Ренесансна книжевност

Ренесансна книжевност — европската книжевност која била под влијание на интелектуалните и културните тенденции поврзани со ренесансата. Литературата на ренесансата била пишувана во рамките на општото движење на ренесансата, кое се појавило во Италија во 14 век и продолжило до средината на 17 век во Англија, додека се ширело во остатокот од западниот свет. Се карактеризира со усвојување на хуманистичка филозофија и обновување на традициите на класичната антика. Таа имала корист од ширењето на печатењето во вториот дел од 15 век.

 Преглед 
За писателите на ренесансата, грчко-римската инспирација била изразена и во темите на нивното пишување и во литературните форми што ги користеле. Светот бил разгледуван од антропоцентрична перспектива. Платонските идеи биле оживеани и ставени во служба на христијанството. Потрагата по сетилни задоволства и критичкиот и рационален дух ја надополниле идеолошката панорама на периодот. Се појавиле нови литературни жанрови како што бил есејот (Монтењ) и нови метрички форми како што била Спенсеровата строфа.

Влијанието на ренесансата варирало низ целиот континент; земјите што биле претежно католички или протестантски ја доживеале ренесансата различно. Областите каде што Источната православна црква била културно доминантна, како и оние области на Европа под исламска власт, биле повеќе или помалку надвор од нејзиното влијание. Во овој период фокусот бил на самоактуализацијата и способноста на поединецот да прифати што се случува во својот живот.

Најраната ренесансна литература се појавила во Италија во 14 век; Петрарка, Макијавели и Ариосто се значајни примери на италијански ренесансни писатели. Од Италија, влијанието на ренесансата се проширило во различни периоди во други земји и продолжило да се шири низ Европа во текот на 17 век. Англиската ренесанса и ренесансата во Шкотска датираат од крајот на 15 век до почетокот на 17 век.  Во северна Европа, научните дела на Еразмо, драмите на Вилијам Шекспир, поемите на Едмунд Спенсер и делата на Филип Сидни може да се сметаат за ренесансни по карактер.

Развојот на печатарската машина (со користење на подвижни букви) благодарение на Јоханес Гутенберг во 1440-тите години ги охрабрил авторите да пишуваат на нивниот локален народен јазик наместо на грчки или латински класични јазици, со што се проширила читателската публика и се промовирало ширењето на ренесансните идеи.

 Главни автори 
Значајни писатели и поети поврзани со ренесансната литература се:

Италијански: Петрарка, Џовани Бокачо, Јакопо Санаѕаро, Николо Макијавели, Лудовико Ариосто, Микеланџело Буонароти

Португалски: Хорхе де Монтемајор, Луис де Камоис

Шпански: Батиста Мантуански, Мигел де Сервантес

Француски: Франсоа Рабле

Холандски: Еразмо Ротердамски

Англиски: Томас Вајат, Едмунд Спенсер, Филип Сидни, Вилијам Шекспир

Германски: Георг Рудолф Векерлин

 Поврзано 
 Англиска книжевност 
 Елизабетанска книжевност
 Француска ренесансна книжевност
 Германска книжевност
 Италијанска книжевност#XV век
 Полска книжевност
 Шкотска ренесансна книжевност
 Шпанска ренесансна книжевност
 Шведска книжевност#Ренесанса и хуманизам

 Наводи 

 За понатамошно читање 



 Надворешни врски 


 General Resources in the Renaissance & 17th Century

Категорија:Ренесансна книжевност