കാക്ക മരംകൊത്തി

മൈനയോളം വലിപ്പമുള്ള കാക്കമരംകൊത്തിയുടെ  (ഇംഗ്ലീഷ്:Great black Woodpecker or White-bellied Woodpecker) വാലിനു മീതെയും വയറ്റത്തുമുള്ള വെള്ളപ്പാടുകളുളൊഴിച്ചാൽ ദേഹമാസകലം കറുത്ത നിറമാണ്. പൂവന്റെ നെട്ടി തൊട്ട് പിൻ‌കഴുത്തുൾപ്പെടെ നല്ല ചുവപ്പുനിറമായിരിക്കും. കൊക്കിനു താഴെ താടിക്കു മുകളിലായി ഒരു ചുവന്ന വരയും കാണാം. പിടയ്ക്ക് പിടലിയിൽ മാത്രമേ ചുവപ്പു നിറം കാണുകയുള്ളൂ.കാക്കയെ പോലെ പറക്കുന്നത് കൊണ്ടാണ് ഇവയ്ക്ക് കാക്ക മരംകൊത്തി എന്ന പേര് കിട്ടിയത്. ജോഡികളായിട്ടാണ് ഇരതേടാനിറങ്ങുന്നത്.  മനുഷ്യരിൽ നിന്നും മറ്റ് ജീവികളിൽ നിന്നും ഒതുങ്ങിക്കഴിയാൻ കാക്ക മരംകൊത്തിയ്ക്ക് പ്രത്യേക സാമർഥ്യമുണ്ട്. കാട്ടുനിവാസിയായ ഈ മരംകൊത്തിയെ തിരിച്ചറിയുക അവയുടെ കീ..കീ..കീ എന്ന ഉച്ചത്തിലുള്ള ശബ്ദം കേട്ടാണ്.

ഇവയെ നിത്യഹരിത വനങ്ങൾ, ഇലപൊഴിക്കും കാടുകൾ എന്നീ ആവാസവ്യവസ്തകൾ കാണപ്പെടുന്നു. പ്രധാനമായും എണ്ണപ്പന, റബ്ബർ തോട്ടങ്ങൾ, വാണിജ്യ കൃഷി, വനവൽക്കരണ രീതികൾ, മാറുന്ന കൃഷി, നഗരവൽക്കരണം എന്നിവ മൂലമുണ്ടാകുന്ന വനനശീകരണം കാരണം ഈ ഇനം കുറഞ്ഞുവരാൻ സാധ്യതയുണ്ട്. വനനശീകരണ നിരക്കിനേക്കാൾ കൂടുതലായ തോതിൽ ഈ ജീവിവർഗം കുറയാൻ സാധ്യതയില്ലെന്ന് കരുതപ്പെടുന്നു, മൂന്ന് തലമുറകൾക്കുള്ളിൽ ഇത് 1-19% വരെയാകുമെന്ന് സംശയിക്കുന്നു.

വിവരണം

ജീവിച്ചിരിക്കുന്ന ഏറ്റവും വലിയ മരംകൊത്തി ഇനങ്ങളിൽ ഒന്നാണിത്. മുതിർന്നവയ്ക്ക് 40 മുതൽ 48 സെന്റീമീറ്റർ വരെ (16 മുതൽ 19 ഇഞ്ച് വരെ) വലിപ്പമുണ്ട്, ഏഷ്യൻ മരംകൊത്തി ഇനങ്ങളിൽ വലിപ്പത്തിൽ ഗ്രേറ്റ് സ്ലാറ്റി മരംകൊത്തി, കറുത്ത മരംകൊത്തി എന്നിവയ്ക്ക് പിന്നിൽ മാത്രമാണ് ഇവ. ശരീരഭാരം 197 മുതൽ 350 ഗ്രാം വരെ (6.9 മുതൽ 12.3 oz വരെ) വ്യത്യാസപ്പെടാം. സാധാരണ അളവുകളിൽ, ചിറകിന്റെ കോർഡ് 20.5 മുതൽ 25.2 സെന്റീമീറ്റർ (8.1 മുതൽ 9.9 ഇഞ്ച് വരെ), വാൽ 14.3 മുതൽ 18.9 സെന്റീമീറ്റർ (5.6 മുതൽ 7.4 ഇഞ്ച് വരെ), കൊക്ക് 4.6 മുതൽ 6 സെന്റീമീറ്റർ (1.8 മുതൽ 2.4 ഇഞ്ച് വരെ), ടാർസസ് 3.2 മുതൽ 4.3 സെന്റീമീറ്റർ (1.3 മുതൽ 1.7 ഇഞ്ച് വരെ) ആണ്.

ഉപജാതികൾ

പതിനാല് ഉപജാതികളെ വിവരിച്ചിട്ടുണ്ട്:

 D. j. javensis (Horsfield, 1821) (തെക്കൻ തായ്‌ലൻഡ് മുതൽ ബോർണിയോ വരെ)
 D. j. philippinensis (Steere, 1890) (ഫിലിപ്പീൻസ്; പലപ്പോഴും നാമനിർദ്ദേശം ചെയ്യപ്പെട്ട ഉപജാതികളിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു.)
 D. j. cebuensis Kennedy, 1987 (സെബു ദ്വീപ്); 1950-കൾക്ക് ശേഷം കാണപ്പെട്ടിട്ടില്ല, ഒരുപക്ഷേ വംശനാശം സംഭവിച്ചിരിക്കാം.
 D. j. confusus (Stresemann, 1913) (ലുസോൺ; എസ്തോട്ടെറസ് ഉൾപ്പെടുന്നു (പാർക്കസ്, 1971))
 D. j. feddeni (Blyth, 1863) (തായ്‌ലൻഡ്, ലാവോസ്, ബർമ്മ)
 D. j. forresti Rothschild, 1922 (വടക്കൻ മ്യാൻമറും ചൈനയിലെ സിചുവാനും)
 D. j. hargitti (Sharpe, 1884) (പലാവൻ)
 D. j. hodgsonii (Jerdon, 1840) (പ്രധാനമായും ഇന്ത്യയിലെ പശ്ചിമഘട്ടം, എന്നാൽ മധ്യ ഇന്ത്യയിലും കിഴക്കൻ ഘട്ടത്തിലും അറിയപ്പെടുന്നു)
 D. j. mindorensis (Steere, 1890) (മിൻഡോറോ)
 D. j. multilunatus (McGregor, 1907) (ബസിലാൻ, ദിനഗട്ട്, മിൻഡാനാവോ)
 D. j. parvus (Richmond, 1902) (സിമെലു ദ്വീപ്)
 D. j. pectoralis (Tweeddale, 1878) (സമർ, ബൊഹോൾ, മറ്റ് ദ്വീപുകൾ)
 D. j. richardsi (Tristram, 1879) (ട്രിസ്ട്രാംസ് മരംകൊത്തി; ഉത്തര കൊറിയയിൽ മാത്രം കാണപ്പെടുന്നു, ദക്ഷിണ കൊറിയയിലും ജപ്പാനിലെ സുഷിമയിലും വംശനാശം സംഭവിച്ചു)
 D. j. suluensis (W. Blasius, 1890) (സുലു)

ആൻഡമാൻ മരംകൊത്തിയെ (ഡ്രയോകോപ്പസ് ഹോഡ്‌ജി) പണ്ട് ഒരു ഉപജാതിയായി കണക്കാക്കിയിരുന്നു. ഈ ഇനത്തെ മുമ്പ് ത്രിപോനാക്സ്, മാക്രോപിക്കസ് എന്നീ ജനുസ്സുകളിൽ ഉൾപ്പെടുത്തിയിരുന്നു.

പെരുമാറ്റവും പരിസ്ഥിതിയും

ഈ വലിയ കറുത്ത മരക്കൊത്തി സാധാരണയായി ഒറ്റയ്ക്കോ ജോഡിയായോ കാണപ്പെടുന്നു, ചിലപ്പോൾ മൂന്നാമത്തെ പക്ഷിയും ഇതിനോടൊപ്പം ഉണ്ടാകാം. അവയ്ക്ക് ഒരു മുങ്ങൽ രീതിയുണ്ട്, അതിൽ ഉച്ചത്തിലുള്ള ഒറ്റ സ്വരമായ ചിരി പോലുള്ള ചിയാങ്ക് വിളി പുറപ്പെടുവിക്കുന്നു. പ്രത്യേകിച്ച് പ്രജനനകാലത്ത് അവ ഉച്ചത്തിൽ ഡ്രമ്മിംഗ് ഉണ്ടാക്കുന്നു. പ്രജനനകാലം പ്രധാനമായും ജനുവരി മുതൽ മാർച്ച് വരെയാണ്. ഒരു വലിയ ചത്ത മരത്തിലാണ് കൂട് പണിയുന്നത്, പലപ്പോഴും തുറന്ന വനത്തിലാണ്. രണ്ട് വെളുത്ത മുട്ടകളാണ് സാധാരണ. മധ്യ ഇന്ത്യയിലെ ബസ്തറിൽ, ഗോത്രവർഗക്കാർ സ്ക്വാബുകളെ അന്വേഷിക്കുന്നതിനാൽ അവിടെ ഈ പക്ഷികളുടെ അപൂർവത കാണപ്പെടുന്നു.thumb|left|Cotigao NP, Goa, India Nov 1997

അവലംബം

വർഗ്ഗം:കേരളത്തിലെ മരംകൊത്തികൾ