വളകാപ്പ്

വലത്ത്‌|ലഘുചിത്രം|250x250ബിന്ദു|വളക്കാപ്പിനുള്ള വളകൾ
വളകാപ്പ് (തമിഴ്:വളൈകാപ്പു (வளைகாப்பு)) ബേബി ഷവർ പോലെയുള്ള ഒരു ഗർഭകാല ചടങ്ങാണ് അല്ലെങ്കിൽ ആഘോഷമാണ്, ഇംഗ്ലീഷ്: Valakaappu. ഇത് ദക്ഷിണേന്ത്യൻ സ്ത്രീകൾ തമിഴ്നാട്ടിലും തെലങ്കാനയിലും ആണ് നടത്തുന്നു, കേരളത്തിൽ ഇത് ആചാരം അല്ല. ഇത് ഗർഭിണിയായ സ്ത്രീയെ അനുഗ്രഹിക്കാനും അവളുടെ പ്രത്യുൽപ്പാദനം ആഘോഷിക്കാനും കുഞ്ഞിനും അമ്മയ്ക്കും ഒരുക്കാനുമാണ്. - സുരക്ഷിതമായ ജനനത്തിനായി. ഇത് സാധാരണയായി ഗർഭത്തിൻറെ 7-ാം മാസത്തിലോ 9-ാം മാസത്തിലോ നടത്തപ്പെടുന്നു. പ്രദേശത്തെ നഗര-ഗ്രാമീണ ജനവിഭാഗങ്ങൾക്കിടയിൽ ഇത് വ്യാപകമാണ്. 

 പദോൽപത്തി 
വളകൾ എന്നർഥമുള്ള രണ്ട് തമിഴ് പദങ്ങളുമായി ഈ പദോൽപ്പത്തിയെ ബന്ധപ്പെടുത്താം: വലയാൽ (വളയൽ) ഇത് സാധാരണയായി ഒരു ഗ്ലാസ് വളയാണ്, കൂടാതെ കാപ്പു (കാപ്പു), ഇത് പലപ്പോഴും കട്ടിയുള്ളതും ചെമ്പോ സ്വർണ്ണമോ കൊണ്ട് നിർമ്മിച്ചതുമാണ്.

 ചരിത്രം 
ക്രി.മു. നാലാം നൂറ്റാണ്ടിലെ സീമന്തത്തിന്റെയും സിമന്തോന്നയനയുടെയും കൂടുതൽ ഔപചാരിക പാരമ്പര്യങ്ങളുമായി ഇത് ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു, കൽപ സൂത്രങ്ങളിൽ രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്, ഒരുപക്ഷേ ജൈന ( മഹാവീരൻ ) യുടെ ഭാഗവും അൽപ്പം പിന്നീടുള്ളതും എന്നാൽ സമകാലീനവുമായ, ബുദ്ധമത പാരമ്പര്യങ്ങൾ (ആറാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ ആദ്യകാലമാണ്. BCE). ദക്ഷിണേന്ത്യയിൽ ഇത് വ്യാപകമാണ്. വളകൾ കൈമാറ്റത്തിൽ മാത്രമായി പരിമിതപ്പെടുത്തിയിരുന്ന ഒരു ലളിതമായ ചടങ്ങായിരുന്നു വളകാപ്പ്. എന്നാൽ വളയ്‌ക്കാപ്പ് കൂടുതൽ പ്രചാരത്തിലായതോടെ അത് കൂടുതൽ ആഡംബരമായി വളർന്നു, 1980-കൾ മുതൽ ഇത് കൂടുതൽ വിപുലമായി ആഘോഷിക്കപ്പെട്ടുവെന്ന് ഈ സമ്പ്രദായത്തെക്കുറിച്ച് പഠിച്ച നരവംശശാസ്ത്രജ്ഞർ പറയുന്നു. ആഭരണങ്ങൾ, സാരികൾ, വീട്ടുപകരണങ്ങൾ, സ്വർണ്ണാഭരണങ്ങൾ എന്നിവയുൾപ്പെടെയുള്ള സമ്മാനങ്ങൾക്കൊപ്പം "മനോഹരവും ആഡംബരവും" കൊണ്ടാണ് ഇത് നടത്തുന്നത്. 

 ഉദ്ദേശം 
ആകാൻ പോകുന്ന അമ്മയുടെ കൈത്തണ്ടയിൽ ഒറ്റ സംഖ്യകളിൽ ഗ്ലാസ് വളകൾ (ചുവപ്പും പച്ചയും) കൊണ്ട് അലങ്കരിക്കുന്നു. വളയുടെ ശബ്ദം കുട്ടിയുടെ ഇന്ദ്രിയങ്ങളെയും തലച്ചോറിന്റെ പ്രവർത്തനത്തെയും പ്രേരിപ്പിക്കുമെന്ന് വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നു. ഗര്ഭപിണ്ഡത്തിന്റെ കേൾവി 7-ാം മാസത്തിൽ ആരംഭിക്കുന്നുവെന്നതും എല്ലാവർക്കും അറിയാം.  ചടങ്ങിൽ സ്ത്രീകൾ ഗാനങ്ങളും ആലപിക്കുന്നു. ചന്ദനവും മഞ്ഞളും കൊണ്ട് ഉണ്ടാക്കിയ പേസ്റ്റ് അമ്മയുടെ കൈകളിലും മുഖത്തും പുരട്ടുന്നത് ശരീരത്തിന്റെ ചൂട് കുറയ്ക്കാനും അമ്മയേയും കുഞ്ഞിനേയും പ്രസവത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഭയം, ഉത്കണ്ഠ എന്നിവയിൽ നിന്ന് ശാന്തമാക്കും എന്ന് വിശ്വാസത്തിലാണ്. ഇത് അണുനാശിനിയായും പ്രവർത്തിക്കും.  അതിഥികൾ അവളുടെ കൈത്തണ്ടയിൽ ഒരു മാലയും വളകളും വയ്ക്കുകയും അവളെ പുഷ്പങ്ങൾ കൊണ്ട് കുളിപ്പിക്കുകയും സുരക്ഷിതമായ പ്രസവത്തിനായി ആശംസകളും പ്രാർത്ഥനകളും നൽകുകയും ചെയ്യുന്നു.  ദുഷിച്ച കണ്ണ്, ദുഷ്ടാത്മാക്കൾ, പ്രേതങ്ങൾ എന്നിവയ്ക്ക് ഇരയാകുന്ന ഗർഭിണിയായ സ്ത്രീയെ ബഹുമാനിക്കുകയും സംരക്ഷിക്കുകയും ആരോഗ്യമുള്ള ഒരു കുട്ടിയുടെ ജനനം ഉറപ്പാക്കുകയും ചെയ്യുക എന്നതാണ് ചടങ്ങിന്റെ മറ്റൊരു ലക്ഷ്യം. ആഘോഷത്തിന് ശേഷം, ഗർഭത്തിൻറെ അവസാന ആഴ്ചകളിൽ അമ്മ മാതാപിതാക്കളുടെ വീട്ടിൽ വിശ്രമിക്കുന്നു. 

 ഭക്ഷണം 
ചില തമിഴ് പാരമ്പര്യമനുസരിച്ച്, വരാൻ പോകുന്ന അമ്മയ്ക്ക് ഏഴ് തരം ചോറും പലഹാരങ്ങളും വിളമ്പുന്നു. പുളി ചോറ്, നാരങ്ങാ ചോറ്, തൈര് ചോറ്, മാങ്ങാ ചോറ്, പുതിന ചോറ്, തക്കാളി ചോറ്, തേങ്ങാ ചോറ് എന്നിവയാണ് അരി തരങ്ങൾ. പലതരം പായസങ്ങൾ ( ജവരിസി, പരുപ്പ് പായസം ), ഫ്രൂട്ട് സാലഡ്, ബംഗാൾ ലഡ്ഡു, മൾട്ടിഗ്രെയിൻ ലഡ്ഡു, ഗുലാബ് ജാമൂൺ തുടങ്ങിയ മധുരപലഹാരങ്ങൾ വിളമ്പുന്നു. ഇഞ്ചി, ഈന്തപ്പന ശർക്കര ( കറുപ്പെട്ടി  ), ഓമം  ( കാരം ) എന്നിവയും മറ്റ് ഇനങ്ങളും കൊണ്ട് നിർമ്മിച്ച ആരോഗ്യകരമായ ലഡ്ഡു നല്ല ദഹനത്തിനായി വിളമ്പുന്നു. അതിഥികളല്ല, കുട്ടിയുടെയും വരാൻ പോകുന്ന അമ്മയുടെയും ആരോഗ്യത്തെ കേന്ദ്രീകരിച്ചാണ് വിരുന്ന്. വെജിറ്റേറിയൻ ഭക്ഷണം സാധാരണയായി അതിഥികൾക്ക് വിളമ്പുന്നത് പ്രധാനമായും ചോറ്, സാമ്പാർ, 3 തരം പച്ചക്കറികൾ, ഒരു മധുരപലഹാരം എന്നിവയാണ്.

 സമാനമായ ചടങ്ങുകൾ മറ്റു സ്ഥലങ്ങളിൽ 
ബംഗാളി (ഷാദ് എന്ന് വിളിക്കുന്നവർ), മറാത്തി, കൊങ്കണി സ്ത്രീകൾ (ചടങ്ങിനെ ദോഹലെ ജേവൻ [डोहाळे जेवण] എന്ന് വിളിക്കുന്നവർ), പഞ്ചാബി സ്ത്രീകൾ ( ഗോദ്-ഭാരായി എന്ന് വിളിക്കുന്നവർ)  സിന്ധി സ്ത്രീകൾ, മാർവാടി സ്ത്രീകൾ.ഉൾപ്പെടെ, ഇന്ത്യയുടെ മറ്റ് ഭാഗങ്ങളിലും പാകിസ്ഥാനിലും സമാനമായ ചടങ്ങുകൾ നടക്കുന്നു.,   ബേബി ഷവർ എന്ന ആശയത്തിന് സമാനമാണ് ഇത്.

 റഫറൻസുകൾ