Squalius keadicus

Squalius keadicus — вид слатководна зракоперки што припаѓа на семејството Leuciscidae, евроазиските ситни рипки и сродните риби. Ендемична риба е во Грција. 

Ендемски е за сливот на реката Евротас и реката Василопотамос во јужен Пелопонез.

 Таксономија 
Филогенетските студии за Leuciscinae даваат докази за уникатноста на S. keadicus како елемент на древната ихтиофауна и еден од најпредците на Leuciscus s. l таксони на Грција, а можеби и на Европа.

 Опис 
Телото е странично компресирано со темно кафеаво-сина обоеност. Максимална должина на телото: видот расте до 25 см, но неодамна најдолгиот пронајден примерок се намалил на 15 см. Полов диморфизам: мажјаците се помали по големина и со прилично поголеми прни и карлични перки од женките.

 Живеалишта 
Според Кривели, S. keadicus претпочита живеалишта со бавна струја. Барбиери и други соработници, сепак го пријавиле видот како енергичен и силно реофилен,  живеејќи на отворени места на реката, на каменесто дно со брз тек и релативно ладна вода. Се храни низ целиот воден столб, главно со водни инсекти. Силното реофилно однесување го ограничува видот на делови од реката со зголемен тек, област која се проценува на многу помалку од 10 км².

 Репродукција 
Созрева во втората година од животот (мажјаците е можно да созреат во првата). Сезоната на парење е генерално ограничена во средината на пролетта. Видот произведува лепливи жолтеникави јајца, околу 2мм  во дијаметар од кој непигментирани ембриони, околу 5,1мм.

 Зачувување 
Загрозен е од губење на живеалиштата. Главната закана е летната суша и истовремената прекумерна употреба на вода што доведува до деградација и губење на живеалиштата. Во последната деценија, сите притоки и голем дел од реката целосно се сушат во текот на летото. Покрај тоа, загадувањето од локалните земјоделски индустрии го влошува квалитетот на водата, особено во сушните периоди, што доведува до ненадејни масовни смртни случаи. Една од можните последици од намалувањето на популацијата е намалувањето на генетската разновидност на видот, што претставува сериозна закана сама по себе, бидејќи ја намалува неговата способност да се справи со неповолните промени во животната средина. Во минатото, S. keadicus бил изобилие по целата своја област на распространетост. Во последниве години, големината на популацијата во Евротас драматично се намалила.  Покрај тоа, популацијата на Василопотамос е веројатно исчезната. Таа е заштитена со Претседателскиот декрет бр. 67/1981 на грчката држава.

 Наводи 


Категорија:Загрозени видови според МСЗП
Категорија:Риби
Категорија:Риба опишана во 1971 година
Категорија:Ендемски видови