Митема

Митема — фундаментална генеричка единица на наративната структура (обично вклучува врска помеѓу лик, настан и тема) од која се смета дека се конструирани митовите.Слично на тоа, во меметиката, мемот е најмалата меметичка единица што има семантичко значење, а во еден јазик или дијалект, фонема (од грчкиот: φωνή, phōnēma, „изговорен звук“) е најмалата сегментална единица на звук што се користи за формирање значајни контрасти помеѓу исказите. Во студиите за митологија под влијание на структурализмот,таа е минимална единица која секогаш се наоѓа споделена со други, поврзани митеми и презентирана („спакувана")Lévi-Strauss: "the true constituent units of a myth are not the isolated relations but bundles of such relations" (Lévi-Strauss 1963:211). на различни начини или поврзана во посложени односи. На пример, митовите за грчкиот Адонис и египетскиот Озирис делат неколку елементи, што ги наведува некои научници да заклучат дека тие делат извор, т.е. се слики пренесени во рамки на културите или од една на друга култура, припишувајќи им нови толкувања на прикажаните дејства, како и нови имиња во различни читања на симболите.

 Преглед 
Клод Леви-Строс (1908–2009), кој го проширил терминот, напишал: „Ако сакаме да воспоставиме паралела помеѓу структурната лингвистика и структурната анализа на митовите, кореспонденцијата е воспоставена не помеѓу митемата и зборот, туку помеѓу митемата и фонемата.“Lévi-Strauss, La poetière jalouse, Paris, 1985 (The Jealous Potter, Chicago, 1988) pp. 144-46.

Структуралистичкиот аналитичар на народни приказни, Владимир Проп, ја третирал индивидуалната приказна како единица на анализа. Унитарната митема, пак, е еквивалент на фонемите, морфемите и семемите на кои структурната лингвистика го дели јазикот, т.е. најмалите можни единици на звук, структура и значење (соодветно) во рамките на еден јазичен систем.

Во текот на 1950-тите години, Клод Леви-Строс прв ја адаптирал оваа техника на јазична анализа во аналитичката критика на митовите. Во својата работа за митските системи на примитивните племиња, работејќи од аналогијата на јазичната структура, тој го усвоил францускиот термин mythème, со тврдење дека системот на значење во рамките на митските искази е тесно паралелен со оној на јазичниот систем. Роман Јакобсон ја адаптирал оваа идеја, третирајќи ги митемите како концепти или фонеми кои сами по себе немаат значење, но чие значење може да се покаже преку социолошка анализа.

Некои филозофи, вклучувајќи го Даниел Денет, исто така го користеле терминот „митема“.

Лев Манович ги користил термините сема и митема во неговата книга „Јазикот на новите медиуми“ за да опише аспекти на културата со кои компјутерските слики влегуваат во дијалог.

 Поврзано 

 Архетип
 Мем
 Нареме
 Троп (литература)

 Наводи 

 Општи и цитирани наводи 


Category:Компаративна митологија