Зарубинецка култура

Зарубинецката култура е археолошка култура од доцното железно време која цветала од 3. век п.н.е. до 1. век н.е. во областите северно од Црното Море. Таа е откриена околу 1899 година од чешко-украинскиот археолог Викентиј Хвојка, и именувана по селото Зарубинци на Днепар, каде што се пронајдени кремирани остатоци. Културата траела до 3. век н.е., кога доживеала опаѓање поради миграции на населението кон југ, во шумско-степските региони по средниот Днепар, Десна и јужниот Донец, како и влијанија врз локалните култури во источните Карпати и Подолија. Централните доцни Зарубинецки локалитети се трансформирале во Киевската култура, додека западните се интегрирале во Вилбарк културата, веројатно поради зголемена суша што довела до преселби од високи утврдувања кон речни долини.

 Географска распространетост 
Културата се протегала по горното и средното течение на Днепар и Припјат, со проширување кон јужниот Буг. Локалитети биле особено густи меѓу реките Десна и Рос, како и по Припјат, со околу 500 идентификувани места. Ова се денешни територии во Украина, Белорусија и делови од Полска и Русија, фокусирани на басените на Днепар и Припјат. Географската позиција ја поставувала културата во шумски и шумско-степски зони, што влијаело врз економијата и интеракциите со номадските племиња од степите.

 Погребни обичаи 
Погребувањето било претежно со кремација, каде што остатоците се ставале во големи рачно изработени керамички урни или јами, опкружени со храна, орнаменти и предмети. Ова укажува на ритуали со фокус на задгробниот живот, со влијанија од степските номади.

Категорија:Археолошки култури