ആനി എർനോ

ഒരു ഫ്രഞ്ച് എഴുത്തുകാരിയും സാഹിത്യ പ്രൊഫസറുമാണ് ആനി എർനോ (ജനനം:1 സെപ്റ്റംബർ 1940). കൂടുതലും ആത്മകഥാപരമായ അവരുടെ  സാഹിത്യ സൃഷ്ടികൾ, സമൂഹശാസ്ത്രവുമായി അടുത്ത ബന്ധം പുലർത്തുന്നവയാണ്. സ്വന്തം ഓർമ്മകളെ അവിശ്വസിക്കുന്ന ഓർമ്മക്കുറിപ്പുകാരി എന്നാണ് എർനോ വിശേഷിപ്പിക്കപ്പെടുന്നത്.

2022 ലെ സാഹിത്യത്തിനുള്ള നോബൽ സമ്മാനം അവർക്ക് ലഭിച്ചു. വ്യക്ത്യാനുഭവങ്ങളുടെ സൂക്ഷ്മവും ധീരവുമായ ആവിഷ്കാരത്തിനാണ് നോബൽ പുരസ്കാരം അവർക്ക് ലഭിച്ചത്.

 ആദ്യകാല ജീവിതവും വിദ്യാഭ്യാസവും 
നോർമണ്ടിയിലെ യെവെറ്റോട്ടിലാണ് എർനോ വളർന്നത്. അവർ ഒരു തൊഴിലാളിവർഗ പശ്ചാത്തലത്തിൽ നിന്നുള്ളയാളാണ്,  എന്നാൽ അവരുടെ മാതാപിതാക്കൾ ഒടുവിൽ ഒരു കഫേ-പലചരക്ക് കട സ്വന്തമാക്കി. അവർ റൂവൻ സർവ്വകലാശാലകളിലും തുടർന്ന് ബോർഡോയിലും പഠിച്ചു, സ്കൂൾ-അധ്യാപികയായി യോഗ്യത നേടി, 1971-ൽ ആധുനിക സാഹിത്യത്തിൽ ഉന്നത ബിരുദം നേടി. അവർ പിയറി ഡി മാരിവോക്സിൽ ഒരു തീസിസ് പ്രോജക്റ്റിൽ ജോലി ചെയ്തു എങ്കിലും പൂർത്തിയാക്കിയില്ല. 

താൻ 23 വർഷം ജോലി ചെയ്ത ദേശീയ വിദൂര വിദ്യാഭ്യാസ കേന്ദ്രത്തിൽ ചേരുന്നതിന് മുമ്പ്, 1970-കളുടെ തുടക്കത്തിൽ, അവർ ബോൺവില്ലെയിലെ ഒരു ലൈസിയിലും . ആനെസി-ലെ-വ്യൂക്സിലെ എവിയർ കോളേജിലും പിന്നീട് പോണ്ടോയിസിലും പഠിപ്പിച്ചു.Annie Ernaux, Cercle-enseignement.com, accessed 12 October 2011.

 സാഹിത്യ ജീവിതം 
1974-ൽ പുറത്തിറങ്ങിയ ലെസ് ആർമോയേഴ്സ് വൈഡ്സ് (ക്ലീൻഡ് ഔട്ട്) എന്ന ആത്മകഥാപരമായ നോവലിലൂടെയാണ് ആനി എർനോ തന്റെ സാഹിത്യ ജീവിതം ആരംഭിച്ചത്. 1984-ൽ, അവരുടെ മറ്റൊരു ആത്മകഥാപരമായ കൃതിയായ ലാ പ്ലേസിന് (എ മാൻസ് പ്ലേസ്) റെനൗഡോട്ട് സമ്മാനം ലഭിച്ചു, അവരുടെ പിതാവുമായുള്ള ബന്ധവും ഫ്രാൻസിലെ ഒരു ചെറിയ പട്ടണത്തിൽ വളർന്നുവന്ന അവരുടെ അനുഭവങ്ങളും തുടർന്നുള്ള ജീവിതവും കേന്ദ്രീകരിച്ചുള്ള ഒരു ആത്മകഥാപരമായ വിവരണം ആയിരുന്നു അത്. പ്രായപൂർത്തിയായപ്പോൾ അവർ തൻ്റെ മാതാപിതാക്കളുടെ ജന്മസ്ഥലത്ത് നിന്ന് അകന്നു. 

തന്റെ കരിയറിന്റെ തുടക്കത്തിൽ, അവർ ഫിക്ഷനിൽ നിന്ന് ആത്മകഥയിലേക്ക് ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിച്ചു. അവരുടെ സൃഷ്ടി ചരിത്രവും വ്യക്തിഗതമായ അനുഭവങ്ങളും സംയോജിപ്പിക്കുന്നു. തന്റെ പുസ്തകങ്ങളിലൂടെ ആനി തന്റെ മാതാപിതാക്കളുടെ സാമൂഹിക പുരോഗതി (ലാ പ്ലേസ്, ലാ ഹോണ്ടെ), തന്റെ കൗമാരപ്രായം (സി ക്വിൽസ് ഡിസെന്റ് ഓ റിയെൻ), തന്റെ വിവാഹം (ലാ ഫെമ്മെ ജെലീ), ഒരു കിഴക്കൻ യൂറോപ്യൻ പുരുഷനുമായുള്ള അവരുടെ വികാരാധീനമായ ബന്ധം (പാഷൻ സിമ്പിൾ), അവരുടെ ഗർഭഛിദ്രം (ലിവിനമെന്റ്), അൽഷിമേഴ്‌സ് രോഗം (ജി നേ സുയിസ് പാസ് സോർട്ടി ഡി മ നൂയിറ്റ്), അമ്മയുടെ മരണം (യൂനി ഫെമ്മെ), സ്തനാർബുദം (ലുസാജെ ഡി ഫോട്ടോ) എന്നിവയെക്കുറിച്ച് എഴുതുന്നു. ഫ്രെഡറിക്-യെവ്‌സ് ജീനറ്റിനൊപ്പം എർനൊ ലെക്ച്ചറി കൊമ്മേ ഉന് കോർട്ടോ (L'écriture comme un couteau) എഴുതിയിട്ടുണ്ട്.

എ വുമൺസ് സ്റ്റോറി, എ മാൻസ് പ്ലേസ്, സിമ്പിൾ പാഷൻ എന്നീ പുസ്തകങ്ങൾ ന്യൂയോർക്ക് ടൈംസിന്റെ ശ്രദ്ധേയമായ പുസ്തകങ്ങളായി അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്, കൂടാതെ എ വുമൺസ് സ്റ്റോറി ലോസ് ആഞ്ചലസ് ടൈംസ് ബുക്ക് പ്രൈസിനുള്ള ഫൈനലിസ്റ്റായിരുന്നു. ഷെയിം 1998-ലെ പബ്ലിഷേഴ്‌സ് വീക്ക്‌ലി ബെസ്റ്റ് ബുക്ക് ആയും, ഐ റിമെയിൻ ഇൻ ഡാർക്ക്‌നെസ് വാഷിംഗ്ടൺ പോസ്റ്റിന്റെ എ ടോപ്പ് മെമ്മോയർ ഓഫ് 1999 ആയും തിരഞ്ഞെടുത്തു. കൂടാതെ മോർ മാഗസിൻ 2008-ലെ ഏറ്റവും മികച്ച പത്ത് പുസ്തകങ്ങളിൽ ഒന്നായി ദി പൊസഷൻ എന്ന പുസ്തകത്തെ തിരഞ്ഞെടുത്തു. 

അവരുടെ 2008 ലെ ചരിത്ര സ്മരണികയായ ലെസ് ആനീസ് (ദി ഇയേഴ്‌സ്), ഫ്രഞ്ച് നിരൂപകർ നന്നായി സ്വീകരിച്ചു. പലരും അവരുടെ മഹത്തായ രചനയായി ഇതിനെ കണക്കാക്കുന്നു. എർനോ ആദ്യമായി മൂന്നാം വ്യക്തി ശൈലിയിൽ തന്നെക്കുറിച്ച് എഴുതുന്ന ഈ പുസ്തകത്തിൽ രണ്ടാം ലോക മഹായുദ്ധത്തിനുശേഷം 2000-കളുടെ ആരംഭം വരെയുള്ള ഫ്രഞ്ച് സമൂഹത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഉജ്ജ്വലമായ ഒരു കാഴ്ച നൽകുന്നു. ഒരു സ്ത്രീയുടെയും അവർ ജീവിച്ചിരുന്ന വികസിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന സമൂഹത്തിന്റെയും കഥയാണിത്. ദി ഇയേഴ്‌സ് 2008-ലെ ഫ്രാങ്കോയിസ് -മൗറിയക് പ്രൈസ് (Prix François-Mauriac de la région Aquitaine), 2008-ലെ മാർഗരിറ്റ് ഡ്യൂറസ് പ്രൈസ്, -ലെ ഫ്രഞ്ച് ഭാഷാ പ്രൈസ് (Prix de la langue française), 2009-ലെ ടെലിഗ്രാം റീഡേഴ്‌സ് പ്രൈസ് (Télégramme Readers Prize), 2016-ലെ യൂറോപ്പ് സ്‌ട്രീഗാ പ്രൈസ് (Premio Strega Europeo Prize) എന്നിവ നേടിയിട്ടുണ്ട്. അലിസൺ എൽ. സ്‌ട്രേയർ വിവർത്തനം ചെയ്‌ത, ദി ഇയേഴ്‌സ് 31-ാമത് വാർഷിക ഫ്രഞ്ച്-അമേരിക്കൻ ഫൗണ്ടേഷൻ വിവർത്തന സമ്മാനത്തിനുള്ള ഫൈനലിസ്റ്റായിരുന്നു. കൂടാതെ ദ ഇയേഴ്‌സ് എന്ന പുസ്തകത്തിന് അവർ 2019 ലെ ഇന്റർനാഷണൽ ബുക്കർ പ്രൈസിന് നാമനിർദ്ദേശം ചെയ്യപ്പെട്ടു, കൂടാതെ ഇത് വിവർത്തനത്തിലെ സ്ത്രീകൾക്കുള്ള 2019 ലെ വാർവിക്ക് പ്രൈസ് ഫോർ വുമൺ ഇൻ ട്രാൻസലേഷൻ പുരസ്കാരവും നേടി.

2018 ൽ അവർ സാഹിത്യത്തിലെ സമഗ്ര സംഭാവനയ്ക്ക് പ്രീമിയോ ഹെമിംഗ്‌വേ പുരസ്കാരം നേടി.

2022 ഒക്ടോബർ 6-ന്, "വ്യക്തിപരമായ ഓർമ്മയുടെ വേരുകൾ, അകൽച്ചകൾ, കൂട്ടായ നിയന്ത്രണങ്ങൾ എന്നിവ വെളിപ്പെടുത്തുന്ന അവരുടെ ധൈര്യത്തിനും ക്ലിനിക്കൽ അക്വിറ്റിക്കും" അവർക്ക് 2022 ലെ സാഹിത്യത്തിനുള്ള നോബൽ സമ്മാനം നൽകുമെന്ന് പ്രഖ്യാപിച്ചു. സാഹിത്യ നോബൽ സമ്മാനം ലഭിക്കുന്ന 16-ാമത്തെ ഫ്രഞ്ച് എഴുത്തുകാരിയും ആദ്യത്തെ ഫ്രഞ്ച് വനിതയുമാണ് എർനൊ. അവരെ അഭിനന്ദിച്ചുകൊണ്ട്, ഫ്രാൻസ് പ്രസിഡന്റ് ഇമ്മാനുവൽ മാക്രോൺ, അവർ "സ്ത്രീകളുടെയും മറക്കപ്പെട്ടവരുടെയും സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ" ശബ്ദമായിരുന്നു എന്ന് പറഞ്ഞു.

അവരുടെ പല കൃതികളും ഇംഗ്ലീഷിലേക്ക് വിവർത്തനം ചെയ്യുകയും സെവൻ സ്റ്റോറീസ് പ്രസ്സ് പ്രസിദ്ധീകരിക്കുകയും ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. പ്രസ് അതിന്റെ പേര് സ്വീകരിച്ച ഏഴ് സ്ഥാപക എഴുത്തുകാരിൽ ഒരാളാണ് എർനോ.

വ്യക്തി ജീവിതം
അവർ ഫിലിപ്പ് എർനോയെ വിവാഹം കഴിച്ചിരുന്നു, അവർക്ക് രണ്ട് ആൺമക്കളുണ്ട്. 1980-കളുടെ തുടക്കത്തിൽ ദമ്പതികൾ വേർപിരിഞ്ഞു.

 പുരസ്കാരങ്ങളും വിശേഷണങ്ങളും 

 1977 Ce qu'ils disent ou rien എന്ന നോവലിന് പ്രിക്സ് ഡി ഹോണർ
 1984 ലാ പ്ലേസിന് 1984 പ്രിക്സ് റെനൗഡോട്ട്
 2008 ലെസ് ആനീസിന് പ്രിക്സ് മാർഗെറൈറ്റ്-ഡ്യൂറസ്
 2008 ലെസ് ആനീസിന് ഫ്രാങ്കോയിസ്-മൗറിയക് പ്രിക്സ്
 2008 പ്രിക്സ് ഡി ലാ ലാംഗ് ഫ്രാങ്കൈസ് അവരുടെ സാഹിത്യത്തിലെ സമഗ്ര സംഭാവനയ്ക്ക്
 2014 സെർജി-പോണ്ടോയിസ് സർവകലാശാലയിൽ നിന്നുള്ള ഡോക്ടർ ഹോണറിസ് കോസ
 2016 ലെ സ്ട്രെഗ യൂറോപ്യൻ പ്രൈസ്, ദി ഇയേഴ്സ്ന്റെ ഇറ്റാലിയൻ ഭാഷ വിവർത്തനം Gli Anni (L'Orma)യ്ക്ക്
 2017 അവരുടെ സാഹിത്യത്തിലെ സമഗ്ര സംഭാവനയ്ക്ക് സിവിൽ സൊസൈറ്റി ഓഫ് മൾട്ടിമീഡിയ ഒതേഴ്സ് പ്രിക്സ് മാർഗറൈറ്റ്-യുർസെനാർ സമ്മാനിച്ചു.
 2018 സാഹിത്യത്തിലെ സമഗ്ര സംഭാവനയ്ക്ക് പ്രീമിയോ ഹെമിംഗ്‌വേ പുരസ്കാരം
 2019 പ്രിക്സ് ഫോർമെന്റർ
 ഉന ഡോണയ്ക്കായി 2019 പ്രീമിയോ ഗ്രിഗർ വോൺ റെസോറി
 2019 വർഷത്തെ മാൻ ബുക്കർ ഇന്റർനാഷണൽ പ്രൈസിനായി ഷോർട്ട് ലിസ്റ്റിൽ ഉൾപ്പെട്ടു
 2021: റോയൽ സൊസൈറ്റി ഓഫ് ലിറ്ററേച്ചർ ഇന്റർനാഷണൽ റൈറ്ററായി തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടു
 2022: സാഹിത്യത്തിനുള്ള നോബൽ സമ്മാനം
 കൂടാതെ, ഫ്രഞ്ച് പുരസ്കാരം ആനി-എർനോ അവാർഡ് (Prix Annie-Ernaux) അവരുടെ പേരിൽ ഉള്ളതാണ്.

 കൃതികൾ 

 ലെസ് ആർമൊറീസ് വൈഡ്സ് (Les Armoires vides), പാരീസ്, ഗല്ലിമാർഡ്, 1974; ഗല്ലിമാർഡ്, 1984, 

 സെ ക്വിൽസ് ഡിസെൻ്റ് ഔ റീൻ (Ce qu'ils disent ou rien), പാരീസ്, ഗല്ലിമാർഡ്, 1977; ഫ്രഞ്ച് & യൂറോപ്യൻ പബ്ലിക്കേഷൻസ്, ഇൻകോർപ്പറേറ്റഡ്, 1989, 

 ലാ ഫെമ്മെ ഗിലീ (La Femme gelée), പാരീസ്, ഗല്ലിമാർഡ്, 1981; ഫ്രഞ്ച് & യൂറോപ്യൻ പബ്ലിക്കേഷൻസ്, ഇൻകോർപ്പറേറ്റഡ്, 1987, 

 ലാ പ്ലേസ് (La Place), പാരീസ്, ഗല്ലിമാർഡ്, 1983; ഡിസ്ട്രിബുക്ക്സ് Inc, 1992, 


 ഉനെ ഫെമ്മെ (Une Femme), പാരീസ്, ഗല്ലിമാർഡ്, 1987

 പാഷൻ സിമ്പിൾ (Passion simple), പാരീസ്, ഗല്ലിമാർഡ്, 1991; ഗല്ലിമാർഡ്, 1993, 

 ജേണൽ ഡു ഡെഹോർസ് (Journal du dehors), പാരീസ്, ഗല്ലിമാർഡ്, 1993

 ലാ ഹൊണ്ടെ (La Honte), പാരീസ്, ഗല്ലിമാർഡ്, 1997
 ഷേം, വിവർത്തകൻ താന്യ ലെസ്ലി, സെവൻ സ്റ്റോറീസ് പ്രസ്, 1998, 
 ജെ നെ സൂയിസ് പാസ്സോർട്ടി ഡെ മാ നൂയിറ്റ് (Je ne suis pas sortie de ma nuit), പാരീസ്, ഗല്ലിമാർഡ്, 1997

 ലാ വിയെ എക്സ്റ്റീരിയർ: 1993-1999 (La Vie extérieure : 1993-1999), പാരീസ്, ഗല്ലിമാർഡ്, 2000

 എൽ'എവിനെമെൻ്റ് (L'Événement), പാരീസ്, ഗല്ലിമാർഡ്, 2000, 

 ഹാപ്പനിങ്, വിവർത്തകൻ താന്യ ലെസ്ലി, സെവൻ സ്റ്റോറീസ് പ്രസ്, 2001
 സെ പെഡ്രെ (Se perdre), പാരീസ്, ഗല്ലിമാർഡ്, 2001
 ഗെറ്റിംഗ് ലോസ്റ്റ്, വിവർത്തകൻ അല്ലിസൺ എൽ. സ്ട്രെയർ, സെവൻ സ്റ്റോറീസ് പ്രസ്, 2022
 എൽ'ഒക്കുപേഷൽ (L'Occupation), പാരീസ്, ഗല്ലിമാർഡ്, 2002

 എൽ'യൂസേജ് ഡി ലാ ഫോട്ടോ (L'Usage de la photo), മാർക്ക് മേരിയോടൊപ്പം, പാരീസ്, ഗല്ലിമാർഡ്, 2005
 ലെസ് ആനീസ് (Les Années), പാരീസ്, ഗല്ലിമാർഡ്, 2008,  

 എൽ'ഓട്രേ ഫില്ലേ (L'Autre fille J, പാരീസ്, നിൽ 2011 
 എൽ'അറ്റെലിയർ നോയ്ർ (L'Atelier noir ), പാരിസ്, എഡിഷൻസ് ഡെസ് ബസ്ക്ലാറ്റ്സ്, 2011
 എക്റൈർ ലാ വീ (Écrire la vie), പാരീസ്, ഗല്ലിമാർഡ്, 2011
 റെറ്റൂർ അ യെട്ടോട്ട് (Retour à Yvetot), എഡിഷൻസ് ഡു മൗകൺഡുറ്റ്, 2013
 റിഗാഡേ ലെസ് ലൂമിയേഴ്സ് മോൻ അമോർ (Regarde les lumières mon amour), സീയൂൾ, 2014
 മെമോയ്ർ ഡെ ഫില്ലെ (Mémoire de fille), ഗല്ലിമാർഡ്, 2016

 ഹോട്ടൽ കാസനോവ (Hôtel Casanova), ഗല്ലിമാർഡ് ഫോളിയോ, 2020
 ലെ ജീയൂൺ ഹൊമ്മെ (Le jeune homme), ഗല്ലിമാർഡ്, 2022

 അവലംബം 

 പുറം കണ്ണികൾ 


 Critical bibliography (Auteurs.contemporain.info)

വർഗ്ഗം:സാഹിത്യത്തിനുള്ള നോബൽ സമ്മാന ജേതാക്കൾ
വർഗ്ഗം:ജീവിച്ചിരിക്കുന്നവർ
വർഗ്ഗം:ഫ്രഞ്ച് വനിതാ നോവലിസ്റ്റുകൾ
വർഗ്ഗം:1940-ൽ ജനിച്ചവർ