ഠ

മലയാള അക്ഷരമാലയിലെ  പന്ത്രണ്ടാമത്തെ വ്യഞ്ജനമാണ് ഠ. ടവർഗത്തിലെ രണ്ടാക്ഷരമായ "ഠ" ഒരു അതിഖരമാണ്.

ശബ്ദവായുവിനെ മൂർദ്ധന്യത്തിൽ ഒരുക്ഷണത്തിലതികം തടസപ്പെടുത്തി വിട്ടയക്കുമ്പോൾ ട് എന്ന കേവലവ്യഞ്ജനശബ്ദം ലഭിക്കുന്നു.
ട് + ഹ =ഠ

Category:മലയാളം അക്ഷരങ്ങൾ

 ഠകാരം 
മലയാള അക്ഷരമാലയിലെ പന്ത്രണ്ടാമത്തെ വ്യഞ്ജനമാണ് ഠ. സംസ്കൃതത്തിലും ബംഗാളി, ഹിന്ദി തുടങ്ങിയ ഉത്തരേന്ത്യൻ ഭാഷകളിലും തെലുഗു, കന്നഡ എന്നീ ദക്ഷിണേന്ത്യൻ ഭാഷകളിലും പന്ത്രണ്ടാമത്തെ വ്യഞ്ജനമാണിത്. തമിഴിൽ ഈ അക്ഷരം ഇല്ല. മൂർധന്യമായ 'ട' വർഗത്തിലെ അതിഖരാക്ഷരമായ 'ഠ' ബാഹ്യപ്രയത്നമനുസരിച്ച് വിവാരം, ശ്വാസം, അഘോഷം, മഹാപ്രാണം എന്നിവയാണ്. ഉച്ചാരണസൗകര്യത്തിന് വ്യഞ്ജനത്തോട് അകാരം ചേർത്തുച്ചരിക്കുന്ന രീതിക്ക് ഠ് എന്നതിനോട് അകാരം ചേർന്ന രൂപമാണ് 'ഠ' (ഠ് + അ = ഠ). മറ്റു സ്വരങ്ങൾ ചേർന്ന രൂപങ്ങളാണ് ഠാ, ഠി, ഠീ, ഠു, ഠൂ, ഠൃ, ഠെ, ഠേ, ഠൈ, ഠൊ, ഠോ, ഠൗ എന്നിവ.

'ഠ'കാരം മലയാളത്തിൽ
മറ്റു ഭാഷകളിൽ നിന്ന്, പ്രധാനമായി സംസ്കൃതത്തിൽ നിന്നു സ്വീകരിച്ച തത്സമ-തദ്ഭവപദങ്ങളിലാണ് മലയാളത്തിൽ ഠകാരം കാണുന്നത്. മറ്റു വ്യഞ്ജനവുമായി ചേർന്ന് ട്ഠ, ഠ്യ, ണ്ഠ, ണ്ഠ്യ, ഷ്ഠ. ഷ്ഠ്യ എന്നീ സംയുക്താക്ഷരങ്ങൾ ഉണ്ടാകുന്നു. വിട്ഠലൻ, ശാഠ്യം, ശണ്ഠ, കണ്ഠ്യം, ജ്യേഷ്ഠൻ, ഓഷ്ഠ്യം എന്നിവ ഉദാഹരണങ്ങൾ. ഇതിൽ ഷ്ഠ മാത്രമേ പദാദിയിൽ വരുന്നുള്ളൂ. ഉദാഹരണം 'ഷ്ഠീവനം' (തുപ്പൽ).

അവലംബം

Category:മലയാളം അക്ഷരങ്ങൾ