങൾ ഉണ്ടാകുമ്പോൾ ചികിത്സ ആവശ്യമായി വന്നേക്കാം.   ലാബൽ ഫ്യൂഷനുള്ള ചികിത്സയുടെ സ്റ്റാൻഡേർഡ് രീതി കൂടി ചേർന്ന് ഇരിക്കുന്ന പ്രദേശങ്ങളിൽ ഈസ്ട്രജൻ ക്രീം തേയ്ക്കുക എന്നതാണ്.  90% രോഗികളിലും ഇത് ഫലപ്രദമാണ്.  ലാബിയ മൈനോറ പൂർണ്ണമായും സംയോജിപ്പിച്ച് മൂത്രമൊഴിക്കുന്നതിനോ യോനിയിൽ തടസ്സമോ ഉണ്ടാക്കുന്ന ഗുരുതരമായ സന്ദർഭങ്ങളിൽ, ലാബിയയെ ശസ്ത്രക്രിയയിലൂടെ വേർപെടുത്തണം. Broecker, Jane E. D. (2008).  ചികിൽസയ്ക്കു ശേഷമുള്ള ഇതിന്റെ ആവർത്തനം സാധാരണമാണ്  എന്നാൽ നല്ല ശുചിത്വ സമ്പ്രദായങ്ങൾ വഴി ഈ രോഗാവസ്ഥ തടയപ്പെടാം എന്ന്  കരുതപ്പെടുന്നു. Zitelli, Basil J.; McIntire, Sara C.; Nowalk, Andrew J. (2012).  ആവർത്തനത്തെ തടയുന്നതിൽ ഈസ്ട്രജൻ ക്രീമിനേക്കാൾ ബെറ്റാമെതസോൺ കൂടുതൽ ഫലപ്രദമാകുമെന്ന് ഒരു പഠനം തെളിയിച്ചിട്ടുണ്ട്, കുറച്ച് പാർശ്വഫലങ്ങളുമുണ്ട്. 

 എപ്പിഡെമിയോളജി 
ശിശുക്കളിലും പെൺകുട്ടികളിലും ലാബിയൽ ഫ്യൂഷൻ അസാധാരണമല്ല. "NHS Direct Wales - Encyclopedia: Labial fusion".  13-നും 23-നും ഇടയിൽ പ്രായമുള്ള ശിശുക്കളിൽ ഇത് ഏറ്റവും സാധാരണമാണ്, ഈ പ്രായത്തിലുള്ളവരിൽ 3.3% ആണ് ഇത്. Broecker, Jane E. D. (2008).  പ്രായപൂർത്തിയാകാത്ത എല്ലാ പെൺകുട്ടികളിലും 1.8% ലേബൽ ഫ്യൂഷൻ സംഭവിക്കുന്നതായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. പ്രായപൂർത്തിയായ സ്ത്രീകളിൽ, പ്രത്യേകിച്ച് പ്രത്യുൽപാദന പ്രായത്തിൽ ഇത് അപൂർവമാണ്, എന്നാൽ പ്രസവശേഷം, ആർത്തവവിരാമം നേരിടുന്ന സ്ത്രീകളിൽ ഇടയ്ക്കിടെ കാണപ്പെടുന്നു.

 റഫറൻസുകൾ 

 ബാഹ്യ ലിങ്കുകൾ 

വർഗ്ഗം:പീഡിയാട്രിക്സ്