ട്രിറ്റോൺ

ട്രിറ്റോൺ നെപ്ട്യൂണിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ ഉപഗ്രഹമാണ്. 1846 ഒക്ടോബർ 10ന് ഇംഗ്ലീഷ് ജ്യോതിശാസ്ത്രജ്ഞനായ വില്യം ലാസ്സൽ ആണ് ട്രിറ്റോണിനെ കണ്ടുപിടിച്ചത്. മാതൃഗ്രഹം ഭ്രമണം ചെയ്യുന്നതിന്റെ എതിർദിശയിലാണ് ഇതിന്റെ ഭ്രമണം. ഇത്തരത്തിലുള്ള സൗരയൂഥത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ ഉപഗ്രഹമാണ് ട്രിറ്റോൺ. 2,700 കി.മീറ്റർ വ്യാസമുള്ള ഇത് സൗരയൂഥത്തിലെ വലിയ ഉപഗ്രഹങ്ങളിൽ ഏഴാമത്തേതാണ്. ട്രിറ്റോണിന്റെ ഉപരിതലത്തിൽ പ്രധാനമായും ഉള്ളത് ഖനീഭവിച്ച നൈട്രജനും ജലവുമാണ്. തണുത്തുറഞ്ഞ മാന്റിലും പാറകളും ലോഹങ്ങളുമുള്ള കോറും ആണ് ഇതിനുള്ളത്. ഇതിന്റെ മൂന്നിലൊന്നു ദ്രവ്യവും കോറിലാണ് അടങ്ങിയിട്ടുള്ളത്. 2.061g/cm3 ആണ് ഇതിന്റെ സാന്ദ്രത. ഇതിൽ തന്നെ 15-35% ജലഹിമം ആണുള്ളത്.

ഭൂമിശാസ്ത്രപരമായ പ്രവർത്തനങ്ങൾ നടക്കുന്ന സൗരയൂഥത്തിലെ ചുരുക്കം ചില ഉപഗ്രഹങ്ങളിൽ ഒന്നാണ് ട്രിറ്റോൺ.

 കണ്ടെത്തലും പേരിടലും 

1846 ഒക്ടോബർ 10ന് ബ്രിട്ടീഷ ജ്യോതിശാസ്ത്രജ്ഞനായ വില്യം ലാസ്സൽ ആണ് ട്രിറ്റോണിനെ കണ്ടെത്തിയത്. നെപ്ട്യൂണിനെ കണ്ടെത്തി പതിനേഴാമത്തെ ദിവസമാണ് ട്രിറ്റോണിനെ കണ്ടെത്തിയത്. നെപ്ട്യൂണിനെ കണ്ടെത്തി എന്ന വാർത്ത കേട്ടപ്പോൾ തന്നെ ജോൺ ഹെർഷൽ അതിന്റെ ഉപഗ്രഹത്തെ കണ്ടെത്താൻ ലാസ്സലിനോട് നിർദ്ദേശിച്ചിരുന്നുവത്രെ. ഹെർഷലിന്റെ കത്തു കിട്ടി എട്ടാമത്തെ ദിവസം തന്നെ അദ്ദേഹം അതു കണ്ടെത്തുകയും ചെയ്തു. ഗ്രീക്ക് ഇതിഹാസത്തിലെ സമുദ്രദേവനായ ട്രിറ്റോണിന്റെ പേര് ഇതിന് നൽകി.

 അവലംബം 

കുറിപ്പുകൾ

വർഗ്ഗം:ഉപഗ്രഹങ്ങൾ