ചൈനീസ് ആഭ്യന്തരയുദ്ധം

1927നും 1949 നും ഇടക്ക് ചൈനയിൽ  കുവോമിൻതാംഗ് (കുമിംഗ്താങ്) സേനയുടെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള  ചൈനീസ് റിപ്പബ്ലിക്കിന്റെ (Republic of China) സർക്കാരും (SYR) ചൈനീസ് കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടിയും (സിപിസി) തമ്മിൽ നിലനിന്നിരുന്ന ഒരു ആഭ്യന്തര യുദ്ധം ആയിരുന്നു ചൈനീസ് ആഭ്യന്തര യുദ്ധം (Chinese Civil War)  . യുദ്ധം പൊതുവെ രണ്ട് ഘട്ടങ്ങളായി വിഭജിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു: 1927 ഓഗസ്റ്റ് മുതൽ 1937 വരെ യുള്ള ഘട്ടത്തിൽ, വടക്കൻ മേഖലകളിലേക്കുള്ള പോരാട്ട വേളയിൽ കെ‌എം‌ടി-സി‌പി‌സി മുന്നണി സഖ്യം തകർന്നതിനേത്തുടർന്ന് ദേശീയവാദികൾ ചൈനയുടെ ഭൂരിഭാഗവും നിയന്ത്രിച്ചു. 1937 മുതൽ 1945 വരെ ഇരു വിഭാഗങ്ങൾക്കിടയിലുള്ള ശത്രുത താൽകാലികമായി നിർത്തിവക്കുകയും, രണ്ടാം ഐക്യ മുന്നണി സഖ്യകക്ഷികളുടെ സഹായത്തോടെ ജപ്പാന്റെ ചൈനീസ് കടന്നാക്രമണത്തിനെതിരെ പോരാടുകയും ചെയ്തു. ജപ്പാന്റെ തോൽവിയോടെ ആഭ്യന്തരയുദ്ധം പുനരാരംഭിച്ചു, 1945 മുതൽ 1949 വരെയുള്ള യുദ്ധത്തിന്റെ അവസാന ഘട്ടത്തിൽ സി‌പി‌സി മേൽക്കൈ നേടി, ഇത് സാധാരണയായി ചൈനീസ് കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് വിപ്ലവം എന്ന് അറിയപ്പെടുന്നു.

1949-ൽ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റുകാർ മെയിൻ ലാന്റ് ചൈനയുടെ നിയന്ത്രണം കൈക്കലാക്കി  പീപ്പിൾസ് റിപ്പബ്ലിക് ഓഫ് ചൈന(പി‌ആർ‌സി) സ്ഥാപിച്ചു. അതിനെ തുടർന്ന് റിപ്പബ്ലിക്ക് ഓഫ് ചൈനയുടെ(ആർ‌ഒ‌സി) നേതൃത്വം തായ്വാൻ ദ്വീപിലേക്ക് അഭയം പ്രാപിച്ച് ചുരുങ്ങാൻ നിർബന്ധിതമായി.  തായ്‌വാൻ കടലിടുക്കിന്റെ ഇരുപക്ഷത്തുള്ള ഗവണ്മെന്റുകൾ തമ്മിൽ ശാശ്വതമായ ഒരു രാഷ്ട്രീയ-സൈനിക നിലപാട് ഉണ്ടായി. തായ്‌വാനിലെ ആർ‌ഒ‌സിയും ചൈനയിലെ പി‌ആർ‌സിയും  മുഴുവൻ ചൈനയുടെയും നിയമാനുസൃത സർക്കാർ തങ്ങളാണെന്ന് ഔദ്യോഗികമായി അവകാശപ്പെട്ടു . താല്ക്കാലികയുദ്ധവിരാമം അല്ലെങ്കിൽ  സമാധാന കരാറിൽ ഇരുപക്ഷവും ഒരിക്കലും ഒപ്പിട്ടിട്ടില്ല, അതിനാൽ ആഭ്യന്തര യുദ്ധം നിയമപരമായി അവസാനിച്ചു എന്ന വിഷയത്തിൽ സംവാദങ്ങൾ തുടരുന്നു. 

 പശ്ചവൽസരപഥതി 
സിൻ‌ഹായ് വിപ്ലവത്തിനുശേഷം ക്വിംഗ് രാജവംശം തകരുകയും അതിനെത്തുടർന്ന്, പുതുതായി രൂപംകൊണ്ട ചൈനീസ് റിപ്പബ്ലിക്കിന്റെ പ്രസിഡന്റ് സ്ഥാനം  യുവാൻ ഷിക്കായ്  ഏറ്റെടുക്കുന്നതിനുമുമ്പ് ചൈന ഒരു ചെറിയ ആഭ്യന്തര യുദ്ധത്തിൽ അകപ്പെട്ടിരുന്നു.  പീക്കിംഗ് ആസ്ഥാനമായ ഈ ഭരണകൂടം ബിയാങ് ഗവൺമെന്റ് എന്നറിയപ്പെട്ടു.തന്നെ സ്വയം ഹോങ്ക്സിയൻ ചക്രവർത്തിയായി അവരോധിച്ചുകൊണ്ട്  ചൈനയിൽ രാജവാഴ്ച പുനഃസ്ഥാപിക്കാനുള്ള ഹ്രസ്വകാല ശ്രമത്തിൽ, യുവാൻ ഷിക്കായ് നിരാശനായി . 1916 ൽ യുവാൻ ഷിക്കായിയുടെ മരണശേഷം, തുടർന്നുള്ള വർഷങ്ങളിൽ മുൻ ബിയാങ് ആർമിയിലെ വിവിധ സംഘങ്ങൾ തമ്മിൽ അധികാര പോരാട്ടങ്ങൾ ഉയർന്നുവന്നു. ഇതിനിടയിൽ, കുവോമിൻതാംഗ് നേതൃത്വത്തിലുള്ള സൺ യത്-സെൻ,   ബിയാങ് സർക്കാരിന്റെ ഭരണം ചെറുത്തുക്കാൻ നിരവധി പ്രസ്ഥാനപരമ്പരകളിലൂടെ ഗ്വംഗ്സ്യൂ കേന്ദ്രമാക്കി പുതിയ സർക്കാരിന് രൂപംകൊടുത്തു. 

പല രാജ്യങ്ങളിൽ നിന്നും സഹായം നേടാനുള്ള സൺ യത്-സെൻന്റെ ശ്രമങ്ങൾ അവഗണിക്കപ്പെട്ടു, അങ്ങനെ അദ്ദേഹം 1921 ൽ സോവിയറ്റ് യൂണിയനിനോട് അടുത്തു. രാഷ്‌ട്രീയ താല്പര്യങ്ങൾക്ക് വേണ്ടി സോവിയറ്റ് നേതൃത്വം, സൺ യത്-സെനും പുതുതായി സ്ഥാപിതമായ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടി ഓഫ് ചൈനയ്ക്കും പിന്തുണ നൽകുന്ന ഇരട്ട നയത്തിന് തുടക്കം കുറിച്ചു, ഇത് ഒടുവിൽ പീപ്പിൾസ് റിപ്പബ്ലിക് ഓഫ് ചൈനയിൽ അവസാനിക്കുകയാണുണ്ടായത് . അങ്ങനെ ചൈനയിൽ അധികാരത്തിനായുള്ള പോരാട്ടം കെ‌എം‌ടിയും സി‌പി‌സിയും തമ്മിൽ ആരംഭിച്ചു.

1923-ൽ ഷാങ്ഹായിൽ വെച്ച്  സോവിയറ്റ് പ്രതിനിധി അഡോൾഫ് ജോഫെ  സൺ യത്-സെൻന്ററ്റെ സാനിധ്യത്തിൽ നടത്തിയ സംയുക്ത പ്രസ്താവനയിൽ, ചൈനയുടെ ഏകീകരണത്തിന് സോവിയറ്റ് സഹായം വാഗ്ദാനം ചെയ്തു. March, G. Patrick. Eastern Destiny: Russia in Asia and the North Pacific. [1996] (1996). Greenwood Publishing Group. . p. 205. കോമിന്റേൺ, കെ‌എം‌ടി, സി‌പി‌സി എന്നിവയ്ക്കിടയിലുള്ള സഹകരണത്തിന്റെ പ്രഖ്യാപനമായിരുന്നു സൺ-ജോഫ് മാനിഫെസ്റ്റോ .  സോവിയറ്റ്  കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടിയുടെ മാതൃകയിൽ കെ‌എം‌ടിയുടെ പുനഃസംഘടനക്കും ഏകീകരികരണത്തിലും സഹായിക്കുന്നതിനുവേണ്ടി, കോമിന്റേൺ ഏജൻറ് മിഖായേൽ ബോറോഡിൻ 1923 ൽ ചൈനയിലെത്തി. സി‌പി‌സി കെ‌എം‌ടിയിൽ ചേർന്ന് ആദ്യത്തെ ഐക്യ മുന്നണി രൂപീകരിച്ചു .

1923-ൽ സൺ തന്റെ ടോങ്‌മെൻഗുയി നാളുകളിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന ലെഫ്റ്റനന്റുകളിലൊരാളായ ചിയാങ് കൈ-ഷേക്കിനെ,  നിരവധി മാസത്തെ സൈനിക, രാഷ്ട്രീയ പഠനത്തിനായി സോവിയറ്റ് തലസ്ഥാനമായ മോസ്കോയിലേക്ക് അയച്ചു. H.H. Chang, Chiang Kai Shek – Asia's Man of Destiny (Doubleday, 1944; reprint 2007 . p. 126. 1924 ആയപ്പോഴേക്കും ചിയാങ് വാംപോവ മിലിട്ടറി അക്കാദമിയുടെ തലവനായി. കെഎം‌ടിയുടെ തലവനും സണ്ണിന്റെ പിൻഗാമിയുമായി ചിയാങ്  ശ്രദ്ധേയനായി. 

സോവിയറ്റുകൾ അക്കാദമിക്ക് ധാരാളം വിദ്യാഭ്യാസ സാമഗ്രികളും  ഉപകരണങ്ങളും നൽകി. H.H. Chang, Chiang Kai Shek – Asia's Man of Destiny (Doubleday, 1944; reprint 2007 . p. 126. ബഹുജന സമാഹരണത്തിനുള്ള പല സാങ്കേതിക വിദ്യകളിലും അവർ അറിവ് നൽകി. ഈ സഹായങ്ങളോടെ, ഒരു പ്രത്യേക "പാർട്ടി സൈന്യത്തെ" വളർത്താൻ സണിനു കഴിഞ്ഞു, ഒപ്പം യുദ്ധപ്രഭുക്കളെ സൈനികപരമായി പരാജയപ്പെടുത്താമെന്ന് അദ്ദേഹം കണക്കുക്കൂട്ടി സി‌പി‌സി അംഗങ്ങളും അക്കാലത്ത് അക്കാദമിയിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു,  ഷൂ എൻ‌ലായ് ഉൾപ്പെടെ അവരിൽ പലരും പിന്നീട് രാഷ്ട്രീയ ഉപദേഷ്ടാക്കൾ ആയിമാറി. Ho, Alfred K. Ho, Alfred Kuo-liang. [2004] (2004). China's Reforms and Reformers. Greenwood Publishing Group. . p. 7.

കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് അംഗങ്ങളെ വ്യക്തിഗത അടിസ്ഥാനത്തിൽ കെ‌എം‌ടിയിൽ ചേരാൻ അനുവദിച്ചു. March, G. Patrick. Eastern Destiny: Russia in Asia and the North Pacific. [1996] (1996). Greenwood Publishing Group. . p. 205. 1922 ൽ 300 അംഗങ്ങളും 1925 ഓടെ 1,500 പേരും മാത്രമുള്ള സി‌പി‌സി അക്കാലത്ത് ചെറുതായിരുന്നു. Fairbank, John King. [1994] (1994). China: A New History. Harvard University Press. . 1923 ലെ കണക്കനുസരിച്ച് കെ‌എം‌ടിക്ക് 50,000 അംഗങ്ങളുണ്ടായിരുന്നു. 

എന്നിരുന്നാലും, 1925 ൽ സണ്ണിന്റെ മരിച്ചതിനുശേഷം, കെ‌എം‌ടി ഇടത്, വലതുപക്ഷ പ്രസ്ഥാനങ്ങളായി പിരിഞ്ഞു. സി‌പി‌സി യെ ഉപയോഗിച്ച് സോവിയറ്റുകൾ കെ‌എം‌ടിയെ അകത്തു നിന്ന് നശിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിക്കുകയാണെന്ന് കെ‌എം‌ടി അംഗങ്ങൾ ആശങ്കപ്പെട്ടു. നോർത്തേൺ സൈനിക പോരാട്ടങ്ങളെ എതിർത്ത് സി.പി.സി പ്രക്ഷോഭങ്ങൾ ആരംഭിച്ചു. പാർട്ടി സമ്മേളനത്തിൽ ഇതിനെതിരെ പ്രമേയവും പാസാക്കി.

1927 മാർച്ചിൽ കെ‌എം‌ടി രണ്ടാം പാർട്ടി യോഗം ചേർന്നു, അവിടെ  സോവിയറ്റുകളുടെ സഹായത്തോടെ സൈനിക പോരാട്ടങ്ങൾക്കെതിരായ പ്രമേയങ്ങൾ പാസാക്കാനും ചിയാങ്ങിന്റെ അധികാരം തടയാനും ധാരണയായി. താമസിയാതെ, കെ‌എം‌ടി വിഭജിക്കപ്പെടും എന്നു വ്യക്തമായി.

ഇക്കാലമത്രയും സോവിയറ്റ് യൂണിയൻ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടി ഓഫ് ചൈനയിൽ വലിയ സ്വാധീനം ചെലുത്തിയിരുന്നു. ചൈനീസ് കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടിയെ പിന്തുണയ്ക്കാൻ അവർ പണവും ചാരന്മാരെയും അയച്ചു. അവരുടെ പിന്തുണയില്ലായിരുന്നെങ്കിൽ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടി പരാജയപ്പെടുമായിരുന്നു. അക്കാലത്ത് ചൈനയിലെ മറ്റ് കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടികൾ നിലവിലുൺറ്റായിരുന്നു എന്നതിന് രേഖകൾ ഉണ്ട്. അതിൽ ചിലതിൽ 10,000 ത്തോളം അംഗങ്ങളുമുണ്ടായിരുന്നു, പക്ഷേ അവയെല്ലാം സോവിയറ്റ് യൂണിയന്റെ പിന്തുണയില്ലാത്തതിനാൽ പാടെ പരാജയപ്പെട്ടു. 

 വടക്കൻ പോരാട്ടങ്ങളും കെ‌എം‌ടി-സി‌പി‌സി വിഭജനവും 
1927 ന്റെ തുടക്കത്തിൽ, കെ‌എം‌ടി-സി‌പി‌സി വൈരാഗ്യം വിപ്ലവ നിരയിൽ പാർട്ടി പിളർപ്പിലേക്ക് നയിച്ചു.  കെ‌എം‌ടി സർക്കാരിൻറെ ആസ്ഥാനം ഗ്വാങ്‌ജോവിൽ നിന്ന് തീവ്ര കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് സ്വാധീനം ശക്തമായിരുന്ന വുഹാനിലേക്ക് മാറ്റാൻ സി‌പി‌സിയും കെ‌എം‌ടിയിലെ ഇടതുപക്ഷവും ചേർന്ന് തീരുമാനിച്ചിരുന്നു. Fairbank, John King. [1994] (1994). China: A New History. Harvard University Press. . എന്നിരുന്നാലും, യുദ്ധപ്രഭു സൺ ചുവാൻഫാങിനെ പരാജയപ്പെടുത്തിയ ചിയാങ്ങും ലി സോങ്‌റെനും കിഴക്കോട്ട് ജിയാങ്‌സി ലക്ഷ്യമാക്കി നീങ്ങി. കെ‌എം‌ടിക്കുള്ളിലെ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് സ്വാധീനം ഇല്ലാതാക്കണമെന്ന ചിയാങ്ങിന്റെ ആവശ്യം ഇടതുപക്ഷക്കാർ നിരസിച്ചു. സോവിയറ്റ് യൂണിയന്റെ ഉത്തരവുകൾ സ്വീകരിച്ച് സൺ യാത്-സെന്റെ മൂന്ന് ജനങ്ങളുടെ തത്ത്വങ്ങൾക്കെതിരായി പ്രവർത്തിച്ചതിന് ചിയാങ് അവരെ തള്ളിപ്പറഞ്ഞു. കെ‌എം‌ടി ക്യാമ്പിനുള്ളിൽ സി‌പി‌സിയോടുള്ള ചിയാങ്ങിന്റെ സഹിഷ്ണുത കുറഞ്ഞു എന്നാണ്  മാവോ സെഡോംഗ് ഇതിനെ വ്യാഖ്യാനിച്ചത്. Zedong, Mao. Thompson, Roger R. [1990] (1990). Report from Xunwu. Stanford University Press. .

ഏപ്രിൽ 7 ന് ചിയാങ്ങും മറ്റ് നിരവധി കെ‌എം‌ടി നേതാക്കളും ഒരു യോഗം ചേർന്നു, കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പ്രവർത്തനങ്ങൾ സാമൂഹികമായും സാമ്പത്തികമായും തകരാറിലാണെന്നും ദേശീയ വിപ്ലവം തുടരുന്നതിന് അത് പഴയപടിയാക്കണമെന്നും അവർ നിർദ്ദേശിച്ചു. ഏപ്രിൽ 12 ന്, ഷാങ്ഹായിയിൽ, കെ‌എം‌ടിയിലെ നിരവധി കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് അംഗങ്ങളെ ജനറൽ ബായ് ചോങ്‌സിയുടെ നിർദേശപ്രകാരം  അറസ്റ്റുചെയ്തും വധശിക്ഷക്ക് വിധിച്ചു Brune, Lester H. Dean Burns, Richard Dean Burns. [2003] (2003). Chronological History of U.S. Foreign Relations. Routledge. . നീക്കം ചെയ്തു. ഏപ്രിൽ 12 ലെ സംഭവം അല്ലെങ്കിൽ ഷാങ്ഹായ് കൂട്ടക്കൊല എന്നാണ് സിപിസി ഇതിനെ വിശേഷിപ്പിച്ചത്. Zhao, Suisheng. [2004] (2004). A Nation-state by Construction: Dynamics of Modern Chinese Nationalism. Stanford University Press. . ഈ സംഭവം ചിയാങ്ങും, വുഹാൻ നഗരത്തെ നിയന്ത്രിക്കുന്ന കെ‌എം‌ടിയുടെ ഇടതുപക്ഷ വിഭാഗത്തിന്റെ നേതാവുമായ വാങ് ജിങ്‌വേയും തമ്മിലുള്ള വിള്ളൽ വർദ്ധിപ്പിച്ചു.

ഒടുവിൽ, കെ‌എം‌ടിയുടെ ഇടതുപക്ഷം സി‌പി‌സി അംഗങ്ങളെ വുഹാൻ സർക്കാരിൽ നിന്ന് പുറത്താക്കി, ഇതെ തുടർന്ന് ചിയാങ് കൈ-ഷെയ്ക്ക് അട്ടിമറിക്കപ്പെട്ടു. കെ‌എം‌ടി യുദ്ധപ്രഭുക്കൾക്കെതിരായ പ്രചാരണം പുനരാരംഭിക്കുകയും 1928 ജൂണിൽ ബീജിംഗ് പിടിച്ചെടുക്കുകയും ചെയ്തു. Guo, Xuezhi. [2002] (2002). The Ideal Chinese Political Leader: A Historical and Cultural Perspective. Greenwood Publishing Group. . താമസിയാതെ, കിഴക്കൻ ചൈനയുടെ ഭൂരിഭാഗവും നാൻജിംഗ് കേന്ദ്രസർക്കാരിന്റെ നിയന്ത്രണത്തിലായി. ചൈനയുടെ ഏക നിയമാനുസൃത ഗവൺമെൻറ് എന്ന നിലയിൽ ഈ സർക്കാറിന് അന്താരാഷ്ട്ര അംഗീകാരവും ലഭിച്ചു.  സൺ യാത്-സെനുമായി യോജിച്ച് വിപ്ലവത്തിന്റെ മൂന്ന് ഘട്ടങ്ങളുടെ സമവാക്യം കെ‌എം‌ടി സർക്കാർ പ്രഖ്യാപിച്ചു: സൈനിക ഏകീകരണം, രാഷ്ട്രീയ പരിശ്രമം, ഭരണഘടനാ ജനാധിപത്യം എന്നിവയായിരുന്നു അവ. Theodore De Bary, William. Bloom, Irene. Chan, Wing-tsit. Adler, Joseph. Lufrano Richard. Lufrano, John. [1999] (1999). Sources of Chinese Tradition. Columbia University Press. . p. 328.

 യുദ്ധങ്ങളുടെ ഗതി 

 ചൈനീസ് ആഭ്യന്തരയുദ്ധം (ആദ്യ ഘട്ടം, 1927-1937) 
 1927–37പത്തുവർഷത്തെ ആഭ്യന്തരയുദ്ധം
 1927നാഞ്ചാങ് പ്രക്ഷോഭം
 1927ശരത്കാല വിളവെടുപ്പ്
 1927ഗ്വാങ്‌ഷോ പ്രക്ഷോഭം
 1930–31ആദ്യ പരിക്രമണ കാമ്പെയ്ൻ
 1931രണ്ടാമത്തെ പരിക്രമണ കാമ്പെയ്ൻ
 1931മൂന്നാമത്തെ പരിക്രമണ കാമ്പെയ്ൻ
 1932നാലാമത്തെ പരിക്രമണ കാമ്പെയ്ൻ
 1933–34അഞ്ചാമത്തെ പരിക്രമണ കാമ്പെയ്ൻ
 1934–36നീണ്ട മാർച്ച്
 1935ലുഡിംഗ് ബ്രിഡ്ജ് യുദ്ധം

 രണ്ടാം ചൈന-ജാപ്പനീസ് യുദ്ധം, 1931–45 
 1931മുക്ദെൻ സംഭവം
 1931–32മഞ്ചൂരിയയിലെ ജപ്പാന്റെ അധിനിവേശം
 1931ജിയാങ്ഖിയാവോ ക്യാംബെയ്ൻ
 1931നെഞിയാങ് പാലത്തിലെ പ്രധിരോധം
 1932ഹാർബിൻ കീഴടക്കൽ
 1932 ജനുവരി 28ലെ സംഭവം
 1931–42മഞ്ചുകുവൊയുടെ പസഫിക്കേഷൻ
 1933വന്മതിൽ പ്രധിരോധം
 1933റെഹെ യുദ്ധം
 1933–36ഇന്നർ മംഗോളിയയിലെ നടപടികൾ
 1936സുയിയുവാൻ ക്യാംബെയ്ൻ
 1937മാർകോപോളൊ പാലം സംഭവം
 1937ബെയ്പിങ്-ടിയാഞിൻ യുദ്ധം
 1937ഷാങ്ഹായ് യുദ്ധം
 1937ബെയ്പിങ്-ഹാങ്കു റെയിൽ വേ സൈനികനീക്കം
 1937ടിയാൻജിംഗ്-പുക്കൗ റെയിൽ വേ സൈനികനീക്കം
 1937പിങ്ക്ഷിങ്ഗ്വാൻ യുദ്ധം
 1937ക്ഷിങ്കൗ യുദ്ധം
 1937തൈയുവാൻ യുദ്ധം
 1937നാൻജിംഗ് യുദ്ധം 1938ക്സുഷൗ യുദ്ധം
 1938തൈയെർഴ്വാങ് യുദ്ധം
 1938വുഹാൻ യുദ്ധം
 1938വാഞിയാലിംഗ് യുദ്ധം
 1939ഹൈനാൻ ദ്വീപ് ഓപ്പറേഷൻ
 1939നാൻചാംഗ് യുദ്ധം
 1939സുയിക്ഷിയാൻ-സാവോയാങ് യുദ്ധം
 1939ചാങ്ഷ യുദ്ധം
 1939തെക്കൻ ഗ്വാങ്ക്ഷി യുദ്ധം
 1939കുലുൻ ചുര യുദ്ധം
 1940സൊയാങ്-യിചാങ് യുദ്ധം
 1940ഹണ്ഡ്രഡ് റെജിമെന്റ് ഒഫ്ഫെൻസീവ്
 1940സെൻട്രൽ ഹ്യൂബെ ഓപ്പറേഷൻ 1941ഷാങാവൊ യുദ്ധം
 1941|പടിഞ്ഞാറൻ ഹ്യൂബെ ഓപ്പറേഷൻ
 1941തെക്കൻ ഷാൻക്ഷി യുദ്ധം
 19411941ലെ ചാങ്ഷ യുദ്ധം
 19421942ലെ ചാങ്ഷ യുദ്ധം
 1942തൗങ്ഗു യുദ്ധം
 1942യെനാങ്യുവാങ് യുദ്ധം
 1942ഴെജിയാങ്- ജിയാൻക്ഷി ക്യാംബെയ്ൻ
 1942യുനാൻ-ബർമ്മ റോഡ് യുദ്ധം
 1943പടിഞ്ഞാറൻ ഹ്യൂബെ യുദ്ധം
 1943പടിഞ്ഞാറൻ യുനാൻ- വടക്കൻ ബർമ്മ യുദ്ധം
 1943ചാങ്ദെ യുദ്ധം
 1944ഇച്ചി-ഗൊ ഓപ്പറേഷൻ
 1944ചാങ്ഷ യുദ്ധം
 1944ഗുയിലിൻ-ലിയുഷൊ യുദ്ധം
 1944മൗണ്ട് സോങ് യുദ്ധം
 1945പടിഞ്ഞാറൻ ഹെനാൻ- വടക്കൻ ഹ്യൂബെ യുദ്ധം
 1945പടിഞ്ഞാറൻ ഹുനാൻ യുദ്ധം
 1945രണ്ടാം ഗുവാങ്ക്ഷി ക്യാംബെയ്ൻ
 1945മഞ്ചൂരിയയിലെ സോവിയറ്റ് അധിനിവേശം

 ചൈനീസ് ആഭ്യന്തരയുദ്ധവും (രണ്ടാം ഘട്ടം, 1945-49) അതിനുശേഷവും 
രണ്ടാം ലോക മഹായുദ്ധാനന്തര കാലഘട്ടത്തിലെ ചൈനീസ് ആഭ്യന്തരയുദ്ധത്തിലെ സംഭവവികാസങ്ങൾ ആരംഭ തീയതികളനുസരിച്ച് കാലക്രമത്തിൽ പട്ടികപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു.ലഘുചിത്രം|യുദ്ധത്തിന്റെ അവസാനത്തോടടുത്ത് കിഴക്കൻ ചൈനയിലെ ജാപ്പനീസ് അധിനിവേശം (ചുവപ്പ്), കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് താവളങ്ങൾ (വരഅടയാളങ്ങളിൽ)|ഇടത്ത്‌
 1945 

 ജൂലൈ 21 - ഓഗസ്റ്റ് 8യെതൈശാൻ കാമ്പെയ്ൻ
 ഓഗസ്റ്റ് 13–19സതേൺ ജിയാങ്‌സു കാമ്പെയ്ൻ
 ഓഗസ്റ്റ് 13-16കിഴക്കൻ ഹുബൈയിൽ പ്രത്യാക്രമണം
 ഓഗസ്റ്റ് 15–23ബയോയിംഗ് യുദ്ധം
 ഓഗസ്റ്റ് 16–19യോങ്‌ജിയാസെൻ യുദ്ധം
 ഓഗസ്റ്റ് 17–27ടിയാൻമെൻ യുദ്ധം
 ഓഗസ്റ്റ് 17–25പിംഗു കാമ്പെയ്ൻ
 ഓഗസ്റ്റ് 17 - സെപ്റ്റംബർ 11ലിനി കാമ്പെയ്ൻ
 ഓഗസ്റ്റ് 24വുഹെ യുദ്ധം
 ഓഗസ്റ്റ് 26–27യിൻജി യുദ്ധം
 ഓഗസ്റ്റ് 26 - സെപ്റ്റംബർ 22ഹുയിയിൻ-ഹുവായ് കാമ്പെയ്ൻ
 ഓഗസ്റ്റ് 29 - സെപ്റ്റംബർ 1സിൻ‌ഗ്വ കാമ്പെയ്‌ൻ
 സെപ്റ്റംബർ 1–13ദസോങ്‌ജി യുദ്ധം
 സെപ്റ്റംബർ 4–5ലിംഗ്ബി യുദ്ധം
 സെപ്റ്റംബർ 5–8സുചെങ് കാമ്പെയ്ൻ
 സെപ്റ്റംബർ 5–22ഷാംഗെ കാമ്പെയ്ൻ
 സെപ്റ്റംബർ 6–9ലിഷി യുദ്ധം
 സെപ്റ്റംബർ 7-10പിംഗ്ഡു കാമ്പെയ്ൻ
 സെപ്റ്റംബർ 8–12ടൈക്സിംഗ് കാമ്പെയ്ൻ
 സെപ്റ്റംബർ 10 - ഒക്ടോബർ 12ഷാങ്‌ഡാംഗ് കാമ്പെയ്‌ൻ
 സെപ്റ്റംബർ 13–17വുലി കാമ്പെയ്ൻ
 സെപ്റ്റംബർ 18സിയാങ്‌ഷുയിക്കോ യുദ്ധം
 സെപ്റ്റംബർ 21റുഗാവോ യുദ്ധം
 സെപ്റ്റംബർ 29 - നവംബർ 2വെയ്ക്സിയൻ-ഗ്വാങ്‌ലിംഗ്-നുവാൻക്വാൻ കാമ്പെയ്ൻ
 ഒക്ടോബർഷിക്കുൻ യുദ്ധം
 ഒക്ടോബർ 3 - നവംബർ 10യാഞ്ചെംഗ് കാമ്പെയ്ൻ
 ഒക്ടോബർ 17 - ഡിസംബർ 14ടോങ്‌ബായ് കാമ്പെയ്‌ൻ
 ഒക്ടോബർ 18ഹ ou മാജിയ യുദ്ധം
 ഒക്ടോബർ 22 - നവംബർ 2ഹണ്ടൻ കാമ്പെയ്ൻ
 ഒക്ടോബർ 25 - നവംബർ 16ഷാൻഹായ് പാസ് യുദ്ധം
 ഒക്ടോബർ 26–30ദതോങ്-പുജോ റെയിൽ‌വേയ്‌ക്കൊപ്പം പ്രചാരണം
 നവംബർ - ഏപ്രിൽ, 1947വടക്കുകിഴക്കൻ ചൈനയിലെ കൊള്ളക്കാരെ അടിച്ചമർത്താനുള്ള പ്രചാരണം
 നവംബർ 3–4ജിഹെസെൻ യുദ്ധം
 ഡിസംബർ 19–21ഷാവോ യുദ്ധം
 ഡിസംബർ 19–26Gaoyou-Shaobo കാമ്പെയ്ൻ
 ഡിസംബർ 21–30ടാങ്‌ട ou- ഗുവോക്കൺ യുദ്ധം

 1946 

 ജനുവരി 19–26ഹ ou മ കാമ്പെയ്ൻ
 മാർച്ച് 15–17സിപ്പിംഗ് യുദ്ധം
 ഏപ്രിൽ 10–15ജിൻജിയാറ്റുൻ കാമ്പെയ്ൻ
 ഏപ്രിൽ 17 - മെയ് 19സിപ്പിംഗിനെ പ്രതിരോധിക്കാനുള്ള പ്രചാരണം
 ജൂൺ 22 - ഓഗസ്റ്റ് 31നോർത്ത് ചൈന പ്ലെയിൻ പോക്കറ്റിന്റെ പ്രചാരണം
 ജൂൺ 12 - സെപ്റ്റംബർ 1ദതോങ്-പുജോ റെയിൽ‌വേയുടെ സതേൺ സെക്ഷനിൽ പ്രചാരണം
 ജൂലൈ 31 - സെപ്റ്റംബർ 16ഡാറ്റോംഗ്-ജിന്നിംഗ് കാമ്പെയ്ൻ
 ഓഗസ്റ്റ് 10–22ലോംഗ്ഹായ് കാമ്പെയ്ൻ
 ഓഗസ്റ്റ് 14 - സെപ്റ്റംബർ 1ഡാറ്റോംഗ്-പുജ ou കാമ്പെയ്ൻ
 ഓഗസ്റ്റ് 21 - സെപ്റ്റംബർ 22ഹുവൈയിൻ-ഹുവായ് യുദ്ധം
 ഓഗസ്റ്റ് 25 - ഓഗസ്റ്റ്റുഗാവോ-ഹുവാങ്‌കിയാവോ യുദ്ധം
 സെപ്റ്റംബർ 2–8ഡിങ്‌താവോ കാമ്പെയ്‌ൻ
 സെപ്റ്റംബർ 22–24ലിൻഫെൻ-ഫുഷാൻ കാമ്പെയ്‌ൻ
 ഒക്ടോബർ 10-20കൽഗാൻ യുദ്ധം
 നവംബർ 10–11നാൻ‌ലൂ-ബെയ്‌ലുവോ യുദ്ധം
 നവംബർ 22 - ജനുവരി 1, 1947ലാലിയാങ് കാമ്പെയ്ൻ
 ഡിസംബർ 17 - ഏപ്രിൽ 1, 1947ലിൻജിയാങ് കാമ്പെയ്ൻ
 ഡിസംബർ 31 - 1947 ജനുവരി 30ഗ്വാങ്‌ഷോംഗ് യുദ്ധം
 പീ-ടാ-ഷാൻ സംഭവം

 1947 

 ജനുവരി 21–28ബോഡിംഗിന്റെ തെക്ക് ഭാഗത്തേക്കുള്ള പ്രചാരണം
 ഏപ്രിൽ 24–25നിയാങ്‌സിഗുവാൻ യുദ്ധം
 ഏപ്രിൽ 27–28ടാംഗെർലി യുദ്ധം
 മെയ് 13–16മെങ്‌ലിയാങ്‌ഗു കാമ്പെയ്‌ൻ
 മെയ് 13 - ജൂലൈ 1വടക്കുകിഴക്കൻ ചൈനയിൽ 1947 ലെ വേനൽക്കാല ആക്രമണം
 മെയ് 28–31ഹെഷുയി കാമ്പെയ്ൻ
 ജൂൺ 11 - മാർച്ച് 13, 1948സിപ്പിംഗ് കാമ്പെയ്ൻ
 ജൂൺ 26 - ജൂലൈ 6ബയോഡിംഗിന്റെ വടക്കുഭാഗത്തേക്കുള്ള പ്രചാരണം
 ജൂലൈ 17–29നാൻമ-ലിങ്ക് കാമ്പെയ്ൻ
 ഓഗസ്റ്റ് 13–18മെറിഡിയൻ റിഡ്ജ് കാമ്പെയ്ൻ
 സെപ്റ്റംബർ 2–12ഡാക്കിംഗ് നദിയുടെ വടക്ക് ഭാഗത്തേക്കുള്ള പ്രചാരണം
 സെപ്റ്റംബർ 14 - നവംബർ 5വടക്കുകിഴക്കൻ ചൈനയിൽ 1947 ലെ ശരത്കാല ആക്രമണം
 ഒക്ടോബർ 2–10സാഹെ പർവത പ്രചാരണം
 ഒക്ടോബർ 29 - നവംബർ 25ഫ്യൂണിയു പർവതനിരകളുടെ കിഴക്കൻ താഴ്‌വാരങ്ങളിൽ പ്രചാരണം
 ഡിസംബർ 15 - മാർച്ച് 15, 1948വടക്കുകിഴക്കൻ ചൈനയിൽ 1947 ലെ ശീതകാല ആക്രമണം
 ഡിസംബർ 7–9ഫീനിക്സ് കൊടുമുടി യുദ്ധം
 ഡിസംബർ 9 - 1948 ജൂൺ 15പടിഞ്ഞാറൻ തായാൻ കാമ്പെയ്ൻ
 ഡിസംബർ 11 - 1948 ജനുവരിദബീശാനിലെ ക er ണ്ടർ-ഉന്മൂലന പ്രചാരണം
 ഡിസംബർ 20 - ജൂൺ 1948ജിംഗ് ഷാൻ-സോങ്‌സിയാങ് കാമ്പെയ്‌ൻ

 1948 

 ജനുവരി 2–7ഗോങ്‌ജുതുൻ കാമ്പെയ്‌ൻ
 മാർച്ച് 7 - മെയ് 18ലിൻഫെൻ കാമ്പെയ്‌ൻ
 മാർച്ച് 11–21Zouucun-Zhangdian കാമ്പെയ്‌ൻ
 മെയ് 12 - ജൂൺ 25ഹെബി-റെഹെ-ചഹാർ കാമ്പെയ്ൻ
 മെയ് 23 - ഒക്ടോബർ 19ചാങ്ചുൻ ഉപരോധം
 മെയ് 29 - ജൂലൈ 18യാൻ‌ഷ ou കാമ്പെയ്ൻ
 ജൂൺ 17–19ഷാങ്‌കായ് യുദ്ധം
 സെപ്റ്റംബർ 12 - നവംബർ 12ലിയോഷെൻ കാമ്പെയ്ൻ
 ഒക്ടോബർ 5 - 1949 ഏപ്രിൽ 24തായ്‌വാൻ കാമ്പെയ്‌ൻ
 ഒക്ടോബർ 7–15ജിൻ‌ഷ ou യുദ്ധം
 ഒക്ടോബർ 10–15താഷാൻ യുദ്ധം
 നവംബർ 6 - 1949 ജനുവരി 10ഹുവായ്ഹായ് കാമ്പെയ്ൻ
 നവംബർ 15 - 1949 ജനുവരി 11ജിയുലിയൻഷാൻ യുദ്ധം
 നവംബർ 22 - ഡിസംബർ 15ഷുവാങ്‌ഡ്യൂജി കാമ്പെയ്‌ൻ
 നവംബർ 29 - ജനുവരി 31, 1949പിംഗ്ജിൻ കാമ്പെയ്ൻ
 1946-1948ബൈതാഗ് ബോഗ് യുദ്ധം

 1949 

 ജനുവരി 3–15ടിയാൻജിൻ കാമ്പെയ്ൻ
 ഏപ്രിൽ - ജൂൺ, 1950വടക്കൻ ചൈനയിലെ കൊള്ളക്കാരെ അടിച്ചമർത്താനുള്ള പ്രചാരണം
 ഏപ്രിൽ - ജൂൺ, 1953മധ്യ, തെക്കൻ ചൈനയിലെ കൊള്ളക്കാരെ അടിച്ചമർത്താനുള്ള പ്രചാരണം
 മെയ് 12 - ജൂൺ 2ഷാങ്ഹായ് കാമ്പെയ്ൻ
 മെയ് 17 - ജൂൺ 16സിയാൻ‌യാങ് കാമ്പെയ്‌ൻ
 ഓഗസ്റ്റ് 9–27ലാൻ‌ഷ ou കാമ്പെയ്ൻ
 ഓഗസ്റ്റ് 9 - ഡിസംബർ, 1953കിഴക്കൻ ചൈനയിലെ കൊള്ളക്കാരെ അടിച്ചമർത്താനുള്ള പ്രചാരണം
 ഓഗസ്റ്റ് 24 - സെപ്റ്റംബർ, 1951ഫുജിയാനിലെ കൊള്ളക്കാരെ അടിച്ചമർത്താനുള്ള പ്രചാരണം
 സെപ്റ്റംബർ 5–24നിങ്‌സിയ കാമ്പെയ്‌ൻ
 സെപ്റ്റംബർ 5 - മാർച്ച്, 1950ഡബീഷനിലെ കൊള്ളക്കാരെ അടിച്ചമർത്താനുള്ള പ്രചാരണം
 ഒക്ടോബർ 25–27ഗുനിംഗ്ട ou യുദ്ധം
 നവംബർ-ജൂലൈ, 1953വടക്കുപടിഞ്ഞാറൻ ചൈനയിലെ കൊള്ളക്കാരെ അടിച്ചമർത്താനുള്ള പ്രചാരണം
 നവംബർ 1–28നാഞ്ചുവാൻ കൗണ്ടിയുടെ വടക്ക് ഭാഗത്തേക്കുള്ള പ്രചാരണം
 നവംബർ 3–5ഡെങ്‌ബു ദ്വീപ് യുദ്ധം
 നവംബർ 17 - ഡിസംബർ 1ബോബായ് കാമ്പെയ്ൻ
 ഡിസംബർ 3–26ലിയാൻ‌യാങ്ങിലെ കൊള്ളക്കാരെ അടിച്ചമർത്താനുള്ള പ്രചാരണം
 ഡിസംബർ 6–7ലിയാങ്‌ജിയാഷുയി യുദ്ധം
 ഡിസംബർ 7–14ലിയാങ് യുദ്ധം
 ഡിസംബർ 17–18ജിയാൻമെൻഗുവാൻ യുദ്ധം

 1950 

 ജനുവരി - ജൂൺ, 1955വുപ്പിംഗിൽ കൊള്ളക്കാരെ അടിച്ചമർത്താനുള്ള പ്രചാരണം
 ജനുവരി 15 - മെയ് 1951ഗ്വാങ്‌സിയിലെ കൊള്ളക്കാരെ അടിച്ചമർത്താനുള്ള പ്രചാരണം
 ജനുവരി 19–31ബാമിയൻഷാൻ യുദ്ധം
 ഫെബ്രുവരി - ഡിസംബർ 1953തെക്കുപടിഞ്ഞാറൻ ചൈനയിലെ കൊള്ളക്കാരെ അടിച്ചമർത്താനുള്ള പ്രചാരണം
 ഫെബ്രുവരി 4 - ഡിസംബർലോംഗ്ക്വാനിലെ കൊള്ളക്കാരെ അടിച്ചമർത്താനുള്ള പ്രചാരണം
 ഫെബ്രുവരി 14-20ടിയാൻക്വാൻ യുദ്ധം
 മാർച്ച് 3നാനാവോ ദ്വീപ് യുദ്ധം
 മാർച്ച് 5 - മെയ് 1ഹൈനാൻ ദ്വീപിലെ ലാൻഡിംഗ് പ്രവർത്തനം
 മാർച്ച് 29 - മെയ് 7യിവു യുദ്ധം
 മെയ് 11ഡോങ്‌ഷാൻ ദ്വീപ് യുദ്ധം
 മെയ് 25– ഓഗസ്റ്റ് 7വാൻഷൻ ദ്വീപസമൂഹം
 ഓഗസ്റ്റ് 9നാൻ‌പാംഗ് ദ്വീപ് യുദ്ധം
 സെപ്റ്റംബർ - ജനുവരി, 1951വടക്കൻ ഗുവാങ്‌ഡോങ്ങിലെ കൊള്ളക്കാരെ അടിച്ചമർത്താനുള്ള പ്രചാരണം
 സെപ്റ്റംബർ 22 - നവംബർ 29വടക്കുകിഴക്കൻ ഗുയിഷുവിലെ കൊള്ളക്കാരെ അടിച്ചമർത്താനുള്ള പ്രചാരണം
 ഒക്ടോബർ 15 - നവംബർഹുനാൻ-ഹുബെ-സിചുവാൻ അതിർത്തി പ്രദേശത്തെ കൊള്ളക്കാരെ അടിച്ചമർത്താനുള്ള പ്രചാരണം
 ഒക്ടോബർ 15 - ഡിസംബർപടിഞ്ഞാറൻ ഹുനാനിലെ കൊള്ളക്കാരെ അടിച്ചമർത്താനുള്ള പ്രചാരണം
 ഡിസംബർ 13 - ഫെബ്രുവരി, 1951ശിവന്ദാഷനിലെ കൊള്ളക്കാരെ അടിച്ചമർത്താനുള്ള പ്രചാരണം
 ഡിസംബർ 20 - ഫെബ്രുവരി, 1951ലിയുവാണ്ടഷനിലെ കൊള്ളക്കാരെ അടിച്ചമർത്താനുള്ള പ്രചാരണം

 1950-58 
ചൈനയിലെ കുമിന്റാങ് ഇസ്ലാമിക കലാപം (1950–1958)

 1951 

 ജനുവരി 8 - ഫെബ്രുവരിയോഷനിൽ കൊള്ളക്കാരെ അടിച്ചമർത്താനുള്ള പ്രചാരണം
 ഏപ്രിൽ 15 - സെപ്റ്റംബർപടിഞ്ഞാറൻ ഗ്വാങ്‌സിയിലെ കൊള്ളക്കാരെ അടിച്ചമർത്താനുള്ള പ്രചാരണം

 1952 

 ഏപ്രിൽ 11–15നാൻറി ദ്വീപ് യുദ്ധം
 ജൂൺ 13 - സെപ്റ്റംബർ 20ഹൈഷുയിയിലെ കൊള്ളക്കാരെ അടിച്ചമർത്താനുള്ള പ്രചാരണം
 സെപ്റ്റംബർ 20 - ഒക്ടോബർ 20നാൻ‌പാംഗ് ദ്വീപസമൂഹം

 1953 

 മെയ് 29ദളുഷൻ ദ്വീപുകളുടെ യുദ്ധം
 ജൂലൈ 16–18ഡോങ്‌ഷാൻ ദ്വീപ് കാമ്പെയ്‌ൻ

 1955 

 ജനുവരി 18-20യിജിയാങ്‌ഷാൻ ദ്വീപുകളുടെ യുദ്ധം
 ജനുവരി 19 - ഫെബ്രുവരി 26ഡാച്ചൻ ദ്വീപസമൂഹം

 1960 
നവംബർ 14 - ഫെബ്രുവരി 9, 1961ചൈന-ബർമ അതിർത്തിയിൽ പ്രചാരണംലഘുചിത്രം|240x240ബിന്ദു|ചൈനീസ് ആഭ്യന്തരയുദ്ധത്തിന്റെ ഭൂപടം (1946-1950)|ഇടത്ത്‌

 അവലംബം