ഥ

മലയാള അക്ഷരമാലയിലെ  പതിനേഴാമത്തെ വ്യഞ്ജനമാണ്  ഥ. തവർഗത്തിലെ രണ്ടാക്ഷരമായ "ഥ" ഒരു അതിഖരമാണ്.

Category:മലയാളം അക്ഷരങ്ങൾ

അഥികാരം
മലയാള അക്ഷരമാലയിലെ പതിനേഴാമത്തെ വ്യഞ്ജനമാണ് ഥ. 'ത' വർഗത്തിലെ അതിഖരം. ദന്ത്യവും നാദയുക്തമല്ലാത്തതും മഹാപ്രാണവുമായ വിരാമം. സ്വനവിജ്ഞാനപ്രകാരം മഹാപ്രാണീകൃതവും നാദരഹിതവുമായ സ്പർശ  വ്യഞ്ജനം. മിക്ക ഭാരതീയ ഭാഷകളിലും തമിഴ് ഒഴികെയുള്ള ദ്രാവിഡഭാഷകളിലും 'ഥ' തന്നെയാണ് പതിനേഴാമത്തെ വ്യഞ്ജനം.  തമിഴിൽ ഈ അക്ഷരം ഇല്ല. ഉച്ചാരണസൗകര്യത്തിന് വ്യഞ്ജനങ്ങളോട് 'അ'കാരം ചേർത്ത് ഉച്ചരിക്കുന്ന രീതിക്ക് 'ഥ്' എന്നതിനോട് 'അ' ചേർന്നതാണ് 'ഥ' എന്ന രൂപം (ഥ = ഥ് + അ). മറ്റു സ്വരങ്ങൾ ചേരുമ്പോൾ ഥാ, ഥി, ഥീ, ഥു, ഥൂ, ഥൃ, ഥെ, ഥേ, ഥൈ, ഥൊ, ഥോ, ഥൗ എന്നീ ലിപിരൂപങ്ങളുണ്ട്. മറ്റു മഹാപ്രാണങ്ങളെപ്പോലെ ഈ വർണവും മലയാളം സംസ്കൃതത്തിൽനിന്നു സ്വീകരിച്ചതാണ്. മലയാളത്തിൽ പദമധ്യത്തിലേ ഈ രൂപം വരാറുള്ളൂ. ഈ അക്ഷരംകൊണ്ട് തുടങ്ങുന്ന പദങ്ങൾ സംസ്കൃതത്തിലും വിരളമാണ്. സംസ്കൃതപദങ്ങളിലെ 'ഥ' കാരം തത്സമങ്ങളിൽ മാറ്റമില്ലാതെ തുടരുകയും തദ്ഭവങ്ങളിൽ അധികവും 'ത'കാരമായി മാറുകയും ചെയ്യുന്നു.

വ്യഞ്ജനങ്ങൾക്ക് ഇരട്ടിപ്പ്, മറ്റു വ്യഞ്ജനങ്ങളുമായുള്ള ചേർച്ച എന്നിവ വരുന്ന രീതിക്കുള്ള വികാരങ്ങൾ ഈ അക്ഷരത്തിനുണ്ടെങ്കിലും ഇരട്ടിപ്പ് അക്ഷരത്തിന്റെ മഹാപ്രാണം ഒഴിച്ചുള്ള ഭാഗത്തേ സംഭവിക്കുന്നുള്ളൂ. ഥ്ന, ഥ്യ, ഥ്വ, ക്ഥ, ക്ഥ്യ, ത്ഥ, ത്ഥ്വ, ത്സ്ഥ, ന്ഥ, മ്സ്ഥ, ർത്ഥ, ർത്ഥ്യ, ർഥ, ല്സ്ഥ, സ്ഥ, സ്ഥന എന്നിങ്ങനെയാണ് കൂട്ടക്ഷരങ്ങളും ലിപികളും. ഉദാ. ന്ഥ-ഗ്രന്ഥം,ഥ്യ-പഥ്യം, ഥ്വ-പൃഥ്വി, ക്ഥ-സക്ഥി, ക്ഥ്യ-ഉക്ഥ്യം, ത്ഥ-ഇത്ഥം, ത്ഥ്വ-പൃത്ഥ്വി, ത്സ്ഥ-കാകുത്സ്ഥൻ, ന്ഥ-പന്ഥാവ്, മ്സ്ഥ-സംസ്ഥാനം, ർത്ഥ-അർത്ഥം, ർത്ഥ്യ-സാമർത്ഥ്യം,ർഥ-അർഥം, ല്സ്ഥ-കാകുല്സ്ഥൻ, സ്ഥ-പ്രസ്ഥാനം, സ്ഥ്ന- അസ്ഥ്നി. ഈ വ്യഞ്ജന സംയുക്തങ്ങളിൽ 'സ്ഥ' മാത്രമേ പദാദിയിൽ പ്രയോഗിച്ചു കാണുന്നുള്ളൂ: സ്ഥലം, സ്ഥാനം തുടങ്ങിയവ.സംസ്കൃതസന്ധിപ്രകാരം ചിലപ്പോൾ 'ഥ' കാരം 'ഠ' കാരമായി മാറുന്നു.  

ഥ എന്ന അക്ഷരത്തിന് ഭക്ഷണം, ഏഴ് എന്ന സംഖ്യ (പരൽ പേരനുസരിച്ച്) എന്നീ അർഥങ്ങളും ഥൻ എന്ന പദത്തിന് രക്ഷകൻ എന്ന അർഥവും ഥം എന്ന പദത്തിന് പർവതം, ആപത്സൂചന, ഒരു രോഗം, ഭയം, മംഗളം എന്നീ അർഥങ്ങളും നിഘണ്ടുക്കളിൽ നല്കിയിട്ടുണ്ട്.

അവലംബം

Category:മലയാളം അക്ഷരങ്ങൾ