Југословенски терор врз Велешани

По Втората светска војна и сѐ до крајот на Периодот на Инфорбирото Југословенската власт вршела терор врз Велешаните кои се противставиле со новите одлуки на комунистичкиот режим. За време на теророт македонски националисти, србофили, бугарофили и претставници на албанскиот национализам биле интернирани, уапсани, стрелани и чувани под надзор. Во 10 ноември 1944 година, после Битката за Велес, нова комунистичка власт била основана под раководство на Дончо Мирчев. Во јануари 1945 година почнале репресиите со велешкиот масакр. Голем дел од жртвите биле поранешни соработници на бугаскиот фашистички режим. Во истата година се појавиле протести во Богомила, Долно Каласлари од турското малцинство и Иванковци од муслиманското население.

Меѓу 1946 и 1948 година различни групи и организации никнале низ самиот град, овие групи биле верни кон старата идеалогија на МРО — независна обединета македонска држава. Нивните ставови биле противречни со тогашните југословенски гледишта и поради тоа биле укинати. Во југословенски досија тие биле обележани како „ВМ“ организации или „ванчомихајловисти“. Во 1946 година почнале судските процеси против велешките гимназијалци каде што националистички ученици биле прогонети во Идризово. Некои пак успеале да ги избегнат обвините.

Во 1948 година почнало Периодот на Информбирото каде што се влошиле односите меѓу Југославија и СССР. Подржувачи на Резолуцијата на Информбирото биле уапсани, осудени и прогонети во Голи Оток. Сѐ вкупно 95 жители од Велес и Велешко биле прогонети во островот. Различни значајни Велешани страдале под новите одлуки како Панко Брашнаров, Бане Андреев и Дончо Мирчев. Други биле сместени под надзор. Во 1955 година со Белградската спогодба меѓу Тито и Хрушчов Периодот на Инфорбирото завршил, заедно со велешките репресии.

Покрај тоа, југословенската власт продолжила да ги чува противници под надзор. Во еден извештај од околискиот одбор во 1963 година 160 биле под надзор како „лица кои сѐ уште тешко се корегираат“. Некои од жртвите се преселиле надвор од државата или градот. Велешани кои страдале од теророт биле прогласени како државни непријатели. После распадот на Југославија и независноста на Македонија, некои од жртвите биле рехабилитирани во Македонската историографија и повторно проучени.

 Вовед 
мини|293x293пкс|Говор на Панко Брашнаров после Ослободувањето на Велес.
На 2 август 1944 година било оддржано Првото заседание на АСНОМ, во седницата присуствувале делегати од Вардарска, Егејска и Пиринска Македонија. Во тоа време Македонија страдала под сурова фашистичка окупација од Царството Бугарија и Третиот Рајх. Основните темели на нова македонска држава биле прогласени во манастирот Св. Прохор Пчински, денес под склоп на Србија. Новата македонска држава била еден од шестте држави во новата Федеративна Народна Република Југославија. Во септември 1944 година се зајакнила Народноослободителната војна поради повлекувањето на Бугарската војска од Вардарска Македонија под наредба од Татковинскиот фронт.

Со наредби од Главниот штаб на Народноослободителната војска и партизанските одреди на Македонија се зголемиле активностите во велешкиот крај. Истовремено се основала Осмата македонска ударна бригада, значајна воена единица во ослободувањето на градот. Во првата половина на ноември Третиот Рајх, кои се повлекле од Егејска Македонија и Тесалија, се сместиле во Велес и Скопје. Поради тоа Михајло Апостолски и останатите единици во Народноослободителната војска организирале план да го ослободат градот. Во 9 ноември тој се остварил со Битката за ослободувањето на Велес. На 10 ноември, се основала првата повоена власт на денешна Општина Велес која била со следниот состав:
+Состав на Велешкиот народноослободителен одбор на 10 ноември 1944ИмеФункцијаДончо МирчевПретседателБлагој ВасковСекретарСокол ТаневскиОдговорен за општинските финансииОрце ВиларОдговорен за општинската трговија, индустрија и исхранаФилимон ДоцкинОдговорен со управувањеТоде БоцевОдговорен за социјални грижи и здраствоЈовче Поп СтефановОдговорен за општинското образование и училишна програма

 Хронолошки настани 
мини|408x408пкс|Посмртна пресуда против соработниците на бугарскиот фашистички режим.

 Велешки масакр 
Во втората половина на октомври и сѐ до почетокот на декември 1944 година се развиле Завршните операции за ослободувањето на Вардарска Македонија. После ослободувањето на Скопје се организирало Второто заседание на АСНОМ. За време на седницата биле поставени темелите на македонскиот правосуден систем со Законот за заштита на македонската национална чест. Истовремено се основало комисија против внатрешните непријатели, отпрвин под раководство на Методија Андонов Ченто. На 10 јануари 1945 година, без негово сознание, раководство било префрлено кон Лазар Колишевски со поттик од Едвард Кардељ. Колишевски не бил задоволен со досегашните членови и наведил дека „пронашле малку лица“. Поради тоа нов состав бил предложен и усвоен.

Во јануари 1945 година биле организирани судски процеси во Штип, Скопје, Прилеп и Велес против внатрешните непријатели. Во Бугарската историографија тие го добиле прекарот „Крвава коледа“. Ноќта меѓу 15 и 16 јануари, под наредба од ОЗНА, стражари ги повлекле затворениците од градскиот затвор во периферијата, денес меѓу атарот на селата Летевци, Рудник и Ветерско. Затворениците ги префрлиле со камионот на Хаџи Тонев, кој исто така носел со него токмак. Отпрвин било предложено да ги стрелат, но не можеле поради тоа што околиските селани би ги откриле. Поради тоа со токмаците на Хаџи Тонев ги скршиле черепите на затворениците. Сѐ вкупно загинале 52 затвореници. Посмртно биле осудени на 6 февруари 1945 година од велешкото подрачје на народниот воен суд. Подоцна во истиот месец нивните имоти биле одземени.

Голем дел од убиените затвореници биле бугарофили, предавници на македонското национално движење кои претежно служеле како шпиони или борци во Велешката контрачета. Сепак некои од жртвите се делумно рехабилитирани, според некои истражувања Богдан Поп Ѓорчев, еден од жртвите, ја поддржувал Народноослободителната војна и им помогал на Македонските партизани. Но поради неговите промакедонски ставови бил ликвидиран од Југословенската власт. Покрај нивното предавство тие нехумано биле убиени без судење. Во еден извештај издаден од ЦК на КПМ тие признале дека нивно едиствено испишание било дека не го искористиле за политички добивки.

Според извештајот на велешкото подрачје на народниот воен суд, следните лица биле ликвидирани:
+Жртви во Велешкиот масакр№Име и презимеДатум на раѓањеМесто на раѓањеЗабелешка1Богдан Поп Ѓорчев25 мај 1904ВелесЕден од основачите на ММТРО.2Благој Ѓорчев1912ВелесСоработувал со бугарските фашисти.3Ѓорѓи Црвенов1903ВелесПознат по псевдонимот Војводата, предавник на Мирче Ацев и Страшо Пинџур.4Лазар Крепиев1884ВелесЗначаен градски трговец, претседател на велешкиот оддел на БЦАК.5Димко Нацев1885ВелесПоранешен деец на ВМРО (Обединета).6Раде Радевн/пУправител на Свети Николе за време на окупацијата.7Левко Симеоновн/пСоработник на Радев, малтретирал поддржувачи на НОВ.8Цветко Мутавчиевн/пВраца, БугаријаСтрански шпион и полициски агент.9Мијалчо Димитровн/пКочаниПолициски агент и соработник.10Петар Торопанов1894ВелесВо 9 ноември 1943 година се приклучил во Велешката контрачета.11Ратко Торопановн/пСин на Петар. Дејствувал заедно со неговиот татко.12Петре Дрндаров1892ВелесТаен полициски агент во служба на тогашната фашистичка власт.13Асен Варналиев1910ВелесНеговата куќа била употребена за средби меѓу бугарските генерали.14Ганчо Вишинн/пБашино СелоДел од ФК „Балкан“ во 1930-тите со Сокол Таневски.15Панче Караколев1905ВелесВоденичар, таен агент кој шпионирал на ПО „Димитар Влахов“.16Мирко Божиновн/пСоставил список со имиња на борци од НОБ.17Тодор Порецов1882ВелесНеговиот помал брат станал евангелист во Софија.18Тасе Костадиновн/пДел од Велешката контрачета.19Дачо Игевн/пУбил татко и син во село Горно Врановци, контрачетник.20Камче Ацевн/пКрвав убиец и контрачетник, учесник во масакарот во Долно Јаболчиште.21Георги Унев1904ВелесДел од Велешката контрачета.22Тодор Јордановн/пПредавник и убиец.23Ангел Здравковн/пПредавник на Благој Ѓорев.24Александар Костадиновн/пКонтрачетник, учесник во Бабунската акција.25Али Асановн/пКовач, агент и предавник.26Јордан Несторовн/пПредавник и фашист, го предадол Киро Попадичето и Депа Депинова.27Стефан Филипов1912ВелесГи предадол последните борци на ПО „Димитар Влахов“, почнувајќи ја Битката кај Речани.28Јован Лажпетковн/пУчесник во блокадата против партизаните во Битката кај Речани.29Гано Гиновн/пОрганизатор и борец во контрачетата.30Тодор Мирчевн/пКрајнициГи предадол борците во Војница, почнувајќи ја Битката кај Војничка Пештера.31Владо Темелков15 април 1914ЕловецКонтрачетник, малтерирал симпазитери на НОВ.32Сејфедин Фајазит   н/пСоработник со бугарските фашисти, го предадол Ќамуран Тахир.33Димко Крепиев1882ВелесЧлен на велешкиот оддел на БЦАК.34Герасим Ивановн/пОрганизатор на велешката контрачета.35Ристо Мајсторовн/пПоранешен полицаец во Отоманското Царство кои соработувал со фашистите.36Пано Манев25 март 1894ВетерскоЗначаен фашист во Велешко, главен на Велешката контрачета.37Диме Сребров1881ВелесПоранешен деец на МРО и ВМРО (Автономистичка), заменик водач на контрачетата.38Георги Петровн/пДел од контрачетата, предадол повеќе од 44 личности (повеќето од нив биле мажи).39Лазар Арсов1891С'лпДел од велешката контрачета.40Димитар Манасевн/пДел од велешката контрачета. Предавник на партизаните од ПО „Димитар Влахов“.41Петар Тончов1901ВелесБорец во велешката контрачета од 1943 г.42Петар Костовн/пДел од контрачетата, отстранет поради неговиот терор врз селани и пијаница.43Дачо Трајчевн/пУбил селани од село Горно Врановци и вршел терор врз селаните во Велешко.44Иван Теов21 јули 1889ГолозинциДел од контрачетата, учесник во Битката кај Речани.45Атанас Иванов21 јануари 1891ВелесЕден од првите членови на Велешката контрачета.46Ангел Бадниковн/пУбиецот на Тодор Јанев и го повредил Љубе Зафиров.47Јордан Бошков1914н/пПолицаец и предавник, учесник во Февруарскиот поход.48Славе Ивановскин/пУчесник во Битката кај Војничка Пештера, личен убиец на Нада Бутникошарева.49Илија Николовн/пРаковецМеѓу најуспешните агенти во Велешко за време на Народноослободителната борба.50Милан Костовн/пПоранешен полицаец во Кралството Југославија кој соработувал со фашистите.51Илија Темелковн/пНегорциУбил Англичанец во Габровник.52Стојан Ангеловн/пГолозинциСоработувал со контрачетата и извршил убиства во Теово.

 Отпор против новосоздадената македонска држава 
Новата македонска држава по идеологија била комунистичка. Поради тоа во првите повоени години се извршило национализација и колективизација меѓу селаните. Првите позајмени имоти биле најавени на 3 мај 1945 година од Комунистичката партија на Македонија. Во тоа спаѓало рудници со германско инвестирање за време на Втората светска војна и сите електрични централи, далноводи и дистрибутивни мрежи кои служеле за општа употреба. Истовремено биле воведени аграрни реформи во Македонија меѓу 1945 и 1948 година. Велешките селани, како најбројните учесници во Народноослободителната борба во Велес и Велешко не биле задоволени со решенијата на АВНОЈ, употребувајќи ја паролата „земјата припаѓа на оној кој ја обработува“. Сепак во јануари 1946 година аграрната комисија во Велес почнала да дејствува во велешкиот крај. Со реформите младата македонска држава имала политичка дилема — малоимотните и сиромашните селани вршеле притисок на комитетот да ги спроведе реформите колку можно побрзо додека на друга страна тие со повеќе имот сакале да бидат поштедени. Во зимата меѓу 1945-46 година поимотни селани од Градско, Рудник, Бусилци и Мамутчево организирале протести, некои биле уапсани и пратени во Идризово.

Додека во селата Богомила, Сојаклари и С'лп се забележало зголемената преселба на безимотни и странски селани со намера да ги наследат имотите на побогатите селани. Додека во Поменово, Ветерско и Бистрица селаните нејќеле да ги примат манастирските имоти поради нивниот вероисповед. Друг спор било тоа што дејци на КПМ имале прироритет во аграрните реформи и наследиле повеќе земјиште отколку непартилските селани, поради тоа со реформите КПМ го зголемило нејзиното влијание во Еловец, Раштани и Мамутчево кои претходно биле целосно непартиски. Со реформите некои партиски селани имале прироритет, 4 партиски семејства се населиле во Владиловци, 12 во Чашка, 1 во Кумарино, 11 во Чолошево, 1 во Голозинци, 1 во Лугунци, 5 во Долно Врановци, 5 во Велес, 21 во Отовица и 7 во Долно Оризари и 11 во Извор.

Како остатоци од стариот југословенски режим, во 1945 година србофили во тогашната Општина Богомила организирале протест против Комунистичката партија на Македонија. Некои од учесниците во протестот не биле србофили, туку селани незадоволени со новите реформи. Освен протести имало и манифестации. Турското население во Долно Каласлари организирале протест, незадоволни со собирањето на нивното жито. Слични манифестации никнале во Иванковци од муслиманското население. Во некои села со албанско мнозинство имало протести со желба да се создаде Голема Албанија. Некои од учесниците биле албански колонисти доселени во Велешко за време на италијанската окупација на Западна Македонија меѓу 1941 и 1943 година. Додека пак некои биле верни членови во Комунистичката партија на Албанија кои протестирале под наредба од Енвер Хоџа.

 Репресија на македонски националисти 
мини|343x343пкс|Крум Чушков, значаен член на организациите заедно со Благој Џајков.
Меѓу 1946 и 1948 година во Велес и велешкиот крај биле основани македонски националистички групи кои биле верни кон старата идеалогија на МРО — Обединета Македонија. Овие групи не биле само присутни во Велес туку низ цела Македонија, прв пат документирани во 1945 година во Струмица од ОЗНА. Овие активисти биле противници на Лазар Колишевски, наведувајќи дека тој бил предавник, србофил и агент на Југославија. Популарно гесло меѓу нив било „ќуркот на Гоце Делчев го носите, но делата не му ги следете“. Во полициските досија на НР Македонија овие групи биле обележани под називот „ВМ“ т.е. ванчомихајловисти. Првата македонска националистичка група во Велес била основана околу 1946 година од страна на Крум Чушков и Саздо Трајковски, со поттик од Благој Џајков. Голем дел од членовите на групата биле велешките гимназијалци. Нивното седиште било с. Чалошево и црквата Св. Спас. Други членови биле Кирил Ќирков, Богдан Хаџи Петрушев и Светлана Боцева.

Кога ги откриле, велешкиот народен суд ги осудиле гимназијалците Чушков, Трајковски, Џајков и многу други кои биле прогонети во Идризово под сурови услови. Според сеќавањето на еден затвореник: „Сум лежел у турски, бугарски и српски затвори сѐ поради Македонија. Ама не верував дека за Македонија ќе бидам затворен и од Македонци.“ Во текот на 1947 година друга националистичка група била основана под раководство на Киро Мазнев, велешанец по професија продавач. Некои од членовите во неговата група биле поранешни дејци од групата на Чушков. Меѓу членовите бил и Тодор Стојанов, македонски партизан и учесник во бунтот на Скопско кале. Во истата година под раководство на Александар Патраклиевски, по потекло штипјанец, нова националистичка група била основана во Велес.

Истата година била основана националистичка група под раководство на Ацо Бочев, претходно член во групата на Патраклиевски и Чушков. Во неговата група спаѓал претходноспомнатиот Кирил Ќирков кој со помош од Бочев основал своја националистичка група. Кога ги откриле Ќирков страдал пет години во Идризово додека Бочев се преселил во САД. Покрај крајот на 1947 година во село Подлес Коле Ценевски основал националистичка група со членовите: Геле Николов, Славе Крстевски и Александар Чингиров од Градско. Најголемата група била на Ангел Мишев со 80 членови. Поради нејзината големина Мишев како водач бил ликвидиран заедно со Живко Илиев од Ваташа, Бошко Живанчевиќ од Војводина и братот на Ангел — Стефан Мишев.

Меѓу 1947-48 година во Ореше дејствувала националистичка група основана од Борис Стојановски која имала значајно влијание во велешкиот крај, некои од членовите биле од Бистрица, Горно и Долно Чичево, Вевчани и Горно Врановци. Дел од торбешкото население во околијата го поддржиле. После судските процеси дел од торбешите се преселиле во Турција за нивна безбедност.

 Период на Информбирото 

Меѓу 1948 и 1949 година односи меѓу Југославија и СССР се вложиле. Поради тоа Информбирото, под силно влијание од СССР, во Унгарија ја прогласиле Комунистичката партија на Југославија за фашисти и предавници на комунистичката цел. Судирот се случил во крајно неповолни услови за Социјалистичка Македонија. Секојдневието на политичкиот живот на Македонија меѓу 1948 и 1956 година биле полни со општа несигурност, страв и сомнение меѓу претставници на владата. Лазар Колишевски, Лазар Мојсов, Страхил Гигов и останатите македонски комунисти од поновата генерација на револуционери биле верни кон Југославија и комунистичката партија. Додека пак, постарите револуционери како Димитар Влахов, Александар Мартулков, Панко Брашнаров и Павел Шатев го сметале обединувањето на Македонија како едиствено решение на македонското прашање. Сѐ вкупно биле прогонети 76 велешани во Голи Оток поради Информбирото, тие се:
БројИмеКазнаЗабелешка1Георги Митрев Трајковски2 години2Богдан Јованов Атанасовски12 месеци3Борис Панзов Гонев2 годиниСекретар на велешкиот одбор на КПЈ околу почетокот на НОБ. Се обидол да ја убие Маца Карбева.4Трајко Орданов Мишковски2 годиниУчесник во Шпанската граѓанска војна и судија.5Страхил Ангелов Бегинов2 годиниРоден во Велес, 1918 г., секретар на околискиот комитет на Битола за време на НОБ.6Лазар Јорданов Јаксиковски12 месеци7Јордан Илиев Лазаровски18 месеци8Славко Дамев НиколовскинепознатоВо документот пишува: „бил во затвор и ослободен“Близок пријател на Кочо Рацин, напишал неколку статии за него после војната.9Ангел Живков ДимовнепознатоНеговиот судски случај бил објавен на Нова Македонија на 2 јуни 1945 година.10Ѓорѓи Јорданов Трифуновски2 години11Кирил Ангелов Гочков2 годиниПријател на Венко Марковски.12Ѓорѓи Николов Крстевски2 години13Георги Илиев Андовски5 години14Лазар Настев Стојанов2 годиниРоден во Велес, 1910 г.15Тодор Илиев Босински2 годиниРоден во Велес, 1912 г.16Димко Миланов СтрачковнепознатоВо документот пишува: „казна општествено корисна работа“Снабдувач за време на НОБ, поранешен член на Бугарскиот акционен комитет.ПРОТОКОЛ ЗА СЪЗДАВАНЕ НА МЕСТЕН БЪЛГАРСКИ АКЦИОНЕН КОМИТЕТ В ГРАД ВЕЛЕС (1941) од БЦАК17Никола Ристов Бабунски2 годиниСекретар на месниот комитет на Велес.18Борис Михајлов Андов12 месециЗаменик секретар на велешкиот округ.Службен весник на Народна Република Македонија (1946) год. II, бр. 2519Ѓорѓи Димев СолевнепознатоВнук на Кочо Рацин, најверојатно син на Димко Солев.20Ангеле Јорданов Бачевскинепознато21Бранко Јованов Темелковски2 години22Ангел Дончев Мирчев20 месециСин на Дончо Мирчев, интерниран истовремено со неговиот татко.23Ангел Николов Јанчевски18 месеци24Ане Николов Ѓоргов2 годиниСин на Рахилка Фирфова. Значителен трговец и градешник.25Јордан Петров КочовскинепознатоПо потекло од Лисиче.26Киро Петров Попадиче2 годиниВоен комесар на Велес, некои го сметат за главен организатор на велешкиот масакр.Македонизмът и съпротивата на Македония срещу него —Кланетата в Прилеп, Велес, Куманово и в други селища (1992) од Коста Црнушанов27Ѓоко Трајков Петровскинепознато28Ванчо Андреев АндреевскинепознатоЗет за братучед со Мате Бошкоски, борец и добитник на Илинденската пензија.29Владо Трајков Пармаков20 месеци30Никола Ангелов Пројчевски20 месециАктивен во КПЈ и ВМРО (Обединета).31Трајко Тодоров ГулевскинепознатоЕден од основачите на Осмата македонска ударна бригада.32Ристо Алексов ЈордановнепознатоПо потекло од Башино Село.33Владо Миланов Андоновски2 години34Лазо Петров Стојанов24 месеци35Христо Иѓатов Димовски18 месециРоден во Велес, 1913 г.36Христо Лазаров ХристовскинепознатоРоден во Велес, 1908 г.37Орце Арсов ВиларовнепознатоПрвиот прочелник за мобилизација на Велес. Домаќин на велешката окружна болница меѓу 1945 и 1946 г.Службен весник на Народна Република Македонија (1946) год. II, бр. 438Панче Иванов МедаровнепознатоКмет на Страцин меѓу 1941 и 1942 г., втор претседател на велешкиот околиски суд меѓу 1946 и 1948 г.39Јордан Димев БунибаровскинепознатоЕден од првите членови на скопската комунистичка ќелија на КПЈ.40Димко Трајков АлчевскинепознатоРоден во Велес, 1919 г.41Борис Кузманов Трајковскинепознато42Дончо Јованов МирчевскинепознатоПрвиот градоначалник на Велес после нејзиното ослободување.43Ѓорѓи Трајков КремчевнепознатоПо потекло од Башино Село.44Ангел Тодоров Чучуковнепознато45Благоја Ѓошев СребровнепознатоРоднина на Диме Сребров, еден од жртвите во велешкиот масакр.46Филиман Миланов Боцкиновскинепознато47Илија Николов Коцевнепознато48Лазо Андов ИлиевскинепознатоПо потекло од иселеното село Крушје49Илија Јорданов СмилевскинепознатоИзгубил легитимација за снабдување во 1946 г.Службен весник на Народна Република Македонија (1946) год. II бр. 2350Богдан Павлов ВидовскинепознатоПо потекло од Војница, дел од втората чета на велешкиот одред „Димитар Влахов“.51Борче Ангелов ОнчевскинепознатоДел од првиот скопски партизански одред. Соработувал со Невена Георгиева.52Димче Темов Нешовскинепознато53Богдан Миланов Илчевскинепознато54Славчо Миланов БрашнаровнепознатоРоднина на Панко Брашнаров, откако се вратил од Голи Оток се вработил во велешкиот народен театар.55Миодраг Јованов БузалковскинепознатоПо потекло од Новачани, после независноста на Македонија станал секретар на УКИМ.56Ристо Дуков Бошковски18 месециПо потекло од Владимирово.57Јордан Ѓошев Сребров2 годиниБрат на Благоја Сребров, пријател на Страхил Гигов.58Коце Андреев Ќамилов2 годиниДеец во Институтот за фолклор и учесник во Шпанската граѓанска војна.59Тодор Андреев Зафировски2 години60Дамо Спиров Гочев18 месециРоден во Велес, 1920 г.61Александар Данчев Јовановски20 месециРоден во Нежилово, 1922 г.62Панко Тодоров Брашнаров2 годиниЗначаен македонски револуционер, најстариот член во Президиумот на АСНОМ.63Јанко Јорданов Јанковски2 години64Лазо Панов Алчевски15 месеци65Методија Димчев Џундев15 месециБорец во Втората македонска ударна бригада.66Јордан Јованов Каниковски2 годиниРоден во Велес, 1908 г.67Јордан Иванов Мецановски18 месециПрофесор по историја во велешката гимназија откако бил ослободен, починал во 2013 г.68Михајло Јорданов Станински2 години69Љубе Вангелов Деловски12 месеци70Грозда Петрова Симитчиева2 годиниИницијаторка за формирање на првото училиште за акушерки во Југославија.Симитчиева, Грозда Петрова (2009) од Македонската енциклопедија — уредена од Блаже Ристовски.71Ризо Костов РизовнепознатоЗначаен деец во ВМРО (Обединета), најверојатно починал од болест пред да бил интерниран во Голи Оток.72Борис Дамев Таневски4 годиниПо потекло од Винце. Именуван во југословенски документи со псевдонимот Димо.73Перо Симов СиматовиќнепознатоПо потекло Хрват од Дубровник кој бил граѓанин на Велес за време на репресиите.74Лазо Николов ПетровскинепознатоПо потекло од Раштани.75Апостол Игњатов СтавровскинепознатоПо потекло од Богомила. Дел од втората чета на велешкиот одред „Димитар Влахов“. Кога се вратил станал претседател на ликвидационен суд на Општина Богомила.Службен весник на Социјалистичка Република Македонија (1964) год. XX, бр. 676Тодор Лефков ЈовановскинепознатоОсуден во Југословенската народна армија.

 Наводи 

 Библиографија 




 Забелешки 














Категорија:Велешани репресирани од југословенскиот режим
Категорија:Политички репресии во комунистичка Југославија
Категорија:Историја на Велес