ബറ്റാവിയ, ഡച്ച് ഈസ്റ്റ് ഇൻഡീസ്

ഡച്ച് ഈസ്റ്റ് ഇൻഡീസിന്റെ തലസ്ഥാനമായിരുന്നു ബറ്റാവിയ. ഈ പ്രദേശം ഇന്നത്തെ ഇന്തോനേഷ്യയിലെ ജക്കാർത്തയുമായി യോജിക്കുന്നു. ഇന്നത്തെ ഇന്തോനേഷ്യൻ പ്രവിശ്യകളായ ജക്കാർത്ത, ബാന്റൻ, പടിഞ്ഞാറൻ ജാവ എന്നിവയിലെ റസിഡൻസി ഓഫ് ബറ്റാവിയയുടെ വളരെ വലിയ പ്രദേശം ഉൾപ്പെടുന്ന ഒമ്മലാൻഡൻ എന്ന നഗരത്തെയോ അതിന്റെ പ്രാന്തപ്രദേശങ്ങളെയും ഉൾപ്രദേശങ്ങളെയും ബറ്റാവിയയ്ക്ക് സൂചിപ്പിക്കാൻ കഴിയും.

1619-ൽ ഡച്ചുകാർ ബറ്റാവിയ സ്ഥാപിച്ചത് ജയക്കാർത്തയുടെ അവശിഷ്ടങ്ങളുടെ സ്ഥലത്ത്, ഒരു ഡച്ച് കോളനി സ്ഥാപിക്കുന്നതിലേക്ക് നയിച്ചു. ഇത് ഡച്ച് ഈസ്റ്റ് ഇന്ത്യാ കമ്പനിയുടെ ഏഷ്യയിലെ വ്യാപാര ശൃംഖലയുടെ കേന്ദ്രമായി ബറ്റാവിയ മാറാൻ കാരണമായി. തദ്ദേശീയമല്ലാത്ത നാണ്യവിളകൾ പ്രാദേശിക ഉൽപന്നങ്ങളുടെ കുത്തക വർധിപ്പിച്ചു. അവരുടെ വാണിജ്യ താൽപ്പര്യങ്ങൾ സംരക്ഷിക്കുന്നതിനായി, കമ്പനിയും കൊളോണിയൽ ഭരണകൂടവും ചുറ്റുമുള്ള പ്രദേശങ്ങൾ ഉൾക്കൊണ്ടു.

ബറ്റാവിയ ജാവയുടെ വടക്കൻ തീരത്ത്, ഒരു സംരക്ഷിത ഉൾക്കടലിൽ, ചതുപ്പുനിലങ്ങളും കനാലുകൾക്ക് കുറുകെയുള്ള കുന്നുകളുമുള്ള ഒരു ദേശത്താണ് സ്ഥിതിചെയ്യുന്നത്. നഗരത്തിന് രണ്ട് കേന്ദ്രങ്ങളുണ്ടായിരുന്നു: ഊദ് ബറ്റാവിയ (നഗരത്തിന്റെ ഏറ്റവും പഴയ ഭാഗം), തെക്ക് ഉയർന്ന സ്ഥലത്ത് താരതമ്യേന പുതിയ നഗരം, .

രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധസമയത്ത് ജപ്പാൻ ഡച്ച് ഈസ്റ്റ് ഇൻഡീസ് കീഴടക്കിയ 1942 വരെ ഏകദേശം 320 വർഷക്കാലം ഇത് ഒരു യൂറോപ്യൻ കൊളോണിയൽ നഗരമായിരുന്നു. ജാപ്പനീസ് അധിനിവേശ കാലത്തും ഇന്തോനേഷ്യൻ ദേശീയവാദികൾ 1945 ഓഗസ്റ്റ് 17-ന് സ്വാതന്ത്ര്യം പ്രഖ്യാപിച്ചതിനുശേഷവും നഗരം ജക്കാർത്ത എന്നറിയപ്പെട്ടു. 1949-ൽ ഇന്തോനേഷ്യ പൂർണ്ണ സ്വാതന്ത്ര്യം നേടുന്നതുവരെ, നഗരത്തിന്റെ പേര് ജക്കാർത്ത എന്ന് പുനർനാമകരണം ചെയ്യപ്പെടുന്നതുവരെയുള്ള കാലത്ത് ഡച്ച് പേരിലാണ് ഇത് അന്താരാഷ്ട്രതലത്തിൽ അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്.

 ഡച്ച് ഈസ്റ്റ് ഇന്ത്യാ കമ്പനി (1610–1799) 
വരവ്
ആംസ്റ്റർഡാം വ്യാപാരികൾ 1595-ൽ കോർണലിസ് ഡി ഹൗട്ട്മാന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ ഈസ്റ്റ് ഇൻഡീസ് ദ്വീപസമൂഹത്തിലേക്ക് ഒരു പര്യവേഷണം ആരംഭിച്ചു. 1602-ൽ ജെയിംസ് ലങ്കാസ്റ്ററിന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ ഇംഗ്ലീഷ് ഈസ്റ്റ് ഇന്ത്യാ കമ്പനിയുടെ ആദ്യ യാത്ര ആച്ചിലെത്തി ബാന്റമിലേക്ക് കപ്പൽ കയറി. അവിടെ, 1682 വരെ ഈസ്റ്റ് ഇൻഡീസ് ദ്വീപസമൂഹത്തിലെ ഇംഗ്ലീഷ് വ്യാപാരത്തിന്റെ കേന്ദ്രമാകാവുന്ന ഒരു വ്യാപാരകേന്ദ്രം നിർമ്മിക്കാൻ ലങ്കാസ്റ്ററിന് അനുമതി ലഭിച്ചു.

ഡച്ച് ഗവൺമെന്റ് 1602-ൽ ഡച്ച് ഈസ്റ്റ് ഇന്ത്യാ കമ്പനിക്ക് ഏഷ്യൻ വ്യാപാരത്തിൽ കുത്തകാവകാശം നൽകി. ഒരു വർഷത്തിനുശേഷം, ഈസ്റ്റ് ഇൻഡീസ് ദ്വീപസമൂഹത്തിലെ ആദ്യത്തെ സ്ഥിരമായ ഡച്ച് വ്യാപാരകേന്ദ്രം വെസ്റ്റ് ജാവയിലെ ബാന്റത്തിൽ സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടു. 1610-ൽ ജയകർത്തയ്ക്ക് എതിർവശത്തുള്ള സിലിവംഗ് നദിയുടെ കിഴക്കേ കരയിൽ ഒരു തടികൊണ്ടു നിർമ്മിച്ച വെയർഹൗസും ഭവനങ്ങളും നിർമ്മിക്കാൻ ജയവിക്കാർത്ത രാജകുമാരൻ ഡച്ച് വ്യാപാരികൾക്ക് അനുമതി നൽകി. ഡച്ച് ശക്തി വർദ്ധിച്ചതോടെ, ജയവിക്കാർത്ത ഇംഗ്ലീഷുകാർക്ക് സിലിവുങ്ങിന്റെ പടിഞ്ഞാറൻ കരയിൽ വീടുകളും തന്റെ കസ്റ്റംസ് ഓഫീസിന് സമീപം ഒരു കോട്ടയും നിർമ്മിക്കാൻ അനുവദിച്ചു.

ജയവിക്കാർത്ത രാജകുമാരനും ഡച്ചുകാരും തമ്മിലുള്ള സംഘർഷം 1618 വരെ വർദ്ധിച്ചു, ജയവിക്കാർത്തയുടെ പടയാളികൾ നസാവു, മൗറീഷ്യസ് വെയർഹൗസ് അടങ്ങുന്ന ഡച്ച് കോട്ട ഉപരോധിച്ചു. വിർജീനിയ കോളനിയുടെ മുൻ ഗവർണറായിരുന്ന തോമസ് ഡെയ്‌ലിന്റെ കീഴിൽ ഇംഗ്ലീഷുകാരുടെ 15 കപ്പലുകളടങ്ങുന്ന ഒരു വ്യൂഹം എത്തി. ഒരു കടൽ യുദ്ധത്തിനുശേഷം, പുതുതായി നിയമിതനായ ഡച്ച് ഗവർണർ ജാൻ പീറ്റർസൂൺ കോയൻ പിന്തുണ തേടി മൊളൂക്കാസിലേക്ക് രക്ഷപ്പെട്ടു; 1605-ൽ ഡച്ചുകാർ അവിടെയുണ്ടായിരുന്ന ആദ്യകാല പോർച്ചുഗീസ് കോട്ടകൾ ഏറ്റെടുത്തു. ഡച്ച് ഗാരിസൺ കമാൻഡർ പീറ്റർ വാൻ ഡെൻ ബ്രോക്കിനെയും മറ്റ് അഞ്ച് പേരെയും ചർച്ചകൾക്കിടയിൽ അറസ്റ്റ് ചെയ്തു. കാരണം താൻ ഡച്ചുകാരാൽ വഞ്ചിക്കപ്പെട്ടുവെന്ന് ജയവിക്കാർത്ത വിശ്വസിച്ചിരുന്നു. ജയവിക്കാർത്തയും ഇംഗ്ലീഷുകാരും പിന്നീട് ഒരു സഖ്യമുണ്ടാക്കി.

അവലംബം

Works cited








വർഗ്ഗം:ഡച്ച് ഈസ്റ്റ് ഇൻഡീസ്