പേരാമ്പ്ര (കോഴിക്കോട്)

കോഴിക്കോട് നഗരത്തിൽ നിന്നും 39 കിലോമീറ്റർ അകലെയായി സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന ഒരു പട്ടണമാണ്  പേരാമ്പ്ര. വിനോദസഞ്ചാര പ്രദേശമായ പെരുവണ്ണാമുഴി അണക്കെട്ട് ഇവിടെ നിന്നും 13.6 കിലോമീറ്റർ അകലെയാണ്.ഗൂഗിൾ മാപ്സ് മലയോര പട്ടണമായ പേരാമ്പ്ര ഈ മേഖലയിലെ പ്രധാന വിപണന കേന്ദ്രം കൂടിയാണ്‌. പേരാമ്പ്രയിലെ ആഴ്ച ചന്ത അവധി ദിവസമായ ഞായറാഴ്ച്ചയാണ്‌ നടക്കുന്നത്.

 ചരിത്രം 

ചേര കാലഘട്ടത്തിൽ, ഇന്നത്തെ പേരാമ്പ്ര പ്രദേശം കുറുമ്പുരായ്നാടിനുള്ളിലെ പുറകീഴനാടിന്റെ ഭാഗമായിരുന്നു. ചേര രാജാക്കന്മാരുടെ ആസ്ഥാനങ്ങളിലൊന്നായിരുന്നു ബാലുശ്ശേരി കോട്ട. ഭരണസംവിധാനം 'തേർ വാഴ്ച്ച' എന്നറിയപ്പെട്ടിരുന്നു, ചേര ഭരണാധികാരികൾ ഇടയ്ക്കിടെ പയ്യോളിയിലെ ബാലുശ്ശേരി കോട്ട, രണ്ടു തറ, അല്ലെങ്കിൽ പെരുമാൾപുരം എന്നിവിടങ്ങളിൽ താമസിച്ചിരുന്നു.

എ.ഡി. 1100-ൽ, അവസാനത്തെ ചേര ഭരണാധികാരി ബാലുശ്ശേരി കോട്ടയിൽ വഞ്ചിക്കപ്പെടുകയും സ്വയം പട്ടിണി കിടന്ന് (വടക്കിയിരുന്നു മരണം) മരിക്കുകയും ചെയ്തു. നമ്പൂതിരി ബ്രാഹ്മണരും ചേര പക്ഷത്തുള്ള നമ്പൂതിരി ബ്രാഹ്മണരുമായി ചേർന്നവരും നടത്തിയ ഒരു ഗൂഢാലോചനയിൽ അപമാനിക്കപ്പെട്ടതിനെത്തുടർന്ന്. ചരിത്രമനുസരിച്ച്, രാജാവിനെ തന്ത്രപരമായി ഒരു സ്ത്രീയുമായി ബന്ധത്തിലേക്ക് വശീകരിച്ചു, പിന്നീട് ഭരണാധികാരിയുടെ അപമാനത്തിനും ഒടുവിൽ മരണത്തിനും കാരണമായി. വടക്കൻ കേരളത്തിൽ ചേര ശക്തിയുടെ തകർച്ചയെയും കുറുമ്പ്രനാട്ടിൽ നമ്പൂതിരി രാഷ്ട്രീയ സ്വാധീനത്തിന്റെ ഉയർച്ചയെയും അടയാളപ്പെടുത്തുന്ന ഒരു സംഭവമായി ഈ സംഭവം കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.

ചേരന്മാർക്ക് ശേഷം പിൽക്കാല "കപട ഭരണാധികാരികൾ" പറയുന്ന കഥ, "മക്കയിലേക്ക് പോകുന്നതിനുമുമ്പ് ചേരർ ഇത് ദാനം ചെയ്തു" എന്നാണ്. ഈ ദേശത്തുള്ളതെല്ലാം ദാനം ചെയ്തതോ യാദൃശ്ചികമായി നേടിയതോ ആണെന്ന് തോന്നുന്നു - ദേവന്മാർ പോലും.

ചേര രാജവംശത്തിന്റെ പതനത്തെത്തുടർന്ന്, ഉയർന്നുവരുന്ന നമ്പൂതിരി ബ്രാഹ്മണരുടെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള ക്രമത്തോടൊപ്പം നിന്ന വ്യക്തികൾക്ക് വരുമാന ശേഖരണത്തിൽ നിയന്ത്രണം ലഭിച്ചു. രാഷ്ട്രീയ പ്രക്ഷുബ്ധതയുടെ കാലഘട്ടങ്ങളിൽ സഹകരിച്ചവർക്കും, ഏത് 'വൃത്തികെട്ട കാര്യവും' ചെയ്യാൻ തയ്യാറായവർക്കും, കണ്ണൂർ പോലുള്ള പ്രദേശങ്ങളിൽ "വിശ്വസ്തൻ" പോലുള്ള പദവികൾ നമ്പൂതിരിമാർ നൽകി. പന്ത്രണ്ടാം നൂറ്റാണ്ടിലെ തിരുനെല്ലി ലിഖിതത്തിൽ ഈ സ്ഥാനപ്പേരുകൾ ഇല്ലായിരുന്നു, അവിടെ കുറുമ്പ്രനാട്ടിൽ നിന്നുള്ള ചേര കീഴുദ്യോഗസ്ഥർ തിരുനെല്ലി ക്ഷേത്രം സന്ദർശിക്കുകയും അത് രേഖപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്തു. പന്ത്രണ്ട് പേരുടെ പേരുകളും പദവികളും ലിഖിതത്തിൽ പരാമർശിക്കുന്നുണ്ട്, അവയിൽ ഒന്നും തന്നെ അവിടെ കാണുന്നില്ല, ചേര ഭരണം വഞ്ചനയിലൂടെ അട്ടിമറിക്കപ്പെട്ടതിനുശേഷം നമ്പൂതിരിമാർ നൽകിയതാണ് ഈ സ്ഥാനപ്പേരുകൾ എന്ന് വ്യക്തമാണ്. വഞ്ചന, വഞ്ചന, വൃത്തികെട്ട ഇടപാടുകൾ എന്നിവയുടെ ചരിത്രമല്ലാതെ മറ്റൊരു ഗുണവും ഈ സ്ഥാനപ്പേരുകൾക്ക് ഇല്ല. പല ചരിത്രപരവും ആധുനികവുമായ സന്ദർഭങ്ങളിൽ കാണുന്ന ഒരു ആവർത്തിച്ചുള്ള പ്രതിഭാസമായി ഈ വിവരണങ്ങൾ ചിലപ്പോൾ വ്യാഖ്യാനിക്കപ്പെടുന്നു.

ഈ കാലഘട്ടത്തെത്തുടർന്ന്, തദ്ദേശ ഭരണകൂടവും സ്ഥാനപ്പേരുകളും നമ്പൂതിരി ബ്രാഹ്മണ അധികാരത്തിന് കീഴിലായതായും സഖ്യകക്ഷികളായ പ്രാദേശിക പ്രമാണിമാർക്ക് പ്രാധാന്യം ലഭിച്ചതായും റിപ്പോർട്ടുണ്ട്. എം.ജി.എസ്. നാരായണന്റെ അഭിപ്രായത്തിൽ, പതിമൂന്നാം നൂറ്റാണ്ടോടെ, മലബാറിലെ എല്ലാ ഭരണാധികാരികളും നമ്പൂതിരിമാരുടെ പുത്രന്മാരായി മാറി, സന്തതികൾ നമ്പൂതിരി അധികാരത്തോട് കൂടുതൽ അനുസരണയുള്ളവരായിരുന്നു. ചരിത്രത്തിലെ ഈ സംഭവത്തോടെ, നമ്പൂതിരി പുരുഷന്മാർ സമാനതകളില്ലാത്ത ശക്തിയിലേക്ക് ഉയർന്നു, ഭൂമിയിൽ നടക്കുന്ന ദൈവം 'നേത്ര നാരായണൻ' എന്ന സ്വന്തം ആശയം നിറവേറ്റി. ഈ പുതിയ ക്രമത്തിലേക്കുള്ള അധികാര കൈമാറ്റം നേരിട്ടുള്ള യുദ്ധത്തിലൂടെയല്ല, മറിച്ച് സാമ്രാജ്യത്വ അധഃപതനത്തിന്റെ കാലഘട്ടങ്ങളിലാണ് നടന്നത്, അന്ന് ഗൂഢാലോചന, കൃത്രിമത്വം, ഏതെങ്കിലും വൃത്തികെട്ട ആചാരങ്ങളിൽ ഏർപ്പെടാനുള്ള സന്നദ്ധത എന്നിവയിലൂടെ സ്വാധീനം നേടിയിരുന്നു. മലബാർ തീരത്ത് യൂറോപ്യൻ കൊളോണിയൽ ശക്തികൾ എത്തുന്നതുവരെ ഈ ആധിപത്യം തുടർന്നു.

വീര്യമോ ശക്തിയോ കൊണ്ടല്ല, നമ്പൂതിരി പുരുഷന്മാരും അവരുടെ വെപ്പാട്ടികളും ആ ബന്ധങ്ങളിൽ നിന്ന് ജനിച്ച സന്തതികളും കൃത്രിമത്വവും മനസ്സിന്റെ കളികളും ഈ സംവിധാനത്തെ പിന്തുണച്ചു. അതുകൊണ്ടാണ് ടിപ്പു സുൽത്താൻ മലബാറിൽ വന്നപ്പോൾ അദ്ദേഹത്തിന് യഥാർത്ഥ പ്രതിരോധം നേരിടേണ്ടി വന്നത്. ചിറക്കലിൽ, ഭരണകുടുംബം അവരുടെ രാജ്യം ബ്രിട്ടീഷുകാർക്ക് കൈമാറി തിരുവിതാംകൂറിലേക്ക് പലായനം ചെയ്തു. കോഴിക്കോട്, ഈ വാർത്ത കേട്ടപ്പോൾ എല്ലാവരും തെക്കൻ കേരളത്തിലേക്ക് രക്ഷപ്പെട്ടു, സാമൂതിരി രാജാവ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ കൊട്ടാരം കത്തിച്ച് ആത്മഹത്യ ചെയ്തു.

ദക്ഷിണേന്ത്യയിലെ "ശക്തമായ രാജ്യങ്ങൾ" എന്ന് വിളിക്കപ്പെടുന്ന ഒന്നായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നുണ്ടെങ്കിലും, കോഴിക്കോട് ടിപ്പുവിന് അവിടെ ഒരു പ്രതിരോധവും നേരിടേണ്ടി വന്നില്ല. പാളയം ജുമാ മസ്ജിദിൽ വെള്ളിയാഴ്ച പ്രാർത്ഥനയ്ക്ക് ശേഷം ടിപ്പു അത്ഭുതപ്പെട്ടു, "ഇവിടെ ചില ആളുകൾ മൃഗങ്ങളെപ്പോലെയാണ് ജീവിക്കുന്നതെന്ന് ഞാൻ മനസ്സിലാക്കി. മനുഷ്യരെപ്പോലെ ജീവിക്കാൻ ഞാൻ അവർക്ക് മുന്നറിയിപ്പ് നൽകുന്നു, അവർക്കെതിരെ ഞാൻ ജിഹാദ് പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു."

ബ്രിട്ടീഷുകാർക്ക്, മലബാർ പിടിച്ചടക്കുന്നത് ഒരു പൂവ് പറിക്കുന്നത്ര എളുപ്പമായിരുന്നു. എല്ലാ ഗ്രാമങ്ങളിലും നമ്പൂതിരിമാർ നികുതി പിരിക്കുന്നതുപോലെ അവർ ആംഗ്ലോ-ഇന്ത്യക്കാരെ സൃഷ്ടിച്ചില്ല; പകരം, അവരുടെ അധികാരം കഠിനാധ്വാനത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ളതായിരുന്നു, വീര്യത്തിലൂടെയും ശക്തിയിലൂടെയും നേടിയെടുത്ത കീഴടക്കൽ.

പിന്നീട്, കുറുമ്പ്രനാട്ടിലെ കപട ഭരണാധികാരി ജനങ്ങളിൽ നിന്ന് നേരിട്ട് നികുതി പിരിച്ചെടുക്കാനും ബ്രിട്ടീഷുകാർക്ക് പണം നൽകാനും തുടങ്ങി. ജനങ്ങളിൽ നിന്ന് പിരിച്ചെടുക്കുന്ന വരുമാനത്തിന്റെ ഒരു പങ്ക് സ്വീകരിച്ച് ജീവിച്ചിരുന്ന പേരാമ്പ്രയിലെ കൂത്താളി മൂപ്പിലും ഇത് നടത്തി.

പേരാമ്പ്രയിലെ ഇളമാരൻകുളങ്ങര ക്ഷേത്രം, ചില ആഖ്യാനങ്ങളിൽ പയ്യോർന്മല ക്ഷേത്രം എന്ന പേരിലും അറിയപ്പെടുന്നു. ഇത് സംഘകാലത്ത് ഇള്ളൈമാരൻ എന്നയാൾ പണിതതാണെന്ന് പരമ്പരാഗതമായി വിശ്വസിക്കുന്നു. ചില ഉറവിടങ്ങൾ ഇതിനെ സംഘ സാഹിത്യത്തിൽ പരാമർശിക്കുന്നുണ്ടെന്ന് സൂചിപ്പിക്കുന്നുവെങ്കിലും, ഇതുവരെ വ്യക്തമായ പുരാവസ്തു തെളിവുകൾ ലഭ്യമായിട്ടില്ല.

പ്രാദേശിക ജനകഥകൾ ഈ ക്ഷേത്രത്തെ കണ്ണൂരിലെ സമാനനാമധേയമായ മറ്റൊരു ക്ഷേത്രവുമായി ബന്ധിപ്പിക്കുന്നു. ആഖ്യാനമനുസരിച്ച്, കണ്ണൂരിൽ നിന്നുള്ള ഒരു നമ്പൂതിരി പുരോഹിതൻ പയ്യോന്മല ജൻമിയ്ക്ക് വേണ്ടി ഭൂതവിദ്യാചികിത്സയ്ക്കായി വന്നപ്പോൾ, മടങ്ങുമ്പോൾ മലയർ ആരാധിച്ചിരുന്ന ദേവത അവനോടൊപ്പം തന്റെ സ്വദേശമായ കണ്ണൂരിലേക്ക് പോകാൻ അഭ്യർത്ഥിച്ചതായി പറയുന്നു. ക്ഷേത്രത്തിനും ചുറ്റുമുണ്ടായിരുന്ന ചാത്തന്മാരും കൂടി പോകാൻ അപേക്ഷിച്ചു. നമ്പൂതിരി അവരെല്ലാം കണ്ണൂരിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയതായാണ് കഥ പറയുന്നത്.

ചരിത്രപരമായി, പയ്യോർന്മല പ്രദേശം ‘വല്ലഭൻ ചാത്തൻ’ എന്ന ബഹുമതിപദവി വഹിച്ചിരുന്ന കൂത്താളി മൂപ്പിലിന്റെ നിയന്ത്രണത്തിലായിരുന്നു. പഴയ രേഖകൾ പ്രകാരം, കൂത്താളി മൂപ്പിൽ നായർ പദവികൾ ചടങ്ങോടെ  നൽകിയതായുള്ള രേഖകൾ ലഭ്യമാണ്ന. ഉണങ്ങിയ വാഴയിലകളും ചപ്പും ധരിച്ചിരുന്ന ഒരാൾ മൂപ്പിലിന്റെ മുമ്പിൽ മറിഞ്ഞാൽ, മൂപ്പിൽ ആ പേര് മൂന്ന് പ്രാവശ്യം ആവർത്തിച്ച് (‘കണാരൻ നായർ, കണാരൻ നായർ, കണാരൻ നായർ’) നായർ പദവി നൽകുന്നതായിരുന്നതായി പറയുന്നു. ഈ നായർ പദവികൾ വൈദിക പാരമ്പര്യത്തിലുളള (മലബാറിന്റെ താന്ത്രിക ആചാരങ്ങൾക്കു വിപരീതമായ) നമ്പൂതിരികളെയും, സ്വദേശീയ വിഭാഗങ്ങളെയും ബന്ധിപ്പിക്കുന്ന ഒരു ഇടനില പാളിയായിട്ടാണ് വ്യാഖ്യാനിക്കപ്പെടുന്നത്. ഉത്തരേന്ത്യയിലെ മുസ്ലിം അധിനിവേശകാലത്ത് അഭയം തേടി കേരളത്തിലേക്ക് എത്തിയ വൈദിക ബ്രാഹ്മണരാണ് ഈ പ്രക്രിയ ആരംഭിച്ചതെന്നു ചരിത്രകാരൻ വില്ഡ്യുറന്റ് പറയുന്നു. വില്ഡ്യുറന്റിന്റെ വാക്കുകളിൽ, അത് “ഉത്തരേന്ത്യൻ മുസ്ലിം അധിനിവേശം മാനവചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും രക്തസാക്ഷിത്വഭരിതമായ കഥയായിരുന്നു.”  പിന്നീട്, ഈ വൈദിക ബ്രാഹ്മണർ പ്രാദേശിക നമ്പൂതിരി ബഹുമതിപദവികളിൽ ലയിച്ചശേഷം, ഈ ഇടനില പാളിയെ സാമൂഹ്യനിയന്ത്രണത്തിനായി ഉപയോഗിച്ചതായി കരുതപ്പെടുന്നു. നമ്പൂതിരി എന്ന പദം സംസ്‌കൃതത്തിൽ നിന്നല്ല, മലയാളത്തിൽ നിന്നാണ് ഉത്ഭവിച്ചത് എന്നതും, എങ്കിലും നമ്പൂതിരികൾ സ്വയം സംസ്‌കൃതത്തെ തങ്ങളുടെ മാതൃഭാഷയായി കണക്കാക്കുന്നതും ശ്രദ്ധേയമാണ്. മലബാറിൽ ആദ്യം ജ്ഞാനത്തിനും കർമ്മനിഷ്ഠയ്ക്കുമായി പുരോഹിതപദവി ആയിരുന്ന നമ്പൂതിരിത്വം പിന്നീട് ജനനത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ളതായിത്തീർന്നു. 

തുടർന്ന് മംഗളൂരിനടുത്തുള്ള വടക്കൻ മലബാറിൽ നിന്നുള്ള ഒരു കുടുംബം പയ്യോന്മലയിൽ കുടിയേറി. പ്രാദേശിക പാരമ്പര്യമനുസരിച്ച്, ഇളമാരൻകുളങ്ങര  ക്ഷേത്രോത്സവകാലത്ത് ഈ കുടുംബത്തിലെ ഒരു യുവാവ് കൂത്താളി മൂപ്പിലിന്റെ സഹോദരിയുമായുള്ള അനാചാരബന്ധത്തിൽ പിടിയിലായി. സമൂഹനിന്ദ ഒഴിവാക്കാനായി മൂപ്പിൽ സഹോദരിയെ ആ യുവാവിന് വിവാഹം കഴിപ്പിക്കുകയും, തന്റെ ആസ്തിയുടെ പാതി ഭാഗം അവർക്ക് നൽകുകയും ചെയ്തു. ഈ കുടുംബം പിന്നീട് പേരാമ്പ്രയിലെ ഗോശാലക്കൽ തമ്പായിമാർ എന്നറിയപ്പെട്ടു.

ഗോശാലക്കൽ തമ്പായിമാർ പ്രാദേശിക ജനശ്രുതികളിൽ ശക്തമായ ജൻമിമാരായി ഓർമ്മിക്കപ്പെടുന്നു. അവരുടെ പീഡനരീതികളിൽ, താഴ്ന്ന ജാതികളായ ദളിതരും ആശാരി മൂശാരി കൊല്ലൻ ഉൾപ്പെടുന്നവരുടെ ഭാര്യമാർ വിവാഹത്തിനു ശേഷമുള്ള ആദ്യരാത്രി ഗോശാലക്കൽ തമ്പായിയുടെ കിടപ്പറയിലായിരുന്നു ചെലവഴിക്കേണ്ടി വന്നിരുന്നത്. പുറ്റമ്പൊയിൽ സ്വദേശിയായ ഒരു കൊല്ലൻ ഈ ആചാരത്തെ എതിർത്ത സംഭവവും നിലനിൽക്കുന്നു; ഇതുപോലെ ചെയ്യുകയാണെങ്കിൽ തമ്പുരാട്ടിയെ തന്നെ തിരിച്ചു തരണമെന്ന് അദ്ദേഹം ആവശ്യപ്പെട്ടത് പേരാമ്പ്രയിലെ ഈ അനീതിക്ക് എതിരായ ആദ്യ പ്രതോരോധം ആണ് .

ഗോശാലക്കൽ തമ്പായിമാരിൽ പ്രസിദ്ധനായ ഒരാൾ ആയിരുന്നു വയില്ത്രിക്കയിൽ ഗോവിന്ദൻ മേനോൻ തമ്പായി. തമ്പായിമാരുടെ ഗുണ്ടകളുടെ തലവനായിരുന്നു അദ്ദേഹം. പ്രദേശത്ത് ഭീതിയുടെയും ക്രൂരതയുടെയും പ്രതീകമായിരുന്നു ഗോവിന്ദൻ മേനോൻ തമ്പായി. അസ്തമയം കഴിഞ്ഞാൽ അയാൾ വീടുകളിലെ യുവതികളെ പീഡിപ്പിക്കുമെന്നു പറഞ്ഞിരുന്നു. ഇത് ആവർത്തിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ, വലിയക്കോട് സ്വദേശികളായ ഒരു തിയ്യർ കുടുംബം എതിർപ്പ് രേഖപ്പെടുത്തി. ഈ കുടുംബം സാമ്പത്തികമായും സാമൂഹികമായും സ്വതന്ത്രരായിരുന്നതിനാൽ ഗോസലക്കൽ തമ്പായിമാരെ ഭയപ്പെട്ടിരുന്നില്ല. അവരുടെ ബന്ധുക്കളിൽ കടിയങ്ങാട്, പല്ലേരി പ്രദേശങ്ങളിലെ ആംശാധികാരികളും മേനോന്മാരും, തളശ്ശേരി തുക്കിടി കോടതിയിലെ ചില വിധികർത്താക്കളും ഉൾപ്പെട്ടിരുന്നു. ഈ കുടുംബത്തിലെ ചാത്തൻ മേനോൻ പിന്നീട് പേറമ്പ്ര-പല്ലേരി പ്രദേശങ്ങളിലെ ശക്തനായ കോൺഗ്രസ് നേതാവായി. അന്നത്തെ മലപ്പുറം ഉപശേഖരണ ഓഫീസർ ആയിരുന്ന ചൂരായി കനാരൻ, ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകാലത്ത് സഹകരിച്ച വ്യക്തിയായിരുന്നു. വലിയക്കോട് കുടുബം പ്രതികാരത്തിന് അവസരം കണ്ടെത്തുമെന്ന് ഉറപ്പുനൽകി. ഒടുവിൽ വലിയക്കോട് കള്ള് കുടിശ്ശാലയിൽ ഗോവിന്ദൻ മേനോൻ തമ്പായിയും കൂട്ടരും കള്ള് കുടിച്ച് പണം നൽകാതെ പോകാൻ ശ്രമിച്ചപ്പോൾ, അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്ന കുടുംബാംഗങ്ങൾ അവരെ കഠിനമായി മർദിച്ചു. ഗോസലക്കൽ കുടുംബം കൂടുതൽ ആളുകളെ അയച്ചെങ്കിലും, അവർക്കും തോൽവി സംഭവിച്ചു. ഈ മർദനം വലിയക്കോട് പാടത്ത് ഗ്രാമവാസികളുടെ മുമ്പിൽ നടന്നു. അന്നുമുതൽ ഗോവിന്ദൻ മേനോൻ പ്രാദേശിക പരിഹാസത്തിനും അപമാനത്തിനും വിധേയനായി. അവൻ തന്റെ വയില്ത്രിക്കയിൽ കൊട്ടാരം വിറ്റ് ഭരതപുഴ തീരത്തേക്ക് കുടിയേറി. ആ കൊട്ടാരം ഇന്നും പേറമ്പ്ര ബസ് സ്റ്റാൻഡിന്റെ പിന്നിലായി നിലനിൽക്കുന്നു.

ചെമ്പ്ര, കൂരച്ചുണ്ടു, കക്കയം എന്നിവിടങ്ങളിലെ ക്രിസ്ത്യാനികൾ ബ്രിട്ടീഷ് കാലത്ത് തെക്കൻ കേരളത്തിൽ നിന്നു മലപ്പുറത്തിലേക്ക് കുടിയേറിയവരാണ്. അവർ കാടുകൾ വെട്ടി താമസിക്കാൻ ഗോസലക്കൽ തമ്പായിമാർക്ക് ചെറിയതുക നൽകി. അന്ന് ഈ പ്രദേശം കാടുകൊണ്ട് മൂടിയിരുന്നതിനാൽ ആളുകൾക്ക് ഭയം ഉണ്ടായിരുന്നു. ആ സമയത്ത് കുറച്ച് പരയർ കുടുംബങ്ങൾ അവിടെ താമസിച്ചിരുന്നതിനാൽ അവർ കുടിയേറ്റത്തിനെ എതിർത്തു. തെക്കിൽ നിന്നുള്ള കുടിയേറ്റക്കാർ ഒരു തന്ത്രം ആവിഷ്കരിച്ചു; ഒരു ദിവസം ഒരു പരയർ മരിച്ചപ്പോൾ അവർ അവന്റെ വീട്ടിലെത്തുകയും, “മൃതശരീരത്തിന് എത്ര?” എന്ന് ചോദിക്കുകയും ചെയ്തു. ഇതുകേട്ട് അവർ മനുഷ്യഭോജികളാണെന്ന് തെറ്റിദ്ധരിച്ചു, പരയർ കുടുംബങ്ങൾ ചെരുമലയിലേക്കും സമീപപ്രദേശങ്ങളിലേക്കും മാറി.

പേറമ്പ്രയിലെ ചില പരയർ സമൂഹാംഗങ്ങൾക്ക് സ്വർണ്ണനിറമുള്ള മുടിയും യൂറോപ്യൻ രൂപഭാവങ്ങളും ഉള്ളതായി കാണപ്പെടുന്നു. അവർ പ്രാചീന കാലത്ത് കടൽമാർഗ്ഗം എത്തിയ നാവികരായിരിക്കാമെന്ന്, അല്ലെങ്കിൽ ഇന്ത്യയിലുടനീളം സഞ്ചരിച്ചിരുന്ന ജിപ്സി വർഗങ്ങളിൽപ്പെട്ടവരായിരിക്കാമെന്ന് കരുതപ്പെടുന്നു. കോഴിക്കോട് നഗരം ചരിത്രപരമായി ഇത്തരം ജിപ്സി വർഗങ്ങളുടെ കേന്ദ്രമായിരുന്നു.

അലൂക്കൂട്ടം പ്രദേശത്തെ പുതുകുടിക്കണ്ടി കുടുംബത്തിലെ പി. കെ. ഗോവിന്ദൻ എന്ന കോൺഗ്രസ് നേതാവ് പരയർ സമൂഹത്തോടുള്ള അടുപ്പത്തിനാൽ പ്രശസ്തനായിരുന്നു. ഗ്രാമത്തിലെ റോഡ്, മത്സരം, വീട് തുടങ്ങിയ ആവശ്യങ്ങളിൽ അദ്ദേഹം എപ്പോഴും മുന്നിൽ നിന്നു. ഒരു വിവാഹത്തിനും സ്വർണ്ണം ഇല്ലെങ്കിലും വിവാഹം നടക്കാതെ പോകില്ലെന്ന വിശ്വാസം അദ്ദേഹം ജനങ്ങളിൽ സൃഷ്ടിച്ചു. സഹോദരിയുടെ വിവാഹത്തിൽ അദ്ദേഹം പരയർ അതിഥികളെ പ്രധാന ഹാളിലെ കസേരകളിൽ ഇരുത്തി, ബന്ധുക്കളെ നിലത്ത് ഇരുത്തി, അതിഥികൾക്ക് വിരുന്നൊരുക്കിയത് പ്രദേശത്തെ ജാതിവ്യവസ്ഥയെ ചോദ്യം ചെയ്ത സംഭവം ആയി.

അലൂക്കൂട്ടത്ത് രണ്ടാം ലോക മഹായുദ്ധകാലത്ത് ബ്രിട്ടീഷ് ഇന്ത്യൻ സേനയിൽ സേവനം അനുഷ്ഠിച്ച ചെക്കോട്ടിയച്ചൻ എന്നയാൾ (പേരമ്പ്രയിലെ എം.എ.ബി ഓട്ടോ ഉടമയുടെ പിതാവ്) “ലോകാവസാനം ചെക്കോട്ടി” എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെട്ടു. ജർമ്മനിയിലെ യുദ്ധങ്ങളിൽ പങ്കെടുത്തതിനെത്തുടർന്ന് വന്ന മനോവൈകല്യങ്ങൾ (പോസ്റ്റ് ട്രോമാറ്റിക് സ്ട്രെസ് ഡിസോർഡർ) കാരണം അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രവൃത്തികളെ ആളുകൾ വിചിത്രമായി കണക്കാക്കിയിരുന്നു. PTSD എന്ന രോഗനിർണയം ഔദ്യോഗികമായി അംഗീകരിച്ചത് 1980-ൽ മാത്രമായിരുന്നു.

മരക്കടി പാത നിർമ്മാണത്തിനായി നദാപുരം ഭാഗത്ത് നിന്ന് ചില മാപ്പിള തൊഴിലാളികളെ ഗോസലക്കൽ തമ്പായിമാർ ക്ഷണിച്ചു. എന്നാൽ പേറമ്പ്രയിലെ മാപ്പിള സമൂഹത്തിന്റെ വലിയൊരു ഭാഗം പഴയ ജാതി പീഡനത്തിൽ നിന്നും രക്ഷപ്പെടാനായി ഇസ്ലാം മതം സ്വീകരിച്ചവരാണ്. മതപരമായ വാദപ്രതിവാദങ്ങളല്ല, മറിച്ച് ജാതിപീഡനത്തിൽ നിന്നും മോചനം നേടാനുള്ള ശ്രമമാണ് മതമാറ്റത്തിന് പിന്നിലെ കാരണം. ഉദാഹരണത്തിന്, സ്വാതന്ത്ര്യാനന്തരകാലത്ത് പോലും ഒരു പുലയ സ്ത്രീ പേറമ്പ്രയിലെ ഗോസലക്കൽ പ്രദേശം കടന്നുപോകുമ്പോൾ ബ്ലൗസ് ഊരിക്കൊണ്ട് മർദിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. എന്നാൽ പുലയരിൽ നിന്നു രണ്ടാമത്തെ തലമുറയായി മതംമാറ്റം നടത്തിയ ഒരു മാപ്പിളൻ ഗോസലക്കൽ വീട്ടിലേക്ക് പ്രവേശിക്കാൻ കഴിയും. മലപ്പുറം മേഖലയിലെ ആദ്യ മാപ്പിളർ അറബുകാരുമായുള്ള ബന്ധത്തിൽ ജനിച്ച കുട്ടികളായിരുന്നു. ജാതിവ്യവസ്ഥയിൽ അവർക്ക് സ്ഥാനം ഇല്ലാത്തതിനാൽ അവരെ ‘മാ-പ്പിള’ എന്ന് വിളിച്ചിരുന്നു. പിന്നീട് ഇസ്ലാം ഈ പ്രദേശത്ത് വ്യാപിച്ചതോടെ അവർ ഈ മതം സ്വീകരിച്ചു എന്നു ചരിത്രകാരൻ എം. ജി. എസ്. നാരായണൻ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. [3][4]

സ്വാതന്ത്ര്യാനന്തരകാലത്ത് പേറമ്പ്രയിൽ സാമൂഹിക മാറ്റങ്ങളും നവീകരണങ്ങളും വേഗത്തിലായി. പുതിയ തലമുറകൾ സമത്വത്തിന്റെയും സഹവർത്തിത്വത്തിന്റെയും മൂല്യങ്ങൾ സ്വീകരിച്ചു. അവസാന ഗോസലക്കൽ തമ്പായി ധാരാളം ആളുകളിൽ നിന്ന് കടം എടുത്ത് തിരിച്ചടയ്ക്കാനാകാതെ ഭൂമി കൈമാറിയത് മൂലം ആസ്തിവിതരണം സംഭവിച്ചു. ഇതുവഴി ഇന്നത്തെ പേറമ്പ്ര നഗരത്തിന്റെ വളർച്ചക്ക് അടിത്തറ പാകി. എ.കെ. ഗോപാലന്റെ ബന്ധുവായിരുന്ന ഗോസലക്കൽ കുടുംബത്തിലെ ഒരു സ്ത്രീ സ്ത്രീകളുടെ തൊഴിൽപരിശീലനവും വിദ്യാഭ്യാസപ്രവർത്തനങ്ങളും ആരംഭിച്ചു. 1976-ൽ അവൾ പേറമ്പ്രയിലെ ആദ്യ ഇംഗ്ലീഷ് മീഡിയം പ്രീപരേറ്ററി സ്കൂൾ സ്ഥാപിച്ചു.

ഇന്നത്തെ പേറമ്പ്ര എന്ന പേരിന് മുമ്പ് ‘കിഴക്കൻ പേറമ്പ്ര’ എന്ന പ്രദേശത്തെയാണ് സൂചിപ്പിച്ചിരുന്നത്. ഇപ്പോഴത്തെ പേറമ്പ്ര പട്ടണത്തിന് മുമ്പ് ‘പുളിയിൻറ്റെ ചോട്ടിൽ’ എന്ന് വിളിച്ചിരുന്നു. നിലവിലെ ബസ് സ്റ്റാൻഡ് സ്ഥലം തമ്പായിമാരുടെ കുളിയിടമായിരുന്നു. അന്ന് ഒരു ചായക്കടയും നിലത്ത് ഇരുന്ന് തുണി വിറ്റിരുന്ന ഒരു ചെറ്റിയാരും കുറച്ച് കടകളും മാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. പേറമ്പ്ര ചന്ത കന്നുകാലി വ്യാപാരത്തിന് പ്രശസ്തമായിരുന്നു. 1948-ൽ സ്ഥാപിതമായ പേറമ്പ്ര ഹൈസ്കൂളിന് ജില്ലയിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ വിദ്യാർത്ഥികളാണ് ഉള്ളത്. സർക്കാർ സഹായത്തോടെയും നികുതിദായകരിൽ നിന്നുള്ള ശമ്പളത്തോടെയും പ്രവർത്തിക്കുന്ന ഈ സ്കൂളിൽ വിവിധ മത-ജാതിക്കാരായ വിദ്യാർത്ഥികളുണ്ടെങ്കിലും, അധ്യാപകരുടെ നിയമനം പ്രധാനമായും ഒരു ജാതിയിൽ നിന്നുള്ളവരെയാണ്.

കേരളത്തിലെ ജനസംഖ്യയുടെ ഒരു പ്രതിനിധി സാമ്പിളിൽ, പേരാമ്പ്ര ഹൈസ്കൂളിലെ 88% വിദ്യാർത്ഥികളും മാനേജ്മെന്റിന്റെ ജാതിയിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായ ജാതികളിൽ നിന്നും മതങ്ങളിൽ നിന്നുമുള്ളവരാണ്. എന്നിരുന്നാലും, വിദ്യാഭ്യാസ അവകാശ നിയമം, സർവ ശിക്ഷാ അഭിയാൻ പരിപാടി, സമീപത്ത് ബദൽ സ്കൂളുകളുടെ അഭാവം എന്നിവ കാരണം, സ്വകാര്യ വിദ്യാഭ്യാസം താങ്ങാൻ കഴിയാത്ത പ്രാദേശിക കുടുംബങ്ങൾ അവരുടെ കുട്ടികളെ ഈ സ്ഥാപനത്തിലേക്ക് അയയ്ക്കുന്നു. വർദ്ധിച്ചുവരുന്ന വിദ്യാർത്ഥികളുടെ എണ്ണം ക്ലാസ് മുറികളുടെ എണ്ണത്തിൽ വർദ്ധനവിന് കാരണമായി, തൽഫലമായി, കൂടുതൽ അധ്യാപക ഒഴിവുകൾ, വീണ്ടും മാനേജ്മെന്റിന്റെ അതേ ജാതിയിലുള്ള അംഗങ്ങൾ നികത്തുന്നു. അവരുടെ ജാതിയിൽ നിന്ന് അനുയോജ്യമായ ഒരു സ്ഥാനാർത്ഥി പ്രാദേശികമായി ലഭ്യമല്ലാത്തപ്പോൾ, മാനേജ്മെന്റ് കോഴിക്കോടിന്റെ വിദൂര പ്രദേശങ്ങളിൽ നിന്ന് അതേ സമുദായത്തിൽ നിന്നുള്ള അധ്യാപകരെ നിയമിക്കുന്നു. തൽഫലമായി, ഒരു രക്ഷിതാവ് അധ്യാപകനാകുകയാണെങ്കിൽ, അവരുടെ കുട്ടികൾ സ്ഥിരത, മികച്ച വിദ്യാഭ്യാസ അവസരങ്ങൾ, അടുത്ത തലമുറയെ സ്വാഭാവികമായി ഉയർത്തുന്ന സാമൂഹിക ചലനാത്മക ആനുകൂല്യങ്ങൾ എന്നിവയുടെ ഗുണങ്ങൾ ആസ്വദിക്കുന്നു. എന്നിരുന്നാലും, പേരാമ്പ്ര ഹൈസ്കൂളിൽ, പുരോഗതിയുടെയും ഭാഗ്യത്തിന്റെയും ഈ ചക്രം ഒരു ജാതിയിൽ മാത്രമായി പരിമിതപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു, മറ്റുള്ളവരുടെ ചെലവിൽ മാനേജ്മെന്റ് തിരഞ്ഞെടുത്ത് പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്നു.

എല്ലാ ജാതിയിലെയും മതത്തിലെയും നികുതിദായകരിൽ നിന്ന് സർക്കാർ ഈടാക്കുന്ന പ്രതിമാസ ശമ്പളം ഈ അധ്യാപകർക്ക് ലഭിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും, അത്തരം സർക്കാർ പിന്തുണയുടെ ആനുകൂല്യങ്ങൾ മാനേജ്‌മെന്റിന്റെ ജാതിക്ക് പുറത്തുള്ളവർക്ക് വളരെ അപൂർവമായി മാത്രമേ ലഭിക്കുന്നുള്ളൂ. ചരിത്രപരമായി, പേരാമ്പ്രയിലെ ആളുകൾ നെൽവയലുകളിൽ ജോലി ചെയ്തിരുന്നതിനാൽ ഗോസലക്കൽ തമ്പായി കുടുംബം അവരുടെ വിളവ് കൊണ്ടുപോയി, അവർ അത് വിറ്റു, ബ്രിട്ടീഷ് സർക്കാരിന് നികുതി നൽകി, ഒരു ഭാഗം നിലത്തു നിന്ന് ഒരു തേങ്ങ പോലും പറിക്കാതെ സൂക്ഷിച്ചു. അവരുടെ സമ്പൂർണ സമ്പത്ത് അവരുടെ പിൻഗാമികൾക്ക് വിദേശത്തേക്ക് കുടിയേറാനും സമ്പത്ത് വർദ്ധിപ്പിക്കാനും സഹായിച്ചു, അതേസമയം നാടക കലാകാരൻ മുഹമ്മദ് പേരാമ്പ്രയുടെ ജീവിതകഥയിൽ ചിത്രീകരിച്ചിരിക്കുന്നതുപോലെ, സ്കൂൾ യൂണിഫോമുകൾ വാങ്ങാൻ പോലും പ്രാദേശിക ജനത പാടുപെട്ടു.

അതുപോലെ, ഇന്ന് ആ കുടുംബങ്ങളുടെ പിൻഗാമികളും 'അവരുടെ ജാതി'യും ഇപ്പോഴും അവരുടെ ബന്ധുക്കൾ നിയന്ത്രിക്കുന്ന സ്കൂളുകളിൽ നിന്ന് പ്രയോജനം നേടുന്നു, അവിടെ മറ്റുള്ളവരുടെ അധ്വാനത്താൽ ധനസഹായം ലഭിക്കുന്ന അധ്യാപന സ്ഥാനങ്ങൾ അവരുടെ സ്വന്തം ജാതി തന്നെ കുത്തകയാക്കുന്നു. സ്കൂളിൽ അച്ചടക്കം ഇല്ലെന്ന് റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യപ്പെടുന്നു, ഓട്ടോറിക്ഷ ഡ്രൈവർമാരുടെയും ദിവസ വേതന തൊഴിലാളികളുടെയും പോലുള്ള ദരിദ്ര കുടുംബങ്ങളിലെ കുട്ടികൾക്ക് "സ്കൂൾ രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ" പേരിൽ പോരാടാൻ ഇത് അനുവദിക്കുന്നു, ഈ അധ്യാപകർ ഒരിക്കലും സ്വന്തം കുട്ടികളെ അതിൽ ഏർപ്പെടാൻ അനുവദിക്കില്ല. ഇന്ത്യ ഇപ്പോഴും പാശ്ചാത്യ ജനാധിപത്യ രാജ്യങ്ങളുടെ ഭരണത്തിൻ കീഴിലാണ് ഭരിക്കപ്പെടുന്നത്, അവരുടെ നേതാക്കളും തന്ത്രജ്ഞരും അത്തരം ശ്രദ്ധ വ്യതിചലനങ്ങളിൽ നിന്ന് മുക്തമായ സ്ഥാപനങ്ങളിൽ വിദ്യാഭ്യാസം നേടിയവരാണ്.

ഇതേ അധ്യാപകർ "സ്വാതന്ത്ര്യം", "ജനാധിപത്യം", "പ്രകൃതിവാദ ആശയങ്ങൾ" എന്നിവയുടെ പേരിൽ ഈ രീതികളെ ന്യായീകരിക്കുന്നു, എന്നിരുന്നാലും ഒരേ സ്ഥാപനത്തിൽ പഠിക്കുന്ന സ്വന്തം കുട്ടികളെ പങ്കെടുക്കാൻ അവർ ഒരിക്കലും പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്നില്ല. അവരുടെ കുട്ടികൾ അഭിമാനകരമായ ഗവേഷണ സ്ഥാപനങ്ങളിലേക്കും മെഡിക്കൽ കോളേജുകളിലേക്കും പോകുന്നു, അതേസമയം ദരിദ്രരുടെ കുട്ടികൾ അതേ ദാരിദ്ര്യ ചക്രത്തിൽ കുടുങ്ങിക്കിടക്കുന്നു.

 ജനസംഖ്യ 

 ഗതാഗതം 
കോഴിക്കോട് നിന്നും പാവങ്ങാട്- അത്തോളി- ഉള്ളിയേരി വഴി കുറ്റ്യാടി യിലൂടെ വയനാട്ടിലെ മാനന്തവാടിയിലേക്ക് പോകുന്ന സംസ്ഥാനപാത 48 പേരാമ്പ്ര വഴിയാണ്‌ കടന്നുപോകുന്നത്. ഇവിടെ നിന്നും വടകര,കൊയിലാണ്ടി, മാനന്തവാടി, കുറ്റ്യാടി, കോഴിക്കോട്,താമരശ്ശേരി, [തലശ്ശേരി], [ കൂരാച്ചുണ്ട്], തുടങ്ങിയ സ്ഥലങ്ങളിലേക്ക് ബസ്സ് സർവ്വീസുണ്ട്.

 വിനോദ സഞ്ചാരം 
കോഴിക്കോട് ജില്ലയിലെ പ്രധാന വിനോദസഞ്ചാരകേന്ദ്രമായ പെരുവണ്ണാമുഴി അണക്കെട്ട് (കുറ്റ്യാടി അണക്കെട്ട്) പേരാമ്പ്ര നിന്ന് 13.6 കി.മീ. അകലെയാണ്‌. പെരുവണ്ണാമൂഴി പോലെ തന്നെ പ്രാധാന്യം അര്ഹിക്കുന്ന മറ്റു രണ്ടു വിനോദ സഞ്ചാര കേന്ദ്രങ്ങൾ ആണ് കക്കയവും ജാനകിക്കാടും. പേരാമ്പ്രയിൽ നിന്ന് ചെമ്പ്ര, കൂരാച്ചുണ്ട് വഴി 23 കിലൊമീറ്റെർ സഞ്ചരിച്ചാൽ മലബാറിന്റെ ഗവി എന്ന് വിളിപ്പേരുള്ള കക്കയത്ത് എത്താം.അവിടെ വിനോദ സഞ്ചാര വകുപ്പിന്റെയും ഫോറെസ്റ്റ് ഡിപാര്ട്ട്മെന്റിന്റെയും സഹായത്തോടെ ട്രക്കിങ്ങിനും മറ്റും സൗകര്യം ഒരുക്കിയിട്ടുണ്ട്. മലബാറിലെ ഏറ്റവും വലിയ അണക്കെട്ടായ കക്കയം ഡാം വൈദ്യുതി ഉത്പാദനത്തിനു വേണ്ടി ആണ് നിർമിച്ചിട്ടുള്ളത്. ഇതിനോട് അടുത്തായിട്ടാണ് വയനാട്ടിലെ ബാണാസുര സാഗർ അണക്കെട്ടും പെരുവെണ്ണാമൂഴി അണക്കെട്ടും സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നത്. പേരാമ്പ്രയിൽ നിന്ന് കുറ്റ്യാടിയിലേക്ക് പോകും വഴി കടിയങ്ങാട് നിന്ന് 7 കിലോമീറ്റർ സഞ്ചരിച്ചാൽ പെരുവെണ്ണാമൂഴി അണക്കെട്ടിൽ എത്താം, കക്കയത് (കുറ്റ്യാടി ജലവൈദ്യുത പദ്ധതി) വൈദ്യുതി ഉത്‌പാദനത്തിന് ശേഷം ഉള്ള വെള്ളം ഈ അണക്കെട്ടിൽ ആണ് എത്തിച്ചേരുന്നത്.ഇതിന്റെ വ്യാപ്തി പേരാമ്പ്ര എസ്റ്റേറ്റ്‌ വരെ പരന്നു കിടക്കുന്നു. കുറ്റ്യാടി പുഴയിലാണ് കക്കയം ഡാമും പെരുവണ്ണാമൂഴി ഡാമും സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നത്. കക്കയം ഡാം സൈറ്റ് നോട്‌ അടുത്ത് തന്നെ ആയിട്ടാണ് വന്യജീവി സങ്കേതം, പാർക്ക് എന്നിവ സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നത്. ഇവിടെ നിന്നാണ് കോഴിക്കോട് ജില്ലയിലെ ഏറ്റവും വലിയ കുടിവെള്ള പദ്ധതി ആയ ജപ്പാൻ കുടിവെള്ള പദ്ധതി ആരംഭിക്കുന്നത്. ഇതിനോട് വളരെ അടുത്ത തന്നെ ആയിട്ടാണ് ജാനകിക്കാട് ഇകോ ടൂറിസം സെന്റെരും സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നത്.പേരാമ്പ്രയിൽ നിന്നും കൂരാച്ചുണ്ട് വഴി 17 കിലോ മീറ്റർ സഞ്ചരിച്ചാൽ തോണിക്കടവ്, കരിയാത്തും പാറ എന്നിവിടങ്ങളിൽ എളുപ്പത്തിൽ എത്താം

 വിദ്യാഭ്യാസ സ്ഥാപനങ്ങൾ 
സി.കെ.ജി. ഗവണ്മെന്റ് കോളേജ് പേരാമ്പ്ര

പേരാമ്പ്ര ഹയർസെക്കന്ററി സ്കൂൾ

നൊച്ചാട് ഹയർസെക്കന്ററി സ്കൂൾ

സെന്റ് മീരാസ് പബ്ലിക് സ്കൂൾ കല്ലോട്

സിൽവർ ആർട്സ് & സയൻസ് കോളേജ്

ഡിഗ്നിറ്റി കോളേജ് ഓഫ് ആർട്സ് & സയൻസ്

കാലിക്കറ്റ് യൂണിവേഴ്സിറ്റി  റീജണൽ സെന്റർ പേരാമ്പ്ര

സെന്റ് ഫ്രാൻസിസ് ഹൈസ്കൂൾ പേരാമ്പ്ര

മോർസ്  കോളേജ് ഓഫ് ആർട്സ് & സയൻസ് ചെമ്പ്ര

സെന്റ് ജോർജ്ജ് ഹയർസെക്കന്ററി സ്കൂൾ കുളത്തുവയൽ

കാലിക്കറ്റ് യൂണിവേഴ്സിറ്റി ടീച്ചർ എജ്യുക്കേഷൻ സെന്റർ ചക്കിട്ടപ്പാറ

ജി. വി. എച്ച്. എസ്സ്. എസ്സ് കൂത്താളി

ഒലീവ് പബ്ലിക് സ്കൂൾ പേരാമ്പ്ര

എന്നിവയാണ് പ്രധാന വിദ്യാഭ്യാസ സ്ഥാപനങ്ങൾ

 അവലംബങ്ങൾ 

വർഗ്ഗം:കോഴിക്കോട് ജില്ലയിലെ ഗ്രാമങ്ങൾ