Ланштајнит

Ланштајнит — основен сулфатен минерал кој првпат откриен во рудникот Фридрихсеген, Германија, во шуплина на гетит. Иако се наоѓаат во гетитот, кристалите на ланштајнитот се со големина од неколку милиметри и имаат плочеста форма. Ланштајнитот бил првиот минерал откриен во наоѓалиштата во долината Лан. Емпириската формула за ланштајнитот е (Zn3.3,Fe0.27,Cu0.11)3.91(S0.98O4)(OH)5*3H2.10O.

 Појава 
Ланштајнитот за првпат бил пронајден во кавернозен бубрежновиден гетит. Ланштајнитот обично се наоѓа во близина на гетит, пироморфит, кварц и природен бакар. Кога се среќаваат со овие минерали, кристалите на ланштајнитот ги прераснуваат ѕидовите на неколку шуплини. Ланштајнитот е уникатно редок минерал, бидејќи се јавува во многу мали количини на две познати места низ целиот свет. Првата местоположба е во рудникот во кој е пронајден, веднаш надвор од Ланштајн, Германија, а втората, во мал рудник во јужна Калифорнија. 

 Физички својства 
Ланштајнитот е безбоен или светло син проѕирен минерал. Покажува тврдост од 1,5 според Мосовата скала на тврдост, што го става точно помеѓу талкот и гипсот. Ова се карактеризира со совршени рамнини на расцепување слични на лискун паралелни со површината {001}. Кристалите на ланштајнитот се јавуваат како шестоаголни плочи кои се спојуваат за да формираат триклинска клетка. Главните форми се површини {001} и {00-1}. Ланштајнитот е флексибилен со расцепи на ламели. Измерената густина е 2,98 g/cm3. 

 Оптички својства 
Ланштајнитот е биаксијално негативен, не е забележана дисперзија на оптичките оски. 

 Хемиски својства 
Хемискиот состав на лахнштајнитот биа определен на Tescan Vega II XMU SEM опремен со INCAx EDS кој работи на волфрамска катода при забрзувачки напон од 20 kV. Струјата на апсорбираните електрони на Co била 0,6 nA. Аголот на селекција на рендгенското зрачење изнесувал 35°, а фокусното растојание помеѓу примерокот и детекторот бл 25°. мм. Содржината на F, Na, Mg, Al, P, Cl, K, Ca, Mn, As, Sb, Pb и Bi во лахнштајнитот е под нивните граници на детекција со електронска микросонда. Содржината на вода била измерена со гасна хроматографија на производот од палењето на минералот на 1200 °C. 

 Хемиски состав 
Оксид тежински% Опсег FeO 3,87 3.12-4.57 CuO 1,68 1,35-1,90 ZnO 57,85 56,44-59,54 SO3 15,83 15.40-16.33H2O 22.3 Вкупно 101,53 -

 Рентгенска кристалографија 
Рентгенскиот модел на дифракција на прашок од лахнштајнит лесно се индексира во триклинска единична ќелија со димензии на единечната ќелија преработени со методот на најмали квадрати a=8,35(3), b=14,48(4), c=18,60(6) Å, α = 89,4(2), β = 90,2(1), γ = 90,6(2)°, V = 2249(8) Å3. Податоците за дифракција на рентген со еден кристал биле собрани со Xcalibur CCD дифрактометар, MoKα зрачење. Димензиите на триклинската (просторна група P1) единечна ќелија пресметани од податоците за еден кристал се a = 8,3125(6), b = 14,545(1), c = 18,504(2) Å, α = 89,71(1), β = 90,05(1), γ = 90,13(1)°, V = 2237,2(3) Å3, Z = 8.

 Наводи 

Категорија:Триклински минерали
Категорија:Минерали на цинкот
Категорија:Сулфатни минерали