Стјуартов сафир

Историја 
Раната историја на скапоцениот камен е доста нејасна, иако веројатно му припаѓал на Чарлс II, и дефинитивно било помеѓу скапоцените камења кои неговиот наследник Џејмс VII и II го земал со себе кога избегал во Франција по Славната револуција во декември 1688 година.

Оттаму го наследил неговиот син, Џејмс Стјуарт, кој му го оставил во наследство на својот син, Хенри Бенедикт, подоцна познат како кардинал Јорк, кој го носел во својата митра.

Како последен наследник на Џејмс VII и II, кардиналот го ставил сафирот, заедно со многу други мошти на Стјуарт, на продажба околу 1799 година. Околу 11 години подоцна Џорџ IV го стекнал и се вратил во Обединетото Кралство од Италија.

Во 1820 година, Џорџ го поставил сафирот на копчата на нова нараквица што содржувала 335 дијаманти, што бил подарок за неговата љубовница, Елизабета, Леди Конингам, која ја носела на крунисувањето на кралот следната година. По смртта на Џорџ во 1830 година, Леди Конингам му ја понудила нараквицата на неговиот наследник, Вилијам IV, но кралот ѝ дозволил да ја задржи бидејќи не се сметала за сопственост на круната.

Откако кралицата Викторија се искачила на тронот во 1837 година, сафирот го завзело чесното место на предната страна од нејзината нова круна, веднаш под рубинот на Црниот Принц. Се смета дека Леди Конингам ѝ го подарила на Викторија по совет на нејзиниот син, Франсис Конингам, господарот Чемберлен.

Во 1909 година, за време на владеењето на Едвард VII, бил преместен на задниот дел од круната за да се направи место за  дијамантот кулинан II од 317 карати (63.4 г). Сè уште ја зазема таа позиција на задната страна од Империјалната државна круна изработена во 1937 година (копија од Викторијановата) и користена од Чарлс III. 

Круната е јавно прикажана заедно со другите крунски скапоцености во куќата на скапоцености во Лондонската кула.

 Опис 
Овалниот сафир тежи 104 карати (21 грама). Долго е 4.9 см и има една или две дамки, но било докажано дека Стјуартовите го сметале за многу вреден. Во еден момент на едниот крај била издупчена дупка, веројатно за да се воведе додаток преку кој каменот можел да се носи како приврзок. На задната страна има минијатурна плоча врежана со кратка историја на Империјалната државна круна. 

 Поврзано 
 Светиедвардов сафир

 Наводи 

Категорија:Чарлс II
Категорија:Сафири
Категорија:Скапоцени камења