ദരാബ് ജഹാംഗീർ ജുസ്സാവാല

ഇന്ത്യൻ മെഡിക്കൽ-കം-സർജിക്കൽ ഓങ്കോളജിസ്റ്റ്, മെഡിക്കൽ എഴുത്തുകാരൻ, ടാറ്റ മെമ്മോറിയൽ സെന്റർ ഡയറക്ടർ എന്നീ മെഖലകളിൽ പ്രശസ്തനായിരുന്നു ദരാബ് ജഹാംഗീർ ജുസ്സാവാല (1915–1999).  1951 ൽ നേവൽ ടാറ്റയ്‌ക്കൊപ്പം ഇന്ത്യൻ കാൻസർ സൊസൈറ്റിയുടെ സഹസ്ഥാപകനും  1956 ൽ മുംബൈയിലെ പരേലിലുള്ള ഇന്ത്യൻ കാൻസർ പുനരധിവാസ കേന്ദ്രത്തിന്റെ സ്ഥാപകനുമായിരുന്നു അദ്ദേഹം. ഇന്ത്യയിലെ ആദ്യത്തെ കേന്ദ്രവും ഏഷ്യയിലെ ഏറ്റവും വലിയ കേന്ദ്രവുമായിരുന്നു അത്.  ലേഡി രത്തൻ ടാറ്റ മെഡിക്കൽ ആന്റ് റിസർച്ച് സെന്റർ ഡയറക്ടറായും രണ്ട് മുംബൈ ആശുപത്രികളായ ബ്രീച്ച് കാൻഡി ഹോസ്പിറ്റൽ, ജാസ്ലോക്ക് ഹോസ്പിറ്റൽ എന്നിവിടങ്ങളിൽ ഓണററി കൺസൾട്ടന്റായും അദ്ദേഹം സേവനമനുഷ്ഠിച്ചു.  റോയൽ സൊസൈറ്റി ഓഫ് മെഡിസിൻ, നാഷണൽ അക്കാദമി ഓഫ് മെഡിക്കൽ സയൻസസ്, ഇന്ത്യൻ അക്കാദമി ഓഫ് സയൻസസ്, ഇന്ത്യൻ നാഷണൽ സയൻസ് അക്കാദമി, അമേരിക്കൻ കോളേജ് ഓഫ് സർജൻസ് എന്നിവയുടെ തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട ഫെലോ, ധന്വന്തരി അവാർഡും നിരവധി ഓറേഷൻ അവാർഡുകളും നേടി. .  വൈദ്യശാസ്ത്രത്തിന് നൽകിയ സംഭാവനകൾക്ക് 1975 ൽ ഏറ്റവും ഉയർന്ന മൂന്നാമത്തെ സിവിലിയൻ ബഹുമതിയായ പദ്മഭൂഷൻ ഇന്ത്യൻ സർക്കാർ അദ്ദേഹത്തിന് നൽകി. 

 ജീവചരിത്രം 
പടിഞ്ഞാറൻ ഇന്ത്യൻ സംസ്ഥാനമായ മഹാരാഷ്ട്രയിലെ ബോംബെയിൽ ജഹാംഗീർ ബെസോഞ്ചി ജുസ്സവല്ല, ഷിരിൻബായ് എന്നിവരുടെ മകനായി 1915 ഏപ്രിൽ 13 ന് ദരാബ് ജുസ്സാവാല ജനിച്ചു. 1938 ൽ ബോംബെ സർവകലാശാലയിൽ നിന്ന് വൈദ്യശാസ്ത്രത്തിൽ ബിരുദം നേടി. 1942 ൽ അതേ സർവകലാശാലയിൽ നിന്ന് ബിരുദാനന്തര ബിരുദം നേടി.  തുടർന്ന്, മെഡിക്കൽ, സർജിക്കൽ ഓങ്കോളജിയിൽ എഡിൻബർഗിലെ റോയൽ കോളേജ് ഓഫ് സർജന്റെ ഫെലോഷിപ് ലഭിച്ചു  1948 ൽ ടാറ്റ മെമ്മോറിയൽ ഹോസ്പിറ്റലിൽ സർജനായി ഔദ്യോഗിക ജീവിതം ആരംഭിച്ചു, രാജ്യത്തെ ആദ്യത്തെ ശസ്ത്രക്രിയാ ഓങ്കോളജിസ്റ്റുകളിൽ ഒരാളായി. ഹോസ്പിറ്റലിന്റെ ഡയറക്ടറാകുന്നതുവരെ 1973 വരെ അദ്ദേഹം സർജനായി സേവനമനുഷ്ഠിച്ചു. 1980 വരെ അദ്ദേഹം ഈ പദവി വഹിച്ചു. അതിനുശേഷം 1983 വരെ ഒങ്കോളജി പ്രൊഫസറായി സേവനമനുഷ്ഠിച്ചു. 1986 വരെ ആശുപത്രിയുമായുള്ള ബന്ധം തുടർന്നു. 1986 ൽ ലേഡി രത്തൻ ടാറ്റ മെഡിക്കൽ ആന്റ് റിസർച്ച് സെന്ററിലേക്ക് മാറിയെങ്കിലും ബ്രീച്ച് കാൻഡി ഹോസ്പിറ്റൽ, ജാസ്ലോക്ക് ഹോസ്പിറ്റൽ എന്നിവയുമായി കൺസൾട്ടന്റ് ഗൈനക്കോളജിസ്റ്റായി സേവനമനുഷ്ഠിച്ചു. 

1951 ൽ നേവൽ ടാറ്റയുടെ സഹായത്തോടെ ജുസ്സാവാല, കാൻസർ രോഗത്തിനെതിരെ പോരാടുന്നതിനുള്ള ആദ്യത്തെ ലാഭേച്ഛയില്ലാത്ത സംഘടനയായ ഇന്ത്യൻ കാൻസർ സൊസൈറ്റി സ്ഥാപിച്ചു. 1953 മുതൽ അതിന്റെ സ്ഥാപക സെക്രട്ടറിയായി സേവനമനുഷ്ഠിച്ചു.  അഞ്ചുവർഷത്തിനുശേഷം, സൊസൈറ്റിയുടെ ആഭിമുഖ്യത്തിൽ, കാൻസർ രോഗികളുടെ പുനരധിവാസത്തിനായുള്ള ആദ്യത്തെ കേന്ദ്രമായ ഇന്ത്യൻ കാൻസർ പുനരധിവാസ കേന്ദ്രം അദ്ദേഹം സ്ഥാപിച്ചു, ഇത് ഏഷ്യയിലെ ഏറ്റവും വലിയ സ്ഥാപനമായിരുന്നു. ഇന്ത്യൻ കാൻസർ സൊസൈറ്റിയുടെ സേവനങ്ങളുടെ പരിധിയിൽ വച്ചാണ് അദ്ദേഹം 1963 ൽ ആദ്യത്തെ ജനസംഖ്യാടിസ്ഥാനത്തിലുള്ള കാൻസർ രജിസ്ട്രിയിൽ ഗവേഷണ വിവരങ്ങൾ സംഭാവന ചെയ്തത്, അതേ വർഷം തന്നെ അദ്ദേഹം ഇന്ത്യൻ ജേണൽ ഓഫ് കാൻസർ സ്ഥാപിച്ചതിനുശേഷം സമഗ്രമായ കാൻസർ പുനരധിവാസകേന്ദ്രം 1968 ൽ സ്ഥാപിച്ചു. ഇന്ത്യൻ അസോസിയേഷൻ ഓഫ് ഓങ്കോളജിസ്റ്റും (1977) ലേഡി രത്തൻ ടാറ്റ മെഡിക്കൽ ആൻഡ് റിസർച്ച് സെന്ററും (1984) ജുസ്സാവാല സ്ഥാപിച്ചതായും റിപ്പോർട്ടുണ്ട്.  ആദ്യത്തെ സൈറ്റോളജി ലബോറട്ടറിയും ഇന്ത്യയിൽ ആദ്യത്തെ കീമോതെറാപ്പി സൗകര്യവും ടാറ്റ മെമ്മോറിയൽ സെന്ററിൽ സ്ഥാപിച്ചതിന്റെ ബഹുമതി അദ്ദേഹത്തിനുണ്ടായിരുന്നു. ലോകാരോഗ്യ സംഘടന (ഡബ്ല്യുഎച്ച്ഒ) കാൻസർ സംബന്ധിച്ച വിദഗ്ദ്ധ സമിതി അംഗമായും ഗ്രേറ്റ് ബ്രിട്ടനിലെയും അയർലണ്ടിലെയും അസോസിയേഷൻ ഓഫ് സർജൻസ് അസോസിയേഷൻ ഓഫ് ഫെലോ ആയി സേവനമനുഷ്ഠിച്ചു. അസോസിയേഷൻ ഓഫ് സർജൻസ് ഓഫ് ഇന്ത്യയിലെ അംഗവും ഇന്ത്യൻ ജേണൽ ഓഫ് കാൻസറിന്റെ ചീഫ് എഡിറ്ററുമായിരുന്നു. 1980-ൽ അദ്ദേഹം പ്രസിദ്ധീകരിച്ച ഗൈനക്കോളജിയെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു പാഠപുസ്തകമാണ് ഹാൻഡ്‌ബുക്ക് ഓഫ് ഡയഗ്നോസിസ് ആൻഡ് ട്രീറ്റ്മെന്റ് ഓഫ് കാൻസർ  കൂടാതെ, പിയർ റിവ്യൂഡ് ജേണലുകളിൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച നിരവധി മെഡിക്കൽ ലേഖനങ്ങളും അദ്ദേഹം പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു  അദ്ദേഹത്തിന്റെ രചനകൾ പല ഗൈനക്കോളജിക്കൽ ഗ്രന്ഥങ്ങളിലും ഉദ്ധരിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.   

1999 ജനുവരി 29 ന്‌ ജുസ്വാല അന്തരിച്ചു, ഭാര്യ ഗെർ‌ട്രൂഡ്. 

 അവാർഡുകളും ബഹുമതികളും 
നാഷണൽ അക്കാദമി ഓഫ് മെഡിക്കൽ സയൻസസ് 1966 ൽ ജുസ്സാവാലയെ അവരുടെ ഫെലോ ആയി തിരഞ്ഞെടുത്തു  മറ്റ് രണ്ട് ഇന്ത്യൻ സയൻസ് അക്കാദമികളായ ഇന്ത്യൻ അക്കാദമി ഓഫ് സയൻസസ് , ഇന്ത്യൻ നാഷണൽ സയൻസ് അക്കാദമി എന്നിവ യഥാക്രമം 1975 ലും 1983 ലും അദ്ദേഹത്തെ ഒരു ഫെലോ ആയി തിരഞ്ഞെടുത്തു. റോയൽ സൊസൈറ്റി ഓഫ് മെഡിസിൻ, അമേരിക്കൻ കോളേജ് ഓഫ് സർജൻസ് എന്നിവയുടെ ഫെലോ കൂടിയായിരുന്നു അദ്ദേഹം. ഡോ. മുൻസിഫ് ഓറേഷൻ അവാർഡ് (1968), ഡോ. ഏണസ്റ്റ് ബോർജസ് ഓറേഷൻ അവാർഡ് (1974), ഡോ. ബൻസാലി ഓറേഷൻ അവാർഡ് (1975), ഡോ. ബിസി റോയ് മെമ്മോറിയൽ ഓറേഷൻ അവാർഡ് (1976), ഡോ. ഓറേഷൻ അവാർഡ് (1977), ശ്രീമതി. വിംല ഷാ ഓറേഷൻ അവാർഡ് (1979), സാൻ‌ഡോസ് ഓറേഷൻ അവാർഡ് (1983) എന്നിവ ശ്രദ്ധേയമാണ്. 

ഇന്ത്യൻ കൗൺസിൽ ഓഫ് മെഡിക്കൽ റിസർച്ച് (ഐസിഎംആർ) അദ്ദേഹത്തിന് 1971 ൽ കൽസിയ മെമ്മോറിയൽ അവാർഡ് രാജാ രവി ഷെർസിങ് അവാർഡ്  1975 ൽ പദ്മഭൂഷൻ ധന്വന്തരി ഫൗണ്ടേഷന്റെ വാർ‌ഷിക അവാർ‌ഡും (1981) ലഭിച്ചു. 

 ഇതും കാണുക 
 നാവൽ ടാറ്റ

 അവലംബം 

വർഗ്ഗം:ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിലെ ഇന്ത്യൻ മെഡിക്കൽ ഡോക്ടർമാർ
വർഗ്ഗം:ഇന്ത്യൻ ശസ്ത്രക്രിയാവിദഗ്ദ്ധർ
വർഗ്ഗം:1999-ൽ മരിച്ചവർ
വർഗ്ഗം:1915-ൽ ജനിച്ചവർ