Пуританска казуистика

Пуританската казуистика — жанр на британска религиска литература, во општата област на моралната теологија, и се смета дека се појавила околу 1600 година. Делото Случај на совест (1592) од Вилијам Перкинс е сметано за основоположничко за жанрот. Таканаречената „теологија на случаи“ е опишана како фундаментална за пуританската култура. Подлежаниот теолошки правец се смета дека може да се забележи кај Џорџ Гифорд: доказите од животот нагласени како „доказ за избор“, што треба да се добијат преку размислување и да се совпаѓаат со „библиски ветени ефекти“.

Во согласност со начелата на калвинизмот, уверението за избавление создава дилеми на духовно ниво, а пуританската казуистика делумно била одговор на потребата да се решат овие прашања како практични проблеми. Перкинс, Ричард Гринхам, Вилијам Ејмс и Џозеф Алејн биле забележани како автори кои пишувале во оваа област.

Спротивно, содржината на „пуританската казуистика“ сè уште е донекаде дискусирана помеѓу научниците, бидејќи елементот на казуистиката е очигледно помал отколку што би се очекувало, ако било едноставно казуистиката на пуританизмот. Едно објаснување лежи во преобразбата, протестантско значење на „казуистиката“, како „просејување на совеста“. Затоа, дел од содржината на исповедта е имплициран, а со тоа и на молитвениот живот. Во однос на жанрот, молитвената литература може да биде поблиску до целта отколку моралната литература. Еден Исусовски автор тврдел дека „казуистиката“ овде е погрешен назив, а „практичната божественост“ е поточна.

 Позадина во казуистиката на раниот нов век 
Средновековната традиција во казуистиката се нарекувала casus conscientiae, „случаи на совеста“. Таа се манифестирала во форма на морални принципи прикажани како применети во одредени ситуации. Била прифататена од писатели од 17 век, и католички и протестантски. Кога реформираните теолози ја усвоиле казуистиката, таа била во посебен стил: концизна и библиска, и во голема мера го негирала одвојувањето на моралната филозофија од теологијата. На почетокот на 17 век, терминот „практична теологија“ се појавувал за да ги опфати „случаите на совеста“, иако неговиот опсег можел да биде поширок од тоа.

 Наводи 

Категорија:Британска книжевност
Категорија:Религиозна филозофска книжевност