Амравати

Амравати (маитхили: अमरावती नदी) — легендарна поранешна река во регионот Митила на индискиот потконтинент. Во античкиот период, течела низ селото Сарисаб Пахи. Археолозите вклучени во истражувањето на реката проценуваат дека е стара повеќе од 4000 години. Според легендата, реката постоела во Рамајана за време на патувањето на господарот Рама во Митила. За време на владеењето на кралот Нанјадева од династијата Карнат во Митила, град по име Амравати бил основан во близина на брегот на реката. Во раните времиња, многу реки што течеле во регионот Митила или пресушувале или се спојувале со текот на времето. Реката Амравати е една од оние што пресушила со текот на времето во раните денови. Во моментов, во селото Исапур во округот Мадубани, сè уште постојат остатоци од патеката на течението на легендарната река Амравати. Според археолозите, остатоци од античка цивилизација се пронајдени во селото Исапур.
мини|Патеката на реката Амравати
Во античките времиња, кога реката Амравати била жива, и водата течела по неа, тогаш Сарисаб Пахи бил голем трговски центар. Трговскиот центар на Сарисаб Пахи се викал Хате Базар. Денес тоа место е познато како Хати. На источниот брег на реката имало два тола, имено Татери Тол и Дарџи Тол. Овие две локации сега се наоѓаат во западниот дел на селото Сарисаб Пахи. На брегот на реката има хиндуистички храм познат како Сидешвар Нат Махадев Мандир. Се вели дека трговците секојдневно се молеле тука пред да започнат со својот бизнис.

 Легенди 
Според легендата, постоењето на реката Амравати се споменува во Рамајана и во различни Пурани. Таа била света река на чиј брег неколку мудреци и божества се поклонувале и медитирале. Според Вараха Пурана, за време на миграцијата на Балбадра во Митила, тој престојувал во близина на брегот на оваа река. Балбадра бил дедо на Кришна. Тој медитирал и тука ја славел и ја обожавал божицата Сидешвари Деви. Исто така, се споменува во Митила Канда од текстот Сканда Пурана. Во селото Сарисаб Пахи, во близина на мртвата река, сè уште постои храм на божицата Сидешвари Деви за кој се верува дека го основал Балбадра.
мини|Сегашниот храм на божицата Сидешвари Деви во Сарисаб Пахи
Слично на тоа, се вели дека кога принцот Рама од Ајодја се упатил кон Џанакпур за да учествува во Сита Свајамвара, се искапил во реката, и потоа го продолжил своето понатамошно патување кон Џанакпур.

 Историја 
За време на владеењето на кралот Балал Сен од династијата Сен во Бенгал, некои поголеми делови од регионот Митила биле припоени кон неговата империја. Сарисаб Пахи тогаш бил просперитетен град, па затоа и тој бил припоен кон империјата. „Индискиот весник“ објавен во 1960 година од Ласо Мела го споменува Сарисаб Пахи како главен трговски центар. Се вели дека тука изобилно се наоѓал посебен вид сол, која се користела за производство на предмети како барут. Слично на тоа, предметите направени од сики и предметите што произведуваат звук, биле главни предмети со кои тука се тргувало. Во периодот од околу 1320 до 1326 година од н.е., трговијата во градот Амравати била на својот врв. Во овој период, некои надворешни напаѓачи го нападнале градот. Тие го ограбиле Хате Базар и го уништиле трговскиот центар на градот. Многу трговци биле убиени, а некои избегале.

Сè уште постојат остатоците од високите насипи познати како дихови од гореспоменатите деловни центри лоцирани на бреговите на реката Амравати. Овие остатоци се наоѓаат по должината на Исапур-Санкорт. Некои археолошки остатоци како садови, монети и тули итн., се ископани од диховите како Сато Дих, Манки Дих и гореспоменатите места, и се чуваат безбедно во музејот Саурат.

 Наводи 

Категорија:Археолошки наоѓалишта
Категорија:Поранешни реки