താങ്-താ

മണിപ്പൂരിലെ ഒരായോധന കല ആണ് താങ്-താ. താങ്-താ എന്നതിന് വാൾ-കഠാര എന്ന അർഥമാണുള്ളത്. ഹുയെൻ ല ലോങ് എന്ന ആയോധന കലയ്ക്ക് താങ്-താ എന്ന പേരിലാണ് പ്രചാരം ലഭിച്ചത്. മണിപ്പൂരിലെ മെയ് തി ജനവിഭാഗങ്ങൾക്കിടയിലാണ് ഈ ആയോധനകലയ്ക്കു പ്രചാരം. മറ്റു പല ജനവിഭാഗങ്ങളുമായുള്ള ഏറ്റുമുട്ടലുകളാണ് ഇവരുടെ ചരിത്രത്തിൽ മുന്നിട്ടു നില്ക്കുന്നത്. താങ്-തായിൽ പ്രാവീണ്യം നേടിയ ഇവർ ശത്രുക്കളെ കീഴടക്കുന്നതിൽ സമർഥരായിരുന്നു.

ചരിത്രം
മെയ് തി ജനവിഭാഗത്തിന്റെ സ്ഥാപകനായതിൽ സിദാബായുടെ അസ്ഥികളാണ് താങ്-തായിൽ ഉപയോഗിക്കുന്ന വാളുകളും കഠാരകളും എന്നാണ് ഐതിഹ്യം. 15-ാം ശ.-ത്തിന്റെ അവസാനഘട്ടത്തിൽ രാജ്യം ഭരിച്ചിരുന്ന ഖഗെംബരാജാവാണ് താങ്-തായെ പരിപോഷിപ്പിച്ചത്. മണിപ്പൂർ പിടിച്ചടക്കി ബ്രിട്ടിഷുകാർ അവിടത്തെ ആയോധന കലകളെ നിരോധിച്ചുവെങ്കിലും വളരെ രഹസ്യമായി താങ്-താ സംരക്ഷിക്കപ്പെട്ടു. 1949-ൽ മണിപ്പൂർ ഇന്ത്യൻ യൂണിയന്റെ ഭാഗമായപ്പോൾ താങ്-താ വീണ്ടും അരങ്ങേറി. ഇപ്പോൾ ആയോധന രംഗത്തു മാത്രമല്ല, നാടകവേദിയിലും മറ്റും ഈ കലയ്ക്ക് പ്രാമുഖ്യം ലഭിച്ചു വരികയാണ്. മണിപ്പൂരിലുള്ള അനേകം ആയോധന കലാസ്ഥാപനങ്ങൾ താങ്-തായിൽ പരിശീലനം നല്കിവരുന്നു. നൃത്തസംവിധായകരും നാടക സംവിധായകരും ഇതിൽ ആകൃഷ്ടരാണ്. പരമ്പരാഗതമായി താങ്-തായ്ക്ക് നാലു രീതികളുണ്ട്: താ-ഖൗസറോൾ (കഠാരനൃത്തകല), താങ്കായ്റോൾ (വാൾപ്പയറ്റ് കല), സരിത് - സരത് (ആയുധരഹിതയുദ്ധം), തെങ്കൌറോൾ (സ്പർശന സംബോധനകല) എന്നിവയാണിവ. ആദ്യത്തെ മൂന്നു രീതികളാണ് ഏറെ പ്രചാരത്തിലുള്ളത്. യുദ്ധത്തിൽ വിജയം ഉറപ്പാക്കു ന്നതിനുവേണ്ടി നടത്തുന്ന മന്ത്രവാദം കലർന്ന ഒരനുഷ്ഠാനമാണ് നാലാമത്തേത്.

വർഗ്ഗം:ആയോധനകലകൾ
വർഗ്ഗം:മണിപ്പൂർ