സുകബുമി റീജൻസി

ഇന്തോനേഷ്യയിലെ പടിഞ്ഞാറൻ ജാവ പ്രവിശ്യയുടെ ഭാഗമായി തെക്കുപടിഞ്ഞാറൻ ജാവയിലെ ഒരു റീജൻസി (കബുപേറ്റെൻ) ആണ് സുകബുമി റീജൻസി (ഇന്തോനേഷ്യൻ: കബുപേറ്റെൻ സുകബുമി ; സുന്ദനീസ്:ᮊᮘᮥᮕᮒᮦᮔ᮪ ᮞᮥᮊᮘᮥᮙᮤ).ഇന്ത്യൻ മഹാസമുദ്രത്തെ അഭിമുഖീകരിക്കുന്ന ഒരു തീരദേശ ജില്ലയായ പലാബുഹൻ രത് എന്ന സ്ഥലത്താണ് റീജൻസി സീറ്റ് സ്ഥിതിചെയ്യുന്നത്. ഇന്ത്യൻ മഹാസമുദ്രത്തെ അഭിമുഖീകരിക്കുന്ന ഒരു തീരദേശ ജില്ലയായ പലാബുഹൻ രത് എന്ന സ്ഥലത്താണ് റീജൻസി സീറ്റ് സ്ഥിതിചെയ്യുന്നത്. സുകബുമി നഗരത്തെ വേർതിരിച്ചുകൊണ്ട് ഭരണസംബന്ധമായ രീതിയിൽ റീജൻസി പൂർണമായി വലയം ചെയ്യുന്നു. 4,161.00 ചതുരശ്രകിലോമീറ്റർ വിസ്തീർണ്ണം ഉള്ള പടിഞ്ഞാറൻ ജാവയിലെ ഏറ്റവും വലിയ റീജൻസി ആണിത്. കിഴക്കൻ ജാവയിലെ ബന്യാവംഗ്ജി റീജൻസിക്ക് ശേഷം രണ്ടാമത്തെ വലിയ റീജൻസിയാണ് ഇത്. ഈ റീജൻസിയിലെ ജനസംഖ്യ 2,434,221 ആണ്.ഒരു പുതിയ റീജൻസി സൃഷ്ടിക്കുന്നതിനുള്ള ഒരു പദ്ധതി, ഉത്തര സുകബുമി റിജൻസി ഇപ്പോൾ കേന്ദ്ര സർക്കാരിന്റെ അംഗീകാരത്തിനായി കാത്തിരിക്കുകയാണ്.ഇന്തോനേഷ്യയിലെ രണ്ട് വലിയ മെട്രോപ്പോളിറ്റൻ പ്രദേശമായ ജബൊഡെതേബക്കിനും തെക്കുഭാഗത്തുള്ള ബാൻടങ് മെട്രോയ്ക്കുമിടയ്ക്ക് സുകബുമി തന്ത്രപ്രധാനമായതാണ്. ഭൂമിശാസ്ത്രപരമായി, റീജൻസി വടക്കൻ പീഠഭൂമി, തെക്കൻ കുന്നുകൾ എന്നിവ വിഭജിക്കുന്ന സിമന്ദിരി ഫൗൾട്ട് ആണ്.അതിന്റെ തെക്കൻ മേഖലയിൽ ജനസംഖ്യ കുറവാണ്. ഉയർന്ന ജൈവവൈവിധ്യവും ഗൌരവതരമായ ഭൂഗർഭ പാരമ്പര്യവും അതിന്റെ തെക്കൻ മേഖലയിലാണ്. 2015-ൽ യുനെസ്കോ അംഗീകരിച്ച സിലെട്ടഹ്-പലാബുഹാൻരതു ജിയോപാർക്ക് .റീജൻസിയുടെ തെക്കുപടിഞ്ഞാറൻ തീരപ്രദേശത്ത് സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു.

 ചരിത്രം 
ആദ്യ ചരിത്രം
സുകബുമിക്ക് ചുറ്റുമുള്ള പ്രദേശം പതിനൊന്നാം നൂറ്റാണ്ടിനുമുമ്പ് തന്നെ ജനവാസമുണ്ടായിരുന്നു. ഈ സ്ഥലത്ത് സംഘയാംഗ് ടപക് ലിഖിതത്തിൽ ആദ്യമായി രേഖപ്പെടുത്തിയ രേഖകൾ സിബാഡക് ജില്ലയിൽ സുകബുമിക്ക് 20 കിലോമീറ്റർ പടിഞ്ഞാറ് നിന്നാണ് കണ്ടെടുത്തത്. അടുത്തുള്ള നദിയിലെ മത്സ്യബന്ധന പ്രവർത്തനങ്ങളുടെ നിരോധനം, സുന്ദ രാജവംശ അധികാരികൾ എന്നിവരെക്കുറിച്ച് കാവി ലിപിയിലാണ് ശിലാലിഖിതങ്ങളിൽ കാണപ്പെടുന്നത്. സിക്കന്തയാൻ ഉപജില്ലയിൽ നിന്നാണ് അന്തിമ ലിഖിതരേഖയായ പേസിർ ദാതാർ ലിഖിതമാണ് കണ്ടെത്തിയത്. 1579-ൽ സുന്ദ കിംഗ്ഡത്തിന്റെ പതനത്തിനു ശേഷം, ഇന്നത്തെ സുകബുമി റീഗൻസിയുടെ ഭൂരിഭാഗവും സുമേദംഗ് ലാറങ്ങിന്റെ നിയന്ത്രണത്തിൽ ആയിരുന്നു. അതേസമയം ഗീഡ് പർവ്വതത്തിന്റെ പടിഞ്ഞാറ് ഭാഗത്ത് ബാൻറൻ സുൽത്താനേറ്റ് സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു.1620 ൽ, സുമേദാംഗ് ലാറാങ്ങിലെ രാജാവായ അരിയ സൂരിദാനാംഗ്വാങ് തന്റെ സാമ്രാജ്യം മാതാരാം സുൽത്താനേറ്റിൻറെ ഭാഗമായി പ്രഖ്യാപിച്ചു.ഈ കാലഘട്ടത്തിൽ, ഇന്നത്തെ ബൻടങ്ങിന്റെ പ്രാദേശിക ഭരണാധികാരിയായ ദീപതി ഉഖൂർ പരാജയപ്പെട്ടു.  ബറ്റേവിയയുടെ ഉപരോധത്തിൽ പരാജയപ്പെട്ടതിനെ തുടർന്ന് മാതാമിനെതിരെ കലാപമുയർത്തി.. മായാമൻ സേനയിൽ നിന്ന് സ്വയം രക്ഷിക്കുന്നതിനായി പലാബുഹൻരട്ട്, ജാംപാംഗ് എന്നിവിടങ്ങളിലുള്ള പ്രദേശത്തേക്ക് നീങ്ങാൻ സമരം ചെയ്ത സുമേദാംഗ് ലാരംഗിൽ നിന്നുള്ള ജനങ്ങളുടെ കുടിയേറ്റത്തിന് വഴിവച്ചു.1645-ൽ സുൽത്താൻ അഗുംഗ് മരണമടഞ്ഞശേഷം, പ്രിയൻഗൻ പ്രദേശം മാതാറാമിൻറെ സ്വാധീനത്തിൽ നിന്ന് സാവധാനം ഒഴിഞ്ഞുമാറി.1674-ൽ മധുരയിൽ ആരംഭിച്ച ത്രുനജയ ലഹള വളരെ ശക്തമായി കരുതി.1677 ൽ വിരാന്തനു ഒന്നാമന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ, മാതാറാമിൽ നിന്ന് സിയാൻജൂറിന്റെ ഭാഗമായിരുന്ന സുകബുമി സ്വയം സ്വതന്ത്രമായി പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെട്ടു. ട്രൂനജയ മാതാറാമിൻറെ തലസ്ഥാനത്തുള്ള പ്ലെറെഡ് കൊട്ടാരം തകർത്തു. 1677 ഒക്ടോബർ 20-നാണ് സുൽത്താനേറ്റ് സിതാരത്തിൻറെ പടിഞ്ഞാറ് പ്രയാഗ്ഗൻ പ്രദേശം VOC ലേക്ക് വിന്യസിക്കുന്നത്. അങ്കുഗുരുത് രണ്ടാമനും മാറ്റ്സ്കിയക്കറും തമ്മിലുള്ള അസമത്വ ഉടമ്പടി, ട്രൂനജയ വിപ്ലവത്തെ ശക്തിപ്പെടുത്താൻ ഡച്ച് സഹായം നൽകാനുള്ള ഒരു പ്രതിഫലമായി ഇത് മാറി. അക്കാലത്ത് ഏതാനും ഗ്രാമീണ സുഡാനീസ് കുടിയേറ്റക്കാർ ഉണ്ടായിരുന്നു. അതിലൊന്ന് ഏറ്റവും വലിയ സികോൾ ആയിരുന്നു. 

അവലംബം

 ബാഹ്യ ലിങ്കുകൾ 
 Sukabumi Regency official site 
 Situ gunung north of Sukabumi 

വർഗ്ഗം:പടിഞ്ഞാറൻ ജാവ
വർഗ്ഗം:പടിഞ്ഞാറൻ ജാവയിലെ റീജൻസികൾ