Анастас Иширков

Анастас Тодоров Иширков (бугарски: Анастас Тодоров Иширков; 5 април 1868 – 6 април 1937) ― бугарски географ, етнограф, универзитетски професор, јавен деец и дарител. Тој е сметан за основоположник на географската наука во Бугарија, бил 17-ти ректор на Софискиот универзитет (1915–1916) и три пати декан на Факултетот за историја и филологија. Основач и претседател на Бугарското географско друштво од 1918 до 1934 година.

 Ран живот 
Иширков е роден во Ловеч, тогаш во Османлиската Империја, денес во Бугарија, како единствен син на Тодор Иширков и Марија Хитрова (Иширкова). Татко му, од богато семејство на кројачи, починал во 1869 година. Мајка му, која завршила второ одделение во училиште во Ловеч, починала за време на Руско-турската војна (1877-1878), а потоа и баба му Недка. Го одгледале дедо му Цочо и баба му Гаца (од мајчината страна), а образованието му го поддржувала тетка му Станка. До 1884 година живеел кај нив, потоа учел во Априловската гимназија во Габрово (IV–VII клас). Поради бунт во 1888 година, завршил во гимназијата во Трново. За време на школувањето собирал фолклор, дел од кој бил искористен од професорот Бењо Цонев во неговата дисертација за источно-бугарскиот вокализам.

мини|Картата на Анастас Иширков од 1915 год.|лево
Во втората половина на 1915 г., по влегувањето на Бугарија во Првата светска војна, во германското списание Petermanns Mitteilungen била објавена етнографската карта „Das Bulgarentum“ (бугарска етнографска територија) на проф. Анастас Иширков. На нејзино изработување соработувале повеќе истакнати бугарски научници: Јордан Иванов (во делот за Македонија), Љубомир Милетиќ (за Тракија), Бењо Цонев (областите околу Морава и Тимок) и Стојан Романски (Добруџа). Целта на картата била да ги поддржи бугарските територијални аспирации и да ги оспори границите од Букурешкиот договор (1913). Во истиот период се појавуваат и карти од другите заинтересирани страни во однос на Македонија, како што се картата на Николаидис од 1914 год., картата на професорот од Атинскиот универзитет, Георгиос Сотиријадис, од 1918 год., како и картите на Станоевиќ и Дероко (1915), Зупаниќ (1915) и Јован Цвииќ (1918).

 Надворешни врски 

Категорија:Членови на БАН
Категорија:Членови на Македонскиот научен институт
Категорија:Бугарски универзитетски професори
Категорија:Бугарски географи
Категорија:Отомански Бугари