സുന്ദനീസ് ജനത

സുന്ദനീസ് ജനത ഇന്തോനേഷ്യൻ ദ്വീപായ ജാവയുടെ പടിഞ്ഞാറൻ ഭാഗത്ത് സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ഇന്തോനേഷ്യൻ പ്രവിശ്യയായ പടിഞ്ഞാറൻ ജാവ, ബാന്റൻ എന്നിവിടങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള ഒരു ഓസ്ട്രോനേഷ്യൻ വംശജരാണ്. അയൽരാജ്യമായ ജാവനീസ് വംശജർക്കുശേഷം ഏകദേശം 40 ദശലക്ഷം വരുന്ന ഇന്തോനേഷ്യയിലെ ഏറ്റവും ജനസംഖ്യയുള്ള രണ്ടാമത്തെ വംശീയ ഗ്രൂപ്പാണിത്. അവരുടെ ഭാഷയിൽ, സുന്ദനീസ്, തങ്ങളെത്തന്നെ ഉറംഗ് സുന്ദ (സുന്ദനീസ് : സുന്ദ ആളുകൾ) എന്ന് വിളിക്കുന്നു. 

പശ്ചിമ ജാവ, ബാന്റൻ, ജക്കാർത്ത, മധ്യ ജാവയുടെ പടിഞ്ഞാറൻ ഭാഗങ്ങൾ എന്നിവിടങ്ങളിൽ സുന്ദനീസ് ജനത പരമ്പരാഗതമായി കേന്ദ്രീകരിച്ചിരിക്കുന്നു. ലണ്ടൻ, തെക്കൻ സുമാത്ര എന്നിവിടങ്ങളിലും, ഒരു പരിധിവരെ സെൻട്രൽ ജാവ, ഈസ്റ്റ് ജാവ എന്നിവിടങ്ങളിലും സുന്ദനീസ് കുടിയേറ്റക്കാരെ കാണാം.
 പദോല്പത്തി 
സുന്ദ എന്ന പേര് ഉത്ഭവിച്ചത് സംസ്‌കൃത പ്രിഫിക്‌സ് സു- അതായത് "നന്മ" അല്ലെങ്കിൽ "നല്ല നിലവാരം പുലർത്തുക" എന്നാണ്. ഒരു ഉദാഹരണം സ്വർണ്ണത്തെ വിവരിക്കാൻ ഉപയോഗിക്കുന്ന സുവർണ്ണ (lit: "നല്ല നിറം"). ഹിന്ദു ദൈവമായ വിഷ്ണുവിന്റെ മറ്റൊരു പേരാണ് സുന്ദർ. സംസ്‌കൃതത്തിൽ സുന്ദര (പുല്ലിംഗം) അല്ലെങ്കിൽ സുന്ദരി (സ്ത്രീലിംഗം) എന്നതിന്റെ അർത്ഥം "മനോഹാരമായ" അല്ലെങ്കിൽ "ശ്രേഷ്‌ഠത" എന്നാണ്. സുന്ദ എന്ന വാക്കിന്റെ അർത്ഥം തെളിച്ചമുള്ള, പ്രകാശം, വിശുദ്ധി, ശുചിത്വം, വെളുപ്പ് എന്നിവയാണ്.

 ഉത്ഭവവും ചരിത്രവും 
കുടിയേറ്റ സിദ്ധാന്തങ്ങൾ
തായ്‌വാനിൽ നിന്ന് ഉത്ഭവിച്ചതായും ഫിലിപ്പീൻസിലൂടെ കുടിയേറിയതും ബിസി 1,500 നും ബിസി 1,000 നും ഇടയിൽ ജാവയിലെത്തിയതായും കരുതപ്പെടുന്ന ഓസ്ട്രോനേഷ്യൻ വംശജരാണ് സുന്ദനീസ് ജനങ്ങൾ.Taylor (2003), p. 7. എന്നിരുന്നാലും, സമകാലീന സുന്ദനീസ് ജനതയുടെ ഓസ്ട്രോനേഷ്യൻ പൂർവ്വികർ യഥാർത്ഥത്തിൽ സുന്ദലാൻഡിൽ നിന്നാണ് വന്നതെന്ന് വാദിക്കുന്ന ഒരു സിദ്ധാന്തമുണ്ട്. മുങ്ങിപ്പോയ കൂറ്റൻ ഉപദ്വീപാണ് ഇന്ന് ജാവാ കടൽ, മലാക്ക, സുന്ദ കടലിടുക്കുകൾ, അവയ്ക്കിടയിലുള്ള ദ്വീപുകൾ എന്നിവ സൃഷ്ടിക്കുന്നു. സമീപകാല ജനിതക പഠനമനുസരിച്ച്, ജാവനീസ്, ബാലിനീസ് എന്നിവരോടൊപ്പം സുന്ദനീസിനും ഓസ്ട്രോനേഷ്യൻ, ആസ്ട്രോ-ഏഷ്യാറ്റിക് പൈതൃകങ്ങൾക്കിടയിൽ പങ്കിടുന്ന ജനിതക മാർക്കറിന്റെ ഏതാണ്ട് തുല്യ അനുപാതമുണ്ട്.

 ഉത്ഭവ ഐതിഹ്യം
സുന്ദർ ജനതയുടെ പുരാണ ഉത്ഭവം സുന്ദ വിവിറ്റൻ വിശ്വാസത്തിൽ ഉൾക്കൊള്ളുന്നു. പുരാതന സുന്ദര വിശ്വാസത്തിലെ പരമമായ ദൈവമായ സാങ് ഹ്യാങ് കെർസ സസക പുസക ബുവാനയിൽ (ഭൂമിയിലെ പവിത്രമായ സ്ഥലം) ഏഴ് ബതാരങ്ങളെ (ദേവതകളെ) സൃഷ്ടിച്ചു. ഈ ബതാരങ്ങളിൽ ഏറ്റവും പുരാതനമായത് ബതാര സിക്കാൽ എന്നറിയപ്പെടുന്നു. ഇത് കനകേസ് ജനതയുടെ പൂർവ്വികനായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. മറ്റ് ആറ് ബതാരകൾ പടിഞ്ഞാറൻ ജാവയിലെ സുന്ദ ദേശങ്ങളിൽ വിവിധ സ്ഥലങ്ങൾ ഭരിച്ചു. സാൻ‌കുരിയാങ്ങിലെ ഒരു സുന്ദനീസ് ഇതിഹാസത്തിൽ ബന്ദുംഗ് തടത്തിലെ ഉയർന്ന പ്രദേശത്തെ ചരിത്രാതീത പുരാതന തടാകത്തിന്റെ സ്‌മരണയിൽ കുറഞ്ഞത് 20,000 വർഷങ്ങൾക്ക് മുമ്പുള്ള മെസോലിത്തിക്ക് കാലഘട്ടം മുതൽ സുന്ദനീസ് ഈ പ്രദേശത്ത് വസിക്കുന്നുണ്ടെന്ന് ഇത് സൂചിപ്പിക്കുന്നു. പരഹ്യങ്കൻ (പ്രിയങ്കൻ) ഉയർന്ന പ്രദേശങ്ങളുടെ സൃഷ്ടിയെക്കുറിച്ച് പരാമർശിച്ച മറ്റൊരു പ്രശസ്തമായ സുന്ദനീസ് പഴഞ്ചൊല്ലും ഐതിഹ്യവും അനുസരിച്ച് സുന്ദനീസ് സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ ഹൃദയഭാഗത്ത് "ഹ്യാങ്‌സ് (ദേവന്മാർ) പുഞ്ചിരിക്കുമ്പോൾ പരാഹ്യങ്കൻ ദേശം സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടു." ഈ ഐതിഹ്യം അനുസരിച്ച് പരാഹ്യങ്കൻ സൃഷ്ടിച്ച ഉയർന്ന പ്രദേശത്തെ കളിസ്ഥലം അല്ലെങ്കിൽ ദേവന്മാരുടെ വാസസ്ഥലം പോലെ അതിന്റെ പ്രകൃതി സൗന്ദര്യവും സൂചിപ്പിക്കുന്നു.

ഹിന്ദു-ബുദ്ധ രാജ്യങ്ങളുടെ കാലഘട്ടം
നാലാം നൂറ്റാണ്ടിനും ഏഴാം നൂറ്റാണ്ടിനും ഇടയിൽ തഴച്ചുവളർന്ന തരുമനഗര സാമ്രാജ്യമാണ് ജാവയുടെ പടിഞ്ഞാറൻ ഭാഗത്തെ സുന്ദനീസ് സാമ്രാജ്യത്തിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ട ചരിത്രപരമായ ആദ്യകാല രാഷ്ട്രീയം. തരുമാനഗര ലിഖിതങ്ങളിൽ കാണപ്പെടുന്നതുപോലെ എ.ഡി നാലാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ ആരംഭത്തിൽ തന്നെ ഹിന്ദു സ്വാധീനം സുന്ദനീസ് ജനതയിലെത്തി. സുന്ദനീസ് ജീവിതരീതിയിൽ ഈ ധർമ്മ വിശ്വാസം സ്വീകരിക്കുന്നത് അവരുടെ ജാവനീസ് പകർപ്പ്‌ പോലെ തീവ്രമായിരുന്നില്ല.

അവലംബം

കൂടുതൽ വായനയ്ക്ക്

Hefner, Robert (1997), Java's Five Regional Cultures. taken from 

വർഗ്ഗം:ഇന്തോനേഷ്യയിലെ വംശീയ വിഭാഗങ്ങൾ