Шивачки занает

мини|Кројачка во Демократска Република Конго
Шивачки занает — занает за изработка или преработка на облека.

 Историја 
Иако изработката на облека датира од праисторијата, постојат докази за шивачки работилници во Античка Грција и Рим, како и алатки за кроење и шиење како што се пегли и ножици. Професијата кројач во Европа се формализирала во Развиениот среден век преку основање на еснафи. Шивачките еснафи воспоставиле систем на мајстори, калфи и чираци. Членовите на еснафот воспоставиле правила за ограничување на конкуренцијата и воспоставување стандарди за квалитет. Во 1244 година, членовите на шијачкиот еснаф во Болоња воспоставиле статути за регулирање на нивната професија и барале од секој што работи како шијач или кројач да се приклучи на еснафот.

Во Англија, Статутот на занаетчиите, донесен во 1563 година, ја вклучувал професијата кројач како еден од занаетите што можеле да се започнат само со отслужување на чиракување, обично седум години.

Типична шијачка или кројачка работилница имала мајстор, надзорник, неколку калфи и чираци. Чираците, честопати започнувајќи ја својата обука како млади адолесценти и ангажирани кај мајсторот од нивните родители (за одредена такса), извршувале помали задачи како што се чистење, управување со огнот за загревање на пеглите за преса, и усогласување на ткаенини и украси. Чираците исто така биле учени како да седат: со прекрстени нозе на подигната штица или клупа додека шијат. Кројачката установа тогаш генерално се состоела од добро опремена просторија во која мајсторот ги мерел клиентите. Сечењето, шиењето, отворањето копчиња и завршните работи се извршувале во соседните простории.
десно|мини|Мајстор кројач Агне Видехајм (1918 – 2007), Шведска, во поза на кројач
Во текот на 18 век, професијата почнала да се префрла кон производство од големи размери и специјализирано производство. Како резултат на тоа, се создала хиерархија на вештини, при што најпрестижното ниво било резервирано за оние што ја кроеле ткаенината. Поголема почит им се оддавала на оние што работеле во мајсторска работилница, отколку на оние што работеле во својот дом. Задачите станале поспецијализирани; до крајот на векот, едно лице можело да се фокусира исклучиво на јаки и ракави.

 Поврзано 
 Кроење по мерка

 Наводи 

Категорија:Шиење
Категорија:Конфекциска индустрија
Категорија:Занаети
Категорија:Занаетчии