Лехерија

Лехерија е традиционален стил на боење на текстил за врзување од Раџастан Индија. Неговите дизајни се инспирирани од природните брановидни (лехер) шари формирани од ветерот што дува низ пустинските песоци на западен Раџастан. Занаетот е ексклузивен за Раџастан,а главни центри се градовите Џајпур и Џодпур.

 Етимологија 
Зборот „лехерија“ е изведен од санскритскиот збор „лахара“,што значи „бран“.

 Техника 
Боењето со лехерија се врши на тенка памучна или свилена ткаенина, обично во соодветни должини за дупата, турбани или сари. Според „Светски текстил: Визуелен водич за традиционални техники“, ткаенината се „вала дијагонално од едниот агол до спротивниот раб, а потоа се врзува во потребните интервали и се бои“. Брановидните шари се резултат на набори во облик на вентилатор направени пред боењето. Традиционалната лехерија користи природни бои и повеќекратни перења, а користи индиго или ализарин за време на последната фаза од подготовката.

 Мотара 
Дополнително боење со техниката лехерија произведува мотара. При изработката на мотара, оригиналните отпори се отстрануваат, а ткаенините повторно се валани и се врзуваат по спротивната дијагонала. Ова резултира со кариран дезен со мали необоени области што се појавуваат во редовни интервали. Необоените области се со големина на леќа, па оттука и името мотара (мол значи леќа на хинди).

 Употреба 
Турбаните од Лехерија биле стандарден дел од машката деловна облека во Раџастан во текот на деветнаесеттиот и почетокот на XХ век. Лехеријата сè уште се произведува во Џодпур, Џајпур, Удаипур и Натдвара. Се нуди на продажба со поголемиот дел од нејзините ремек-дела сè уште на место како доказ за автентичност, со мал дел од ткаенината одмотана за да се прикаже нејзината шара.

Лехерија повремено се појавува во модни колекции, како што е колекцијата за на плажа на дизајнерката Малини Рамани на модната ревија во Делхи за пролет 2006 г.

 Поврзано 

 Бандани
 Шибори
 Сунгуди
 Тритик
 Наводи 

Категорија:Индиски ракотворби