Магичниот прстен

Магичниот прстен: Витешка романса () — роман од 1812 година од германскиот писател Фридрих де ла Мот Фуке. Станува збор за витешка романса за средновековен витез кој бара магичен прстен и учествува во крстоносна војна во Финска. Тој бил најпопуларниот историски роман на Фуке.

 Заплет 
Приказната е сместена во идеализирана верзија на средновековна Европа и користи тропи од витешки романси. Се одвива околу германскиот витез, Ото, кој се обидува да добие прстен со магични својства за да може да го врати на дама која го изгубила. Наскоро тој се вклучува во низа интриги и на крајот учествува во Северните крстоносни војни, борејќи се против паганите во темните шуми на финските погранични области.

 Публикација 
мини|Ото и Берта на брегот на Дунав, илустрација од Карл Филип Фор
Романот првпат бил објавен во три тома од Јохан Леонхард Шраг во Нирнберг во 1812 година. Билс комерцијално успешна и второ, ревидирано издание било објавено во 1816 година. Била објавена со англиски превод од Роберт Пирс Гилис во 1825 година. „Валанкурт Букс“ ја преиздал верзијата на Гилис во 2006 година и повторно во 2010 година со оригинални илустрации од Џеф Мареј.

 Резензија 
„Магичниот прстен“ бил најпопуларниот историски роман на Фуке во негово време.

Поради својот заплет, прозен стил и готски елементи, „Магичниот прстен“ често се нарекувал романтичен, почнувајќи од 19 век. Во 1987 година, Франк Рајнер Макс го нарекол „романтичен витешки роман по совршенство“. Научникот Детлеф Кремер напишал во 2003 година дека тоа е најтипичниот витешки роман на своето време, но неговите теми помалку ги поврзува со романтизмот, а повеќе со политичката мисија на европско единство, најјасно изразена преку таткото на Ото, витезот Хју фон Траутванген. Тој имал пет сина со пет различни жени, секоја од различна европска националност, што резултирало со европско семејство вкоренето во христијанството и конзервативизмот. Кремер го поврзува романот со темите на Виенскиот конгрес и Европскиот концерт и го споредува со принципот на толеранција на „Натан Мудриот“ од Готхолд Ефраим Лесинг.

Џорџ Т. Додс напишал во 2006 година дека „големиот дел од сложената приказна“ е сличен на фантастичните дела на Вилијам Морис, но со „подобро темпо, помалку кос сончев зрак низ приказите на обрасната шума и многу помалку архаизми“. Додс напиша дека силната христијанска порака и потпирањето на случајности понекогаш го прават „Магичниот прстен“ туѓ за современите читатели, но ова се карактеристики на жанрот на витешката романса и генерално „останува многу читлив и забавен роман, со бројни пресврти и пресврти, откриени мистерии и тајни, цртајќи и вешто комбинирајќи неколку богати митски традиции“.

 Адаптации 
Во 19-то поглавје е претставен Шпанец по име Дон Ернандез кој пее балади за својата татковина. Франц Шуберт ги додал овие песни како три песни од неговиот циклус „Дон Гејзерос“, датиран од крајот на 1815 година и првпат објавен во „Гесамтаусгабе“ од 1894 година.

 Наводи 

Категорија:Северна крстоносна војна
Категорија:Статии со текст на германски
Категорија:Германски романи