Баратовит

Баратовит — многу редок циклосиликатен минерал именуван по Рауф Баратович Баратов од Таџикистан. Откриен е во 1974 година на глечерот Дара-Пиоз, Таџикистан, а бил одобрен од Меѓународното минералошко здружение само една година подоцна, во 1975 година. Глечерот е дом на 133 валидни видови и е типичен локалитет на 33 минерали, од кои еден е баратовитот.

 Својства 
Минералот баратовит е варијанта на александровит богата со титаниум. Иако се смета за богат со титаниум, фактот дека е аналог на катајамалитот кој доминира во флуор, некои минералози го сметаат баратовитот за хидроксил-, а не за флуор-доминантен. Во овој случај, тоа би го направило катајамалитот ист вид, бидејќи баратовитот е изоструктурен со него. Вообичаените нечистотии вклучуваат магнезиум, натриум, железо и ниобиум. Баратовитот првично беше опишан дека има тврдост од 3 - 3,5 на Мосовата скала, која подоцна беше коригирана на 5 - 6. Има совршено расцепување во два правци што ја преминуваат базалната рамнина, во {001}, а сјајот на минералот е бисерен на расцепувањата. Минералот се состои главно од кислород (40,88%), силициум (23,92%) и калциум (19,91%), но исто така содржи титаниум (5,10%), циркониум (3,24%), калиум (2,78%), флуор (2,70%) и литиум (1,48%). Има едвај забележлива радиоактивност од 39,51, мерена во единици на Американскиот институт за нафта Гама зраци. Концентрацијата по единици GRapi во проценти е 2,53. Тој е крајниот член на серијата. Баратовитот покажува и флуоресцентни својства. Испитан под ултравиолетова светлина со кратка бранова должина, има синкаво-бела флуоресценција. Минералот е сличен на мусковитот, но може да се разликува по неговата флуоресценција. Баратовитот може да биде безбоен, бел или да има розови нијанси. Формира плочести наслаги до 5 см кои се бели како седеф, и расте во дамчести грануларни агрегати. Минералот е моноклиничен, веројатно псевдохексагонален, што е прикажано со рендгенската студија со еден кристал. Кога се испитува под микроскоп, јасно може да се види дека минералот е совршено хомоген. Минералот има екстремно ниска анизотропија.

 Појавувања 
Негов типичен локалитет е ледникот Дара-Пиоз во Таџикистан, но се јавува и на островчето Иваги во Јапонија. Се јавува како помошен минерал. Се јавува во форма на жили во кварц, албити и егирини, како и во албитити во сиенити. Минералите поврзани со баратовит варираат помеѓу локалитетите.

Поврзаните минерали на примероците од баратовит пронајдени во масивот Дара-и-Пиоз, Таџикистан се: кварц, албит, еканит, титанит, аегирин и мизерит.

Поврзани минерали на биотит од островот Иваги, Јапонија се: апатит, циркон, пектолит, сугилит, аланит, титанит, аегирин и албит.

 Наводи 

Категорија:Моноклински минерали
Категорија:Циклосиликати