ശ്രീലങ്കയുടെ ഭൂമിശാസ്ത്രം

മുമ്പ് "സിലോൺ" എന്നറിയപ്പെട്ടിരുന്ന ശ്രീലങ്ക, ഇന്ത്യൻ മഹാസമുദ്രത്തിൽ, ഇന്ത്യൻ ഉപഭൂഖണ്ഡത്തിന്റെ തെക്കുകിഴക്കായി ഇന്ത്യൻ മഹാസമുദ്രത്തിലെ പ്രധാന കടൽ പാതകൾക്ക് സമീപം തന്ത്രപ്രധാനമായ ഒരു ദ്വീപ് രാഷ്ട്രമാണ്. രാജ്യത്തിന്റെ ആകെ വിസ്തീർണ്ണം 65,610 ചതുരശ്ര കിലോമീറ്റർ (25,330 ചതുരശ്ര മൈൽ), 64,630 ചതുരശ്ര കിലോമീറ്റർ (24,950 ചതുരശ്ര മൈൽ) ഭൂമിയും 980 ചതുരശ്ര കിലോമീറ്റർ (380 ചതുരശ്ര മൈൽ) ജലവുമാണ്. ഇതിന്റെ തീരപ്രദേശത്തിന് 1,340 കിലോമീറ്റർ (830 മൈൽ) നീളമുണ്ട്.  ശ്രീലങ്കയിലെ പ്രധാന ദ്വീപിന് 65,268 km2 വിസ്തീർണ്ണമുണ്ട്. വിസ്തീർണ്ണം അനുസരിച്ച് ലോകത്തിലെ ഇരുപത്തഞ്ചാമത്തെ വലിയ ദ്വീപാണിത്. ബാക്കിയുള്ള 342 km2 വിസ്തീർണ്ണം ഡസൻ കണക്കിന് ഓഫ്‌ഷോർ ദ്വീപുകളാണ്.

ഇന്ത്യൻ മെയിൻ ലാന്റുമായുള്ള കര ബന്ധമായ ആദംസ് ബ്രിഡ്ജ് ഇപ്പോൾ ഭൂരിഭാഗവും വെള്ളത്തിനടിയിലാണ്. സമുദ്രനിരപ്പിൽ നിന്ന് ചുണ്ണാമ്പുകല്ലുകളുടെ ഒരു ശൃംഖല മാത്രം അവശേഷിക്കുന്നു. ക്ഷേത്ര രേഖകൾ അനുസരിച്ച്, ഈ പ്രകൃതിദത്ത കോസ്‌വേ മുമ്പ് പൂർത്തിയായിരുന്നു. എന്നാൽ 1480-ൽ ഉണ്ടായ ശക്തമായ കൊടുങ്കാറ്റ് (ഒരുപക്ഷേ ഒരു ചുഴലിക്കാറ്റ്) മൂലം തകർന്നു.. ഹൈന്ദവ പുരാണങ്ങൾ അനുസരിച്ച്, ശ്രീരാമന്റെ ഭരണകാലത്താണ് ഇത് നിർമ്മിച്ചത് എന്നതിനാൽ, ഈ രൂപീകരണം രാമന്റെ പാലം എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു.

ശ്രീലങ്കയുടെ കാലാവസ്ഥയിൽ ഉഷ്ണമേഖലാ മൺസൂൺ ഉൾപ്പെടുന്നു. വടക്കുകിഴക്കൻ മൺസൂൺ (ഡിസംബർ മുതൽ മാർച്ച്), തെക്കുപടിഞ്ഞാറൻ മൺസൂൺ (ജൂൺ മുതൽ ഒക്ടോബർ വരെ).  ഇതിന്റെ ഭൂപ്രദേശം കൂടുതലും താഴ്ന്നതും പരന്നതും വിശാലവുമായ സമതലവുമാണ്. തെക്ക്-മധ്യ ഉൾഭാഗത്ത് പർവതങ്ങളുണ്ട്.  2,524 മീറ്റർ (8,281 അടി) ഉയരമുള്ള പിദുരുതലാഗലയാണ് ഏറ്റവും ഉയർന്ന സ്ഥലം.  പ്രകൃതി വിഭവങ്ങളിൽ ചുണ്ണാമ്പുകല്ല്, ഗ്രാഫൈറ്റ്, ധാതു മണൽ, രത്നങ്ങൾ, ഫോസ്ഫേറ്റുകൾ, കളിമണ്ണ് എന്നിവ ഉൾപ്പെടുന്നു.
 ജിയോളജി 
ശ്രീലങ്കയുടെ ഉപരിതലത്തിന്റെ 90% വും പ്രീകാംബ്രിയൻ സ്‌ട്രാറ്റയിലാണ്. ചിലത് 2 ബില്യൺ വർഷങ്ങൾ പഴക്കമുള്ളതാണ്. ഹൈലാൻഡ് സീരീസിലെ ഗ്രാനുലൈറ്റ് ഫേഷ്യസ് പാറകൾ (ഗ്നീസസ്, സില്ലിമാനൈറ്റ്-ഗ്രാഫൈറ്റ് ഗ്നെയിസസ്, ക്വാർട്‌സൈറ്റ്, മാർബിളുകൾ, ചില ചാർണോക്കൈറ്റുകൾ) ദ്വീപിന്റെ ഭൂരിഭാഗവും ഉൾക്കൊള്ളുന്നു. കൂടാതെ വിഞ്ജയൻ ഈസ്റ്റ് സീരീസിലെ ആംഫിബോലൈറ്റ് ഫെയ്‌സീസ് ഗ്നെയ്‌സ്, ഗ്രാനൈറ്റുകൾ, ഗ്രാനൈറ്റ് ഗ്നെയ്‌സുകൾ എന്നിവയും ഇവിടെയുണ്ട്. തെക്കുകിഴക്കൻ താഴ്ന്ന പ്രദേശങ്ങൾ. പടിഞ്ഞാറൻ തീരത്തിനടുത്തുള്ള വളരെ ചെറിയ പ്രദേശങ്ങളിൽ ഇന്ന് ജുറാസിക് അവശിഷ്ടങ്ങൾ കാണപ്പെടുന്നു. കൂടാതെ മയോസീൻ ചുണ്ണാമ്പുകല്ലുകൾ രാജ്യത്തിന്റെ വടക്കുപടിഞ്ഞാറൻ ഭാഗത്തിന് അടിവരയിടുകയും പടിഞ്ഞാറൻ തീരത്ത് താരതമ്യേന ഇടുങ്ങിയ വലയത്തിൽ തെക്ക് വ്യാപിക്കുകയും ചെയ്യുന്നുPathirana, H.D.N.C., 1980, Geology of Sri Lanka in relation to Plate Tectonics; L. Natn. Sci. Coun. Sri Lanka v. 8, p. 75-85പർവതനിർമ്മാണ പ്രക്രിയകളിലെ തീവ്രമായ ചൂടിലും സമ്മർദ്ദത്തിലും പുരാതന അവശിഷ്ടങ്ങൾ രൂപാന്തരപ്പെട്ടാണ് രൂപാന്തര ശിലാ പ്രതലം സൃഷ്ടിച്ചത്.  ദക്ഷിണേന്ത്യയുടെ ഭൂരിഭാഗവും രൂപപ്പെടുന്ന ഈ പാറകളും അനുബന്ധ പാറകളും ഗോണ്ട്വാനലാൻഡ് എന്ന ഒരൊറ്റ തെക്കൻ ഭൂപ്രദേശത്തിന്റെ ഭാഗമായിരുന്നുവെന്ന് പ്ലേറ്റ് ടെക്റ്റോണിക്സ് സിദ്ധാന്തം സൂചിപ്പിക്കുന്നു.  ഏകദേശം 200 ദശലക്ഷം വർഷങ്ങൾക്ക് മുമ്പ്, ഭൂമിയുടെ ആവരണത്തിനുള്ളിലെ ശക്തികൾ ദക്ഷിണ അർദ്ധഗോളത്തിന്റെ ഭൂപ്രദേശങ്ങളെ വേർപെടുത്താൻ തുടങ്ങി. ഇന്ത്യയെയും ശ്രീലങ്കയെയും പിന്തുണയ്ക്കുന്ന ഒരു പുറംതോട് വടക്കുകിഴക്ക് ഭാഗത്തേക്ക് നീങ്ങി. ഏകദേശം 45 ദശലക്ഷം വർഷങ്ങൾക്ക് മുമ്പ്, ഇന്ത്യൻ പ്ലേറ്റ് ഏഷ്യൻ ഭൂപ്രദേശവുമായി കൂട്ടിയിടിച്ച് ഉത്തരേന്ത്യയിൽ ഹിമാലയം ഉയർത്തി. അത് സാവധാനത്തിൽ ഇന്നത്തെ കാലത്തേക്ക് മുന്നേറിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു.  ശ്രീലങ്കയിൽ ഭൂകമ്പമോ വലിയ അഗ്നിപർവ്വത സംഭവങ്ങളോ അനുഭവപ്പെടുന്നില്ല. കാരണം അത് പ്ലേറ്റിന്റെ മധ്യഭാഗത്ത് സഞ്ചരിക്കുന്നു. 
അവലംബം

വർഗ്ഗം:ശ്രീലങ്കയുടെ ഭൂമിശാസ്ത്രം