സെനി റെബാബ്

അക്ബർ ചക്രവർത്തിയുടെ കാലത്തെ പ്രശസ്ത സംഗീതജ്ഞൻ താൻസൻ വികസിപ്പിച്ചെടുത്തതായി വിശ്വസിക്കുന്ന ഒരു  സ്ട്രിംഗ് സംഗീതോപകരണമാണ് സെനി റെബാബ് ( പഞ്ചാബി : ਸੇਨੀ). ഇപ്പോൾ, ഇത് സിഖ് സംഗീതവുമായി കൂടുതൽ ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

റബാബികൾ, റാഗികൾ, ധാദികൾ എന്നിങ്ങനെ മൂന്ന് തരം സിഖ് സംഗീതജ്ഞൻ സിഖ് ഗുരുക്കളുടെ കാലഘട്ടത്തിൽ അഭിവൃദ്ധി പ്രാപിച്ചു.

 ചരിത്രം 
ഡെഖാനി റബാബ് എന്ന നിലയിൽ, മുഗൾ ചരിത്രകാരനായ അബുൽ ഫസൽ ഈ ഉപകരണത്തെ മദ്ധ്യേന്ത്യയുടെ സ്ഥാനീയ ഉപകരണമായി പട്ടികപ്പെടുത്തി. എല്ലാതരം ജനവിഭാഗങ്ങളും ഈ ഉപകരണം വാദനം ചെയ്തിരുന്നു.

ഈ ഉപകരണം സെനിയ കുടുംബവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരുന്നു, അവരിൽ താൻസെൻ ഒരാളായിരുന്നു.  റബബിനെ "ജനപ്രിയമാക്കിയത്" എന്ന ബഹുമതി ടാൻസനുണ്ട്. സെനി റബാബ് എന്ന പേര് പേർഷ്യൻ പദവിയുടെ ഒരു ഇന്ത്യൻ അനുരൂപമായിരിക്കാം; " സെൻ-ഇ-റബാബ് " (ടാൻ സെന്നിന്റെ റിബാബ്) എന്നാണ് അർത്ഥമാക്കുന്നത്. 

 റബാബി 
ഭായ് മർദാനയെ അനുഗമിച്ചുകൊണ്ട് ഗുരു നാനാക്ക് റബാബി പാരമ്പര്യം ആരംഭിച്ചു. മർദാനയ്ക്കുശേഷം ശ്രദ്ധേയമായ ചില റബാബികൾ അദ്ദേഹത്തിന്റെ മകൻ ഷാജദ, ബൽവാന്ദ്, സത്ത, സത്തയുടെ മകൻ ബാബക്, ബാബാക്കിന്റെ മകൻ ചത്ര, സദ്ദു, ബഡ്ഡു എന്നിവരായിരുന്നു. 1947 ലെ വിഭജനത്തിന് മുമ്പ് റബാബികൾ അമൃത്സറിൽ പതിവായി കീർത്തനം നടത്താറുണ്ടായിരുന്നു. ഇന്ത്യാ-പാക് വിഭജനത്തിനുശേഷം  റബാബികൾ പാകിസ്ഥാനിലേക്ക് കുടിയേറി.

റബാബികളുടെ നിരയിൽ അവസാനത്തേത് ഭായ് ചന്ദ് ആയിരുന്നു. എ.ഡി. 20-ആം നൂറ്റാണ്ടിൽ സിഖ് കീർത്തനിലെ ഉപകരണത്തിന്റെ ഉപയോഗം ഹാർമോണിയം കവർന്നെങ്കിലും സെനി റെബാബ് പുനരുജ്ജീവിപ്പിക്കപ്പെട്ടു.

 അവലംബം 


വർഗ്ഗം:തന്ത്രിവാദ്യങ്ങൾ
വർഗ്ഗം:ഇന്ത്യൻ സംഗീതോപകരണങ്ങൾ