Мавбит

Мавбит — оловен железно цинков арсенат кој е именуван во чест на Морис Алан Едгар Мавби. Одобрен е од Меѓународното минералошко здружение во 1988 година и објавен само една година откако  бил опишан од Принг. Мавбитот е член на групата цумкорит, моноклинскиот диморф на карминитот.  Првично се верувало дека е цумкорит; сепак, одредувањето на кристалната структура покажало дека железото и цинкот го зафаќаат истото кристалографско место,  и преку анализата се покажало дека мавбитот е изоструктурен со цумкорит, што значи дека двата делат слична формула. Попрецизно, мавбитот се смета дека е феричен аналог на гореспоменатиот минерал.  Врската помеѓу хелмутвинклеритот - кој дели слична формула со цумкоритот - и мавбитот била предложена, но поради недостаток на податоци останала нејасна. Потребна е целосна анализа на кристалната структура за да се разбере врската помеѓу нивните структури.

 Визуелни својства 
Мавбитот се појавува во бледо кафеави до портокалово-кафеави до светло црвеникаво-кафеави бои. Железото во формулата на мавбитот може да се замени со минорен цинк. Неговата боја се смета дека е тесно поврзана со неговиот состав. Примероците кои содржат еднаков сооднос на железо и цинк во својот состав имаат склонетост да бидат повеќе портокалови, додека составот на црвеникавите примероци е поблизок до крајниот елемент од чисто железо. Сепак, бојата на линијата на минералот не се променува и покрај опсегот во составот. Поседува слаб плеохроизам, што е оптички феномен. Во зависност од тоа на која оска се испитува минералот, се смета дека ги менува боите. Мавбитот се смета дека преминува од кафеава до црвеникаво-кафеава боја. Исто како и неговата боја, оптичките својства на мавбитот се разликуваат врз основа на неговиот состав. Со зголемена содржина на железо, неговите показатели на прекршување исто така се зголемуваат. За крајните елементи од чисто железо, сите индекси се над 2.

Мавбитот има голем број навики, а најраспространетата се острите кристали слични на „кучешки заб“, кои можат да достигнат до 0,15 милиметри во должина, а доминантните форми вклучуваат {110}, { 01} и со помала {001}. Може да формира цилиндрични, хемисферични и агрегати во вид на пченица со плочест или сунѓерест изглед. Друга карактеристика е во форма на расфрлани кластери од призматични кристали како облоги, кои можат да достигнат до 0,2 mm во должина. Може да се појави и како плочести кристали со V-обликувани близнаци со рамнина на составот (100). Ретко формира плочести кристали, но призматичната навика е почеста. Исто така, забележано е дека минералот е способен да формира тенки компактни кори. Мавбитот има школкест прелом, каде што неговото кршење резултира со мазни и закривени површини што личат на школка.

 Хемиски својства 
Чистиот железен краен член на минералот е диморфен со карминитот, кое означува дека тие ја делат истата формула, но формираат различни кристални структури. Освен тоа, единичните ќелии на двата минерали се поврзани. Мавбитот не покажува никакви радиоактивни или флуоресцентни својства. Главно се состои од олово (35,12%), кислород (24,16%), арсен (23,09%) и железо (16,35%) по тежина, но инаку има цинк (1,01%) и содржи занемарлива количина на водород (0,28%).  Поради недостаток на материјал од каков било состав, не може да се утврди дали минералот има содржина на вода во својот состав, па оттука е непознато дали краен член е безводен или не. Поради сличностите помеѓу мавбитот и цумкоритот во систематски отсуства во податоците за прав, и поради лауеовата симетрија, се верува дека просторната група е C 2/m. Таа формира друсови кори во спесартин - и карпи домаќини богати со кварц во мали шуплини и на фрактури, со оксидација на примарни сулфиди и арсенити под помалку кисели pH услови во споредба со неговиот диморф, кој се формира на ниво од околу 3 во pH. Видот на главните карпи кои го сместуваат минералот е речиси целосно составен од кварц и спесартин. Овие домаќини се ронливи до компактни грануларни метаморфни карпи. Во кварцот, тие ги обложуваат шуплините на растворот. Поради својот изглед, може да се помеша со друг олово-железо-арсенат, арсенбракебушхит, иако вториот има многу поголема содржина на олово.

 Појавувања 
Во Брокен Хил, Австралија, мавбитот може да се пронајде во реакциски ореол кој е богат со арсен. Кристалите се јавуваат во зоната на оксидација на метаморфозирана стратформна олово-цинкова руда. Во општина Молдавија во Чешка, може да се најде во зоната на оксидација на минерализацијата на сребро-олово-бакар-бизмут во флуорит, барит и кварцни вени. На првата местоположба, мавбитот е поврзан со дуфтит, бајлдонит, хидалгоит, фармакозидерит, сегнитит, коркит - беудантит, адамит - оливенит и други железо-манган оксиди. На втората местоположба, е поврзан со миметит, томецекит и филипсборнит.  Гетитот е опишан и како поврзан минерал во форма на супстрат, исто како и манган оксидите. Исто така, се вели дека е во непосредна близина со бакар-железо-оловен арсенат кој сè уште не е опишан. 

 Наводи 

Категорија:Минерали на оловото
Категорија:Минерали на цинкот
Категорија:Моноклински минерали