ഐക് ഗ്യോകുറാൻ

ഒരു ജപ്പാനീസ് ബുൻജിൻഗ ചിത്രകാരനും, കാലിയോഗ്രാഫറും, കവിയും ആയിരുന്നു ഐക് ഗ്യോകുറാൻ.ജപ്പാനിലെ ക്യോട്ടോ എന്ന സ്ഥലത്തുവച്ചാണ് അവർ പ്രശസ്തയാകുന്നത്. ജപ്പാനിലെ ഒരു പ്രശസ്ത കലാകാരിയായി അവർ ശേഷിക്കുന്നു.

അവരുടെ മാതാപിതാക്കൾ അവരെ മാച്ചി (町) എന്ന് പേരിട്ടു. അവരുടെ പെയിന്റിംഗ് അധ്യാപകൻ യാനാഗിസവാ കിൻ (1707-1758). കുട്ടിയായിരുന്നപ്പോൾ ഗ്യോകുറാൻ എന്ന പേർ അവർക്ക് നൽകിയിരുന്നു.ഗ്യോകുറാൻ കലാകാരനായ ഐക് നോയി തായിഗയെ വിവാഹം ചെയ്തു. കൂടാതെ, വിവാഹിതയായതിനുശേഷം ഐക് ഗ്യോകുറാൻ എന്ന പേരിലാണ് അവർ അറിയപ്പെടുന്നത്. വിവാഹത്തിനുമുൻപ് അവരുടെ കുടുംബപ്പേര് ടോക്കുയാമ ആയിരുന്നതിനാൽ അവർ ടോക്കുയാമ ഗ്യോകുറാൻ എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു.

 ആദ്യകാല ജീവിതവും വിദ്യാഭ്യാസവും 
ചെറുപ്പത്തിൽ തന്നെ ഗ്യോകുറാൻ ചിത്രരചന പഠിക്കാൻ തുടങ്ങി, പ്രശസ്ത ഇങ്ക് വാഷ് പെയിന്റിംഗ് ചിത്രകാരനായ യാനഗിസ കെയിൻ അവരുടെ അമ്മയുടെ ടീഹൗസിൽ പതിവുകാരനായിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിൻറെ വിദ്യാർത്ഥികളിൽ ഒരാളായ ഐക് നോയി തായിഗയ്ക്ക് അവരെ പരിചയപ്പെടുത്താൻ അദ്ദേഹത്തിനു സാധിച്ചു.

ഗ്യോകുറാന്റെ ഭർത്താവ് തായിഗ അവരെ നാൻഗ (തെക്കൻ പെയിന്റിംഗ്) പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ ചിത്രകലയുടെ ശൈലിയും, ഒരു ചൈനീസ് രീതിയിലുള്ള ജാപ്പനീസ് രീതിയും പഠിപ്പിച്ചു. ഗ്യോകുറാൻ, അവരുടെ ഭർത്താവിനു കവിതയെപ്പറ്റി ജാപ്പനീസ് വാക ശൈലിയിൽ പഠിപ്പിച്ചു. അതിൽ അവർ വളരെ നിപുണയായിരുന്നു.

അസാധാരണത്വമുള്ള ഈ ദമ്പതികൾ പേരുകേട്ടവരായിരുന്നു. അവർ ഒരുമിച്ച് കലയെ സൃഷ്ടിക്കുകയും പരസ്പരം ഇടപഴകുകയും ചെയ്തു, ഒപ്പം പര്യവേക്ഷണത്തിനു വേണ്ടി ഒരുമിച്ച് സംഗീതത്തോടൊപ്പം തുല്യത പങ്കിടാനും ശ്രമിച്ചു. ഈ രാജ്യത്ത് ഇത് അസാധാരണമായിരുന്നു. സ്ത്രീകൾ ഇപ്പോഴും പുരുഷന്മാരെക്കാൾ താഴ്ന്നവരായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. വിവാഹിതരായ സ്ത്രീകൾ പതിവുപോലെ ചെയ്യുന്ന പുരികം വടിച്ചുകളയുന്ന പതിവ് ഗ്യോകുറാൻ തെറ്റിച്ചിരുന്നു.

 കരിയറും സ്വാധീനവും 
ഗ്യോകുറാൻ മടക്കിവയ്ക്കുന്ന സ്ക്രീനുകളും സ്ലൈഡിംഗ് വാതിലുകളും, ഹാൻഡ്ഹെൽഡ് സ്ക്രോളുകളും, തൂക്കിയിടാവുന്ന സ്ക്രോളുകളും, ഫാൻ പെയിന്റിംഗുകളും ചായമിട്ടു.  "പതിനെട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജപ്പാനിൽ വനിതാ ചിത്രകാരികൾ അസാധാരണമായിരുന്നു." ഫിലാഡൽഫിയ മ്യൂസിയം ഓഫ് ആർട്ടിൻറെ മേധാവി ആനി ഡി ഹാർമൻകോർട്ട് അഭിപ്രായപ്പെട്ടു.ഗ്യോകുറാനും അവരുടെ ഭർത്താവായ തായിഗയും കലയ്ക്കു വേണ്ടി സ്വയം സമർപ്പിച്ചു. അല്പം പണത്തിൽ ജീവിക്കുകയും ചിലപ്പോൾ കലാസൃഷ്ടികളുമായി സഹകരിച്ചു പ്രവർത്തിക്കുകയും ചെയ്തു. . ക്യോട്ടോയിലെ ഗിയോൺ ദേവാലയത്തിനടുത്തുള്ള ഒരു ചെറിയ സ്റ്റുഡിയോയിൽ തായിഗയുമായി അവർ താമസിച്ചിരുന്നു. ഗ്യോകുറാൻ മടക്കു സ്ക്രീനുകൾ, ഹാൻഡ്ഹെൽഡ് സ്ക്രോളുകൾ, തൂക്കിയിടാവുന്ന സ്ക്രോളുകൾ, ഫാൻ പെയിന്റിംഗുകൾ എന്നിവ സൃഷ്ടിച്ചു.  പലപ്പോഴും ചെറിയ രംഗങ്ങൾ വരച്ചിരുന്നു. അതിൽ അവർ കാലിഗ്രാഫിയിൽ കവിതകൾ എഴുതി.

1910-ൽ, അവരുടെ വാക്യങ്ങൾ ..ജിയോൺ സൻജാ കാഷൂ'' (ത്രീ വുമൺ ഓഫ് ഗിയോൻ ,വനിതകളുടെ കവിത സമാഹാരത്തിൽ) ഗിയോൺ ദേവാലത്തിനടുത്തുള്ള മത്സുയ ടീഹൗസിലെ ഒരു മരപലകയിൽ പ്രിന്റായി അച്ചടിച്ചു.

ഇന്നുവരെ, ക്യോട്ടോയുടെ വാർഷിക  ജഡായ് മത്സൂരി ഉത്സവസമയത്ത് ( യുഗങ്ങളുടെ ഉത്സവം), ഗ്യോകുരാൻ ഉൾപ്പെടെ ക്യോട്ടോ ചരിത്രത്തിലെ പ്രമുഖ സ്ത്രീരൂപങ്ങൾ പോലെയാണ് സ്ത്രീകൾ വസ്ത്രങ്ങൾ ധരിക്കുന്നത്.

 പുരസ്കാരങ്ങളും ബഹുമതികളും 
ഗ്യോകുരാന്റെ കൃതികളിൽ ചിലത് ജാപ്പനീസ് നാഷണൽ ട്രെഷേഴ്സും പ്രധാനപ്പെട്ട സാംസ്കാരിക സ്വഭാവവുമുള്ളതായി കണക്കാക്കുന്നു.
 അവലംബം

 ബാഹ്യ ലിങ്കുകൾ 
 "The Nanga Movement," Philadelphia Museum of Art 

വർഗ്ഗം:1727-ൽ ജനിച്ചവർ
വർഗ്ഗം:1784-ൽ മരിച്ചവർ
വർഗ്ഗം:ജാപ്പനീസ് ചിത്രകാരന്മാർ
വർഗ്ഗം:ചിത്രകാരന്മാർ
വർഗ്ഗം:ജാപ്പനീസ് വനിതാ കലാകാരികൾ