സോൻജ ഡേവിസ്

ന്യൂസിലാന്റ് ട്രേഡ് യൂണിയനിസ്റ്റും സമാധാന പ്രചാരകയും പാർലമെന്റ് അംഗവുമായിരുന്നു സോൻജ മാർഗരറ്റ് ലവ്ഡേ ഡേവിസ് ഒ‌എൻ‌ജെ ജെപി (നീ വൈൽ, 11 നവംബർ 1923 - 12 ജൂൺ 2005). 1987 ഫെബ്രുവരി 6 ന് ഓർഡർ ഓഫ് ന്യൂസിലാന്റിലെ മൂന്നാമത് നിയുക്തയായ വ്യക്തിയായിരുന്നു ഡേവിസ്."The Order of New Zealand" (12 February 1987) 20 New Zealand Gazette 705 at 709.
 ആദ്യകാലജീവിതം  
1923 ൽ അപ്പർ ഹട്ട് നഗരപ്രാന്തമായ വാലസ്‌വില്ലെയിലാണ് സോൻജ വൈൽ ജനിച്ചത്. അവരുടെ അമ്മ ഗ്ലാഡിസ് ഇൽമ വൈൽ ഒരു നഴ്സും   ജോബ് വൈലിന്റെ ചെറുമകളുമായിരുന്നു.   തന്റെ പിതാവിന്റെ ഐഡന്റിറ്റിയായ ഐറിഷ് ആർമി മേജർ ജെറാൾഡ് ഡെംപ്‌സിയാണെന്നുള്ളത് അവർക്ക് 20 വയസ്സുള്ളപ്പോൾ മാത്രമാണ് സോൻജ വൈൽ അറിഞ്ഞതെങ്കിലും ഒരിക്കലും ഒരു ബന്ധവും നടത്തിയില്ല. മുത്തശ്ശിമാർ അവളെ കൂട്ടിക്കൊണ്ടുപോകുന്നതിനുമുമ്പ് അവർക്ക് നാല് വ്യത്യസ്ത വളർത്തു വീടുകളുണ്ടായിരുന്നു. അവർ ഒമാരു, വുഡ്‌വിൽ എന്നിവിടങ്ങളിൽ താമസിച്ചു. ഏഴുവയസ്സുള്ള അവൾ ഇളയ സഹോദരിയോടും പുതിയ രണ്ടാനച്ഛനോടും ഒപ്പം താമസിക്കാൻ വെല്ലിംഗ്ടണിലുള്ള അമ്മയുടെ അടുത്തേക്ക് പോയി. കുടുംബം ഡുനെഡിൻ, തുടർന്ന് ഓക്ക്ലാൻഡ്, 1939 ൽ വെല്ലിംഗ്ടൺ എന്നിവിടങ്ങളിലേക്ക് മാറി. അപ്പോഴേക്കും അവർക്ക് ഒരു അനുജനും ഉണ്ടായിരുന്നു. സമാധാനവാദികളായ ഓർമണ്ട് ബർട്ടൺ, ആർച്ച് ബാരിംഗ്ടൺ എന്നിവരുടെ പ്രസംഗങ്ങൾ അവരുടെ സാമൂഹിക മനഃസാക്ഷിയെ ആകർഷിച്ചുവെങ്കിലും മാതാപിതാക്കളുമായി പിരിമുറുക്കമുണ്ടാക്കി. തന്മൂലം 16 വയസ്സുള്ളപ്പോൾ വീടുപേക്ഷിക്കുകയും ബുക്ക് ഷോപ്പുകളിൽ ജോലി ചെയ്ത് സ്വയം പിന്തുണച്ചു. 

അവർ 1941-ൽ ലിൻഡ്സെ നാഥനെ വിവാഹം കഴിച്ചു. നഴ്‌സായി പരിശീലനം ആരംഭിച്ചു. ഒരു അമേരിക്കൻ നാവികനുമായുള്ള അവിഹിത ബന്ധത്തെത്തുടർന്ന് അവർ ഗർഭിണിയായി. അവരുടെ മകൾ പെന്നി 1944-ൽ ജനിച്ചു. താമസിയാതെ, ക്ഷയരോഗത്തിന് സോഞ്ജയെ ആശുപത്രിയിൽ പ്രവേശിപ്പിച്ചു.
 യൂണിയനുകളിൽ പങ്കാളിത്തം 
വർക്കിംഗ് വിമൻസ് കൗൺസിൽ സ്ഥാപിക്കാൻ ഡേവീസ് സഹായിച്ചു, 1974-ൽ ഫെഡറേഷൻ ഓഫ് ലേബറിന്റെ ആദ്യത്തെ വനിതാ എക്സിക്യൂട്ടീവായി.
പാർലമെന്റ് അംഗം

ഡേവീസ് 1987-ൽ പെൻകാരോയുടെ ലേബർ എംപിയായി, രണ്ട് തവണ സേവനമനുഷ്ഠിച്ചു. 1990 നവംബറിൽ ലേബർ നേതാവ് മൈക്ക് മൂർ അവരെ വനിതാ കാര്യങ്ങളുടെ ലേബർ വക്താവായി നിയമിച്ചു.. She retired in 1993 and Trevor Mallard replaced her.

 നെൽസൺ 
നഥനുമായി വിവാഹമോചനം നേടിയ ശേഷം, 1946 അവസാനത്തോടെ അവർ യുദ്ധത്തിന് മുമ്പ് പരിചയപ്പെട്ട ചാർലി ഡേവിസിനെ വിവാഹം കഴിച്ചു. അടുത്ത വർഷം അവളെ ആശുപത്രിയിൽ നിന്ന് ഡിസ്ചാർജ് ചെയ്തു. ദമ്പതികൾ ഗ്രാമീണ നെൽസണിലേക്ക് മാറി. 1953-ൽ അവർ നഗരത്തിലേക്ക് താമസം മാറി. അവിടെ റെയിൽവേ അടച്ചുപൂട്ടുന്നത് തടയാനുള്ള പ്രചാരണത്തിൽ അവർ രാഷ്ട്രീയമായി സജീവമായി. അവർ 1956-ൽ നെൽസൺ ഹോസ്പിറ്റൽ ബോർഡിലേക്കും 1961-ൽ നെൽസൺ സിറ്റി കൗൺസിലിലേക്കും തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടു.  1963-ൽ അവർ സമാധാന ജസ്റ്റിസായി നിയമിക്കപ്പെട്ടു. 1976-ലെ ഉപതെരഞ്ഞെടുപ്പിൽ നെൽസൺ സീറ്റിലേക്ക് ലേബർ സ്ഥാനാർത്ഥിത്വം തേടി അവർ പിന്നീട് നെൽസണിലേക്ക് മടങ്ങി. പക്ഷേ വിജയിച്ചില്ല. പലചരക്ക് വ്യാപാരിയും നെൽസൺ സിറ്റി കൗൺസിലറുമായ മെൽ കോർട്ട്‌നിക്ക് രണ്ടാം മുൻഗണന നൽകി. 

 മാധ്യമങ്ങൾ 

അവളുടെ ആത്മകഥ, ബ്രെഡ് ആൻഡ് റോസസ്: ഹെർ സ്റ്റോറി, (ISBN 1-86953-162-0) 1994-ൽ ഒരു സിനിമയായി മാറി. ഗെയ്‌ലിൻ പ്രെസ്റ്റൺ സംവിധാനം ചെയ്ത ഈ ചിത്രത്തിന് ബ്രെഡ് ആൻഡ് റോസസ് എന്നും പേരുണ്ട്. ആത്മകഥയുടെ രണ്ടാം വാല്യം, മാർച്ചിംഗ് ഓൺ (ISBN 1-86941-296-6) 1997-ൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു.
Bread and Roses (film, 1994) on IMDb

അവലംബം

പുറംകണ്ണികൾ
Sonya Davies in 1986 (photo)

വർഗ്ഗം:1923-ൽ ജനിച്ചവർ
വർഗ്ഗം:2005-ൽ മരിച്ചവർ