Макраме

Макраме ― форма на текстил кој се добива со употреба на техники на јазли (наместо ткаење или плетење).

Примарните јазли на макрамето се квадратниот (или гребенски јазол ) и формите на „врзување“: разни комбинации на полуврзувања. Првобитно го изработувале морнарите, особено во сложени или украсни форми на врзување, за да покријат сè, од рачки на ножеви до шишиња и делови од бродови.

Кавандоли макраме е еден вид макраме што се користи за формирање геометриски и слободни шеми како ткаење. Кавандоли стилот користи главно еден јазол, двоен полу-закачен јазол. Обратните полу-закачки понекогаш се користат за одржување на рамнотежа при обработка на левата и десната половина од избалансирано парче.

Кожните или платнените ремени се уште еден вид макраме кој што често се создава со техники на макраме. Повеќето нараквици за пријателство кои учениците и тинејџерите ги разменуваат се создаваат со овој метод. Продавачите во тематски паркови, трговски центри, сезонски саеми и други јавни места можат да продаваат и накит или декорации од макраме.

 Историја 
мини|Макраме јазол: закачалка од каранфилче со јамки нагоре
Една од најраните забележани употреби на јазли во стилот на макраме како декорација се појавила во резбите на Вавилонците и Асирците. Плетењето и обликувањето на реси ги краселе костимите од тоа време и биле заробени во нивните камени статуи.

Арапски ткајачи  овој вид украсен вез од ткаенина го нарекол микрама (مِقْرَمة). Тој вез значел врзување на вишок конец по рабовите на рачно изработени ткаенини како што се крпи, шалови и превези во декоративни реси. Зборот макраме може да е изведен од андалузиско-арапската верзија макрамија (  ), за кој се верува дека значи „шарена крпа“, „украсен ресен“ или „везен превез“.  Друг извор укажува дека дошол во Европа од арапскиот јазик, но преку турската верзија makrama, „салфетка“ или „крпа“. Декоративните ресни, исто така, помагале да се заштитат камилите и коњите од мувите во северна Африка.

Муслиманското освојување на Иберискиот Полуостров го однело занаетот во Шпанија, потоа во Италија, особено во регионот Лигурија, а потоа се проширил низ Европа. Во Англија, бил воведен на дворот на Мери II кон крајот на 17 век. Кралицата Мери ги научила своите придружнички да плетат макраме.
мини|Декоративен макраме брод
Макрамето станало најпопуларно во викторијанската ера. Ги красело повеќето домови во предмети како што се чаршафи, прекривки и завеси. Популарната „ Книга за макраме чипка на Силвија “ (1882) покажувала како „да се изработат богати украси за црни и обоени костуми, како за домашна облека, забави во градина, прошетки покрај море и балови — самовилски украси за домаќинството и подлоги...“.

Иато така, станало специјалност во Џенова и било популарен во 19 век. Таму, „неговите корени беа во техниката на врзување чипка од 16 век позната како пунто а гропо“.

Морнарите изработувале предмети од макраме кога биле слободни, а ги продавале или разменувале кога ќе се укотвеле во некое пристаниште. Британските и американските морнари од деветнаесеттиот век изработувале хамаци, реси во облик на ѕвонче и ремени од макраме. Тие го нарекувале процесот „квадратно јазлување“ по јазолот што го користеле најчесто. Морнарите го нарекувале макрамето и „чипка на Мекнамара“.

Популарноста на макрамето исчезнала со тек на времето, но повторно се зголемила во 1970-тите за изработка на ѕидни завеси, додатоци за облека, мали фармерки, прекривки, чаршафи за маса, завеси, закачалки за растенија и друг мебел. Накитот од макраме стана популарен во Америка. Користејќи главно квадратни јазли и бабини јазли, овој накит често содржи рачно изработени стаклени монистра и природни елементи како што се коска и школка. Ѓерданите, нараквиците за нозе и нараквиците станаа популарни форми на накит од макраме. До почетокот на 1980-тите, макрамето повторно излезе од мода, со исклучок на краткото оживување од страна на миленијалците кон крајот на 2010-ти години.

 Материјали и процес 
алт=|мини|Изработка на големо парче макраме
алт=|мини|Декоративен макраме од памук и свила
Материјалите што се користат во макраме вклучуваат врвки направени од памучен конец, лен, коноп, јута, кожа или преѓа. Врвките се идентификуваат по конструкцијата, како што е трослојно врвче, направено од три парчиња влакна испреплетени заедно. Накитот често се изработува во комбинација и од јазлите и од разни монистра (од стакло, дрво и така натаму), привезоци или школки. Често „пронајдени“ фокусни точки се користат за ѓердани, како што се прстени или скапоцени камења, или завиткани со жица за да се овозможи прицврстување или заробени во мрежаста низа од испреплетени јазли. Често се користи и  даска за врзување за монтирање на врвките за макраме работа. Врвките може да се држат на место со помош на C-стегач, прави иглички, Т-иглички, U-иглички или иглички за тапацирање.

За поголеми декоративни парчиња, како што се ѕидни завеси или прозорски прекривки, макраме може да се започне со работа на дрвен или метален штифт, со кој може да се  распоредат десетици јажиња кои се лесни за ракување. За помали проекти, достапни се штици со притискање, специјално за макраме, иако едноставна табла од плута е соодветна. Многу продавници за ракотворби нудат комплети за почетници, работни штици, мониста и материјали со различни цени за обичниот хобист или амбициозен креативец.

 Поврзано 

 Хеклање
 Плетење

 Наводи 

 Надворешни врски 

 „Книгата на Силвија за макраме чипка“ од Силвија (псевдоним), 1882 година.
 Илустрации на разни јазли.
Категорија:Ракотворби