Производство на стакло

Производството на стакло вклучува два главни методи – процес на производство на рамно парче стакло и дување стакло што произведува шишиња и други садови. Производството на стакло се правело на различни начини низ историјата на стаклото.

 Производство на стаклени садови 
Општо земено, денешните фабрики набавуваат суровини, се занимаваат со самото производство, и на крајот се справуваат со опремата за инспекција на производот и пакување.

Серијата се внесува во печката со бавна, контролирана брзина од страна на системот за обработка на серии. Печките работат на природен гас - или мазут - и работат на температури до 1575°C .B. H. W. S. de Jong, "Glass"; in "Ullmann's Encyclopedia of Industrial Chemistry"; 5th edition, vol. A12, VCH Publishers, Weinheim, Germany, 1989, , pp. 365–432. Температурата е ограничена само од квалитетот на материјалот на надградбата на печката и од составот на стаклото. Видовите печки што се користат во производството на стакло во контејнери вклучуваат „краен отвор“ (со крајно палење), „страничен отвор“ и „окси-гориво“. Типично, големината на печката се класифицира според капацитетот за производство во метрички тони на ден.

Современите печки користат електрични методи на греење кои ја подобруваат енергетската ефикасност во споредба со традиционалните системи на фосилни горива, придонесувајќи за намалување на загадувањето и емисиите.B. H. W. S. de Jong, "Glass"; in "Ullmann's Encyclopedia of Industrial Chemistry"; 5th edition, vol. A12, VCH Publishers, Weinheim, Germany, 1989, , pp. 365–432. Електродите направени од молибден, графит или легури се користат во стаклените печки за спроведување електрична енергија и генерирање енергија.

 Процес на формирање 
Моментално постојат два основни метода за производство на стаклени садови: методот „дување стакло“ само за садови со тесен врат и методот „притискање и дување“ што се користи за тегли и заострени садови со тесен врат.

При двата метода, млаз од стопено стакло на температура 1050-1200°C се сече за да се формира цврст цилиндар од стакло, кој има однапред одредена тежина, токму доволна за да се направи шише. И двата процеса започнуваат со тоа што смесата паѓа, под дејство на гравитацијата, и се води, низ корита и жлебови, во празните калапи, од кои две половини се стегнати, а потоа се запечатуваат со „преградата“ одозгора.
мини|Формирање на стаклен сад

 Опрема за инспекција 
Стаклените садови се проверуваат 100%; автоматските машини, или понекогаш и луѓе, го проверуваат секој сад за различни дефекти. Типични дефекти вклучуваат мали пукнатини во стаклото и парчиња што не се стакло, најчесто делови од облогата од огноотпорните тули на печката за топење што се кршат и паѓаат во базенот од стопено стакло, или почесто преголеми силициумски гранули (песок) кои не се стопиле и кои последователно се вклучени во финалниот производ. Посебно е важно да се отстранат ваквите грешки, бидејќи можат да дадат лош изглед на крајниот производ. На пример, бидејќи овие материјали можат да издржат големи количества на топлинска енергија, тие можат да предизвикаат стаклениот производ да претрпи термички шок што резултира со експлозивно уништување кога се загрева. Други дефекти вклучуваат меурчиња во стаклото и претерано тенки ѕидови. Операторите рачно вршат низа проверки на примероци, најчесто визуелни и димензионални проверки.

 Наводи 

Категорија:Садови
Категорија:Стакларство