അകിര മിയവാക്കി

ജപ്പാൻകാരനായ ഒരു സസ്യശാസ്ത്രജ്ഞനും സസ്യ പരിസ്ഥിതിശാസ്ത്രത്തിൽ വിദഗ്ദ്ധനുമായിരുന്നു .  മിയാവാക്കി വനം എന്നറിയപ്പെടുന്ന നട്ടുവളർത്തുന്ന വനത്തിന്റെ സ്രഷ്ടാവ് എന്നനിലയിൽ അദ്ദേഹം പ്രശസ്തനാണ്. വിത്തുകളെപ്പറ്റിയും പ്രകൃതിദത്തവനങ്ങളെപ്പറ്റിയും ഇദ്ദേഹം പഠിച്ചു. ഭൂമിയിൽ പ്രകൃതിദത്ത സസ്യങ്ങൾ പുനഃസ്ഥാപിക്കുന്നതിൽ ഒരു വിദഗ്‌ദ്ധനായി അദ്ദേഹം ലോകമെമ്പാടും സജീവമായിരുന്നു. 1993 മുതൽ യോകോഹാമ നാഷണൽ യൂണിവേഴ്‌സിറ്റിയിലെ പ്രൊഫസർ എമെറിറ്റസും ജാപ്പനീസ് സെന്റർ ഫോർ ഇന്റർനാഷണൽ സ്റ്റഡീസ് ഇൻ ഇക്കോളജി ഡയറക്ടറുമായിരുന്നു. 2006 ൽ അദ്ദേഹത്തിന് ബ്ലൂ പ്ലാനറ്റ് സമ്മാനം ലഭിച്ചു. 

പ്രവർത്തനം
1970 -കൾ മുതൽ, പ്രകൃതി വനങ്ങളുടെ മൂല്യങ്ങളെക്കുറിച്ചും അവ പുനഃസ്ഥാപിക്കേണ്ടതിന്റെ അടിയന്തര ആവശ്യകതയെക്കുറിച്ചും അക്കിര മിയാവാക്കി വാദിച്ചു. 1992 -ൽ റിയോ ഡി ജനീറോയിൽ നടന്ന ഭൗമ ഉച്ചകോടി തദ്ദേശീയവനങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കുന്നതിൽ പരാജയപ്പെട്ടുവെന്നും (വളരെ പ്രാദേശികമായി ഒഴികെ) അവ കുറയുകയോ മോശമാവുകയോ ചെയ്തുവെന്നും അദ്ദേഹം കരുതുന്നു.     

ലഘുചിത്രം| ഹ്യോഗോയിലെ സസയാമയിലെ ഒരു ഷിന്റോ ദേവാലയത്തിന് ചുറ്റും മരങ്ങൾ 
ജപ്പാനിലെ ക്ഷേത്രങ്ങൾ, ആരാധനാലയങ്ങൾ, ശ്മശാനങ്ങൾ എന്നിവയ്‌ക്ക് ചുറ്റും പരമ്പരാഗതമായി വളരുന്ന മരങ്ങളായ ജാപ്പനീസ് ബ്ലൂ ഓക്ക്, കാസ്റ്റനോപ്‌സിസ് കുസ്പിഡാറ്റ, ബാംബൂ-ലീഫ് ഓക്ക്, ജാപ്പനീസ് ചെസ്റ്റ്നട്ട് മരങ്ങൾ, മച്ചിലസ് ടൺബെർഗി (ലോറൽ കുടുംബത്തിൽ നിന്നുള്ള ഒരു വൃക്ഷം) എന്നിവ മിയാവാക്കി നിരീക്ഷിച്ചു. പ്രാഥമിക വനത്തിന്റെ അവശിഷ്ടങ്ങളായ അവ പ്രാദേശിക ഇനങ്ങളാണെന്ന് അദ്ദേഹം മനസ്സിലാക്കി. അതേസമയം,  ജാപ്പനീസ് സീഡർ, സൈപ്രസ്, ലാർച്ച്പൈൻ പോലെ ജപ്പാനിലെ തനത് മരങ്ങളായി കരുതപ്പെടുന്നവ തടി ഉത്പാദനത്തിനായി നൂറ്റാണ്ടുകളായി ഇറക്കുമതി ചെയ്ത ഇനങ്ങളാണെന്നും. ഇക്കാര്യങ്ങൾ ഭൂരിഭാഗം ജാപ്പനീസ് വനങ്ങളുടെയും ഘടനയെപ്പറ്റിയും മാറ്റങ്ങളെപ്പറ്റിയും ചിന്തിക്കുന്നതിലേക്ക് മിയാവാകിയെ നയിച്ചു, അവ ഇപ്പോൾ അവയുടെ യഥാർത്ഥ പ്രകൃതിദത്തഇനങ്ങളിൽനിന്നും മാറിയെന്ന് അദ്ദേഹം മനസ്സിലാക്കി. 

സമകാലീന ജാപ്പനീസ് വനങ്ങളിൽ 0.06% മാത്രമാണ് തദ്ദേശീയ വനങ്ങൾ എന്ന് അദ്ദേഹം കണക്കാക്കി. സമകാലിക വനങ്ങൾ, വനവൽക്കരണ തത്ത്വങ്ങൾക്കനുസൃതമായി സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടവയാണെന്നും ജപ്പാനിലെ ജിയോബയോക്ലൈമാറ്റിക് അവസ്ഥകൾക്ക് ഏറ്റവും അനുയോജ്യമായത് ഈ പുറത്തുനിന്നുവന്ന സസ്യങ്ങളല്ലെന്നും കാലാവസ്ഥാ വ്യതിയാനത്തെ പരിഹരിക്കുന്നതിന് അവ അനുയോജ്യമല്ലെന്നും ആയിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ കാഴ്ചപ്പാട്. 

പ്രകൃതിദത്ത സസ്യങ്ങളെ ഉപയോഗിച്ച് ജർമ്മനിയിൽ അദ്ദേഹം പഠിച്ച പി‌എൻ‌വി (Potential natural vegetation) എന്ന  ആശയം ഉപയോഗിച്ചുകൊണ്ട് അദ്ദേഹം ഇന്ന് തന്റേതായ ഒരു പരിസ്ഥിതി എഞ്ചിനീയറിംഗ് രീതി വികസിപ്പിക്കുകയും പരീക്ഷിക്കുകയും പരിഷ്കരിക്കുകയും ചെയ്തു. ഇത് മിയാവാക്കി രീതി എന്നറിയപ്പെടുന്നു. ഈ രീതി ഉപയോഗിച്ച് ജപ്പാനിലെയും വിവിധ ഉഷ്ണമേഖലാ രാജ്യങ്ങളിലെയും 1,300 ഇടങ്ങളിൽ, പലപ്പോഴും വലിയ പ്രദേശങ്ങളിൽ തന്നെ പരിസ്ഥിതി സംരക്ഷണം ലക്ഷ്യമാക്കി ജലസ്രോതസ്സുകൾ സംരക്ഷിക്കുന്ന വനങ്ങൾ)വേഗത്തിലും വിജയകരവുമായി അദ്ദേഹം പുനഃസ്ഥാപിച്ചു. പ്രത്യേകിച്ചും പസഫിക് പ്രദേശത്ത് ഷെൽട്ടർ ബെൽറ്റുകൾ, വനപ്രദേശങ്ങൾ, നഗര, തുറമുഖം, വ്യാവസായിക മേഖലകൾ ഉൾപ്പെടെയുള്ള പ്രദേശങ്ങളിൽ വനപ്രദേശങ്ങൾ അദ്ദേഹം സൃഷ്ടിച്ചു.

പല  വിദഗ്ദ്ധരും മഴക്കാടുകളുടെ നാശത്താൽ,  മരുഭൂവായിത്തീർന്ന മണ്ണിൽ ദ്രുതഗതിയിലുള്ള  കാടിന്റെ പുനഃസ്ഥാപനനം അസാധ്യമാണ്  അല്ലെങ്കിൽ വളരെ ബുദ്ധിമുട്ടാണ് എന്ന് വിശ്വസിക്കുന്നു. തദ്ദേശീയ ഇനം കൃത്യമായി തെരഞ്ഞെടുത്ത് ഇടതൂർന്നരീതിയിൽ നട്ടുവളർത്തുന്നതിലൂടെ മണ്ണിന്റെ പുനഃസ്ഥാപനം സാധ്യമാണെന്ന് മിയാവകി ചെയ്തുകാണിച്ചു.   

പ്രാദേശിക സസ്യ പരിസ്ഥിതിശാസ്ത്രം പഠിക്കുന്ന അദ്ദേഹം സാധാരണ വൃക്ഷ സമൂഹത്തിൽ തദ്ദേശീയതയുടെ പ്രധാന്യം എടുത്തുപറയുന്നു. ഈ ഇനങ്ങളോടൊപ്പം വിവിധതരം ജീവജാലങ്ങളും (ഉഷ്ണമേഖലാ പ്രദേശങ്ങളിൽ 40 മുതൽ 60 തരം സസ്യങ്ങളോ അതിൽ കൂടുതലോ) "പിന്തുണയ്‌ക്കായി" ഉണ്ട് എന്നും അദ്ദേഹം കണ്ടെത്തി.

 പാഠ്യപദ്ധതി 
മിയാവാക്കി പ്രാഥമികമായി സസ്യ പരിസ്ഥിതിയിലും വിത്തുകളിലും വിദഗ്ദ്ധനായ സസ്യശാസ്ത്രജ്ഞനാണ്. ഹിരോഷിമ സർവകലാശാലയിലെ ബയോളജി വിഭാഗത്തിൽ അദ്ദേഹം ഈ വിഷയത്തിൽ ഒരു പ്രബന്ധം എഴുതി. ടോക്കിയോ സർവകലാശാലയിൽ പഠനം തുടരുന്ന അദ്ദേഹം യോകോഹാമ നാഷണൽ യൂണിവേഴ്‌സിറ്റിയിൽ റിസർച്ച് അസിസ്റ്റന്റായി ജോലി ചെയ്യുന്നതിനിടയിൽ ജപ്പാനിലെ വിവിധ ഭാഗങ്ങളിൽ ഫീൽഡ് റിസർച്ച് നടത്തി.     

ഫെഡറൽ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് ഫോർ വെജിറ്റേഷൻ മാപ്പിംഗിന്റെ തലവനായ റെയിൻ‌ഹോൾഡ് ട്യൂക്സെൻ (1899-1980) അദ്ദേഹത്തെ ജർമ്മനിയിലേക്ക് ക്ഷണിച്ചു. 1956 മുതൽ 1958 വരെ മിയാവാക്കി "പ്രകൃതിദത്ത സസ്യങ്ങൾ" (മനുഷ്യരുടെ ഇടപെടലിന്റെ അഭാവത്തിൽ സ്വാഭാവികമായി സംഭവിക്കുന്ന സസ്യങ്ങൾ) എന്ന ആശയത്തിൽ അദ്ദേഹത്തോടൊപ്പം പ്രവർത്തിച്ചു. 

1960 ൽ ജപ്പാനിൽ തിരിച്ചെത്തിയ അദ്ദേഹം പ്രകൃതിദത്ത സസ്യങ്ങൾ (പിഎൻവി) മാപ്പിംഗ് രീതികൾ ഉപയോഗിച്ച് ക്ഷേത്രങ്ങളുടെയും ആരാധനാലയങ്ങളുടെയും പരിസരത്ത് (ചിഞ്ചു-നോ-മോറി പവിത്രമായ തോപ്പുകൾക്ക് ചുറ്റും) പുരാതന വനങ്ങളുടെ അവശിഷ്ടങ്ങൾ ഇപ്പോഴും ഉണ്ടെന്ന് അദ്ദേഹം കണ്ടെത്തി. ജപ്പാനിലുടനീളം 10,000 -ലധികം ഇടങ്ങളുടെ കണക്ക് എടുത്തുകൊണ്ട് പർവതപ്രദേശങ്ങൾ, നദീതീരങ്ങൾ, ഗ്രാമീണ ഗ്രാമങ്ങൾ, നഗരപ്രദേശങ്ങൾ എന്നിവയുൾപ്പെടെ വിവിധ തരത്തിലുള്ള മനുഷ്യ പ്രവർത്തനങ്ങൾ ബാധിച്ച ഈ സസ്യജാലങ്ങളെ തിരിച്ചറിയാൻ അദ്ദേഹത്തിന് കഴിഞ്ഞു. 

ഈ ഡാറ്റയിൽ നിന്ന്, നിലവിലുള്ള സസ്യങ്ങളുടെ മാപ്പുകളും പ്രകൃതിദത്ത സസ്യങ്ങളുടെ മാപ്പുകളും അദ്ദേഹം സൃഷ്ടിച്ചു.  അദ്ദേഹത്തിന്റെ മാപ്പുകൾ ഇപ്പോഴും ശാസ്ത്രീയ ഗവേഷണത്തിനും ആഘാതപഠനത്തിനും അടിസ്ഥാനമായി ഉപയോഗിക്കുന്നു, കൂടാതെ ഭൂവിനിയോഗം, രോഗനിർണയം, ബയോളജിക്കൽ ഇടനാഴികൾ മാപ്പിംഗ് എന്നിവയ്ക്കുള്ള ഫലപ്രദമായ ഉപകരണങ്ങളായി ഉപയോഗിക്കുന്നു. നശിച്ച ആവാസ വ്യവസ്ഥകളും പ്രാദേശികസസ്യ പരിതഃസ്ഥിതിയും പുനഃസ്ഥാപിക്കുന്നതിനുള്ള ഒരു മാതൃകയായി പ്രകൃതിദത്ത സസ്യങ്ങളുടെ ഈ ഭൂപടങ്ങൾ പ്രവർത്തിക്കുന്നു.     

1980 മുതൽ 1990 വരെ പത്തുവർഷത്തിനിടയിൽ, ഫൈറ്റോഇക്കോളജി, സർവ്വകലാശാലകളുടെ ലബോറട്ടറികളുമായി സഹകരിച്ച് മിയാവാക്കി ജപ്പാനിലുടനീളം സസ്യങ്ങളെ മാപ്പ് ചെയ്യുന്നതിന് ബൊട്ടാണിക്കൽ, ഫൈറ്റോസോഷ്യോളജിക്കൽ ഇൻവെന്ററികൾ നയിച്ചു, 6,000 പേജിലധികം അഭിപ്രായങ്ങളുള്ള ഒരു പത്ത് വാല്യങ്ങളുള്ള പുസ്തകത്തിലേക്ക് സമാഹരിച്ചു.

 "മിയാവാക്കി രീതിയുടെ" ഉത്ഭവം 
പ്രകൃതിദത്ത ജാപ്പനീസ് മിതശീതോഷ്ണ വനം പ്രധാനമായും പ്രായോഗികമായി കോണിഫറുകളിൽ പലപ്പോഴും ആധിപത്യം പുലർത്തുന്നുണ്ടേങ്കിലും ഇലപൊഴിയും മരങ്ങൾ കൊണ്ട് ആയിരിക്കണമെന്ന് മിയാവാക്കി കാണിച്ചു. ശവകുടീരങ്ങൾക്കും ക്ഷേത്രങ്ങൾക്കും ചുറ്റും ഇലപൊഴിയും മരങ്ങൾ നിലവിലുണ്ട്, അവിടെ മതപരവും സാംസ്കാരികവുമായ കാരണങ്ങളാൽ അവ ചൂഷണത്തിൽ നിന്ന് സംരക്ഷിക്കപ്പെടുന്നു. 

അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഗവേഷണം കൂടുതൽ പുരോഗമിക്കുമ്പോൾ, ജപ്പാനിലെ നിലവിലെ വന സസ്യങ്ങൾ മനുഷ്യൻ കൊണ്ടുവന്ന പരദേശി സ്പീഷീസുകൾ കാരണം (24.1 ദശലക്ഷം ഹെക്ടർ, അല്ലെങ്കിൽ രാജ്യത്തിന്റെ 64% ത്തിലധികം 3.5 ബില്യൺ ക്യുബിക് മീറ്റർ തടികൾ) പ്രകൃതിദത്ത സസ്യങ്ങളിൽ നിന്ന് അകന്നുപോയതായി അദ്ദേഹം കണ്ടെത്തി. പല വനങ്ങളിലും ആധിപത്യം നേടിയ കോണിഫറുകൾ (1970 കളിൽപ്പോലും സസ്യശാസ്ത്രജ്ഞർ ഉൾപ്പെടെ നിരവധി ജാപ്പൻകാർ അവയെ തദ്ദേശീയമായി കണക്കാക്കിയിരുന്നു), യഥാർത്ഥത്തിൽ അവതരിപ്പിച്ച ഒരു ജീവിവർഗ്ഗമാണെന്നും ഉയർന്ന പ്രദേശങ്ങളിലും അങ്ങേയറ്റത്തെ ചുറ്റുപാടുകളിലും (പർവത വരമ്പുകളിലും കുത്തനെയുള്ള സ്ഥലങ്ങളിലും) സ്വാഭാവികമായും മാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. നൂറ്റാണ്ടുകളായി തടി വേഗത്തിൽ ഉൽപാദിപ്പിക്കാൻ അവ അവിടെ നട്ടുപിടിപ്പിച്ചു. ഇക്കാര്യങ്ങൾ പച്ചപ്പ്, വിനോദം അല്ലെങ്കിൽ തടിയുടെ ഉറവിടം എന്നതിലുപരി വനങ്ങളെക്കുറിച്ച് ചിന്തിക്കാൻ മിയാവാകിയെ പ്രേരിപ്പിച്ചു. പ്രകൃതിദത്തമായ വനപ്രദേശങ്ങളിലെ അല്ലെലോപ്പതിയുടെയും സ്പീഷീസുകളുടെ പരിപൂരകതയുടെയും പ്രവർത്തനങ്ങളിൽ അദ്ദേഹത്തിന് താൽപ്പര്യമുണ്ടായി.

 ആദ്യ അനുഭവങ്ങൾ 
അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആദ്യ ഫീൽഡ് പരീക്ഷണങ്ങൾ കാണിക്കുന്നത് നട്ടുപിടിപ്പിച്ച വനങ്ങൾ, മനുഷ്യന്റെ പ്രവർത്തനത്തിന്റെ അഭാവത്തിൽ ഉള്ള വനങ്ങളോട് ഘടനയിലും സ്വഭാവത്തിലും, കൂടുതൽ സ്വാഭാവികമായി വേഗത്തിൽ വളരുകയും പൊതുവെ തികഞ്ഞ പാരിസ്ഥിതിക പ്രതിരോധം കാണിക്കുകയും ചെയ്യുന്നുവെന്നാണ്.

മിയാവാക്കി ക്രമേണ ഒരു വലിയ വിത്ത് ബാങ്ക് രൂപീകരിച്ചു (10 ദശലക്ഷത്തിലധികം വിത്തുകൾ അവയുടെ ഭൂമിശാസ്ത്രപരമായ ഉത്ഭവത്തിനും മണ്ണിനും അനുസരിച്ച് തിരിച്ചറിഞ്ഞ് തരംതിരിക്കപ്പെട്ടു). പരമ്പരാഗത വിശ്വാസം അനുസരിച്ച് ക്ഷേത്രങ്ങൾക്കും ശ്മശാനങ്ങൾക്കും ചുറ്റുമായി തലമുറകളായി സംരക്ഷിക്കപ്പെട്ടിട്ടുള്ള പ്രകൃതിദത്ത വനങ്ങളുടെ അവശിഷ്ടങ്ങളായ ചിൻജു-നോ-മോറിയിൽ (അക്ഷരാർത്ഥത്തിൽ ദേവന്മാർ വസിക്കുന്ന വനങ്ങൾ എന്നർത്ഥം) ഇടപെടുന്നത് നിർഭാഗ്യകരമായി കണക്കാക്കപ്പെട്ടു. ചരിത്രാതീത വനങ്ങളിൽ നിന്ന് ഇക്കാലത്തേക്ക് എത്തിയ ആയിരക്കണക്കിന് ചെറിയ ജീവജാലങ്ങളെയും വൃക്ഷ ജീനുകളെയും സംരക്ഷിക്കാൻ ഈ സ്ഥലങ്ങൾ സഹായകമായിരുന്നു. 

ഈ പാരമ്പര്യത്തിന്റെ തത്ത്വങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച്, പരിസ്ഥിതി സംരക്ഷണത്തിനായി സ്വദേശി വനങ്ങൾ പുനഃസ്ഥാപിക്കുന്നതിനും ജലം നിലനിർത്തുന്നതിനുള്ള വിഭവമായി പ്രകൃതിദുരന്തങ്ങളിൽ നിന്ന് സംരക്ഷിക്കുന്നതിനും അദ്ദേഹം ഒരു പദ്ധതി മുന്നോട്ടുവച്ചു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ നിർദ്ദേശങ്ങൾക്ക് തുടക്കത്തിൽ നല്ല പ്രതികരണം ലഭിച്ചില്ല, എന്നാൽ 1970 കളുടെ തുടക്കത്തിൽ, ഓയിറ്റയിലെ തങ്ങളുടെ ഉരുക്ക് പണിശാലകൾക്ക് ചുറ്റും വനം നിർമ്മിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ചിരുന്ന നിപ്പോൺ സ്റ്റീൽ കോർപ്പറേഷൻ, മുൻ പരമ്പരാഗത തോട്ടങ്ങളുടെ നാശത്തിനുശേഷം അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രവർത്തനങ്ങളിൽ താൽപര്യം പ്രകടിപ്പിക്കുകയും വനവൽക്കരണത്തിനായി അദ്ദേഹത്തെ ചുമതലപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്തു. അതായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആദ്യ പ്രവർത്തനം.     

സമീപത്തെ രണ്ട് ശവകുടീരങ്ങളായ ഉസയുടെയും യൂസുഹാരയുടെയും ചുറ്റുമുള്ള വനങ്ങളെക്കുറിച്ച് പഠിച്ചുകൊണ്ട് മിയാവാക്കി ഈ പ്രദേശത്തെ പ്രകൃതിദത്ത സസ്യങ്ങളെ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. വനവൽക്കരണത്തിനായി വിവിധതരം വൃക്ഷങ്ങളെ അദ്ദേഹം തിരഞ്ഞെടുത്തു. തുടർന്ന് അദ്ദേഹം ഒരു നഴ്സറി സൃഷ്ടിക്കുകയും അവിടെ സസ്യങ്ങൾ കലർത്തി സൈറ്റിൽ നട്ടുപിടിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു, അവിടെ ഇന്ന് നേറ്റീവ് സ്പീഷിസുകൾ ഉൾക്കൊള്ളുന്ന ഒരു വനം ഉണ്ട്. 18 വർഷത്തിനിടയിൽ, നാഗോയ, സകായ്, കമൈഷി, ഫട്ടു, ഹിക്കാരി, മുറോറൻ, തുടങ്ങിയ സ്ഥലങ്ങളിലെ സ്റ്റീൽ മില്ലുകളുടെ സൈറ്റുകളിൽ ഈ രീതി ഉപയോഗിച്ച് വനങ്ങൾ നട്ടുപിടിപ്പിച്ചു.     

അതിനുശേഷം, മിയാവാക്കിയും അദ്ദേഹത്തിന്റെ സഹപ്രവർത്തകരും പങ്കാളികളും 1300 ലധികം സൈറ്റുകൾ മൾട്ടി ലെയർ പ്രൊട്ടക്റ്റീവ് വനങ്ങൾ വിജയകരമായി സൃഷ്ടിച്ചിട്ടുണ്ട്, ഇത് പൂർണ്ണമായും തദ്ദേശീയസ്പീഷീസുകളാണ്. മിക്കവാറും ജപ്പാനിലെ എല്ലായിടങ്ങളിലും ഈ രീതി വിജയകരമായി പരീക്ഷിച്ചു, തീരപ്രദേശത്തെ സുനാമികളുടെ ആഘാതം ലഘൂകരിക്കാനുള്ള തോട്ടങ്ങൾ, യോകോഹാമ തുറമുഖത്തെ ചുഴലിക്കാറ്റിനെ തടയാൻ, തരിശുഭൂമികൾ, കൃത്രിമ ദ്വീപുകൾ, റോഡ് നിർമ്മാണത്തിന് ശേഷം തകർന്നുകിടക്കുന്ന ചരിവുകൾ, ഫുകുയി പ്രിഫെക്ചറിൽ മോഞ്ചു ന്യൂക്ലിയർ പവർ പ്ലാന്റ് നിർമ്മിക്കുന്നതിന് ഡൈനാമൈറ്റ് ഉപയോഗിച്ച് പുതുതായി വെട്ടിമുറിച്ച ഒരു മലഞ്ചെരിവിൽ ഒരു വനം സൃഷ്ടിക്കുക എന്നിവ അദ്ദേഹം ഏറ്റെടുത്തു വിജയിപ്പിച്ചു.     

 അന്താരാഷ്ട്ര അപ്ലിക്കേഷനുകൾ 
ജപ്പാനിലെയും ബോർണിയോ, അമസോണിയ, ചൈന എന്നിവിടങ്ങളിലെയും 1,400 സൈറ്റുകൾ‌ ഉൾപ്പെടെ ലോകമെമ്പാടുമുള്ള 1,700 പ്രദേശങ്ങളിൽ‌ മിയാവാക്കി വനങ്ങൾ നിർമ്മിക്കുന്നതിന് ജനങ്ങൾക്ക് അദ്ദേഹം ഉപദേശങ്ങൾ നൽകി. വന പുനരുജ്ജീവനത്തിന് സംഭാവന ചെയ്യുന്നതിനായി കമ്പനികളും പൗരന്മാരും ചേർന്ന് 40 ദശലക്ഷത്തിലധികം തദ്ദേശീയവൃക്ഷങ്ങൾ നട്ടുപിടിപ്പിക്കുന്നതിലും അദ്ദേഹം പങ്കാളിയാണ്. 1978 മുതൽ തായ്‌ലൻഡ്, ഇന്തോനേഷ്യ, മലേഷ്യ എന്നിവിടങ്ങളിലെ സസ്യ സർവേകളിൽ മിയാവാക്കി സംഭാവന നൽകിയിട്ടുണ്ട്.     

 മലേഷ്യ 
1990 മുതൽ മിയാവാക്കി ബിന്റുലു (സരാവക്, മലേഷ്യ) ഉൾപ്പെടെയുള്ള ഉഷ്ണമേഖലാ വനങ്ങൾ പുനഃസ്ഥാപിക്കുന്നതിനായി പ്രവർത്തിച്ചു. പ്രകൃതിദത്ത സസ്യങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള 201 വൃക്ഷങ്ങളുടെ (പ്രധാനമായും ഡിപ്റ്റെറോകാർപേസി) ഒരു വിത്ത് ബാങ്ക് പലവിധസാഹചര്യങ്ങളിൽ 600,000 തൈകൾ കൂടുകളിൽ പ്രതിവർഷം നട്ടുപിടിപ്പിച്ചു. 1991 -ൽ നട്ടുപിടിപ്പിച്ച ഇത്തരം ഒരു വനത്തിൽ 2005 - ൽ ഈ പദ്ധതിയിൽ വിഭാവനം ചെയ്യുന്നതുപോലെ അവിടത്തെ സ്വാഭാവികമായ തിരഞ്ഞെടുപ്പുപ്രകാരം നടന്ന കനക്കെടുപ്പിൽ 20 മീറ്ററിലേറെ ഉയരമുള്ള മരങ്ങാൾ ഉണ്ടായിറ്റുന്നു, വർഷത്തിൽ ഒരുമീറ്ററോളം ഉയരത്തിൽ. ഇവ മണ്ണിനെ സംരക്ഷിക്കുന്നു, അതേസമയം ജന്തുജാലങ്ങളും ക്രമേണ വീണ്ടും പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നു. 

 ഇറ്റലി 
പരമ്പരാഗത വനനശീകരണ രീതികളാൽ മരുഭൂവായ പ്രദേശത്ത് സാർഡിനിയയിലെ (ഇറ്റലി) ഒരു മെഡിറ്ററേനിയൻ പരിസ്ഥിതി വ്യവസ്ഥയിൽ 2000 ൽ മിയാവാക്കി രീതി ആദ്യമായി പരീക്ഷിച്ചു. സൈദ്ധാന്തിക തത്ത്വങ്ങൾ നിലനിർത്തിക്കൊണ്ടാണ് യഥാർത്ഥ രീതി സ്വീകരിച്ചത്. നടീലിനുശേഷം 2, 11 വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം ലഭിച്ച ഫലങ്ങൾ പോസിറ്റീവ് ആയിരുന്നു: സസ്യങ്ങളുടെ ജൈവവൈവിദ്ധ്യം വളരെ ഉയർന്നതായി കാണപ്പെട്ടു. കൂടാതെ പുതിയ biocoenosis -ന് കൂടുതൽ സജീവ പിന്തുണയില്ലാതെ വികസിക്കാൻ കഴിഞ്ഞു.

 ഫ്രാൻസ് 
ഫ്രഞ്ച് തലസ്ഥാനത്തിന് ചുറ്റുമുള്ള നിയന്ത്രിത-ആക്സസ് ഡ്യുവൽ-കാരേജ് വേ റിംഗ് റോഡായ പോർട്ടെ ഡി മോൺട്രൂയിലിന് സമീപം 400 ചതുരശ്ര മീറ്റർ വിസ്തീർണ്ണം പുനഃസ്ഥാപിക്കാൻ 2018-ൽ മിയാവാക്കി രീതി ഫ്രാൻസിലെ പാരീസിലെ boomforest.org ടീം നടപ്പാക്കി.

 ഇന്ത്യ 
നോർത്ത് ഈസ്റ്റ് ഇന്ത്യയിലെ ഉമിയാമിലെ ബരപാനി ഇൻഡസ്ട്രിയൽ ഏരിയയിൽ 2013 ൽ മിയാവാക്കി രീതി പരിസ്ഥിതി ഫോറസ്റ്റ് പ്ലാന്റേഷൻ പ്രയോഗിച്ചു. 2014 ൽ, സേ-റ്റ്രീസ് ബാംഗ്ലൂരിൽ, ഈ രീതിയിലേക്ക് മാറി. 

ഗുജറാത്തിലെ അഹമ്മദാബാദ് ആസ്ഥാനമായി പ്രവർത്തിക്കുന്ന അക്കേഷ്യ ഇക്കോ 2016 മുതൽ മിയാവാക്കി രീതി ഉപയോഗിച്ച് വിവിധ വലുപ്പത്തിലുള്ള പ്രോജക്ടുകൾ നടപ്പിലാക്കുന്നു. 2020 നവംബർ വരെ, ഇന്ത്യയിലുടനീളമുള്ള 57 പ്രോജക്ടുകളിലായി 3,50,000 -ലധികം മരങ്ങൾ അവർ നട്ടു. 

2019 ൽ മുംബൈയിലെ സി‌ആർ‌ഡബ്ല്യുസി, റെയിൽ‌വേ ലാൻഡ്, ജോഗേശ്വരി മുംബൈയിൽ 3000 ഓളം മരങ്ങൾ നട്ടുപിടിപ്പിച്ചു. ഒരു വർഷത്തിനുള്ളിൽ ഇന്ത്യയിലുടനീളം 10,00,000 മരങ്ങൾ കൂടി ഗ്രീൻയാത്ര നടും. 

2019 -ൽ ലോക പരിസ്ഥിതി ദിനമായ ജൂൺ അഞ്ചിന് ഐഐടി (ഇന്ത്യൻ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് ഓഫ് ടെക്നോളജി) റോപ്പർ  40 തദ്ദേശീയ മരങ്ങളുടെ 550 വൃക്ഷങ്ങളുടെ പുണ്യ വനത്തെ 160 ചതുരശ്ര മീറ്റർ വിസ്തീർണ്ണത്തിൽ നിർമ്മിച്ചു. സിഖ് മതത്തിന്റെ സ്ഥാപകനായ ഗുരു നാനാക് ദേവിന്റെ പേരിലാണ് ഈ കാട് അറിയപ്പെടുന്നത്. 

2019 ഡിസംബറിൽ, അന്നപ്രദോഷണ ചാരിറ്റബിൾ ട്രസ്റ്റ് സർക്കാർ സ്കൂളുകളിലെ ഉപയോഗശൂന്യമായ സ്ഥലം മിനി വനങ്ങളാക്കി മാറ്റുന്നതിനുള്ള ഒരു സംരംഭം ആരംഭിച്ചു, നോണിയൻകുപ്പം ഗവൺമെന്റ് ഹയർ സെക്കണ്ടറി സ്കൂളിലും പോണ്ടിച്ചേരി വില്ലിയാനൂരിലെ വിവേകാനന്ദ ഗവൺമെന്റ് ബോയ്സ് ഹയർ സെക്കണ്ടറി സ്കൂളിലും മിയാവാക്കി ട്രീ പ്ലാന്റേഷൻ നടത്തുന്നു. 

2019 ജൂൺ 5 മുതൽ ഉത്തര ബാംഗ്ലൂരിലെ ഗ്രാമപ്രദേശങ്ങളിൽ അനർഘ്യ ഫൗണ്ടേഷൻ മിയാവാക്കി വനം സൃഷ്ടിക്കുന്നു. അടുത്ത ഒരു വർഷത്തിനുള്ളിൽ കർണാടകയിലുടനീളം മിയവാക്കി രീതി ഉപയോഗിച്ച് 10 ലക്ഷം മരങ്ങൾ നട്ടുപിടിപ്പിച്ച് അനാർഘ്യഫൗണ്ടേഷൻ  മിനി വനങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കും. 

 യുനൈറ്റഡ് കിങ്ഡം 
യുണൈറ്റഡ് കിംഗ്ഡത്തിൽ, 2023 ഓടെ രാജ്യവ്യാപകമായി നൂറ് നഗര പദ്ധതികൾ വികസിപ്പിക്കുക എന്ന ലക്ഷ്യത്തോടെ മ്യാവാകിയുടെ 'ചെറിയ വനം' രീതി പരിസ്ഥിതി ചാരിറ്റി എർത്ത്‌വാച്ച് യൂറോപ്പ് സ്വീകരിച്ചു.

 ശ്രീലങ്ക 
ശ്രീലങ്കയിൽ, തുറു ടീം 2021 ൽ മിയാവാക്കി രീതി ഉപയോഗിച്ച് ഒരു പൈലറ്റ് അർബൻ ഫോറസ്ട്രി പദ്ധതി ആരംഭിച്ചു, ശ്രീലങ്കയിൽ തദ്ദേശീയമായ 44 ചെടികൾ നട്ടു.

 വിജയത്തിനുള്ള രീതിയും വ്യവസ്ഥകളും 
തദ്ദേശീയ വൃക്ഷങ്ങളാൽ തദ്ദേശീയ വനങ്ങൾ പുനർ‌നിർമ്മിക്കുന്നതിനുള്ള മിയാവാക്കി രീതി 20 മുതൽ 30 വർഷത്തിനുള്ളിൽ സമ്പന്നവും ഇടതൂർന്നതും കാര്യക്ഷമവുമായ സംരക്ഷണ പയനിയർ വനം നിർമ്മിക്കപ്പെടുന്നു, സ്വാഭാവികമായ രീതിയിൽ ആണെങ്കിൽ മിതശീതോഷ്ണ ജപ്പാനിൽ 200 വർഷവും ഉഷ്ണമേഖലാ പ്രദേശങ്ങളിൽ 300 മുതൽ 500 വർഷവും ഇത്തരത്തിൽ ഒരു വനം രൂപപ്പെടാൻ സമയം ആവശ്യമാണ്. വിജയത്തിന് ഇനിപ്പറയുന്ന ഘട്ടങ്ങളുമായി പൊരുത്തപ്പെടേണ്ടതുണ്ട്: 

 കർശനമായ പ്രാരംഭ സൈറ്റ് സർവേയും പ്രകൃതിദത്ത സസ്യങ്ങളുടെ ഗവേഷണവും. 
 പ്രാദേശികമായോ സമീപത്തോ താരതമ്യപ്പെടുത്താവുന്ന ജിയോക്ലിമാറ്റിക് പശ്ചാത്തലത്തിൽ വിവിധതരം പ്രാദേശിക വിത്തുകൾ തിരിച്ചറിയുകയും ശേഖരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. 
 ഒരു നഴ്സറിയിൽ നട്ടുമുളച്ച് (ഇതിന് ചില ജീവിവർഗങ്ങൾക്ക് ഒരു സാങ്കേതികത ആവശ്യമാണ്, ഉദാഹരണത്തിന്, ഒരു പ്രത്യേക മൃഗത്തിന്റെ ദഹനനാളത്തിലൂടെ കടന്നുപോയതിനുശേഷം മാത്രം മുളയ്ക്കുന്നവ, അല്ലെങ്കിൽ ഒരു പ്രത്യേക സിംബയോട്ടിക് ഫംഗസ്, അല്ലെങ്കിൽ തണുത്ത പ്രേരണയുള്ള ഡോർമിംഗ് ഘട്ടം തുടങ്ങിയവ.) ഫലപ്രദമായി നടപ്പാക്കണം.
 നടുന്നയിടം വളരെ തരംതാണതാണെങ്കിൽ (ജൈവവസ്തുക്കൾ/ചവറുകൾ ചേർക്കൽ (ഉദാഹരണത്തിന് ചതുരശ്ര മീറ്ററിന് 3-4 കിലോ നെൽവൈക്കോൽ - ഉപരിതല ഹ്യൂമസും ഇലച്ചവറും നൽകുന്ന സംരക്ഷണം മാറ്റിസ്ഥാപിക്കാൻ) അതുപോലെ കനത്ത മഴ തോരാതെ പെയ്യുന്ന സ്ഥലങ്ങളിൽ നന്നായി നീർവാർച്ചയുള്ള മണ്ണിന്റെ ഉപരിതലം ആവശ്യമാണ്. മലഞ്ചെരിവുകളിൽ നീണ്ടവേരുള്ള ഇനങ്ങളും നടേണ്ടതാണ്.
 പ്രകൃതിദത്ത വനത്തിന്റെ മാതൃകയിൽ നിന്ന് പ്രചോദനം ഉൾക്കൊണ്ട് ജൈവവൈവിധ്യത്തെ സംരക്ഷിക്കുന്ന തോട്ടമായ മിയാവാക്കി വളരെ പ്രായം കുറഞ്ഞ തൈകളുടെ അസാധാരണമായ ഇടതൂർന്ന തോട്ടം നടപ്പിലാക്കുകയും ശുപാർശ ചെയ്യുകയും ചെയ്യുന്നു. രണ്ട് വർഷത്തിലേറെയായി ഒരു നഴ്സറിയിൽ വളർത്തുന്ന ചെടികൾ സ്പീഷിസുകൾ തമ്മിലുള്ള മത്സരം ഇത്തേജിപ്പിക്കുന്നതും പ്രകൃതിയിൽ സംഭവിക്കുന്നതിനോട് അടുത്തുള്ള ഫൈറ്റോസോഷ്യോളജിക്കൽ ബന്ധങ്ങളുടെ ആരംഭവുമാണ് (മിതശീതോഷ്ണ മേഖലയിൽ ഒരു ചതുരശ്ര മീറ്ററിന് 30 മുതൽ 50 വരെ സസ്യങ്ങൾ, ബോർണിയോയിൽ ഒരു ചതുരശ്ര മീറ്ററിന് 500 അല്ലെങ്കിൽ 1000 തൈകൾ വരെ);

ഈ രീതി ശരിയായി പ്രയോഗിച്ചാൽ‌, വേഗത്തിൽ‌ ഒരു വിവിധ--തല-വനം നിർമ്മിക്കപ്പെടുമെന്നും, അദ്ദേഹത്തിന്റെ അഭിപ്രായത്തിൽ, ഒരു മൈക്രോബയൽ‌, അകാരി കോമ്പോസിഷൻ‌ ഉള്ള ഒരു മണ്ണ്‌ ഒരു സാധാരണ പ്രാഥമിക വനത്തിലേക്ക്‌ അടുക്കുന്നുവെന്നും ഫലങ്ങൾ‌ കാണിക്കുന്നു. തന്റെ ഗവേഷണങ്ങളെയും ഫലങ്ങളെയും കുറിച്ച് ഡസൻ കണക്കിന് പുസ്തകങ്ങളും കൃതികളും ലേഖനങ്ങളും അദ്ദേഹം പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു. 

 ഫലം 
യുഎസിൽ ക്ലെമന്റ്സ് ആരംഭിച്ച ക്ലാസിക്കൽ സിദ്ധാന്തമനുസരിച്ച്, ജപ്പാനിലെ നഗ്നമായ മണ്ണിൽ സ്വയം പുനഃസ്ഥാപിക്കാൻ മൾട്ടി-ലേയേർഡ് കമ്മ്യൂണിറ്റിയുള്ള ഒരു യുവ സ്വദേശി വനത്തിന് 150 മുതൽ 200 വർഷം വരെ ആവശ്യമാണ്, തെക്കുകിഴക്കൻ ഏഷ്യയിലെ ഉഷ്ണമേഖലാ പ്രദേശങ്ങളിൽ ആവട്ടെ ഇതിന് 300–500 വർഷമോ അതിൽ കൂടുതലോ എടുക്കും.  

ഓരോ സന്ദർഭത്തിലും പ്രാഥമിക വനത്തിന്റെ സാധാരണ ഘടന പരമാവധി അനുകരിച്ചുകൊണ്ട് പാരിസ്ഥിതിക പുനരുജ്ജീവനപ്രക്രിയ ത്വരിതപ്പെടുത്താൻ മിയാവാക്കി ശ്രമിക്കുന്നു. 20 മുതൽ 30 വർഷത്തിനുള്ളിൽ, പുനഃസ്ഥാപിച്ച മിതശീതോഷ്ണ വനം ലഭിക്കുമെന്ന് അദ്ദേഹം പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു. 

മിയാവാക്കി ഇനിപ്പറയുന്ന രീതി വിശദമായി പരീക്ഷിച്ചു: 

 തായ്‌ലൻഡിലെ വരണ്ട ഉഷ്ണമേഖലാ മേഖലകളിലെ വനവൽക്കരണം
 ബ്രസീലിയൻ ആമസോണിലെ അലുവിയൽ ഉഷ്ണമേഖലാ വനങ്ങൾ, 
 ചിലിയിലെ കോൺസെപ്സിയനിലെ പഴയ നോഥോഫാഗസ് (തെക്കൻ ബീച്ചുകൾ) വനമേഖല. 

ഓരോ സാഹചര്യത്തിലും, തദ്ദേസീയവനത്തെ അനുസ്മരിപ്പിക്കുന്ന ഇടതൂർന്ന മേലാപ്പ് വേഗത്തിൽ പുനഃസ്ഥാപിക്കാൻ അദ്ദേഹത്തിന് കഴിഞ്ഞു. 

1998-ൽ മിയാവാക്കി ചൈനയിലെ വന്മതിലിനടുത്തുള്ളാ മംഗോളിയൻ ഓക്ക് (ക്വർക്കസ് മംഗോളിക്ക) ആധിപത്യം പുലർത്തുന്ന ഒരു വനത്തിന്റെ പുനർനിർമ്മാണ പദ്ധതിക്ക് നേതൃത്വം നൽകി, അയോൺ എൻവയോൺമെന്റ് ഫൗണ്ടേഷന്റെയും ബീജിംഗ് നഗരത്തിന്റെയും പിന്തുണയോടെ 400,000 വൃക്ഷത്തൈകൾ നട്ടുപിടിപ്പിക്കാൻ 4000 പേരെ ഉപയോഗിച്ചു. ചൈനീസ്, ജാപ്പനീസ് ഗ്രൂപ്പുകൾ നട്ടുപിടിപ്പിച്ച ആദ്യത്തെ മരങ്ങൾ 2004 മുതൽ 3 മീറ്ററിലധികം ഉയരത്തിൽ വളർന്നു - ഒരു ഭാഗം ഒഴികെ - 2007 ലും വളർന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. 

ഗവൺമെന്റും ചൈനീസ് പൗരന്മാരും ചൈനയിലെ വൻതോതിലുള്ള വനവൽക്കരണത്തിന് മിയാവാക്കി സംഭാവന ചെയ്യുന്നു, വാണിജ്യ അല്ലെങ്കിൽ അലങ്കാര ആവശ്യങ്ങൾക്കായി മാത്രം വാണിജ്യ ഇനങ്ങളെ നട്ടുപിടിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നില്ല, പുഡോൺ (പടിഞ്ഞാറൻ തീര ജില്ലയിലെ പ്രത്യേക സാമ്പത്തിക മേഖലയിലെ പടിഞ്ഞാറൻ തീര ജില്ല) ഷാങ്ഹായ്), സിങ്‌താവോ (ക്വിങ്‌ദാവോ), നിങ്‌ബോ, മൻ‌ഷാൻ എന്നിവിടങ്ങളിലെല്ലാം സ്വാഭാവികവനം പുനരുജ്ജീവിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നു.. 

പ്രകൃതി സംരക്ഷണത്തിൽ ഏർപ്പെട്ടതിന് മിയാവാക്കിക്ക് 2006 ലെ ബ്ലൂ പ്ലാനറ്റ് അവാർഡ് ലഭിച്ചു.  

1992 ലെ ഭൗമ ഉച്ചകോടിക്ക് വേണ്ടിയുള്ള ഒരു തയ്യാറെടുപ്പ് റിപ്പോർട്ടിലും   1994 ൽ പാരീസിലെ യുനെസ്കോയുടെ ജൈവവൈവിധ്യ കോൺഗ്രസിലും അദ്ദേഹത്തിന്റെ രീതി മാതൃകാപരമായി അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. 1991 ൽ ബോൺ സർവകലാശാലയുടെ സിമ്പോസിയത്തിലും "ഉഷ്ണമേഖലാ വന പരിസ്ഥിതി വ്യവസ്ഥകളുടെ പുനഃസ്ഥാപനം", ഇന്റർനാഷണൽ അസോസിയേഷൻ ഫോർ ഇക്കോളജി, ഇന്റർനാഷണൽ സൊസൈറ്റി ഫോർ വെജിറ്റേഷൻ സയൻസ്, ഇന്റർനാഷണൽ ബൊട്ടാണിക്കൽ കോൺഗ്രസ് എന്നിവയുടെ കോൺഗ്രസുകളിലും വളർച്ച, സ്വാഭാവിക ആവാസ വ്യവസ്ഥ, കണക്കാക്കിയ കാർബൺ ഫിക്സേഷൻ എന്നിവ തമ്മിലുള്ള ബന്ധം ഉൾപ്പെടെ ഈ രീതി അവതരിപ്പിച്ചു.. 

കൗതുകകരമെന്നു പറയട്ടെ, ആയിരത്തിലധികം വിജയകരവും ചിലപ്പോൾ അതിമനോഹരവുമായ അനുഭവങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നിട്ടും, പാശ്ചാത്യ വനം അല്ലെങ്കിൽ ലാൻഡ്സ്കേപ്പ് ലോകം "മിയാവാക്കി രീതി" പ്രയോഗിക്കാനോ പരീക്ഷിക്കാനോ ശ്രമിച്ചിട്ടില്ല. 

 വിമർശനങ്ങൾ 
മിയാവാക്കി രീതിയെക്കുറിച്ചുള്ള ചില വിമർശനങ്ങളിൽ ഒന്ന് (1994-ൽ പാരീസിലെ യുനെസ്കോയിൽ നടന്ന ജൈവവൈവിധ്യത്തെക്കുറിച്ചുള്ള കോൺഫറൻസ് പോലുള്ളവ), ആദ്യ തലമുറയിലെ വൃക്ഷങ്ങളെല്ലാം ഒരേ പ്രായമുള്ളതിനാൽ ഇത് അല്പം ഏകതാനമായ ദൃശ്യരൂപം സൃഷ്ടിക്കുന്നു എന്നതാണ്. 10 അല്ലെങ്കിൽ 20 വർഷത്തിനുശേഷം എടുത്ത ഫോട്ടോഗ്രാഫുകളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിലാണ് ഈ വിമർശനം പൊതുവേ നടത്തുന്നത്. എന്നാൽ ഒരു വരിയിലോ തുല്യ അകലത്തിലോ മരങ്ങൾ നട്ടുപിടിപ്പിക്കരുതെന്നതിന്റെ പ്രാധാന്യം ആദ്യമായി ഊന്നിപ്പറഞ്ഞവരിൽ ഒരാളാണ് മിയാവാക്കി (ക്രമരഹിതത പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്നതിനായി പൊതുജനങ്ങളേ അല്ലെങ്കിൽ കൊച്ചുകുട്ടികളെക്കൊണ്ട് പലപ്പോഴും അദ്ദേഹം മരങ്ങൾ നട്ടുപിടിപ്പിക്കുമായിരുന്നു). തദ്ദേശീയ ആവാസവ്യവസ്ഥയിലെ സസ്യസമൂഹത്തിന്റെ സങ്കീർണ്ണതയും അർദ്ധ ക്രമരഹിത സ്വഭാവവും അനുകരിക്കാൻ അദ്ദേഹം ആഗ്രഹിക്കുന്നു. സസ്യങ്ങൾ, പ്രകൃതി തിരഞ്ഞെടുപ്പ്, പ്ലാന്റ് അസോസിയേഷനുകൾ എന്നിവ തമ്മിലുള്ള മത്സരം അദ്ദേഹം പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്നു. അതിവേഗം വളരുന്ന വൃക്ഷങ്ങളും, തകർന്നവയും, സസ്യഭുക്കുകളാൽ ആക്രമിക്കപ്പെടുന്നവയും വേഗത്തിൽ പുതിയ ചിനപ്പുപൊട്ടൽ ഉണ്ടാക്കുന്നുവെന്നും അതിന്റെ ഫലമായി താഴ്ന്നതും ഇടത്തരവുമായ തലങ്ങൾ ഉണ്ടാകുമെന്നും അദ്ദേഹം വിശ്വസിക്കുന്നു. 

മറ്റൊരു വിമർശനം ആദ്യ ഘട്ടത്തിലെ ഉയർന്ന ചെലവാണ് (നഴ്സറി, മണ്ണ് തയ്യാറാക്കൽ, ഇടതൂർന്ന നടീൽ), എന്നാൽ പരമ്പരാഗത രീതികൾ പരാജയപ്പെടുന്നിടത്ത് വിജയനിരക്ക് വളരെ മികച്ചതാണ്. വനങ്ങൾക്കും അറ്റകുറ്റപ്പണികളും ശ്രദ്ധയും ആവശ്യമാണ്. ചിലയിടത്ത് ചുഴലിക്കാറ്റിൽ ഇലകളുടെ ഭൂരിഭാഗവും നഷ്ടപ്പെട്ടെങ്കിലും അവ ചെറുത്തുനിൽക്കുകയും അവ നട്ടുപിടിപ്പിച്ച കെട്ടിടങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കാൻ സഹായിക്കുകയും ചെയ്തു. 

== ജീവചരിത്രം----

 1928: ജനുവരി 29 ജനുവരി ഒകയാമയിൽ ജനിച്ചു 
 1952: ഡിപ്ലോമ ഇൻ ബയോളജി, ഹിരോഷിമ സർവകലാശാല 
 1958-1960: ഇൻ റെയ്നോൾഡ് തു̈ക്സെന് കീഴിൽ സന്ദർശിക്കുന്നത് ഗവേഷകൻ സ്തൊല്ജെനൌ, ജർമ്മനി 
 1961: ഡോക്ടർ ഓഫ് സയൻസ്, ഹിരോഷിമ സർവകലാശാല 
 1961-1962: യോകോഹാമ നാഷണൽ യൂണിവേഴ്‌സിറ്റിയിലെ ഗവേഷകൻ 
 1962-1973: യോകോഹാമ നാഷണൽ യൂണിവേഴ്‌സിറ്റിയിലെ അസോസിയേറ്റ് പ്രൊഫസർ 
 1973-1993: യോകോഹാമ നാഷണൽ യൂണിവേഴ്സിറ്റിയിലെ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് ഓഫ് എൻവയോൺമെന്റൽ സയൻസ് ആൻഡ് ടെക്നോളജി സ്ഥാപക പ്രൊഫസർ 
 1985-1993: യോകോഹാമ നാഷണൽ യൂണിവേഴ്സിറ്റിയിലെ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് ഓഫ് എൻവയോൺമെന്റൽ സയൻസ് ആൻഡ് ടെക്നോളജി ഡയറക്ടർ 
 1993-: യോകോഹാമ നാഷണൽ യൂണിവേഴ്സിറ്റിയിലെ പ്രൊഫസർ എമെറിറ്റസ് 
 1993-: ജാപ്പനീസ് സെന്റർ ഫോർ ഇന്റർനാഷണൽ സ്റ്റഡീസ് ഇൻ ഇക്കോളജി ഡയറക്ടർ 
2021 - മരണം 

ഇന്റർനാഷണൽ അസോസിയേഷൻ ഫോർ വെജിറ്റേഷൻ സയൻസിന്റെ (1997) ഓണററി അംഗമാണ്. 

 എ (1992). പസഫിക് മേഖലയിലെ നിത്യഹരിത വീതിയേറിയ-ഇലയുള്ള വനങ്ങളുടെ പുനഃസ്ഥാപനം.  In: M.K. Wali (ed.). Ecosystem Rehabilitation. 2. Ecosystem Analysis and synthesis. SPB Academic Publishing, The Hague 
 മിയാവാക്കി എ, കെ. ഫുജിവര & ഇ‌ഒ ബോക്സ് (1987). ജപ്പാനിലെയും മറ്റ് രാജ്യങ്ങളിലെയും ഹരിത നഗര പരിസ്ഥിതികളിലേക്ക്. Bull. Inst. Environ. Sci. Technol.. Yokohama Natl. Univ. 14: Yokohama. 
 മിയാവാക്കി എ & എസ്. ഒകുഡ (1991). ജപ്പാനിലെ സസ്യജാലങ്ങൾ ഇല്ലസ്ട്രേറ്റഡ് . ഷിബുണ്ടോ, ടോക്കിയോ (ജാപ്പനീസ്) 
 മിയാവാക്കി എ. (1983). ജാപ്പനീസ് സസ്യങ്ങളുടെ കൈപ്പുസ്തകം, ഷിബുണ്ടോ, ടോക്കിയോ 
 മിയാവാക്കി എ (1980-1989). ജപ്പാനിലെ സസ്യങ്ങൾ . വാല്യം. 1-10 
 മിയാവാക്കി എ (1985). തായ്‌ലൻഡിലെ കണ്ടൽ വനങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള സസ്യ-പരിസ്ഥിതി പഠനങ്ങൾ, ഇൻസ്റ്റ. പരിസ്ഥിതി. സയൻസ്. ടെക്നോൽ. യോകോഹാമ നാറ്റ്. യൂണിവ്., യോകോഹാമ 
 മിയാവാക്കി എ, ബൊഗെൻ‌റൈഡർ, എസ്. ഒകുഡ & ഐ. വൈറ്റ് (1987). സസ്യ പരിസ്ഥിതിയും പുതിയ പരിതഃസ്ഥിതികളുടെ സൃഷ്ടിയും. Proceedings of International Symp. in Tokyo and Phytogeographical Excursion through Central Japan. Tokai Univ. Press, Tokyo 
 മിയാവാക്കി എ, & ഇ ഒ ബോക്സ് (1996). വനങ്ങളുടെ രോഗശാന്തി ശക്തി - പ്രാദേശിക മരങ്ങളുമായി ഭൂമിയുടെ സന്തുലിതാവസ്ഥ പുനഃസ്ഥാപിക്കുന്നതിനു പിന്നിലെ തത്ത്വചിന്ത . 286 പി. കോസി പബ്ലിഷിംഗ് കമ്പനി ടോക്കിയോ 
 മിയാവാക്കി എ, സസ്യങ്ങളും മനുഷ്യരും (എൻ‌എച്ച്‌കെ ബുക്സ്) 
 മിയാവാക്കി എ, മനുഷ്യന്റെ അവസാന ദിവസം (ചിക്കുമ ഷോബോ) 
 മിയാവാക്കി എ, പച്ച സസ്യങ്ങളുടെ സാക്ഷ്യം (ടോക്കിയോ ഷോസെകി) 
 മിയാവാക്കി എ, ഹരിത ചുറ്റുപാടുകൾ പുനഃസ്ഥാപിക്കുന്നതിനുള്ള കുറിപ്പ് (ആസാഹി ഷിൻബൻ-ഷാ)
 മിയാവാക്കി എ, ചിഞ്ചു-നോ-മോറി (നേറ്റീവ് ട്രസ്റ്റുകളുടെ നേറ്റീവ് ഫോറസ്റ്റ്സ്) (ഷിഞ്ചോ-ഷാ).

 ജാപ്പനീസ് ഭാഷയിൽ 

 日本 植 生 (അക്ഷരാർത്ഥത്തിൽ   : ജാപ്പനീസ് പ്ലാന്റ് ജേണൽ), പതിപ്പ് 至, 2000, ISBN   978-4-7843-0040-2 . 
 植物 と (ലിറ്റ്. സസ്യങ്ങളുടെയും പുരുഷന്മാരുടെയും), പതിപ്പുകൾ എൻ‌എച്ച്‌കെ 
 緑 回復 の 処方 箋 (ലിറ്റ്. ഒരു പച്ച പുനരാരംഭത്തിനുള്ള കുറിപ്പ്) 
 鎮守 の (ലിറ്റ്. ഫോറസ്റ്റ് ഗാർഡിയൻസ്), ഷിൻഷിയോ ജേണൽ (新潮) 
 い の ち を 守 る ド ン グ リ

 അവലംബം 

 പുറത്തേക്കുള്ള കണ്ണികൾ 

 Japanese Center for International Studies in Ecology biographical page, accessed 23 August 2011
 Yokohama Rubber Co. page on Yokohama Forever Forest project, accessed 23 August 2011 

വർഗ്ഗം:ജീവിച്ചിരിക്കുന്നവർ
വർഗ്ഗം:1928-ൽ ജനിച്ചവർ
വർഗ്ഗം:ജാപ്പനീസ് സസ്യശാസ്ത്രജ്ഞൻമാർ
വർഗ്ഗം:Articles containing Japanese language text
വർഗ്ഗം:ജനുവരി 29-ന് ജനിച്ചവർ