ഡോംബിക

പ്രാചീനഭാരതത്തിലെ നൃത്യ ശൈലിയിലുള്ള ഉപരൂപകങ്ങളിലൊന്നാണ് ഡോംബിക. ഡോംബി എന്നും ഡോംബിക എന്നും ഇതിന് പേരുണ്ട്. നൃത്തപ്രധാനമായതിനാൽ നടിക്കാണ് പ്രാധാന്യം. താണ്ഡവമാണ് നൃത്തപ്രധാനമായ പല ഉപരൂപകങ്ങളുടെയും ശൈലിയെന്ന് അഭിനവഗുപ്തൻ നാട്യശാസ്ത്രത്തിന്റെ വ്യാഖ്യാനഗ്രന്ഥമായ അഭിനവഭാരതിയിൽ പ്രസ്താവിക്കുന്നു. ഡോംബികയിൽ ശൃംഗാരപ്രധാനമായ നൃത്തഭേദത്തിനാണ് പ്രസക്തി. മറച്ചുവയ്ക്കുന്നത്, അനുകരിക്കുന്നത് തുടങ്ങിയ അർഥങ്ങൾ കല്പിക്കാവുന്ന 'വിഡംബി'യിൽ നിന്നാണ് ഡോംബിക എന്ന പദത്തിന്റെ നിഷ്പത്തിയെന്നു കരുതാം. നിഗൂഢമായ ഒരു സ്നേഹബന്ധം രാമൻ, സീത തുടങ്ങിയ കഥാപാത്രങ്ങളിലൂടെ ഇതിൽ അവതരിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു. ഈ ഭാവം പ്രതിഫലിക്കുന്ന കഥാഗാനമാണ് ഭാവാഭിനയ പ്രധാനമായ നൃത്തത്തിനടിസ്ഥാനം.

ഒരു അങ്കം മാത്രമുള്ള ഈ നൃത്ത സംഗീത നാടകത്തിന് നാല് രംഗങ്ങൾവരെയാകാം. രാജാക്കന്മാരുടേയും രാജകുമാരന്മാരുടേയും രഹസ്യസ്നേഹബന്ധങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള സൂചനയും അവയെ ഉദാത്തീകരിക്കുന്ന അവതരണവും രാജപ്രശംസാപരമായ ഉപരൂപകമെന്ന സ്ഥാനം ഇതിനു നല്കി. പിന്നണിയിലെ ഗാനത്തിനനുസൃതമായി മുദ്രകളിലൂടേയും ഭാവാഭിനയത്തിലൂടേയുമാണ് കഥ അവതരിപ്പിക്കേണ്ടത്.

സാഹിത്യദർപ്പണത്തിൽ പതിനെട്ട് ഉപരൂപകങ്ങളുടെ പേരും വിവരണവും നല്കുന്നതിൽ ഡോംബിക ഉൾപ്പെടുത്തിയിട്ടില്ല. ഗാനരൂപത്തിലുള്ള സാഹിത്യത്തിനൊപ്പം ഭാവാഭിനയവും നൃത്തവും ചേർന്നുവരുന്ന പതിനാല് ഉപരൂപകങ്ങളെക്കൂടി ഇൻഡ്യൻ കാവ്യലിറ്ററേച്ചർ എന്ന കൃതിയിൽ എ.കെ. വാർഡർ വിശദീകരിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഇതിൽ ഡോംബികയും ഉൾപ്പെടുന്നു. ചൂഡാമണി, രാണകൻ രചിച്ച ഗുണമാല എന്നിവ ഡോംബികയ്ക്കുദാഹരണങ്ങളായി അഭിനവഗുപ്തൻ രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്

ഡോംബികയിലെ ഗാനത്തിന് സൈന്ധവ അപഭ്രംശ ഭാഷയാണ് ഉപയുക്തമായിട്ടുള്ളത് എന്ന പ്രസ്താവം ഇത് ഭാരതത്തി ന്റെ വടക്ക്പടിഞ്ഞാറൻ ഭാഗത്ത് പ്രചാരം നേടിയിരുന്ന കലാരൂപമായിരുന്നെന്നു കരുതാൻ ഉപകരിക്കുന്നു.

വർഗ്ഗം:ഇന്ത്യയിലെ നൃത്തങ്ങൾ