Конвенција меѓу САД и Мексико во врска со конечното прилагодување на одредени нерешени побарувања

Конвенција меѓу САД и Мексико во врска со конечното прилагодување на одредени нерешени побарувања (шпански: Convencion entre los Estados Unidos de America y Mexico Relativa al Arreglo de Ciertas Reclamaciones Pendientes de Resolucion) — билатерален договор склучен меѓу владите на САД и Мексико во Вашингтон, на 19 ноември 1941 година. Со него биле поништени повеќето побарувања од американски и мексикански државјани против владата на другата страна, освен побарувањата од американските нафтени компании за имот национализиран од мексиканската влада, кои останале да се утврдат со идни договори. Конвенцијата стапила на сила на 2 април 1942 година. Била регистрирана во Серијата договори на Обединетите нации на 26 март 1952 година.Text in United Nations Treaty Series, vol. 125, pp. 287-299

 Позадина 
Уште од мексиканската револуција од 1910 година, владите на САД и Мексико биле во конфликт околу прашањето за нафтените концесии во Мексико. Во пресрет на влегувањето на САД во Втората светска војна, позицијата на Вашингтон станувала сè потешка, бидејќи мексиканската влада водела политика на национализација на нафтената индустрија, а средствата на странските нафтени компании биле конфискувани од неа. Владата на САД сакала да избегне понатамошна конфронтација со Мексико во време кога претседателот Френклин Д. Рузвелт се подготвувал да влезе во војната против Хитлер и во обид да ја смири мексиканската влада, а воедно да ѝ помогне на американската нафтена индустрија, одлучил да ги отпише сите долгови на мексиканската влада кон САД, кои главно биле поврзани со земјоделски производи.

 Наводи 

Категорија:Договори од Втората светска војна