നൂറു ദിനങ്ങൾ

1815 മാർച്ച് 20 ന് നെപ്പോളിയൻ എൽബ ദ്വീപിൽ നിന്ന് പാരീസിലേക്ക് മടങ്ങിയതും 1815 ജൂലൈ 8 ന് ലൂയി പതിനെട്ടാമൻ രാജാവിന്റെ രണ്ടാം പുനഃസ്ഥാപനത്തിനും (111 ദിവസത്തെ കാലയളവ്) ഇടയിലുള്ള കാലയളവാണ് നൂറു ദിനങ്ങൾ (ഫ്രഞ്ച്: les Cent-Jours IPA: [le sɑ̃ ʒuʁ]) . ഈ കാലഘട്ടത്തിലുണ്ടായ ഏഴാം സഖ്യത്തിന്റെ യുദ്ധത്തിൽ വാട്ടർലൂ കാമ്പെയ്ൻ,  നെപ്പോളിയൻ യുദ്ധവും മറ്റ് നിരവധി ചെറിയ പ്രചാരണങ്ങളും ഉൾപ്പെടുന്നു. ജൂലൈ 8 ന് പാരീസിലേക്ക് രാജാവിനെ സ്വാഗതം ചെയ്യുന്ന പ്രസംഗത്തിൽ ലെസ് സെന്റ് ജോഴ്സ് (നൂറു ദിവസം) എന്ന വാചകം ആദ്യമായി പാരീസ് പ്രഫസർ ഗാസ്പാർഡ് കോംടെ ഡി ചബ്രോൾ ഉപയോഗിച്ചു.

വിയന്നയിലെ കോൺഗ്രസ് യോഗസമയത്താണ് നെപ്പോളിയൻ മടങ്ങിയത്. മാർച്ച് 13 ന്, നെപ്പോളിയൻ പാരീസിലെത്തുന്നതിന് ഏഴു ദിവസം മുമ്പ്, വിയന്നയിലെ കോൺഗ്രസിലെ അധികാരങ്ങൾ അദ്ദേഹത്തെ നിയമവിരുദ്ധനായി പ്രഖ്യാപിച്ചു. മാർച്ച് 25 ന് ഓസ്ട്രിയ, പ്രഷ്യ, റഷ്യ, യുണൈറ്റഡ് കിംഗ്ഡം, നാല് മഹാശക്തികളും ഏഴാമത്തെ സഖ്യത്തിലെ പ്രധാന അംഗങ്ങളും ഒന്നിച്ചുനിന്ന് നെപ്പോളിയന്റെ ഭരണം അവസാനിപ്പിക്കാൻ 1,50,000 പേരെ വീതം യുദ്ധക്കളത്തിലിറക്കി. ഇത് നെപ്പോളിയൻ യുദ്ധങ്ങളിലെ അവസാന പോരാട്ടത്തിനും വാട്ടർലൂ യുദ്ധത്തിൽ നെപ്പോളിയന്റെ പരാജയത്തിനും ഫ്രഞ്ച് രാജ്യത്തിന്റെ രണ്ടാം പുനഃസ്ഥാപനത്തിനും നെപ്പോളിയനെ വിദൂര ദ്വീപായ സെന്റ് ഹെലീനയിലേക്ക് സ്ഥിരമായി നാടുകടത്താനും വേദിയൊരുക്കി. അവിടെ അദ്ദേഹം 1821 മെയ് മാസത്തിൽ മരിച്ചു.

 നെപ്പോളിയന്റെ ഉയർച്ചയും തകർച്ചയും 
ഫ്രഞ്ച് വിപ്ലവ, നെപ്പോളിയൻ യുദ്ധങ്ങൾ 1792 മുതൽ തുടർച്ചയായി മറ്റ് യൂറോപ്യൻ രാജ്യങ്ങളുടെ സഖ്യങ്ങൾ ഫ്രാൻസിനെതിരെ ആക്രമിച്ചു. ഫ്രാൻസിൽ ലൂയി പതിനാറാമനെ അട്ടിമറിക്കുകയും പരസ്യമായി വധിക്കുകയും ചെയ്തത് മറ്റ് യൂറോപ്യൻ നേതാക്കളെ വളരെയധികം അസ്വസ്ഥരാക്കി. അവർ ഫ്രഞ്ച് റിപ്പബ്ലിക്കിനെ തകർക്കുമെന്ന് പ്രതിജ്ഞയെടുത്തു. ഫ്രാൻസിന്റെ പരാജയത്തിലേക്ക് നയിക്കുന്നതിനുപകരം, വിപ്ലവ ഭരണകൂടത്തിന് അതിർത്തികൾക്കപ്പുറത്തേക്ക് വ്യാപിക്കാനും ക്ലയന്റ് റിപ്പബ്ലിക്കുകൾ സൃഷ്ടിക്കാനും യുദ്ധങ്ങൾ കാരണമായി. ഫ്രഞ്ച് സേനയുടെ വിജയം അവരുടെ മികച്ച കമാൻഡറായ നെപ്പോളിയൻ ബോണപാർട്ടിൽ നിന്ന് ഒരു നായകനെ സൃഷ്ടിച്ചു. 1799-ൽ നെപ്പോളിയൻ വിജയകരമായ അട്ടിമറി നടത്തി പുതിയ ഫ്രഞ്ച് കോൺസുലേറ്റിന്റെ ആദ്യ കോൺസലായി. അഞ്ചുവർഷത്തിനുശേഷം അദ്ദേഹം നെപ്പോളിയൻ ഒന്നാമൻ ചക്രവർത്തിയായി സ്വയം കിരീടമണിഞ്ഞു.

നെപ്പോളിയന്റെ ഉയർച്ച മറ്റ് വിപ്ലവ ഭരണകൂടത്തെപ്പോലെ മറ്റ് യൂറോപ്യൻ ശക്തികളെ വിഷമിപ്പിച്ചു. അദ്ദേഹത്തിനെതിരെ പുതിയ സഖ്യങ്ങൾ രൂപീകരിച്ചിട്ടും നെപ്പോളിയന്റെ സൈന്യം യൂറോപ്പിന്റെ ഭൂരിഭാഗവും കീഴടക്കി. 1812-ൽ റഷ്യയുടെ വിനാശകരമായ ഫ്രഞ്ച് അധിനിവേശത്തെത്തുടർന്ന് യുദ്ധത്തിന്റെ വേലിയേറ്റം ആരംഭിച്ചു. ഇത് നെപ്പോളിയന്റെ സൈന്യത്തിന്റെ ഭൂരിഭാഗവും നഷ്ടപ്പെട്ടു. അടുത്ത വർഷം, ആറാമത്തെ സഖ്യത്തിന്റെ യുദ്ധത്തിൽ, ലീപ്സിഗ് യുദ്ധത്തിൽ സഖ്യസേന ഫ്രഞ്ചുകാരെ പരാജയപ്പെടുത്തി.

ലീപ്സിഗിലെ വിജയത്തെത്തുടർന്ന്, പാരീസിലേക്ക് കടന്ന് നെപ്പോളിയനെ സ്ഥാനഭ്രഷ്ടനാക്കാൻ സഖ്യം പ്രതിജ്ഞയെടുത്തു. 1814 ഫെബ്രുവരി അവസാന വാരത്തിൽ, പ്രഷ്യൻ ഫീൽഡ് മാർഷൽ ഗെഹാർഡ് ലെബെറെക്റ്റ് വോൺ ബ്ലൂച്ചർ പാരീസിൽ മുന്നേറി. ഒന്നിലധികം ആക്രമണങ്ങൾക്കും ശക്തിപ്പെടുത്തലുകൾക്കും ശേഷം,  1814 മാർച്ച് തുടക്കത്തിൽ ലാവോൺ യുദ്ധത്തിൽ ബ്ലൂച്ചർ വിജയിച്ചു. ഈ വിജയം സഖ്യസേനയെ ഫ്രാൻസിൽ നിന്ന് വടക്കോട്ട് തള്ളിവിടുന്നതിൽ നിന്ന് തടഞ്ഞു. റെയിംസ് യുദ്ധം നെപ്പോളിയനിലേക്ക് പോയി. പക്ഷേ ഈ വിജയത്തിന് പിന്നാലെ തുടർച്ചയായ തോൽവികൾ വർദ്ധിച്ചു. 1814 മാർച്ച് 30 ന് മോണ്ട്മാർട്രെ യുദ്ധത്തിനുശേഷം സഖ്യസേന പാരീസിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചു.

1814 ഏപ്രിൽ 6-ന് നെപ്പോളിയൻ തന്റെ സിംഹാസനം ഉപേക്ഷിച്ചു. ലൂയി പതിനാറാമന്റെ പ്രവേശനത്തിലേക്കും ഒരു മാസത്തിനുശേഷം ആദ്യത്തെ ബർബൻ പുനഃസ്ഥാപനത്തിലേക്കും നയിച്ചു. പരാജയപ്പെട്ട നെപ്പോളിയനെ ടസ്കാനി തീരത്തുള്ള എൽബ ദ്വീപിലേക്ക് നാടുകടത്തി. വിജയകരമായ സഖ്യം വിയന്നയിലെ കോൺഗ്രസിൽ യൂറോപ്പിന്റെ ഭൂപടം വീണ്ടും വരയ്ക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.

കുറിപ്പുകൾ

 അവലംബം
 Citations 

 ഉറവിടങ്ങൾ







  (also published as: Vers la neutralité et l'indépendance. La Suisse en 1814 et 1815, Berne: Commissariat central des guerres)




























ആട്രിബ്യൂഷൻ



കൂടുതൽ വായനയ്ക്ക്












വർഗ്ഗം:നെപ്പോളിയൻ യുദ്ധങ്ങൾ