Ејвон

Ејвон — река во југозападна Англија. За да се разликува од голем број на други реки со исто име, честопати се нарекува Бристол Ејвон. Името „Ејвон“ е позајмено од предокот на велшкиот збор , што значи „река“.

Ејвон извира веднаш северно од селото Актон Турвил во Јужен Глостершир, пред да тече низ Вилтшир во Сомерсет. Во долните текови од Бат (каде што се среќава со каналите Кенет и Ејвон) до естуарот Северн кај Ејвонмут во близина на Бристол, реката е пловна и е позната како Ејвонска навигација.

Ејвон е 19-та најдолга река во Обединетото Кралство, со 134 километри, иако има само 31 километар воздушна линија помеѓу изворот и неговото устие во естуарот Северн. Сливното подрачје изнесува 2200 км2.

 Етимологија 
Името „Ејвон“ е позајмено од британскиот јазик: abona, „река“, со потекло од велшкиот збор afon. „Река Ејвон“, според тоа, буквално значи „река“; неколку други англиски и шкотски реки го делат името. Округот Ејвон, кој постоел од 1974 до 1996 година, бил именуван по реката и ги опфаќал Бристол, Бат и долниот дел на Ејвонската долина.

 Течение 
Ејвон извира на јужниот раб на ридовите Котсволд, кај Дидмартон во Глостершир; кај Џојсовиот базен плоча го означува изворот. Тече југоисточно во Вилтшир до Шерстон, каде што се спојува со потокот Лакингтон, кој ги собира водите од областа западно од Лакингтон, вклучувајќи го и имотот Бадминтон хаус.

Од Шерстон, реката тече источно до Малмесбери, каде што ѝ се придружува нејзината прва голема притока, Тетбери Ејвон, која извира веднаш источно од Тетбери во Глостершир. Оваа притока кај месното население е позната како Инглбурн, што на староанглиски значи „англиска река“. Двете реки течат северно и јужно од карпестиот изданок, речиси создавајќи остров на кој се наоѓа древниот град Малмесбери на ридот. Спротиводно од овој влив, реката понекогаш се нарекува „Река Ејвон (гранка Шерстон)“ за да се разликува од огранокот Тетбери.
лево|мини|Градскиот мост во Брадфорд на Ејвон
Откако ќе се спојат двете реки, Ејвон свртува југоисточно од Котсволдс, а потоа брзо на југ во глинестата Долина Даунтси, каде што се спојува со реката Марден, сè додека не стигне до најголемиот град, Чипенхам. Широката долина сега е позната како Долина Ејвон, а реката тече низ Лакок до Мелкшам, потоа свртува северозападно низ Брадфорд-он-Ејвон, каде што центарот на градот се развил околу едно газалиште (ford), па оттука и потеклото на името на градот („Брад-Форд“). Во норманско време бил изграден и мост од исклучителен интерес кој опстојува до денес; првично бил мост за товарни коњи, а во 17 век бил проширен со обнова на низводната страна.

Долината Ејвон помеѓу Брадфорд на Ејвон и Бат е пример за долина каде што се наоѓаат четири форми на копнен транспорт: патен, железнички, речен и каналски. Реката поминува под аквадуктите Ејвонклиф и Дандас кои ги носат каналите Кенет и Ејвон а кај Фрешфорд се спојува со реката Сомерсет Фром. Аквадуктот Ејвонклиф е изграден од Џон Рени и главниот инженер Џон Томас, помеѓу 1797 и 1801 година. Аквадуктот се состои од три лака и е долг 100 метри со централен елиптичен лак од 18 метри распон со два странични лака, секој полукружен и 10 метри преку, сите со В(V) - спојувани лачни камења. Ѕидовите на шпандрелот и крилата се изградени во наизменични редови од каменорез и карпести блокови. Централниот распон се спуштил набргу по изградбата и бил поправан многу пати. Аквадуктот Дандас бил изграден од истиот тим помеѓу 1797 и 1801 година и завршен во 1805 година. Џејмс Мекилкуам бил назначен за изведувач. Аквадуктот е 137,2 метри долг со три лака изградени од камен за бањање, со дорски пиластри и балустради на двата краја. Централниот полукружен лак се протега на 19,5 метри ; двата овални странични лака се протегаат 6,1 метари. Тоа е објект од прв степен на заштита и бил првата каналска структура прогласена за заштитен споменик во 1951 година. Делот од реката под и над аквадуктот, каде што се спојува со потокот Мидфорд, го користеле веслачки екипи од училиштето Монктон Комб барем од почетокот на 1900-тите.
лево|мини|Пумпна станица Клавертон
Потоа тече покрај пумпната станица Клавертон, која пумпала вода од реката Ејвон преку браната Ворли во каналот, користејќи ја енергијата од текот на реката. Пумпната станица се наоѓа во пумпна куќа изградена од батски камен, која се наоѓа на нивото на реката. Водата се пренасочува од реката преку браната Ворли, околу 180 метри низводно. Водата тече низ канал до пумпната станица, каде што погонува воденичко тркало, широко 7,3 метри и со пречник од 5,2 метри, со 48 дрвени лопатки. При полна моќност тркалото користи 2 тони вода во секунда и ротира пет пати во минута. Воденичкото тркало го движи запчаникот што ја зголемува брзината на 16 вртежи во минута. Оттука, коленестото вратило ги движи вертикалните спојни прачки кои ја пренесуваат енергијата на два 5,5 метри долги греди за нишање од леано железо. Секоја греди за нишање за возврат става во погон 0,5 метри пумпа за подигнување со дијаметар, која исто така се снабдува од мелницата. Секој удар на пумпата подига 230 литри вода до каналот. Во 1981 година, „Бритиш вотервејс“ инсталирала две електрични пумпи со  мотори со моќност од 75 КС (56 кВт) веднаш спротиводно од станицата.
алт=A three arch stone bridge with buildings on it, over water. Below the bridge is a three step weir and pleasure boat.|лево|мини|Паладијанскиот мост Пултни и браната во Бат
Потоа Ејвон тече низ Батфорд, каде што се спојува со реката Бајбрук и Батхемптон каде што поминува под мостот за наплата на патарина Батхемптон. Се спојува со потокот Лам кај Ламбриџ во Бат, а потоа поминува под мостовите Кливленд и Пултни и преку браната.

Мостот Кливленд бил изграден во 1826 година од Вилијам Хезлдин, сопственик на железарницата Коалбрукдејл, со Хенри Гудриџ како архитект, на местото на римски фериботски премин. Именуван по третиот војвода од Кливленд, се протега преку реката Ејвон кај Батвик и овозможил понатамошен развој на Џорџијанската Бат на јужната страна од реката. Дизајниран бил од архитектот Хенри Гудриџ за да го прифати сообраќајот од неговото време, возилата влечени од коњи и пешаците а е изграден со употреба на Батски камен и своден распон од леано железо.

Мостот Пултни е завршен во 1773 година и е означен од Англиското наследство како заштитена градба од прва категорија. Мостот е дизајниран од Роберт Адам и е еден од само четирите моста во светот со продавници низ целиот распон од двете страни. Именуван бил по Франсис Пултни, наследничка во 1767 година на имотот Батвик преку реката од Бат. Поплавите во 1799 и 1800 година ја уништиле северната страна на мостот, кој бил изграден со несоодветна потпора. Тој бил обновен од Џон Пинч Постариот, геодет на имотот Пултни, во помалку амбициозна верзија на дизајнот на Адам. Советот на Бат и Североисточен Сомерсет разговарале за плановите за забрана на возила од мостот и негово претворање во пешачка зона, но останал отворен за автобуси и такси.

Околу 700 метри под браната Пултни, реката се припојува со каналот Кенет и Ејвон, кој се поврзува преку Бат Локс. Заедно со навигацијата на реката Кенет, која се спојува со реката Темза кај Рединг, ова обезбедува прекуокеанска рута за каналските бродови од Бристол до Лондон. Од оваа точка низводно по реката е позната како Навигација Ејвон.

 Навигација 
алт=A weir with water flowing from right to left, surrounded by trees and vegetation.|мини|Брана кај браната Свајнфорд
Ејвон над Бат останува пловна сè до Батхемптон, каде што има остатоци од брана. Сепак, браната под мостот Пултни била срушена кога другата брана била реконструирана, па затоа преминот помеѓу деловите е можен само за чамци и кануа користејќи го ролер-лизгачот од страната на браната.

По спојот со каналите Кенет и Ејвон, Ејвон тече низ Кејншам кон Бристол. Во поголемиот дел од својот тек, откако ќе го напушти Вилтшир, таа ја означува традиционалната граница помеѓу Сомерсет и Глостершир. Во поголемиот дел од ова растојание, за пловидбата се користи природното речно корито, со шест брани кои надминуваат искачување од 9 метри. Од Бат до браната Нетам, каде што се дели на Њу Каут и Пловечкото пристаниште, е 19 километри. Делот е возможен за пловност со употреба на брани и прегради.

Во центарот на Бат, тој поминува под разни мостови, вклучувајќи го и мостот Мидленд, кој го изградила железничката компанија Мидленд за да ѝ овозможи на заедничката железница Сомерсет и Дорсет пристап до и од нејзината терминална станица Грин Парк. Во ноември 2011 година, пловењето помеѓу Бат и Бристол било затворено поради безбедносни причини околу мостот Викторија. Браната Вестон на периферијата на Бат се наоѓа во она што сега ја формира областа Њубриџ. Вестон Кат е вештачки канал, отворен во 1727 година, за бродови да се приближуваат и да минуваат низ браната Вестон; островот создаден помеѓу засекот и речната брана станал познат како Холандски остров по сопственикот на мелницата за месинг која била основана на брегот на реката во почетокот на 18 век.
алт=Looking across water to moored boats. Beyond them is a stone chimney surrounded by trees, with hills in the distance.|лево|мини|Мелницата за месинг Келстон со поглед на браната Солтфорд
Браната Келстон и ниската брана имаат трајни пристаништа над и под нив. Во близина се и „Риверсајд Ин“ и пристаништето Солтфорд. Браната Солтфорд и ниската брана се надгледуваат остатоците од месинг мелницата Келстон, која работела до 1925 година. Тоа е зграда од II степен заштитена како споменик на природата. Покрај браната се наоѓа паб, чија градина се протега над браната до малиот остров помеѓу браната и ниската брана. Браната била отворена во 1727 година и уништена во 1738 година од страна на конкурентски трговци со јаглен за да се спречи користењето на реката за транспорт. Во својот најславен период, помеѓу 1709 и 1859 година, Свајнфорд имал активна индустрија за месинг и бакар околу браната Свајнфорд, опслужувана од реката, која исто така обезбедувала водна енергија за индустријата за ткаенини, како и реката Бојд, притока што се влева во Ејвон во близина на Битон. Браната Кејншам била отворена во 1727 година. Веднаш над браната се наоѓаат пристаништа за посетители и паб, на остров помеѓу браната и ниската браната. Страната на островот со браната е исто така и устието на реката Чу. Реката се спојува со потокот Систон кај Лондондери Варф, терминал на каналот за цевење јаглен кој носел јаглен од Коалпит Хит. Последната речна брана, браната Ханхам, е на работ на изградената област Бристол; подолу реката е под влијание на плимата и осеката кои ја прелеваат браната Нетам. Над браната, во областа Сент Ана во Бристол, реката се спојува со потокот Брислингтон.

Браната Нетам е точката кај Нетам во Бристол од каде што бродовите од Ејвон добиваат пристап до пловечкото пристаниште на Бристол. Изградбата започнала во 1804 година за изградба на плимскиот Њу Кат, каде што се спојува со реката Малаго и пренасочување на Ејвон по каналот Фидер до пристаништето; систем дизајниран и изграден од Вилијам Џесоп, а подоцна подобрен од Исамбард Кингдом Брунел. Брана ја носи реката во Њу Кат, а бродовите ја користат соседната брана. Пристапот до пристаништето е можен само во текот на денот, кога чуварот на браната ќе ги отвори портите освен ако нивото на водата во реката помеѓу Нетам и Ханхам не е над или под нивото на пристаништето. Браната Нетам и ниската брана се дел од механизмите за одбрана од поплави во Бристол.
алт=A three-arched bridge viewed from an oblique angle, illuminated by lights|мини|Бристолскиот мост од замокот Парк
алт=The view north from Redcliffe Bridge, showing one yellow water taxi, warehouses and various buildings along Welsh Back|мини|Реката Ејвон во Бристол, гледана кон мостот Бристол, со „Велш Бек“ лево. Бродовите на компанијата за фериботи во Бристол се закотвени во преден план, а во далечината се гледаат кулите на црквите „Свети Никола“, „Сите Светци“ и „Света Марија ле Порт“ .
Во центарот на Бристол, каде што реката е плима и осека, истата се пренасочува од својот оригинален тек во Њу Кат, канал кој бил ископан помеѓу 1804 и 1809 година, по цена од 600.000 фунти. Оригиналниот тек се одржува на константно ниво и тоа со браници (дизајнирани од Џесоп) и е познато како пловечко пристаниште, бидејќи им овозможува на бродовите да останат на површина, наместо да се насукаат кога плимата се намалува. Пристаништето е заштитено со замена од бравите на Џесоп од 1870-тите. Ова необично пристаниште има план со пипала, што произлегува од неговото потекло како природен речен тек на Ејвон и нејзината притока, реката Фром и е тесно испреплетено со центарот на градот Бристол, како што се малку пристаништа. Како резултат на ова, пловечкото пристаниште е еден од поуспешните делови од регенерацијата на пристаништето, при што голем дел од пристаништето сега е окупиран од разни станбени, канцелариски и културни простории а водата ео голема мера е искористена од пловила за одмор. Низводно од центарот на Бристол, реката поминува низ длабока клисура Ејвон, која ја протега висечкиот мост Клифтон на Брунел: реката е плимна и е пловна за морски бродови при висока плима, но се суши до стрмен каллив канал при ниска плима. Предизвикот за навигација во овој дел во голема мера беше тој што ја запечати судбината на пловечкото пристаниште како за комерцијални докови и ги замени со доковите во Ејвонмут, каде што Ејвон се спојува со естуарот Северн.

Пред да стигне до својот устие, Ејвон се спојува со реката Трим кај Си Милс, каде што се наоѓало Портус Абонае, римско пристаниште. Кратко потоа, поминува покрај селото Пил на јужниот брег, каде што биле сместени Пил Хоблерите за да влечат бродови по реката до Бристол и каде што јахтите и другите бродови сè уште имаат сидришта во Чапел Пил и Крокерн Пил. Потоа поминува под мостот Ејвонмаут, по кој се протега автопатот М5. Главниот распон е 164 метри долг, а мостот е 1388 метри долг, со воздушен промаја над средното високо ниво на водата од 30 метри. Реката потоа опслужува две главни пристанишни области. Докот Ројал Портбери се наоѓа на јужната страна од устието на реката. Длабоководниот док е изграден помеѓу 1972 и 1977 година и сега е главно пристаниште за увоз на моторни возила.Докот Ројал Портбери има најголема влезна брана во кое било пристаниште во Велика Британија, со која се примаат бродови до 41 метар зрак, 290 метри должина и 14.5 метри провев. Доковите во Ејвонмут се наоѓаат на северната страна од реката и се едно од главните пристаништа во Велика Британија за ладна храна, особено овошје и зеленчук. Првиот док во Ејвонмут, Стариот Док во Ејвонмут, бил отворен во 1877 година и откупен од Корпорацијата Бристол во 1884 година. Во 1907 година, бил отворено многу поголем док, Докот Ројал Едвард. Доковите се дел од пристаништето во Бристол и биле управувани од страна на Управата на пристаништето во Бристол, дел од Градскиот совет на Бристол, сè до 1991 година, кога советот доделил 150-годишен закуп на компанијата за пристаниште во Бристол. Пилотирањето го обезбедува Бристол Пилотс ЛЛП, кои обезбедуваат овластени пилоти за доковите на реката Ејвон и Бристол Сити, како и за естуарот Северн и каналот Бристол; тие се наоѓаат во доковите во Ејвонмут.

 Хидрологија и квалитет на водата 
Во Грејт Сомерфорд, Ејвон има просечна брзина на проток од 3 355 кубни метри во секунда и типичен опсег на нивото на реката помеѓу 0,16 метри и 0,74 метри со највисоко ниво од 2,43 метри. Кај Мелкшам, Ејвон има просечна брзина на проток од 6,7-3 кубни метри во секунда. Декември 2013 година било највисокото ниво забележано во Брадфорд на Ејвон, кога нивото достигнало 3,42 метри со нормален опсег на мониторинг станицата од 1,01 метри до 1,40 метри. Во Батфорд највисокото ниво на реката било исто така во декември 2013 година, кога достигнало 4,41 метри, додека нормалниот опсег е 0,75 метри и 1,60 метри, со проток од 18 274 кубни метри во секунда.

Во Бат кај Сент Џејмс, што е 180 метри низводно од браната Пултни, просечниот проток е 20 466 кубни метри во скеунда, со сличен проток 20 984 кубни метри во секунда низводно од браната. Кај мостот Деструктор во Бат, типичниот опсег на висина е 0,40 метри до 0,81 метри со висина од 1,64 метри исто така во декември 2013 година.

Во Солтфорд, дометот е 0,46 метри до 1,41 метри, со највисок рекорд од 2,31 метри на 24 декември 2013 година. Во Кејншам, типичниот опсег е помеѓу 0,23 метри и 2,09 метри; највисоката беше на 25 декември 2013 година кога достигна 5,36 метри. Кај Нетам Вир, каде што Њу Каут го носи течението подалеку од пристаништето во Бристол, типичниот опсег за длабочината на реката е 0,15 метри до 0,84 метри а највисоката досега забележана висина е 3,22 метри.

За целите на следење и подобрување на квалитетот на водата, реката е поделена на неколку области за управување со сливот; јужно од Малмесбери, Бристол Ејвон Рурал и Бристол Ејвон Урбан. Во руралната област, 22 водни тела се класифицирани како добри, 46 како умерени и 8 како лоши. Главните причини за недостигнување добри оценки се загадувањето од отпадни води, земјоделството и управувањето со руралното земјиште. Во урбаната област, едно водно тело е оценето како добро, додека 12 се оценети како умерено, а едно како лошо. Загадувањето од горниот тек е надополнето од ефектите на индустрија, производство и други бизниси и е значително засегнато од физичките модификации на водниот тек. Во рамките на сливното подрачје има 137 речни водни тела и 6 езера; од нив 22 проценти од реките се оценети како добра еколошка состојба, 40 проценти добри за хемиска состојба и 31 процент добри за биолошка состојба.

 Заштитени подрачја 
Реката е важна за заедници на вилински коњчиња, со силна популација на синооки вилински коњчиња (кои се наоѓаат само во шест други области во Англија), заедно со силна популација на белоноги моргани Се среќава и црвеноока моргани. Реката е важна и за водните растенија, вклучувајќи ја и езерската трева Лодон. 

Келавејс, локалитет од посебен научен интерес во Западен Титертон, лоциран 4,4 километри североисточно од Чипенхам е од геолошки интерес бидејќи брегот на реката открива каловински високофосилен песочник кој содржи добро сочувани школки, гастроподи, брахиоподи, белемнити и амонити Понатаму низводно кај Њутн Сент Ло, SSSI од Њутн Сент Ло е уште еден SSSI од Геолошкиот преглед на зачувување. Тој претставува единствената преостаната позната изложеност на фосилни плеистоценски чакал по должината на реката Ејвон. Во комбинација со други локалитети во пошироката област, тој помогна во развојот на научно разбирање на историјата на раното глацијација во Југозападна Англија; тела на мамути (Mammuthus) и коњи (Equus) се пронајдени на локалитетот.
мини|Нов мост, Бат во близина на Њутн Сент Ло SSSI, насликан во 1806 година

Клисурата Ејвон е означена како место од посебен научен интерес бидејќи поддржува ретка фауна и флора, вклучувајќи видови уникатни за клисурата. Вкупно има 24 ретки растителни видови и две уникатни дрвја: белите греди на Бристол и ВилмотсBBC Bristol, "The Avon Gorge – Bristol's Great Glacier? ." Retrieved 5 May 2006. Други значајни растенија вклучуваат бристолски крес, бристолски кромид, шилеста спидвел, есенска веге и хонеурт Други области по должината на реката кои ја имаат оваа ознака вклучуваат Бикли Вуд, Клив Вуд, Ханхам поради големата популација на аспарагус од Бат (Ornithogalum pyrenaicum). Фармата Стидам во близина на Кејншам содржи најмалку 2 метри од плеистоценски терасести чакали, кои се состојат главно од варовнички класти, но исто така и од мелнички песок, песочник од Пенант, кремен и кредаст класти. Локалитетот е од големо значење за студии поврзани со можната глацијација на областа и со стратиграфијата на терасите, особено затоа што е еден од само двата достапни терасни наоѓалишта во овој дел од долината Ејвон. Њутн Сент Ло SSSI е исто така наведен од геолошки причини бидејќи претставува единствената преостаната позната изложеност на фосилни плеистоценски чакали по должината на реката Ејвон. Во комбинација со други локалитети во пошироката област, тие помогнале во развојот на научно разбирање на историјата на раната глацијација во Југозападна Англија.

Кај Хорсшу Бенд, Шајрхемптон, пошумената карпа и тесното солено мочуриште се поткрепени од карпи од девонско време, стар црвен песочник и карбонски варовник, прекриени со тријаски доломитски конгломерат. Главниот интерес на локацијата и причината за неговото означување како SSSI е присуството на популација на оскоруша (Sorbus domestica) кое расте на карпите. Ова дрво е национално ретко во Британија, а оваа локација е домаќин на најголемата позната популација во Англија. Други значајни видови на Sorbus тука се Sorbus eminens и Sorbus anglica, кои се исто така национално ретки во Британија. Исто така, се јавува и национално ретка липа со големи листови (Tilia platyphyllos) а билките вклучуваат полски лук (Allium oleraceum) и блед кантарион (Hypericum montanum). Вегетацијата на солницата, која се наоѓа во подножјето на карпата, е претежно составена од морска астера (Aster tripolium) и англиска скорбут (Cochlearia anglica). Сепак, тука постојат и два национално ретки васкуларни растителни видови – тенко зајачко уво (Bupleurum tenuissimum) и ораче со долги стебленца (Atriplex longipes).

Приливните делови на реката Ејвон обезбедуваат живеалиште за водни птици, при што до 2004 година се регистрирани 64 видови, вклучувајќи 21 вид крајбрежна птица, и 13 видови галеби.

 Власти 
мини|Поправка на брегови извршена од „Бритиш Вотервејс“ во Солтфорд во 2005 година
Со Законот за одводнување на земјиштето од 1930 година, одбор за сливот на реката Ејвон бил создаден и станал одбор на реката Бристол Ејвон според Законот за речни одбори од 1948 година, одборот, пак, беше заменет од страна на Управата на реката Бристол Ејвон според Законот за водни ресурси од 1963 година. Дваесет и пет помали водни текови биле додадени во надлежност на Управата во 1973 година Реорганизацијата во 1974 година, според Законот за води од 1973 година, го донеле сливот на Ејвон во ново регионално тело, Управата за води Весекс. Приватизацијата ја покажала одговорноста за сливот на Националната управа за реки по неговото формирање на 1 септември 1989 година. Во 1996 година, управата станала дел од Агенцијата за животна средина.

Заштитата на пловењето во долниот тек на реката од Ејвонмаут до браната кај Хотвелс е одговорност на компанијата за пристаниште во Бристол како законски и надлежен орган за пристаништето. Навигацијата во пловечкото пристаниште на Бристол ја задржува Градскиот совет на Бристол како законски и надлежен орган за пристаништето.

На 2 јули 2012 г, одговорноста за одржување на пловидбата по реката над Бристол премина од Бритиш Ватервејс Бритиш Ватервејс (British Waterways) на Канал анд Ривер Траст (Canal & River Trust).

 Историја 
лево|мини|Поглед надолу по реката Ејвон кон Северн од Клифтон Даун, 1842 година.
Распределбата на археолошките наоди укажува дека западниот крај на реката помеѓу Бат и Ејвонмут претставувал граница помеѓу Добуни и Дуротригес во доцното железно доба, пред римското освојување на Британија. Понатаму на исток, помеѓу Бат и она што сега е Вилтшир, можеби претставувала и граница на територијата владеена од Белгијците. По римската окупација, реката претставувала граница помеѓу земјите на Хвиците (кои станале Мерсија) и кралството Весекс.

Реката Ејвон била пловна од Бристол до Бат во раните години на 13 век, но изградбата на воденици на реката го принудила нејзиното затворање. Поплавното земјиште на Ејвон, на која е изграден центарот на градот Бат, има надморска височина од околу 18 м надморска височина. Реката, некогаш непловна низа од испреплетени потоци разделени од мочуришта и езерца е управувана со брани во еден канал. Периодични поплави, кои го скратиле животниот век на многу згради во најнискиот дел од градот, биле нормални сè додека не биле завршени големите работи за контрола на поплавите во 1970-тите.

Навигацијата „Бристол Ејвон“, која се протега на 24км од каналите Кенет и Ејвон кај браната Ханам до каналот Бристол кај Ејвонмут, била изградена помеѓу 1724 и 1727 година, по законодавството донесено од кралицата Ана,  од страна на компанија од сопственици и инженерот Џон Хор од Њубери. Првиот товар од борови даски, сурово олово и брашно пристигнал во Бат во декември 1727 година. Сега е администриран од страна на Фондот за канали и реки.
мини|Бродот „СС Данброди“ останал на брегот во 1890-тите поради високиот опсег на плимата и осеката.
Низ историјата на Бристол, клисурата Ејвон била важна транспортна рута, низ која поминувале реката Ејвон, главните патишта и две железници. Бристолскиот канал има многу висок опсег на плима и осека од 15 метри, втор само по Заливот Фанди во Источна Канада; и клисурата е релативно тесна и меандрирачка, што ја прави позната како тешка за навигација. Неколку бродови се насукале во клисурата, вклучувајќи го и СС Демерара веднаш по нејзиното спуштање во 1851 година, шхуната Џипси во 1878 година, паробродот Блек Игл во1861 година и Ландаф Сити.

Во 1877 година, мостот Хафпени, пешачки мост со патарина што ја преминувал реката од железничката станица Бат Спа до Видкомб, се урнал, при што загинале околу 10 луѓе меѓу големата толпа што одела на саемот за земјоделство во Бат и Запад.

Ејвон се поплавувал неколку пати што е забележено во пишана историја. Овие поплави ја вклучувале и онаа во 1799/1800 година, која го оштетила мостот Пултни. Различни точки по должината на реката, вклучувајќи ја и долината околу Фрешфорд, се изложени на ризик од речни поплави, како резултат на влегување на седименти во реката и стеснување на каналот. За да се помогне во справувањето со ова, некои области на бреговите на реката се означени како функционална поплавна рамнина за справување со зголемените количини на проток. Потенцијалните промени во временските услови како резултат на климатските промени сугерираат дека веројатно ќе бидат потребни дополнителни мерки за заштита на населението од ризик од поплави. Плимски бран, во комбинација со високи нивоа на водата од поплавите во околното подрачје, предизвикале поплави во градот Бристол.

мини|Клисурата Ејвон и висечкиот мост Клифтон

 Поврзано 
 Реки на Обединетото Кралство

 Наводи 

 Надворешни врски 

 Траст на Бристол Ејвон Риверс

Категорија:Реки во Бристол
Категорија:Реки во Сомерсет
Категорија:Реки во Витшир
Категорија:Реки во Обединетото Кралство