അവബായി ബോമാൻജി വാഡിയ

ശ്രീലങ്കയിൽ ജനിച്ച ഒരു ഇന്ത്യൻ സാമൂഹികപ്രവർത്തകയും എഴുത്തുകാരിയുമാണ് അവബായി ബോമാൻജി വാഡിയ (18 സെപ്റ്റംബർ 1913 - 11 ജൂലൈ 2005) ലൈംഗികാരോഗ്യവും കുടുംബാസൂത്രണവും പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്നതിനായി പ്രവർത്തിക്കുന്ന രണ്ട് സർക്കാർ സംഘടനകൾ, അന്തർദ്ദേശീയ ആസൂത്രിത പേരന്റ്ഹുഡ് ഫെഡറേഷൻ, ഫാമിലി പ്ലാനിംഗ് അസോസിയേഷൻ ഓഫ് ഇന്ത്യ എന്നീ സംഘടനകളുടെ സ്ഥാപകയുമാണ് ഇവർ. 1971 -ൽ ഭാരത സർക്കാർ ഇന്ത്യയിലെ ഏറ്റവും മികച്ച നാലാമത്തെ  സിവിലിയൻ ബഹുമതിയായ പത്മശ്രീ നൽകി ആദരിച്ചു. 

 ജീവചരിത്രം 
ഗുജറാത്തിലെ വേരുപിടിച്ച സമ്പന്നവും പാശ്ചാത്യവൽക്കരിക്കപ്പെട്ടതുമായ പാഴ്സി കുടുംബത്തിലെ അംഗമായ അവബായ് 1913 സെപ്റ്റംബർ 18 ന് കൊളംബോയിലെ ബ്രിട്ടീഷ് സിലോണിൽ (ശ്രീലങ്ക) ജനിച്ചു. പിതാവ്, ദാറാബ്ജി മുഞ്ചേരി, ഒരു നല്ല ഷിപ്പിംഗ് ഓഫീസറായിരുന്നു,  അമ്മ പിറോജ്ബായ് അർസിവാല മേത്ത വീട്ടമ്മയും ആയിരുന്നു. കൊളംബോയിൽ പ്രാഥമിക വിദ്യാഭ്യാസത്തിനു ശേഷം 1928-ൽ അവബായി ഇംഗ്ലണ്ടിലേക്ക് താമസം മാറി.  ലണ്ടനിലുള്ള ബ്രോണ്ടെസ്ബറിയിലും കിൽബേൺ ഹൈസ്കൂളിലുമായിരുന്നു അവരുടെ വിദ്യാഭ്യാസം.

1932-ൽ ഇൻസ് ഓഫ് കോർട്ടിൽ ചേർന്ന അവബായി 1934-ൽ ഒരു അഭിഭാഷകയായി ചേർന്ന് ബാർ പരീക്ഷകളിൽ വിജയം നേടിയ ആദ്യ ശ്രീലങ്കൻ വനിതയായി. ലണ്ടൻ ഹൈക്കോടതിയിൽ ഒരു വർഷം (1936-37) അവർ പരിശീലനം നേടി. ഒരു നിയമവിദ്യാർത്ഥിയെന്ന നിലയിൽ, ബ്രിട്ടീഷ് കോമൺവെൽത്ത് ലീഗിന്റെയും ഇന്റർനാഷണൽ അലയൻസ് ഓഫ് വിമൻസിന്റെയും ഭാഗമായിരുന്നു കൊണ്ട് നിരവധി റാലികളിലും പിക്കറ്റിങ് പരിപാടികളിലും അവർ പങ്കെടുത്തു. സ്വാതന്ത്ര്യസമര പ്രസ്ഥാനത്തിലെ മഹാത്മാഗാന്ധി, മുഹമ്മദ് അലി ജിന്ന, ജവഹർലാൽ നെഹ്രു തുടങ്ങിയ വിവിധ നേതാക്കൾ ഇംഗ്ലണ്ട് സന്ദർശിക്കുന്ന അവസരത്തിൽ അവർ കൂടികാഴ്ചകൾ നടത്തുകയും ചെയ്തിരുന്നു ജൂനിയർ വക്കീലിന്റെ ഒരു തസ്തികയിലേക്ക് അവരെ നിയമിച്ചപ്പോൾ ഈ അസോസിയേഷനുകൾ അവർക്കു എതിരായി നിന്നു. രണ്ട് വർഷം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഇംഗ്ലണ്ടിൽ തിരിച്ചെത്തിയ അവർ 1939-ൽ കൊളംബോയിലേക്ക് മടങ്ങി. സുപ്രീംകോടതിയിൽ ചേർന്ന അവർ 1939 മുതൽ 1941 വരെ നിയമ പരിശീലനം നടത്തി.'

 ഗർഭനിരോധന പ്രവർത്തനം 
1941-ൽ അവബായിയുടെ പിതാവ് ജോലി ഉപേക്ഷിച്ച് സ്വദേശത്തേക്കു മടങ്ങിപ്പോകാൻ തീരുമാനിച്ചു. 1941-ൽ കുടുംബം സിലോണിൽ നിന്ന് ഇന്ത്യയിലേക്ക് പോയി ബോംബെയിൽ സ്ഥിരതാമസമാക്കി. അവബായി ഭാവി ഭർത്താവായ ബൂമൻജി ഖുർഷിദ് വാഡിയയെ പരിചയപ്പെടുകയും അവർ 1946 ഏപ്രിൽ 26 ന് വിവാഹിതരായി.}}ദമ്പതികൾ ഉടൻ തന്നെ വേർപിരിഞ്ഞു, എന്നാൽ നിയമപരമായി വിവാഹമോചനം നേടിയിരുന്നില്ല. അവ്ബായി 1952-ൽ ഗർഭിണിയായി, എന്നാൽ ഗർഭം അലസിപ്പോയതിനുശേഷം, അവർ ഒന്നിച്ചു താമസിക്കാൻ കൂടുതൽ പരിശ്രമം നടത്തിയില്ല. മുംബൈയിൽ, അവബായി അഖിലേന്ത്യാ വനിതാ കോൺഫറൻസിൽ ചേർന്നു ഗർഭനിരോധനത്തിനുവേണ്ടി പ്രവർത്തിക്കുന്ന ഒരു ഫെമിനിസ്റ്റ് സാമൂഹിക പ്രവർത്തകയായി പ്രവർത്തിക്കാൻ തുടങ്ങി. പിതാവിന്റെ മരണശേഷം ഒരു വലിയ ഭാഗധേയം കൈവശം വച്ചിരുന്നതുകൊണ്ട് 1949-ൽ ഫാമിലി പ്ലാനിംഗ് അസോസിയേഷൻ ഓഫ് ഇന്ത്യ (FPAI) സ്ഥാപിച്ചു.  1951-ൽ ആരംഭിച്ച പഞ്ചവത്സര  പദ്ധതിയിൽ "കുടുംബ ആസൂത്രണം" ഉൾപ്പെടുത്താൻ അവർ ശ്രമിച്ചു. ഇന്ത്യയുടെ ആദ്യത്തെ പ്രധാനമന്ത്രിയായിരുന്ന ജവഹർലാൽ നെഹ്രു അബബായിക്ക് പൂർണ്ണ പിന്തുണ നൽകിയിരുന്നു. 1951-ൽ ഗർഭഛിദ്രം സ്വീകാര്യമായിക്കഴിഞ്ഞുവെന്നത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ വ്യക്തിത്വത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിലായിരുന്നു. 1952-ൽ അവബായി ഇന്ത്യൻ ഗവൺമെൻറിൻറെ സഹായത്തോടെ ഫണ്ട് കൈപ്പറ്റുകയും, സംഘടിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു. ആസൂത്രണം ചെയ്ത പത്താം വാർഷികത്തോടനുബന്ധിച്ചുള്ള മൂന്നാം ഇന്റർനാഷണൽ കോൺഫറൻസ് സംഘടിപ്പിക്കുകയുണ്ടായി. ഈ മേഖലയിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്ന എട്ട് സംഘടനകൾക്കും ഒരുമിച്ചു കൂടി പ്രവർത്തിക്കാൻ അവസരം നൽകി. മാർഗരറ്റ് സാങ്കർ, എലിസ് ഒട്ടേശൻ-ജെൻസെൻ തുടങ്ങിയ വനിതാവകാശ പ്രവർത്തകരാണ് സമ്മേളനത്തിൽ പങ്കെടുത്തത്. അന്താരാഷ്ട്ര ആസൂത്രിത രക്ഷാകർതൃ ഫെഡറേഷന്റെ രൂപീകരണത്തിന് സമ്മേളനത്തിൽ പ്രതിനിധികൾ ഐകകണ്‌ഠ്യേന വോട്ട് ചെയ്തു, അത് താമസിയാതെ രൂപപ്പെട്ടു. 

അവാബായ് നിരവധി സർക്കാർ കമ്മിറ്റികളിലും കമ്മീഷനുകളിലും സേവനമനുഷ്ഠിച്ചു, സമ്പന്നമായ സാമൂഹിക ജീവിതവും കരിയറും സംയോജിപ്പിച്ച് 1983 മുതൽ 1989 വരെ രണ്ട് തവണ ഐപിപിഎഫ് പ്രസിഡന്റായി സേവനമനുഷ്ഠിച്ചു. പ്രസിഡന്റായിരുന്ന കാലത്താണ് ഐ‌പി‌പി‌എഫിന് 1985-ൽ യുഎൻ പോപ്പുലേഷൻ അവാർഡും  1987-ൽ  മൂന്നാം ലോക സമ്മാനവും  ലഭിച്ചത്. 1957-ൽ ബോംബെയിൽ ജസ്റ്റിസ് ഓഫ് പീസ്, 1958-ൽ ബോംബെയിലെ ജുവനൈൽ കോടതി മജിസ്‌ട്രേറ്റ് എന്നീ നിലകളിലും അവബായിയെ നിയമിച്ചു. ഫാമിലി പ്ലാനിംഗ് അസോസിയേഷൻ ഓഫ് ഇന്ത്യയുമായി അവബായ് ബന്ധപ്പെട്ടിരുന്നു. 1949-ൽ അതിന്റെ ആരംഭം മുതൽ അവരുടെ മരണം വരെ സ്ഥാപകാംഗമായി (1949-1953), ജനറൽ സെക്രട്ടറിയായി (1953-1963), പ്രസിഡന്റായി (1963-1997) അവിടെ മുതൽ മരണം വരെ എമെറിറ്റസ് പ്രസിഡന്റ് ആയി സേവനമനുഷ്ഠിച്ചിരുന്നു. 1989 ൽ ഐ‌പി‌പി‌എഫ് പ്രസിഡന്റായി രണ്ടാം തവണയും സേവനമനുഷ്ഠിച്ച ശേഷം 2005 വരെ അതിന്റെ രക്ഷാധികാരിയായി തുടർന്നു. വിമൻസ് ഗ്രാജുവേറ്റ് യൂണിയൻ, ഭാരതീയ വിദ്യ ഭവൻ, മഹാരാഷ്ട്ര വിമൻസ് കൗൺസിൽ എന്നിവയിലെ അജീവനാന്ത്യ അംഗമായിരുന്നു. അഖിലേന്ത്യാ വനിതാ സമ്മേളനത്തിന്റെ വൈസ് പ്രസിഡന്റായിരുന്നു (1956-1958, 1958-1960), പോപ്പുലേഷൻ ഫൗണ്ടേഷൻ ഓഫ് ഇന്ത്യയുടെ ഗവേണിംഗ് കൗൺസിൽ അംഗം, 1956 മുതൽ ജേണൽ ഓഫ് ഫാമിലി വെൽഫെയർ ഓണററി എഡിറ്റർ ആയിരുന്നു.

അവലംബം

കൂടുതൽ വായനയ്ക്ക്








പുറം കണ്ണികൾ



വർഗ്ഗം:ഇന്ത്യൻ വനിത അഭിഭാഷകർ
വർഗ്ഗം:2005-ൽ മരിച്ചവർ
വർഗ്ഗം:സാമൂഹ്യപ്രവർത്തനത്തിന് പത്മശ്രീ പുരസ്കാരം ലഭിച്ചവർ
വർഗ്ഗം:1913-ൽ ജനിച്ചവർ