മൈഖൈലോ മാക്സിമോവിച്ച്

സസ്യ ജീവശാസ്ത്രത്തിലെ പ്രശസ്ത പ്രൊഫസറും ഉക്രേനിയൻ ചരിത്രകാരനും റഷ്യൻ സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ കോസാക്ക് പശ്ചാത്തലത്തിൽ എഴുത്തുകാരനുമായിരുന്നു മൈഖൈലോ ഒലെക്സാണ്ട്രോവിച്ച് മാക്സിമോവിച്ച് .Mykhaylo Oleksandrovych Maksymovych, Kiev University

ജീവശാസ്ത്രം, പ്രത്യേകിച്ച് സസ്യശാസ്ത്രം, ജന്തുശാസ്ത്രം, ഭാഷാശാസ്ത്രം, നാടോടിക്കഥകൾ, നരവംശശാസ്ത്രം, ചരിത്രം, സാഹിത്യപഠനം, പുരാവസ്തുശാസ്ത്രം എന്നിവയിൽ അദ്ദേഹം സംഭാവനകൾ നൽകി.

1871-ൽ റഷ്യൻ അക്കാദമി ഓഫ് സയൻസസിലെയും റഷ്യൻ ഭാഷാ സാഹിത്യ വിഭാഗത്തിലെയും അംഗമായി അദ്ദേഹം തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടു. 1872-1931 ൽ കിയെവിൽ നിലനിന്നിരുന്ന നെസ്റ്റർ ദി ക്രോണിക്ലർ ഹിസ്റ്റോറിക്കൽ അസോസിയേഷന്റെ അംഗമായിരുന്നു മാക്സിമോവിച്ച്. 
 ജീവിതം 
ഉക്രെയ്‌നിലെ ലെഫ്റ്റ് ബാങ്ക് ഗവർണറേറ്റിലെ (ഇപ്പോൾ ചെർകാസി ഒബ്ലാസ്റ്റിൽ) പോൾട്ടാവ ഗവർണറേറ്റിലെ സോളോടോനോഷ കൗണ്ടിയിലെ പ്രോഖോറിവ്കയ്ക്ക് സമീപമുള്ള മൈഖൈലോവ ഹോറയിലെ ഒരു ചെറിയ എസ്റ്റേറ്റിന്റെ ഉടമസ്ഥതയിലുള്ള ഒരു പഴയ സപോറോജിയൻ കോസാക്ക് കുടുംബത്തിലാണ് മാക്സിമോവിച്ച് ജനിച്ചത്. നോവ്ഗൊറോഡ്-സെവർസ്കി ജിംനേഷ്യത്തിൽ ഹൈസ്കൂൾ വിദ്യാഭ്യാസം നേടിയ ശേഷം മോസ്കോ യൂണിവേഴ്സിറ്റിയിലെ ഫിലോസഫി ഫാക്കൽറ്റിയിലും പിന്നീട് മെഡിക്കൽ ഫാക്കൽറ്റിയിലും പ്രകൃതി ശാസ്ത്രവും ഭാഷാശാസ്ത്രവും പഠിച്ചു. 1823-ൽ തന്റെ ആദ്യ ബിരുദവും 1827-ൽ രണ്ടാം ബിരുദവും നേടി. അതിനുശേഷം, സസ്യശാസ്ത്രത്തിൽ കൂടുതൽ അക്കാദമിക് ജോലികൾക്കായി മോസ്കോയിലെ സർവകലാശാലയിൽ തുടർന്നു. 1833-ൽ ഡോക്ടറേറ്റ് നേടിയ അദ്ദേഹം മോസ്കോ സർവകലാശാലയിൽ സസ്യശാസ്ത്രത്തിന്റെ പ്രൊഫസറായി നിയമിതനായി.

യൂണിവേഴ്സിറ്റിയിലെ ബൊട്ടാണിക്കൽ ഗാർഡൻ ഡയറക്ടറായിരുന്ന അദ്ദേഹം ജീവശാസ്ത്രം പഠിപ്പിച്ചു. ഈ കാലയളവിൽ അദ്ദേഹം സസ്യശാസ്ത്രത്തിലും നാടോടിക്കഥകളിലും സാഹിത്യത്തിലും വിപുലമായി പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു, റഷ്യൻ കവി അലക്സാണ്ടർ പുഷ്കിൻ, റഷ്യൻ എഴുത്തുകാരൻ നിക്കോളായ് ഗോഗോൾ എന്നിവരുൾപ്പെടെ റഷ്യൻ ബൗദ്ധിക ജീവിതത്തിലെ പല പ്രമുഖരെയും പരിചയപ്പെട്ടു. കോസാക്ക് ചരിത്രത്തിലുള്ള തന്റെ വർദ്ധിച്ചുവരുന്ന താൽപര്യം അവരുമായി പങ്കുവെച്ചു.

1834-ൽ, കിയെവിൽ പുതുതായി സൃഷ്ടിച്ച സെന്റ് വ്ലാഡിമിർ യൂണിവേഴ്സിറ്റിയിൽ റഷ്യൻ സാഹിത്യത്തിന്റെ പ്രൊഫസറായി നിയമിതനായി. കൂടാതെ യൂണിവേഴ്സിറ്റിയുടെ ആദ്യത്തെ റെക്ടറായി 1835 വരെ അദ്ദേഹം ആ പദവി വഹിച്ചു. (ഉക്രെയ്നിലെ പോളിഷ് സ്വാധീനം കുറയ്ക്കുന്നതിനായി റഷ്യൻ സർക്കാർ ഈ സർവ്വകലാശാല സ്ഥാപിച്ചു, മാക്സിമോവിച്ച് ഭാഗികമായി ഈ നയത്തിന്റെ ഉപകരണമായിരുന്നു). മാക്‌സിമോവിച്ച് സർവ്വകലാശാലയുടെ വിപുലീകരണത്തിനായി വിപുലമായ പദ്ധതികൾ ആവിഷ്കരിച്ചു. അവിടെ പഠിപ്പിക്കാൻ പ്രഗത്ഭരായ ഉക്രേനിയക്കാരെയും റഷ്യക്കാരെയും നിക്കോളായ് കോസ്റ്റോമറോവ്, താരാസ് ഷെവ്ചെങ്കോ എന്നിവരെയും ആകർഷിച്ചു.

1847-ൽ, പാൻ-സ്ലാവിക് ബ്രദർഹുഡ് ഓഫ് സെയിന്റ്സ് സിറിലിന്റെയും മെത്തോഡിയസിന്റെയും അംഗങ്ങളുടെ അറസ്റ്റ്, തടവ്, നാടുകടത്തൽ എന്നിവ അദ്ദേഹത്തെ ആഴത്തിൽ ബാധിച്ചു. കവി താരാസ് ഷെവ്ചെങ്കോയെപ്പോലെ അവരിൽ പലരും അദ്ദേഹത്തിന്റെ സുഹൃത്തുക്കളോ വിദ്യാർത്ഥികളോ ആയിരുന്നു. അതിനുശേഷം, അദ്ദേഹം സ്കോളർഷിപ്പിൽ സ്വയം വ്യാപൃതനായി വിപുലമായി പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു.

1853-ൽ അദ്ദേഹം വിവാഹിതനായി, 1857-ൽ, തന്റെ കടുത്ത സാമ്പത്തിക സ്ഥിതിയിൽ നിന്ന് ആശ്വാസം ലഭിക്കുമെന്ന പ്രതീക്ഷയിൽ, ജോലി കണ്ടെത്താൻ മോസ്കോയിലേക്ക് പോയി. 1858-ൽ, പ്രവാസത്തിൽ നിന്ന് മടങ്ങിയെത്തിയ ഷെവ്ചെങ്കോ മോസ്കോയിൽ അദ്ദേഹത്തെ സന്ദർശിച്ചു. മക്സിമോവിച്ച് മൈഖൈലോവ ഹോറയിൽ തിരിച്ചെത്തിയപ്പോൾ അവിടെയും അദ്ദേഹത്തെ സന്ദർശിച്ചു. ഈ സമയത്ത്, ഷെവ്ചെങ്കോ മാക്സിമോവിച്ചിന്റെയും ഭാര്യ മരിയയുടെയും ഛായാചിത്രങ്ങൾ വരച്ചു.

തന്റെ അവസാന വർഷങ്ങളിൽ, മാക്സിമോവിച്ച് കൂടുതൽ ചരിത്രത്തിനായി സ്വയം സമർപ്പിക്കുകയും റഷ്യൻ ചരിത്രകാരന്മാരായ മിഖായേൽ പോഗോഡിൻ, നിക്കോളായ് കോസ്റ്റോമറോവ് എന്നിവരുമായി വിപുലമായ സംവാദങ്ങളിൽ ഏർപ്പെടുകയും ചെയ്തു.
 നാടോടിക്കഥകൾ 
1827-ൽ, മാക്സിമോവിച്ച് ലിറ്റിൽ റഷ്യൻ നാടോടി ഗാനങ്ങൾ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു. ഇത് കിഴക്കൻ യൂറോപ്പിൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച നാടൻ പാട്ടുകളുടെ ആദ്യ ശേഖരങ്ങളിലൊന്നാണ്. ചരിത്രഗാനങ്ങൾ, ദൈനംദിന ജീവിതത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഗാനങ്ങൾ, അനുഷ്ഠാന ഗാനങ്ങൾ എന്നിവയുൾപ്പെടെ 127 ഗാനങ്ങൾ ഇതിൽ അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. ഈ ശേഖരം സാധാരണക്കാരായ നാടോടികളിലേക്ക് ഒരു പുതിയ വഴിത്തിരിവ് അടയാളപ്പെടുത്തി. അത് അന്ന് ആരംഭിക്കുന്ന പുതിയ റൊമാന്റിക് യുഗത്തിന്റെ മുഖമുദ്രയായിരുന്നു. വായിച്ചിടത്തെല്ലാം അത് സാധാരണക്കാരുടെ ജീവിതത്തിൽ അക്ഷരാഭ്യാസമുള്ളവരുടെ താൽപര്യം ഉണർത്തി. 1834 ലും 1849 ലും മക്സിമോവിച്ച് രണ്ട് ശേഖരങ്ങൾ കൂടി പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു.

തന്റെ നാടോടി ഗാനങ്ങളുടെ ശേഖരത്തിൽ, മാക്സിമോവിച്ച് ഉക്രേനിയൻ ഭാഷയ്ക്കായി ഒരു പുതിയ അക്ഷരവിന്യാസം ഉപയോഗിച്ചു. അത് പദോൽപ്പത്തിയെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ളതാണ്. ഈ Maksymovychivka റഷ്യൻ ഭാഷയുമായി വളരെ സാമ്യമുള്ളതായി തോന്നുമെങ്കിലും, മാക്സിമോവിച്ചിന്റെ ഇളയ സമകാലികനായ പാന്റലീമോൻ കുലിഷ് നിർദ്ദേശിച്ച സ്വരസൂചകത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കി ഒരു സ്വതന്ത്ര അക്ഷരവിന്യാസത്തിലേക്കുള്ള ആദ്യ ചുവടുവയ്പ്പായിരുന്നു ഇത്. ആധുനിക ലിഖിത ഉക്രേനിയൻ ഭാഷയുടെ അടിസ്ഥാനം രണ്ടാമത്തേതാണ്.

പൊതുവേ, ഉക്രേനിയൻ, റഷ്യൻ നാടോടി ഗാനങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള ദേശീയ സ്വഭാവത്തിലെ വ്യത്യാസങ്ങളെ പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്ന ചില അടിസ്ഥാന മനഃശാസ്ത്രപരമായ വ്യത്യാസങ്ങൾ കാണുന്നതായി മാക്സിമോവിച്ച് അവകാശപ്പെട്ടു. ആദ്യത്തേത് കൂടുതൽ സ്വതസിദ്ധവും സജീവവും രണ്ടാമത്തേത് കൂടുതൽ കീഴ്പെടുന്നതുമാണെന്ന് അദ്ദേഹം കരുതി. അദ്ദേഹത്തിന്റെ സമകാലികരായ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഇളയ സമകാലികനും ചരിത്രകാരനായ നിക്കോളായ് കോസ്റ്റോമറോവും മറ്റുള്ളവരും അത്തരം അഭിപ്രായങ്ങൾ പങ്കിട്ടു.

1856-ൽ, മാക്സിമോവിച്ച് തന്റെ "Days and Months of the Ukrainian Villager" എന്നതിന്റെ ആദ്യഭാഗം പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു. അത് ഉക്രേനിയൻ കർഷകരുടെ നിരവധി വർഷത്തെ നിരീക്ഷണം സംഗ്രഹിച്ചു. അതിൽ, കലണ്ടർ വർഷം അനുസരിച്ച് ഉക്രേനിയൻ ഗ്രാമത്തിലെ നാടോടി ആചാരങ്ങൾ അദ്ദേഹം നിരത്തി. (പൂർണ്ണമായ കൃതി സോവിയറ്റ് കാലഘട്ടത്തിൽ മാത്രമാണ് പ്രസിദ്ധീകരിച്ചത്.)
 ഭാഷയും സാഹിത്യവും 
1839-ൽ, മാക്സിമോവിച്ച് തന്റെ പഴയ റഷ്യൻ സാഹിത്യത്തിന്റെ ചരിത്രം പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു. അത് റഷ്യൻ സാഹിത്യത്തിന്റെ കീവൻ കാലഘട്ടം എന്ന് വിളിക്കപ്പെടുന്ന കാലഘട്ടം കൈകാര്യം ചെയ്തു. റുഥേനിയയുടെ (കീവൻ റസ്) ഭാഷയും സാഹിത്യവും കോസാക്ക് കാലഘട്ടവും തമ്മിൽ കൃത്യമായ തുടർച്ചയാണ് മാക്സിമോവിച്ച് കണ്ടത്. തീർച്ചയായും, പഴയ റുഥേനിയൻ ഭാഷ ആധുനിക റഷ്യൻ ഭാഷയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് പഴയ ചെക്കിന്റെ ആധുനിക പോളിഷ് അല്ലെങ്കിൽ ആധുനിക സ്ലോവാക്ക് ഭാഷയ്ക്ക് സമാനമാണെന്ന് അദ്ദേഹം കരുതിയതായി തോന്നുന്നു. അതായത്, ഒന്ന് സ്വാധീനിച്ചെങ്കിലും മറ്റൊന്നിനെപ്പോലെ ആയിരുന്നില്ല. പിന്നീട്, ഇഗോർസ് കാമ്പെയ്ൻ എന്ന ഇതിഹാസത്തെ അദ്ദേഹം ആധുനിക റഷ്യൻ, ആധുനിക ഉക്രേനിയൻ വാക്യങ്ങളിലേക്കും വിവർത്തനം ചെയ്തു. മാക്‌സിമോവിച്ചിന്റെ സാഹിത്യകൃതികളിൽ കവിതയും പഞ്ചഭൂതങ്ങളും റഷ്യയ്‌ക്കായി നീക്കിവച്ചിരുന്നു.
 ചരിത്രം 
1850 മുതൽ 1870 വരെ, മാക്സിമോവിച്ച് ചരിത്രത്തിൽ, പ്രത്യേകിച്ച് റഷ്യൻ, ഉക്രേനിയൻ ചരിത്രത്തിൽ വിപുലമായി പ്രവർത്തിച്ചു.
 സ്ലാവിസ്റ്റിക്സ് 
സ്ലാവിക് പഠനങ്ങളെ സംബന്ധിച്ച്, ചെക്ക് ഭാഷാശാസ്ത്രജ്ഞനായ ജോസെഫ് ഡോബ്രോവ്സ്കിയുടെയും സ്ലോവാക് പണ്ഡിതനായ പാവൽ ജോസെഫ് സഫാരിക്കിന്റെയും വിവിധ തീസിസുകളിൽ മാക്സിമോവിച്ച് പരാമർശിച്ചു. അവരെപ്പോലെ, അദ്ദേഹം സ്ലാവിക് കുടുംബത്തെ രണ്ട് പ്രധാന ഗ്രൂപ്പുകളായി വിഭജിച്ചു, ഒരു പാശ്ചാത്യ ഗ്രൂപ്പും ഒരു കിഴക്കൻ ഗ്രൂപ്പും. എന്നാൽ പിന്നീട് അദ്ദേഹം പടിഞ്ഞാറൻ ഗ്രൂപ്പിനെ രണ്ട് ഭാഗങ്ങളായി വിഭജിച്ചു: വടക്ക്-പടിഞ്ഞാറൻ ഗ്രൂപ്പും തെക്ക്-പടിഞ്ഞാറ് ഗ്രൂപ്പും. (ഡോബ്രോവ്സ്കി റഷ്യക്കാരെ തെക്കൻ സ്ലാവുകളോടൊപ്പം കൂട്ടിച്ചേർത്തിരുന്നു.) പ്രധാന കിഴക്കൻ അല്ലെങ്കിൽ റഷ്യൻ ഗ്രൂപ്പ് വലിയ വിഭജനങ്ങളോ ഭാഷാഭേദങ്ങളോ ഇല്ലാതെ ഏകീകൃതമാണെന്ന ഡോബ്രോവ്സ്കിയുടെ വാദത്തെ മാക്സിമോവിച്ച് പ്രത്യേകിച്ച് എതിർത്തു. ഈ കിഴക്കൻ ഗ്രൂപ്പായ മാക്സിമോവിച്ച് സൗത്ത് റഷ്യൻ, നോർത്ത് റഷ്യൻ എന്നിങ്ങനെ രണ്ട് സ്വതന്ത്ര ഭാഷകളായി വിഭജിച്ചു. തെക്കൻ റഷ്യൻ ഭാഷ, അദ്ദേഹം രണ്ട് പ്രധാന ഭാഷകളായ റുഥേനിയൻ, റെഡ് റുഥേനിയൻ/ഗലീഷ്യൻ എന്നിങ്ങനെ വിഭജിച്ചു. വടക്കൻ റഷ്യൻ ഭാഷ, അദ്ദേഹം നാല് പ്രധാന ഭാഷകളായി വിഭജിച്ചു, അതിൽ മസ്‌കോവിറ്റ് ഏറ്റവും വികസിതമാണെന്നും എന്നാൽ ഏറ്റവും ഇളയതെന്നും അദ്ദേഹം കരുതി. ഇതുകൂടാതെ, ബെലാറഷ്യൻ ഒരു സ്വതന്ത്ര ഭാഷയായി അദ്ദേഹം കണക്കാക്കിയതായി തോന്നുന്നു, വടക്കൻ, തെക്ക് റഷ്യൻ എന്നിവയ്ക്കിടയിലുള്ള ഇന്റർമീഡിയറ്റ്, എന്നാൽ മുമ്പത്തേതിനോട് വളരെ അടുത്താണ്. ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ തുടക്കത്തിൽ, ക്രൊയേഷ്യൻ പണ്ഡിതനായ വട്രോസ്ലാവ് ജാഗിച്ച്, മാക്സിമോവിച്ചിന്റെ പദ്ധതി സ്ലാവിക് ഭാഷാശാസ്ത്രത്തിന് ശക്തമായ സംഭാവന നൽകിയതായി കരുതി.

അവലംബം

പുറംകണ്ണികൾ
 Mykhailo Maksymovych on Encyclopedia of Ukraine website
 Максимович Михаил Александрович на сайте проекта «Хронос»

വർഗ്ഗം:1804-ൽ ജനിച്ചവർ
വർഗ്ഗം:1873-ൽ മരിച്ചവർ
വർഗ്ഗം:ഉക്രേനിയൻ ഫോക്ക്‌ലോറിസ്റ്റുകൾ