Хедебо вез

Терминот Хедебо вез опфаќал неколку форми на бел вез кои потекнувале од регионот Хедебо во Зеланд, Данска, во 1760-тите. Различните техники кои еволуирале во текот на следните сто години во земјоделската заедница подоцна биле развиени од средната класа сè до околу 1820 година. Тие биле применувани на облека како што се јаки и манжетни, но биле користени и за украсување на постелнина.

 Вовед 
Поврзано со ретицелата, хедебо била форма на чипка која се плете со игла која првично ја произведувале земјоделки во областа на Зеланд позната како Хедебо или Хедебогнен, рамната тревеста земја што се граничи со Копенхаген, Роскилде и Кеге. До 1870-тите, везените предмети ги украсувале дневните соби на селаните или се наоѓале на нивната празнична облека. Крпите и перниците, како и женските облеки и машките кошули, обично биле украсени во стилот хедебо. Многу од предметите во чеизот или сандакот за невеста биле внимателно подготвувани за идна свадба.

Кон крајот на 19 век, семејствата од Копенхаген почнале да покажуваат интерес за хедебо, сè повеќе набавувале предмети за своите домови. Многу од нив биле изработени од доилките што ги вработувале. Дизајните честопати биле адаптирани за да одговараат на стиловите на облекување на средната класа. До 20 век, станало модерно образованите жени од Копенхаген и самите да шијат везови од хебедо.

Кога хедебото било заменето кон крајот на 19 век со посовремени стилови, селаните го продавале својот вез во Копенхаген за значителни суми. Сепак, многу предмети биле пренесувани наследно бидејќи семејствата ја ценеле вредноста на везот. Признаен од Данскиот фолклорен музеј како национално богатство во 1870-тите, многу зеландски музеи сега имаат значителни колекции на предмети од хедебо.

 Стилови на шиење 
Стиловите Хедебо се развиле со текот на годините, прво од земјоделките, а подоцна од експертите за везење кои живееле во побогатите области на Копенхаген. Пораните стилови (1700–1870), познати како Хедебосининг (шиење Хедебо), се состоеле од бел лен за создавање предмети за приватна употреба. Тие можат да се класифицираат во седум различни стилови.

 Вез со броени нишки 
Познат на дански како телесунинг, со своите геометриски шари, тоа било стил вообичаен низ цела Данска и остатокот од Европа. Сепак, бројот на фино шиени хедебо артикли е особено голем. Дизајните можело да бидат базирани на триаголници, дрвја, животни и човечки фигури. Стилот се користи за кошули, постелнина и марамчиња.

 Вез со нацртана нишка 
Работата со влечена нишка или драгверк, друга техника на бела обработка, датира од втората половина на 18 век. Користејќи го пристапот на основа и ткаење, белата нишка се влечела по ширината на белиот лен пред да се зашијат фигури како животни. Везот ја следел должината и пресеците на ткаенината. Останатите нишки можат да бидат декорирани во различни дизајни со бодови за копчиња.

 Квадратен крој 
Квадратното сечење или рудесунинг се користело до крајот на 19 век за монограми и за украсување крпи. Од основниот материјал се сечеле квадрати, оставајќи неколку конци меѓу квадратите. Потоа можело да се користи бод за ткаење за да се пополнат, создавајќи шари на животни, човечки фигури, растенија и дрвја.

 Хвидсем 
Техниката на бела изработка „хвидсем“ комбинирала извлечен конец и кроен крој. Вид на везена чипка, се состоло од два реда синџирни бодови околу главниот мотив. Се користела и за облека и за предмети за домаќинството, како што се навлаки за перници и крпи. Исто така, ја користеле жените од средната класа за чаршафи за чај и чаршафи за маса до средината на 20 век. Мотивите вклучувале цвеќиња, срца, лисја и животни.

 Балдиринг 
Комбинирајќи ги техниките со извлечен конец и броен конец, балдиринг се базирало на везење со ретицела. Се користело за навлаки за перници, машки кошули, женски облеки, како и за крпи и чаршафи. Неговата употреба се проширила низ цела Данска до крајот на 19 век. Исто така, станало модерно кај урбаните жени до околу 1920 година.

 Хедебо чипка создадена од игла 
Чипката со игла Удклипшедебо или Хедебо, често се сметала за комбинација од слободен стил на кроење и техники на везена чипка. Исто така, вклучувала бод со копчиња. Моделите биле исполнети со кривини, врвови и тркала или прстени, често биле опкружени со лисја. Се користела за костуми, мали ткаенини и јаки. Можела да се најде во домовите низ цела Данска за салфетки, чаеви и украсени јаки за жени.

 Наводи 

Категорија:Вез
Категорија:Дански ракотворби