ആര്യനെഴുത്ത്

വട്ടെഴുത്തിന്റെ രൂപാന്തരം വന്ന ഒരു വികസിത രൂപമാണ് ആധുനിക മലയാള ലിപി. വട്ടെഴുത്തിലുള്ള മുപ്പതോളം ദ്രാവിഡാക്ഷരങ്ങളുപയോഗിച്ച്  സംസ്കൃത പദങ്ങളെഴുതാനോ സംസ്കൃതഗ്രന്ഥങ്ങൾ പകർത്താനോ സാധിച്ചിരുന്നില്ല. ഈ കുറവ് പരിഹരിക്കാൻ രൂപം കൊണ്ടതാണ് ഗ്രന്ഥലിപി. മലയാളത്തിൽ സംസ്കൃത പദങ്ങൾ കൂടുതലുള്ളതിനാൽ വട്ടെഴുത്തും ഗ്രന്ഥലിപിയും കൂടിച്ചേർന്നുള്ള ഒരു മിശ്രലിപിയാണ് ആര്യനെഴുത്ത് അഥവാ ആര്യലിപി. ആധുനികമലയാളത്തിൽ നാം ഇപ്പോൾ ഉപയോഗിക്കുന്ന വരമൊഴി ഈ സമ്പ്രദായമനുസരിച്ചുള്ളതാണ്. ഇത് വ്യവസ്ഥാപിതമാക്കിയത് തുഞ്ചത്തെഴുത്തച്ഛൻ ആണെന്നു കരുതപ്പെടുന്നു.

ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ ആദ്യ പകുതിയിൽ ആര്യനെഴുത്ത് പഠിപ്പിക്കുന്നത് മതവിരുദ്ധമാണെന്ന്  യാഥാസ്ഥിതിക മുസ്ളീംകുടുംബങ്ങൾ വിശ്വസിച്ചിരുന്നു.
 മലബാറിലെ ചില പ്രദേശങ്ങളിൽ ആര്യനെഴുത്ത് നിഷിദ്ധമായി കരുതിയിരുന്നു. കോലെഴുത്ത്, വട്ടെഴുത്ത്, ഗ്രന്ഥലിപി തുടങ്ങിയ മറ്റ് എഴുത്തുരൂപങ്ങളെ കാലഹരണപ്പെടുത്തി മലയാളത്തിലൊട്ടുക്കും പ്രചാരത്തിലെത്തിയ ആര്യലിപിക്കുപകരം അവർ അറബിമലയാളം നിലനിർത്താൻ പരിശ്രമിച്ചു.

ഇതും കാണുക
മംഗ്ലീഷ്

അവലംബം

വർഗ്ഗം:ഭാഷാശാസ്ത്രം
വർഗ്ഗം:മലയാളം
വർഗ്ഗം:ലിപികൾ