നെയാദ്

നെപ്ട്യൂൺ ഗ്രഹത്തിന്റെ ഏറ്റവും അടുത്തുള്ള ആന്തരിക ഉപഗ്രഹമാണ് നയാദ്. ഗ്രീക്ക് ഐതിഹ്യങ്ങളിലെ ശുദ്ധജല ദേവതകളായ നായിയാഡുകളുടെ പേരാണ് ഈ ഉപഗ്രഹത്തിന് നൽകിയിരിക്കുന്നത്. നെപ്ട്യൂണിന്റെ വലയ വ്യൂഹത്തിൽ ഭ്രമണം ചെയ്യുന്ന ഏഴ് റെഗുലർ ഉപഗ്രഹങ്ങളിൽ ഒന്നാണിത്.

കണ്ടെത്തലും നാമകരണവും 
1989 സെപ്റ്റംബറിൽ വോയേജർ 2 ബഹിരാകാശ പേടകം എടുത്ത ചിത്രങ്ങൾ വിശകലനം ചെയ്ത വോയേജർ ഇമേജിംഗ് ടീം ആണ് നയാദിനെ കണ്ടെത്തിയത്. വോയേജർ 2 ദൗത്യത്തിനിടെ കണ്ടെത്തിയ അവസാനത്തെ ഉപഗ്രഹമായിരുന്നു ഇത്.
കണ്ടെത്തലിനെ തുടർന്ന് ഇതിന് S/1989 N 6 എന്ന താൽക്കാലിക നാമം നൽകി.
1991 സെപ്റ്റംബർ 16-ന് ഇതിന് ഔദ്യോഗികമായി നയാദ് എന്ന് പേര് നൽകി.

 ഭൗതിക സവിശേഷതകൾ 
നയാദ് ക്രമരഹിതമായ ആകൃതിയുള്ള ഒരു ചെറിയ ഉപഗ്രഹമാണ്. ഇതിന്റെ ആകൃതി ഉരുളക്കിഴങ്ങിനോട് സാമ്യമുള്ളതായി കണക്കാക്കുന്നു. ഉപഗ്രഹ രൂപീകരണത്തിന് ശേഷം ഇതിന്റെ ആന്തരിക ഘടനയിൽ കാര്യമായ മാറ്റങ്ങൾ സംഭവിച്ചിട്ടില്ല. നയാദ്, ട്രൈറ്റോൺ ഉപഗ്രഹത്തെ നെപ്ട്യൂൺ പിടിച്ചെടുത്തപ്പോൾ തകർന്നടിഞ്ഞ യഥാർത്ഥ ഉപഗ്രഹങ്ങളുടെ അവശിഷ്ടങ്ങൾ കൂടിച്ചേർന്നുണ്ടായ "റബ്ബിൾ പൈൽ" (ശിഥിലകൂമ്പാരം) ആകാനാണ് സാധ്യത.

 ഭ്രമണപഥ സവിശേഷതകൾ 
നയാദിൻ്റെ ഭ്രമണപഥം നെപ്ട്യൂണിനോട് ഏറ്റവും അടുത്താണ്. ഇതിന്റെ ഭ്രമണകാലം നെപ്ട്യൂണിന്റെ ഭ്രമണകാലത്തേക്കാൾ വളരെ കുറവാണ്.
നയാദിൻ്റെ ഭ്രമണ വേഗത നെപ്ട്യൂണിന്റെ ഭ്രമണ വേഗതയേക്കാൾ കൂടുതലായതിനാൽ, നെപ്ട്യൂണുമായുള്ള വേലിയേറ്റ ബലങ്ങൾ കാരണം ഉപഗ്രഹത്തിന്റെ ഭ്രമണപഥം സ്ഥിരമായി ശോഷിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണ് . ആത്യന്തികമായി, ഇത് ഒന്നുകിൽ നെപ്ട്യൂണിന്റെ അന്തരീക്ഷത്തിൽ തകർന്നുവീഴുകയോ അല്ലെങ്കിൽ ശക്തമായ ഗുരുത്വാകർഷണ ബലത്താൽ ചിതറിപ്പോകുകയും ഒരു പുതിയ ഗ്രഹവലയം രൂപപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യും.
നയാദ്, അതിന് തൊട്ടടുത്തുള്ള ഉപഗ്രഹമായ തലാസ്സയുമായി ഒരു അദ്വിതീയമായ ഓർബിറ്റൽ അനുരണനത്തിൽ ആണ് ഭ്രമണം ചെയ്യുന്നത്. ഈ അനുരണനം കാരണം, നയാദിന്റെ ഭ്രമണപഥം നെപ്ട്യൂണിന്റെ ഭൂമധ്യരേഖാതലത്തിൽ നിന്ന് 5° ചെരിഞ്ഞാണ് കാണപ്പെടുന്നത്. തലാസ്സയെ കടന്നുപോകുമ്പോൾ നയാദ് ഒന്നിടവിട്ട തവണ മുകളിലൂടെയും താഴെയും സഞ്ചരിച്ച് കൂട്ടിയിടി ഒഴിവാക്കുന്ന ഈ പ്രതിഭാസത്തെ "ഒഴിവാക്കൽ നൃത്തം" എന്ന് ശാസ്ത്രജ്ഞർ വിശേഷിപ്പിക്കുന്നു.