മെഡിക്കൽ തെർമോമീറ്റർ

മനുഷ്യന്റെയോ മൃഗങ്ങളുടെയോ ശരീര താപനില അളക്കുന്നതിന് ഒരു മെഡിക്കൽ തെർമോമീറ്റർ (ക്ലിനിക്കൽ തെർമോമീറ്റർ എന്നും വിളിക്കുന്നു) ഉപയോഗിക്കുന്നു. തെർമോമീറ്ററിന്റെ അഗ്രം വായിലേക്ക് നാവിൽ (വായിലെ അല്ലെങ്കിൽ നാവിനടിയിലെ താപനില), കക്ഷത്തിന് കീഴിൽ (കക്ഷീയ താപനില), മലദ്വാരം വഴി മലാശയത്തിലേക്ക് (മലാശയ താപനില , ചെവിയിലേക്ക് (ടിമ്പാനിക് താപനില), അല്ലെങ്കിൽ നെറ്റിയിൽ (ടെമ്പറൽ താപനില) പ്രവേശിപ്പിച്ചാണ് താപനില അളക്കുന്നത്.

 ചരിത്രം 
ഗലീലിയോ ഗലീലി ഏതാണ്ട് 1592–1593 നിർമ്മിച്ച വാട്ടർ തെർമോസ്കോപ്പ് എന്നറിയപ്പെടുന്ന ഒരു ഉപകരണമായാണ് മെഡിക്കൽ തെർമോമീറ്റർ ആരംഭിച്ചത്. താപനില അളക്കുന്നതിനുള്ള കൃത്യമായ സ്കെയിൽ ഇതിന് ഇല്ലായിരുന്നു, മാത്രമല്ല അന്തരീക്ഷമർദ്ദത്തിലെ മാറ്റങ്ങളെ ഇത് ബാധിക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നു.

ഇറ്റാലിയൻ വൈദ്യനായ സാന്റോറിയോ സാന്റോറിയോ തെർമോസ്കോപ്പിൽ അളക്കാവുന്ന അളവ് സ്ഥാപിച്ച് 1625 ൽ എഴുതിയ ആദ്യത്തെ വ്യക്തിയാണ്. 1612 ൽ തന്നെ അദ്ദേഹം ഇത് കണ്ടുപിടിച്ചു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ മോഡലുകൾ വലുതും അപ്രായോഗികവുമായിരുന്നു, കൂടാതെ രോഗിയുടെ താപനിലയെക്കുറിച്ച് കൃത്യമായി രേഖപ്പെടുത്താവുന്ന അളവ് എടുക്കാൻ ന്യായമായ സമയം എടുക്കുകയും ചെയ്തു.

രണ്ട് വ്യക്തികൾ തെർമോമീറ്ററിൽ വെള്ളത്തിൽ നിന്ന് ആൾക്കൊഹോളിലേക്ക് മാറ്റി.

 ആദ്യത്തേത് ഫെർഡിനാണ്ടോ II ഡി മെഡിസി, ടസ്കാനിയിലെ ഗ്രാൻഡ് ഡ്യൂക്ക് (1610-1670), 1654 ൽ ആൾക്കൊഹോൾ ഉപയോഗിച്ച ഒരു തെർമോമീറ്റർ സൃഷ്ടിച്ചു. 
 പോളിഷ് വംശജനായ ഡച്ച് ഭൗതികശാസ്ത്രജ്ഞൻ, എഞ്ചിനീയർ, ഗ്ലാസ് നിർമ്മാതാവ് ഒക്കെയായ ഡാനിയൽ ഗബ്രിയേൽ ഫാരൻഹീറ്റ് (1686–1736) തെർമോമീറ്ററുകളിലും സംഭാവനകൾ നൽകി. 1709 ൽ ഒരു ആൽക്കഹോൾ തെർമോമീറ്റർ സൃഷ്ടിച്ച അദ്ദേഹം പിന്നീട് 1714 ൽ മെർക്കുറി തെർമോമീറ്റർ നവീകരിച്ചു. മുമ്പ് ഉപയോഗിച്ച വെള്ളത്തേക്കാൾ താപനില വ്യതിയാനങ്ങളോട് മെർക്കുറി വളരെ വേഗത്തിൽ പ്രതികരിച്ചു.

1724 ൽ സിസ്റ്റം റെക്കോർഡുചെയ്ത ഫാരൻഹീറ്റ് ഇപ്പോൾ അദ്ദെഹത്തിന്റെ പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്ന താപനില സ്കെയിലും സൃഷ്ടിച്ചു. യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സ്, അതിന്റെ പ്രദേശങ്ങൾ, അനുബന്ധ സംസ്ഥാനങ്ങൾ (എല്ലാം യുഎസ് നാഷണൽ വെതർ സർവീസ് സേവനം നൽകുന്നു ) , ബഹാമസ്, ബെലീസ്, കേമാൻ ദ്വീപുകൾ എന്നിവിടങ്ങളിലെ ദൈനംദിന ആപ്ലിക്കേഷനുകൾക്കായി മാത്രമാണ് ഈ സ്കെയിൽ ഇപ്പോഴും പ്രധാനമായും ഉപയോഗിക്കുന്നത്.Encyclopædia Britannica "Science & Technology: Daniel Gabriel Fahrenheit"  

പ്രമുഖ ഡച്ച് ഗണിതശാസ്ത്രജ്ഞനും ജ്യോതിശാസ്ത്രജ്ഞനും ഭൗതികശാസ്ത്രജ്ഞനുമായ ക്രിസ്ത്യൻ ഹ്യൂഗൻസ് 1665 ൽ ഒരു ക്ലിനിക്കൽ തെർമോമീറ്റർ സൃഷ്ടിച്ചു, അതിൽ അദ്ദേഹം സെൽഷ്യസ് സ്കെയിലിന്റെ ആദ്യകാല രൂപം ചേർത്തു. 1742 ആയപ്പോഴേക്കും സ്വീഡിഷ് ജ്യോതിശാസ്ത്രജ്ഞനായ ആൻഡേഴ്സ് സെൽഷ്യസ് സെൽഷ്യസ് താപനില സ്കെയിൽ സൃഷ്ടിച്ചു, അത് ആധുനിക സ്കെയിലിന്റെ വിപരീതമാണ്, അതിൽ 0 വെള്ളത്തിന്റെ തിളപ്പിക്കുന്ന പോയിന്റായിരുന്നു, 100 എന്നത് മരവിക്കുന്ന താപനിലയും. പിന്നീട് 1744 ൽ സ്വീഡിഷ് സസ്യശാസ്ത്രജ്ഞനായ കരോളസ് ലിന്നേയസ് (1707–1778) ഇത് നേരെ തിരിച്ചാക്കി.Citation: Uppsala University (Sweden), Linnaeus' thermometer

സെൽഷ്യസിൽ നിന്ന് സ്വതന്ത്രമായി പ്രവർത്തിച്ച ലിയാനോയിസ് ഭൗതികശാസ്ത്രജ്ഞൻ Académie des sciences, belles-lettres et arts de Lyon,  എഫ്ആർ ന്റെ സ്ഥിരം സെക്രട്ടറിയായ ജീൻ പിയറി ക്രിസ്റ്റിൻ സമാനമായ ഒരു തോത് വികസിപ്പിച്ചു, അതിൽ 0 ജലത്തിന്റെ മരവിപ്പിക്കുന്ന സ്ഥലത്തെയും 100 തിളപ്പിച്ച പ്രതിനിധിയെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.Don Rittner; Ronald A. Bailey (2005): Encyclopedia of Chemistry. Facts On File, Manhattan, New York City. pp. 43. 1743 മെയ് 19 ന് അദ്ദേഹം മെർക്കുറി തെർമോമീറ്ററിന്റെ രൂപകൽപ്പന പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു, ഈ സ്കെയിൽ ഉപയോഗിച്ച കരകൗശല വിദഗ്ധൻ പിയറി കാസതി നിർമ്മിച്ച "തെർമോമീറ്റർ ഓഫ് ലയോൺ" എന്നറിയപ്പെടുന്നു.Mercure de France (1743): MEMOIRE sur la dilatation du Mercure dans le Thermométre. Chaubert; Jean de Nully, Pissot, Duchesne, Paris. pp. 1609–1610.Journal helvétique (1743): LION. Imprimerie des Journalistes, Neuchâtel. pp. 308-310.Memoires pour L'Histoire des Sciences et des Beaux Arts (1743): DE LYON. Chaubert, París. pp. 2125-2128.

മെഡിക്കൽ തെർമോമീറ്റർ ഡച്ച് രസതന്ത്രജ്ഞനും വൈദ്യനുമായ ഹെർമൻ ബൊർഹാവെ (1668–1738), അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശ്രദ്ധേയരായ വിദ്യാർത്ഥികളായ ജെറാർഡ് വാൻ സ്വീറ്റെൻ (1700–72), ആന്റൺ ഡി ഹെയ്ൻ (1704–76) എന്നിവർ ഉപയോഗിച്ചു. സ്കോട്ടിഷ് വൈദ്യനായ ജോർജ്ജ് മാർട്ടിൻ (1700–1741) ഇത് ഉപയോഗിക്കുകയും ചെയ്തു. ഡി ഹെയ്ൻ തെർമോമീറ്റർ ഉപയോഗിച്ച് വൈദ്യത്തിൽ പ്രത്യേക മുന്നേറ്റം നടത്തി. ഒരു രോഗിയുടെ താപനിലയിലെ മാറ്റവും രോഗത്തിൻറെ ശാരീരിക ലക്ഷണങ്ങളും തമ്മിലുള്ള പരസ്പരബന്ധം നിരീക്ഷിച്ചുകൊണ്ട്, ഒരാളുടെ താപനിലയെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു രേഖ രോഗിയുടെ ആരോഗ്യത്തെക്കുറിച്ച് ഡോക്ടറെ അറിയിക്കുമെന്ന് അദ്ദേഹം നിഗമനം ചെയ്തു. എന്നിരുന്നാലും, അദ്ദേഹത്തിന്റെ നിർദ്ദേശങ്ങൾ സമപ്രായക്കാർ ആവേശത്തോടെ കണ്ടില്ല, മെഡിക്കൽ തെർമോമീറ്റർ വൈദ്യശാസ്ത്രത്തിൽ വളരെക്കുറച്ച് ഉപയോഗിച്ച ഉപകരണമായി തുടർന്നു.

തെർമോമീറ്ററുകൾ കൊണ്ടുനടക്കാനും ഉപയോഗിക്കാനും ബുദ്ധിമുട്ടായിരുന്നു. പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ പകുതിയോടെ മെഡിക്കൽ തെർമോമീറ്ററിന് ഒരടി നീളമുണ്ടായിരുന്നു (30.28 cm) കൂടാതെ കൃത്യമായ താപനില വായന എടുക്കാൻ ഇരുപത് മിനിറ്റ് വരെ സമയമെടുത്തു. 1866-1867 കാലഘട്ടത്തിൽ സർ തോമസ് ക്ലിഫോർഡ് ഓൾബട്ട് (1836-1925) ഒരു മെഡിക്കൽ തെർമോമീറ്റർ രൂപകൽപ്പന ചെയ്തു, അത് കൂടുതൽ പോർട്ടബിൾ ആയിരുന്നു, ആറ് ഇഞ്ച് മാത്രം നീളവും രോഗിയുടെ താപനില രേഖപ്പെടുത്താൻ അഞ്ച് മിനിറ്റ് മാത്രം എടുക്കുന്നതും ആയിരുന്നു."A Brief History of the Clinical Thermometer". QJM. Oxford University Press. 1 April 2002. Archived from the original on 17 November 2014. Retrieved 26 July 2016.

1868-ൽ, ജർമൻ വൈദ്യനും,  ആദ്യകാലമനോരോഗവിദഗ്ദ്ധനും, മെഡിക്കൽ പ്രൊഫസർ കാൾ റെയ്നോൾഡ് ഓഗസ്റ്റ് വുൻഡർലിച് ഇരുപത്തയ്യായിരം രോഗികളുടെ ദശലക്ഷം താപനില കക്ഷത്തിൽനിന്നും രേഖപ്പെടുത്തിയ തന്റെ പഠനം പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു. ആരോഗ്യകരമായ മനുഷ്യന്റെ താപനില 36.3 മുതൽ 37.5 വരെയാണ് എന്ന് കണ്ടെത്തലുകളിലൂടെ അദ്ദേഹത്തിന് കണ്ടെത്താനായി ° C (97.34 മുതൽ 99.5 വരെ ° F). 

ഡോ. തിയോഡോർ എച്ച്. ബെൻസിംഗർ (13 ഏപ്രിൽ 1905 - ഒക്ടോബർ 26, 1999) 1964 ൽ ഇയർ തെർമോമീറ്റർ കണ്ടുപിടിച്ചു. ജർമ്മനിയിലെ സ്റ്റട്ട്ഗാർട്ടിൽ ജനിച്ച അദ്ദേഹം 1947 ൽ യുഎസിലേക്ക് കുടിയേറി 1955 ൽ പ്രകൃതിദത്ത പൗരനായി. 1947 മുതൽ 1970 വരെ മേരിലാൻഡിലെ ബെഥെസ്ഡയിലെ നേവൽ മെഡിക്കൽ റിസർച്ച് സെന്ററിലെ ബയോ എനെർജെറ്റിക്സ് വിഭാഗത്തിൽ ജോലി ചെയ്തു.  

 ലൊക്കേഷൻ അനുസരിച്ചുള്ള വർഗ്ഗീകരണം 
ശരീരത്തിലെ വിവിധ സ്ഥലങ്ങളിൽ താപനില അളക്കാൻ കഴിയും, അത് സ്ഥിരതയാർന്ന താപനില നിലനിർത്തുന്നു (പ്രധാനമായും ഓറൽ, കക്ഷീയ, മലാശയം, ടിംപാനിക് അല്ലെങ്കിൽ ടെമ്പറൽ). സാധാരണ താപനില സ്ഥാനത്തിനനുസരിച്ച് അല്പം വ്യത്യാസപ്പെടുന്നു; 37 ന്റെ വായയിൽ നിന്നും റീഡിങ്ങ് എടുക്കുമ്പോൾ ഒരേ മൂല്യമുള്ള മലാശയം, ടെമ്പറൽ മുതലായവയുമായി പൊരുത്തപ്പെടുന്നില്ല. ഒരു താപനില പറയുമ്പോൽ അത് ഏതുഭാഗത്തുനിന്നുമാണ് എടുത്തതെന്നും വ്യക്തമാക്കേണ്ടതുണ്ട്. യോഗ്യതയില്ലാതെ ഒരു താപനില പ്രസ്താവിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ (ഉദാ. സാധാരണ ശരീര താപനില) ഇത് സാധാരണയായി നാവിനടിയിൽ നിന്നുമാണെന്ന് കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. ക്ലിനിക്കൽ ബയസ് എന്നറിയപ്പെടുന്ന വിവിധ സ്ഥലങ്ങളിലെ പ്രധാന താപനിലയും അളവുകളും തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസങ്ങൾ സാധാരണ മനുഷ്യ ശരീര താപനിലയെക്കുറിച്ചുള്ള ലേഖനത്തിൽ ചർച്ചചെയ്യുന്നു. അളവുകൾ സൈറ്റിനെ ആശ്രയിച്ചുള്ള ക്ലിനിക്കൽ പക്ഷപാതിത്വത്തിനും അളവുകളുടെ ഒരു ശ്രേണി തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസത്തിനും വിധേയമാണ് (വ്യത്യാസങ്ങളുടെ അടിസ്ഥാന വ്യതിയാനങ്ങൾ ). ഉദാഹരണത്തിന്, ഒരു പഠനത്തിൽ മലാശയ താപനിലയുടെ ക്ലിനിക്കൽ ബയസ് ചെവിയിലെ താപനിലയേക്കാൾ വലുതാണെന്ന് കണ്ടെത്തി, പരിശോധനയിൽ തെർമോമീറ്ററുകൾ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നു, പക്ഷേ വേരിയബിളിറ്റി കുറവാണ്. 

 വയയിൽനിന്നും 
തെർമോമീറ്റർ നാവിനടിയിൽ സുരക്ഷിതമായി പിടിക്കാൻ കഴിവുള്ള ഒരു രോഗിയിൽ നിന്ന് മാത്രമേ വയയിൽനിന്നും താപനില എടുക്കാവൂ, ഇത് സാധാരണയായി ചെറിയ കുട്ടികളെയോ അബോധാവസ്ഥയിലായവരെയോ ചുമ, ബലഹീനത, ഛർദ്ദി എന്നിവയുലവരെ ഒഴിവാക്കുന്നു. (ഇത് അതിവേഗം പ്രതികരിക്കുന്ന ഡിജിറ്റൽ തെർമോമീറ്ററുകൾക്ക് പ്രശ്നമല്ല, പക്ഷേ തീർച്ചയായും മെർക്കുറി തെർമോമീറ്ററുകളുടെ ഒരു പ്രശ്നമാണ്, ഇത് അവരുടെ വായന സുസ്ഥിരമാക്കാൻ കുറച്ച് മിനിറ്റ് എടുക്കും.) രോഗി ഒരു ചൂടുള്ള അല്ലെങ്കിൽ തണുത്ത ദ്രാവകം മുമ്പ് കുടിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ വായയുടെ താപനില അതിന്റെ സാധാരണ മൂല്യത്തിലേക്ക് മടങ്ങുന്നതിന് സമയം അനുവദിക്കണം.

മനുഷ്യരിൽ നാവിനടിയിൽ ഉപയോഗിക്കുന്നതിനുള്ള തെർമോമീറ്ററിന്റെ സാധാരണ ശ്രേണി ഏകദേശം 35 മുതൽ ° C മുതൽ 42 വരെ ° C അല്ലെങ്കിൽ 90 ° F മുതൽ 110 വരെ ° F.

 കക്ഷത്തിൽ 
കക്ഷത്തിനടിയിൽ തെർമോമീറ്റർ മുറുകെ പിടിച്ചാണ് കക്ഷം (axilla) താപനില അളക്കുന്നത്. കൃത്യമായ അളവ് ലഭിക്കുന്നതിന് ഒരാൾ തെർമോമീറ്റർ കുറച്ച് മിനിറ്റ് പിടിക്കേണ്ടതുണ്ട്. ഒരു മാസത്തിൽ കൂടുതൽ പ്രായമുള്ള രോഗികളിൽ മലാശയ താപനില കക്ഷത്തിലെ താപനിലയേക്കൾ ഒരു ഡിഗ്രി കൂടുതലാണെന്നത് നല്ലൊലൊരു അളവുകോലാണ്. എന്നാൽ കക്ഷത്തിൽ നിന്നുള്ള കൃത്യത മലാശയ താപനിലയേക്കാൾ കുറവാണെന്ന് അറിയപ്പെടുന്നു. 

 മലാശയത്തിലെ അളവ് 
ലഘുചിത്രം| വ്യത്യസ്ത ടെസ്റ്റ് പ്രോഡുകൾ (മുകളിൽ: സാർവത്രിക ടെസ്റ്റ് പ്രോഡ്, ചുവടെ: മലാശയ ടെസ്റ്റ് പ്രോഡ്)
റെക്ടൽ തെർമോമീറ്റർ താപനില എടുക്കൽ, പ്രത്യേകിച്ചും രോഗി ഒഴികെയുള്ള ഒരാൾ നിർവഹിക്കുകയാണെങ്കിൽ, വെള്ളം അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ള വ്യക്തിഗത ലൂബ്രിക്കന്റ് ഉപയോഗിച്ച് ഇത് സുഗമമാക്കണം. മലാശയ താപനില ഏറ്റവും കൃത്യമാണെങ്കിലും, ചില രാജ്യങ്ങളിലോ സംസ്കാരങ്ങളിലോ ഈ രീതി അസുഖകരമായതോ ലജ്ജാകരമോ ആയി കണക്കാക്കാം, പ്രത്യേകിച്ചും ചെറിയ കുട്ടികളേക്കാൾ പ്രായമുള്ള രോഗികളിൽ ഇത് ഉപയോഗിക്കുകയാണെങ്കിൽ; ശരിയായ രീതിയിൽ എടുത്തില്ലെങ്കിൽ, മലാശയ താപനില എടുക്കുന്നത് അസുഖകരവും ചില സന്ദർഭങ്ങളിൽ രോഗിയെ വേദനിപ്പിക്കുന്നതുമാണ്. മലാശയ താപനില എടുക്കുന്നത് ശിശുക്കളുടെ താപനില അളക്കുന്നതിനുള്ള മികച്ച മാർഗ്ഗമായി കണക്കാക്കുന്നു.Fundamentals of Nursing by Barbara Kozier et al., 7th edition, p. 495

 ചെവി 
ഡോ. തിയോഡോർ എച്ച്. ബെൻസിംഗർ 1964 ൽ ഇയർ തെർമോമീറ്റർ കണ്ടുപിടിച്ചു. അക്കാലത്ത്, തലച്ചോറിന്റെ താപനിലയോട് അടുത്ത് ഒരു അറിവ് നേടാനുള്ള വഴി അദ്ദേഹം തേടുകയായിരുന്നു, കാരണം തലച്ചോറിന്റെ അടിഭാഗത്തുള്ള ഹൈപ്പോതലാമസ് ശരീരത്തിന്റെ പ്രധാന താപനിലയെ നിയന്ത്രിക്കുന്നു. ചെവി കനാലിന്റെ ഇയർ ഡ്രമ്മിന്റെ രക്തക്കുഴലുകൾ ഉപയോഗിച്ചാണ് അദ്ദേഹം ഇത് നിർവ്വഹിച്ചത്, ഇത് ഹൈപ്പോതലാമസുമായി പങ്കിടുന്നു. ചെവി തെർമോമീറ്ററിന്റെ കണ്ടുപിടിത്തത്തിന് മുമ്പ്, വായ, മലാശയം, അല്ലെങ്കിൽ കക്ഷം എന്നിവയിൽ നിന്ന് മാത്രമേ താപനില എളുപ്പത്തിൽ വായിക്കാൻ കഴിയുമായിരുന്നുള്ളൂ. മുമ്പ്, ഡോക്ടർമാർക്ക് കൃത്യമായ മസ്തിഷ്ക താപനില രേഖപ്പെടുത്താൻ ആഗ്രഹമുണ്ടെങ്കിൽ, രോഗിയുടെ ഹൈപ്പോതലാമസിലേക്ക് ഇലക്ട്രോഡുകൾ ഘടിപ്പിക്കേണ്ടതുണ്ടായിരുന്നു. 

ഈ ടിംപാനിക് തെർമോമീറ്ററിന് ഇൻഫ്രാറെഡ് പ്രോബ് അടങ്ങിയിരിക്കുന്ന ഒരു പ്രൊജക്ഷൻ (ഒറ്റത്തവണ ശുചിത്വ കവചം ഉപയോഗിച്ച് പരിരക്ഷിച്ചിരിക്കുന്നു) ഉണ്ട്; പ്രൊജക്ഷൻ സൗമ്യമായി ചെവി കനാലിൽ സ്ഥാപിക്കുകയും ഒരു ബട്ടൺ അമർത്തുകയും ചെയ്യുന്നു; താപനില ഒരു സെക്കൻഡിനുള്ളിൽ വായിക്കുകയും പ്രദർശിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഈ തെർമോമീറ്ററുകൾ വീട്ടിലും മെഡിക്കൽ സൗകര്യങ്ങളിലും ഉപയോഗിക്കുന്നു.

ഈ തെർമോമീറ്ററിന്റെ വായനയിൽ ഒരു പരിധിവരെ വിശ്വസനീയമല്ലാത്ത ഘടകങ്ങളുണ്ട്, ഉദാഹരണത്തിന് ഓപ്പറേറ്റർ ബാഹ്യ ചെവി കനാലിൽ തെറ്റായ സ്ഥാനം, കനാൽ തടയുന്ന മെഴുക്. അത്തരം പിശക് സൃഷ്ടിക്കുന്ന ഘടകങ്ങൾ സാധാരണയായി റീഡിങ്ങുകൾ യഥാർത്ഥ മൂല്യത്തിന് താഴെയാകാൻ ഇടയാക്കുന്നു, അതിനാൽ ശരിക്കുമുള്ള പനി കണ്ടെത്തുന്നതിൽ പരാജയപ്പെടും. 

 നെറ്റി 

 നെറ്റിയിലെ ധമനി 
ഇൻഫ്രാറെഡ് തത്വ റിപ്പോർട്ട് താപനില ഉപയോഗിക്കുന്ന ടെമ്പറൽ ആർട്ടറി തെർമോമീറ്ററുകൾ ക്ലിനിക്കൽ പ്രാക്ടീസിൽ കൂടുതലായി കണ്ടുവരുന്നത് അവയുടെ ഉപയോഗ എളുപ്പവും കുറഞ്ഞ ശല്യപ്പെടുത്തലും കാരണമാണ്. സാങ്കേതികതയുടെയും പാരിസ്ഥിതിക പരിഗണനകളുടെയും വേരിയബിളിറ്റി കാരണം, ടെമ്പറൽ ധമനിയുടെ തെർമോമീറ്ററുകളുടെ അളവുകൾ കൃത്യതയുടെ പ്രശ്നങ്ങളും കുറഞ്ഞ അളവിലുള്ള കൃത്യതയും നേരിടേണ്ടിവരും. ടെമ്പറൽ തെർമോമീറ്ററുകൾക്ക് 60-70% വരെ കുറഞ്ഞ സംവേദനക്ഷമത ഉണ്ടെന്ന് കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്, എന്നാൽ പനിയും ഹൈപ്പോഥെർമിയയും കണ്ടെത്തുന്നതിന് 97–100% വരെ ഉയർന്ന സവിശേഷതയുണ്ട്. ഇക്കാരണത്താൽ, ഐസിയു പോലുള്ള നിശിത പരിചരണ ക്രമീകരണങ്ങളിലോ താപനില അസന്തുലിതാവസ്ഥയെക്കുറിച്ച് ഉയർന്ന സംശയമുള്ള രോഗികളിലോ അവ ഉപയോഗിക്കരുതെന്ന് നിർദ്ദേശിക്കപ്പെടുന്നു. ശിശുരോഗ രോഗികളിൽ ഉയർന്ന കൃത്യതയുണ്ടെന്ന് തെളിവുകൾ പിന്തുണയ്ക്കുന്നു. 

 പ്ലാസ്റ്റിക് സ്ട്രിപ്പ് തെർമോമീറ്റർ 
രോഗിയുടെ നെറ്റിയിൽ ഈ തെർമോമീറ്റർ റീഡിങ്ങ് എടുക്കുന്നു. പ്ലാസ്റ്റിക് സ്ട്രിപ്പ് തെർമോമീറ്റർ അല്ലെങ്കിൽ സമാന സാങ്കേതികവിദ്യ ഉപയോഗിച്ച് വ്യത്യസ്ത താപനില-സെൻസിറ്റീവ് അടയാളങ്ങൾ കൊണ്ട് പൊതിഞ്ഞ ഒരു ബാൻഡാണ് ഇത്; ഒരു നിശ്ചിത താപനിലയിൽ ഒരു പ്രദേശത്തെ അടയാളങ്ങൾ (താപനിലയെ സൂചിപ്പിക്കുന്ന അക്കങ്ങൾ) ദൃശ്യമാകുന്നതിന് ശരിയായ താപനിലയിലാണ്. ഈ തരം പനിയുടെ സൂചന നൽകാം, പക്ഷേ ഇത് കൃത്യമായി കണക്കാക്കില്ല. 

 സാങ്കേതികവിദ്യ അനുസരിച്ച് വർഗ്ഗീകരണം 

 ദ്രാവകം നിറച്ചത് 
പരമ്പരാഗത തെർമോമീറ്റർ ഒരു ഗ്ലാസ് ട്യൂബാണ്, ഒരു അറ്റത്ത് ഉള്ള ബൾബിൽ ഒരു ദ്രാവകം അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു, അത് താപനിലയോടൊപ്പം ഏകതാനമായി വികസിക്കുന്നു. ട്യൂബ് തന്നെ ഇടുങ്ങിയതാണ് (കാപ്പിലറി) അതിനൊപ്പം കാലിബ്രേഷൻ അടയാളങ്ങളും ഉണ്ട്. ദ്രാവകം പലപ്പോഴും മെർക്കുറിയാണ്, പക്ഷേ ആൾക്കൊഹോളിന്റെ തെർമോമീറ്ററുകൾ നിറമുള്ള ആൾക്കൊഹോൾ ഉപയോഗിക്കുന്നു. വൈദ്യശാസ്ത്രപരമായി, പരമാവധി താപനില കാണിക്കുന്ന തെർമോമീറ്റർ പലപ്പോഴും ഉപയോഗിക്കുന്നു, ഇത് ശരീരത്തിൽ നിന്ന് നീക്കം ചെയ്തതിനുശേഷവും എത്തിച്ചേരുന്ന പരമാവധി താപനിലയെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു.

തെർമോമീറ്റർ ഉപയോഗിക്കുന്നതിന്, താപനില അളക്കേണ്ട സ്ഥലത്ത് ബൾബ് സ്ഥാപിക്കുകയും താപ സന്തുലിതാവസ്ഥയിലെത്താൻ കഴിയുന്നത്ര നീളത്തിൽ ബാക്കിനിർത്തുകയും ചെയ്യുന്നു - സാധാരണഗതിയിൽ വായിൽ അഞ്ച് മിനിറ്റും കക്ഷത്തിന് കീഴിൽ പത്ത് മിനിറ്റും.  ബൾബിനോട് ചേർന്നുള്ള കഴുത്തിലെ ഒരു ചെറുകഴുത്തിൽക്കൂടിയാണ് പരമാവധി വായന നേടുന്നത്. ബൾബിന്റെ താപനില ഉയരുമ്പോൾ, ദ്രാവകം ട്യൂബിലേക്ക് ഉയരുന്നു. താപനില കുറയുമ്പോൾ, ദ്രാവകത്തിന്റെ നിര ചുരുങ്ങുമ്പോൾ ബൾബിലേക്ക് മടങ്ങാൻ കഴിയില്ല, അങ്ങനെ ട്യൂബിൽ നിശ്ചലമായി തുടരും. മൂല്യം വായിച്ചതിനുശേഷം, തെർമോമീറ്റർ ആവർത്തിച്ച് കുത്തനെ സ്വിംഗ് ചെയ്ത് പുനഃസജ്ജമാക്കണം.

 മെർക്കുറി 
മെർക്കുറി-ഇൻ-ഗ്ലാസ് തെർമോമീറ്ററുകൾ ഏറ്റവും കൃത്യമായ ദ്രാവകം നിറഞ്ഞ തരങ്ങളായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. എന്നിരുന്നാലും, മെർക്കുറി ഒരു വിഷ ഹെവി മെറ്റലാണ്, ട്യൂബ് പൊട്ടുന്നതിൽ നിന്ന് സംരക്ഷിക്കാാനാവുമെങ്കിൽ മാത്രമേ ക്ലിനിക്കൽ തെർമോമീറ്ററിൽ മെർക്കുറി ഉപയോഗിക്കാൻ പാടുള്ളൂ.

ട്യൂബിലെ മെർക്കുറിയുടെ അളവ് കുറയ്ക്കുന്നതിന് വളരെ ഇടുങ്ങിയതായിരിക്കണം ട്യൂബിന്റെ താപനില നിയന്ത്രിക്കപ്പെടുന്നില്ല, അതിനാൽ ട്യൂബിന്റെ താപനിലയുടെ പ്രഭാവം കുറയ്ക്കുന്നതിന് ബൾബിനേക്കാൾ വളരെ കുറഞ്ഞ മെർക്കുറി അടങ്ങിയിരിക്കണം. ഇടുങ്ങിയ മെർക്കുറി കോളം നന്നായി കാണാനാവാത്തതിനാൽ വായന ബുദ്ധിമുട്ടാണ്. നിറമുള്ള ദ്രാവകത്തിന് കാഴ്ചയുടെ പ്രശ്നമില്ല.

കൈകാര്യം ചെയ്യാനും ചോരാനുമുള്ള അപകടസാധ്യത, മെർക്കുറി വിഷബാധയുണ്ടാക്കാനുള്ള സാധ്യത എന്നിവ കാരണം മെർക്കുറി തെർമോമീറ്ററുകൾ ഉപയോഗിക്കുന്നതും വിൽക്കുന്നതും നിരോധിക്കാൻ പല സംസ്ഥാനങ്ങളും തീരുമാനിച്ചു; ഒരു മെർക്കുറിയുടെ പരമാവധി തെർമോമീറ്റർ "പുനഃസജ്ജമാക്കാൻ" ആവശ്യമായ ഊർജ്ജസ്വലമായ സ്വിംഗിംഗ് അത് അബദ്ധവശാൽ തകർക്കുന്നതിനും വിഷ മെർക്കുറി നീരാവി പുറപ്പെടുവിക്കുന്നതിനും എളുപ്പമാക്കുന്നു.  മെർക്കുറി തെർമോമീറ്ററുകളെ പ്രധാനമായും ഇലക്ട്രോണിക് ഡിജിറ്റൽ തെർമോമീറ്ററുകൾ അല്ലെങ്കിൽ മെർക്കുറി ഒഴികെയുള്ള ദ്രാവകങ്ങളെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ള തെർമോമീറ്ററുകൾ (ഗാലിൻസ്റ്റാൻ, നിറമുള്ള ആൽക്കഹോളുകൾ, ചൂട് സെൻസിറ്റീവ് ലിക്വിഡ് ക്രിസ്റ്റലുകൾ എന്നിവ) മാറ്റിസ്ഥാപിച്ചിരിക്കുന്നു.

 ഘട്ടം മാറ്റം (ഡോട്ട് മാട്രിക്സ്) തെർമോമീറ്ററുകൾ 
ഘട്ടം മാറുന്ന തെർമോമീറ്ററുകൾ 0.1 of C ഘട്ടങ്ങളിൽ 35.5 ഡിഗ്രി മുതൽ 40.5 ഡിഗ്രിവരെ 0.1 ഡിഗ്രിയുടെ സ്റ്റെപ്പുകളായി ക്രമേണയുള്ള താപനിലയിൽ ഉരുകുന്ന നിഷ്ക്രിയ രാസവസ്തുക്കളുടെ സാമ്പിളുകൾ ഉപയോഗിക്കുന്നു. സംരക്ഷിത സുതാര്യമായ കവറുള്ള നേർത്ത പ്ലാസ്റ്റിക് സ്പാറ്റുലയിൽ മാട്രിക്സിൽ ചെറിയ ഡോട്ടുകളായി അവ സ്ഥാപിച്ചിരിക്കുന്നു. ഇത് രോഗിയുടെ നാവിൽ സ്ഥാപിച്ചിരിക്കുന്നു. കുറച്ച് സമയത്തിനുശേഷം സ്പാറ്റുല നീക്കംചെയ്യുന്നു, ഏത് ഡോട്ടുകൾ ഉരുകിയിരിക്കുന്നു, ഇല്ലാത്തത് എന്നിവ കാണാൻ കഴിയും: ഉരുകാനുള്ള അവസാന ഡോട്ടിലെ ദ്രവണാങ്കമായി താപനില കണക്കാക്കുന്നു. ഇവ വിലകുറഞ്ഞ ഡിസ്പോസിബിൾ ഉപകരണങ്ങളാണ്, വീണ്ടും ഉപയോഗിക്കുന്നതിന് അണുവിമുക്തമാക്കേണ്ടതിന്റെ ആവശ്യകത ഒഴിവാക്കുന്നു.  

 ലിക്വിഡ് ക്രിസ്റ്റൽ 
ഒരു ലിക്വിഡ് ക്രിസ്റ്റൽ തെർമോമീറ്ററിൽ ഒരു പ്ലാസ്റ്റിക് സ്ട്രിപ്പിലെ ചൂട്-സെൻസിറ്റീവ് (തെർമോക്രോമിക്) ലിക്വിഡ് ക്രിസ്റ്റലുകൾ അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു, അത് വ്യത്യസ്ത താപനിലകളെ സൂചിപ്പിക്കുന്നതിന് നിറം മാറ്റുന്നു.

 ഇലക്ട്രോണിക് 
വലത്ത്‌|ലഘുചിത്രം| ഇലക്ട്രോണിക് ക്ലിനിക്കൽ തെർമോമീറ്റർ
ലഘുചിത്രം| തെർമോ ക്രോമിക് നിറങ്ങളെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ള ദ്രുത പരിശോധന
താപനില അളക്കുന്നതിനും പ്രദർശിപ്പിക്കുന്നതിനുമുള്ള ഒതുക്കമുള്ളതും ചെലവുകുറഞ്ഞതുമായ രീതികൾ ലഭ്യമായതിനാൽ, ഇലക്ട്രോണിക് തെർമോമീറ്ററുകൾ (പലപ്പോഴും ഡിജിറ്റൽ എന്ന് വിളിക്കുന്നു, കാരണം അവ സംഖ്യാ മൂല്യങ്ങൾ പ്രദർശിപ്പിക്കുന്നു). നിരവധി കൃത്യതയോടെ വായനകൾ പ്രദർശിപ്പിക്കുന്നു (0.1 ° C അല്ലെങ്കിൽ 0.2 ° F, ചിലപ്പോൾ അതിന്റെ പകുതി), പക്ഷേ ഇത് കൃത്യതയുടെ ഗ്യാരണ്ടിയായി കണക്കാക്കരുത്: നിർദ്ദിഷ്ട കൃത്യത ഡോക്യുമെന്റേഷനിൽ പരിശോധിക്കുകയും ആനുകാലിക റീകാലിബ്രേഷൻ വഴി പരിപാലിക്കുകയും വേണം. ഗാർഹിക ഉപയോഗത്തിനായി വിലകുറഞ്ഞ ഒരു സാധാരണ ഇലക്ട്രോണിക് ഇയർ തെർമോമീറ്ററിന് 0.1 കൃത്യതയോടെ ± 0.2 ° C (± 0.35 ° F) പുതിയതായിരിക്കുമ്പോൾ എന്ന ഡിസ്പ്ലേ റെസലൂഷൻ ഉണ്ട്. 1954 ൽ കണ്ടുപിടിച്ച ആദ്യത്തെ ഇലക്ട്രോണിക് ക്ലിനിക്കൽ തെർമോമീറ്റർ, ഒരു കാർബലോയ് തെർമിസ്റ്റർ അടങ്ങിയിരിക്കുന്ന വഴക്കമുള്ള പ്രോബ് ഉപയോഗിച്ചു. "Takes Temperature in Seconds." Popular Mechanics, November 1954, p. 123.

ഡിജിറ്റൽ തെർമോമീറ്ററിന്റെ ഇനങ്ങൾ

റെസിസ്റ്റൻസ് ടെമ്പറേച്ചർ ഡിറ്റക്ടറുകൾ (ആർടിഡി)

താപനിലയിലെ മാറ്റങ്ങളോടെ പ്രതിരോധത്തിലെ മാറ്റങ്ങൾ പ്രകടമാക്കുന്ന വയർ വിൻ‌ഡിംഗുകൾ അല്ലെങ്കിൽ മറ്റ് നേർത്ത ഫിലിം സെർപന്റൈനുകളാണ് ആർ‌ടിഡികൾ. ലോഹങ്ങളുടെ വൈദ്യുതപ്രതിരോധത്തിന്റെ പോസിറ്റീവ് താപനില ഗുണകം ഉപയോഗിച്ച് അവർ താപനില അളക്കുന്നു. അവ കൂടുതൽ ചൂടാകുന്നു, അവയുടെ വൈദ്യുതപ്രതിരോധത്തിന്റെ ഉയർന്ന മൂല്യം. പ്ലാറ്റിനം ഏറ്റവും സാധാരണയായി ഉപയോഗിക്കുന്ന വസ്തുവാണ്, കാരണം ഇത് വിശാലമായ താപനിലയിൽ ഏതാണ്ട് രേഖീയമാണ്, വളരെ കൃത്യമാണ്, കൂടാതെ വേഗത്തിലുള്ള പ്രതികരണ സമയവുമുണ്ട്. ആർടിഡികൾ ചെമ്പ് അല്ലെങ്കിൽ നിക്കൽ എന്നിവ ഉപയോഗിച്ച് നിർമ്മിക്കാം. ആർ‌ടിഡികളുടെ പ്രയോജനങ്ങളിൽ‌ ദീർഘകാലത്തേക്ക് അവയുടെ സ്ഥിരമായ ഔട്‌പുട്ട് ഉൾപ്പെടുന്നു. അവ കാലിബ്രേറ്റ് ചെയ്യാനും വളരെ കൃത്യമായ വായനകൾ നൽകാനും എളുപ്പമാണ്. മൊത്തത്തിലുള്ള താപനില പരിധി, ഉയർന്ന പ്രാരംഭ ചെലവ്, കുറഞ്ഞ പരുക്കൻ രൂപകൽപ്പന എന്നിവ പോരായ്മകളിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു

തെർമോകപ്പിളുകൾ

തെർമോകോൾസ് കൃത്യവും ചെറിയ താപനില വ്യതിയാനങ്ങളോട് വളരെ സെൻ‌സിറ്റീവുമാണ്, മാത്രമല്ല പരിസ്ഥിതിയിലെ മാറ്റങ്ങളോട് പെട്ടെന്ന് പ്രതികരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. അവ ഒരു അറ്റത്ത് ചേരുന്ന വ്യത്യസ്തമായ ലോഹങ്ങൾ കൊട്ണുണ്ടാക്കിയ വയറുകളാണ്. മെറ്റൽ ജോഡി അവയുടെ ഓപ്പണിംഗിനും അറ്റങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള താപനില വ്യത്യാസത്തിന്റെ വലുപ്പത്തിനും ഇടയിൽ ഒരു നെറ്റ് തെർമോ ഇലക്ട്രിക് വോൾട്ടേജ് സൃഷ്ടിക്കുന്നു. തെർമോകൗപ്പിളുകളുടെ പ്രയോജനങ്ങളിൽ അവയുടെ ഉയർന്ന കൃത്യതയും വിശ്വസനീയമായ പ്രവർത്തനവും ഉൾപ്പെടുന്നു. വിലകുറഞ്ഞതും മോടിയുള്ളതുമായ ഓട്ടോമേറ്റഡ് അളവുകൾ നിർമ്മിക്കുന്നതിനും അവ നന്നായി യോജിക്കുന്നു. ദോഷങ്ങളിൽ അവ ദീർഘകാലത്തേക്ക് ഉപയോഗിച്ചതുമൂലമുണ്ടായ പിശകുകളും അളവുകൾ നടത്താൻ രണ്ട് താപനിലയും ആവശ്യമാണ്. തെർമോകപ്പിൾ വസ്തുക്കൾ നാശത്തിന് വിധേയമാണ്, ഇത് തെർമോ ഇലക്ട്രിക് വോൾട്ടേജിനെ ബാധിക്കും

തെർമിസ്റ്റർ

ലഭ്യമായ ഏറ്റവും സെൻസിറ്റീവ് താപനില സെൻസറുകളാണ് തെർമിസ്റ്റർ ഘടകങ്ങൾ. താപനിലയ്ക്ക് ആനുപാതികമായ ഒരു വൈദ്യുത പ്രതിരോധമുള്ള അർദ്ധചാലക ഉപകരണമാണ് തെർമിസ്റ്റർ. രണ്ട് തരം ഉൽപ്പന്നങ്ങളുണ്ട്. നെഗറ്റീവ് ടെമ്പറേച്ചർ കോഫിഫിഷ്യന്റ് (എൻ‌ടി‌സി) ഉപകരണങ്ങൾ താപനില സെൻസിംഗിൽ ഉപയോഗിക്കുന്നു, അവ ഏറ്റവും സാധാരണമായ തെർമിസ്റ്ററാണ്. എൻ‌ടി‌സികൾക്ക് അവയുടെ പ്രതിരോധത്തിന് വിപരീതമായി വ്യത്യാസപ്പെടുന്ന താപനിലയുണ്ട്, അതിനാൽ താപനില വർദ്ധിക്കുമ്പോൾ പ്രതിരോധം കുറയുന്നു, തിരിച്ചും. നിക്കൽ, ചെമ്പ്, ഇരുമ്പ് തുടങ്ങിയ വസ്തുക്കളുടെ ഓക്സൈഡുകളിൽ നിന്നാണ് എൻ‌ടി‌സികൾ നിർമ്മിക്കുന്നത്. വൈദ്യുത കറന്റ് നിയന്ത്രണത്തിൽ പോസിറ്റീവ് ടെമ്പറേച്ചർ കോഫിഫിഷ്യന്റ് (പി‌ടി‌സി) ഉപകരണങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കുന്നു. എൻ‌ടി‌സിയേക്കാൾ വിപരീത രീതിയിലാണ് അവ പ്രവർത്തിക്കുന്നത്, താപനില വർദ്ധിക്കുന്നതിനനുസരിച്ച് പ്രതിരോധം വർദ്ധിക്കുന്നു. താപ സംവേദനക്ഷമതയുള്ള സിലിക്കണുകളിൽ നിന്നോ പോളിക്രിസ്റ്റലിൻ സെറാമിക് വസ്തുക്കളിൽ നിന്നോ ആണ് പിടിസികൾ നിർമ്മിച്ചിരിക്കുന്നത്.  എൻ‌ടി‌സി തെർ‌മിസ്റ്റർ തെർ‌മോമീറ്റർ‌ ഉപയോഗിക്കുന്നതിലൂടെ ധാരാളം ഗുണങ്ങളും ദോഷങ്ങളുമുണ്ട്. നേട്ടങ്ങളിൽ അവയുടെ ചെറിയ വലുപ്പവും ഉയർന്ന സ്ഥിരതയും ഉൾപ്പെടുന്നു. എൻ‌ടി‌സികളും ദീർഘകാലം നിലനിൽക്കുന്നതും വളരെ കൃത്യവുമാണ്. • പോരായ്മകളിൽ അവയുടെ രേഖീയമല്ലാത്തതും അങ്ങേയറ്റത്തെ താപനിലയിൽ ഉപയോഗിക്കാൻ അനുയോജ്യമല്ലാത്തതും ഉൾപ്പെടുന്നു

 കോണ്ടാക്ട് 
ചില ഇലക്ട്രോണിക് തെർമോമീറ്ററുകൾ കോൺടാക്റ്റ് ഉപയോഗിച്ച് പ്രവർത്തിക്കാം (താപനില അളക്കേണ്ട സ്ഥലത്ത് ഇലക്ട്രോണിക് സെൻസർ സ്ഥാപിക്കുകയും സന്തുലിതാവസ്ഥയിലെത്താൻ വളരെനേരം അവശേഷിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു). ഇവ സാധാരണയായി മെർക്കുറി തെർമോമീറ്ററുകളേക്കാൾ വേഗത്തിൽ സന്തുലിതാവസ്ഥയിലെത്തുന്നു; സന്തുലിതാവസ്ഥയിലെത്തുമ്പോൾ തെർമോമീറ്റർ ബീപ്പ് ചെയ്യാം, അല്ലെങ്കിൽ നിർമ്മാതാവിന്റെ ഡോക്യുമെന്റേഷനിൽ സമയം വ്യക്തമാക്കാം.

 റിമോട്ട് 
മറ്റ് ഇലക്ട്രോണിക് തെർമോമീറ്ററുകൾ വിദൂര സംവേദനം ഉപയോഗിച്ച് പ്രവർത്തിക്കുന്നു: ഇൻഫ്രാറെഡ് സെൻസർ ലൊക്കേഷനിൽ നിന്ന് പുറപ്പെടുവിക്കുന്ന റേഡിയേഷൻ സ്പെക്ട്രത്തോട് പ്രതികരിക്കുന്നു. അളക്കുന്ന സ്ഥലവുമായി ഇവ നേരിട്ട് സമ്പർക്കം പുലർത്തുന്നില്ലെങ്കിലും, അവ ഇപ്പോഴും ശരീരത്തിന്റെ ഒരു ഭാഗവുമായി ബന്ധപ്പെടാം (ചെവിയുടെ കനാലിൽ ചെവിയുടെ കനലിൽ തിരുകാതെ ചെവിയുടെ താപനില സ്പർശിക്കാതെ മനസ്സിലാക്കുന്ന ഒരു തെർമോമീറ്റർ). രോഗിയുടെ ക്രോസ്-അണുബാധയുടെ സാധ്യത ഇല്ലാതാക്കാൻ, ക്ലിനിക്കുകളിലും ആശുപത്രികളിലും ഡിസ്പോസിബിൾ പ്രോബ് കവറുകളും എല്ലാത്തരം സിംഗിൾ-ഉപയോഗ ക്ലിനിക്കൽ തെർമോമീറ്ററുകളും ഉപയോഗിക്കുന്നു.

 കൃത്യത 
2001 ലെ ഒരു ഗവേഷണപ്രകാരം, വിപണിയിലെ ഇലക്ട്രോണിക് തെർമോമീറ്ററുകൾ ഉയർന്ന താപനിലയെ ഗണ്യമായി കുറച്ചുകാണുകയും താഴ്ന്ന താപനിലയെ അമിതമായി വിലയിരുത്തുകയും ചെയ്യുന്നു. പരമ്പരാഗത ഗ്ലാസ്/മെർക്കുറി തെർമോമീറ്ററുകൾ മാറ്റിസ്ഥാപിക്കാൻ നിലവിലെ തലമുറയിലെ ഇലക്ട്രോണിക്, ഡിജിറ്റൽ ക്ലിനിക്കൽ തെർമോമീറ്ററുകൾ വേണ്ടത്ര കൃത്യമോ വിശ്വാസയോഗ്യമോ ആയിരിക്കില്ലെന്ന് ഗവേഷകർ നിഗമനം ചെയ്യുന്നു  "An investigation into the accuracy of different types of thermometers" Nursing Times.net, 1 October 2002.

 ബാസൽ തെർമോമീറ്റർ 
ബേസൽ (ബേസ്) ശരീര താപനില, ഉണരുമ്പോൾ ഉണ്ടാകുന്ന താപനില എടുക്കാൻ ഉപയോഗിക്കുന്ന ഒരു തെർമോമീറ്ററാണ് ബേസൽ തെർമോമീറ്റർ. വ്യായാമം, ഭക്ഷണം കഴിക്കൽ തുടങ്ങിയ പാരിസ്ഥിതിക ഘടകങ്ങളാൽ ബേസൽ ശരീര താപനില പകൽ താപനിലയേക്കാൾ വളരെ കുറവാണ്. ശരീര താപനിലയിലെ ചെറിയ മാറ്റങ്ങൾ കണ്ടെത്താൻ ഇത് അനുവദിക്കുന്നു

ഗ്ലാസ് ഓറൽ തെർമോമീറ്ററുകൾക്ക് ഓരോ 0.1 ലും അടയാളങ്ങളുണ്ട് ° C അല്ലെങ്കിൽ 0.2 ° F. കുറഞ്ഞത് 0.05 ന്റെ കൃത്യത ആവശ്യമുള്ളത്ര അടിസ്ഥാന താപനില സ്ഥിരതയുള്ളതാണ് ° C അല്ലെങ്കിൽ 0.1 ° F, അതിനാൽ പ്രത്യേക ഗ്ലാസ് ബാസൽ തെർമോമീറ്ററുകൾ ഗ്ലാസ് ഓറൽ തെർമോമീറ്ററിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമാണ്. മതിയായ മിഴിവുള്ള ഡിജിറ്റൽ തെർമോമീറ്ററുകൾ (0.05 ° C അല്ലെങ്കിൽ 0.1 ° F മതി) അടിസ്ഥാന ശരീര താപനില നിരീക്ഷിക്കുന്നതിന് അനുയോജ്യമായേക്കാം; കൃത്യമായ കൃത്യത ഉറപ്പാക്കുന്നതിന് സ്പെസിഫിക്കേഷൻ പരിശോധിക്കണം, കൂടാതെ നിശ്ചിത ഇടവേളകളിൽ തെർമോമീറ്ററുകൾ (മിക്ക ഡിജിറ്റൽ ഉപകരണങ്ങളും പോലെ) കാലിബ്രേറ്റ് ചെയ്യണം. ബേസൽ താപനിലയുടെ വ്യതിയാനം മാത്രം ആവശ്യമാണെങ്കിൽ, റീഡിങ്ങുകൾക്ക് വലിയ വേരിയബിളിറ്റി ഇല്ലാത്തിടത്തോളം കാലം കൃത്യമായ കൃത്യത അത്ര പ്രധാനമല്ല (ഉദാ. യഥാർത്ഥ താപനില 37.00 ൽ നിന്ന് വ്യത്യാസപ്പെടുന്നുവെങ്കിൽ ° C മുതൽ 37.28 വരെ ° C, ഒരു തെർമോമീറ്റർ, അത് കൃത്യതയില്ലാതെ സ്ഥിരതയോടെ 37.17 ൽ നിന്നുള്ള മാറ്റം വായിക്കുന്നു ° C മുതൽ 37.45 വരെ ° C മാറ്റത്തിന്റെ വ്യാപ്തിയെ സൂചിപ്പിക്കും). ചില ഡിജിറ്റൽ തെർമോമീറ്ററുകൾ "ബേസൽ തെർമോമീറ്ററുകൾ" എന്ന് വിപണനം ചെയ്യുന്നു, കൂടാതെ വലിയ ഡിസ്പ്ലേ, വിപുലീകരിച്ച മെമ്മറി ഫംഗ്ഷനുകൾ അല്ലെങ്കിൽ തെർമോമീറ്റർ ശരിയായി സ്ഥാപിച്ചിട്ടുണ്ടെന്ന് സ്ഥിരീകരിക്കാൻ ബീപ്പിംഗ് പോലുള്ള അധിക സവിശേഷതകളുണ്ട്.

 മികച്ചതും ധരിക്കാവുന്നതുമായ തെർമോമീറ്ററുകൾ 
ഒരു സ്മാർട്ട് തെർമോമീറ്ററിന് അതിന്റെ റീഡിങ്ങുകൾ കൈമാറാൻ കഴിയും, അതുവഴി അവ ശേഖരിക്കാനും സംഭരിക്കാനും വിശകലനം ചെയ്യാനും കഴിയും. ധരിക്കാവുന്ന തെർമോമീറ്ററുകൾക്ക് തുടർച്ചയായ അളവ് നൽകാൻ കഴിയും, എന്നാൽ ഈ രീതിയിൽ ശരീരത്തിന്റെ പ്രധാന താപനില അളക്കാൻ പ്രയാസമാണ്.

 ഇതും കാണുക 

തെർമോമീറ്റർ
ലിക്വിഡ് ക്രിസ്റ്റൽ തെർമോമീറ്റർ

അവലംബം

Allbutt, T.C., “Medical Thermometry”, British and Foreign Medico-Chirurgical Review, Vol.45, No.90, (April 1870), pp.429-441; Vo.46, No.91, (July 1870), pp.144-156.

വർഗ്ഗം:ഡച്ച് കണ്ടുപിടുത്തങ്ങൾ