Шарен пикарел

Шарениот пикарел (Spicara maena) или модрак, — вид на риба која спаѓа во групата на зракоперки која е родена во источниот Атлантски Океан, Средоземното Море и Црното Море. Мажјакот расте до максимална должина од околу 25 см, а женката достигнува 21 см. Оваа риба се лови комерцијално во некои области.

 Таксономија 
Spicara maena првпат формално е опишана како Sparus maena од Карл Линеј во 10-то издание на Систем на природата објавено во 1758 година, со типична локација наведена како Медитеран. Генетските студии потврдиле дека Spicara flexuosa е посебен вид, а не синоним на S. maena. Петтото издание на Fishes of the World го класифицира родот Spicara во семејството Sparidae во рамките на редот Spariformes.

 Етимологија 
Spicara maena го има родовото име Spicara, што е народно име за пикарели. Се претпоставува дека ова име потекнува од spica, „клинец“ или spicare, што значи „во форма на или опремен со клинец“. Рафинеск не објаснил зошто го избрал ова име. Специфичното име, maena, е латинизација на maenis, старогрчко име за пикарели, кое датира барем од времето на Аристотел.

 Опис 
Spicara maena е риба достигнуваат максимална должина од околу 25 см кај мажјаци и 21 см кај жени. Горната вилица е испакната, а устата содржи неколку редови мали заби. Единствената грбна перка има единаесет боцки и дванаесет меки зраци, а аналната перка има три боцки и девет или десет меки зраци. На страничната линија има шеесет и осум до седумдесет лушпи. Оваа риба е сино-сива одозгора со сребрени страни и расфрлани мали темни точки. Обично има една голема темна дамка над врвот на градната перка.

 Распространетост и живеалиште 
Spicara maena се наоѓа во Источниот Атлантик, Средоземното Море и Црното Море. Нејзиниот атлантски опсег се протега од Мароко и Канарските Острови на север до Португалија. Неговиот опсег на длабочина е околу 30 до 90 метри. Живее во близина на морското дно над песочни и калливи дна и на ливади со морска трева (Posidonia oceanica).

 Биологија 
лево|мини|Поединки на пикарели
Spicara maena е риба која се движи во јата и се храни со мали бентосни безрбетници и зоопланктон. Таа е хермафродит, кој го започнува животот како женка, а подоцна се менува во мажјак. Во студија во Измирскиот Залив во Егејското Море од страна на Сојкан и неговите колеги, откриено е дека има речиси пет пати повеќе женки од мажјаци и дека промената на полот се одвива кога должината достигнува 14-15 см и дека сите риби подолги од 18 см се машки. Студија на источниот централен брег на Јадранското Море од страна на Дулчиќ и неговите колеги покажа дека конверзијата на полот во просек се случува помеѓу 17.5-18 см и дека секоја риба подолга од 19.8 см биле мажјаци. Женките стануваат зрели на возраст од две години, а мрестењето се одвива помеѓу март и јуни во Егејското Море, и помеѓу август и октомври подалеку на запад во Медитеранот. Мажјакот копа вдлабнатина на морското дно, а женката положува јајца со леплива површина во ова гнездо. 

 Наводи 

Категорија:Незагрозени видови според МСЗП
Категорија:Риби во Средоземното Море