Георг Рудолф Векерлин

Георг Рудолф Векерлин (15 септември 1584 - 13 февруари 1653) — германски поет и дипломат . Под влијание на француската „Плејада“, неговата поезија вовела ренесансни форми и теми претходно непознати во германската поезија.

Во неговата политичка кариера, Векерлин работел во служба на Изборното кнежевство Пфалц, служејќи во дипломатски мисии во Франција и Англија. Векерлин на крајот се вработил под англиската круна како експерт за странски јазици и криптографија, и продолжил да служи на оваа позиција во Комонвелтот на Англија.

 Биографија 
Георг Векерлин бил роден во Штутгарт. Откако ги завршил своите студии по право во Тибинген, се населил во Штутгарт и, како секретар на војводата Јован Фридрих од Виртемберг, бил вклучен во дипломатски мисии во Франција и Англија.

Помеѓу 1620 и 1624 година живеел во Англија во служба на Изборното кнежевство Пфалц, и благодарение на оваа врска се вработил на разни позиции во англиската влада. Тој бил главен службеник на низа државни секретари и бил особено вешт во странските јазици и криптологијата. Дејствувал како лиценцирач на лондонските странски новински публикации за Чарлс I, а во средината на 1630-тите години помогнал во преговорите за развој на офанзивен и одбранбен договор со Франција, што директно ја вовела Британија во Триесетгодишната војна.Jayne E. E. Boys, London's News Press and the Thirty Years War, Suffolk and Rochester, 2011,  Иако бил вработен од англиската круна, кога избувнала граѓанската војна во 1642 година, Векерлин одлучил да остане во Лондон и да ѝ служи на бирократијата што го поддржувала Долгиот парламент. Во 1644 година бил назначен за „секретар за странски јазици“ во Англија, позиција која, по воспоставувањето на Комонвелтот, била наследена од Милтон. Неговиот син имал позиција во домаќинството на најстариот син на Чарлс I, принцот Чарлс, и отишол во егзил со ројалистите. Тој не се вратил во Англија сè до 1660 година по смртта на неговиот татко во 1653 година во Лондон.

Векерлин бил најистакнатиот во кругот на јужногерманските поети  и го подготвил патот за ренесансното движење поврзано во Германија, заедно со Мартин Опиц. Негови инспирации биле поетите од француската Плејада, а со своите псалми, оди и сонети тој отворил нови патеки за германската лирика. Епска поема за смртта на Густав Адолф, напишана на александриски јазик, се чини дека добила најголема наклонетост кај неговите современици.

 Дела 
Два тома од неговиот Oden und Gesänge биле објавени во 1618 и 1619 година; а неговите собрани Geistliche und weltliche Gedichte во 1641 година. Неговите Песни (Gedichte) биле уредени од Херман Фишер за Stuttgarter Literarischer Verein (том. cxcix.-cc., 1894–1895).  Некои биле објавени од В. Милер (1823) и Карл Годеке (1873).

Неговите главни англиски песни биле „Триумфални претстави што се одржале неодамна во Штутгарт“ (1616) и „Панегирика до Лорд Хеј, Виконт од Донкастер“ (Џејмс Хеј, Прв Ерл од Карлајл) (1619).

 Наводи 

 Извори 

 C. P. Conz, Nachrichten von dem Leben und den Schriften Weckherlins (1803)
 E. Höpfner, G. R. Weckherlins Oden und Gesänge (1865)
 Hermann Fischer, Beiträge zur Literaturgeschichte Schwabens (1891)

  This work in turn cites:
 Fischer, in his contribution to the Stuttgarter Literarischer Verein as above
 Cong, Nachrichten von dem Leben und den Schriften R. Weckherlins ( Ludwigsburg, 1803)
 Höpfner, Weckherlins Oden und Gesänge (Berlin, 1865)
 Bohm, Englands Einfluss auf Weckherlin (Göttingen, 1893)

Искористен текст:

Категорија:Починати во 1653 година
Категорија:Родени во 1584 година
Категорија:Германска книжевност