താരതമ്യ സാഹിത്യം

ഭാഷ,സംസ്കാരം,ദേശം,രാഷ്ട്രം എന്നിവയുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ വ്യത്യസ്തത പുലർത്തുന്ന സാഹിത്യപ്രവണതകളെയും സാഹിത്യപ്രസ്ഥാനങ്ങളെയും സാഹിത്യശാഖകളെയും കൃതികളെയും എഴുത്തുകാരെയും സാജാത്യവൈജാത്യങ്ങളുടെ കാഴ്ച്ചപ്പാടിൽ താരതമ്യപ്പെടുത്തുന്ന പഠനശാഖയാണ് താരതമ്യ സാഹിത്യം.

സാഹിത്യത്തെപ്പറ്റി ഉണ്ടായ പുതിയ അവബോധത്തിന്റെ ഫലമായി 19-ാം ശതകത്തിൽ യൂറോപ്പിലാണ് താരതമ്യ സാഹിത്യം ഉടലെടുത്തത്. 'കംപാരറ്റീവ് ലിറ്ററേച്ചർ' എന്ന പദം ആദ്യമായി പ്രയോഗിച്ചത് മാത്യു അർനോൾഡ് ആയിരുന്നു. 

വ്യത്യസ്ത രാഷ്ട്രങ്ങളിലെ സാഹിത്യ നായകന്മാരേയും സാഹിത്യ കൃതികളേയും പറ്റി മനസ്സിലാക്കാൻ താരതമ്യ സാഹിത്യം ഉപകരിക്കുന്നു. താരതമ്യ സാഹിത്യം ഒരു രാഷ്ട്രത്തിലെ സാഹിത്യത്തേയും സംസ്കാരത്തേയും മറ്റൊരു രാഷ്ട്രത്തിലെ സാഹിത്യവും സംസ്കാരവുമായി ബന്ധിപ്പിക്കുന്നു. ഭാഷയുടെയോ ദേശത്തിന്റെയോ അതിർവരമ്പുകളിൽ നിലയുറപ്പിച്ചുകൊണ്ട് പ്രമേയം, ആശയം, വികാരം തുടങ്ങിയവയെ ആസ്പദമാക്കി രണ്ടോ അതിലധികമോ സാഹിത്യങ്ങൾ പഠനവിധേയമാക്കാവുന്നതാണ്.

താരതമ്യ പഠനത്തിന് വിധേയമാകുന്ന കൃതികൾ, സാഹിത്യ രൂപങ്ങൾ, പ്രസ്ഥാനങ്ങൾ, വിമർശനങ്ങൾ തുടങ്ങിയവയെ സാർവദേശീയമായ പരിപ്രേക്ഷ്യത്തിലൂടെ ദർശിച്ച് സാഹിത്യത്തെ സംബന്ധിച്ച അറിവിനെ താരതമ്യ സാഹിത്യപഠനം സമ്പന്നമാക്കുന്നു.

താരതമ്യ സാഹിത്യം സാഹിത്യത്തിന്റെ ഒരു ഭാഗമാണെങ്കിലും അതിന് സ്വതന്ത്രമായ അസ്തിത്വമുണ്ട്. തുടക്കത്തിൽ പഠനമായി ആരംഭിക്കുന്ന താരതമ്യ സാഹിത്യം അന്ത്യഘട്ടമെത്തുമ്പോൾ സ്വതന്ത്രരൂപമായി മാറും. രണ്ടോ അതിലധികമോ ഭാഷകൾ ബന്ധപ്പെടുന്നുവെങ്കിലേ അവ ശരിക്കും താരതമ്യസാഹിത്യം എന്ന വിഭാഗത്തിൽപ്പെടുകയുള്ളൂ. ഒരേ ഭാഷയിൽ എഴുതുന്ന സാഹിത്യകൃതികൾ തമ്മിൽ താരതമ്യം ചെയ്യുന്നതും താരതമ്യ സാഹിത്യപഠനത്തിന്റെ ഭാഗമാണെന്ന് ചിലർ അഭിപ്രായപ്പെടുന്നു.

 നിർവചനങ്ങൾ 
ഒന്നിലേറെ ഭാഷകളിൽ രചിക്കപ്പെട്ടിട്ടുള്ള സാഹിത്യകൃതികളെ സാമ്യം, വ്യത്യാസം, പ്രഭാവം, സ്വാധീനം എന്നിവയെ മുൻനിർത്തി പരിശോധിക്കുന്ന ഈ രീതി വ്യത്യസ്ത ഭാഷകൾ സംസാരിക്കുന്ന രണ്ടോ അതിലധികമോ ജനവിഭാഗങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള സാഹിത്യപരമായ ബന്ധങ്ങളും ആശയങ്ങളും മനസ്സിലാക്കുന്നതിന് ഉപകരിക്കുന്നുവെന്ന് എസ്.എസ്. പ്രാവേർ അഭിപ്രായപ്പെടുന്നു.

പ്രസിദ്ധ താരതമ്യപഠന വിദഗ്ധനായ പോൾ വാങ് തിഗത്തിന്റെ (Paul Van Teeghem) അഭിപ്രായത്തിൽ രണ്ടോ അതിലധികമോ സാഹിത്യങ്ങളുടെ പരസ്പര ബന്ധത്തെക്കുറിച്ചുള്ള പഠനമാണ് താരതമ്യ സാഹിത്യം.

താരതമ്യ സാഹിത്യത്തെ സാഹിത്യചരിത്രത്തിന്റെ ഭാഗമായി ഫ്രഞ്ചു ഗവേഷകനായ ഷാൻ മറീകാരെ കാണുന്നു-താരതമ്യ സാഹിത്യം സാഹിത്യചരിത്രത്തിന്റെ ഒരു ഭാഗമാണ്. സാർവദേശീയമായ ആത്മബന്ധങ്ങളുടേയും വിവിധ സാഹിത്യങ്ങളെ പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്ന എഴുത്തുകാർ തമ്മിലും അവരുടെ കൃതികൾ, പ്രചോദനങ്ങൾ എന്നിവ തമ്മിലും എന്നല്ല ജീവിതങ്ങൾ തമ്മിലും ഉള്ള ബന്ധങ്ങളുടേയും പഠനമാണ് താരതമ്യ സാഹിത്യം.

ദേശത്തിന്റേയും ഭാഷയുടേയും അതിർവരമ്പുകളിൽ നിന്നു കൊണ്ടാണ് ഒരു സാഹിത്യകാരൻ താരതമ്യ സാഹിത്യ രചനയിൽ ഏർപ്പെടേണ്ടത്. പലപ്പോഴും ഭാഷയുടേയും രാഷ്ട്രത്തിന്റേയും അതിർവരമ്പുകൾ ഭിന്നമായിരിക്കും. ഒരു ഭാഷ തന്നെ പല രാഷ്ട്രങ്ങളിലും രാഷ്ട്രഭാഷ എന്ന പദവി നേടിയിട്ടുണ്ട്. ഉദാഹരണമായി ഇംഗ്ലീഷ് ഇംഗ്ലണ്ടിലും അമേരിക്കയിലും ആസ്റ്റ്രേലിയയിലും രാഷ്ട്രഭാഷയാണ്. ഈ രാജ്യങ്ങളിലെല്ലാം ഇംഗ്ലീഷ് സാഹിത്യം സമ്പന്നമാണ്. എന്നാൽ ഭാഷ ഒന്നാണെങ്കിലും സംസ്കാരത്തിന് ഭിന്നതയുണ്ട്. ആ ഭിന്നത സാഹിത്യത്തിൽ നമുക്ക് കാണാൻ കഴിയുന്നതാണ്. അതുകൊണ്ട് ഭാഷ ഒന്നായതു കാരണം ആ സാഹിത്യങ്ങൾ തമ്മിൽ താരതമ്യപഠനം പാടില്ലെന്നു പറയാൻ കഴിയുകയില്ല.

പ്രസിദ്ധ താരതമ്യ സാഹിത്യ ഗവേഷകനായ എച്ച്.എച്ച്. ഹെന്റി താരതമ്യ സാഹിത്യത്തെ ഇങ്ങനെ നിർവചിച്ചിരിക്കുന്നു. "ഒരു പ്രത്യേക രാജ്യത്തിന്റെ പരിധിക്കപ്പുറം കടന്നെത്തുന്ന സാഹിത്യ പഠനം; കല, ദർശനം, ചരിത്രം, സാമൂഹ്യശാസ്ത്രം, ഭൌതികശാസ്ത്രം, മതം തുടങ്ങിയ വിജ്ഞാനമേഖലകളും സാഹിത്യവും തമ്മിലുള്ള ബന്ധത്തെക്കുറിച്ചുള്ള പഠനം; ഒരു സാഹിത്യത്തെ മറ്റൊരു സാഹിത്യവുമായോ മറ്റു സാഹിത്യങ്ങളുമായോ താരതമ്യപ്പെടുത്തുക; അതല്ലെങ്കിൽ സാഹിത്യത്തെ മാനുഷികമായ ഇതരാശയാവിഷ്ക്കാരങ്ങളുമായി താരതമ്യപ്പെടുത്തുക. അതാണ് ചുരുക്കത്തിൽ താരതമ്യ സാഹിത്യം.

 വിശ്വമാനവികത

1. ദേശം, ഭാഷ എന്നീ സീമകൾക്കപ്പുറം കടന്ന് സാഹിത്യത്തെ സമഗ്രമായ, സാർവലൌകികമായ രൂപത്തിൽ കാണുമ്പോൾ താരതമ്യ സാഹിത്യം ഉടലെടുക്കുന്നു.

2. വിശ്വമാനവികത താരതമ്യ സാഹിത്യത്തിന്റെ മൂല ഘടകമാണ്.

3. ബാഹ്യതലത്തേക്കാൾ ആന്തരിക ഭാവങ്ങൾക്ക് കൂടുതൽ ഊന്നൽ നല്കുന്നു.

4. നാനാത്വത്തിൽ ഏകത്വം ദർശിക്കാൻ അത് നമ്മെ പ്രാപ്തരാക്കുന്നു.

ഭാഷാപരമായ ഭിന്നതയാണ് താരതമ്യ സാഹിത്യത്തിന്റെ ഉറവിടം. വിശ്വസാഹിത്യത്തിന് മൂലഹേതുവായി ഗെയ്ഥേയും ടാഗോറും കണ്ടെത്തിയത് താരതമ്യ സാഹിത്യമായിരുന്നു.

താരതമ്യ സാഹിത്യം പാശ്ചാത്യലോകത്തിൽ 

അരിസ്റ്റോട്ടൽ, ലോഞ്ജൈനസ്, ദിമോത്രിയസ് തുടങ്ങിയവർ സാഹിത്യത്തിലെ സാമാന്യ തത്ത്വങ്ങളെക്കുറിച്ച് നിരൂപണം നടത്തിയപ്പോൾ അനേകം സാഹിത്യകാരന്മാരുടെ സാഹിത്യ സിദ്ധാന്തങ്ങളെപ്പറ്റി താരതമ്യ വിവേചനം നടത്തുകയുണ്ടായി. ലത്തീൻ ഭാഷയിലെ ഹോറസ് എന്ന കവി  ആർസ് പൊയറ്റിക്കയിൽ ഗ്രീക്ക്-ലത്തീൻ ഭാഷകളിലെ കൃതികളെപ്പറ്റി താരതമ്യ പഠനം നടത്തി. ഗ്രീക്കുഭാഷയിൽ വെർജിൻ രചിച്ച ഈനീദ് എന്ന വിഖ്യാത ഗ്രന്ഥത്തെ അദ്ദേഹം ഹോമറിന്റെ ഇലിയഡ്, ഒഡീസി എന്നീ ഗ്രന്ഥങ്ങളുമായി താരതമ്യം ചെയ്തു. ദാന്തെയുടെ കാലമായപ്പോൾ ഇറ്റാലിയൻ സാഹിത്യം കുറേക്കൂടി വളർന്നു. യൂറോപ്പിലെ നിരൂപകന്മാരായ ഡ്രൈഡണും ഡോക്ടർ ജോൺസണും ഫ്രാൻസിലെ ബുവലോയും ജർമനിയിലെ ഗെയ്ഥേയും ഷ്ളെഗലും വിവിധ ഭാഷാസാഹിത്യങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള താരതമ്യ പഠനം നടത്തി.

പാരിസ് സർവകലാശാലയിൽ നിന്ന് ഫ്രഞ്ചുഭാഷയിൽ  പ്രസിദ്ധീകരിച്ച റെവ്യു ദ ലിതറേത്യുർ കംമ്പൈറിയാണ് താരതമ്യ സാഹിത്യത്തെ ആസ്പദമാക്കി പ്രസിദ്ധീകരിച്ച ആദ്യത്തെ ജേർണൽ. മറ്റു പല സർവകലാശാലകളും ഇതിനെ അനുകരിച്ചു. ഹാർവാർഡ്, യേൽ, പ്രിൻസ്റ്റൺ, ചിക്കാഗോ, ബോസ്റ്റൺ, ഫിലാഡൽഫിയ തുടങ്ങിയ അമേരിക്കൻ സർവകലാശാലകൾ താരതമ്യസാഹിത്യത്തിൽ വലിയ താത്പര്യം പ്രകടിപ്പിച്ചു. 1930-ൽ അമേരിക്കൻ സർവകലാശാലകളിൽ താരതമ്യ സാഹിത്യം ഒരു പഠനവിഷയമായി സ്വീകരിച്ചു. കാർണൈൽ സർവകലാശാലയിൽ ഇതിനുവേണ്ടി ഒരു സ്വതന്ത്രവകുപ്പു തന്നെ സ്ഥാപിതമായി. ഇന്ന് അമേരിക്കയിലെ മിക്ക സർവകലാശാലകളിലും താരതമ്യ സാഹിത്യപഠനത്തിന് പ്രത്യേകം വകുപ്പുകളുണ്ട്. എന്നാൽ യൂറോപ്യൻ സർവകലാശാലകളിൽ താരതമ്യ സാഹിത്യപഠനത്തിന് അത്ര പ്രചാരം ലഭിച്ചിട്ടില്ല. ബ്രിട്ടനിലെ രണ്ടാം ഗ്രേഡ് സർവകലാശാലകളിലാണ് താരതമ്യ സാഹിത്യപഠനത്തിന് പ്രത്യേകം വകുപ്പുകളുള്ളത്. ഓക്സ്ഫഡും കേംബ്രിജും താരതമ്യ സാഹിത്യപഠനത്തിന് പ്രാധാന്യം കല്പിച്ചിട്ടില്ല. എന്നാൽ ഓക്സഫഡിൽ ബി.ലിറ്റ് ബിരുദത്തിന് താരതമ്യ സാഹിത്യം ഒരു വിഷയമായി സ്വീകരിച്ചിട്ടുണ്ട്. ജർമനിയിലും ഫ്രാൻസിലും താരതമ്യ സാഹിത്യപഠനത്തിന്റെ സ്ഥിതി കുറേക്കൂടി മെച്ചപ്പെട്ട തരത്തിലാണ്. റഷ്യയിൽ താരതമ്യ സാഹിത്യത്തിന് പ്രാധാന്യം ലഭിച്ചിട്ടില്ല. എന്നാൽ 19-ാം ശ.-ത്തിൽ അവിടെ താരതമ്യ സാഹിത്യ പഠനം നടന്നതായി രേഖകളുണ്ട്. വൈസേലോവ്സ്കി എന്ന പ്രൊഫസറാണ് ആദ്യമായി റഷ്യയിൽ നിരൂപണരംഗത്ത് താരതമ്യ വിവേചനം നടത്തിയത്. അക്കാദമി ഒഫ് സയൻസ് എന്ന സ്ഥാപനം റഷ്യയിൽ പത്ത് ഭാഗങ്ങളായി വിശ്വസാഹിത്യ ചരിത്രം പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു തുടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്. 'റഷ്യൻ താരതമ്യ സാഹിത്യം' എന്ന പേരിൽ റഷ്യയിൽ ഒരു സ്കൂൾ പ്രവർത്തിക്കുന്നു.

രണ്ടാം ലോകയുദ്ധത്തിനുശേഷം അമേരിക്ക താരതമ്യ സാഹിത്യപഠനത്തിന്റെ കേന്ദ്രമായി മാറി. യൂറോപ്യൻ രാജ്യങ്ങളിൽ നിന്ന് അമേരിക്കയിലേക്കു കുടിയേറിപ്പാർത്ത പ്രൊഫസർമാർ താരതമ്യ സാഹിത്യപഠനത്തിന് പ്രചോദനം നല്കി. പ്രാഗിൽ നിന്നു വന്ന ഭാഷാശാസ്ത്ര പ്രൊഫസറായ റെനെ വെല്ലക് അമേരിക്കയിൽ താരതമ്യ സാഹിത്യപഠനത്തിന്റെ വളർച്ചയ്ക്ക് കാര്യമായ സംഭാവനകൾ നല്കി.

താരതമ്യ സാഹിത്യ പഠനം ഭാരതീയ സർവകലാശാലകളിൽ 

ഭാരതീയ സർവകലാശാലകളിൽ താരതമ്യ സാഹിത്യ പഠനം ഇന്നും ശൈശവദശയിലാണ്. യാദവ്പൂർ സർവകലാശാലയിൽ മാത്രമാണ് താരതമ്യ സാഹിത്യ പഠനത്തിന് പ്രത്യേകം വകുപ്പുള്ളത്. അവിടെ ബി.എ., എം.എ., ബി.എ. (ഓണേഴ്സ്), എം.ഫിൽ., പിഎച്ച്.ഡി. തുടങ്ങിയ എല്ലാ തലങ്ങളിലും താരതമ്യ പഠന കോഴ്സുകൾ നടത്തുന്നുണ്ട്. ബോംബേ സർവകലാശാലയിൽ എം.എ.യ്ക്ക് താരതമ്യ സാഹിത്യത്തിലെ രണ്ട് പേപ്പർ ഉൾപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. ഡൽഹിയിലെ ജവഹർലാൽ നെഹ്രു സർവകലാശാലയിൽ എം.എ. ബിരുദത്തിന് ഒരു പേപ്പർ താരതമ്യപഠനമാണ്.

ഡൽഹി സർവകലാശാലയിൽ ആധുനിക ഭാരതീയ ഭാഷാവി ഭാഗത്തിൽ ഒരു വർഷത്തെ താരതമ്യ സാഹിത്യപഠന കോഴ്സുണ്ട്. ഡൽഹി സർവകലാശാലയിലെ ഹിന്ദി വിഭാഗത്തിൽ താരതമ്യ പഠനത്തിനു ചേരുന്ന വിദ്യാർഥി ഹിന്ദി കൂടാതെ ഏതെങ്കിലും ഒരു ഭാരതീയ ഭാഷകൂടി പഠിക്കേണ്ടതാണ്. കേരളത്തിലെ സർവകലാശാലകളിൽ മലയാളം, ഹിന്ദി എം.എ. ബിരുദങ്ങൾക്ക് താരതമ്യസാഹിത്യം ഒരു സ്പെഷ്യൽ പേപ്പറായി ഉൾപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു. ഇപ്പോൾ കേരള സർവകലാശാലയിൽ താരതമ്യപഠനത്തിന് ഒരു സെന്റർ തുറന്നിട്ടുണ്ട്. 

1964-ൽ കേന്ദ്രസാഹിത്യ അക്കാദമി പ്രസിദ്ധീകരിച്ച സമകാലീന ഭാരതീയ സാഹിത്യം എന്ന പുസ്തകം താരതമ്യ സാഹിത്യ പഠനത്തിലേക്കു വെളിച്ചം വീശുന്ന കൃതിയാണ്. ഇടയാറന്മുള കെ.എം. വർഗീസാണ് ഇത് മലയാളത്തിലേക്കു പരിഭാഷപ്പെടുത്തിയത്. ആർ. നാരായണ പണിക്കരുടേയും മഹാകവി ഉള്ളൂരിന്റേയും സാഹിത്യ ചരിത്രങ്ങളും ഡോ. കെ.എം. ജോർജിന്റെ ഭാരതീയ സാഹിത്യപഠനവും താരതമ്യ സാഹിത്യപഠനത്തിനു സഹായകമായ കൃതികളാണ്.

താരതമ്യ സാഹിത്യം മലയാളത്തിൽ 

ഭാരതീയ കാവ്യശാസ്ത്രത്തെ പരിചയപ്പെടുത്തുക എന്ന ലക്ഷ്യത്തോടെ ആദ്യകാലത്തുണ്ടായ മലയാള ഗ്രന്ഥങ്ങൾ താരതമ്യ സാഹിത്യത്തിന് സഹായകമായി. പി.ശങ്കരൻ നമ്പ്യാരുടെ സാഹിത്യ ലോചനം (1923) കുട്ടികൃഷ്ണമാരാരുടെ സാഹിത്യഭൂഷണം (1928), കെ.എം.പണിക്കരുടെ കവിതാതത്ത്വനിരൂപണം (1935), പി.കൃഷ്ണൻ നായരുടെ കാവ്യജീവിതവൃത്തി (1937), ആറ്റൂർ കൃഷ്ണ പിഷാരടിയുടെ രസികരത്നം (1937) എന്നിവയാണ് ആ ഗ്രന്ഥങ്ങൾ. ഭാരതീയ കാവ്യസിദ്ധാന്തത്തെ പാശ്ചാത്യ കാവ്യസിദ്ധാന്തങ്ങളുമായി തുലനം ചെയ്യാനാണ് ഈ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ ശ്രമിച്ചിരിക്കുന്നത്.

മലയാളത്തിൽ താരതമ്യ മാർഗം സ്വീകരിച്ച ആദ്യത്തെ വിമർശകൻ സാഹിത്യ പഞ്ചാനനൻ പി.കെ.നാരായണപിള്ളയാണ്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ കുഞ്ചൻനമ്പ്യാർ, ചെറുശ്ശേരി, എഴുത്തച്ഛൻ എന്നിവരെക്കുറിച്ചുള്ള പഠനഗ്രന്ഥങ്ങൾ ഉദാഹരണം. അദ്ദേഹത്തിന്റെ വാല്മീകിയും ഹോമറും  എന്ന ലേഖനം താരതമ്യ സാഹിത്യത്തിനു ലഭിച്ച മികച്ച സംഭാവനയാണ്.

മലയാളത്തിൽ താരതമ്യ സാഹിത്യത്തിന് സംഭാവന നല്കിയ മറ്റൊരു സാഹിത്യകാരനാണ് സഞ്ജയൻ എന്ന എം.ആർ.നായർ. അദ്ദേഹത്തിന്റെ  ഷെയ്ക്സ്പിയറും കാളിദാസനും  എന്ന ലേഖനത്തിൽ കുഞ്ചൻനമ്പ്യാരുടേയും  ഷെയ്ക്സ്പിയറുടേയും ഫലിതങ്ങളെ താരതമ്യപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു. ഇംഗ്ലീഷ് സാഹിത്യവുമായുള്ള ഗാഢമായ സമ്പർക്കം മലയാള സാഹിത്യത്തിന് പ്രയോജനപ്പെടണമെന്ന ഉദ്ദേശ്യത്തോടെ എം.പി.പോൾ എഴുതിയ ലേഖനങ്ങൾ താരതമ്യ സാഹിത്യത്തെ സമ്പന്നമാക്കി. നോവൽ സാഹിത്യം എന്ന ഗ്രന്ഥം ഉദാഹരണം.

കേസരി ബാലകൃഷ്ണപിള്ള മലയാളത്തിലെ ശ്രദ്ധേയമായ കൃതികളേയും കവികളേയും പാശ്ചാത്യ കൃതികളോടും കവികളോടും താരതമ്യപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ട് ലേഖനങ്ങൾ എഴുതി. അദ്ദേഹത്തിന്റെ 'സുന്ദരകല-പാശ്ചാത്യവും പൌരസ്ത്യവും' എന്ന ലേഖനം ഉദാഹരണം. ഭാരതീയവും പാശ്ചാത്യവുമായ സാഹിത്യ സിദ്ധാന്തങ്ങളെ ആധാരമാക്കി പ്രൊഫ. ജോസഫ് മുണ്ടശ്ശേരി എഴുതിയ ലേഖനങ്ങൾ താരതമ്യ സാഹിത്യത്തെ പരിപോഷിപ്പിച്ചു.

സി.ജി.മാധവൻപിള്ള രചിച്ച അംഗദൻ എന്ന കൃതിയാണ് മലയാളത്തിലെ ആദ്യത്തെ താരതമ്യസാഹിത്യപഠനമെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. രാമായണത്തിലെ കഥാപാത്രമായ അംഗദനെ സമഗ്രമായി വിലയിരുത്തിയതിനുശേഷം അംഗദന്റെ ജീവിതത്തെ ഷെയ്ക്സ്പിയറുടെ ഹാംലറ്റുമായി  സി.ജി.താരതമ്യപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു.

ദേശീയോദ്ഗ്രഥനത്തിനും സാംസ്കാരിക ഐക്യത്തിനും താരതമ്യസാഹിത്യപഠനം വളരെയധികം പ്രയോജനപ്പെടുമെന്ന ചിന്താഗതിക്കാരനായിരുന്നു ഡോ. കെ.എം. ജോർജ്. 'പല ഭാഷകളിൽ എഴുതപ്പെടുന്ന ഭാരതീയ സാഹിത്യമാണ് നമ്മുടെ പൈതൃകം. മാതൃഭാഷയിലെ സാഹിത്യം മാത്രമല്ല എന്ന് വിശ്വസിക്കുകയും ബോധ്യപ്പെടുകയും ചെയ്യണമെങ്കിൽ സാഹിത്യകൃതികളുടെ പരസ്പര പ്രവാഹം വലിയ തോതിൽ ത്വരിതപ്പെടുത്തേണ്ടതുണ്ടെന്ന്' അദ്ദേഹം വിശ്വസിച്ചു. ആ വഴിക്കുള്ള അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആത്മാർത്ഥമായ പരിശ്രമത്തിന്റെ ഫലമാണ് കമ്പാരറ്റിവ് ഇന്ത്യൻ ലിറ്ററേച്ചർ, മോഡേൺ ഇന്ത്യൻ ലിറ്ററേച്ചർ - ആൻ ആന്തോളജി, മാസ്റ്റർ പീസസ് ഒഫ് ഇന്ത്യൻ ലിറ്ററേച്ചർ എന്നീ മികച്ച ഗ്രന്ഥങ്ങൾ.

നമ്മുടെ പാരമ്പര്യത്തിന്റെ പ്രതീകമായ ഒരു വലിയ നിലവിളക്കിനോടാണ് ഭാരതീയ സാഹിത്യത്തെ ഉപമിച്ചിരിക്കുന്നത്. ഏഴ് തിരിനാമ്പുകളുള്ള വിളക്കിൽ കത്തുന്ന തിരികളുടെ എണ്ണം കൂടുമ്പോൾ പ്രകാശം വർദ്ധിക്കുന്നു. വിളക്ക് ഒന്ന്, എണ്ണ ഒന്ന്, പ്രകാശനാളങ്ങൾ പലത്. എല്ലാ തിരികളും ചേർന്ന് ഒരേ എണ്ണ വലിച്ചെടുത്ത് ഒരു വലിയ വെളിച്ചം നൽകുന്നതുപോലെ അനേകം ഭാഷ ഒരേ സ്രോതസ്സിൽ നിന്ന് പ്രചോദനം ഉൾക്കൊണ്ട് ഒരു വലിയ സാഹിത്യം സൃഷ്ടിക്കുന്നു എന്ന ഡോ. കെ.എം. ജോർജിന്റെ നിരീക്ഷണം ഏറെ ശ്രദ്ധേയമാണ്.

ഡോ. എം. ലീലാവതി ഒരു മഹായുദ്ധത്തിന്റെ ഇതിഹാസം എന്ന പഠനഗ്രന്ഥത്തിൽ കൊസാക്കുകളുടെ യുദ്ധകഥയും (ഡോൺ ശാന്തമായൊഴുകുന്നു എന്ന നോവൽ) പാണ്ഡവകൌരവന്മാരുടെ യുദ്ധകഥയും തമ്മിൽ താരതമ്യ നിരീക്ഷണം നടത്തിയിരിക്കുന്നു. പി.കെ.ബാലകൃഷ്ണന്റെ നോവൽ-സിദ്ധിയും സാധനയും താരതമ്യ സാഹിത്യപഠനത്തിന്റെ മേഖലകളിലേക്ക് വെളിച്ചം വീശുന്ന കൃതിയാണ്.

കേരള സാഹിത്യ അക്കാദമി താരതമ്യ സാഹിത്യപഠനത്തിന് സഹായകമായി ഭാരതീയ സാഹിത്യ ചരിത്രം രണ്ടു വാല്യങ്ങളായി പ്രസിദ്ധീകരിക്കുകയുണ്ടായി.

താരതമ്യ സാഹിത്യത്തെ ആസ്പദമാക്കി മലയാളത്തിൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചിട്ടുള്ള ഏതാനും കൃതികൾ താഴെപ്പറയുന്നവയാണ്.

താരതമ്യ സാഹിത്യം- തത്ത്വവും പ്രസക്തിയും (പ്രൊഫ. പി.ഒ.പുരുഷോത്തമൻ), താരതമ്യ സാഹിത്യ പീഠിക (ഒരു സംഘം ലേഖകർ), താരതമ്യ സാഹിത്യ സമീക്ഷ (ഡോ. ടി.ജി. രാമചന്ദ്രൻപിള്ള), താരതമ്യ സാഹിത്യ സമീക്ഷ (ഡോ. എം.എ. കരീം), താരതമ്യ സാഹിത്യ പരിചയം (ഒരു സംഘം ലേഖകർ)

വിവർത്തനവും താരതമ്യ സാഹിത്യവും 

വിവർത്തനം താരതമ്യ സാഹിത്യത്തിന്റെ ഭാഗമാണ്. ഒരു പുസ്തകത്തിന്റെ ഉള്ളടക്കം മറ്റൊരു ഭാഷയിൽ ആവിഷ്കരിക്കുന്നതാണ് വിവർത്തനം.  ലോകഭാഷകളിലെ മികച്ച കൃതികളുമായി പരിചയപ്പെടാൻ വിവർത്തനം സഹായിക്കുന്നു. ഇതിഹാസം, പുരാണം, നാടകം, കാവ്യം, വൈദ്യം, ജ്യോതിഷം, വേദാന്തം, ഉപനിഷത്ത് എന്നീ ശാഖകളിൽ നിന്ന് ശ്രേഷ്ഠമായ പല കൃതികളും മലയാളത്തിന് പരിഭാഷയിലൂടെ ലഭിച്ചിട്ടുണ്ട്. കോട്ടയം കേരളവർമയുടെ വാല്മീകി രാമായണം, കൊടുങ്ങല്ലൂർ കുഞ്ഞിക്കുട്ടൻ തമ്പുരാന്റെ മഹാഭാരതം, വള്ളത്തോളിന്റെ വാല്മീകി രാമായണം, ഋഗ്വേദം, കെ. വാസുദേവൻ മൂസ്സതിന്റെ ആഗ്നേയപുരാണം, അർഥശാസ്ത്രം, ടി.സുബ്രഹ്മണ്യൻ തിരുമുമ്പിന്റെ ദേവീഭാഗവതം ഗദ്യം, സി.ജി. വാര്യരുടെ വാല്മീകി രാമായണം (ഗദ്യം), ശ്രീവരാഹം ഭാസ്കരൻ നായരുടെ ഉപനിഷദ്ദീപ്തി തുടങ്ങിയവ ഉദാഹരണം.

മഹാകവി കാളിദാസന്റെ ശാകുന്തളത്തിന് എ.ആർ.രാജരാജ വർമയുടെ മലയാളശാകുന്തളം ഉൾപ്പെടെ ഇരുപത്തിയഞ്ചിലധികം പരിഭാഷകളുണ്ടായി. ഭവഭൂതിയുടെ ഉത്തരരാമചരിതം ചാത്തുക്കുട്ടി മന്നാടിയാരും; കാളിദാസന്റെ വിക്രമോർവ്വശീയം, ശക്തിഭദ്രന്റെ ആശ്ചര്യചൂഢാമണി എന്നിവ കുഞ്ഞിക്കുട്ടൻ തമ്പുരാനും; കുലശേഖരന്റെ സുഭദ്രാധനഞ്ജയം കവിയൂർ രാമൻനായരും മലയാളത്തിലേക്ക് പരിഭാഷപ്പെടുത്തി. നടുവത്തുമഹനും കൂനേഴത്തു പരമേശ്വരമേനോനും ചേർന്ന് വിശാഖ ദത്തന്റെ മുദ്രാരാക്ഷസം വിവർത്തനം ചെയ്തു. കൃഷ്ണമിശ്രന്റെ പ്രബോധ ചന്ദ്രോദയം കുമാരനാശാനും, പ്രസന്നരാഘവം വെളുത്തേരി കേശവൻ വൈദ്യരും, ക്ഷേമേശ്വരന്റെ ചണ്ഡകൌശികം മൂർക്കോത്തു കൃഷ്ണമേനോനും, കാളിദാസന്റെ മാളവികാഗ്നിമിത്രവും ഭാസന്റെ സ്വപ്നവാസവദത്തവും എ.ആറും മലയാളികൾക്ക് പരിചയപ്പെടുത്തി.

പുതുപ്പള്ളി പി.കെ.പണിക്കർ പരിഭാഷപ്പെടുത്തിയ കുലശേ ഖരന്റെ തപതീസംവരണവും കൊട്ടാരത്തിൽ ശങ്കുണ്ണിയും കുഞ്ഞിക്കുട്ടൻ തമ്പുരാനും മലയാളത്തിൽ വിവർത്തനം ചെയ്ത കാളിദാസന്റെ വിക്രമോർവ്വശീയവും താരതമ്യസാഹിത്യത്തിന്റെ വളർച്ചയ്ക്ക് സഹായകമായ കൃതികളാണ്.

സംസ്കൃതം കഴിഞ്ഞാൽ മലയാളത്തിന് ഏറ്റവും കൂടുതൽ കൃതികൾ പരിഭാഷയായി ലഭിച്ചിട്ടുള്ളത് ബംഗാളി സാഹിത്യത്തിൽ നിന്നാണ്. ബങ്കിംചന്ദ്ര ചാറ്റർജിയുടെ ദുർഗ്ഗേശനന്ദിനി സി.എസ്. സുബ്രഹ്മണ്യൻ  പോറ്റി മലയാളത്തിലേക്ക് വിവർത്തനം ചെയ്തതോടെ ബംഗാളി സഹിത്യത്തെക്കുറിച്ച് കൂടുതൽ അറിയാനുള്ള താത്പര്യം മലയാളികൾക്കുണ്ടായി. അതിന്റെ ഫലമായി അനേകം കൃതികൾ ബംഗാളിയിൽ നിന്നും മലയാളത്തിലേക്ക് പരിഭാഷപ്പെടുത്തുകയുണ്ടായി.

ബംഗാളി കഴിഞ്ഞാൽ രാഷ്ട്രഭാഷയായ ഹിന്ദിയിൽ നിന്നാണ് മലയാളത്തിന് കൂടുതൽ പരിഭാഷകൾ ലഭിച്ചിട്ടുള്ളത്. തുളസീദാസന്റെ രാമചരിതമാനസം മലയാളത്തിലേക്ക് വിവർത്തനം ചെയ്തത് മഹാകവി വെണ്ണിക്കുളം ഗോപാലക്കുറുപ്പാണ്. പ്രേംചന്ദിന്റെ സേവാസദനം മുതൽ ഗോദാനം വരെയുള്ള പതിനൊന്ന് നോവലുകൾ ഇ.കെ.ദിവാകരൻ പോറ്റി മലയാളത്തിലേക്ക് പരിഭാഷപ്പെടുത്തുകയുണ്ടായി. തമിഴിലെ പ്രശസ്ത കവിതകളായ തിരുക്കുറളും ചിലപ്പതികാരവും പതിറ്റുപ്പത്തും പുറനാനൂറും തൊല്കാപ്പിയവും നന്നൂലും മലയാളത്തിലേക്ക് മൊഴിമാറ്റം നടത്തിയിട്ടുണ്ട്. ഉർദു, മറാഠി, ഒറിയ, കന്നഡ തുടങ്ങിയ ഭാഷകളിൽ നിന്ന് മലയാളത്തിലേക്ക് പരിഭാഷപ്പെടുത്തിയ പല കൃതികളും താരതമ്യ സാഹിത്യത്തിന്റെ വളർച്ചയ്ക്ക് സഹായകമായി. ഇംഗ്ലീഷിൽ നിന്ന് ഷെയ്ക്സ്പിയറുടെ നാടകങ്ങൾ പലരും മലയാളത്തിലേക്ക് പരിഭാഷപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. ഷെല്ലി, കീറ്റ്സ്, ബ്രൌണിങ്, കോൾറിജ്, ബൈറൻ, സ്വിൻ ബേൺ തുടങ്ങിയ ആഗംലകവികളുടെ നിരവധി കാവ്യങ്ങളും പാരസിക കവികളുടെ കവിതകളും ടാഗോർ, സരോജിനി നായിഡു തുടങ്ങിയ ഭാരതീയ കവികളുടെ കവിതകളും ഫ്രഞ്ച്, റഷ്യൻ, ജർമൻ തുടങ്ങിയ ഭാഷകളിലെ കൃതികളും മലയാളത്തിലേക്ക് പരിഭാഷപ്പെടുത്തിയതോടെ മലയാളത്തിൽ താരതമ്യ സാഹിത്യശാഖ വളർന്നു. സാഹിത്യ അക്കാദമികൾ, നാഷണൽ ബുക്ക് ട്രസ്റ്റ്, മറ്റു ചില പ്രസാധന സ്ഥാപനങ്ങൾ എന്നിവയുടെ ഈ രംഗത്തുള്ള സംഭാവന നിസ്തുലമാണ്.

സ്വാധീനതയുടെ പ്രശ്നം 

താരതമ്യ സാഹിത്യത്തിലെ ഒരു മുഖ്യ ഘടകമാണ് സ്വാധീനത. ബോധപൂർവമല്ലാത്ത അനുകരണത്തെയാണ് സ്വാധീനത എന്നതുകൊണ്ട് വിവക്ഷിക്കുന്നത്. സാഹിത്യകാരൻമാരുടേയും സാഹിത്യകൃതികളുടേയും പരസ്പരബന്ധത്തിന്റെ ഫലമായി ഒന്നിൽ നിന്നു മറ്റൊന്നിലേക്ക് സംക്രമിക്കുന്ന പ്രതിഭാസമാണ് സ്വാധീനത. കൃതികൾ വായിച്ചു പോകുമ്പോൾ തോന്നുന്ന സാദൃശ്യം സ്വാധീനതാ പഠനത്തിലേക്ക് നയിക്കുന്നു. വ്യത്യസ്ത നാടുകളിലെ ജനങ്ങളുടെ ജീവിതരീതികളിൽ കാണുന്ന സമാനത കൃതികൾ തമ്മിലുള്ള സാദൃശ്യത്തിനു കാരണമാകുന്നു. വാല്മീകി-ഹോമർ, പ്രേംചന്ദ്- ഗോർക്കി, പ്രേംചന്ദ്-തകഴി, തുഞ്ചൻ-തുളസി, നിരാല-കുമാരനാശാൻ എന്നിവരുടെ കൃതികളിൽ കാണുന്ന സാദൃശ്യം സമൂഹത്തിന്റെ പ്രതിഫലനം കൊണ്ടുണ്ടായതാണ്.

സാഹിത്യകൃതികളിൽ സ്വാധീനത പലതരത്തിൽ ദൃശ്യമാകുന്നു. വിശ്വപ്രസിദ്ധമായ ഒരു കൃതി മറ്റൊരു കൃതിയെ സ്വാധീനിക്കാം. ഒരു സാഹിത്യകാരന്റെ രചനാ സവിശേഷത മറ്റൊരാളിൽ കണ്ടെത്താം. ലോകത്തെ പിടിച്ചുകുലുക്കിയ പല സംഭവങ്ങളും ഒന്നിലധികം കൃതികളിൽ പരാമൃഷ്ടമാകാം. ലോകയുദ്ധങ്ങളും ഫ്രഞ്ചുവിപ്ലവവും റഷ്യൻ വിപ്ലവവും സ്വാതന്ത്ര്യസമരങ്ങളും ചിത്രീകരിക്കുന്ന പല കൃതികളും ലോകഭാഷകളിൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചിട്ടുണ്ട്. വിക്ടർ ഹ്യൂഗോയും മോപസാങും ചെഖോവും ദസ്തയേവ്സ്കിയും ഗോർക്കിയും മലയാള നോവലിസ്റ്റുകളെ സ്വാധീനിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഭാരതീയ ക്ലാസ്സിക്കുകളായ രാമായണവും മഹാഭാരതവും ഇന്ന് ലോകത്തിലെ എല്ലാ വിഭാഗം ജനങ്ങളേയും ആകർഷിക്കുന്നുണ്ട്. ടോൾസ്റ്റോയിയുടെ കൃതികൾ ഗാന്ധിജിയെ സ്വാധീനിച്ചിരുന്നു.

അവലംബം