Ѓавол Борута

Ѓаволот Борута (полски: Diabeł Boruta) — измислен лик од полската митологија, фолклор и литература, поврзан со полскиот град Ленчица.Barbara Podgórska Adam Podgórski, Wielka Księga Demonów Polskich - leksykon i antologia demonologii ludowej Katowice, 2005, ISBN 83-89375-40-0, pp. 62-63.

Ликот е трансформација на паганскиот словенски леши во постхристијанските времиња. Борута е исто така познат како блотоник,Fischer, A. (1928). Diabeł w wierzeniach ludu polskiego, pp. 208.Pełka, Leonard (1987). Polska demonologia ludowa. Warszawa: Iskry. pp.187. мочуришен дух.

Тој обично се сметал за благородник и, соодветно на тоа, обично бил зафатен со корумпирање на благородници, оставајќи ги другите општествени класи на други ѓаволи - како Рокита, ѓаволот од истиот регион, кој почесто ги искушувал селаните. Зигмунт Глогер и некои други етнолози верувале дека облекувањето на Борута како благородник е лажна традиција произведена во 19 век и повторно воведена во фолклорот.Zygmunt Gloger, Encyklopedia staropolska, 1900–1903, Boruta

 Во Енциклопедија старополска 
Енциклопедија старополска од Зигмунт Глогер (1900–1903) Борута е опишан на следниов начин:Приказните за Борута, кој бил зафатен со плашење на луѓето ноќе на брани и во шуми и правејќи зло со тоа што ги заведувал, и кој понекогаш се појавувал во форма на црно куче, кружеле низ целата земја, и меѓу обичните луѓе и меѓу благородништвото, со таа разлика што обичните луѓе верувале во нив, додека благородништвото им се смеело. Никогаш немало разговори за облекување на ѓаволот во облеката на некој слој од населението, а камоли да се приврзе кон некоја општествена каста. Само некои полски писатели во првата половина на 19 век им ставале во уста на луѓето она што тие [луѓето] никогаш не го чуле од своите татковци и никогаш не му го кажале на никого, т.е. го облекле Борута во контуш за да го зголемат ефектот на нивните печатени легенди, и на тој начин ги популаризирале приказните што народот можеби ги научил од книгите. Што се однесува до нас, сепак, сè уште не успеавме да ја најдеме легендата за Борута како носи наметка никаде од устите на народот, а истото го потврдува и Карлович [pl]. Осолински, пишувајќи за стравовите во 18 век, вели: „Кога шаторецот е заглавен во калта, тој се повикува на шумската борута“. Линде го дефинира значењето на овој збор на полски на следниов начин: „Ѓаволот боровец [шумски дух], блотоник [мочуришен дух], зол дух, според селските бајки, живее во мочуришта и калливи места“.

 Наводи 

Категорија:Словенска митологија