Челичниот цар

„Челичниот цар“ (англиски: The Steel Tsar) — научно-фантастичен/алтернативен историски роман од Мајкл Муркок, првпат објавен во 1981 година од „Гранада“. Како продолжение на „Војникот на воздухот“ (1971) и „Земјишниот Левијатан“ (1974), тој е последниот дел од трилогијата „Номад на времето“ на Муркок, која се однесува на авантурите на капетанот Освалд Бастабл и која се смета за ран пример за стимпанк фикција. Истата слика од корицата била искористена за реизданието на албумот „Рокка Рола“ на Џудас Прист во 1984 година, како и за видео играта „Балистикс“ од 1989 година.

 Заплет 
Во приказната што ја воведува сеприсутната Уна Персон (која се среќава и во други дела од Муркок), херојот на трилогијата, капетанот Освалд Бастабл, се наоѓа во алтернативен дваесетти век во кој Конфедеративните држави на Америка ја добиле Американската граѓанска војна, а ниту Првата светска војна ниту Октомвриската револуција никогаш не се случиле. Во текот на приказната, Освалд кој е сведок на уништувањето на Сингапур од страна на Империјалната јапонска воздушна морнарица, е затворен на островот Ришири, се приклучува на Руската царска воздушна морнарица и е испратен да ги потисне бунтовните Козаци кои го следат теократскиот демагог познат како „Челичниот цар“: Јосиф Џугашвили. Тој, исто така, доживува повторување на настаните од првиот роман, бидејќи му е доделена задача да фрли атомска бомба врз анархистот Нестор Махно и неговата Црна армија, но на крајот тоа не се случува; бомбата е свртена против сопствените сили на Челичниот цар и Махно преживува.

 Рецензија 
Дејвид Данам ги рецензирал „Војникот на воздухот“, „Копнениот левијатан“ и „Челичниот цар“ за списанието „Различни Светови“ и изјавил дека „циклусот на вечниот шампион или не, ми се допаднаа овие приказни. Имал многу суптилни иронии, како што се пацифистичката република на Ганди и идентитетот на самиот Челичен цар. Алтернативните истории биле сите релевантни за нашата - во коренот на секој конфликт била борбата за слобода и правда. Мојата најголема забелешка е што тие се прилично кратки.“

 Осврти 

 Осврт од Фарен Милер (1982) во Локус, #253 февруари 1982
 Осврт од Џозеф Николас (1982) во „Пекол со меки корици“, том 5, број 5
 Осврт од Вејн Когел (1982) во „Осврт на книгата за научна фантастика и фантазија“, бр. 10, декември 1982

 Наводи 

 Надворешни врски 





Категорија:Британски романи