ധോൻ ചോലേച്ച

ഒരു ചെറിയ പെൺകുട്ടിയെയും പ്രായമായ ഒരു ചെറിയ ആടിനെയും കുറിച്ചുള്ള നേപ്പാളിലെ ഒരു നാടോടി കഥയാണ് ധോൻ ചോലേച്ചാ (നേപ്പാളി: धोन चोलेचा) . കാഠ്മണ്ഡു താഴ്‌വരയിലെ നെവാർ സമൂഹത്തിലെ കുട്ടികളുടെ ഏറ്റവും അറിയപ്പെടുന്ന കഥയാണിത്. പുന്തഖു മൈഞ്ച (पुन्थखु मैंचा) എന്ന കൊച്ചു പെൺകുട്ടിയെക്കുറിച്ചും അവരുടെ ക്രൂരയായ രണ്ടാനമ്മയുടെ കൈകളാൽ അവൾ അനുഭവിക്കുന്ന മോശം പെരുമാറ്റത്തെക്കുറിച്ചും അതിൽ പറയുന്നുണ്ട്.  ധോൻ ചോലേച്ച എന്നാൽ നേപ്പാൾ ഭാഷയിൽ "പ്രായമായ ആട്" എന്നാണ് അർത്ഥമാക്കുന്നത്.
 കഥ 
 പുന്തക്കു മൈഞ്ച 
പുന്തഖു മൈഞ്ച എന്നൊരു കൊച്ചു പെൺകുട്ടിയുണ്ടായിരുന്നു. അവളുടെ അമ്മ വളരെ ചെറുപ്പത്തിൽ തന്നെ മരിച്ചതിനാൽ അവളുടെ അച്ഛൻ വീണ്ടും വിവാഹം കഴിച്ചു. ഒരു മകൾ ജനിച്ചു. അതിനു ശേഷം പുന്തക്കു മയിഞ്ചയുടെ ജീവിതം ദുസ്സഹമായി. അവളുടെ രണ്ടാനമ്മ ക്രൂരയായ ഒരു സ്ത്രീയായിരുന്നു. അവൾ അവളെ വീട്ടുജോലികളെല്ലാം ചെയ്യിക്കുകയും വളരെ കുറച്ച് ഭക്ഷണം നൽകുകയും ചെയ്യും. പുന്തഖു മൈഞ്ചയ്ക്ക് അവരുടെ പ്രായമായ ആട് ധോൻ ചോലേച്ചയെയും മേയ്ക്കാൻ കൊണ്ടുപോകേണ്ടി വന്നു. 
 ധോൻ ചോലേച്ച 
കഠിനാധ്വാനവും മോശം ഭക്ഷണവും ഉണ്ടായിരുന്നിട്ടും, പുന്തക്കു മൈഞ്ച എപ്പോഴും ആരോഗ്യവതിയും നല്ല ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നവളുമായി കാണപ്പെട്ടു. അതിനാൽ, ധോൻ ചോലേച്ചയെ മേയ്ക്കാൻ കൊണ്ടുപോയപ്പോൾ മൂത്ത സഹോദരിയെ ചാരപ്പണി ചെയ്യാൻ രണ്ടാനമ്മ മകളോട് പറഞ്ഞു. പുന്തഖു മൈഞ്ച എത്ര കഠിനമായ ജീവിതമാണ് നയിച്ചതെന്ന് ആടിന് അറിയാമായിരുന്നു. അതിനാൽ അവളെ വളരെയധികം സ്നേഹിച്ചു. രണ്ടുപേരും മേച്ചിൽ സ്ഥലത്തെത്തുമ്പോൾ, ആട് പുന്തക്കു മൈഞ്ചയ്ക്ക് ഒരു സ്വാദിഷ്ടമായ ഭക്ഷണം ഛർദ്ദിക്കും, അതുകൊണ്ടാണ് അവൾ നന്നായി കാണപ്പെട്ടത്.

രണ്ടാനമ്മ താൻ കണ്ട കാര്യം അമ്മയോട് പറഞ്ഞു. പുന്തക്കു മൈഞ്ചയ്ക്ക് ഇനി ഭക്ഷണം ലഭിക്കാതിരിക്കാൻ അസൂയാലുവായ സ്ത്രീ ധോൻ ചോലേച്ചയെ കൊല്ലാൻ പദ്ധതിയിട്ടു. തന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട ധോൻ ചോലേച്ചയെ ഒരു കുടുംബ വിരുന്നിനായി അറുക്കാൻ പോകുന്നു എന്നറിഞ്ഞപ്പോൾ പുന്തഖു മൈഞ്ച വിഷമിച്ചു. വൃദ്ധയായ ആട് അവളെ ആശ്വസിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. ആടിന്റെ അസ്ഥികൾ അവരുടെ തോട്ടത്തിൽ കുഴിച്ചിടാൻ നിർദ്ദേശിച്ചു. ആ സ്ഥലത്ത് ഒരു അത്തിമരം വളരും. അവൾക്ക് അതിന്റെ ഫലം കഴിക്കാൻ സാധിക്കും.
 ഭൂതങ്ങൾ 
പുന്തക്കു മൈഞ്ച അസുഖം നടിച്ച് വിരുന്നിന് പോയില്ല. പിന്നീട്, അവൾ അസ്ഥികൾ ശേഖരിച്ച് പൂന്തോട്ടത്തിൽ കുഴിച്ചിട്ടു. ധോൻ ചോലേച്ച പറഞ്ഞതുപോലെ അവിടെ ഒരു അത്തിമരം വളർന്നു. ഒരു ദിവസം, അവൾ മരത്തിന്റെ പഴങ്ങൾ തിന്നുകൊണ്ടിരുന്ന ഒരു കൊമ്പിൽ ഇരിക്കുമ്പോൾ, ഒരു വൃദ്ധ ദമ്പതികളുടെ വേഷം ധരിച്ച രണ്ട് ലഖേയർ (ഭൂതങ്ങൾ) വന്ന്, കുറച്ച് പഴങ്ങൾ താഴെ എറിയാൻ അവളോട് ആവശ്യപ്പെട്ടു. അവൾ അങ്ങനെ ചെയ്തു. പക്ഷേ ഭൂതങ്ങൾ അവ മണ്ണിൽ വീണെന്ന് പറഞ്ഞു കുറച്ചുകൂടി എടുത്ത് എറിയാൻ അവളോട് ആവശ്യപ്പെട്ടു.

പുന്തക്കു മൈഞ്ച മരത്തിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങിയപ്പോൾ അവർ അവളെ അവരുടെ വീട്ടിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി. അവിടെ ഭൂതങ്ങൾ പുന്തഖു മൈഞ്ചയോട് കുളിക്കാൻ പോകുമ്പോൾ അത്താഴത്തിന് പരന്നപ്പം തയ്യാറാക്കാൻ പറഞ്ഞു. 
 എലി 
അവൾ പരന്നപ്പം പാകം ചെയ്യുമ്പോൾ, ഒരു ദ്വാരത്തിൽ നിന്ന് ഒരു എലി പുറത്തേക്ക് ഓടി. "നിങ്ങൾക്ക് എന്തെങ്കിലും കേൾക്കണമെങ്കിൽ എനിക്ക് ഒരു ഫ്ലാറ്റ് ബ്രെഡ് തരൂ" എന്ന് പറഞ്ഞു. അങ്ങനെ പുന്തക്കു മൈഞ്ച എലിക്ക് ഒരു പരന്ന റൊട്ടി കൊടുത്തു. അത് വീണ്ടും പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ട് അതേ കാര്യം പറഞ്ഞു. അവൾ മറ്റൊന്ന് കൂടി കൊടുത്തു. മൂന്നാം തവണയും എലി വന്നു, അവൾ മറ്റൊന്ന് കൊടുത്തു.

അപ്പോൾ എലി പറഞ്ഞു, "ഇവർ ശരിക്കും ലഖേയ്‌കളാണ്, അവർ നിങ്ങളെ ഭക്ഷിക്കാൻ തയ്യാറെടുക്കുകയാണ്. നിങ്ങൾക്ക് കഴിയുന്നത്ര സ്വർണ്ണം, വെള്ളി, രത്നങ്ങൾ, മറ്റ് നിധികൾ എന്നിവ പൊതിയുക, ഓടിപ്പോകുക, പോകുന്നതിന് മുമ്പ്, നിങ്ങൾ ഓരോ പടിയിലും തുപ്പുക. കൂടാതെ ഗോവണി, ഓരോന്നിലും ഒരു കഷണം കരി ഇടുക."

പിശാചുക്കൾ തിരികെ വന്ന് വാതിലിൽ മുട്ടി വിളിച്ചു, എന്നാൽ ഓരോ തവണയും തുപ്പലിന്റെ ഗ്ലോബും കരിയുടെ കഷണവും "അതെ", "ശരി" എന്ന് മറുപടി നൽകി. ഒടുവിൽ, പിശാചുക്കൾ നിർബന്ധിച്ച് അകത്തേക്ക് കടന്നു. അവൾ പോയി എന്ന് കണ്ടെത്തി. പുന്തഖു മൈഞ്ച നിധികളുമായി വീട്ടിലെത്തി. സംഭവിച്ചതെല്ലാം അവളുടെ വീട്ടുകാരോട് പറഞ്ഞു. അത്യാഗ്രഹിയായ രണ്ടാനമ്മ കൂടുതൽ സമ്പത്ത് നേടാൻ തന്റെ മകളെയും അയയ്ക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു. 
 അക്ഷമയായ മകൾ 
അങ്ങനെ രണ്ടാനമ്മയുടെ മകൾ മരത്തിൽ ഇരുന്നു. പ്രതീക്ഷിച്ചതുപോലെ ഭൂതങ്ങൾ വന്നു. അവർ അവളെ വീട്ടിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി, അവർ കഴുകാൻ പോകുമ്പോൾ പരന്ന അപ്പം തയ്യാറാക്കാൻ പറഞ്ഞു. ഒരു പരന്ന റൊട്ടി ആവശ്യപ്പെട്ട് എലി ആവർത്തിച്ച് വന്നപ്പോൾ, അവൾ പ്രകോപിതയായി. ചുവന്ന ചൂടുള്ള ചട്ടുകം കൊണ്ട് അതിൽ തൊട്ടു, അതിനെ അതിന്റെ ദ്വാരത്തിലേക്ക് തിരികെ അയച്ചു. എലി അവളോട് ഒന്നും പറയാത്തതിനാൽ എന്താണ് സംഭവിക്കാൻ പോകുന്നതെന്ന് അവൾക്കറിയില്ല. ഭൂതങ്ങൾ തിരിച്ചെത്തി, മൂവരും പരന്നപ്പം കഴിച്ച് ഉറങ്ങാൻ കിടന്നു. പെൺകുട്ടി നടുവിൽ ഉറങ്ങുന്നു.

അവൾ ഗാഢനിദ്രയിലായപ്പോൾ, ആൺപിശാച് അവളുടെ മാംസത്തിന്റെ ഒരു കഷണം തന്റെ കത്തികൊണ്ട് വെട്ടിക്കളഞ്ഞു. വേദന കൊണ്ട് അവൾ കരഞ്ഞപ്പോൾ പെൺപിശാച് പറഞ്ഞു, "അപ്പൂപ്പൻ നിന്നെ നുള്ളിയിട്ടുണ്ടോ?" അവളെ തഴുകി. കുറച്ച് കഴിഞ്ഞ് പെൺപിശാച് അവളുടെ മാംസത്തിന്റെ ഒരു കഷണം കൂടി മുറിച്ചുമാറ്റി. അപ്പോൾ പുരുഷ ഭൂതം പറഞ്ഞു, "അമ്മൂമ്മ നിന്നെ നുള്ളിയോ? വാ, എന്റെ അടുത്ത് കിടക്കൂ." അവളുടെ അസ്ഥികൾ മാത്രം ശേഷിക്കുന്നതുവരെ ഇത് തുടർന്നു.

അടുത്ത ദിവസം, സ്വർണ്ണവും വെള്ളിയുമായി മകൾ മടങ്ങിയെത്തുന്നത് പ്രതീക്ഷിച്ച് രണ്ടാനമ്മ മുടി ചീകുകയായിരുന്നു. ഒരു കാക്ക മേൽക്കൂരയിലിരുന്ന് പറഞ്ഞുകൊണ്ടേയിരുന്നു: "മകൾ അസ്ഥികൂടമാകുമ്പോൾ അമ്മ സ്വയം സുന്ദരിയാകുന്നു." കാക്ക എന്താണ് പറയാൻ ശ്രമിക്കുന്നതെന്ന് ആശ്ചര്യപ്പെട്ടു, അവൾ മേൽക്കൂരയിലേക്ക് കയറി വിദൂരതയിലേക്ക് നോക്കി. അസുരന്റെ വീട്ടിൽ മകളുടെ അസ്ഥികൾ ഉണങ്ങാൻ സൂക്ഷിച്ചു വച്ചിരിക്കുന്നത് അവൾ കണ്ടു. അതുകണ്ട അവൾ മാറിടത്തിൽ അടിച്ചു കരഞ്ഞു. Kansakar, Prem Bahadur (1966). Nyakan Bakhan. Kathmandu: Himanchal Pustak Bhavan. Page 1.
 പ്രസിദ്ധീകരണങ്ങൾ 
1966-ൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച നേപ്പാൾ ഭാഷയിലെ നാടോടിക്കഥകളുടെ സമാഹാരത്തിൽ ധോൻ ചോലേച്ചയുടെ കഥ ഉൾപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.Kansakar, Prem Bahadur (1966). Nyakan Bakhan. Kathmandu: Himanchal Pustak Bhavan. Page 1. ഇംഗ്ലീഷ്, ഫ്രഞ്ച്, ജാപ്പനീസ് പരിഭാഷകളും പ്രസിദ്ധീകരിച്ചിട്ടുണ്ട്.Sakya, Karna and Griffith, Linda (1980). Tales of Kathmandu: Folktales from the Himalayan kingdom of Nepal. House of Kathmandu. Lall, Kesar (1998). Contes et légendes de la vallée de Kathmandou, Nepal. Kathmandu: Mandala Book Point. 
അവലംബം

വർഗ്ഗം:ഏഷ്യൻ നാടോടിക്കഥകൾ