അന്ന സാറ കുഗ്ലർ

അന്ന സാറ കുഗ്ലർ (1856 ഏപ്രിൽ 19 – 26 ജൂലൈ 1930) അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളിലെ ഇവാഞ്ചലിക്കൽ ലൂഥറൻ ജനറൽ സിനഡിന്റെ ആദ്യത്തെ മെഡിക്കൽ മിഷനറിയായിരുന്നു. ഇംഗ്ലീഷ്:Anna Sarah Kugler. 47 വർഷം ഇന്ത്യയിൽ സേവനമനുഷ്ഠിച്ചു.  അവർ ആന്ധ്രാപ്രദേശിലെ ഗുണ്ടൂരിൽ ഒരു ആശുപത്രി സ്ഥാപിച്ചു, അത് പിന്നീട് അവളുടെ പേരിൽ അറിയപ്പെട്ടു.

 ജീവിതരേഖ 
1856 ഏപ്രിൽ 19-ന് പെൻസിൽവാനിയയിലെ മോണ്ട്ഗോമറി കൗണ്ടിയിലെ ആർഡ്മോറിൽ ചാൾസ് കുഗ്ലറുടെയും ഹാരിയറ്റ് എസ്. ഷെഫിന്റെയും മകളായി അന്ന ജനിച്ചു.  അവൾ ബ്രൈൻ മാവറിലെ ഒരു സ്വകാര്യ സ്കൂളിൽ പ്രാഥമിക വിദ്യാഭ്യാസം നടത്തി. ഫിലാഡൽഫിയയിലെ ഫ്രണ്ട്സ് സെൻട്രൽ ഹൈസ്കൂളിൽ നിന്ന് ബിരുദം നേടി. തുടർന്ന് അന്ന പെൻസിൽവാനിയയിലെ വുമൺസ് മെഡിക്കൽ കോളേജിൽ ചേർന്നു, 1879  ൽ ബിരുദം നേടി. നോറിസ്‌റ്റൗൺ സ്‌റ്റേറ്റ് ഹോസ്പിറ്റലിലെ വനിതാ വിഭാഗത്തിൽ രണ്ടു വർഷം പരിശീലനം നടത്തി. 

 ഔദ്യോഗിക ജീവിതം 
1882-ൽ, ഇന്ത്യയിൽ സേവനമനുഷ്ഠിക്കുന്ന ലൂഥറൻ മിഷനറിയായിരുന്ന റെവറന്റ് ആദം ഡി. റോവിൽ നിന്ന് അവർക്ക് ഒരു കത്ത് ലഭിച്ചു. സ്ത്രീകളെ സേവിക്കാൻ ഇന്ത്യക്ക് മെഡിക്കൽ മിഷനറിമാരെ അടിയന്തിരമായി ആവശ്യമാണെന്നായിരുന്നു കത്തിലെ ഉള്ളടക്കം.  അമേരിക്കയിലെ ലൂഥറൻ ചർച്ചിന്റെ ജനറൽ സിനഡിന്റെ വുമൺസ് ഹോം ആൻഡ് ഫോറിൻ മിഷനറി സൊസൈറ്റിയിലേക്ക് സ്പോൺസർഷിപ്പിന് അപേക്ഷിക്കാൻ അന്ന തീരുമാനിച്ചു. എന്നാൽ "ഇത്തരത്തിലുള്ള ജോലി ഏറ്റെടുക്കാൻ ഇതുവരെ തയ്യാറായിട്ടില്ല" (അതായത്, മെഡിക്കൽ മിഷൻ) എന്നത് സിനഡ് പ്രസ്താവിച്ചു എങ്കിലും അന്തഃപുരങ്ങളിൽ താമസിക്കുന്ന മുസ്ലീം സ്ത്രീകൾക്ക് അധ്യാപികയായി അവരെ ഇന്ത്യയിലേക്ക് അയക്കാൻ തയ്യാറാണെന്ന് സിനഡ് ബോർഡ് പറഞ്ഞു.  ഇന്ത്യയിൽ മെഡിക്കൽ ജോലികൾ സ്ഥാപിക്കാൻ ബോർഡിനെ ബോധ്യപ്പെടുത്താൻ കഴിയുമെന്ന് ഉറപ്പുള്ളതിനാൽ അവൾ ആ ക്ഷണം സ്വീകരിക്കുകയും അതിന്റെ തുടക്കത്തിൽ തന്നെ പ്രവർത്തിക്കാനും അവൾ ആഗ്രഹിച്ചു.  1883 ഓഗസ്റ്റ് 25 ന് അവൾ ഇന്ത്യയിലേക്ക് കപ്പൽ കയറി 1883 നവംബർ 29 ന് എത്തി. ആന്ധ്രാപ്രദേശിലെ ഗുണ്ടൂരിലേക്കാണ് അവളെ നിയമിച്ചത്.

അധ്യാപന ചുമതലകൾ കൂടാതെ, മുമ്പ് പ്രാകൃതമായ വൈദ്യസഹായം മാത്രം ലഭിച്ചിരുന്ന പ്രാദേശിക സ്ത്രീകൾക്ക് അന്ന വൈദ്യശാസ്ത്രം ചികിത്സ നൽകി. ജാതിയുടെയും വംശത്തിന്റെയും പരിമിതികളാൽ അവളുടെ ജോലി തടസ്സപ്പെട്ടു - ഒരു വെളുത്ത സ്ത്രീ എന്ന നിലയിൽ ഉയർന്ന ജാതി ഹിന്ദുക്കൾ അവളെ "അശുദ്ധി" ആയി കണക്കാക്കി - എന്നാൽ ഇതിനെ കുറിച്ച് അവൾ പറഞ്ഞത് "അതെല്ലാം പിന്നീട് വന്നവർക്ക് വഴികാട്ടിയായിരുന്നു. "  എന്നായിരുന്നു. നിയന്ത്രണങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നിട്ടും, ഗുണ്ടൂരിലെ ആദ്യ വർഷത്തിൽ അന്ന 185 രോഗികളെ അവരുടെ വീടുകളിലും 276 പേരെ അന്ന താമസിച്ചിരുന്ന സെനാന വീട്ടിലും ചികിത്സിച്ചു. അവളുടെ മുദ്രാവാക്യം "യേശുവിനുവേണ്ടി ഞങ്ങൾ നിങ്ങളുടെ ദാസന്മാർ" എന്നതായിരുന്നു. 

അവൾ അദ്ധ്യാപനം തുടരുകയും ഹിന്ദു ഗേൾസ് സ്കൂളിന്റെയും ഗേൾസ് ബോർഡിംഗ് സ്കൂളിന്റെയും ചുമതല വഹിക്കുകയും ചെയ്തു.  അവസനം1885 ഡിസംബറിൽ അവളെ ഒരു മെഡിക്കൽ മിഷനറിയായി തന്നെ നിയമിച്ചു.  അവൾ ഉടൻ തന്നെ ഒരു ആശുപത്രിയും ഡിസ്പെൻസറിയും ആസൂത്രണം ചെയ്യാൻ തുടങ്ങി. 1889 മുതൽ 1891 വരെ അവൾ അവധിയിൽ അമേരിക്കയിൽ തിരിച്ചെത്തി; അവൾ തന്റെ ബിരുദാനന്തര പഠനങ്ങൾ പൂർത്തിയാക്കാനും ആശുപത്രി കെട്ടിടങ്ങളും ഉപകരണങ്ങളും പഠിക്കാനും സമയം ഉപയോഗിച്ചു. അവൾ ഇന്ത്യയിലേക്ക് മടങ്ങിയെത്തിയപ്പോൾ അവൾ സമ്പാദിച്ച സുമനസ്സുകൾ വഴിയുള്ള സംഭാവനകളും സഹ മിഷണറിമാർ തന്ന പണവും ഉപയോഗിച്ച് 18 ഏക്കർ സ്ഥലം വാങ്ങാൻ അവൾക്ക് കഴിഞ്ഞു,

1893 ഫെബ്രുവരിയിൽ ആ സ്ഥലത്ത് ഒരു ഡിസ്പെൻസറി തുറന്നു, അതേ വർഷം തന്നെ അമേരിക്കൻ ഇവാഞ്ചലിക്കൽ ലൂഥറൻ മിഷൻ ഹോസ്പിറ്റലിന്റെ സ്ഥാപനശില സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടു. 1897 ജൂൺ 23 ന് ആശുപത്രി തന്നെ തുറന്നു. 50 കിടക്കകളുള്ള ആശുപത്രിയായിരുന്നു ഇത്, ഇന്ത്യയിലെ ഏറ്റവും മികച്ച ആശുപത്രികളിലൊന്നായി ഇത് കണക്കാക്കപ്പെട്ടു. എല്ലൂരിലെ ഭുയംഗ റാവു ബഹാദൂർ എന്ന ഒരു പ്രാദേശിക രാജാവ്, ഡോ. കുഗ്ലറുടെ ഭാര്യയെ ചികിത്സിക്കുകയും അവരുടെ മകനെ പ്രസവിക്കുകയും ചെയ്തതിന് ശേഷം ഡോ. കുഗ്ലറുടെ പ്രവർത്തനത്തെ പിന്തുണച്ചു, കൂടാതെ അദ്ദേഹം "റാവു ചിന്നമഗരി സത്രം" ആശുപത്രിക്ക് എതിർവശത്തുള്ള വിശ്രമ കേന്ദ്രമായി സംഭാവന ചെയ്തു, അവിടെ ഹിന്ദു കുടുംബങ്ങൾക്ക്  അവരുടെ ബന്ധുക്കൾ ചികിത്സയിലായിരിക്കുമ്പോൾ താമസിക്കാൻ സാധിച്ചു.

1895-ൽ അവൾ മറ്റ് മിഷൻ ചുമതലകളിൽ നിന്ന് മോചിതയായി. അതോടെ വൈദ്യശാസ്ത്ര ജോലിയിൽ മുഴുസമയവും സ്വയം സമർപ്പിക്കാൻ അവൾക്ക് കഴിഞ്ഞു. ഡിസ്പെൻസറിയിലെയും ആശുപത്രിയിലെയും അവളുടെ ചുമതലകൾ കൂടാതെ, ദക്ഷിണേന്ത്യയിലുടനീളമുള്ള മറ്റ് ഗ്രാമങ്ങളിൽ ഡിസ്പെൻസറികൾ തുറക്കാൻ അന്ന പ്രവർത്തിച്ചു; ആശുപത്രിയിൽ കുട്ടികളുടെ വാർഡ്, പ്രസവ വാർഡ്, ഓപ്പറേഷൻ റൂം എന്നിവയ്ക്കായി ഫണ്ട് സമാഹരിച്ചു; റെന്റചിന്തലയിൽ മെഡിക്കൽ ജോലിയും ചെയ്തു.

1928-ൽ യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സിൽ അവധിയിലായിരിക്കുമ്പോൾ, ഭാവിയിലെ മെഡിക്കൽ മിഷനറിമാർക്കുള്ള വഴികാട്ടിയായി ഉദ്ദേശിച്ചുകൊണ്ട് അന്ന ഗുണ്ടൂർ മിഷൻ ഹോസ്പിറ്റൽ എന്ന ആത്മകഥ എഴുതി.  

 അംഗീകാരം 
അവളുടെ പ്രവർത്തനത്തിനുള്ള അംഗീകാരമായി അവർക്ക് രണ്ട് തവണ (1905 ലും 1917 ലും) കൈസർ-ഇ-ഹിന്ദ് മെഡൽ ലഭിച്ചു, ഇത് ബ്രിട്ടീഷ് രാജ് കാലത്ത് പട്ടാളക്കാരല്ലാത്ത സാധാരണക്കാർക്ക് അവരുടെ സേവനങ്ങൾക്ക് നൽകി വന്ന വിശിഷ്ട ബഹുമതിയാണ്.

1925-ൽ ക്ഷീണം മൂലം അവൾ അവധിയെടുത്ത്, സുഖം പ്രാപിക്കാൻ രണ്ട് വർഷത്തേക്ക് അമേരിക്കയിലേക്ക് മടങ്ങി. വിനാശകരമായ അനീമിയ ഉണ്ടായിരുന്നിട്ടും അവളുടെ ജോലി തുടരാൻ അവൾ ഇന്ത്യയിലേക്ക് മടങ്ങി. 1930 ജൂലൈ 26-ന് ഗുണ്ടൂരിലെ സ്വന്തം ആശുപത്രിയിൽ വച്ച് അന്ന മരിച്ചു. പെൻസിൽവാനിയയിലെ ആർഡ്‌മോറിലെ സെന്റ് പോൾസ് ലൂഥറൻ സെമിത്തേരിയിൽ അവളുടെ സ്മാരകമുണ്ടെങ്കിലും ഗുണ്ടൂരിലാണ് അവളെ അടക്കം ചെയ്തത്.    മരണത്തിന് തൊട്ടുമുമ്പ് അവൾ തന്റെ സഹപ്രവർത്തകയും അടുത്ത സഹകാരിയുമായ ഡോ. ഐഡ സ്‌കഡറിനോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞതായി റിപ്പോർട്ടുണ്ട്, "ഞാൻ സുഖം പ്രാപിക്കാനും കൂടുതൽ കാലം പ്രവർത്തിക്കാനും ആഗ്രഹിക്കുന്നു, കാരണം ഞാൻ അമ്പത് വർഷമായി ഇന്ത്യയെ സേവിച്ചതായി തോന്നാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. നാൽപ്പത്തിയേഴു വർഷം മാത്രം ഞാൻ സേവിച്ചു." അവളുടെ മരണശേഷം അന്ന സ്ഥാപിച്ച ആശുപത്രി അവളുടെ ബഹുമാനാർത്ഥം കുഗ്ലർ ഹോസ്പിറ്റൽ എന്ന് പുനർനാമകരണം ചെയ്യപ്പെട്ടു.

 റഫറൻസുകൾ 

വർഗ്ഗം:ഇവാഞ്ചെലിക്കലുകൾ
വർഗ്ഗം:ഏപ്രിൽ 19-ന് ജനിച്ചവർ
വർഗ്ഗം:1856-ൽ ജനിച്ചവർ
വർഗ്ഗം:ജൂലൈ 26-ന് മരിച്ചവർ
വർഗ്ഗം:1930-ൽ മരിച്ചവർ