വോസ്റ്റോക്ക് പ്രോഗ്രാം

ആദ്യമായി സോവിയറ്റ് പൗരന്മാരെ ഭൂമിയുടെ താഴ്ന്ന ഭ്രമണപഥത്തിൽ എത്തിച്ച് സുരക്ഷിതമായി തിരിച്ചെത്തിക്കാനുള്ള ഒരു സോവിയറ്റ് മനുഷ്യ ബഹിരാകാശ യാത്രാ പദ്ധതിയായിരുന്നു വോസ്റ്റോക്ക് പ്രോഗ്രാം.(Russian: Восто́к, IPA: [vɐˈstok], Orient or East) അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളിലെ പ്രോജക്റ്റ് മെർക്കുറിയുമായി മത്സരിച്ച്, യൂറി ഗഗാരിനെ ആദ്യത്തെ മനുഷ്യനായി ബഹിരാകാശത്ത് 1961 ഏപ്രിൽ 12 ന് വോസ്റ്റോക്ക് 1  ഒരൊറ്റ ഭ്രമണപഥത്തിൽ എത്തിക്കുന്നതിൽ വിജയിച്ചു. സെനിറ്റ് സ്പൈ സാറ്റലൈറ്റ് പ്രോജക്റ്റിൽ നിന്നാണ് വോസ്റ്റോക്ക് കാപ്സ്യൂൾ വികസിപ്പിച്ചെടുത്തത്. അതിന്റെ വിക്ഷേപണ റോക്കറ്റ് നിലവിലുള്ള ആർ -7 സെമിയോർക്ക ഇന്റർകോണ്ടിനെന്റൽ ബാലിസ്റ്റിക് മിസൈലിൽ (ഐസിബിഎം) നിന്ന് രൂപാന്തരപ്പെടുത്തി.

1961 നും 1963 നും ഇടയിൽ ജീവനക്കാരുള്ള ആറ് ബഹിരാകാശ യാത്ര പ്രോഗ്രാം നടത്തി. ഏറ്റവും ദൈർഘ്യമേറിയ യാത്ര അഞ്ച് ദിവസത്തോളം നീണ്ടുനിന്നു. ഒരു ദിവസത്തിന്റെ ഭാഗമായി അവസാനത്തെ നാലെണ്ണം ജോഡികളായി വിക്ഷേപിച്ചു. ഇത് പ്രോജക്റ്റ് മെർക്കുറിയുടെ 34 മണിക്കൂറിലധികം ദൈർഘ്യമേറിയ യാത്രയുടെയും ഒറ്റ ദൗത്യങ്ങളുടെയും ബോദ്ധ്യപ്പെടുത്തിയിരുന്ന കഴിവുകളെ മറികടന്നു.

1964 ലും 1965 ലും രണ്ട് വോസ്‌കോഡ് പ്രോഗ്രാം യാത്രകളാണ് വോസ്റ്റോക്കിനെ പിന്തുടർന്നത്. ഇതിൽ വോസ്റ്റോക്ക് കാപ്‌സ്യൂളിൽ മൂന്നും വലിയ വിക്ഷേപണ റോക്കറ്റിൽ രണ്ട് ഹ്യൂമൻ മോഡിഫിക്കേഷനുകളും ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു.
 പശ്ചാത്തലം 

ലോകത്തിലെ ആദ്യത്തെ കൃത്രിമ ഉപഗ്രഹമായ സ്പുട്നിക് 1 1957-ൽ സോവിയറ്റ് ഭ്രമണപഥത്തിൽ എത്തിച്ചിരുന്നു. ബഹിരാകാശ പര്യവേഷണ ചരിത്രത്തിലെ അടുത്ത നാഴികക്കല്ല് ഒരു മനുഷ്യനെ ബഹിരാകാശത്ത് എത്തിക്കുക എന്നതായിരുന്നു. സോവിയറ്റും അമേരിക്കയും ഇതിൽ ഒന്നാമതാകാൻ ആഗ്രഹിച്ചു.

 ബഹിരാകാശ സഞ്ചാരി തിരഞ്ഞെടുപ്പും പരിശീലനവും 
1959 ജനുവരി ആയപ്പോഴേക്കും സോവിയറ്റ് മനുഷ്യ ബഹിരാകാശ യാത്രയ്ക്കുള്ള ഒരുക്കങ്ങൾ ആരംഭിച്ചു.Siddiqi, p. 243 സോവിയറ്റ് വ്യോമസേനയിലെ സാങ്കേതികർ കോസ്‌മോനാട്ട് സ്ഥാനാർത്ഥികൾ യോഗ്യതയുള്ള വ്യോമസേന പൈലറ്റുമാരാകണമെന്ന് നിർബന്ധിച്ചു. ഉയർന്ന ജി-ഫോഴ്സുകളുമായി സമ്പർക്കം പുലർത്തുക, ഇജക്ഷൻ സീറ്റ് അനുഭവം എന്നിവ പോലുള്ള പ്രസക്തമായ കഴിവുകൾ തങ്ങൾക്ക് ഉണ്ടെന്ന് വാദിച്ചു. 1959 ഏപ്രിലിൽ അമേരിക്കക്കാർ മെർക്കുറി സെവൻ തിരഞ്ഞെടുത്തു, ഇവരെല്ലാം വിമാന പശ്ചാത്തലമുള്ളവരായിരുന്നു.സ്ഥാനാർത്ഥികൾ ബുദ്ധിമാനും ഉയർന്ന സമ്മർദ്ദമുള്ള സാഹചര്യങ്ങളിൽ സുഖകരവും ശാരീരികമായി ആരോഗ്യമുള്ളവരുമായിരിക്കണം.Siddiqi, p. 247

സോവിയറ്റ് ബഹിരാകാശ പദ്ധതിയുടെ മുഖ്യ ഡിസൈനർ സെർജി കൊറോലെവ് തീരുമാനിച്ചു, ബഹിരാകാശയാത്രികർ 25 നും 30 നും ഇടയിൽ പ്രായമുള്ള പുരുഷന്മാരായിരിക്കണം എന്നും 1.75 മീറ്ററിൽ കൂടുതൽ ഉയരമില്ലാത്തവരും 72 കിലോഗ്രാമിൽ കൂടുതൽ ഭാരമില്ലാത്തവരുമായിരിക്കണം.Siddiqi, p. 244

1959 ജൂണിൽ ബഹിരാകാശയാത്രികരുടെ അന്തിമ ആവശ്യങ്ങൾ അംഗീകരിച്ചു. സെപ്റ്റംബറോടെ സാധ്യതയുള്ള ബഹിരാകാശയാത്രികരുമായുള്ള അഭിമുഖങ്ങൾ ആരംഭിച്ചു. ബഹിരാകാശത്തേക്ക് പറക്കുന്നതായി പൈലറ്റുമാരോട് പറഞ്ഞിട്ടില്ലെങ്കിലും, ചില പൈലറ്റുമാർ ഊഹിച്ചെടുത്തതായി സെലക്ഷൻ പ്രക്രിയയുടെ ചുമതലയുള്ള ഒരു ഡോക്ടർ വിശ്വസിച്ചു.അഭിമുഖ പ്രക്രിയയിലൂടെ വെറും 200 ൽ അധികം സ്ഥാനാർത്ഥികൾ അംഗീകാരം നേടിയെങ്കിലും ഒക്ടോബറോടെ കുറഞ്ഞ സമ്മർദ്ദങ്ങൾക്ക് വിധേയരാകുക, ഒരു സെൻട്രിഫ്യൂജ് ടെസ്റ്റ് എന്നിങ്ങനെയുള്ള ശാരീരിക പരിശോധനകൾ ആവശ്യമായി വന്നു.Siddiqi, p. 245

1959 അവസാനത്തോടെ 20 പുരുഷന്മാരെ തിരഞ്ഞെടുത്തു. നാസയുടെ ബഹിരാകാശയാത്രിക ടീമിനേക്കാൾ വലിയൊരു സംഘം ഉണ്ടായിരിക്കണമെന്ന് കൊറോലെവ് നിർബന്ധിച്ചു.  ഈ 20 പേരിൽ അഞ്ച് പേർ പ്രായപരിധിക്ക് പുറത്തായിരുന്നു. അതിനാൽ, പ്രായ ആവശ്യകതയിൽ ഇളവ് വരുത്തി. നാസയുടെ ബഹിരാകാശയാത്രിക സംഘത്തിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി, ഈ സംഘത്തിൽ പ്രത്യേകിച്ച് പരിചയസമ്പന്നരായ പൈലറ്റുമാർ ഉൾപ്പെട്ടിരുന്നില്ല. 900 ഫ്ലൈയിംഗ് മണിക്കൂറുകളിൽ ഏറ്റവും പരിചയസമ്പന്നനായിരുന്നു ബെല്യായേവ്. സോവിയറ്റ് ബഹിരാകാശ പേടകങ്ങൾ അമേരിക്കൻ എതിരാളികളേക്കാൾ കൂടുതൽ യാന്ത്രികമായിരുന്നു. അതിനാൽ കാര്യമായ പൈലറ്റിംഗ് അനുഭവം ആവശ്യമില്ലായിരുന്നു.Siddiqi, p.246

കുറിപ്പുകൾ

അവലംബം
 SP-2000-4408. Part 1 (page 1-500), Part 2 (page 501-1011) .

പുറത്തേക്കുള്ള കണ്ണികൾ

Korabl & Vostok Diary 

വർഗ്ഗം:വോസ്റ്റോക്ക് പ്രോഗ്രാം