പ്രമേഹം

{{Infobox disease
| name          = പ്രമേഹം
| image         = Blue circle for diabetes.svg
| caption       = Universal blue circle symbol for diabetes.<ref>
ഡയബറ്റിസ് മെലിറ്റസ് (Diabetes Mellitus), മധുമേഹം  എന്നിങ്ങനെ  അറിയപ്പെടുന്ന പ്രമേഹം രക്തത്തിലെ പഞ്ചസാരയുടെ അളവ് സ്ഥിരമായി വർദ്ധിക്കുന്ന ഒരു കൂട്ടം ഉപാപചയ വൈകല്യങ്ങളുടെ ഒരു കൂട്ടമാണ്. പാൻക്രിയാസ് ആവശ്യത്തിന് ഇൻസുലിൻ ഹോർമോൺ ഉത്പാദിപ്പിക്കാത്തതോ ശരീരകോശങ്ങൾ ഇൻസുലിന്റെ ഫലങ്ങളോട് പ്രതികരിക്കാത്തതോ ആണ് പ്രമേഹത്തിന് കാരണം. സാധാരണക്കാർക്കിടയിൽ 'ഷുഗർ' അല്ലെങ്കിൽ ‘പഞ്ചസാരയുടെ അസുഖം’ എന്ന് പൊതുവേ അറിയപ്പെടുന്ന ഈ രോഗാവസ്ഥ ഇന്ന്‌  ചെറുപ്പക്കാർക്കിടയിൽ പോലും വളരെ വ്യാപകമാണ്. ഇത് ശരീരത്തിലെ ഒട്ടുമിക്ക അവയവങ്ങളുടെ പ്രവർത്തനങ്ങളെയും ബാധിക്കുന്ന ഒരു ഗുരുതരമായ രോഗമാണ്. വളരെക്കാലം നീണ്ടുനിൽക്കുന്ന  രക്തത്തിലെ ഉയർന്ന പഞ്ചസാരയുടെ അളവ് (ഹൈപ്പർ ഗ്ലൈസീമിയ) ആണ് പ്രമേഹം എന്ന അവസ്ഥ. ഇടയ്ക്കിടെയുള്ള മൂത്രമൊഴിക്കൽ, വർദ്ധിച്ച ദാഹവും വിശപ്പും, ക്ഷീണം, മധുരത്തോട് ആസക്തി, മുറിവുണങ്ങാൻ താമസം, ലൈംഗികശേഷിക്കുറവ്, ലൈംഗിക താല്പര്യക്കുറവ്  എന്നിവയാണ് പ്രധാന ലക്ഷണങ്ങൾ. ചികിത്സിച്ചില്ലെങ്കിൽ, പ്രമേഹം പല ആരോഗ്യ പ്രശ്‌നങ്ങൾക്കും കാരണമാകും. പ്രമേഹം പ്രതിവർഷം ഏകദേശം 4.2 ദശലക്ഷം മരണങ്ങൾക്ക് കാരണമാകുന്നു.  ചികിത്സിക്കാത്തതോ മോശമായി ചികിത്സിച്ചതോ ആയ പ്രമേഹം മൂലമാണ് 1.5 ദശലക്ഷം പേർ മരിക്കുന്നത്.   നിശിത സങ്കീർണതകളിൽ ഡയബറ്റിക് കീറ്റോഅസിഡോസിസ്, ഹൈപ്പറോസ്മോളാർ ഹൈപ്പർ ഗ്ലൈസെമിക് അവസ്ഥ, അല്ലെങ്കിൽ മരണം എന്നിവ ഉൾപ്പെടാം.  ഹൃദയ സംബന്ധമായ അസുഖം, ഹൃദയാഘാതം, പക്ഷാഘാതം, വിട്ടുമാറാത്ത വൃക്കരോഗം, കാലിലെ അൾസർ, ഞരമ്പുകൾക്ക് കേടുപാടുകൾ, ബുദ്ധി വൈകല്യം, കണ്ണുകൾക്ക് കേടുപാടുകൾ, കാഴ്ചക്കുറവ്, ഹോർമോൺ അസന്തുലിതാവസ്ഥ, ലിംഗ   ഉദ്ധാരണശേഷിക്കുറവ്, വേദനാജനകമായ ലൈംഗികബന്ധം, വന്ധ്യത എന്നിവ ഗുരുതരമായ ദീർഘകാല സങ്കീർണതകളിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു.

പാൻക്രിയാസ് വേണ്ടത്ര ഇൻസുലിൻ ഉൽപ്പാദിപ്പിക്കാത്തത് കൊണ്ടോ അല്ലെങ്കിൽ ശരീരത്തിലെ കോശങ്ങൾ ഉൽപ്പാദിപ്പിക്കുന്ന ഇൻസുലിനോട് ശരീരം ശരിയായി പ്രതികരിക്കാത്തത് കൊണ്ടോ ആണ്  പ്രമേഹം ഉണ്ടാകുന്നത്. ഇൻസുലിൻ ഒരു ഹോർമോണാണ്, ഇത് ഭക്ഷണത്തിൽ നിന്നുള്ള ഗ്ലൂക്കോസിനെ കോശങ്ങളിലേക്ക് ഊർജത്തിനായി ഉപയോഗിക്കുന്നതിന് സഹായിക്കുന്നു.

 തരം തിരിക്കൽ 
പ്രധാനമായും രണ്ടുതരം പ്രമേഹം ഉണ്ട്. മൂന്നാമത്തേ ഇനം  തന്നെ മാറുന്ന ഒരു അവസ്ഥയാണ്.
 ടൈപ്പ് 1 (Type 1) 
മുൻപ് ഈ അവസ്ഥക്ക് ഇൻസുലിനധിഷ്ടിതമല്ലാത്ത പ്രമേഹം (നോൺ ഇൻസുലിൻ ഡിപെൻഡൻറ്) എന്നാണ് അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്,  മറ്റൊരു  പേരു: ശൈശവ പ്രമേഹം, ഇൻസുലിൻ തീരെ കുറയുന്നു. ഐലെറ്റ്സിലെ ബീറ്റാ കോശങ്ങൾ നശിച്ചു പോകുകയോ പ്രവർത്തിക്കാതിരിക്കുമ്പോഴോ  ആണ് ഇതുണ്ടാകുന്നത്. പ്രായം സാധാരണയായി ഒരു ഘടകമല്ല. ഇൻസുലിൻ കുത്തിവയ്പ്പുകൾ ആണ് ചികിൽസ. .തരം 1 പ്രമേഹം ഒരു സ്വയം രോഗപ്രതിരോധ അവസ്ഥയാണ്, ഇവിടെ ശരീരത്തിന്റെ രോഗപ്രതിരോധ സംവിധാനം പാൻക്രിയാസിലെ ബീറ്റാ കോശങ്ങളെ (β-സെൽ) ആക്രമിക്കുകയും ഇൻസുലിൻ ഉത്പാദനം തടയുകയും ചെയ്യുന്നു. ഈ അവസ്ഥ സാധാരണയായി ജനനം മുതൽ ഉണ്ടാകുന്നു അല്ലെങ്കിൽ ജീവിതത്തിന്റെ ആദ്യഘട്ടത്തിൽ ഉണ്ടാകുന്നു . 

 ടൈപ്പ്  2 (Type 2) 
ശരീരം ഇൻസുലിനോട് പ്രതിരോധശേഷിയുള്ളതാകുമ്പോഴാണ് തരം 2 പ്രമേഹം ഉണ്ടാകുന്നത്, അതായത് കോശങ്ങൾ ഇൻസുലിനോട് ഫലപ്രദമായി പ്രതികരിക്കുന്നില്ല, അതിനാൽ, ഗ്ലൂക്കോസ്, കോശങ്ങൾ ആഗിരണം ചെയ്യുന്നതിന് പകരം രക്തപ്രവാഹത്തിൽ തന്നെ തുടരുന്നു.  കൂടാതെ, ജനിതക അവസ്ഥകൾ,  പാൻക്രിയാസിനെ ബാധിക്കുന്ന രോഗങ്ങൾ (പാൻക്രിയാറ്റൈറ്റിസ്  പോലുള്ളവ), അല്ലെങ്കിൽ ചില മരുന്നുകളുടെയും രാസവസ്തുക്കളുടെയും ഉപയോഗം ( ഗ്ലൂക്കോകോർട്ടിക്കോയിഡുകൾ , മറ്റ് മരുന്നുകൾ) , അവയവം മാറ്റിവയ്ക്കൽ,  മറ്റ് പ്രത്യേക കാരണങ്ങളാലും പ്രമേഹം ഉണ്ടാകാം. ശരാശരി 40 വയസ്സിനുമുകളിലുള്ളവരേയും ശരീരഭാരം കൂടിയവരേയും ബാധിക്കാവുന്ന പ്രമേഹരോഗാവസ്ഥയാണ് തരം 2 (Type II Diabetes). ഇൻസുലിൻ എന്ന ആന്ത:ഗ്രന്ഥിസ്രാവത്തിന്റെ ഉല്പാദനം ശരീരത്തിന്റെ മൊത്തം ആവശ്യത്തിനു വേണ്ടത്ര തികയാതിരിക്കുമ്പോൾ ഇത്തരം പ്രമേഹം വരാം.

പ്രമേഹരോഗികളായി രോഗനിർണയം നടത്തിയ ആളുകളുടെ എണ്ണം സമീപ ദശകങ്ങളിൽ കുത്തനെ വർദ്ധിച്ചു, 1990-ൽ 20 കോടിയിൽനിന്ന്   2022 ആകുമ്പോഴേക്കും 83 കോടിയായി .  മുതിർന്നവരിൽ ഏഴിൽ ഒരാളെ ഇത് ബാധിക്കുന്നു,  95%-ത്തിലധികം കേസുകളും തരം 2 പ്രമേഹമാണ് . 2045 ആകുമ്പോഴേക്കും 78.3 കോടിയായിരിക്കുമെന്ന മുൻ പ്രവചനങ്ങൾക്കപ്പുറം ഈ സംഖ്യകൾ ഇതിനകം ഉയർന്നിട്ടുണ്ട്.  താഴ്ന്ന, ഇടത്തരം വരുമാനമുള്ള രാജ്യങ്ങളിലാണ് രോഗത്തിന്റെ വ്യാപനം ഏറ്റവും നാടകീയമായി വർദ്ധിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നത്.  സ്ത്രീകളിലും പുരുഷന്മാരിലും നിരക്കുകൾ സമാനമാണ്, ആഗോളതലത്തിൽ മരണത്തിന്റെ ഏഴാമത്തെ പ്രധാന കാരണം പ്രമേഹമാണ്.  പ്രമേഹവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ആരോഗ്യ സംരക്ഷണത്തിനായുള്ള ആഗോള ചെലവ് പ്രതിവർഷം 760 ബില്യൺ യുഎസ് ഡോളറാണ്. 

 ലക്ഷണങ്ങൾ 
പ്രമേഹത്തിന്റെ പ്രധാന ലക്ഷണങ്ങളിൽ അമിതമായ ദാഹം, നിരന്തരം മൂത്രമൊഴിക്കൽ, കൂടുതൽ വിശപ്പ്, ആസൂത്രിതമല്ലാത്ത ശരീരഭാരക്കുറവ് എന്നിവ ഉൾപ്പെടുന്നു. ഇതിനുപുറമെ അലസത, കാഴ്ച മങ്ങൽ, മൂത്രത്തിലും ബീജത്തിലും മധുരഗന്ധം, കാൻഡിഡ അണുബാധ മൂലമുള്ള ജനനേന്ദ്രിയത്തിലെ ചൊറിച്ചിൽ തുടങ്ങിയ മറ്റ് ലക്ഷണങ്ങളും പ്രത്യക്ഷപ്പെടാം. രോഗബാധിതരിൽ പകുതിയോളം പേർക്ക് യാതൊരു ലക്ഷണങ്ങളും ഉണ്ടാകണമെന്നില്ല. ടൈപ്പ് 1 പ്രമേഹം പെട്ടെന്ന് പ്രത്യക്ഷമാകുമ്പോൾ, ടൈപ്പ് 2 പ്രമേഹം സാവധാനത്തിൽ വളരുന്ന രീതിയിലാണ് പ്രത്യക്ഷപ്പെടുക - പല വർഷങ്ങളോളം രോഗികൾക്ക് ലക്ഷണങ്ങളൊന്നും തന്നെ തോന്നിയെന്നു വരില്ല.

ഡയബറ്റിക് കീറ്റോഅസിഡോസിസ് എന്നത് പ്രധാനമായും ടൈപ്പ് 1 പ്രമേഹത്തിൽ സംഭവിക്കുന്ന ഒരു അത്യാഹിത അവസ്ഥയാണ്, എന്നാൽ ദീർഘകാലമായുള്ള ടൈപ്പ് 2 പ്രമേഹത്തിലും ഇത് സംഭവിക്കാം. ഇതിന്റെ ലക്ഷണങ്ങളിൽ ഓക്കാനം, ഛർദ്ദി, വയറുവേദന, ശ്വാസത്തിൽ അസെറ്റോൺ മണം, ആഴത്തിലുള്ള ശ്വാസോച്ഛ്വാസം, ഗുരുതരമായ സന്ദർഭങ്ങളിൽ ബോധക്ഷയം എന്നിവ ഉൾപ്പെടുന്നു. പ്രമേഹചികിത്സയിൽ ഉപയോഗിക്കുന്ന ഇൻസുലിൻ മൂലം ഹൈപ്പോഗ്ലൈസീമിയ (രക്തത്തിലെ പഞ്ചസാരക്കുറവ്) എന്ന സങ്കീർണത ഉണ്ടാകാം. നേരിയ ലക്ഷണങ്ങളായ വിയർപ്പ്, വിറയൽ, ഹൃദയമിടിപ്പ് മുതൽ ഗുരുതരമായ ബോധക്കേട് , ആശയക്കുഴപ്പം, അപസ്മാരം, കോമ, അപൂർവ്വമായി മരണം വരെ ഇതിന്റെ ഫലമായി ഉണ്ടാകാം. ആവർത്തിച്ചുള്ള ഹൈപ്പോഗ്ലൈസീമിയ ബുദ്ധിശക്തി കുറയാൻ തുടങ്ങുന്നതിനുമുമ്പ് ലക്ഷണങ്ങൾ പ്രത്യക്ഷപ്പെടാതെ പോകാനുള്ള സാധ്യത വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നു.

 പ്രമേഹത്തിന്റെ ദീർഘകാല സങ്കീർണതകൾ 
പ്രമേഹത്തിന്റെ പ്രധാന ദീർഘകാല സങ്കീർണതകൾ രക്തക്കുഴലുകൾക്ക് സംഭവിക്കുന്ന തകരാറുകളുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു - വലിയ രക്തക്കുഴലുകളിലും (മാക്രോവാസ്കുലർ) സൂക്ഷ്മമായ രക്തക്കുഴലുകളിലും (മൈക്രോവാസ്കുലർ). പ്രമേഹം ഹൃദ്രോഗസാധ്യത ഇരട്ടിയാക്കുന്നു, പ്രമേഹ രോഗികളിൽ ഏകദേശം 75% മരണങ്ങൾക്കും കാരണം കൊറോണറി ധമനികളിലെ രോഗങ്ങളാണ്. മസ്തിഷ്‌കാഘാതം (സ്ട്രോക്ക്), കൈകാലുകളിലെ പെരിഫറൽ ധമനികളുടെ രോഗങ്ങൾ എന്നിവയും വലിയ രക്തക്കുഴലുകളെ ബാധിക്കുന്ന മറ്റ് പ്രശ്നങ്ങളാണ്.

സൂക്ഷ്മ രക്തക്കുഴലുകളുടെ രോഗങ്ങൾ കണ്ണുകൾ, വൃക്കകൾ, നാഡികൾ എന്നിവയെ ബാധിക്കുന്നു. റെറ്റിനയ്ക്ക് സംഭവിക്കുന്ന തകരാറായ ഡയബറ്റിക് റെറ്റിനോപതി, ജോലി ചെയ്യുന്ന പ്രായത്തിലുള്ളവരിൽ അന്ധത ഉണ്ടാകാനുള്ള ഏറ്റവും സാധാരണമായ കാരണമാണ്. കണ്ണിൽ തിമിരവും ഗ്ലോക്കോമയും ഉണ്ടാകാനുള്ള സാധ്യതയും വർദ്ധിക്കുന്നു. പ്രമേഹരോഗികൾ വർഷത്തിൽ ഒരിക്കലെങ്കിലും നേത്രരോഗവിദഗ്ധരെ കാണേണ്ടത് അത്യാവശ്യമാണ്.

ഡയബറ്റിക് നെഫ്രോപതി വിട്ടുമാറാത്ത വൃക്കരോഗത്തിന്റെ പ്രധാന കാരണമാണ്. അമേരിക്കയിൽ ഡയാലിസിസ് എടുക്കുന്നവരിൽ 50% ത്തിലധികം പേർക്കും പ്രമേഹം മൂലമുള്ള വൃക്കരോഗമാണുള്ളത്. ഡയബറ്റിക് ന്യൂറോപതി അഥവാ നാഡികൾക്കുണ്ടാകുന്ന തകരാറ് പലവിധത്തിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നു - സംവേദനക്ഷമത നഷ്ടപ്പെടൽ, നാഡീവേദന, ഓട്ടോണമിക് നാഡീവ്യൂഹത്തിന്റെ തകരാറുകൾ (നിൽക്കുമ്പോൾ രക്തസമ്മർദ്ദം കുറയൽ, വയറിളക്കം, ലൈംഗിക പ്രശ്നങ്ങൾ) എന്നിങ്ങനെ. വേദനാനുഭൂതി നഷ്ടപ്പെടുമ്പോൾ ആളുകൾ പരിക്കുകൾ അറിയാതെ പോകുന്നു, ഇത് പ്രമേഹപാദരോഗത്തിന്റെ പ്രശ്നങ്ങൾക്ക് (അൾസർ) കാരണമാകുന്നു - അപകടങ്ങളല്ലാതെ, കൈകാലുകൾ മുറിച്ചുമാറ്റേണ്ടിവരുന്നതിന്റെ ഏറ്റവും സാധാരണ കാരണം ഇതാണ്.

കേൾവിക്കുറവ് പ്രമേഹവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട മറ്റൊരു ദീർഘകാല സങ്കീർണതയാണ്. വിപുലമായ ഗവേഷണങ്ങളും അനേകം കേസുകളും അടിസ്ഥാനമാക്കി, ടൈപ്പ് 2 പ്രമേഹവും പിത്തസഞ്ചിയിലെ കല്ലും തമ്മിൽ നേരിട്ടുള്ള ബന്ധമുണ്ടെന്ന് കാണുന്നു. പ്രമേഹമില്ലാത്തവരെക്കാൾ പ്രമേഹ രോഗികൾക്ക് പിത്താശയക്കല്ല് ഉണ്ടാകാനുള്ള സാധ്യത കൂടുതലാണ്.

ബുദ്ധിശക്തി കുറയലും പ്രമേഹവും തമ്മിൽ ബന്ധമുണ്ട്. പഠനങ്ങൾ കാണിക്കുന്നത്,പ്രമേഹ രോഗികൾക്ക് ബുദ്ധിശക്തി കുറയാനുള്ള സാധ്യത കൂടുതലാണെന്നും, പ്രമേഹമില്ലാത്തവരെക്കാൾ വേഗത്തിൽ അവരുടെ ബുദ്ധിശക്തി കുറയുന്നുവെന്നുമാണ്. പ്രമേഹം ഡിമെൻഷ്യ (മറവിരോഗം) വരാനുള്ള സാധ്യത വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നു, എത്ര നേരത്തെ പ്രമേഹം കണ്ടുപിടിക്കപ്പെടുന്നുവോ അത്രയധികം ഈ അപകടസാധ്യത കൂടുതലാണ്. പ്രത്യേകിച്ച് ഇൻസുലിൻ ഉപയോഗിക്കുന്ന മുതിർന്നവരിൽ വീഴാനുള്ള സാധ്യതയും പ്രമേഹം വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നു.

 പ്രമേഹത്തിന്റെ ദോഷവശങ്ങൾ 
 ഹൃദയാഘാതത്തിന്റെയും പക്ഷാഘാതതിന്റെയും മുഖ്യമായ ഒരു കാരണം പ്രമേഹമാണ് (No:1 and 2 Killers).
 കാഴ്ച ശക്തി നഷ്ട്ടപ്പെടുന്നു. (Diabetic Retinopathy)
 കിഡ്നി തകരാർ ഉണ്ടാകുന്നത് മൂലം ഡയാലിസിസ് ആവശ്യമായി വരുന്നു. (would require dialysis in later stage)
 ഉണങ്ങാതെ പഴുക്കുന്ന മുറിവുകൾ
 സ്പർശനശേഷി നഷ്ടമാകുന്നു.
 കായികശേഷി നഷ്ട്ടപ്പെടുന്നു.
 അമിതമായ ക്ഷീണം അനുഭവപ്പെടുന്നു.
 വർധിച്ച വിശപ്പും ദാഹവും.
 ടെസ്റ്റോസ്റ്റിറോൺ, ഈസ്ട്രജൻ പോലെയുള്ള ഹോർമോണുകളുടെ ഉത്പാദനം കുറയ്ക്കുന്നു. 
 ലൈംഗികശേഷിയും താല്പര്യവും കുറയുന്നു.
 ലിംഗത്തിന്റെ അഗ്രചർമ്മം, യോനി, മൂത്രാശയം എന്നിവിടങ്ങളിൽ അണുബാധ.
 പ്രമേഹം പുരുഷന്മാരിലെ ബീജത്തിന്റെ രൂപഘടന, ബീജങ്ങളുടെ എണ്ണം, ബീജത്തിന്റെ അളവ്, ലിംഗ ഉദ്ധാരണം എന്നിവയെ ബാധിക്കുന്നു. ഉദ്ധാരണക്കുറവ് ഉണ്ടാകുന്നു. ചികിത്സ കൂടാതെ, ഇത് സ്ഥിരമായ വന്ധ്യതയിലേക്ക് നയിച്ചേക്കാം.
 സ്ത്രീകളിൽ വിട്ടുമാറാത്ത പ്രമേഹം പിസിഒഎസ്, പൊണ്ണത്തടി, അസാധാരണമായ ആർത്തവചക്രം, യോനീ വരൾച്ച, വേദനാജനകമായ ലൈംഗികബന്ധം ഉണ്ടാക്കുന്നതിനു പുറമേ സ്ത്രീകളുടെ പ്രത്യുത്പാദന ശേഷിയെ ബാധിക്കുന്നു.
 ഗർഭാവസ്ഥയിൽ- അധിക രക്തത്തിലെ പഞ്ചസാര ഗർഭാവസ്ഥയിലെ പ്രമേഹത്തിലേക്ക് നയിക്കുന്നു, ഇത് പ്രീക്ലാമ്പ്സിയ വികസിപ്പിക്കുന്നതിനുള്ള പ്രേരക ഘടകമാണ്.  സ്ത്രീകളിലെ പ്രമേഹം വികസിക്കുന്ന കുഞ്ഞിനെ ദോഷകരമായി ബാധിക്കുകയും, ജന്മനായുള്ള പ്രശ്നങ്ങളിലേക്ക് നയിക്കുകയും, ഒരുപക്ഷേ ഗർഭം അലസലിന് കാരണമാവുകയും ചെയ്യും.
+ടൈപ്പ് 1 ഉം ടൈപ്പ് 2 ഉം പ്രമേഹത്തിന്റെ താരതമ്യം   സവിശേഷതടൈപ്പ് 1 പ്രമേഹംടൈപ്പ് 2 പ്രമേഹംആരംഭംപെട്ടെന്ന്ക്രമേണ,അപകടം വിതയ്ക്കുന്ന രോഗം ആരംഭിക്കുന്ന പ്രായംഏത് പ്രായക്കാർക്കും; രോഗനിർണയത്തിലെ ശരാശരി പ്രായം 24 ആണ്. കൂടുതലും മുതിർന്നവരിൽശരീര വലിപ്പംമെലിഞ്ഞത് അല്ലെങ്കിൽ സാധാരണം പലപ്പോഴും പൊണ്ണത്തടികീറ്റോഅസിഡോസിസ്സാധാരണംഅപൂർവ്വംഓട്ടോആന്റിബോഡികൾസാധാരണയായി കാണപ്പെടുന്നത്ഇല്ല എൻഡോജീനസ് ഇൻസുലിൻകുറവ് അല്ലെങ്കിൽ ഇല്ലസാധാരണ, കുറഞ്ഞു അല്ലെങ്കിൽ വർദ്ധിച്ചുപാരമ്പര്യം 0.69 മുതൽ 0.88 വരെ 0.47 മുതൽ 0.77 വരെ വ്യാപനം
(പ്രായം മാനദണ്ഡമാക്കിയത്)1,000 പേർക്ക് 2 ~6% (പുരുഷന്മാർ), ~5% (സ്ത്രീകൾ)  
ലോകാരോഗ്യ സംഘടന പ്രമേഹത്തെ ആറ് വിഭാഗങ്ങളായി തരംതിരിച്ചിട്ടുണ്ട് : 

 ടൈപ്പ് 1 പ്രമേഹം
 ടൈപ്പ് 2 പ്രമേഹം
 പ്രമേഹത്തിന്റെ സങ്കര രൂപങ്ങൾ ( സാവധാനത്തിൽ വികസിക്കുന്ന, രോഗപ്രതിരോധശേഷിയുള്ള മുതിർന്നവരുടെ പ്രമേഹം , കീറ്റോസിസ് സാധ്യതയുള്ള ടൈപ്പ് 2 പ്രമേഹം എന്നിവ ഉൾപ്പെടെ )
 ഗർഭാവസ്ഥയിൽ  ആദ്യമായി കണ്ടെത്തുന്ന പ്രമേഹം.
 മറ്റ് പ്രത്യേക തരങ്ങൾ
 തരംതിരിക്കാത്ത പ്രമേഹം
 ഒരിക്കൽ കരുതിയിരുന്നതിനേക്കാൾ കൂടുതൽ മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഒരു രോഗമാണ് പ്രമേഹം.  കൂടാതെ വ്യക്തികൾക്ക് വ്യത്യസ്ത പ്രമേഹരൂപങ്ങളുടെ സംയോജനം ഉണ്ടാകാം

 ടൈപ്പ് 1 പ്രമേഹം 
ടൈപ്പ് 1 പ്രമേഹം മൊത്തം പ്രമേഹ കേസുകളിൽ 5 മുതൽ 10% വരെ മാത്രമാണ്. 20 വയസ്സിനു താഴെയുള്ളവരിൽ കണ്ടുപിടിക്കപ്പെടുന്ന ഏറ്റവും സാധാരണമായ പ്രമേഹ തരമാണിത്. എങ്കിലും മുമ്പ് ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന "ജുവനൈൽ-ഓൺസെറ്റ് ഡയബറ്റിസ്" (കുട്ടികളുടെ പ്രമേഹം) എന്ന പേര് ഇപ്പോൾ ഉപയോഗിക്കാറില്ല, കാരണം പ്രായപൂർത്തിയായ ശേഷവും ഇത് വരാൻ സാധ്യതയുണ്ട്. ഇൻസുലിൻ ഉത്പാദിപ്പിക്കുന്ന പാൻക്രിയാസിലെ ബീറ്റാ കോശങ്ങൾ നശിക്കുന്നതാണ് ഈ രോഗത്തിന്റെ സവിശേഷത, ഇത് കടുത്ത ഇൻസുലിൻ കുറവിലേക്ക് നയിക്കുന്നു. ഇതിനെ രോഗപ്രതിരോധ സംവിധാനം മൂലമുണ്ടാകുന്നത് (ഇമ്യൂൺ-മീഡിയേറ്റഡ്) അല്ലെങ്കിൽ കാരണം അറിയാത്തത് (ഇഡിയോപതിക്) എന്നിങ്ങനെ തരം തിരിക്കാം.

ഭൂരിഭാഗം കേസുകളും രോഗപ്രതിരോധ സംവിധാനം മൂലമുണ്ടാകുന്നവയാണ്. ഇതിൽ ടി സെൽ (T-cell) എന്ന രോഗപ്രതിരോധ കോശങ്ങൾ സ്വന്തം ശരീരത്തിലെ ബീറ്റാ കോശങ്ങളെ  തെറ്റിദ്ധരിച്ച്  ആക്രമിക്കുകയും നശിപ്പിക്കുകയും      ചെയ്യുന്നു, ഇത് ഇൻസുലിൻ കുറവിലേക്ക് നയിക്കുന്നു. രോഗികൾക്ക് ഇൻസുലിൻ വളരെ കുറവായതിനാലും രക്തത്തിലെ പഞ്ചസാര കുറയുമ്പോൾ ശരീരം ശരിയായി പ്രതികരിക്കാത്തതിനാലും രക്തത്തിലെ പഞ്ചസാരയുടെ അളവ് ക്രമരഹിതവും പ്രവചിക്കാൻ പ്രയാസമുള്ളതുമായിരിക്കും.

ടൈപ്പ് 1 പ്രമേഹം ഭാഗികമായി പാരമ്പര്യമായി കിട്ടുന്നതാണ്. HLA ജീനുകൾ ഉൾപ്പെടെയുള്ള ഒന്നിലധികം ജീനുകൾ പ്രമേഹസാധ്യതയെ സ്വാധീനിക്കുന്നു. ജനിതകപരമായി സാധ്യതയുള്ളവരിൽ, വൈറൽ അണുബാധയോ ഭക്ഷണരീതിയോ പോലുള്ള ഒന്നോ അതിലധികമോ പാരിസ്ഥിതിക ഘടകങ്ങൾ പ്രമേഹം ഉണർത്തിയെടുക്കാം. പല വൈറസുകളും ഇതുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടെന്ന് കരുതുന്നുണ്ടെങ്കിലും മനുഷ്യരിൽ ഇത് തെളിയിക്കാൻ ഇതുവരെ ശക്തമായ തെളിവുകൾ ലഭ്യമല്ല.

ടൈപ്പ് 1 പ്രമേഹം ഏത് പ്രായത്തിലും വരാം, ഗണ്യമായ അളവിൽ പ്രായപൂർത്തിയായ ശേഷമാണ് ഇത് കണ്ടെത്തുന്നത്. മുതിർന്നവരിൽ ഉണ്ടാകുന്ന ടൈപ്പ് 1 പ്രമേഹത്തെ "ലേറ്റന്റ് ഓട്ടോഇമ്യൂൺ ഡയബറ്റിസ് ഓഫ് അഡൾട്ട്സ്" (LADA) എന്ന് വിളിക്കുന്നു. കുട്ടികളിൽ വരുന്നതിനേക്കാൾ സാവധാനത്തിലാണ് ഇത് മുതിർന്നവരിൽ വളരുന്നത്. ഈ വ്യത്യാസം കണക്കിലെടുത്ത് ചിലർ ഇതിനെ അനൗദ്യോഗികമായി "ടൈപ്പ് 1.5 പ്രമേഹം" എന്ന് വിളിക്കുന്നു. LADA ഉള്ള മുതിർന്നവരെ പലപ്പോഴും തുടക്കത്തിൽ പ്രായം നോക്കി തെറ്റായി ടൈപ്പ് 2 പ്രമേഹമെന്ന് രോഗനിർണയം നടത്താറുണ്ട്, യഥാർത്ഥ കാരണം പരിശോധിക്കാതെ. LADA ഉള്ളവരിൽ ടൈപ്പ് 1 പ്രമേഹക്കാരെക്കാൾ കൂടുതൽ ഇൻസുലിൻ ഉത്പാദനം ഉണ്ടാകുമെങ്കിലും ആരോഗ്യകരമായ രക്തത്തിലെ പഞ്ചസാര നിലനിർത്താൻ പര്യാപ്തമല്ല.

 ടൈപ്പ് 2 പ്രമേഹം 
ടൈപ്പ് 2 പ്രമേഹത്തിന്റെ സവിശേഷത ഇൻസുലിൻ പ്രതിരോധമാണ്, ഇത് താരതമ്യേന കുറഞ്ഞ ഇൻസുലിനുമായി  കൂടിച്ചേർന്നിരിക്കാം. ശരീര കോശങ്ങൾ ഇൻസുലിനോട് ശരിയായ രീതിയിൽ പ്രതികരിക്കാത്തത് ഇൻസുലിൻ റിസെപ്റ്ററുമായി ബന്ധപ്പെട്ടതാണെന്ന് വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നു. എന്നിരുന്നാലും, നിർദ്ദിഷ്ട പ്രശ്നങ്ങൾ എന്താണെന്ന് അറിയില്ല. അറിയപ്പെടുന്ന ഒരു പ്രത്യേക തകരാറ് മൂലമുള്ള പ്രമേഹ കേസുകൾ വേറിട്ട് തരം തിരിച്ചിരിക്കുന്നു. ടൈപ്പ് 2 പ്രമേഹം ഏറ്റവും സാധാരണമായ പ്രമേഹ രൂപമാണ്, ഇത് എല്ലാ പ്രമേഹ കേസുകളിൽ 95% വരും. ടൈപ്പ് 2 പ്രമേഹമുള്ള പലർക്കും പ്രമേഹത്തിന്റെ മാനദണ്ഡം പൂർണമായി കാണുന്നതിന് മുമ്പേ പ്രീഡയബറ്റീസിന്റെ തെളിവുകൾ കാണാം. പ്രീഡയബറ്റീസിൽ നിന്ന് പൂർണ്ണമായ ടൈപ്പ് 2 പ്രമേഹത്തിലേക്കുള്ള പുരോഗതി ജീവിതശൈലി മാറ്റങ്ങളിലൂടെയോ ഇൻസുലിൻ സംവേദനക്ഷമത മെച്ചപ്പെടുത്തുന്നതോ കരളിന്റെ ഗ്ലൂക്കോസ് ഉത്പാദനം കുറക്കുന്നതോ ആയ മരുന്നുകളിലൂടെയോ മന്ദഗതിയിലാക്കാനോ മാറ്റിമറിക്കാനോ കഴിയും.

ടൈപ്പ് 2 പ്രമേഹം പ്രധാനമായും ജീവിതശൈലി ഘടകങ്ങളും ജനിതകവും മൂലമാണ് ഉണ്ടാകുന്നത്. ടൈപ്പ് 2 പ്രമേഹത്തിന്റെ വികാസത്തിന് പ്രധാനപ്പെട്ട നിരവധി ജീവിതശൈലി ഘടകങ്ങൾ ഉണ്ട് .  അതിൽ അമിതവണ്ണം (ബോഡി മാസ് ഇൻഡക്‌സ് 30-ൽ കൂടുതൽ എന്ന നിർവചനം), ശാരീരിക പ്രവർത്തനങ്ങളുടെ അഭാവം, പാശ്ചാത്യ ഭക്ഷണശൈലി പോലെയുള്ള മോശം ഭക്ഷണക്രമം, മാനസിക സമ്മർദ്ദം എന്നിവ ഉൾപ്പെടുന്നു. അമിത ശരീരഭാരം ചൈനീസ്, ജാപ്പനീസ് വംശജരിൽ 30% കേസുകളുമായും, യൂറോപ്യൻ, ആഫ്രിക്കൻ വംശജരിൽ 60-80% കേസുകളുമായും,  ഇന്ത്യക്കാർക്കും പസഫിക് ദ്വീപ് നിവാസികൾക്കും 100% കേസുകളുമായും ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. അമിതവണ്ണം ഇല്ലാത്തവർക്ക് പോലും അരയ്ക്കും ഇടുപ്പിനുമുള്ള അനുപാതം ഉയർന്നതായിരിക്കാം.

പഞ്ചസാര കലർന്ന പാനീയങ്ങൾ പോലെയുള്ള ഭക്ഷണ ഘടകങ്ങൾ അപകടസാധ്യത വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നതുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഭക്ഷണത്തിലെ കൊഴുപ്പിന്റെ തരവും പ്രധാനമാണ്, പൂരിത കൊഴുപ്പും (സാച്ചുറേറ്റഡ് ഫാറ്റും) ട്രാൻസ് ഫാറ്റും അപകടസാധ്യത വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നു, പോളിഅൺസാച്ചുറേറ്റഡും മോണോഅൺസാച്ചുറേറ്റഡും കൊഴുപ്പ് അപകടസാധ്യത കുറയ്ക്കുന്നു.[വെളുത്ത അരി അമിതമായി കഴിക്കുന്നത് പ്രമേഹ സാധ്യത വർദ്ധിപ്പിക്കും, പ്രത്യേകിച്ച് ചൈനീസ്, ജാപ്പനീസ് ജനതയിൽ.

പീഡനം, അവഗണന, കുടുംബ പ്രശ്നങ്ങൾ എന്നിവ ഉൾപ്പെടുന്ന പ്രതികൂലമായ കുട്ടിക്കാല അനുഭവങ്ങൾ പിന്നീടുള്ള ജീവിതത്തിൽ ടൈപ്പ് 2 പ്രമേഹ സാധ്യത 32% വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നു, അവഗണനയ്ക്ക് ഏറ്റവും ശക്തമായ സ്വാധീനമുണ്ട്.

ആന്റിസൈക്കോട്ടിക് മരുന്നുകൾ (Psychiatry Medicines), SSRI, SNRI എന്നിവയുടെ പാർശ്വഫലങ്ങളും (പ്രത്യേകിച്ച് ഉപാപചയ തകരാറുകൾ , രക്തത്തിലെ കൊഴുപ്പിന്റെ അളവ് വ്യത്യാസങ്ങൾ, ശരീരഭാരം കൂടൽ) എന്നിവയും  അപകട ഘടകങ്ങളാണ്.

 ഗർഭകാല പ്രമേഹം (ജെസ്റ്റേഷണൽ ഡയബറ്റീസ്) 
ഗർഭകാല പ്രമേഹം പല കാര്യങ്ങളിലും ടൈപ്പ് 2 പ്രമേഹത്തോട് സാമ്യമുള്ളതാണ്. ഇതിൽ ശരീരത്തിൽ ആവശ്യത്തിന് ഇൻസുലിൻ ഉൽപാദിപ്പിക്കാത്തതും, ഉൽപാദിപ്പിക്കുന്ന ഇൻസുലിനോട് ശരീരം ശരിയായി പ്രതികരിക്കാത്തതും ചേർന്നതാണ്. എല്ലാ ഗർഭധാരണങ്ങളിലും ഏകദേശം 2-10% വരെ ഇത് സംഭവിക്കുന്നുണ്ട്. പ്രസവത്തിനു ശേഷം ഇത് മെച്ചപ്പെടുകയോ പൂർണ്ണമായും മാറിപ്പോകുകയോ ചെയ്യാം. എല്ലാ ഗർഭിണികളും 24-28 ആഴ്ചകൾക്കു ശേഷം പ്രമേഹ പരിശോധന നടത്തണമെന്നാണ് ശുപാർശ ചെയ്യുന്നു . രണ്ടാമത്തെയോ മൂന്നാമത്തെയോ ത്രൈമാസത്തിലാണ് ഇത് കൂടുതലായി കണ്ടെത്തപ്പെടുന്നത്, കാരണം ഈ സമയത്ത് ഇൻസുലിനെ പ്രതിരോധിക്കുന്ന  ഹോർമോണുകളുടെ അളവ് കൂടുന്നു.

എന്നാൽ പ്രസവത്തിനു ശേഷം, ഗർഭകാല പ്രമേഹം ഉണ്ടായിരുന്ന സ്ത്രീകളിൽ ഏകദേശം 5-10% പേർക്ക് ഭാവിയിൽ മറ്റൊരു തരം പ്രമേഹം ഉണ്ടെന്ന് കണ്ടെത്തുന്നു, അതിൽ ഏറ്റവും സാധാരണം ടൈപ്പ് 2 പ്രമേഹമാണ്. ഗർഭകാല പ്രമേഹം പൂർണ്ണമായി ചികിത്സിക്കാവുന്നതാണ്, എന്നാൽ ഗർഭകാലം മുഴുവൻ സൂക്ഷ്മമായ വൈദ്യനിരീക്ഷണം ആവശ്യമാണ്. ഭക്ഷണക്രമത്തിൽ മാറ്റം വരുത്തൽ, രക്തത്തിലെ ഗ്ലൂക്കോസ് അളവ് പതിവായി പരിശോധിക്കൽ, ചില സന്ദർഭങ്ങളിൽ ഇൻസുലിൻ എടുക്കൽ എന്നിവ ആവശ്യമായി  വരികയും ചെയ്യാം.

 അമ്മയ്ക്ക് ഉണ്ടാകാവുന്ന അപകടങ്ങൾ 
ഇത് താൽക്കാലികമായിരിക്കാമെങ്കിലും, ചികിത്സിക്കാത്ത ഗർഭകാല പ്രമേഹം ഗര്ഭസ്ഥശിശുവിന്റെയോ അമ്മയുടെയോ ആരോഗ്യത്തെ ദോഷകരമായി ബാധിക്കും.

കുഞ്ഞിന് ഉണ്ടാകാവുന്ന അപകടങ്ങൾ:

 വളരെ കൂടിയ ജനനഭാരം (മാക്രോസോമിയ)
 ഹൃദയത്തിലും കേന്ദ്ര നാഡീവ്യൂഹത്തിലും ജന്മനായുള്ള വൈകല്യങ്ങൾ
 എല്ലും പേശികളും ശരിയായി വികസിക്കാത്തത്
 ശ്വാസതടസ്സം: ഗര്ഭസ്ഥശിശുവിന്റെ രക്തത്തിൽ ഇൻസുലിൻ അളവ് കൂടുതലാകുമ്പോൾ, ശ്വാസകോശങ്ങളുടെ പ്രവർത്തനത്തിന് ആവശ്യമായ സർഫക്റ്റന്റ് ഉൽപാദനം കുറയുകയും, അതുവഴി കുഞ്ഞിന് ജനനശേഷം ശ്വാസതടസ്സം ഉണ്ടാകുകയും ചെയ്യാം
 ചുവന്ന രക്താണുക്കൾ നശിക്കുന്നതിന്റെ ഫലമായി രക്തത്തിൽ ബിലിറൂബിൻ അളവ് കൂടുതലാകൽ
 ഗുരുതരമായ സന്ദർഭങ്ങളിൽ, പ്രസവസമയത്തോ അതിനടുത്തോ കുഞ്ഞിന്റെ മരണം സംഭവിക്കാം. ഇത് സാധാരണയായി മറുപ്പിളളയിലെ (പ്ലാസന്റ) രക്തപ്രവാഹം മോശമായതിന്റെ ഫലമാണ്

 പ്രസവ സമയത്തെ പ്രത്യേക സംരക്ഷണം 
പ്ലാസന്റയുടെ   പ്രവർത്തനം കുറയുകയാണെങ്കിൽ, പ്രസവവേദന കൃത്രിമമായി ഉണ്ടാക്കേണ്ടി വന്നേക്കാം. കുഞ്ഞ് കൂടുതൽ വലുതായിരിക്കുകയാണെങ്കിൽ (മാക്രോസോമിയ), പ്രസവസമയത്ത് കുഞ്ഞിന്റെ തോളിൽ കുടുങ്ങൽ (ഷോൾഡർ ഡിസ്റ്റോഷ്യ) പോലുള്ള പരിക്കുകൾ ഉണ്ടാകാനുള്ള സാധ്യത കൂടുതലായിരിക്കും. കുഞ്ഞിന് കൂടുതൽ ബുദ്ധിമുട്ട് ഉണ്ടെങ്കിൽ സിസേറിയൻ ഓപ്പറേഷൻ ചെയ്യേണ്ടി വന്നേക്കാം.

 പ്രസവശേഷമുള്ള പരിചരണം 
ഗർഭകാല പ്രമേഹം ഉണ്ടായിരുന്ന സ്ത്രീകൾക്ക് ഭാവിയിൽ ടൈപ്പ് 2 പ്രമേഹം വരാനുള്ള സാധ്യത 10 മടങ്ങ് കൂടുതലാണ്. അതിനാൽ പ്രസവശേഷം ഭക്ഷണരീതിയിലും ജീവിതശൈലിയിലും മാറ്റം വരുത്തുകയും, ആവശ്യമെങ്കിൽ മരുന്നുകൾ കഴിക്കുകയും ചെയ്ത് പ്രമേഹം വരുന്നത് തടയുകയോ വൈകിപ്പിക്കുകയോ ചെയ്യാം.
 യുവപ്രായത്തിൽ തുടങ്ങുന്ന പ്രമേഹം (MODY) 
മെച്യൂരിറ്റി-ഓൺസെറ്റ് ഡയബറ്റീസ് ഓഫ് ദ യംഗ് (MODY) എന്നത് അപൂർവ്വമായി കാണുന്ന ഒരു തരം പാരമ്പര്യ പ്രമേഹമാണ്. ജീനുകളിലെ തകരാറ് കാരണം ഇൻസുലിൻ ഉൽപാദനത്തിൽ പ്രശ്നം ഉണ്ടാകുന്നതാണ് ഇതിന്റെ കാരണം. ഇത് മുൻതലമുറകളിൽ നിന്ന് പിൻതലമുറകളിലേക്ക് പകരുന്നതാണ്. മൂന്നു പ്രധാന തരം പ്രമേഹങ്ങളെ അപേക്ഷിച്ച് ഇത് വളരെ അപൂർവ്വമാണ്, എല്ലാ പ്രമേഹ കേസുകളിലും 1-2% മാത്രമാണ് MODY.

ജീനിലെ തകരാറ് എങ്ങനെയുള്ളതാണ് എന്നതിനെ ആശ്രയിച്ച്, രോഗം തുടങ്ങുന്ന പ്രായവും തീവ്രതയും വ്യത്യാസപ്പെടും. കുറഞ്ഞത് 14 ഉപവിഭാഗങ്ങളെങ്കിലും MODY-ക്കുണ്ട്. MODY ഉള്ള പലർക്കും ഇൻസുലിൻ എടുക്കാതെ തന്നെ ഇത് നിയന്ത്രിക്കാൻ സാധിക്കും.
 പോഷകാഹാര കുറവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പ്രമേഹം (ടൈപ്പ് 5) 
പോഷകാഹാരക്കുറവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പ്രമേഹം, ടൈപ്പ് 5 പ്രമേഹം എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു. ടൈപ്പ് 1 പ്രമേഹം പോലെ ഇതിലും ഇൻസുലിൻ ഉൽപാദനം കുറയുന്നു, എന്നാൽ ഇത് പ്രധാനമായും പോഷകാഹാരക്കുറവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടതാണ്, പാൻക്രിയാസിലെ ബീറ്റാ കോശങ്ങൾക്ക് സ്വയം രോഗപ്രതിരോധ ശേഷി മൂലമുള്ള നാശം സംഭവിക്കുന്നതല്ല.

ടൈപ്പ് 1 പ്രമേഹത്തിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി, ടൈപ്പ് 5 പ്രമേഹമുള്ള രോഗികൾക്ക് മൂത്രത്തിൽ കീറ്റോണുകൾ കാണപ്പെടുകയോ കെറ്റോസിസ് സംഭവിക്കുകയോ ചെയ്യില്ല. ലോകാരോഗ്യ സംഘടന 1999-ൽ പുതിയ വർഗ്ഗീകരണം കൊണ്ടുവന്നപ്പോൾ ഈ രോഗനിർണയ വിഭാഗം (ICD-10 കോഡ് E12) ഉപേക്ഷിച്ചു.

 മറ്റു പ്രമേഹാവസ്ഥകൾ 

 പ്രി-ഡയബെറ്റിസ് (Pre-Diabetes) IGT -Impaired Glucose Tolerance 
ചില ആളുകളിൽ തുടക്കത്തിൽ രക്തത്തിലെ പഞ്ചസാരാ സാധാരണ അളവിൽ നിന്നും കൂടി പക്ഷെ പ്രമേഹത്തിന്റെ അളവിലേക്ക് എത്താതെ നിൽക്കും. ഈ അവസ്ഥയെ Pre-Diabetes or IGT  എന്ന് വിളിക്കുന്നു..ഇത്തരം ആളുകൾ ഭക്ഷണത്തിലും വ്യായാമത്തിലും ശ്രദ്ധിച്ചാൽ സാധാരണ നിലയിലേക്ക് തിരിച്ചു പോകാൻ കഴിയുന്നതാണ് .

 ഉപോത്ഭവപ്രമേഹം (Secondary diabetes) 
ആഗ്നേയഗ്രന്ഥിയുടെ വീക്കം, ചില പ്രത്യേക മരുന്നുകളുടെ ഉപയോഗം ( ഉദാ: ഡ്യെയുറെറ്റിക്സ് (diuretics), സ്റ്റിറോയ്ഡുകൾ (Steroids)തുടങ്ങിയവ എന്നിവ മൂലം പ്രമേഹാവസ്ഥ ഉണ്ടാകാം. ഇത്തരം പ്രമേഹത്തെ ഉപോത്ഭവപ്രമേഹം (സെക്കൻഡറി ഡയബെറ്റിസ്) എന്നറിയപ്പെടുന്നു.

 ഇൻസുലിൻ പ്രതിരോധം (Insulin Resistance) 
ചില പ്രമേഹ കേസുകളിൽ, ശരീരത്തിലെ കോശങ്ങളിലെ റിസെപ്റ്ററുകൾ (സ്വീകരണ കേന്ദ്രങ്ങൾ) ഇൻസുലിനോട് പ്രതികരിക്കാതെ വരുന്നു. ഇൻസുലിന്റെ അളവ് സാധാരണ നിലയിൽ തന്നെ ഉണ്ടായിരിക്കുമ്പോഴും ഇത് സംഭവിക്കാം. ഇതാണ് ഇതിനെ ടൈപ്പ് 2 പ്രമേഹത്തിൽ നിന്ന് വേർതിരിക്കുന്നത്. ഈ തരം പ്രമേഹം വളരെ അപൂർവ്വമായി മാത്രമേ കാണപ്പെടുന്നുള്ളൂ.

 ജനിതക മാറ്റങ്ങൾ  (Genetic Mutations) 
ജീനുകളിലെ മാറ്റങ്ങൾ (ഓട്ടോസോമൽ അല്ലെങ്കിൽ മൈറ്റോകോൺഡ്രിയൽ) പാൻക്രിയാസിലെ ബീറ്റാ കോശങ്ങളുടെ പ്രവർത്തനത്തിൽ തകരാറുകൾ ഉണ്ടാക്കാം. ചില സന്ദർഭങ്ങളിൽ ഇൻസുലിന്റെ അസാധാരണമായ പ്രവർത്തനവും ജനിതകപരമായി നിർണ്ണയിക്കപ്പെട്ടതാകാം.

 പാൻക്രിയാസിന്റെ നാശം 
പാൻക്രിയാസിന് വിപുലമായ നാശം ഉണ്ടാക്കുന്ന ഏതൊരു രോഗവും പ്രമേഹത്തിലേക്ക് നയിച്ചേക്കാം. ഉദാഹരണങ്ങൾ:

 ദീർഘകാല പാൻക്രിയാറ്റിസ് (പാൻക്രിയാസിന്റെ വീക്കം)
 സിസ്റ്റിക് ഫൈബ്രോസിസ്

 ഹോർമോൺ അസന്തുലിതാവസ്ഥ 
ഇൻസുലിനെ എതിർക്കുന്ന ഹോർമോണുകൾ അമിതമായി സ്രവിക്കുന്നതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട രോഗങ്ങൾ പ്രമേഹത്തിന് കാരണമാകാം. സാധാരണയായി, അധിക ഹോർമോൺ നീക്കം ചെയ്തുകഴിഞ്ഞാൽ ഈ പ്രമേഹം മാറിപ്പോകും.

 മരുന്നുകളും വിഷവസ്തുക്കളും 
ഇൻസുലിൻ സ്രവണം കുറയ്ക്കുന്ന മരുന്നുകൾ: പല മരുന്നുകളും ഇൻസുലിൻ സ്രവണത്തെ തടസ്സപ്പെടുത്തുന്നു.

പാൻക്രിയാസിന് നാശം വരുത്തുന്ന വിഷവസ്തുക്കൾ: ചില വിഷവസ്തുക്കൾ പാൻക്രിയാസിലെ ബീറ്റാ കോശങ്ങളെ നശിപ്പിക്കുന്നു.

മരുന്നുകളിൽ നിന്നും ഇൻസുലിൻ പ്രതിരോധം വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നവ: മറ്റു ചിലത് ഇൻസുലിൻ പ്രതിരോധം വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നു. പ്രത്യേകിച്ച് ഗ്ലൂക്കോകോർട്ടിക്കോയിഡുകൾ (സ്റ്റിറോയിഡ് മരുന്നുകൾ) "സ്റ്റിറോയിഡ് ഡയബറ്റീസ്" ഉണ്ടാക്കാം.

 ഇരട്ട പ്രമേഹം (Double Diabetes) 
ആളുകൾക്ക് ഉണ്ടാകാവുന്ന മറ്റൊരു തരം പ്രമേഹമാണ് ഇരട്ട പ്രമേഹം. ടൈപ്പ് 1 പ്രമേഹമുള്ള ഒരാൾക്ക് ഇൻസുലിൻ പ്രതിരോധം വികസിക്കുമ്പോഴാണ് ഇത് സംഭവിക്കുന്നത്. ഇൻസുലിൻ പ്രതിരോധം എന്നത് ടൈപ്പ് 2 പ്രമേഹത്തിന്റെ പ്രധാന സ്വഭാവമാണ്. അല്ലെങ്കിൽ ടൈപ്പ് 2 പ്രമേഹത്തിന്റെ കുടുംബ ചരിത്രം ഉള്ളവരിലും ഇത് കാണപ്പെടാം.

ഇത് ആദ്യമായി കണ്ടെത്തിയത് 1990 അല്ലെങ്കിൽ 1991-ലാണ്.

പ്രമേഹ സാധ്യത വർദ്ധിപ്പിക്കുന്ന വൈകല്യങ്ങളുടെ ഒരു പട്ടിക താഴെ കൊടുക്കുന്നു: 

1. ബീറ്റ സെല്ലുകളുടെ പ്രവർത്തനത്തിലെ ജനിതക ദോഷങ്ങൾ (Genetic defects of β-cell function):

 മൈറ്റോകോൺഡ്രിയൽ ഡിഎൻഎയിലെ (Mitochondrial DNA) മാറ്റങ്ങൾ – ഇത്തരത്തിലുള്ള മാറ്റങ്ങൾ ഇൻസുലിൻ ഉത്പാദനം ദോഷകരമാക്കാം.

2. ഇൻസുലിൻ നിർമ്മാണത്തിലും പ്രവർത്തനത്തിലും ജനിതക തകരാറുകൾ (Genetic defects in insulin processing or action):

 പ്രോഇൻസുലിൻ (Proinsulin) നന്നായി ഇൻസുലിനായി മാറാതിരിക്കുക.
 ഇൻസുലിൻ ജീൻ ജനിതക മാറ്റം  (Insulin gene mutations) – ഇൻസുലിന്റെ ഘടനയിലും പ്രവർത്തനത്തിലും മാറ്റംവരുത്തുന്നത് .
 ഇൻസുലിൻ റിസപ്റ്റർ ജനിതക മാറ്റം (Insulin receptor mutations) – ശരീരം ഇൻസുലിന് ശരിയായ പ്രതികരണം കാണിക്കാതിരിക്കാൻ ഇത് കാരണമായേക്കാം.

3. എക്സോക്രൈൻ പാൻക്രിയാസ് സംബന്ധമായ രോഗങ്ങൾ (Exocrine pancreatic defects):

 ക്രോണിക് പാൻക്രിയാറ്റൈറ്റിസ് (Chronic pancreatitis) – ആഗ്നേയഗ്രന്ധിയിലെ (Pancreas)   ദീർഘകാല അപാകത.
 പാൻക്രിയാറ്റക്ടമി (Pancreatectomy) – ആഗ്നേയഗ്രന്ധിയുടെ ഭാഗം നീക്കം ചെയ്താൽ ഇൻസുലിൻ ഉൽപ്പാദനം കുറയാം.
 പാൻക്രിയാറ്റിക് ന്യൂപ്ലാസിയ (Pancreatic neoplasia) –ആഗ്നേയഗ്രന്ധിയിലെ  കാൻസർ പോലെയുള്ള വളർച്ചകൾ.
 സിസ്റ്റിക് ഫൈബ്രോസിസ് (Cystic fibrosis) – മറ്റൊരു ജങ്ങ്ഷൻ രോഗം, ആഗ്നേയഗ്രന്ധി ദോഷകരമാക്കുന്നു.
 ഹീമോക്രോമാറ്റോസിസ് (Hemochromatosis) – ശരീരത്തിൽ അധികമായി ഇരുമ്പ് ശേഖരണത്താൽ ഉണ്ടാകുന്ന രോഗം.
 ഫൈബ്രോകാൽക്കുലസ് പാൻക്രിയോപതി (Fibrocalculous pancreatopathy) – ആഗ്നേയഗ്രന്ധിയിൽ  കാൽസ്യം അടിഞ്ഞ് ദോഷകരമാകുന്ന രോഗം.

4. എൻഡോക്രൈൻ രോഗങ്ങൾ (Endocrinopathies):

 വളർച്ചാ ഹോർമോൺ കൂടുതലായിരിക്കുമ്പോളുള്ള അക്രോമെഗാലി (Acromegaly)
 കുഷിംഗ് സിൻഡ്രോം (Cushing syndrome) – സ്റ്റിറോയിഡ് ഹോർമോൺ അധികമുള്ള അവസ്ഥ.
 ഹൈപ്പർതൈറോയിഡിസം (Hyperthyroidism) – തൈറോയിഡ് ഹോർമോൺ കൂടുതലായായ അവസ്ഥ.
 ഹൈപ്പോതൈറോയിഡിസം (Hypothyroidism) – തൈറോയിഡ് ഹോർമോൺ കുറവായാവസ്ഥ.
 ഫിയോക്രോമസൈറ്റോമ (Pheochromocytoma) – അട്രിനൽ ഗ്രന്ഥിയിലുണ്ടാകുന്ന മുഴ (ട്യൂമർ.)
 ഗ്ലൂകഗോണോമ (Glucagonoma) – ഗ്ലൂകഗോൺ ഹോർമോൺ അധികമുള്ള അവസ്ഥ.

5. രോഗബാധകൾ (Infections):

 സൈറ്റോമെഗലോവൈറസ് (Cytomegalovirus) രോഗം.
 കോക്സാക്കിയ വൈറസ് ബി (Coxsackievirus B) രോഗം.

6. മരുന്നുകൾ (Drugs):

 ഗ്ലൂക്കോകോർട്ടിക്കോയിഡുകൾ (Glucocorticoids) – സ്റ്റിറോയിഡ് വിഭാഗം മരുന്നുകൾ.
 തൈറോയിഡ് ഹോർമോൺ (Thyroid hormone) മാർഗണങ്ങൾ.
 ബീറ്റ ആഡ്രനർജിക് ആഗോണിസ്റ്റുകൾ (β-adrenergic agonists) – ചില ശ്വാസകോശ സംബന്ധമായ ചികിത്സക്ക് ഉപയോഗിക്കുന്നു.
 സ്റ്റാറ്റിനുകൾ (Statins) – കൊളസ്റ്റ്രോൾ കുറയ്ക്കുന്ന മരുന്നുകൾ, മധുമേഹസാധ്യത അല്പം വർധിപ്പിക്കാം.

ഈ ഘടകങ്ങൾ ഓരോന്നും ശരീരത്തിൽ ഇൻസുലിൻ ഉൽപ്പാദനം കുറയുന്നതിലൂടെയോ ഇൻസുലിനിന്റെ പ്രവർത്തനത്തെ തടസ്സപ്പെടുത്തുന്നതിലൂടെയോ മധുമേഹം ഉണ്ടാകാനുള്ള സാധ്യത വർധിപ്പിക്കുന്നു.

 അനൗദ്യോഗികം 
അൽഷിമേഴ്‌സ് രോഗം മൂലമുണ്ടാകുന്ന തലച്ചോറിലെ ഇൻസുലിൻ പ്രതിരോധത്തെ ചില ഗവേഷകർ ടൈപ്പ് 3 പ്രമേഹം എന്ന് വിളിച്ചിട്ടുണ്ട് , എന്നിരുന്നാലും ടൈപ്പ് 3 എന്ന് തരംതിരിച്ചിരിക്കുന്ന മറ്റ് തരങ്ങളുമായി ആശയക്കുഴപ്പം ഒഴിവാക്കാൻ ചിലർ ഈ ലേബൽ ഉപയോഗിക്കുന്നില്ല .  എലികളിലെ പ്രായവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഇൻസുലിൻ പ്രതിരോധത്തെ വിവരിക്കാൻ "ടൈപ്പ് 4 പ്രമേഹം"എന്ന്  ഉപയോഗിച്ചിട്ടുണ്ട്. ആരോഗ്യ സംരക്ഷണത്തിൽ ഈ പദങ്ങളൊന്നും സാധാരണയായി ഉപയോഗിക്കാറില്ല

 രോഗശാരീരിക ശാസ്ത്രം (Pathophysiology) 

 ഇൻസുലിന്റെ പ്രധാന പങ്ക് 
ഇൻസുലിൻ എന്നത് രക്തത്തിൽ നിന്ന് ശരീരത്തിലെ മിക്ക കോശങ്ങളിലേക്കും ഗ്ലൂക്കോസ് (പഞ്ചസാര) എടുക്കുന്നത് നിയന്ത്രിക്കുന്ന പ്രധാന ഹോർമോണാണ്. പ്രത്യേകിച്ച് കരൾ, കൊഴുപ്പ് കലകൾ, പേശികൾ എന്നിവയിലേക്ക്. അതിനാൽ, ഇൻസുലിന്റെ കുറവോ അതിന്റെ റിസെപ്റ്ററുകളുടെ (സ്വീകരണ കേന്ദ്രങ്ങളുടെ) സംവേദനക്ഷമത കുറയുന്നതോ എല്ലാ തരം പ്രമേഹങ്ങളിലും പ്രധാന പങ്ക് വഹിക്കുന്നു.
 രോഗനിർണയം 
ഡയബറ്റീസ് (Diabetes mellitus)﻿ എന്നത് രക്തത്തിലെ ഗ്ലൂക്കോസ് (പഞ്ചസാര) അളവ് പരിശോധിക്കുന്ന രക്തപരിശോധനയിലൂടെ കണ്ടെത്തുന്നു. ഈ രോഗനിർണ്ണയം താഴെ പറയുന്ന ഏതെങ്കിലും ഒരടിസ്ഥാനത്തിലായിരിയ്ക്കും  

.രക്തത്തിലെ ഫാസ്റ്റിംഗ് പ്ലാസ്മ ഗ്ലൂക്കോസ് (FPG) അളവ് 7.0 mmol/L (126 mg/dL) അല്ലെങ്കിൽ അതിലധികം ആയാൽ.

 ഈ ടെസ്റ്റിനായി രോഗി 8 മണിക്കൂറിലധികം ഉപവസിച്ചശേഷം, സാധാരണയായി രാവിലെ, രക്തം എടുക്കുന്നു.

 ഓറൽ ഗ്ലൂക്കോസ് ടോളറൻസ് ടെസ്റ്റ് (OGTT) — 75 ഗ്രാം ഗ്ലൂക്കോസ് കഴിച്ച്  രണ്ടുമണിക്കൂറിനുശേഷം രക്തത്തിലെ ഗ്ലൂക്കോസ് ≥ 11.1 mmol/L (200 mg/dL) ആയാൽ.
 ഉപവാസത്തിലോ അല്ലാതെയോ ഉയർന്ന രക്തത്തിലെ പഞ്ചസാരയുടെയും പ്ലാസ്മ ഗ്ലൂക്കോസിന്റെയും ലക്ഷണങ്ങൾ ≥ 11.1 mmol/L (200 mg/dL)
 ഗ്ലൈകേറ്റഡ് ഹീമോഗ്ലോബിൻ (HbA1C) അളവ് ≥ 48 mmol/mol (≥ 6.5%) ആയാലും പ്രമേഹമായി  (Diabete﻿s)  ആയി നിർണ്ണയിക്കും.

 Diabetes mellitus﻿ (ഡയബറ്റീസ് മെല്ലിറ്റസ്) രോഗനിർണ്ണയം 
Diabetes mellitus﻿ (ഡയബറ്റീസ്) എന്നത് രക്തത്തിലെ ഗ്ലൂക്കോസ് (പഞ്ചസാര) അളവ് പരിശോധിക്കുന്ന രക്തപരിശോധനയിലൂടെ കണ്ടെത്തുന്നു. ഈ രോഗനിർണ്ണയം താഴെ പറയുന്ന ഏതെങ്കിലും ഒരടിസ്ഥാനത്തിലായിരിക്കും.

 രക്തത്തിലെ ഫാസ്റ്റിംഗ് പ്ലാസ്മ ഗ്ലൂക്കോസ് (FPG) അളവ് 7.0 mmol/L (126 mg/dL) അല്ലെങ്കിൽ അതിലധികം ആയാൽ.

 ഈ ടെസ്റ്റിനായി രോഗി 8 മണിക്കൂറിലധികം ഉപവസിച്ചശേഷം, സാധാരണയായി രാവിലെ, രക്തം എടുക്കുന്നു.

 ഓറൽ ഗ്ലൂക്കോസ് ടോളറൻസ് ടെസ്റ്റ് (OGTT) — 75 ഗ്രാം ഗ്ലൂക്കോസ് കഴിച്ച രണ്ടുമണിക്കൂറിനുശേഷം രക്തത്തിലെ ഗ്ലൂക്കോസ് ≥ 11.1 mmol/L (200 mg/dL) ആയാൽ.
 വയറ്റിലോ ഭക്ഷണത്തിനുശേഷമോ 11.1 mmol/L (200 mg/dL) അല്ലെങ്കിൽ അതിലധികം ഗ്ലൂക്കോസ് അളവും ഉയർന്ന രക്തശർക്കരക്ക് അനുയോജ্যമായ ലക്ഷണങ്ങൾ ഉണ്ടെങ്കിലുമാണ് നിർണ്ണയം.
 ഗ്ലൈകേറ്റഡ് ഹീമോഗ്ലോബിൻ (HbA1C) അളവ് ≥ 48 mmol/mol (≥ 6.5%) ആയാലും Diabetes mellitus﻿ ആയി നിർണ്ണയിക്കും. 

 WHO രോഗനിർണ്ണയ മാനദണ്ഡങ്ങൾ 
സ്ഥിതി (Condition)2 മണിക്കൂർ ഗ്ലൂക്കോസ് (mmol/L / mg/dL)ഫാസ്റ്റിംഗ് ഗ്ലൂക്കോസ് (mmol/L / mg/dL)HbA1C (mmol/mol / %)സാധാരണം< 7.8 / < 140< 6.1 / < 110< 42 / < 6.0Impaired fasting glycaemia﻿ (ഉപവാസ ഗ്ലൂക്കോസ് തകരാറ് )< 7.8 / < 1406.1–7.0 / 110–12542–46 / 6.0–6.4Impaired glucose tolerance﻿ (ഗ്ലൂക്കോസ് സഹിഷ്ണുത കുറവ്)≥ 7.8 / ≥ 140< 7.0 / < 12642–46 / 6.0–6.4Diabetes mellitus﻿ (ഡയബറ്റീസ്)≥ 11.1 / ≥ 200≥ 7.0 / ≥ 126≥ 48 / ≥ 6.5

 പ്രധാന കാര്യങ്ങൾ 

 രക്തത്തിലെ പഞ്ചസാരയുടെ അളവ് വ്യക്തമായി വളരെ ഉയർന്നതല്ലെങ്കിൽ, സത്യം ഉറപ്പാക്കാൻ രണ്ടാമത്തെ ദിവസം പരിശോധന വീണ്ടും നടത്തണം.
 ഫാസ്റ്റിംഗ് ടെസ്റ്റ് ആണ് ഏറ്റവും സൗകര്യപ്രദവും കൃത്യവുമായ രീതി, കാരണം ഗ്ലൂക്കോസ് ടോളറൻസ് ടെസ്റ്റ് (OGTT) പൂർത്തിയാക്കാൻ രണ്ടു മണിക്കൂർ എടുക്കും.
 നിലവിലെ നിർവ്വചനമനുസരിച്ച്, രണ്ട് തവണ ഫാസ്റ്റിംഗ് ഗ്ലൂക്കോസ് ≥ 7.0 mmol/L (126 mg/dL) ആണെങ്കിൽ അത് ഡയബറ്റീസ് ആയി കണക്കാക്കുന്നു.

 WHO അനുസരിച്ച്: 

 ഫാസ്റ്റിംഗ് ഗ്ലൂക്കോസ് 6.1–6.9 mmol/L (110–125 mg/dL) ആയാൽ അതിനെ (Impaired fasting glucose﻿) ഉപവാസ ഗ്ലൂക്കോസ് തകരാറ്  എന്ന് വിളിക്കുന്നു.

 രണ്ടുമണിക്കൂറിനു ശേഷം പ്ലാസ്മ ഗ്ലൂക്കോസ് 7.8–11.0 mmol/L (140–199 mg/dL) ആയാൽ, അതിനെ ﻿ ഗ്ലൂക്കോസ് സഹിഷ്ണുത തകരാറ് (Impaired glucose tolerance എന്നാണ്).

 ഈ രണ്ടിൽ, രണ്ടാമത്തേതായ ഗ്ലൂക്കോസ് ടോളറൻസ് തകരാറ്   തന്നെയാണ് പൂർണ്ണ ഡയബറ്റീസിലേക്കും ഹൃദ്രോഗങ്ങളിലേക്കും പോകാനുള്ള പ്രധാന അപകടകാരണം.

 അമേരിക്കൻ പ്രമേഹ കൂട്ടായ്മ (American Diabetes Association) ADA (2003 മുതൽ) അല്പം വ്യത്യസ്തമായ പരിധി ഉപയോഗിക്കുന്നു — ഫാസ്റ്റിംഗ് ഗ്ലൂക്കോസ് 5.6–6.9 mmol/L (100–125 mg/dL) ആയാൽ അത് ഉപവാസ ഗ്ലൂക്കോസ് തകരാറ് എന്നാണ്.

 ഗ്ലൈകേറ്റഡ് ഹീമോഗ്ലോബിൻ (HbA1C) ടെസ്റ്റ് കാർഡിയോവാസ്ക്കുലാർ രോഗങ്ങളും മരണസാധ്യതയും കണക്കാക്കാൻ ഫാസ്റ്റിംഗ് ഗ്ലൂക്കോസിനേക്കാൾ മികച്ച സൂചികയാണ്.

 ഡയബറ്റീസ് പ്രതിരോധം 

 ടൈപ്പ് 1 ഡയബറ്റീസ് തടയുന്നതിനുള്ള ഉറച്ച മാർഗം ഇപ്പോൾ അറിയില്ല.   എന്നാൽ, ചില പ്രത്യേക ഓട്ടോഇമ്മ്യൂൺ ആന്റിബോഡികൾ ഡയബറ്റീസ് ആരംഭിക്കുന്നത് മുൻകൂട്ടി സൂചിപ്പിക്കാം.
 ടൈപ്പ് 2 ഡയബറ്റീസ് ലോകത്തിലെ രോഗികളിൽ 85–90% വരെ കാണപ്പെടുന്നു, അത് ഏറെപ്പേരിൽ പ്രതിരോധിക്കാനോ വൈകിക്കാനോ കഴിയും.

 രോഗകാരണങ്ങൾ 
വിവിധ കാരണങ്ങൾ മൂലം പ്രമേഹം പിടിപെടുന്നു. പലപ്പോഴും ഒന്നിലധികം കാരണങ്ങളും ഉണ്ടാകുക പതിവാണ്. തെറ്റായ ജീവിതശൈലിയാണ് ഒരു പ്രധാന കാരണം. 

സ്വയം പ്രതിരോധജന്യം- ചില അവസരങ്ങളിൽ ശരീരത്തിന്റെ കോശങ്ങളെതന്നെ ശരീരം ശത്രുവെന്ന് ധരിച്ച് നശിപ്പിക്കാറുണ്ട്. ഇൻസുലിൻ ഉത്പാദിപ്പിക്കുന്ന കോശങ്ങളെ ശരീരം ഇത്തരത്തിൽ നശിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചാൽ അത് പ്രമേഹത്തിൽ കലാശിക്കും.
അലസമായ ജീവിതരീതി,ശാരീരിക വ്യായാമക്കുറവ്- പതിവായ വ്യായാമശീലം ഇല്ലാത്ത ആളുകളിൽ പ്രമേഹ സാധ്യത വർധിച്ചു കാണുന്നു. പ്രതിദിന ശാരീരികപ്രവർത്തനം, പ്രത്യേകിച്ച് ദിവസം 90 മിനിറ്റിൽ കൂടുതൽ വ്യായാമം
അനാരോഗ്യകരമായ ഭക്ഷണം- അമിതമായി ഭക്ഷണം കഴിക്കുക. അമിതമായ അളവിൽ ഊർജവും കൊഴുപ്പും അടങ്ങിയ ഭക്ഷണങ്ങൾ. അന്നജം കൂടുതൽ അടങ്ങിയ വെളുത്ത അരിയുടെ ചോറ്, ബിരിയാണി, ഗോതമ്പ്, മരച്ചീനി അഥവാ കപ്പ, പഞ്ചസാര, മധുര പാനീയങ്ങൾ, പലഹാരങ്ങൾ, എണ്ണയിൽ വറുത്തതും പൊരിച്ചതും തുടങ്ങിയവയുടെ അമിത ഉപയോഗം.
പോഷകാഹാരക്കുറവ്- പഴങ്ങൾ, പച്ചക്കറികൾ, ഇലക്കറികൾ, പരിപ്പുവർഗങ്ങൾ, മത്സ്യം , മുഴുത്ത ധാന്യങ്ങൾ, ധാരാളം ഫൈബർ അടങ്ങിയ പച്ചക്കറികൾ  പഴങ്ങൾ ,എന്നിവയുടെ ഉപയോഗക്കുറവ്.
ചുവന്ന മാംസം (റെഡ് മീറ്റ്), സാച്ചുറേറ്റഡ് ഫാറ്റ് (പൂരിത കൊഴുപ്പ് ) കുറയ്ക്കുക
പഞ്ചസാരയുള്ള പാനീയങ്ങൾ കുറയ്ക്കുക.  തവിട് അടങ്ങിയ മുഴുധാന്യങ്ങൾ കൃത്യമായ അളവിൽ ഉപയോഗിക്കുക. 
പുകവലിയും അമിതമദ്യാസക്തിയും- പ്രമേഹ സാധ്യത വർധിക്കുന്നു. പുകവലിയും മദ്യപാനവും പതിവാക്കിയവർക്ക് പ്രമേഹ സാധ്യത വളരെ കൂടുതലാണ്.
കൊഴുപ്പും രക്താദിസമ്മർദവും- കൊഴുപ്പ് അടിഞ്ഞ രക്തക്കുഴലുകൾ ഉള്ളവരിൽ, രക്താദിസമ്മർദ്ദം ഉള്ളവർക്കും പ്രമേഹ സാധ്യത കൂടിയേക്കാം
അമിതവണ്ണം, കുടവയർ അഥവാ വയറ്റിന് ചുറ്റും കൊഴുപ്പ് അടിയുന്നത് പ്രമേഹ സാധ്യത ഉളവാക്കുന്നു. 
 മാനസിക സമ്മർദം, മാനസിക പിരിമുറുക്കം, ക്ഷീണം
പാരമ്പര്യഘടകങ്ങൾ- പ്രമേഹത്തിന്റെ കാരണമാകുന്ന ജീനുകൾ വഹിക്കുന്നവരുടെ കുടുംബാംഗങ്ങളിൽ ഇതിനുള്ള സാധ്യത കൂടുതലാണ്.
വൈറസ് ബാധ
അപകടങ്ങൾ

 രോഗം ഉണ്ടാകുന്ന വഴി 
(pathogenesis) 
മനുഷ്യശരീരത്തിലെ കോശങ്ങളുടെ പ്രവർത്തനങ്ങൾക്ക് പഞ്ചസാര (ഗ്ലൂക്കോസ്) ആവശ്യമാണ്. ഇത് ആഹാരത്തിൽ നിന്നാണ് നമുക്ക് ലഭിക്കുന്നത്. എന്നാൽ നമുക്ക് ഇത് കൃത്യമായി അളന്ന് കഴിക്കാൻ സാധിക്കാത്തതുകൊണ്ട് കൂടുതലോ കുറവോ പഞ്ചസാര നമ്മുടെ ശരീരത്തിലേയ്ക്ക് ലഭിച്ചെന്നു വരാം.  അതിനാൽ‍ രക്തത്തിൽ പല സമയത്ത് പല അളവിൽ ഗ്ലൂക്കോസ് കാണപ്പെടും. ഭക്ഷണത്തിൽ നിന്ന് രക്തത്തിലേയ്ക്കു ലഭിക്കുന്ന ഗ്ലൂക്കോസിന്റെ അളവ് ക്രമാതീതമായി വർദ്ധിക്കാതെ ശരീരം നോക്കുന്നു. ഇത് ആരോഗ്യമുള്ളവരിൽ കൃത്യമായി പരിപാലിക്കപ്പേടുന്നു

രക്തത്തിലെ ഗ്ലൂക്കോസിന്റെ  അളവിൽ കുറച്ച് ഭാഗം നമ്മുടെ കോശങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ചു തീർക്കുന്നു. ഇത് പലരിലും പല അളവിലാണ് സംഭവിക്കുന്നത്. കൂടുതൽ ജോലി ചെയ്യുന്നവരിൽ കൂടിയ അളവിലും അല്ലാത്തവരിൽ കുറഞ്ഞ അളവിലും; അതേ സമയത്തുതന്നെ അന്തർ ഗ്രന്ഥിയായ പാൻ‍ക്രിയാസിലെ ചില ഭാഗങ്ങളിലുള്ള(ഐലെറ്റ്സ് ഓഫ് ലാങർഹാൻസ്) ചിലകോശങ്ങൾ (ബിറ്റാ കോശങ്ങൾ)ഉത്പാദിപ്പിക്കപ്പെടുന്ന ഇൻസുലിൻ എന്ന സ്രവം ഉപയോഗിച്ച് ഗൂക്കോസിനെ ഗ്ലൈക്കൊജെൻ ആക്കി മാറ്റി കോശങ്ങളിലും കരളിലും സൂക്ഷിക്കുന്നു, ഈ ഗ്ലൈക്കൊജെനെ തിരിച്ച് ഗ്ലൂക്കോസ് ആക്കി മാറ്റുന്നതിനായി ഐലെറ്റ്സ് ഒഫ് ലാങ്ങർഹാൻസിലെ തന്നെ ആൽഫാ കോശങ്ങൾ പുറപ്പെടുവിക്കുന്ന ഗ്ലൂക്കഗോൺ എന്ന സ്രവം ആവശ്യമാണ്. എന്നാൽ ഇത് സംഭവിക്കുന്നത് രക്തത്തിൽ ഗ്ലൂക്കോസിന്റെ അളവ് കുറയുമ്പോഴാണ് ചെയ്യപ്പെടുന്നത്. കോശങ്ങൾക്ക് ഗ്ലൂക്കോസ് ഉപയോഗിക്കണമെങ്കിൽ ഇൻസുലിന്റെ സഹായവും ആവശ്യമാണ്. 

സാധാരണഗതിയിൽ ഒരു മനുഷ്യന് 8 മണിക്കൂറെങ്കിലും ഭക്ഷണം കഴിക്കാതെയിരിക്കുമ്പോൾ മേൽ പറഞ്ഞ ശാരീരിക പ്രവർത്തനങ്ങൾ നിമിത്തം രക്തത്തിലെ ഗ്ലൂക്കോസിന്റെ തോത് 80-100 മി.ഗ്രാം/മി. ലി.  എന്ന അളവിൽ വരുന്നു. ഇത് രോഗമില്ലാത്ത അവസ്ഥയിലാണ്. എന്നാൽ 100 ഓ 126 നുള്ളിലോ ഉണ്ടെങ്കിൽ പ്രീ-ഡയബറ്റിസ് അഥവാ പ്രമേഹത്തിനു മുമ്പുള്ള അവസ്ഥ വരാം, 120 നു മുകളിലാണ് അളവ് എങ്കിൽ പ്രമേഹം ബാധിച്ചു എന്നു പറയാം.

ചോറ്, ഗോതമ്പ്, കിഴങ്ങുവർഗ്ഗങ്ങൾ‍ തുടങ്ങിയവയിൽ അടങ്ങിയിരിക്കുന്ന സ്റ്റാർച്ച് അഥവാ പോളിസാക്കറൈഡ്സ് വയറ്റിലെത്തിയശേഷം കുറച്ചു സമയം കൊണ്ടു തന്നെ അവയുടെ ലക്ഷ്യ തന്മാത്രയായ മോണോസാക്കറൈഡ് (ഗ്ലൂക്കോസ്) ആയി മാറ്റപ്പെടുന്നു. എന്നാൽ സെല്ലുലോസ് പോലുള്ള ചില പോളിസാക്കറൈഡ്സ് ഇങ്ങനെ മാറ്റപ്പെടുന്നില്ല. ഇത് സസ്യഭുക്കുകളായ മൃഗങ്ങളിൽ മാത്രമേ ഗ്ലൂക്കോസ് ആക്കപ്പെടുകയുള്ളൂ. ചില പഴങ്ങളിലുള്ളത് ഫ്രക്ടോസ് എന്ന തരം മധുരമാണ്. ഇത് കോശങ്ങൾക്ക് ഊർജ്ജമായി ഉപയോഗിക്കാമെങ്കിലും ഇൻസുലിൻ കൊണ്ട് ഗ്ലുക്കഗോൺ ആക്കി മാറ്റാൻ പറ്റാത്തതായതിനാൽ മേൽ പറഞ്ഞ പ്രക്രിയയെ ബാധിക്കുന്നതല്ല; എന്നിരുന്നാലും രക്ത പരിശോധനയിൽ 
അമിതമായ അളവ് രേഖപ്പെടുത്താൻ ഇത് പര്യാപ്തമാണ്.

 സഹരോഗാവസ്ഥ (Comorbidity) 

 പ്രമേഹരോഗികളുടെ സഹരോഗങ്ങൾ 
പ്രമേഹരോഗികൾക്ക് ശ്വാസകോശ, മൂത്രനാളി, ത്വക്ക് അണുബാധകൾ, രക്തക്കുഴലുകളിലെ കൊഴുപ്പ് നിക്ഷേപം (atherosclerosis), രക്തസമ്മർദ്ദം, വൃക്കരോഗം എന്നിവ വരാനുള്ള സാധ്യത കൂടുതലാണ്, ഇത് ചികിത്സാച്ചെലവ് വർധിപ്പിക്കുന്നു. COVID-19 പോലുള്ള അണുബാധകൾ പ്രമേഹരോഗികളിൽ 5.3-35.5% വരെ കണ്ടുവരുന്നു. പ്രമേഹ നിയന്ത്രണത്തിലൂടെ രക്തത്തിലെ പഞ്ചസാരയുടെ അളവ് ശരിയായി നിലനിർത്തുകയും സങ്കീർണതകൾ തടയുകയും ചെയ്യുക എന്നതാണ് പ്രധാന ലക്ഷ്യം പ്രമേഹ രോഗികളിൽ വിറ്റാമിൻ സി, ഡി എന്നിവയുടെ കുറവുമൂലം അസ്ഥിവേദന ഒരു തുടര്ക്കഥയാണ്. എന്നാൽ കഴിവതും ആരംഭത്തിൽ തന്നെ ഒരു പ്രമേഹ രോഗ വിദഗ്ദ്ധനെയൊ അസ്ഥിരോഗ വിധഗ്ദനെയൊ കണ്ടു വേണ്ട വിധം മുൻകരുതൽ എടുത്തൽ ഇത് പരിഹരിക്കാം. കണ്ണിനെയും വൃക്കയെയും സംബന്ധിച്ച രോഗങ്ങൾ പ്രമേഹം മൂലം വരാം. പ്രമേഹ രോഗികൾക്ക് ലൈംഗിക പ്രശ്നങ്ങളും സാധാരണമാണ്

ടൈപ്പ് 1 പ്രമേഹവും സ്വയം രോഗപ്രതിരോധ വൈകല്യങ്ങളും

ടൈപ്പ് 1 പ്രമേഹമുള്ളവരിൽ  സ്വപ്രതിരോധ (Autoimmune)  വൈകല്യങ്ങൾ കൂടുതലായി കാണപ്പെടുന്നു.{ശരീരത്തിന്റെ പ്രതിരോധവ്യവസ്ഥ (immune system) തന്റെ സ്വന്തം കോശങ്ങളെയും അവയവങ്ങളെയും  ശത്രുക്കളായി കണക്കാക്കി  ആക്രമിക്കുന്ന അവസ്ഥയാണ് സ്വപ്രതിരോധം (autoimmune)} . 25,000 രോഗികളുടെ പഠനത്തിൽ 27% പേർക്ക്  സ്വപ്രതിരോധ രോഗങ്ങൾ ഉണ്ടെന്ന് കണ്ടെത്തി. ടൈപ്പ് 1 പ്രമേഹരോഗികളിൽ 2-16% പേർക്ക് സീലിയാക് രോഗവും (ഗോതമ്പ് അലർജി) ഉണ്ട്.

 പ്രമേഹ നിയന്ത്രണം 
പ്രമേഹ നിയന്ത്രണത്തിന്റെ പ്രധാന ലക്ഷ്യം രക്തത്തിലെ പഞ്ചസാരയുടെ അളവ് സാധാരണ നിലയ്ക്ക് അടുത്ത് നിലനിർത്തുക എന്നതാണ്, അതേസമയം അത് വളരെ കുറഞ്ഞുപോകാതെ ശ്രദ്ധിക്കണം. ഭക്ഷണ രീതിയിലെ മാറ്റങ്ങൾ, വ്യായാമം, ശരീരഭാരം കുറയ്ക്കൽ, ഇൻസുലിൻ, വായിലൂടെ കഴിക്കുന്ന മരുന്നുകൾ എന്നിവയിലൂടെ ഇത് സാധ്യമാക്കാം. രോഗത്തെക്കുറിച്ച് പഠിക്കുകയും ചികിത്സയിൽ സജീവമായി പങ്കെടുക്കുകയും വളരെ പ്രധാനമാണ്, കാരണം രക്തത്തിലെ പഞ്ചസാര നന്നായി നിയന്ത്രിക്കുന്നവരിൽ സങ്കീർണതകൾ വളരെ കുറവായിരിക്കും.ചികിത്സയുടെ ലക്ഷ്യം HbA1C അളവ് 7%-ന് താഴെ നിലനിർത്തുക എന്നതാണ്

പ്രമേഹത്തിന്റെ ദോഷഫലങ്ങൾ വേഗത്തിലാക്കുന്ന മറ്റ് ആരോഗ്യപ്രശ്നങ്ങളിലും ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കണം. പുകവലി, ഉയർന്ന രക്തസമ്മർദ്ദം, ഉപാപചയ സിൻഡ്രോം, അമിതവണ്ണം,വ്യായാമമില്ലായ്മ എന്നിവ ഇതിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു പ്രമേഹം മൂലമുള്ള പാദ രോഗങ്ങൾ തടയാൻ കാലിലെ സമ്മർദ്ദം കുറയ്ക്കുന്ന പ്രത്യേക ഷൂസ് ഉപയോഗിക്കുന്നു. പ്രമേഹരോഗികൾക്ക് വർഷത്തിലൊരിക്കൽ പാദ പരിശോധന നടത്തണം - ഇതിൽ സംവേദനശേഷി പരിശോധന, പാദ ചലനം, രക്തക്കുഴലുകളുടെ പ്രവർത്തനം, പാദ ഘടന എന്നിവ ഉൾപ്പെടുന്ന 

ഗുരുതരമായ മാനസികരോഗങ്ങൾ ഉള്ളവരിൽ ടൈപ്പ് 2 പ്രമേഹം സ്വയം കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നതിനുള്ള മാർഗങ്ങളുടെ ഫലപ്രാപ്തി ഇനിയും വേണ്ടത്ര പഠിച്ചിട്ടില്ല. ഇത്തരം ചികിത്സാരീതികൾ സാധാരണക്കാരിൽ കാണുന്ന ഫലം തന്നെയാണോ നൽകുന്നത് എന്ന് തെളിയിക്കാൻ മതിയായ ശാസ്ത്രീയ 
ജീവിതശൈലി

രോഗിയെ ബോധവൽക്കരിക്കുക, ഭക്ഷണം ക്രമീകരിക്കുക, ചെയ്യാവുന്ന വ്യായാമം നിർദ്ദേശിക്കുക എന്നിവ കൊണ്ട് ഹ്രസ്വകാലത്തേയ്ക്കും ദീർഘകാലത്തേയ്ക്കും രക്തത്തിലെ പഞ്ചസാരയുടെ അളവ് ക്രമീകരിക്കാൻ സാധിക്കും. 

പ്രമേഹമുള്ള എല്ലാ ആളുകൾക്കും ഒരൊറ്റ ഭക്ഷണക്രമം മികച്ചതല്ല.  മെഡിറ്ററേനിയൻ ഭക്ഷണക്രമം , കുറഞ്ഞ കാർബോഹൈഡ്രേറ്റ് ഭക്ഷണക്രമം അല്ലെങ്കിൽ DASH ഭക്ഷണക്രമം പോലുള്ള ആരോഗ്യകരമായ ഭക്ഷണക്രമങ്ങൾ പലപ്പോഴും ശുപാർശ ചെയ്യപ്പെടുന്നു. കാർബോഹൈഡ്രേറ്റ് കുറഞ്ഞതോ, വളരെ കുറഞ്ഞതോ ആയ  ഭക്ഷണക്രമമാണ് പ്രായോഗികമായ സമീപനം.  

മധുരം കുറഞ്ഞ അധികം പഴുക്കാത്ത പഴങ്ങൾ, പച്ചക്കറികൾ, ഇലക്കറികൾ, പരിപ്പ് വർഗ്ഗങ്ങൾ, മത്സ്യം, മുട്ട എന്നിവ കൃത്യമായ അളവിൽ ഭക്ഷണത്തിൽ ഉൾപ്പെടുത്താവുന്നതാണ്. 

പഞ്ചസാര അല്ലെങ്കിൽ മധുരം, അന്നജം, കൊഴുപ്പ് തുടങ്ങിയവ അടങ്ങിയ ഭക്ഷണം നിയന്ത്രിക്കേണ്ടത് ആവശ്യമാണ്. ഉദാഹരണത്തിന് വെളുത്ത അരിയുടെ ചോറ്, വറുത്തതും പൊരിച്ചതും, പലഹാരങ്ങൾ, അച്ചാർ,  എണ്ണ, ഉപ്പ് തുടങ്ങിയവ. മധുരം ഒഴിവാക്കാൻ സാധിക്കാത്തവർ പഞ്ചസാരയ്ക്ക് പകരം ഒരു പരിധിവരെ ആരോഗ്യകരമായ അല്പം സ്റ്റീവിയ അല്ലെങ്കിൽ മധുര തുളസി ഉപയോഗിക്കുന്നത് സാധാരണമാണ്.  

തവിട് അടങ്ങിയ മുഴുധാന്യങ്ങൾ കൃത്യമായ അളവിൽ ഉപയോഗിക്കുക. 

ടൈപ്പ് 2 പ്രമേഹമുള്ള അമിതഭാരമുള്ള ആളുകൾക്ക്, ശരീരഭാരം കുറയ്ക്കുന്ന ഏതൊരു ഭക്ഷണക്രമവും ഫലപ്രദമാണ്. പ്രമേഹരോഗികൾക്ക് ഹൃദ്രോഗമുണ്ടാകാനുള്ള സാദ്ധ്യതയും കൂടുതലാണ്. ജീവിതശൈലീ വ്യത്യാസങ്ങൾ രക്തസമ്മർദ്ദത്തെ നിയന്ത്രിക്കാനായും നടപ്പിലാക്കേണ്ടതുണ്ട്. പതിവായി സോളിയസ് പുഷ്അപ് (Soleus Push-Up) എന്ന വളരെ ലളിതമായ ഒരു വ്യായാമം ചെയ്യുന്നത് രക്തത്തിലെ പഞ്ചസാരയുടെ നില ക്രമീകരിക്കാനും ഇൻസുലിൻ്റെ ആവശ്യം കുറയ്ക്കാനും വളരെ സഹായിക്കുന്നു. ഇരുന്നു കൊണ്ട് തന്നെ ഈ വ്യായാമം ചെയ്യാൻ കഴിയും. കൂടുതൽ സമയം ഇരുന്ന് ജോലി ചെയ്യുന്നവരിൽ പ്രമേഹ സാധ്യത കൂടുതലാണല്ലോ. കൂടുതൽ സമയം നിലതാനും നടക്കാനും നമ്മെ സഹായിക്കുന്ന കണങ്കാലിലെ പേശിയാണ് സോളിയസ് .പാദത്തിൻ്റെ വിരലുകൾ നിലത്ത മർത്തി പിടിച്ചു കൊണ്ട് ഉപ്പൂറ്റി ഉയർത്തുക താഴ്ത്തുക.ഇത് ശരീരത്തിലെ ഉപാപചയ നിരക്ക് വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നു. മറ്റു പേശികളിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി ഗ്ലൂക്കോസ്, കൊഴുപ്പ് എന്നിവയെ ഊർജത്തിനായി ഉപയോഗപ്പെടുത്തുന്ന പേശിയാണ് സോളിയസ‌ - ദിവസവും 4 മണിക്കൂറോളം ഇത്തരം സോളിയസ് പുഷപ് തുടരുന്നതാണ് പ്രയോജനം ചെയ്യുക. വളരെ ലളിതമായ ഈ വ്യായാമം ജോലിക്കിടെ പോലും പ്രമേഹരോഗികൾക്ക് ചെയ്യാം.

പ്രമേഹത്തിന് മുമ്പുള്ള അവസ്ഥയിൽ നിന്ന് ടൈപ്പ് 2 പ്രമേഹത്തിലേക്ക് മാറുന്നത് തടയാനും , ഹൃദയ സംബന്ധമായ അസുഖങ്ങൾ വരാനുള്ള സാധ്യത കുറയ്ക്കാനും, പ്രമേഹമുള്ളവരിൽ ഭാഗികമായി ആശ്വാസം നേടാനും ശരീരഭാരം കുറയ്ക്കുന്നത് സഹായിക്കും.

 കുട്ടികളിലെ പ്രമേഹം 
കുട്ടികളിലെ പ്രമേഹം ടൈപ്പ് 1 പ്രമേഹം കൂടുതലാണെങ്കിലും,കുട്ടികളിൽ പ്രത്യേകിച്ച് ടൈപ്പ് 2 പ്രമേഹം, വർദ്ധിച്ചുവരുന്ന ഒരു ആരോഗ്യ പ്രശ്നമാണ്. എന്നാൽ, ആരോഗ്യകരമായ ജീവിതശൈലിയും ചില മുൻകരുതലുകളും സ്വീകരിക്കുന്നതിലൂടെ ഇതിന്റെ അപകടസാധ്യത ഗണ്യമായി കുറയ്ക്കാൻ സാധിക്കും. ടൈപ്പ് 2 പ്രമേഹം തടയുന്നതിന് ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട പ്രധാന മാർഗങ്ങൾ താഴെ വിവരിക്കുന്നു:

1. ആരോഗ്യകരമായ ഭക്ഷണശീലങ്ങൾ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുക:-

 സമീകൃത ഭക്ഷണം: കുട്ടികളുടെ ഭക്ഷണത്തിൽ പഴങ്ങൾ, പച്ചക്കറികൾ, മുഴുധാന്യങ്ങൾ, പ്രോട്ടീൻ അടങ്ങിയ ഭക്ഷണങ്ങൾ (പയർവർഗങ്ങൾ, മത്സ്യം, ഇറച്ചി) എന്നിവ ഉൾപ്പെടുത്തുക.

 പഞ്ചസാരയും പ്രോസസ്ഡ് ഭക്ഷണവും കുറയ്ക്കുക: മധുര പാനീയങ്ങൾ, മിഠായികൾ, ഫാസ്റ്റ് ഫുഡ്, ഉയർന്ന കലോറിയുള്ള  ലഘുഭക്ഷണങ്ങൾ എന്നിവ പരിമിതപ്പെടുത്തുക.

 ഭക്ഷണത്തിന്റെ അളവ് നിയന്ത്രിക്കുക: അമിതമായ ഭക്ഷണം ഒഴിവാക്കാൻ ശരിയായ അളവിൽ ഭക്ഷണം നൽകുക.

 2. ശാരീരിക പ്രവർത്തനങ്ങൾ വർദ്ധിപ്പിക്കുക 

 നിത്യേന വ്യായാമം: കുട്ടികൾ ദിവസവും കുറഞ്ഞത് 60 മിനിറ്റ് ശാരീരിക പ്രവർത്തനങ്ങളിൽ ഏർപ്പെടണം. കളി, നീന്തൽ, സൈക്ലിങ്, നടത്തം, നൃത്തം തുടങ്ങിയവ ഇതിൽ ഉൾപ്പെടാം.
 വ്യായാമം രസകരമാക്കുക: കുട്ടികൾക്ക് താൽപ്പര്യമുള്ള കായിക വിനോദങ്ങൾ അല്ലെങ്കിൽ കൂട്ടുകാർക്കൊപ്പമുള്ള ഗ്രൂപ്പ് ആക്ടിവിറ്റികൾ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുക.
 വ്യായാമക്കുറവ് ഒഴിവാക്കുക: ടിവി, മൊബൈൽ, കമ്പ്യൂട്ടർ എന്നിവയ്ക്ക് മുന്നിൽ ചെലവഴിക്കുന്ന സമയം (സ്‌ക്രീൻ ടൈം) കുറയ്ക്കുക.

 3. ശരീരഭാരം നിയന്ത്രിക്കുക 

 അമിതവണ്ണം ടൈപ്പ് 2 പ്രമേഹത്തിന്റെ പ്രധാന അപകട ഘടകമാണ്. കുട്ടികളുടെ ശരീരഭാരം ആരോഗ്യകരമായ പരിധിയിൽ നിലനിർത്താൻ ശ്രദ്ധിക്കുക.
 ഡോക്ടറോടോ  പോഷകാഹാര വിദഗ്ധനോടോ ചർച്ച  ചെയ്ത് ശരീരഭാരം നിയന്ത്രിക്കാനുള്ള പ്ലാൻ തയ്യാറാക്കുക

 4.  പരിശോധനകൾ 

 10 വയസ്സിനു മുകളിലുള്ള അമിതവണ്ണമുള്ള കുട്ടികളിലും, കുടുംബത്തിൽ പ്രമേഹ ചരിത്രമോ മറ്റ് അപകട ഘടകങ്ങളോ ഉള്ളവരിൽ പതിവായി രക്തത്തിലെ ഗ്ലൂക്കോസ് അളവ് പരിശോധിക്കുക.
 രോഗം തടയുന്നതിനും നിയന്ത്രിക്കുന്നതിനും ആദ്യകാല തിരിച്ചറിയൽ സഹായിക്കും.

 5. ബോധവത്കരണവും വിദ്യാഭ്യാസവും 

 കുട്ടികളെയും രക്ഷിതാക്കളെയും പ്രമേഹത്തിന്റെ അപകട ഘടകങ്ങളെക്കുറിച്ചും തടയൽ മാർഗങ്ങളെക്കുറിച്ചും ബോധവത്കരിക്കുക.
 സ്കൂളുകളിൽ ആരോഗ്യകരമായ ജീവിതശൈലിയെക്കുറിച്ചുള്ള ബോധവത്കരണ പരിപാടികൾ സംഘടിപ്പിക്കുക.

 6. കുടുംബ പിന്തുണ 

 കുടുംബാംഗങ്ങൾ ഒരുമിച്ച് ആരോഗ്യകരമായ ഭക്ഷണവും വ്യായാമവും ശീലമാക്കുക. ഇത് കുട്ടികൾക്ക് മാതൃകയാകും.
 ഗർഭകാല പ്രമേഹം ഉണ്ടായിരുന്ന അമ്മമാർ കുട്ടികളുടെ ആരോഗ്യത്തിൽ പ്രത്യേക ശ്രദ്ധ ചെലുത്തുക.

 7. മാനസികാരോഗ്യം ശ്രദ്ധിക്കുക 

 സമ്മർദ്ദവും ഉത്കണ്ഠയും ശരീരഭാരം വർദ്ധിക്കുന്നതിനും ടൈപ്പ് 2 പ്രമേഹ സാധ്യതയ്ക്കും കാരണമാകാം. കുട്ടികളുടെ മാനസിക ക്ഷേമം ഉറപ്പാക്കാൻ രക്ഷിതാക്കൾ ശ്രദ്ധിക്കുക.

 പ്രമേഹ ചികിത്സ 

 മരുന്നുകൾ വഴിയുള്ള ചികിത്സ 
പ്രമേഹത്തിനുള്ള മരുന്നുകൾ പലതരത്തിൽ രക്തത്തിലെ പഞ്ചസാരയുടെ അളവ് കുറക്കുന്നു. രക്തത്തിലെ ഗ്ലൂക്കോസ് സാധാരണ നിലയിൽ നിർത്തുമ്പോൾ വൃക്ക, കണ്ണ് തുടങ്ങിയ അവയവങ്ങളിലെ പ്രശ്നങ്ങൾ കുറയുമെന്ന് തെളിയിച്ചിട്ടുണ്ട്. എന്നാൽ പ്രായമായവരിൽ ഇത് ചെലവ് കുറഞ്ഞ മാർഗമാണോ എന്ന കാര്യത്തിൽ തർക്കമുണ്ട്.

 ആസ്പിരിൻ 
പ്രമേഹരോഗികളിൽ ആസ്പിരിൻ ഉപയോഗത്തിൽ തർക്കമുണ്ട്. ഹൃദ്രോഗസാധ്യത കൂടുതലുള്ളവർക്ക് കുറഞ്ഞ ഡോസ് ആസ്പിരിൻ നല്ലതാണ്. എന്നാൽ സങ്കീർണതകളില്ലാത്ത പ്രമേഹരോഗികൾക്ക് പതിവായി ആസ്പിരിൻ കഴിക്കേണ്ട ആവശ്യമില്ല.

പ്രമേഹം അയുഷ്ക്കാലം വരെ നീണ്ടു നിൽക്കുന്ന ഒരു രോഗമാണ് .ഇതിനെ നിയന്ത്രിച്ചു നിർത്തുവാനല്ലാതെ പൂർണമായും മാറ്റുവാൻ സാധിക്കുകയില്ല. ആധുനിക വൈദ്യ ശാസ്ത്രത്തിൽ ഫലപ്രദമായ ചികിത്സ നിലവിലുണ്ട്. രോഗി അവന്റെ ജീവിതാന്ത്യം വരെ മരുന്നുകൾ തുടരേണ്ടതായി വന്നേക്കാം. അങ്ങനെ (Quality of life) മെച്ചപ്പെടുത്താം.

രക്തത്തിലെ പഞ്ചസാരയുടെ അളവ് സാധാരണനിലയ്ക്ക് ("യൂഗ്ലൈസീമിയ") ഏറ്റവും അടുത്ത് നിലനിർത്തുകയും പഞ്ചസാര കുറഞ്ഞുപോകാതെ (ഹൈപോഗ്ലൈസീമിയ) നോക്കുകയും ചെയ്യുക എന്നതാണ് ചികിത്സയുടെ അടിസ്ഥാനം. ഭക്ഷണനിയന്ത്രണം, വ്യായാമം, മരുന്നുകൾ (ടൈപ്പ് 1 പ്രമേഹത്തിന്റെ കാര്യത്തിൽ ഇൻസുലിനും, ടൈപ്പ് രണ്ടിന്റെ കാര്യത്തിൽ ഉള്ളിൽ കഴിക്കാവുന്ന ഗുളികകളും ആവശ്യമെങ്കിൽ ഇൻസുലിനും ആണ് മരുന്നുകൾ) എന്നിവ ഉപയോഗിച്ച് പഞ്ചസാരയുടെ അളവ് നിയന്ത്രിക്കാവുന്നതാണ്. ഭക്ഷണ നിയന്ത്രണമാണ് ഏറ്റവും പ്രധാനം.കഴിച്ച ഉടനെ രക്തത്തിലെ പഞ്ചസാരയെ പൊടുന്നനെ ഉയർത്തുന്ന ഗ്ലൈസീമിക്‌ ഇൻഡക്സ് ഉയർന്ന ഭക്ഷണ പദാർത്ഥഥങ്ങളുടെ ഉപയോഗം പരമാവധി കുറയ്ക്കുകയുംതാഴ്ന്ന ഗ്ലൈസീമിക് ഇൻഡക്സ് ഉള്ളവ കൂടുുതൽ ഉൾപെടുത്തുകയും വേണം. പയറ് വർഗ്ഗങ്ങൾ, കടല, ഇലക്കറികൾ, പച്ചക്കറികൾ പപ്പായ, മുഴുവൻ തവിടുനീക്കാത്തത ധാന്യങ്ങൾ ഇവയെല്ലാം ഗ്ലൈസീമിക് ഇൻഡക്സ് കുറഞ്ഞ വസ്തുക്കളാണ്.

രോഗികളെ വിവരങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കിക്കുക, ചികിത്സയിൽ പങ്കാളികളാക്കുക എന്നീ കാര്യങ്ങൾ അത്യാവശ്യമാണ്. പഞ്ചസാരയുടെ നില നന്നായി നിയന്ത്രിക്കപ്പെടുന്നവരിൽ രോഗത്തിന്റെ സങ്കീർണ്ണാവസ്ഥകൾ വളരെക്കുറവായാണ് കാണപ്പെടുന്നത്.  HbA1C-യുടെ നില 6.5% ആക്കി നിർത്തുക എന്നതാണ് ചികിത്സയുടെ ലക്ഷ്യം. പക്ഷേ ഈ നിരക്കിൽ കുറവാകുന്നത് ഒഴിവാക്കപ്പെടേണ്ടതാണ്.  പുകവലി, കൊളസ്റ്ററോൾ വർദ്ധന, പൊണ്ണത്തടി, രക്താതിമർദ്ദം, കൃത്യമായ വ്യായാമം ഇല്ലാതെയിരിക്കുക എന്നീ പ്രശ്നങ്ങൾ ഒഴിവാക്കുന്നതും രോഗത്തിന്റെ സങ്കീർണ്ണാവസ്ഥകൾ ഒഴിവാക്കാൻ സഹായകമാണ്.

 സ്വയം പരിപാലനവും പിന്തുണയും 
യുകെ പോലുള്ള രാജ്യങ്ങളിൽ പ്രാഥമിക ആരോഗ്യകേന്ദ്രങ്ങളിൽ തന്നെ ചികിത്സ നടത്താം. സങ്കീർണതകൾ ഉണ്ടാകുമ്പോൾ മാത്രം ആശുപത്രിയിൽ പോകേണ്ടതുണ്ട്. സോഷ്യൽ പ്രിസ്ക്രൈബിംഗ് (എന്നത്, രോഗികൾക്ക് മരുന്നുകൾക്കുപകരം അല്ലെങ്കിൽ അതിനൊപ്പം, സാമൂഹിക പ്രവർത്തനങ്ങൾ, കൂട്ടായ്മകൾ, ഹോബികൾ, വ്യായാമങ്ങൾ, വോളണ്ടിയറിംഗ് തുടങ്ങിയ സാമൂഹിക-മാനസിക പിന്തുണ നൽകുന്ന മാർഗങ്ങൾ നിർദേശിക്കുന്ന പ്രക്രിയയാണ്.) രക്തത്തിലെ പഞ്ചസാര നിയന്ത്രണം ചെറുതായി മെച്ചപ്പെടുത്തുന്നു. ടെലിഹെൽത്ത് പിന്തുണയും ഫലപ്രദമാണ്.

കമ്പ്യൂട്ടർ അധിഷ്ഠിത സ്വയം പരിപാലന പരിപാടികൾ ടൈപ്പ് 2 പ്രമേഹമുള്ള മുതിർന്നവർക്ക് ഉപയോഗപ്രദമാണ്. എന്നാൽ കൊളസ്ട്രോൾ, രക്തസമ്മർദ്ദം, ജീവിതശൈലി മാറ്റങ്ങൾ, വിഷാദം, ഭാരം തുടങ്ങിയവയിൽ ഇതിന്റെ ഫലപ്രാപ്തി തെളിയിച്ചിട്ടില്ല.

 മഹാമാരിശാസ്ത്രം (Epidemiology) 
ആഗോള വ്യാപനവും സംഖ്യാപരമായ വളർച്ചയും:- 2013-ൽ ലോകമെമ്പാടും ഏകദേശം 382 മില്യൺ ആളുകൾക്ക് പ്രമേഹം ഉണ്ടായിരുന്നു. ഇത് 1980-ലെ 108 മില്യണിൽ നിന്നുള്ള വൻ വർദ്ധനവാണ്. ആഗോള ജനസംഖ്യയുടെ പ്രായഘടനയിലെ മാറ്റങ്ങൾ കണക്കിലെടുക്കുമ്പോൾ, മുതിർന്നവരിൽ പ്രമേഹത്തിന്റെ വ്യാപനം 8.8% ആണ്, ഇത് 1980-ലെ 4.7% എന്ന നിരക്കിന്റെ ഏതാണ്ട് ഇരട്ടിയാണ്. ടൈപ്പ് 2 പ്രമേഹം മൊത്തം കേസുകളിൽ 90% വരും. ചില വിവരങ്ങൾ സൂചിപ്പിക്കുന്നത് സ്ത്രീകളിലും പുരുഷന്മാരിലും നിരക്ക് ഏകദേശം തുല്യമാണെന്നാണ്. എന്നാൽ ഇൻസുലിൻ സംവേദനക്ഷമതയിലെ ലിംഗപരമായ വ്യത്യാസങ്ങൾ, പൊണ്ണത്തടി, ശരീരത്തിലെ കൊഴുപ്പ് സ്ഥാനീകരണം, ഉയർന്ന രക്തസമ്മർദം, പുകവലി, മദ്യപാനം എന്നിവ കാരണം പല ജനവിഭാഗങ്ങളിലും പുരുഷന്മാരിൽ കൂടുതൽ കേസുകൾ കാണപ്പെടുന്നു.

മരണനിരക്കും സങ്കീർണതകളും:- ലോകാരോഗ്യസംഘടനയുടെ കണക്കുകൾ പ്രകാരം 2012-ൽ പ്രമേഹം 1.5 മില്യൺ മരണങ്ങൾക്ക് കാരണമായി, ഇത് ലോകത്ത് മരണത്തിന്റെ 8-ാമത്തെ  പ്രധാന കാരണമായി മാറി. എന്നിരുന്നാലും, ലോകമെമ്പാടും 2.2 മില്യൺ മരണങ്ങൾ കൂടി ഉയർന്നു . ഇത്  രക്തത്തിലെ ഗ്ലൂക്കോസ് നിരക്കിനും ഹൃദയ സംബന്ധമായ രോഗങ്ങൾ, വൃക്ക തകരാറുകൾ തുടങ്ങിയ സങ്കീർണതകൾക്കും കാരണമായി എന്ന് കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. ഇവ പലപ്പോഴും അകാല മരണത്തിലേക്ക് നയിക്കുകയും മരണസർട്ടിഫിക്കറ്റുകളിൽ പ്രമേഹത്തിന് പകരം അടിസ്ഥാന കാരണമായി ഇവ രേഖപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യുന്നു. 2017-ൽ അന്താരാഷ്ട്ര പ്രമേഹ ഫെഡറേഷൻ (ഇന്റർനാഷണൽ ഡയബറ്റിസ് ഫെഡറേഷൻ) കണക്കാക്കിയത് പ്രമേഹം പ്രത്യക്ഷമായോ പരോക്ഷമായോ ലോകമെമ്പാടും 4.0 മില്യൺ മരണങ്ങൾക്ക് കാരണമായി എന്നാണ് 

ഭൂമിശാസ്ത്രപരമായ വ്യാപനവും വികസ്വര രാജ്യങ്ങളിലെ വർധന:-  പ്രമേഹം ലോകമെമ്പാടും കാണപ്പെടുന്നുണ്ടെങ്കിലും,  വികസിത രാജ്യങ്ങളിൽ (പ്രത്യേകിച്ച് ടൈപ്പ് 2) കൂടുതൽ സാധാരണമാണ്. എന്നിരുന്നാലും, താഴ്ന്ന, ഇടത്തരം വരുമാനമുള്ള രാജ്യങ്ങളിലാണ് നിരക്കുകളിൽ ഏറ്റവും വലിയ വർദ്ധനവ് കാണപ്പെടുന്നത്.  അവിടെയാണ് 80%-ത്തിലധികം പ്രമേഹ മരണങ്ങളും സംഭവിക്കുന്നത്. ഏറ്റവും വേഗത്തിലുള്ള വ്യാപനം ഏഷ്യയിലും ആഫ്രിക്കയിലും പ്രതീക്ഷിക്കപ്പെടുന്നു, 2030-ഓടെ പ്രമേഹമുള്ള ഭൂരിഭാഗം ആളുകളും ഈ ഭൂഖണ്ഡങ്ങളിൽ ജീവിക്കും എന്നാണ് കണക്കാക്കുന്നത്

ജീവിതരീതി മാറ്റങ്ങളുടെ സ്വാധീനം:- വികസ്വര രാജ്യങ്ങളിലെ നിരക്ക് വർധന നഗരവൽക്കരണത്തിന്റെയും ജീവിതശൈലി മാറ്റങ്ങളുടെയും പ്രവണതയെ പിന്തുടരുന്നു. ഇതിൽ ഉൾപ്പെടുന്നത് ഇരിപ്പുജോലി കൂടുന്ന ജീവിതശൈലി, ശാരീരിക അദ്ധ്വാനം കുറയുന്ന ജോലികൾ, ആഗോള പോഷകാഹാര പരിവർത്തനം എന്നിവയാണ്. ഉയർന്ന ഊർജ സാന്ദ്രതയുള്ളതും എന്നാൽ പോഷകമൂല്യം കുറഞ്ഞതുമായ ഭക്ഷണങ്ങളുടെ (പലപ്പോഴും പഞ്ചസാരയും പൂരിത കൊഴുപ്പും കൂടുതലുള്ള, "പാശ്ചാത്യ ശൈലി" ഭക്ഷണക്രമം എന്ന് വിളിക്കപ്പെടുന്ന) കൂടിയ ഉപയോഗം ഇതിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു. 2017 നും 2045 നും ഇടയിൽ ലോകമെമ്പാടുമുള്ള പ്രമേഹ കേസുകളുടെ എണ്ണം 48% വർദ്ധിച്ചേക്കാം. 2020 വരെയുള്ള കണക്കുകൾ പ്രകാരം, അമേരിക്കയിലെ എല്ലാ മുതിർന്നവരിലും 38% പേർക്ക് പ്രീഡയബറ്റീസ് ഉണ്ടായിരുന്നു, ഇത് പ്രമേഹത്തിന്റെ പ്രാരംഭ ഘട്ടമാണ്.

 ചരിത്രം 
പ്രമേഹം പണ്ടുകാലത്തെ തന്നെ വിവരിക്കപ്പെട്ട രോഗങ്ങളിലൊന്നാണ്. ക്രി.മു. 1500 കാലഘട്ടത്തിലെ ഒരു ഈജിപ്ഷ്യൻ കൈയെഴുത്തുപ്രതി "മൂത്രത്തിന്റെ അമിതമായ ഒഴുക്ക്" സൂചിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്. ഈബേഴ്‌സ് പാപ്പൈറസിൽ (Ebers papyrus) ഇത്തരം സന്ദർഭങ്ങളിൽ കുടിക്കാനുള്ള പാനീയത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ശുപാർശ ഉൾപ്പെടുന്നു. ആദ്യം വിവരിക്കപ്പെട്ട കേസുകൾ ടൈപ്പ് 1 പ്രമേഹമായിരുന്നു എന്ന് വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നു. "ഡയബറ്റിസ്" അഥവാ "കടന്നുപോകുക" എന്ന പദം ആദ്യമായി ഉപയോഗിച്ചത് ക്രി.മു. 230-ൽ ഗ്രീക്ക് പണ്ഡിതനായ അപ്പോളോണിയസ് ഓഫ് മെംഫിസ് (Apollonius of Memphis.) ആണ്. റോമൻ സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ കാലത്ത് ഈ രോഗം അപൂർവമായിരുന്നു, ഗാലൻ തന്റെ കരിയറിൽ രണ്ട് കേസുകൾ മാത്രമേ കണ്ടിട്ടുള്ളൂ എന്ന് അഭിപ്രായപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. ആറാം നൂറ്റാണ്ട് കാലഘട്ടത്തിൽ ഇന്ത്യൻ വൈദ്യന്മാർ ഈ രോഗം തിരിച്ചറിയുകയും "മധുമേഹ" അഥവാ "തേൻ മൂത്രം" എന്ന് വർഗീകരിക്കുകയും ചെയ്തു, കാരണം മൂത്രം ഉറുമ്പുകളെ ആകർഷിക്കും എന്ന് അവർ ശ്രദ്ധിച്ചു 

 ചരിത്രവും ആധുനിക ചികിത്സയും 
പ്രമേഹത്തെക്കുറിച്ച് വിശദമായ പരാമർശങ്ങളോടുകൂടിയ അതിജീവിച്ച ആദ്യകാല കൃതി കാപ്പഡോഷ്യയിലെ അരീറ്റേയസി (Aretaeus of Cappadocia)-ന്റേതാണ് (രണ്ടാം അല്ലെങ്കിൽ മൂന്നാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ തുടക്കം). അദ്ദേഹം രോഗത്തിന്റെ ലക്ഷണങ്ങളും പുരോഗതിയും വിവരിക്കുകയും അതിനെ ഈർപ്പവും തണുപ്പുമായി ബന്ധപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്തു. ഇന്ത്യൻ വൈദ്യന്മാരായ സുശ്രുതനും ചരകനും ക്രി.വ. 400-500 കാലഘട്ടത്തിൽ ആദ്യമായി രണ്ട് തരം പ്രമേഹം പ്രത്യേക അവസ്ഥകളായി തിരിച്ചറിഞ്ഞു - ഒന്ന് യുവാവിനെ ബാധിക്കുന്നതും മറ്റൊന്ന് അമിത ഭാരമുള്ളവരെ ബാധിക്കുന്നതും. ഫലപ്രദമായ ചികിത്സ വികസിപ്പിച്ചത് 20-ാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ ആദ്യകാലത്താണ്, 1921-ലും 1922-ലും കനേഡിയൻ ശാസ്ത്രജ്ഞന്മാരായ ഫ്രെഡറിക് ബാന്റിംഗും ചാൾസ് ബെസ്റ്റും ഇൻസുലിൻ വേർതിരിച്ച് ശുദ്ധീകരിച്ചു അതിനെ തുടർണ്ണാണ് . 1940-കളിൽ ദീർഘകാല ഫലമുള്ള ഇൻസുലിൻ NPH വികസിപ്പിച്ചത് 

 ഡയബറ്റിസ് മെലിറ്റസ് :- പേരുവന്നവഴി (Etymology) 
'ഡയബറ്റീസ്' എന്ന വാക്കിന് രസകരമായ ചരിത്രമുണ്ട്. ഇത് ലാറ്റിൻ ഭാഷയിൽ നിന്നും, അതിനും മുമ്പ് പുരാതന ഗ്രീക്ക് ഭാഷയിൽ നിന്നുമാണ് ഇംഗ്ലീഷിലേക്ക് എത്തിയത്. ഗ്രീക്ക് പദമായ 'ഡയബേറ്റീസ്' എന്നതിന്റെ അർത്ഥം "കടന്നുപോകുന്നവൻ; ഒരു സൈഫൺ" എന്നാണ്. ക്രിസ്തുവിന് ശേഷം രണ്ടാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന പുരാതന ഗ്രീക്ക് വൈദ്യനായ കപ്പഡോഷ്യയിലെ അരെറ്റേയസ് ആണ് ഈ വാക്ക് ആദ്യമായി ഉപയോഗിച്ചത്. "അമിതമായ മൂത്രവിസർജ്ജനം" എന്ന അർത്ഥത്തിൽ അദ്ദേഹം ഈ രോഗത്തിന് ഈ പേര് നൽകി. ഗ്രീക്ക് ഭാഷയിലെ 'ഡയബൈനെയിൻ' എന്ന പദത്തിൽ നിന്നാണ് ഇത് ഉരുത്തിരിഞ്ഞത്, അതിന്റെ അർത്ഥം "കടന്നുപോകുക" എന്നാണ്. ഇംഗ്ലീഷിൽ 'ഡയബീറ്റ്' എന്ന രൂപത്തിൽ 1425-ൽ എഴുതപ്പെട്ട ഒരു വൈദ്യശാസ്ത്ര ഗ്രന്ഥത്തിലാണ് ഈ വാക്ക് ആദ്യമായി രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നത്.

'മെലിറ്റസ്' എന്ന പദത്തിന്റെ കൂട്ടിച്ചേർക്കൽ:-

'മെലിറ്റസ്' എന്ന വാക്ക് ലാറ്റിൻ പദമായ 'മെലീറ്റസ്' എന്നതിൽ നിന്നാണ് വന്നത്, അതിന്റെ അർത്ഥം "തേൻ കൊണ്ട് മധുരമാക്കിയത്" അല്ലെങ്കിൽ "തേൻ പോലെ മധുരമുള്ളത്" എന്നാണ്. ലാറ്റിൻ ഭാഷയിലെ 'മെൽ' എന്ന പദത്തിൽ നിന്നാണ് ഇത് ഉണ്ടായത്, അതിന്റെ അർത്ഥം തേൻ, മധുരം, അല്ലെങ്കിൽ സുഖകരമായ കാര്യം എന്നെല്ലാമാണ്. 1675-ൽ തോമസ് വില്ലിസ് ആണ് 'ഡയബറ്റീസ്' എന്ന വാക്കിനോട് 'മെലിറ്റസ്' എന്ന വാക്ക് കൂട്ടിച്ചേർത്തത്. പ്രമേഹമുള്ള ഒരാളുടെ മൂത്രത്തിൽ മധുരമുള്ള രുചി (ഗ്ലൈക്കോസുറിയ) ഉണ്ടെന്ന് അദ്ദേഹം ശ്രദ്ധിച്ചപ്പോഴാണ് ഇത്. രസകരമെന്ന് പറയട്ടെ, മൂത്രത്തിലെ ഈ മധുരം പുരാതന ഗ്രീക്കുകാരും, ചൈനക്കാരും, ഈജിപ്തുകാരും, ഇന്ത്യക്കാരും വളരെ മുമ്പേ കണ്ടെത്തിയിരുന്നു.

 സമൂഹവും സംസ്കാരവും 
പ്രമേഹമുള്ളവർക്ക് ലഭിക്കുന്ന പരിചരണം മെച്ചപ്പെടുത്താനുള്ള അന്താരാഷ്ട്ര ശ്രമങ്ങളുടെ ഫലമായാണ് 1989-ലെ "സെയിന്റ് വിൻസെന്റ് പ്രഖ്യാപനം" രൂപപ്പെട്ടത്. ജീവിത നിലവാരവും ആയുർദൈർഘ്യവും മാത്രമല്ല, സാമ്പത്തികമായും ഇത് വളരെ പ്രധാനമാണ്. കാരണം, പ്രമേഹം മൂലമുണ്ടാകുന്ന ചെലവുകൾ ആരോഗ്യ സംരക്ഷണ സംവിധാനങ്ങൾക്കും സർക്കാരുകൾക്കും വലിയ സാമ്പത്തിക ഭാരമാണെന്ന് തെളിയിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. ഇത് ആരോഗ്യവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട വിഭവങ്ങളെയും ഉൽപ്പാദനക്ഷമതയെയും സാരമായി ബാധിക്കുന്നു. ഈ രോഗത്തിന്റെ ചികിത്സ മെച്ചപ്പെടുത്താൻ പല രാജ്യങ്ങളും വിവിധ തോതിൽ വിജയിച്ച ദേശീയ പ്രമേഹ പരിപാടികൾ സ്ഥാപിച്ചിട്ടുണ്ട്.

പ്രമേഹ കളങ്കവും സാമൂഹിക വിവേചനവും 

പ്രമേഹ കളങ്കം എന്നത് പ്രമേഹമുള്ളവരോട് കാണിക്കുന്ന നെഗറ്റീവ് മനോഭാവം, വിധി, വിവേചനം, അല്ലെങ്കിൽ മുൻവിധിയെ വിവരിക്കുന്നു. പലപ്പോഴും, പ്രത്യേകിച്ച് ടൈപ്പ് 2 പ്രമേഹം ജനിതകശാസ്ത്രം, ആരോഗ്യത്തിന്റെ സാമൂഹിക നിർണ്ണായക ഘടകങ്ങൾ തുടങ്ങിയവ കാരണമാകുന്നതിനേക്കാൾ മോശമായ ജീവിതശൈലിയും അനാരോഗ്യകരമായ ഭക്ഷണ ശീലങ്ങളുമാണ് കാരണമെന്ന തെറ്റായ ധാരണയിൽ നിന്നാണ് ഈ കളങ്കം ഉണ്ടാകുന്നത്. വ്യത്യസ്ത സംസ്കാരങ്ങളിലും സന്ദർഭങ്ങളിലും ഈ കളങ്കത്തിന്റെ പ്രകടനം കാണാം. വിവാഹാലോചനകളെ, തൊഴിൽ അവസരങ്ങളെ, സമൂഹത്തിലെ സാമൂഹിക നിലയെ എല്ലാം പ്രമേഹം ബാധിക്കുന്ന സാഹചര്യങ്ങൾ ഉണ്ട്.

കളങ്കം ആന്തരികമായും കാണപ്പെടുന്നു - പ്രമേഹമുള്ളവർക്ക് തന്നെയും സ്വയം നെഗറ്റീവ് വിശ്വാസങ്ങൾ ഉണ്ടാകാം. ഇത്തരം സ്വയം-കളങ്കം പ്രമേഹവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഉയർന്ന മാനസിക സമ്മർദ്ദം, താഴ്ന്ന ആത്മവിശ്വാസം, ഉയർന്ന വിഷാദ നിരക്ക്, പ്രമേഹ പരിചരണത്തിൽ ഡോക്ടർ-രോഗി ബന്ധത്തിലെ പ്രശ്നങ്ങൾ എന്നിവയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

വംശീയവും സാമ്പത്തികവുമായ അസമത്വങ്ങൾ

വംശീയവും വംശീയവുമായ ന്യൂനപക്ഷങ്ങൾ ന്യൂനപക്ഷമല്ലാത്തവരുമായി താരതമ്യപ്പെടുത്തുമ്പോൾ ഉയർന്ന നിരക്കിൽ പ്രമേഹം ബാധിച്ചിട്ടുണ്ട്. അമേരിക്കൻ മുതിർന്നവർക്ക് മൊത്തത്തിൽ ടൈപ്പ് 2 പ്രമേഹം ഉണ്ടാകാനുള്ള സാധ്യത 40% ആണെങ്കിൽ, ഹിസ്പാനിക്/ലാറ്റിനോ മുതിർന്നവർക്ക് ഇത് 50%-ത്തിൽ കൂടുതലാണ്. ആഫ്രിക്കൻ അമേരിക്കക്കാരും വെള്ളക്കാരായ അമേരിക്കക്കാരുമായി താരതമ്യപ്പെടുത്തുമ്പോൾ വളരെ കൂടുതൽ നിരക്കിൽ പ്രമേഹം രോഗനിർണയം ചെയ്യപ്പെടുന്നു. ഏഷ്യക്കാർക്ക് മറ്റ് വംശങ്ങളെ അപേക്ഷിച്ച് വിസറൽ കൊഴുപ്പിലെ വ്യത്യാസങ്ങൾ കാരണം താഴ്ന്ന BMI-യിൽ പോലും പ്രമേഹം ഉണ്ടാകാനുള്ള സാധ്യത കൂടുതലാണ്. ഏഷ്യക്കാർക്ക് മറ്റ് ഗ്രൂപ്പുകളെ അപേക്ഷിച്ച് കുറഞ്ഞ പ്രായത്തിലും കുറഞ്ഞ ശരീരഭാരത്തിലും പ്രമേഹം വരാൻ സാധ്യത കൂടുതലാണ്. കൂടാതെ, ഏഷ്യൻ അമേരിക്കക്കാരിൽ പ്രമേഹം വളരെയധികം റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യപ്പെടാതെ പോകുന്നു - ദേശീയ ശരാശരിയായ 5-ൽ 1 എന്നതിനെ അപേക്ഷിച്ച് 3-ൽ 1 കേസുകൾ കണ്ടെത്താതെ പോകുന്നു.

തൊഴിലില്ലായ്മയും ആരോഗ്യ പരിചരണ അസമത്വവും

കാലുകളിലോ കൈകളിലോ മരവിപ്പ് അല്ലെങ്കിൽ ഇക്കിളി പോലുള്ള ന്യൂറോപ്പതി ലക്ഷണങ്ങളുള്ള പ്രമേഹ രോഗികൾക്ക് ഈ ലക്ഷണങ്ങൾ ഇല്ലാത്തവരെക്കാൾ ഇരട്ടി തൊഴിലില്ലാത്തവരാകാൻ സാധ്യത കൂടുതലാണ്. 2010-ൽ, യുനൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സിലെ പ്രമേഹവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട എമർജൻസി റൂം സന്ദർശന നിരക്ക് ഏറ്റവും കുറഞ്ഞ വരുമാനമുള്ള സമൂഹങ്ങളിൽ നിന്നുള്ളവർക്ക് (10,000 ജനസംഖ്യയിൽ 526) ഏറ്റവും ഉയർന്ന വരുമാനമുള്ള സമൂഹങ്ങളിൽ നിന്നുള്ളവരേക്കാൾ (10,000 ജനസംഖ്യയിൽ 236) ഉയർന്നതായിരുന്നു. പ്രമേഹവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഏകദേശം 9.4% എമർജൻസി റൂം സന്ദർശനങ്ങൾ ഇൻഷുറൻസ് ഇല്ലാത്തവരുടേതായിരുന്നു. ഇത് ആരോഗ്യ പരിചരണത്തിലെ സാമ്പത്തിക അസമത്വത്തിന്റെ വ്യക്തമായ സൂചനയാണ്

 പ്രമേഹ ഗവേഷണത്തിലെ നൂതന മുന്നേറ്റങ്ങൾ: ചികിത്സ, സാങ്കേതികവിദ്യ, രോഗമുക്തിയിലേക്കുള്ള പുതിയ വഴികൾ 

 പ്രമേഹത്തെക്കുറിച്ചുള്ള പുതിയ ശാസ്ത്രീയ ഉൾക്കാഴ്ചകൾ 
പ്രമേഹത്തെക്കുറിച്ചുള്ള നമ്മുടെ ധാരണകൾ അനുദിനം വികസിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്. പരമ്പരാഗതമായ വർഗ്ഗീകരണങ്ങൾക്കപ്പുറം, രോഗത്തിന്റെ അടിസ്ഥാന കാരണങ്ങളെയും തന്മാത്രാ തലത്തിലുള്ള പ്രവർത്തനങ്ങളെയും കുറിച്ച് ആഴത്തിലുള്ള അറിവുകൾ നേടാൻ സമീപകാല ഗവേഷണങ്ങൾക്ക് കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. ഈ പുതിയ കണ്ടെത്തലുകൾ, ചികിത്സാരംഗത്ത് നൂതനമായ സാധ്യതകൾ തുറന്നുതരുന്നു

 പ്രമേഹത്തിന്റെ പുതിയ മുഖം: ടൈപ്പ് 5 പ്രമേഹത്തിന്റെ കണ്ടെത്തൽ 
പ്രമേഹത്തെക്കുറിച്ചുള്ള നമ്മുടെ കാഴ്ചപ്പാടുകളെത്തന്നെ മാറ്റിമറിക്കുന്ന ഒരു സുപ്രധാന കണ്ടെത്തലാണ് 'ടൈപ്പ് 5 പ്രമേഹം' എന്ന പുതിയ വിഭാഗത്തിന്റെ അംഗീകാരം. പതിറ്റാണ്ടുകളായി നിലവിലുണ്ടായിരുന്നിട്ടും വേണ്ടത്ര ശ്രദ്ധ ലഭിക്കാതിരുന്ന ഈ അവസ്ഥയ്ക്ക് ശാസ്ത്രലോകം ഇപ്പോൾ ഔദ്യോഗികമായി ഒരു വർഗ്ഗീകരണം നൽകിയിരിക്കുന്നു.

 ഉത്ഭവവും കാരണവും: ടൈപ്പ് 1 പ്രമേഹം പോലെ ശരീരത്തിന്റെ പ്രതിരോധ സംവിധാനത്തിന്റെ പിഴവുകൊണ്ടോ, ടൈപ്പ് 2 പ്രമേഹം പോലെ ഇൻസുലിൻ പ്രതിരോധം (insulin resistance) കൊണ്ടോ അല്ല ടൈപ്പ് 5 പ്രമേഹം ഉണ്ടാകുന്നത്. മറിച്ച്, കുട്ടിക്കാലത്തുണ്ടാകുന്ന പോഷകാഹാരക്കുറവാണ് ഇതിന്റെ അടിസ്ഥാന കാരണം. വിട്ടുമാറാത്ത പോഷകാഹാരക്കുറവ് പാൻക്രിയാസിന്റെ പ്രവർത്തനത്തെ ദോഷകരമായി ബാധിക്കുകയും, ഇൻസുലിൻ ഉത്പാദിപ്പിക്കുന്ന ബീറ്റാ കോശങ്ങളെ (beta cells) ദുർബലമാക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഇത് ഇൻസുലിൻ ഉത്പാദനം കുറയുന്നതിലേക്ക് നയിക്കുന്നു.  
 പ്രത്യേകതകൾ: ടൈപ്പ് 5 പ്രമേഹമുള്ള വ്യക്തികൾക്ക് സാധാരണയായി ശരീരഭാരം കുറവായിരിക്കും. ഇവരുടെ ശരീരം ഇൻസുലിനോട് ശരിയായി പ്രതികരിക്കുമെങ്കിലും, ആവശ്യത്തിന് ഇൻസുലിൻ ഉത്പാദിപ്പിക്കാൻ പാൻക്രിയാസിന് കഴിയുന്നില്ല. ഇത് ടൈപ്പ് 1, ടൈപ്പ് 2 പ്രമേഹങ്ങളിൽ നിന്ന് ഇതിനെ വ്യത്യസ്തമാക്കുന്നു.
 വ്യാപനവും പ്രാധാന്യവും: ലോകമെമ്പാടും ഏകദേശം 20 മുതൽ 25 ദശലക്ഷം ആളുകളെ ഈ അവസ്ഥ ബാധിക്കുന്നുണ്ടെന്നാണ് കണക്കാക്കപ്പെടുന്നത്, പ്രത്യേകിച്ച് ഏഷ്യൻ, ആഫ്രിക്കൻ രാജ്യങ്ങളിൽ. ഈ പുതിയ വർഗ്ഗീകരണം രോഗനിർണ്ണയത്തിലും ചികിത്സയിലും നിർണ്ണായകമാണ്. കാരണം, മറ്റ് പ്രമേഹങ്ങൾക്കുള്ള ചികിത്സാ രീതികൾ, പ്രത്യേകിച്ച് ഇൻസുലിൻ ഡോസേജ്, ടൈപ്പ് 5 പ്രമേഹമുള്ളവർക്ക് അപകടകരമായേക്കാം.

ഈ കണ്ടെത്തൽ പ്രമേഹത്തെക്കുറിച്ചുള്ള പരമ്പരാഗതമായ കാഴ്ചപ്പാടുകൾക്ക് ഒരു തിരുത്തലാണ്. ടൈപ്പ് 1, ടൈപ്പ് 2, ഗർഭകാല പ്രമേഹം എന്നിങ്ങനെയുള്ള ലളിതമായ വർഗ്ഗീകരണത്തിൽ നിന്ന്, രോഗത്തിന്റെ അടിസ്ഥാന കാരണങ്ങളെ (etiology) അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ള ഒരു പുതിയ സമീപനത്തിലേക്ക് ശാസ്ത്രലോകം മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു എന്നതിന്റെ വ്യക്തമായ സൂചനയാണിത്. പോഷകാഹാരക്കുറവ് പോലുള്ള സാമൂഹികവും പാരിസ്ഥിതികവുമായ ഘടകങ്ങൾ പ്രമേഹത്തിന് കാരണമാകാമെന്ന തിരിച്ചറിവ്, ആഗോളതലത്തിൽ രോഗനിർണ്ണയത്തിനും പ്രതിരോധ പ്രവർത്തനങ്ങൾക്കും പുതിയ ദിശാബോധം നൽകുന്നു.

 രോഗകാരണങ്ങളിലേക്കുള്ള പുതിയ വെളിച്ചം 
പ്രമേഹത്തിന്റെ തന്മാത്രാ തലത്തിലുള്ള കാരണങ്ങളിലേക്ക് വെളിച്ചം വീശുന്ന നിരവധി സുപ്രധാന പഠനങ്ങൾ അടുത്തിടെ പുറത്തുവന്നിട്ടുണ്ട്. രോഗലക്ഷണങ്ങളെ നിയന്ത്രിക്കുന്നതിൽ നിന്ന് മാറി, രോഗത്തിന്റെ മൂലകാരണങ്ങളെത്തന്നെ ലക്ഷ്യം വെക്കുന്ന ചികിത്സാരീതികൾക്ക് വഴിയൊരുക്കുന്നവയാണ് ഈ കണ്ടെത്തലുകൾ.

SCAN എൻസൈമിന്റെ പങ്ക്: കേസ് വെസ്റ്റേൺ റിസർവ് യൂണിവേഴ്സിറ്റിയിലെ ഗവേഷകർ പുതുതായി കണ്ടെത്തിയ ഒരു എൻസൈമാണ് SNO-CoA-assisted nitrosylase (SCAN). ഈ എൻസൈം ഇൻസുലിൻ സ്വീകരിണികളിൽ (insulin receptors) നൈട്രിക് ഓക്സൈഡ് ഘടിപ്പിക്കുകയും, അതുവഴി ഇൻസുലിന്റെ പ്രവർത്തനത്തെ തടസ്സപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യുന്നു. പ്രമേഹമുള്ളവരിൽ ഈ എൻസൈമിന്റെ പ്രവർത്തനം കൂടുതലാണെന്ന് കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്. ഈ എൻസൈമിനെ തടയുന്നത് പ്രമേഹത്തിൽ നിന്ന് സംരക്ഷണം നൽകുമെന്ന കണ്ടെത്തൽ, ഇൻസുലിൻ സംവേദനക്ഷമത പുനഃസ്ഥാപിക്കാൻ കഴിയുന്ന പുതിയ മരുന്നുകളുടെ വികസനത്തിന് സാധ്യതയൊരുക്കുന്നു.
 PITPNA പ്രോട്ടീന്റെ കുറവ്: ടൈപ്പ് 2 പ്രമേഹമുള്ളവരുടെ പാൻക്രിയാസിലെ ബീറ്റാ കോശങ്ങളിൽ 'ഫോസ്ഫാറ്റിഡിലിനോസിറ്റോൾ ട്രാൻസ്ഫർ പ്രോട്ടീൻ ആൽഫ' (PITPNA) എന്ന പ്രോട്ടീന്റെ അളവ് കുറവാണെന്ന് ജോൺസ് ഹോപ്കിൻസ് ഗവേഷകർ കണ്ടെത്തി. ഇൻസുലിൻ തന്മാത്രകളെ പാക്കേജ് ചെയ്ത് പാകപ്പെടുത്തുന്നതിൽ ഈ പ്രോട്ടീനിന് നിർണ്ണായക പങ്കുണ്ട്. ഈ പ്രോട്ടീന്റെ അളവ് പുനഃസ്ഥാപിക്കുന്നതിലൂടെ ബീറ്റാ കോശങ്ങളുടെ പ്രവർത്തനം മെച്ചപ്പെടുത്താനും, അതുവഴി ടൈപ്പ് 2 പ്രമേഹത്തെ പ്രതിരോധിക്കാനോ ചികിത്സിക്കാനോ കഴിഞ്ഞേക്കും. ഭാവിയിൽ സ്റ്റെം സെൽ ചികിത്സകളുടെ ഫലപ്രാപ്തി വർദ്ധിപ്പിക്കാനും ഈ കണ്ടെത്തൽ സഹായിച്ചേക്കാം.
 ടൈപ്പ് 1 പ്രമേഹത്തിലെ പുതിയ കണ്ടെത്തലുകൾ: ടൈപ്പ് 1 പ്രമേഹത്തിന് കാരണമാകുന്ന ഓട്ടോഇമ്മ്യൂൺ ആക്രമണത്തിന് പിന്നിലെ ഒരു പ്രധാന കാരണം 'ഹൈബ്രിഡ് ഇൻസുലിൻ പെപ്റ്റൈഡുകൾ' (Hybrid Insulin Peptides - HIPs) എന്ന പ്രോട്ടീനുകളാകാമെന്ന് പുതിയ ഗവേഷണങ്ങൾ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ശരീരത്തിലെ പ്രതിരോധ കോശങ്ങൾ ഈ പ്രോട്ടീനുകളെ അന്യവസ്തുക്കളായി കണ്ട് ആക്രമിക്കുന്നു. ഇത് ബീറ്റാ കോശങ്ങളുടെ നാശത്തിലേക്ക് നയിക്കുന്നു. ഈ കണ്ടെത്തൽ, ശരീരത്തിന്റെ പ്രതിരോധ സംവിധാനത്തെ പുനഃക്രമീകരിച്ച് രോഗത്തെ തടയാൻ ലക്ഷ്യമിട്ടുള്ള പുതിയ ഇമ്മ്യൂണോതെറാപ്പികൾക്ക് വഴിയൊരുക്കും.
 പാരിസ്ഥിതിക ഘടകങ്ങൾ: നമ്മുടെ ഭക്ഷണത്തിലൂടെയും മറ്റും ശരീരത്തിലെത്തുന്ന ബിസ്ഫെനോൾ എ (BPA) പോലുള്ള രാസവസ്തുക്കൾക്ക് ഗ്ലൂക്കോസിന്റെയും ഇൻസുലിന്റെയും അളവിൽ നേരിട്ട് സ്വാധീനം ചെലുത്താൻ കഴിയുമെന്ന് മനുഷ്യരിൽ നടത്തിയ പഠനങ്ങൾ തെളിയിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഇത് പ്രമേഹ സാധ്യത വർദ്ധിപ്പിക്കുന്ന പാരിസ്ഥതിക ഘടകങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള കൂടുതൽ ഗവേഷണങ്ങളുടെ പ്രാധാന്യം വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നു.

ഈ കണ്ടെത്തലുകൾ പ്രമേഹ ചികിത്സയുടെ ഭാവിയെക്കുറിച്ചുള്ള സുപ്രധാന സൂചനകളാണ് നൽകുന്നത്. ഉയർന്ന രക്തത്തിലെ പഞ്ചസാര എന്ന ലക്ഷണത്തെ ചികിത്സിക്കുന്ന പരമ്പരാഗത രീതികളിൽ നിന്ന് മാറി, രോഗത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിലുള്ള തന്മാത്രാപരമായ തകരാറുകളെ ശരിയാക്കാൻ ലക്ഷ്യമിടുന്ന ഒരു പുതിയ തലമുറ ചികിത്സാരീതികളിലേക്കാണ് ശാസ്ത്രലോകം നീങ്ങുന്നത്. ഇത് കൂടുതൽ ഫലപ്രദവും, പാർശ്വഫലങ്ങൾ കുറഞ്ഞതും, ഒരുപക്ഷേ രോഗത്തെ പൂർണ്ണമായി മാറ്റാൻ കഴിവുള്ളതുമായ ചികിത്സകളിലേക്ക് നമ്മെ നയിച്ചേക്കാം.

 പ്രമേഹ ചികിത്സയിലെ സാങ്കേതിക മുന്നേറ്റങ്ങൾ 
പ്രമേഹ പരിചരണ രംഗത്ത് ഒരു സാങ്കേതിക വിപ്ലവം തന്നെ നടന്നുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്. രോഗിയുടെ ദൈനംദിന ജീവിതം എളുപ്പമാക്കുകയും, ചികിത്സയുടെ ഭാരം കുറയ്ക്കുകയും, മികച്ച ഗ്ലൂക്കോസ് നിയന്ത്രണം സാധ്യമാക്കുകയും ചെയ്യുന്ന നിരവധി നൂതന ഉപകരണങ്ങൾ ഇന്ന് ലഭ്യമാണ്.

 ആർട്ടിഫിഷ്യൽ പാൻക്രിയാസ് (കൃത്രിമ പാൻക്രിയാസ്) സംവിധാനങ്ങൾ 
ഓട്ടോമേറ്റഡ് ഇൻസുലിൻ ഡെലിവറി (AID) സിസ്റ്റങ്ങൾ അഥവാ 'ആർട്ടിഫിഷ്യൽ പാൻക്രിയാസ്' ആണ് ഈ രംഗത്തെ ഏറ്റവും വലിയ മുന്നേറ്റം. ഒരു കണ്ടിന്യൂസ് ഗ്ലൂക്കോസ് മോണിറ്റർ (CGM), ഒരു ഇൻസുലിൻ പമ്പ്, ഇവയെ തമ്മിൽ ബന്ധിപ്പിക്കുന്ന ഒരു കമ്പ്യൂട്ടർ അൽഗോരിതം എന്നിവ ചേർന്നതാണ് ഈ സംവിധാനം. ഇത് ശരീരത്തിലെ ഗ്ലൂക്കോസിന്റെ അളവ് നിരന്തരം നിരീക്ഷിക്കുകയും, അതനുസരിച്ച് ആവശ്യമായ ഇൻസുലിൻ സ്വയമേവ നൽകുകയും ചെയ്യുന്നു.

 പ്രധാന സിസ്റ്റങ്ങൾ:
 Medtronic MiniMed™ 780G: ലോകത്ത് ഏറ്റവും വ്യാപകമായി ഉപയോഗിക്കുന്ന ഈ സിസ്റ്റത്തിന്റെ പ്രധാന പ്രത്യേകത 'മീൽ ഡിറ്റക്ഷൻ' (Meal Detection™) സാങ്കേതികവിദ്യയാണ്. ഭക്ഷണം കഴിക്കുമ്പോൾ ഇൻസുലിൻ എടുക്കാൻ മറന്നുപോയാലോ, കാർബോഹൈഡ്രേറ്റിന്റെ അളവ് തെറ്റായി കണക്കാക്കിയാലോ, ഈ സിസ്റ്റം അത് തിരിച്ചറിഞ്ഞ് സ്വയമേവ ഇൻസുലിൻ നൽകി ഗ്ലൂക്കോസിന്റെ അളവ് നിയന്ത്രിക്കുന്നു.
 iLet® Bionic Pancreas: പ്രമേഹ പരിചരണത്തിലെ സങ്കീർണ്ണമായ കണക്കുകൂട്ടലുകൾ ഒഴിവാക്കി കാര്യങ്ങൾ ലളിതമാക്കുന്നു എന്നതാണ് ഈ സിസ്റ്റത്തിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ നേട്ടം. ഉപയോഗം തുടങ്ങാൻ രോഗിയുടെ ഭാരം മാത്രം നൽകിയാൽ മതി. കാർബോഹൈഡ്രേറ്റ് എണ്ണുകയോ, കറക്ഷൻ ഫാക്ടറുകൾ നൽകുകയോ, ബേസൽ റേറ്റുകൾ സെറ്റ് ചെയ്യുകയോ വേണ്ട. സിസ്റ്റം ഇതെല്ലാം സ്വയം പഠിച്ച് പ്രവർത്തിക്കുന്നു.
 ഭാവിയിലെ സാധ്യതകൾ: നിലവിലുള്ള ഹൈബ്രിഡ് ക്ലോസ്ഡ്-ലൂപ്പ് സിസ്റ്റങ്ങളിൽ നിന്ന് പൂർണ്ണമായും ഓട്ടോമേറ്റഡ് ആയ 'ഫുള്ളി ക്ലോസ്ഡ്-ലൂപ്പ്' സിസ്റ്റങ്ങളിലേക്കാണ് ഗവേഷണങ്ങൾ പുരോഗമിക്കുന്നത്. ഇൻസുലിൻ മാത്രമല്ല, രക്തത്തിലെ പഞ്ചസാര കുറയുമ്പോൾ നൽകേണ്ട ഗ്ലൂക്കഗോൺ എന്ന ഹോർമോണും സ്വയമേവ നൽകാൻ കഴിയുന്ന 'ബൈഹോർമോണൽ' (bihormonal) സിസ്റ്റങ്ങളും പരീക്ഷണ ഘട്ടത്തിലാണ്.

ഈ സാങ്കേതികവിദ്യയുടെ യഥാർത്ഥ മൂല്യം കേവലം മികച്ച ഗ്ലൂക്കോസ് നിയന്ത്രണം എന്നതിലുപരി, പ്രമേഹവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട മാനസികവും ബൗദ്ധികവുമായ ഭാരം കുറയ്ക്കുന്നു എന്നതാണ്. 24 മണിക്കൂറും തീരുമാനങ്ങളെടുക്കേണ്ടി വരുന്ന അവസ്ഥയിൽ നിന്ന് രോഗിക്ക് മോചനം നൽകി, ഒരു സാധാരണ ജീവിതം നയിക്കാൻ സഹായിക്കുക എന്നതാണ് ഈ 'കൃത്രിമ പാൻക്രിയാസിന്റെ' ആത്യന്തിക ലക്ഷ്യം.

 ഗ്ലൂക്കോസ് നിരീക്ഷണത്തിലെ വിപ്ലവം: പുതിയ CGM സെൻസറുകൾ 
വിരൽത്തുമ്പിൽ നിന്ന് രക്തമെടുത്ത് ഗ്ലൂക്കോസ് പരിശോധിക്കുന്ന രീതിയെ ഏതാണ്ട് പൂർണ്ണമായി ഇല്ലാതാക്കാൻ കണ്ടിന്യൂസ് ഗ്ലൂക്കോസ് മോണിറ്ററുകൾക്ക് (CGM) കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. ഈ രംഗത്തും അതിവേഗത്തിലുള്ള മുന്നേറ്റങ്ങളാണ് നടക്കുന്നത്.

 പുതിയ തലമുറ സെൻസറുകൾ: 

 Dexcom G7: മുൻപത്തെ മോഡലിനേക്കാൾ 60% ചെറുതും, 30 മിനിറ്റിനുള്ളിൽ പ്രവർത്തനം ആരംഭിക്കുന്നതുമാണ് ഈ സെൻസർ. 15 ദിവസം വരെ ഉപയോഗിക്കാവുന്ന പുതിയ മോഡൽ FDA-യുടെ അംഗീകാരത്തിനായി കാത്തിരിക്കുന്നു.
 Abbott Freestyle Libre 3: നിലവിൽ ലഭ്യമായ ഏറ്റവും ചെറിയ സെൻസറുകളിൽ ഒന്നാണിത്, ഉയർന്ന കൃത്യതയും വാഗ്ദാനം ചെയ്യുന്നു.

 ഭാവിയിലെ സാങ്കേതികവിദ്യകൾ:
 ഇംപ്ലാന്റബിൾ CGM: ചർമ്മത്തിനടിയിൽ സ്ഥാപിക്കാവുന്നതും വർഷങ്ങളോളം പ്രവർത്തിക്കുന്നതുമായ സെൻസറുകളാണ് ഈ രംഗത്തെ അടുത്ത വലിയ മുന്നേറ്റം. 'ഗ്ലൂക്കോട്രാക്ക്' (Glucotrack) എന്ന കമ്പനി വികസിപ്പിക്കുന്ന സെൻസർ 3 വർഷം വരെ പ്രവർത്തിക്കും. നിലവിലെ സെൻസറുകൾ തൊലിക്കടിയിലുള്ള ദ്രാവകത്തിലെ (interstitial fluid) ഗ്ലൂക്കോസാണ് അളക്കുന്നത്, ഇത് രക്തത്തിലെ യഥാർത്ഥ ഗ്ലൂക്കോസ് നിലയുമായി ചെറിയ സമയവ്യത്യാസം ഉണ്ടാകാൻ കാരണമാകും. എന്നാൽ ഗ്ലൂക്കോട്രാക്ക് രക്തത്തിൽ നിന്ന് നേരിട്ട് ഗ്ലൂക്കോസ് അളക്കുന്നതിനാൽ ഈ കാലതാമസം ഒഴിവാക്കാനും കൂടുതൽ കൃത്യത നൽകാനും സാധിക്കും.  
 ഹോളിസ്റ്റിക് മോണിറ്ററിംഗ്: പ്രമേഹ സാങ്കേതികവിദ്യ ഗ്ലൂക്കോസ് നിരീക്ഷണം എന്നതിലുപരി, ശരീരത്തിന്റെ മൊത്തത്തിലുള്ള ഉപാപചയ പ്രവർത്തനങ്ങളെ നിരീക്ഷിക്കുന്ന ഒരു തലത്തിലേക്ക് മാറുകയാണ്. GLP-1 മരുന്നുകളുടെ ഉപയോഗം മൂലമുണ്ടാകുന്ന പേശികളുടെ നഷ്ടം നിരീക്ഷിക്കാൻ സഹായിക്കുന്ന 'ബയോലിങ്ക്' (Biolinq) സെൻസർ ഇതിനൊരു ഉദാഹരണമാണ്. ഭാവിയിൽ ഗ്ലൂക്കോസും കീറ്റോണുകളും ഒരേസമയം അളക്കാൻ കഴിയുന്ന സെൻസറുകൾ AID സിസ്റ്റങ്ങളുടെ ഭാഗമാകും. ഇത് പ്രമേഹ സാങ്കേതികവിദ്യയെ 'മെറ്റബോളിക് ഹെൽത്ത് ടെക്നോളജി' എന്ന വിശാലമായ തലത്തിലേക്ക് ഉയർത്തും.

 ഇൻസുലിൻ നൽകുന്നതിനുള്ള നൂതന മാർഗ്ഗങ്ങൾ 
ഇൻസുലിൻ പമ്പുകളുടെ രൂപകൽപ്പനയിലും വലിയ മാറ്റങ്ങൾ വരുന്നുണ്ട്. രോഗിയുടെ സൗകര്യത്തിനും സ്വകാര്യതയ്ക്കും പ്രാധാന്യം നൽകുന്ന പുതിയ ഉപകരണങ്ങൾ വികസിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു.

 പാച്ച് പമ്പുകൾ (Patch Pumps): ട്യൂബുകളില്ലാതെ ശരീരത്തിൽ നേരിട്ട് ഒട്ടിച്ചുവെക്കാവുന്ന ചെറിയ പമ്പുകളാണിവ. ഇത് കൂടുതൽ സൗകര്യപ്രദവും മറ്റുള്ളവരുടെ ശ്രദ്ധയിൽപ്പെടാത്തതുമാണ്.
 മെഡ്‌ട്രോണിക്‌സിന്റെ പാച്ച് പമ്പ്(Medtronic MiniMed Fit): 7 ദിവസം വരെ ഉപയോഗിക്കാവുന്നതും 300 യൂണിറ്റ് ഇൻസുലിൻ ശേഷിയുള്ളതുമായ ഒരു പാച്ച് പമ്പാണിത്.
 ടാൻഡമിന്റെ സിഗിയും മോബിയും (Tandem Sigi and Mobi:) റീചാർജ് ചെയ്യാവുന്നതും, മുൻകൂട്ടി നിറച്ച ഇൻസുലിൻ കാട്രിഡ്ജുകൾ ഉപയോഗിക്കാവുന്നതുമായ പുതിയ പാച്ച് പമ്പുകൾ ടാൻഡം വികപ്പിക്കുന്നു.
 Niia സിഗ്നേച്ചർ (Niia Signature): ഇൻസുലിൻ പമ്പും CGM സെൻസറും ഒരുമിച്ച് ഒരു ഉപകരണത്തിൽ സംയോജിപ്പിക്കുന്ന ഒരു നൂതന പാച്ച് പമ്പാണിത്.
 സ്മാർട്ട് ഇൻസുലിൻ പേനകൾ: ഓരോ തവണയും എടുത്ത ഇൻസുലിന്റെ അളവും സമയവും രേഖപ്പെടുത്തുകയും, ഈ വിവരങ്ങൾ ഒരു സ്മാർട്ട്ഫോൺ ആപ്പിലേക്ക് അയയ്ക്കുകയും ചെയ്യുന്ന പേനകളാണിവ. ഇത് ചികിത്സാ തീരുമാനങ്ങൾ എടുക്കാൻ രോഗിയെയും ഡോക്ടറെയും സഹായിക്കുന്നു.

 നിർമ്മിത ബുദ്ധിയുടെ  (ആർട്ടിഫിഷ്യൽ ഇന്റലിജൻസി)ന്റെ പങ്ക് 
ആധുനിക പ്രമേഹ സാങ്കേതികവിദ്യയുടെ തലച്ചോറ് എന്ന് ആർട്ടിഫിഷ്യൽ ഇന്റലിജൻസിനെ (AI) വിശേഷിപ്പിക്കാം.

 വ്യക്തിഗത ചികിത്സ: CGM, പമ്പ്, ഭക്ഷണക്രമം, വ്യായാമം എന്നിവയിൽ നിന്നുള്ള ഡാറ്റ വിശകലനം ചെയ്ത്, ഓരോ വ്യക്തിക്കും അനുയോജ്യമായ ഇൻസുലിൻ ഡോസേജും ഭക്ഷണക്രമവും നിർദ്ദേശിക്കാൻ AI-ക്ക് കഴിയും. 'ഗ്ലൈറ്റ്വിൻ' (GlyTwin) പോലുള്ള ടൂളുകൾ ഇതിന് ഉദാഹരണമാണ്.
 രോഗനിർണ്ണയം: ടൈപ്പ് 1 പ്രമേഹത്തിന്റെ ലക്ഷണങ്ങൾ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നതിന് ഒരു വർഷം മുൻപ് വരെ രോഗസാധ്യത പ്രവചിക്കാൻ കഴിയുന്ന AI മോഡലുകൾ വികസിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. നിലവിലെ രോഗനിർണ്ണയ രീതികളേക്കാൾ ഇത് മികച്ച ഫലം നൽകുന്നു. ഇത് രോഗം നേരത്തെ കണ്ടെത്താനും, ബീറ്റാ കോശങ്ങളുടെ നാശം സംഭവിക്കുന്നതിന് മുൻപ് തന്നെ ചികിത്സ ആരംഭിക്കാനും സഹായിക്കും.

സാങ്കേതികവിദ്യ (Technology Category)ഉദാഹരണങ്ങൾ (Prominent Examples)പ്രധാന സവിശേഷതകൾ (Key Features)വികസന ഘട്ടം (Development Status)തുടർച്ചയായ ഗ്ലൂക്കോസ് നിരീക്ഷണം (CGM)Dexcom G7, Abbott Libre 3, Glucotrack Implantable CGMഉപയോഗിക്കാവുന്ന സമയം (10-15 ദിവസം, 3 വർഷം വരെ), വേഗത്തിലുള്ള പ്രവർത്തനം, കൃത്യത (MARD), ശരീരത്തിൽ ധരിക്കാവുന്നത്/സ്ഥാപിക്കാവുന്നത്വിപണിയിൽ ലഭ്യമാണ് / പരീക്ഷണ ഘട്ടത്തിൽഇൻസുലിൻ പാച്ച് പമ്പ്Omnipod 5, Medtronic MiniMed Fitട്യൂബുകളില്ലാത്ത രൂപകല്പന, ഇൻസുലിൻ ശേഷി (300 യൂണിറ്റ് വരെ), സ്മാർട്ട്ഫോൺ നിയന്ത്രണംവിപണിയിൽ ലഭ്യമാണ് / വികസിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നുAID സിസ്റ്റംiLet Bionic Pancreas, Medtronic 780G, Tandem Control-IQഅൽഗോരിതം സവിശേഷതകൾ (കാർബ് കൗണ്ടിംഗ് ഇല്ല, ഭക്ഷണം തിരിച്ചറിയൽ ), മറ്റ് ഉപകരണങ്ങളുമായി പ്രവർത്തിക്കാനുള്ള കഴിവ്വിപണിയിൽ ലഭ്യമാണ്

 പ്രമേഹത്തിനുള്ള നൂതന ഉല്പന്നങ്ങൾ 
പ്രമേഹ ചികിത്സാരംഗത്ത്, പ്രത്യേകിച്ച് ടൈപ്പ് 2 പ്രമേഹത്തിൽ, വിപ്ലവകരമായ മാറ്റങ്ങൾക്ക് കാരണമായ പുതിയ മരുന്നുകൾ സമീപകാലത്ത് പുറത്തിറങ്ങിയിട്ടുണ്ട്. രക്തത്തിലെ പഞ്ചസാര കുറയ്ക്കുക എന്നതിലുപരി, പ്രമേഹവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട മറ്റ് ഗുരുതരമായ ആരോഗ്യപ്രശ്നങ്ങളെക്കൂടി ലക്ഷ്യം വെക്കുന്നവയാണ് ഈ മരുന്നുകൾ.

 ചികിത്സാരീതിയെ മാറ്റിമറിക്കുന്ന GLP-1 അഗോണിസ്റ്റുകൾ 
ടൈപ്പ് 2 പ്രമേഹ ചികിത്സയുടെ അടിസ്ഥാന ശിലയായി മാറിയിരിക്കുകയാണ് ഗ്ലൂക്കഗോൺ-ലൈക്ക് പെപ്റ്റൈഡ്-1 (GLP-1) റിസപ്റ്റർ അഗോണിസ്റ്റുകൾ എന്ന വിഭാഗത്തിൽപ്പെട്ട മരുന്നുകൾ.

 പ്രവർത്തന രീതി: ശരീരത്തിൽ സ്വാഭാവികമായി ഉത്പാദിപ്പിക്കപ്പെടുന്ന ഇൻക്രെറ്റിൻ (incretin) ഹോർമോണുകളെപ്പോലെയാണ് ഇവ പ്രവർത്തിക്കുന്നത്. ഇത് ഇൻസുലിൻ ഉത്പാദനം വർദ്ധിപ്പിക്കുകയും, ദഹനം സാവധാനത്തിലാക്കുകയും, വിശപ്പ് നിയന്ത്രിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
 പുതിയ മാർഗ്ഗനിർദ്ദേശങ്ങൾ: അമേരിക്കൻ ഡയബറ്റിസ് അസോസിയേഷന്റെ (ADA) 2025-ലെ ഏറ്റവും പുതിയ ചികിത്സാ മാർഗ്ഗനിർദ്ദേശങ്ങൾ ഈ മരുന്നുകളുടെ പ്രാധാന്യം അടിവരയിടുന്നു. ഉയർന്ന ഹൃദ്രോഗ-വൃക്കരോഗ സാധ്യതയുള്ള ടൈപ്പ് 2 പ്രമേഹ രോഗികൾക്ക്, അവരുടെ രക്തത്തിലെ ഗ്ലൂക്കോസിന്റെ അളവ് (HbA1c) നിയന്ത്രിതമാണെങ്കിൽ പോലും, GLP-1 അഗോണിസ്റ്റുകൾ നൽകണമെന്ന് ADA ശുപാർശ ചെയ്യുന്നു. ഇത് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്, ഈ മരുന്നുകളെ ഇപ്പോൾ കേവലം ഗ്ലൂക്കോസ് കുറയ്ക്കാനുള്ള ഔഷധങ്ങളായിട്ടല്ല, മറിച്ച് ഹൃദയത്തെയും വൃക്കകളെയും സംരക്ഷിക്കുന്ന 'ഓർഗൻ-പ്രൊട്ടക്റ്റീവ്' (organ-protective) ചികിത്സയായിട്ടാണ് കണക്കാക്കുന്നത് എന്നതാണ്.   
 വിപുലമായ ഉപയോഗങ്ങൾ: ഹൃദയസ്തംഭനം (heart failure with preserved ejection fraction - HFpEF), കരളിലെ കൊഴുപ്പടിയുന്ന രോഗമായ MASLD (metabolic dysfunction-associated steatotic liver disease) തുടങ്ങിയ അവസ്ഥകളുള്ള പ്രമേഹരോഗികളിലും ഈ മരുന്നുകൾ ഗുണകരമാണെന്ന് കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്.

ഈ മാറ്റം ടൈപ്പ് 2 പ്രമേഹത്തെക്കുറിച്ചുള്ള കാഴ്ചപ്പാടിനെത്തന്നെ മാറ്റിമറിക്കുന്നു. പ്രമേഹം എന്നത് രക്തത്തിലെ പഞ്ചസാരയുടെ അളവ് കൂടുന്ന ഒരു അവസ്ഥ മാത്രമല്ല, ഹൃദയം, വൃക്കകൾ, കരൾ തുടങ്ങിയ സുപ്രധാന അവയവങ്ങളെ ബാധിക്കുന്ന ഒരു 'കാർഡിയോ-റീനൽ-മെറ്റബോളിക്' (cardio-renal-metabolic) രോഗമാണെന്ന തിരിച്ചറിവിലേക്കാണ് ഇത് വിരൽ ചൂണ്ടുന്നത്

പുതിയ തലമുറ മരുന്നുകൾ: ടിർസെപാറ്റൈഡും ട്രിപ്പിൾ-അഗോണിസ്റ്റുകളും

GLP-1 അഗോണിസ്റ്റുകളുടെ വിജയത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കി, ഒന്നിലധികം ഹോർമോൺ റിസപ്റ്ററുകളിൽ ഒരേസമയം പ്രവർത്തിക്കുന്ന കൂടുതൽ ശക്തമായ മരുന്നുകൾ ഇപ്പോൾ വികസിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു.

 ടിർസെപാറ്റൈഡ് (Tirzepatide): GIP, GLP-1 എന്നീ രണ്ട് റിസപ്റ്ററുകളിൽ ഒരേസമയം പ്രവർത്തിക്കുന്ന ആദ്യത്തെ 'ഡ്യുവൽ-അഗോണിസ്റ്റ്' (dual-agonist) മരുന്നാണിത് (ബ്രാൻഡ് നാമങ്ങൾ: Mounjaro, Zepbound). GLP-1-ൽ മാത്രം പ്രവർത്തിക്കുന്ന സെമാഗ്ലൂടൈഡ് (Ozempic) പോലുള്ള മരുന്നുകളേക്കാൾ ഗ്ലൂക്കോസ് നിയന്ത്രണത്തിലും ശരീരഭാരം കുറയ്ക്കുന്നതിലും ടിർസെപാറ്റൈഡ് മികച്ച ഫലം നൽകുന്നു. ക്ലിനിക്കൽ പരീക്ഷണങ്ങളിൽ, ഈ മരുന്ന് ഉപയോഗിച്ചവരിൽ ശരീരഭാരത്തിൽ 15% മുതൽ 22% വരെ കുറവ് രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.
 ട്രിപ്പിൾ-അഗോണിസ്റ്റുകൾ (Triple-Agonists): GLP-1, GIP, ഗ്ലൂക്കഗോൺ എന്നീ മൂന്ന് റിസപ്റ്ററുകളിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്ന മരുന്നുകളാണ് അടുത്ത തലമുറയിൽ വരാനിരിക്കുന്നത്.
 റെറ്റാട്രൂടൈഡ് (Retatrutide): പരീക്ഷണ ഘട്ടത്തിലുള്ള ഈ മരുന്ന്, 48 ആഴ്ചകൊണ്ട് ശരീരഭാരത്തിൽ 24.2% വരെ കുറവുണ്ടാക്കിയതായി ഫേസ് 2 പഠനങ്ങൾ കാണിക്കുന്നു.
 സർവോഡൂടൈഡ് (Survodutide): GLP-1, ഗ്ലൂക്കഗോൺ റിസപ്റ്ററുകളിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്ന മറ്റൊരു ഡ്യുവൽ-അഗോണിസ്റ്റാണിത്. ഇതും മികച്ച ഫലങ്ങൾ വാഗ്ദാനം ചെയ്യുന്നു.

ഈ മരുന്നുകളുടെ ഫലപ്രാപ്തി, ശരീരഭാരം കുറയ്ക്കാൻ നടത്തുന്ന ബരിയാട്രിക് സർജറിയുടെ ഫലങ്ങളോട് കിടപിടിക്കുന്നതാണ്. ഇത് പ്രമേഹ ചികിത്സയിലും അമിതവണ്ണ ചികിത്സയിലും ഒരു പുതിയ യുഗത്തിന് തുടക്കം കുറിക്കുകയാണ്. ശരീരത്തിന്റെ ഉപാപചയ പ്രവർത്തനങ്ങളെ നിയന്ത്രിക്കുന്ന ഒന്നിലധികം ഹോർമോൺ പാതകളെ ഒരേസമയം സ്വാധീനിക്കുക എന്ന പുതിയ ചികിത്സാ തന്ത്രമാണ് ഇവിടെ വിജയം കാണുന്നത്.

 ടൈപ്പ് 1 പ്രമേഹത്തിനായുള്ള പുതിയ ചികിത്സകൾ 
ടൈപ്പ് 1 പ്രമേഹത്തിന്റെ കാര്യത്തിൽ, രോഗത്തിന്റെ പുരോഗതിയെത്തന്നെ തടയാൻ സഹായിക്കുന്ന ആദ്യത്തെ 'ഡിസീസ്-മോഡിഫൈയിംഗ്' (disease-modifying) മരുന്നുകൾ ഇപ്പോൾ ലഭ്യമായിത്തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു.

 ടെപ്ലിസുമാബ് (Teplizumab): (ബ്രാൻഡ് നാമം: Tzield). ടൈപ്പ് 1 പ്രമേഹ സാധ്യത കൂടുതലുള്ള വ്യക്തികളിൽ രോഗം പൂർണ്ണമായി പ്രകടമാകുന്നത് രണ്ട് മുതൽ മൂന്ന് വർഷം വരെ വൈകിപ്പിക്കാൻ ഈ മരുന്നിന് കഴിയുമെന്ന് തെളിയിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. ശരീരത്തിന്റെ പ്രതിരോധ സംവിധാനത്തെ നിയന്ത്രിക്കുന്ന ഒരു മോണോക്ലോണൽ ആന്റിബോഡിയാണിത്. രോഗം അതിന്റെ പ്രാരംഭ ഘട്ടത്തിൽ (Stage 2) ആയിരിക്കുമ്പോൾ തന്നെ കണ്ടെത്തി ഈ ചികിത്സ നൽകുന്നതിലൂടെ, ബീറ്റാ കോശങ്ങളുടെ നാശം ഒരു പരിധി വരെ തടയാൻ സാധിക്കും.
 JAK ഇൻഹിബിറ്ററുകൾ: റുമറ്റോയ്ഡ് ആർത്രൈറ്റിസ് പോലുള്ള രോഗങ്ങൾക്ക് ഉപയോഗിക്കുന്ന ബാരിസിറ്റിനിബ് (Baricitinib) പോലുള്ള JAK ഇൻഹിബിറ്ററുകൾ, പുതുതായി ടൈപ്പ് 1 പ്രമേഹം നിർണ്ണയിക്കപ്പെട്ടവരിൽ ബീറ്റാ കോശങ്ങളുടെ പ്രവർത്തനം നിലനിർത്താൻ സഹായിക്കുമെന്ന് BANDIT എന്ന പഠനത്തിൽ കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്. ബീറ്റാ കോശങ്ങളെ നശിപ്പിക്കുന്ന ഇൻഫ്ലമേറ്ററി പ്രക്രിയകളെ തടഞ്ഞുകൊണ്ടാണ് ഇവ പ്രവർത്തിക്കുന്നത്.

ടെപ്ലിസുമാബ് പോലുള്ള മരുന്നുകളുടെ വരവ്, ടൈപ്പ് 1 പ്രമേഹ സാധ്യതയുള്ളവരെ നേരത്തെ തന്നെ കണ്ടെത്തേണ്ടതിന്റെ പ്രാധാന്യം വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നു. മുൻപ്, രോഗം പൂർണ്ണമായി പ്രകടമായതിന് ശേഷം ഇൻസുലിൻ നൽകുക എന്നതല്ലാതെ മറ്റ് മാർഗ്ഗങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. എന്നാൽ ഇപ്പോൾ, രോഗലക്ഷണങ്ങൾ വരുന്നതിന് മുൻപ് തന്നെ, ആന്റിബോഡി പരിശോധനകളിലൂടെയും AI പോലുള്ള ടൂളുകളിലൂടെയും സാധ്യതയുള്ളവരെ കണ്ടെത്തി ചികിത്സ നൽകാനായാൽ, രോഗത്തിന്റെ ഗതിയെത്തന്നെ മാറ്റാൻ കഴിഞ്ഞേക്കും.

 ഇൻസുലിൻ രംഗത്തെ പുതിയ കണ്ടുപിടുത്തങ്ങൾ 
ഇൻസുലിൻ ചികിത്സയെ കൂടുതൽ ലളിതവും സൗകര്യപ്രദവുമാക്കാനുള്ള ഗവേഷണങ്ങളും പുരോഗമിക്കുന്നുണ്ട്.

 ആഴ്ചയിലൊരിക്കൽ ഉപയോഗിക്കാവുന്ന ഇൻസുലിൻ: ദിവസേനയുള്ള ഇൻസുലിൻ കുത്തിവയ്പ്പുകൾക്ക് പകരമായി, ആഴ്ചയിൽ ഒരിക്കൽ മാത്രം എടുത്താൽ മതിയാകുന്ന പുതിയ ബേസൽ ഇൻസുലിനുകൾ വികസിപ്പിച്ചെടുത്തിട്ടുണ്ട്. നോവോ നോർഡിസ്കിന്റെ 'ഇൻസുലിൻ ഐക്കോഡെക്' (Insulin icodec) 2025-ൽ വിപണിയിലെത്തുമെന്ന് പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു. ഇത് ചികിത്സയുടെ ഭാരം ഗണ്യമായി കുറയ്ക്കാനും, രോഗികൾക്ക് മെച്ചപ്പെട്ട ജീവിതനിലവാരം നൽകാനും സഹായിക്കും.

മരുന്ന് (Drug Name)പ്രവർത്തനം (Mechanism)ശരാശരി HbA1c കുറക്കൽ (Avg. HbA1c Reduction)ശരാശരി ഭാരം കുറയ്ക്കൽ (Avg. Weight Loss)അംഗീകാര നില (Regulatory Status)സെമാഗ്ലൂടൈഡ് (Ozempic)GLP-1 റിസപ്റ്റർ അഗോണിസ്റ്റ്ഏകദേശം 1.5% - 1.8%ഏകദേശം 15%FDA അംഗീകാരം ലഭിച്ചുടിർസെപാറ്റൈഡ് (Mounjaro)ഡ്യുവൽ GIP/GLP-1 റിസപ്റ്റർ അഗോണിസ്റ്റ്ഏകദേശം 2.0% - 2.5%22% വരെFDA അംഗീകാരം ലഭിച്ചുറെറ്റാട്രൂടൈഡ്ട്രിപ്പിൾ GLP-1/GIP/ഗ്ലൂക്കഗോൺ റിസപ്റ്റർ അഗോണിസ്റ്റ്ലഭ്യമല്ല24.2% വരെ (ഫേസ് 2)പരീക്ഷണ ഘട്ടത്തിൽ (ഫേസ് 3)

 പ്രമേഹം ഭേദമാക്കാനുള്ള ഗവേഷണങ്ങൾ: സ്റ്റെം സെൽ, ഇമ്മ്യൂണോതെറാപ്പി ചികിത്സകൾ 
പ്രമേഹത്തെ പൂർണ്ണമായി ഭേദമാക്കുക എന്ന ലക്ഷ്യത്തോടെയുള്ള ഗവേഷണങ്ങൾ ഇപ്പോൾ എന്നത്തേക്കാളും പ്രതീക്ഷ നൽകുന്ന ഘട്ടത്തിലാണ്. നഷ്ടപ്പെട്ടുപോയ ഇൻസുലിൻ ഉത്പാദിപ്പിക്കുന്ന കോശങ്ങളെ പുനഃസ്ഥാപിക്കുക, ശരീരത്തിന്റെ പ്രതിരോധ സംവിധാനത്തിന്റെ ആക്രമണത്തെ തടയുക എന്നീ രണ്ട് പ്രധാന വെല്ലുവിളികളെ അതിജീവിക്കാനുള്ള ശ്രമങ്ങളാണ് ഈ രംഗത്ത് നടക്കുന്നത്.

 സ്റ്റെം സെൽ തെറാപ്പി: നഷ്ടപ്പെട്ട കോശങ്ങളെ പുനഃസ്ഥാപിക്കൽ 
ടൈപ്പ് 1 പ്രമേഹത്തിൽ നശിച്ചുപോയ ബീറ്റാ കോശങ്ങൾക്ക് പകരം പുതിയ കോശങ്ങളെ സൃഷ്ടിക്കുക എന്നതാണ് സ്റ്റെം സെൽ (മൂലകോശം) ചികിത്സയുടെ ലക്ഷ്യം. ഈ രംഗത്ത് സമീപകാലത്ത് മനുഷ്യരിൽ നടത്തിയ പരീക്ഷണങ്ങൾ അത്ഭുതകരമായ ഫലങ്ങളാണ് നൽകിയത്.

 വെർട്ടെക്സിന്റെ സിമിസെൽ (Vertex's zimislecel): സ്റ്റെം സെല്ലുകളിൽ നിന്ന് ലബോറട്ടറിയിൽ വളർത്തിയെടുത്ത ഐലറ്റ് കോശങ്ങൾ (islet cells) ഉപയോഗിക്കുന്ന ഈ ചികിത്സ സ്വീകരിച്ചവരിൽ ഭൂരിഭാഗം പേർക്കും ഒരു വർഷത്തിന് ശേഷം ഇൻസുലിൻ കുത്തിവയ്പ്പുകൾ നിർത്താൻ കഴിഞ്ഞു.
 കൊഴുപ്പ് കോശങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള പുനഃസൃഷ്ടി: ശാസ്ത്രലോകത്തെ അമ്പരപ്പിച്ച ഒരു മുന്നേറ്റത്തിൽ, ഒരു രോഗിയുടെ സ്വന്തം കൊഴുപ്പ് കോശങ്ങളെ (fat cells) രാസപ്രക്രിയകളിലൂടെ ഐലറ്റ് കോശങ്ങളാക്കി മാറ്റി ശരീരത്തിൽ തിരികെ നിക്ഷേപിച്ചു. ഈ ചികിത്സയ്ക്ക് ശേഷം രോഗിക്ക് പൂർണ്ണമായും ഇൻസുലിൻ ഇല്ലാതെ ജീവിക്കാൻ സാധിച്ചു. ഇത് ഇൻസുലിൻ സ്വാതന്ത്ര്യം കൈവരിച്ച ലോകത്തിലെ ആദ്യത്തെ സംഭവമായി രേഖപ്പെടുത്തി.   

ഈ ഗവേഷണങ്ങളുടെ ഏറ്റവും വലിയ പ്രാധാന്യം, മൂലകോശങ്ങളുടെ ഉറവിടം വിവാദപരമായ ഭ്രൂണ മൂലകോശങ്ങളിൽ (embryonic stem cells) നിന്ന് മാറി, രോഗിയുടെ സ്വന്തം ശരീരത്തിലെ കൊഴുപ്പ് പോലുള്ള എളുപ്പത്തിൽ ലഭ്യമാകുന്ന കോശങ്ങളിലേക്ക് മാറുന്നു എന്നതാണ്. ഇത് ചികിത്സയെ കൂടുതൽ സുരക്ഷിതവും, സ്വീകാര്യവും, എല്ലാവർക്കും ലഭ്യമാക്കാൻ സാധ്യതയുള്ളതുമാക്കി മാറ്റുന്നു. ഇത് മൂലകോശ ചികിത്സയെ ഒരു പരീക്ഷണഘട്ടത്തിൽ നിന്ന് യഥാർത്ഥ ക്ലിനിക്കൽ ചികിത്സയിലേക്ക് അടുപ്പിക്കുന്ന നിർണ്ണായകമായ ഒരു ചുവടുവെപ്പാണ്.

 ഇമ്മ്യൂണോതെറാപ്പിയും ജീൻ എഡിറ്റിംഗും 
പുതിയ ബീറ്റാ കോശങ്ങളെ ശരീരത്തിൽ വെച്ചുപിടിപ്പിച്ചാലും, രോഗിയുടെ പ്രതിരോധ സംവിധാനം അവയെ വീണ്ടും നശിപ്പിക്കാനുള്ള സാധ്യതയുണ്ട്. ഈ വെല്ലുവിളിയെ മറികടക്കാനാണ് ഇമ്മ്യൂണോതെറാപ്പിയും ജീൻ എഡിറ്റിംഗും ഉപയോഗിക്കുന്നത്.

 ബീറ്റാ സെൽ എൻക്യാപ്‌സുലേഷൻ (Beta Cell Encapsulation): വെച്ചുപിടിപ്പിക്കുന്ന കോശങ്ങളെ ഒരു സംരക്ഷിത കവചത്തിനുള്ളിലാക്കി ശരീരത്തിൽ നിക്ഷേപിക്കുന്ന രീതിയാണിത്. ഈ കവചം പ്രതിരോധ കോശങ്ങളെ അകത്തേക്ക് കടത്തിവിടാതെ തടയുകയും, അതേസമയം ഇൻസുലിൻ പുറത്തേക്ക് പോകാനും, പോഷകങ്ങൾ കോശങ്ങളിലേക്ക് എത്താനും അനുവദിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
 ജീൻ എഡിറ്റിംഗ് (Gene Editing): CRISPR പോലുള്ള അത്യാധുനിക സാങ്കേതികവിദ്യകൾ ഉപയോഗിച്ച്, സ്റ്റെം സെല്ലുകളുടെ ജനിതക ഘടനയിൽ മാറ്റങ്ങൾ വരുത്തി, അവയെ പ്രതിരോധ സംവിധാനത്തിന് 'അദൃശ്യമാക്കാൻ' (stealth cells) സാധിക്കും. പ്രതിരോധ സംവിധാനം കോശങ്ങളെ തിരിച്ചറിയാൻ ഉപയോഗിക്കുന്ന പ്രോട്ടീനുകളെ കോശങ്ങളുടെ ഉപരിതലത്തിൽ നിന്ന് നീക്കം ചെയ്യുന്നതിലൂടെയാണിത് സാധ്യമാക്കുന്നത്. ഇത് വിജയിച്ചാൽ, കോശം മാറ്റിവെക്കലിന് ശേഷം ജീവിതകാലം മുഴുവൻ കഴിക്കേണ്ടി വരുന്ന പ്രതിരോധശേഷി കുറയ്ക്കുന്ന മരുന്നുകൾ (immunosuppressants) പൂർണ്ണമായും ഒഴിവാക്കാൻ സാധിക്കും.   

പുനരുജ്ജീവന വൈദ്യശാസ്ത്രവും (regenerative medicine - സ്റ്റെം സെല്ലുകൾ) ജനിതക എഞ്ചിനീയറിംഗും (CRISPR) ഒരുമിച്ച് ചേരുമ്പോൾ, ടൈപ്പ് 1 പ്രമേഹത്തിന് 'ഒറ്റത്തവണകൊണ്ട് പൂർണ്ണമായ രോഗമുക്തി' എന്ന സ്വപ്നം യാഥാർത്ഥ്യമാക്കാനുള്ള ഒരു വ്യക്തമായ രൂപരേഖയാണ് തെളിഞ്ഞുവരുന്നത്. ഇൻസുലിൻ ഉത്പാദിപ്പിക്കാൻ കോശങ്ങളുടെ അനന്തമായ ഒരു ശേഖരം സ്റ്റെം സെല്ലുകൾ നൽകുമ്പോൾ, ആ കോശങ്ങളെ പ്രതിരോധ സംവിധാനത്തിന്റെ ആക്രമണത്തിൽ നിന്ന് എന്നെന്നേക്കുമായി സംരക്ഷിക്കാനുള്ള മാർഗ്ഗം ജീൻ എഡിറ്റിംഗ് നൽകുന്നു. ഈ രണ്ട് ശാസ്ത്രശാഖകളുടെ സംയോജനമാണ് പ്രമേഹ ചികിത്സയുടെ ഭാവിയെക്കുറിച്ചുള്ള ഏറ്റവും വലിയ പ്രതീക്ഷ.

 മാറുന്ന ചികിത്സാ രീതികളും ജീവിതനിലവാരവും 
ശാസ്ത്ര, സാങ്കേതിക, ഔഷധ രംഗങ്ങളിലെ ഈ മുന്നേറ്റങ്ങൾ പ്രമേഹ ചികിത്സാരീതികളെയും രോഗികളുടെ ജീവിതനിലവാരത്തെയും അടിമുടി മാറ്റിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്.

 പുതിയ ചികിത്സാ മാർഗ്ഗനിർദ്ദേശങ്ങൾ 
ഏറ്റവും പുതിയ ഗവേഷണ ഫലങ്ങൾ ക്ലിനിക്കൽ ചികിത്സാ രീതികളെ നേരിട്ട് സ്വാധീനിക്കുന്നുണ്ട്. അമേരിക്കൻ ഡയബറ്റിസ് അസോസിയേഷന്റെ 2025-ലെ മാർഗ്ഗനിർദ്ദേശങ്ങൾ ഇതിന്റെ വ്യക്തമായ ഉദാഹരണമാണ്.

 സസ്യാധിഷ്ഠിത പ്രോട്ടീനുകൾക്കും നാരുകൾക്കും പ്രാധാന്യം നൽകുന്ന പുതിയ പോഷകാഹാര ശുപാർശകൾ.  
 അവയവ സംരക്ഷണത്തിനായി GLP-1 മരുന്നുകളുടെ വിപുലീകരിച്ച ഉപയോഗം.
 രോഗലക്ഷണങ്ങൾ വരുന്നതിന് മുൻപ് തന്നെ ടൈപ്പ് 1 പ്രമേഹം കണ്ടെത്താനുള്ള സ്ക്രീനിംഗിന്റെ പ്രാധാന്യം.  

ഇവയെല്ലാം ഈ റിപ്പോർട്ടിൽ മുൻപ് ചർച്ച ചെയ്ത ഗവേഷണങ്ങളുടെ നേരിട്ടുള്ള പ്രതിഫലനങ്ങളാണ്.

 സാങ്കേതികവിദ്യയും രോഗിയുടെ ജീവിതനിലവാരവും 
ആധുനിക പ്രമേഹ സാങ്കേതികവിദ്യകൾ രോഗികളുടെ ജീവിതത്തിൽ ചെലുത്തുന്ന സ്വാധീനം വളരെ വലുതാണ്. നിരവധി പഠനങ്ങൾ ഇത് സ്ഥിരീകരിക്കുന്നു.

 മാനസികാരോഗ്യത്തിലെ പുരോഗതി: ഓട്ടോമേറ്റഡ് ഇൻസുലിൻ ഡെലിവറി (AID) സിസ്റ്റങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കുന്നവരിൽ പ്രമേഹവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട മാനസിക പിരിമുറുക്കം (diabetes distress), രക്തത്തിലെ പഞ്ചസാര കുറഞ്ഞുപോകുമോ എന്ന ഭയം (fear of hypoglycemia) എന്നിവ ഗണ്യമായി കുറയുന്നതായി മെറ്റാ-അനാലിസിസ് പഠനങ്ങൾ വ്യക്തമാക്കുന്നു.
 മെച്ചപ്പെട്ട ഉറക്കം: രാത്രികാലങ്ങളിൽ ഗ്ലൂക്കോസ് നില സുരക്ഷിതമായി നിലനിർത്താൻ ഈ സിസ്റ്റങ്ങൾ സഹായിക്കുന്നതിനാൽ, രോഗികൾക്കും അവരുടെ മാതാപിതാക്കൾക്കും മെച്ചപ്പെട്ട ഉറക്കം ലഭിക്കുന്നു.
 ജീവിതത്തിലെ സ്വാതന്ത്ര്യം: നിരന്തരമായ കണക്കുകൂട്ടലുകളിൽ നിന്നും തീരുമാനങ്ങളിൽ നിന്നും മോചനം ലഭിക്കുന്നത് രോഗികൾക്ക് കൂടുതൽ സ്വാതന്ത്ര്യവും 'സാധാരണ ജീവിതം' നയിക്കുന്നു എന്ന തോന്നലും നൽകുന്നു.

ഈ സാങ്കേതികവിദ്യകളുടെ യഥാർത്ഥ മൂല്യം കേവലം ഗ്ലൂക്കോസ് നിയന്ത്രണത്തിൽ ഒതുങ്ങുന്നില്ല, മറിച്ച് രോഗത്തിന്റെ മാനസികവും ബൗദ്ധികവുമായ ഭാരം കുറയ്ക്കുന്നതിലാണ്. ഇത് ഈ നൂതന ചികിത്സകളുടെ പ്രാധാന്യം വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നു. ഒരു ഫിന്നിഷ് പഠനം കാണിക്കുന്നത്, AID സിസ്റ്റങ്ങൾ ജീവിതനിലവാരം വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നത് കണക്കിലെടുക്കുമ്പോൾ, അവയുടെ ഉയർന്ന വില പോലും ന്യായീകരിക്കാവുന്നതാണെന്നാണ്. എന്നിരുന്നാലും, നിരന്തരമായ അലാറങ്ങൾ, ഉപകരണങ്ങൾ ശരീരത്തിൽ ധരിക്കേണ്ടി വരുന്നതിന്റെ ബുദ്ധിമുട്ടുകൾ, ഡാറ്റയുടെ അതിപ്രസരം എന്നിവ മൂലമുണ്ടാകുന്ന 'ടെക്നോളജി ഭാരം' (technology burden) ഒരു വെല്ലുവിളിയായി നിലനിൽക്കുന്നുണ്ട്. ഭാവിയിലെ സാങ്കേതികവിദ്യകൾ ഈ പ്രശ്നങ്ങളെക്കൂടി അഭിസംബോധന ചെയ്യേണ്ടതുണ്ട്.

ചുരുക്കത്തിൽ, പ്രമേഹ പരിചരണത്തിന്റെ കേന്ദ്രബിന്ദു HbA1c എന്ന സംഖ്യയിൽ നിന്ന് മാറി, രോഗിയുടെ മാനസികാരോഗ്യവും ജീവിതനിലവാരവും എന്ന വിശാലമായ കാഴ്ചപ്പാടിലേക്ക് മാറുകയാണ്. ഈ മാറ്റം, നൂതന സാങ്കേതികവിദ്യകൾ എല്ലാവർക്കും ലഭ്യമാക്കുന്നതിനുള്ള നയപരമായ തീരുമാനങ്ങളെ സ്വാധീനിക്കുന്നതിൽ നിർണ്ണായകമാകും.

 പ്രമേഹത്തിന്റെ ദൂഷ്യ ഫലങ്ങൾ 
 ഹൃദയാഘാതത്തിന്റെയും പക്ഷാഘാതതിന്റെയും മുഖ്യമായ ഒരു കാരണം പ്രമേഹമാണ് (No:1 and 2 Killers).
 കാഴ്ച ശക്തി നഷ്ട്ടപ്പെടുന്നു. (Diabetic Retinopathy)
 കിഡ്നി തകരാർ ഉണ്ടാകുന്നത് മൂലം ഡയാലിസിസ് ആവശ്യമായി വരുന്നു. (would require dialysis in later stage)
 ഉണങ്ങാതെ പഴുക്കുന്ന മുറിവുകൾ
 സ്പർശനശേഷി നഷ്ടമാകുന്നു.
 കായികശേഷി നഷ്ട്ടപ്പെടുന്നു.
 അമിതമായ ക്ഷീണം അനുഭവപ്പെടുന്നു.
 വർധിച്ച വിശപ്പും ദാഹവും.
 ലൈംഗികശേഷിയും താല്പര്യവും കുറയുന്നു.
 ലിംഗത്തിന്റെ അഗ്രചർമ്മം, യോനി, മൂത്രാശയം എന്നിവിടങ്ങളിൽ അണുബാധ.
 പ്രമേഹം പുരുഷന്മാരിലെ ബീജത്തിന്റെ രൂപഘടന, ബീജങ്ങളുടെ എണ്ണം, ബീജത്തിന്റെ അളവ്, ലിംഗ ഉദ്ധാരണം എന്നിവയെ ബാധിക്കുന്നു. ചികിത്സ കൂടാതെ, ഇത് സ്ഥിരമായ വന്ധ്യതയിലേക്ക് നയിച്ചേക്കാം.
 സ്ത്രീകളിൽ വിട്ടുമാറാത്ത പ്രമേഹം പിസിഒഎസ്, പൊണ്ണത്തടി, അസാധാരണമായ ആർത്തവചക്രം, വേദനാജനകമായ ലൈംഗികബന്ധം ഉണ്ടാക്കുന്നതിനു പുറമേ സ്ത്രീകളുടെ പ്രത്യുത്പാദന ശേഷിയെ ബാധിക്കുന്നു.
 ഗർഭാവസ്ഥയിൽ- അധിക രക്തത്തിലെ പഞ്ചസാര ഗർഭാവസ്ഥയിലെ പ്രമേഹത്തിലേക്ക് നയിക്കുന്നു, ഇത് പ്രീക്ലാമ്പ്സിയ വികസിപ്പിക്കുന്നതിനുള്ള പ്രേരക ഘടകമാണ്.  സ്ത്രീകളിലെ പ്രമേഹം വികസിക്കുന്ന കുഞ്ഞിനെ ദോഷകരമായി ബാധിക്കുകയും, ജന്മനായുള്ള പ്രശ്നങ്ങളിലേക്ക് നയിക്കുകയും, ഒരുപക്ഷേ ഗർഭം അലസലിന് കാരണമാവുകയും ചെയ്യും.

 പ്രമേഹവും ലൈംഗിക പ്രശ്നങ്ങളും 
പ്രമേഹവും ലൈംഗിക പ്രശ്നങ്ങളും ഇന്ന് ഏറെ ചർച്ച ചെയ്യുന്ന ഒരു വിഷയമാണ്. പ്രമേഹം അഥവാ ഡയബെറ്റീസ്‌ (Diabetes) പലപ്പോഴും ലൈംഗികവും പ്രത്യുൽപാദനപരവുമായ ആരോഗ്യത്തെ വളരെ ഗുരുതരമായി ബാധിക്കാറുണ്ട്. ഇത്  പ്രമേഹരോഗത്തിന്റെ എടുത്തു പറയേണ്ടുന്ന ഒരു ദൂഷ്യ ഫലമാണ്. ഇതിന്റെ ദൂഷ്യ ഫലങ്ങൾ കൂടുതലായി അനുഭവിക്കേണ്ടി വരുന്നത് പുരുഷന്മാരാണ്. അതുകൊണ്ട് തന്നെ പ്രമേഹ രോഗം ബന്ധങ്ങളെയും മോശമായി ബാധിക്കാറുണ്ട് എന്ന്‌ പറയാം. 

പൊതുവേ  പ്രമേഹ രോഗികളിൽ ലൈംഗികബന്ധത്തിൽ ഏർപ്പെടാനുള്ള ആഗ്രഹം കുറയാറുണ്ട്. പുരുഷന്മാരിൽ ലിംഗ ഉദ്ധാരണശേഷിക്കുറവ്, ലിംഗത്തിന്റെ അഗ്രചർമത്തിൽ അണുബാധ, ജനനേന്ദ്രിയത്തിൽ സംവേദനക്ഷമത കുറയുക, ടെസ്റ്റോസ്റ്റിറോൺ എന്ന ഹോർമോണിന്റെ ഉൽപ്പാദനത്തിൽ ഉണ്ടാകുന്ന കുറവ്, ചുരുങ്ങിയ ലിംഗം എന്നിവ ഉണ്ടാകാം. 

സ്ത്രീകളിൽ സ്ത്രീ ലൈംഗിക ഉത്തേജന വൈകല്യം, യോനീ വരൾച്ച, രതിമൂർച്ഛയില്ലായ്മ, വേദനാജനകമായ ലൈംഗികബന്ധം എന്നിവ അനുഭവപ്പെടാം. മൂത്രാശയ അണുബാധയോ യോനിയിലെ അണുബാധയോ ഇടയ്ക്കിടെ ഉണ്ടാകുന്നു. ആർത്തവവിരാമം (Menopause) എന്ന ഘട്ടത്തിൽ എത്തിയ സ്ത്രീകളിൽ മേൽപ്പറഞ്ഞ പ്രശ്നങ്ങൾ കുറേക്കൂടി ഗുരുതരമാകാം. പ്രമേഹം നിയന്ത്രിച്ചു നിർത്തി ഇല്ലെങ്കിൽ മേൽപ്പറഞ്ഞ പ്രശ്നങ്ങൾ വഷളാകാം. ഇത്തരം പ്രശ്നങ്ങൾ അനുഭവിക്കുന്നവർ പലപ്പോഴും അനാവശ്യമായ ലജ്ജയോ മടിയോ വിചാരിച്ചു ആരോഗ്യ പ്രവർത്തകരിൽ നിന്നും മറച്ചു  വെക്കാറുണ്ട്. അത് വ്യക്തികളുടെ ജീവിതത്തിന്റെ ഗുണനിലവാരത്തെയും ബന്ധങ്ങളെയും മോശമായി ബാധിക്കാം. 

പ്രമേഹവുമായി ബന്ധപെട്ടു ലൈംഗിക പ്രശ്നങ്ങൾ അനുഭവിക്കുന്നവർ അത് ചികിത്സിക്കുന്ന ഡോക്ടറുമായി സംസാരിച്ചു ശാസ്ത്രീയമായ പരിഹാര മാർഗങ്ങൾ തേടുന്നതാവും ഉചിതം. യോനി വരൾച്ച അനുഭവപ്പെടുന്നവർക്ക് ഫാർമസിയിൽ ലഭിക്കുന്ന കേവൈ ജെല്ലി തുടങ്ങിയ ഗുണമേന്മയുള്ള ലൂബ്രിക്കന്റ് ജെല്ലുകൾ (കൃത്രിമ സ്നേഹകങ്ങൾ) ഉപയോഗിക്കാവുന്നതാണ്. എന്നാൽ അനുബന്ധ പ്രശ്നങ്ങളോ ലിംഗ ഉദ്ധാരണശേഷിക്കുറവ് പോലെയുള്ള പ്രശ്നങ്ങൾക്കോ ഇന്ന് മികച്ച ചികിത്സ ലഭ്യമാണ് .

 ചികിത്സ പരാജയപ്പെടുന്നതിനുള്ള കാരണങ്ങൾ 
ഇൻസുലിൻ ഇഞ്ചക്ഷൻ എടുക്കുന്ന വിധം, സ്ഥാനം, സമയം, ഡോസ്  തുടങ്ങിയവയിലെ അപാകതയും വിമുഖതയും
ഗ്ലൂക്കോമീറ്റർ അത്യന്താപേക്ഷിതമാണെങ്കിലും അതു വേണ്ട വിധത്തിൽ പ്രയോജനപ്പെടുത്തുന്നുമില്ല
പ്രതിരോധത്തിനായി കഴിക്കേണ്ട ഔഷധങ്ങൾ കുറച്ചു ദിവസങ്ങൾ മാത്രം ഉപയോഗിച്ച് നിർത്തുന്നു
പതിവായി വ്യായാമം ചെയ്യാതിരിക്കുക, വ്യായാമം- എത്രത്തോളം, എപ്പോൾ, എങ്ങനെ എന്നത് മനസ്സിലാക്കാതെ  തെറ്റായി പ്രവർത്തിക്കുക 
പതിവായി വ്യായാമം ചെയ്യാതിരിക്കുക., പതിവായി വ്യായാമം ചെയ്യാതിരിക്കുക.
രക്തത്തിലെ പഞ്ചസാര അധീകരിച്ച  ശേഷം വൈകി മാത്രം  ഇൻസുലിൻ ഇഞ്ചക്ഷൻ ആരംഭിക്കുക 
ഭക്ഷണനിയന്ത്രണങ്ങൾ പാലിക്കാൻ കഴിയാതിരിക്കുക.
പോഷകാഹാരക്കുറവ്

 ലോക പ്രമേഹദിനം 
എല്ലാ വർഷവും നവംബർ 14-ന് ലോക പ്രമേഹദിനമായി ആചരിക്കുന്നു.  http://www.worlddiabetesday.org/ 

 ആരോഗ്യകരമായ ജീവിതശൈലി 
ആരോഗ്യകരമായ ജീവിതശൈലി ശീലിച്ചു പോരുന്നവരിൽ പ്രമേഹം, ഹൃദ്രോഗം, കാൻസർ, കരൾ രോഗങ്ങൾ, വന്ധ്യത, ഉദ്ധാരണശേഷിക്കുറവ്, സ്ത്രീ ലൈംഗിക ഉത്തേജന വൈകല്യം, യോനീ വരൾച്ച  തുടങ്ങിയ ജീവതശൈലി രോഗങ്ങൾ ഉണ്ടാകാനുള്ള സാധ്യത കുറവാണ്. പോഷക സമൃദ്ധമായ ഭക്ഷണം, കൃത്യമായ വ്യായാമം, മാനസികമായ ഉല്ലാസം, ഉറക്കം എന്നിവ ഇതിന് ആവശ്യമാണ്. 

1. അനാരോഗ്യകരമായ ഭക്ഷണരീതി കുറയ്ക്കുക- അമിതമായി ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നത് ഒഴിവാക്കുക. കൃത്യമായ അളവിൽ മാത്രം പോഷക സമൃദ്ധമായ ആഹാരം കഴിക്കുക. ഊർജം, കൊഴുപ്പ്, എണ്ണ എന്നിവ കൂടുതൽ അടങ്ങിയ ചോറ്, ചപ്പാത്തി, ബിരിയാണി, ഗോതമ്പ്, മരച്ചീനി (കപ്പ), പഞ്ചസാര, മധുര പാനീയങ്ങൾ, വറുത്തതും പൊരിച്ചതുമായ ആഹാരങ്ങൾ, പലഹാരങ്ങൾ, തേങ്ങ എന്നിവയുടെ അമിത ഉപയോഗം കുറയ്ക്കുക. 

2. പോഷക സമൃദ്ധമായ ഭക്ഷണരീതി ശീലമാക്കുക- നിത്യേന 5 കപ്പ് പഴങ്ങൾ, (രോഗികൾ മധുരം കുറഞ്ഞവ) പച്ചക്കറികൾ, ഇലക്കറികൾ എന്നിവയും ഒമേഗാ 3 ഫാറ്റി ആസിഡ് അടങ്ങിയ മത്സ്യം, പരിപ്പ് വർഗ്ഗങ്ങൾ, ഓട്സ് തുടങ്ങിയവ ഉൾപ്പെടുന്ന സമീകൃത ആഹാര രീതി ശീലമാക്കാൻ ലോകാരോഗ്യ സംഘടന ശുപാർശ ചെയ്യുന്നു.  സാലഡ് പോലെയുള്ളവ ഭക്ഷണത്തിൽ ഉൾപ്പെടുത്തുക. 

3. അന്നജം ഏറെയുള്ള അരി കൊണ്ടുള്ള ചോറ്, പ്രത്യേകിച്ച് വെളുത്ത അരിയുടെ ചോറ്, ചപ്പാത്തി, ബിരിയാണി, ഉപ്പ് കൂടുതൽ അടങ്ങിയ അച്ചാർ, മധുരം കൂടുതൽ അടങ്ങിയ പായസം, പപ്പടം, ചുവന്ന മാംസം, തേങ്ങ തുടങ്ങിയവ അമിതമായി ഉപയോഗിച്ചാൽ അത് ആരോഗ്യത്തെ ഗുരുതരമായി ബാധിക്കുന്ന രോഗങ്ങളിലേക്ക് നയിക്കുന്നു. അതിനാൽ സദ്യയിലെ ചോറ്, ബിരിയാണി, അച്ചാർ, പായസം മുതലായവ മിതമായി ഉപയോഗിക്കുന്നതാണ് ഏറെ നല്ലത്. പ്രത്യേകിച്ച് പ്രമേഹം തുടങ്ങിയജീവിതശൈലി രോഗങ്ങൾ ഉള്ളവർ ചോറ് അല്ലെങ്കിൽ ബിരിയാണി കഴിക്കുമ്പോൾ നിയന്ത്രണം പാലിക്കേണ്ടതാണ് എന്ന്‌ ആരോഗ്യ വിദഗ്ദർ അഭിപ്രായപ്പെടുന്നു.

4. വെളുത്ത അരിയേക്കാൾ ചുവന്ന തവിട് അടങ്ങിയ അരി കൊണ്ടുള്ള ചോറാണ് ആരോഗ്യകരം. എന്നിരുന്നാലും ചോറ് കുറച്ചു ഉപയോഗിക്കാൻ പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധിക്കേണ്ടതുണ്ട്. ഒന്നിലധികം തവണ ചോറ് കഴിക്കുന്നത് നല്ലതല്ല.

5. പച്ചക്കറികൾ, ഇലക്കറികൾ, പയർ വർഗ്ഗങ്ങൾ, പരിപ്പ് എന്നിവ അടങ്ങിയ വിഭവങ്ങൾ പോഷക സമൃദ്ധമാണെന്ന്‌ പറയാം. ഇതിൽ വിറ്റാമിനുകൾ, ധാതുക്കൾ, പ്രോടീൻ അഥവാ മാംസ്യം എന്നിവ അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. കറി വച്ച മത്സ്യം, കൊഴുപ്പ് കുറഞ്ഞ മാംസം, പുഴുങ്ങിയ മുട്ട എന്നിവ പ്രോട്ടീൻ സമ്പുഷ്ടമാണ് എന്ന്‌ പറയാം. പൊതുവേ അത് ആരോഗ്യത്തിന് ഗുണകരവുമാണ്.

7. പായസം മധുരം കുറച്ചു തയ്യാറാക്കുന്നതാണ് ഗുണകരം. ഇക്കാര്യത്തിൽ പഞ്ചസാരയെക്കാൾ ശർക്കര ഗുണകരമാണ്. അരി കൊണ്ടുള്ള പായസത്തിന് പകരം കടല, പയർ, പരിപ്പ്, എള്ള്, പിസ്ത, നിലക്കടല, ഓട്സ് തുടങ്ങിയ  പ്രോട്ടീൻ സമ്പുഷ്ടമായ ഭക്ഷ്യ വസ്തുക്കൾ കൊണ്ടുള്ള പായസം അല്ലെങ്കിൽ ചക്ക, പപ്പായ തുടങ്ങിയവ കൊണ്ടുള്ള പോഷക സമൃദ്ധമായ പായസം ആകും ഗുണകരം.

8. മാതൃക പ്ലേറ്റ് (ഹെൽത്തി പ്ലേറ്റ് മോഡൽ): ഒരു പാത്രം അഥവാ പ്ലേറ്റിന്റെ പകുതി പച്ചക്കറി വിഭവങ്ങൾ അല്ലെങ്കിൽ പച്ചക്കറി സാലഡുകൾ, മൂന്നിലൊന്ന് ഭാഗം ചോറ് (രണ്ട് സ്പൂൺ)/ ഗോതമ്പ്/ അന്നജം അടങ്ങിയ വിഭവം, ബാക്കി മൂന്നിലൊന്ന് ഭാഗം പ്രോട്ടീൻ അടങ്ങിയ വിഭവങ്ങൾ ഉദാഹരണത്തിന് മത്സ്യം/കൊഴുപ്പ് കുറഞ്ഞ മാംസം/ മുട്ട/ പയർ വർഗ്ഗങ്ങൾ/ കടല തുടങ്ങിയവ ഏതെങ്കിലും ഉപയോഗിക്കാനും ആരോഗ്യ വിദഗ്ദർ ശുപാർശ ചെയ്യുന്നു. ഇത്തരം പോഷകങ്ങൾ നിറഞ്ഞ ആരോഗ്യകരമായ ആഹാര രീതിയെ മാതൃകാ പ്ലേറ്റ് എന്നറിയപ്പെടുന്നു. ഇതിൽ ചോറ് പോലെയുള്ള അന്നജത്തിന്റെ അളവ് കുറവും പോഷകങ്ങൾ അടങ്ങിയ കറികൾ കൂടുതലാണെന്നതും ശ്രദ്ദേയം.

9. കൃത്യമായ വ്യായാമം- ആഴ്ചയിൽ 5 ദിവസമെങ്കിലും ശാരീരിക അധ്വാനം നൽകുന്ന വ്യായാമം 30 മിനുറ്റ് എങ്കിലും ശീലമാക്കുക. ഏറെ നേരം ഇരുന്നുള്ള ജോലി നല്ലതല്ല. 

10. വേഗത്തിലുള്ള നടത്തം, സൈക്ലിങ്, സ്കിപ്പിംഗ്, നീന്തൽ, നൃത്തം ഉദാ: സുംബ ഫിറ്റ്നസ് ഡാൻസ്, അയോധന കലകൾ, ജിംനേഷ്യ പരിശീലനം, സ്പോർട്സ് തുടങ്ങിയവ ഏതുമാകാം. രോഗികൾ വിദഗ്ദരുടെ നിർദേശ പ്രകാരം ഉചിതമായ വ്യായാമം ക്രമപ്പെടുത്തുക. 

11. മാനസിക സമ്മർദം കുറക്കുക - വീട്ടിലും തൊഴിലിടത്തിലും ഉണ്ടാകുന്ന മാനസിക സമ്മർദം കുറയ്ക്കാൻ ഉതകുന്ന ജീവിതരീതി സ്വീകരിക്കുക.ഉല്ലാസവേളകൾ കണ്ടെത്തുക. അതിനായി വിനോദ യാത്രകൾ, സംഗീതം, നൃത്തം, സിനിമകൾ, ആഘോഷങ്ങൾ മുതലായവ ആസ്വദിക്കാം. 

12. നന്നായി ഉറങ്ങുക. നിത്യേന 7/8 മണിക്കൂർ ഉറങ്ങുക. യോഗ, ധ്യാനം മുതലായവ പരിശീലിക്കുക. 

13  സന്തോഷകരമായ ലൈംഗിക ജീവിതം നയിക്കുക. 

14.  അതിമദ്യാസക്തിയും പുകവലിയും കഴിവതും ഒഴിവാക്കുക. മദ്യപിക്കുന്നവർ ആഴ്ചയിൽ തീരെ കുറഞ്ഞ അളവിൽ മാത്രം മദ്യം ഉപയോഗിക്കുക.

 അവലംബം 
വർഗ്ഗം:ജീവിതശൈലി രോഗങ്ങൾ