Брамалит

Брамалит — аналог на илит богат со натриум. Првпат опишан во 1943 година за појава во Ландиби, Велс, именуван е по британскиот геолог и минералог Алфред Брамал (1879–1954).

Се верува дека е производ на распаѓање на парагонитот преку процесот на испирање на натриум, иако може да се појави и кога мусковитот или други алуминозни материјали се менуваат. Исто како и илитот, тој е неширувачки, непластичен, микезен минерал со големина на глина. Брамалитот е филосиликат или слоевит силикат. Структурно, брамалитот е доста сличен на мусковитот или серицитот со малку повеќе силициум, магнезиум, железо и вода и малку помалку тетраедарски алуминиум и меѓуслоен калиум.

Се јавува како агрегати на мали моноклинични бели кристали. Поради малата големина, позитивната идентификација обично бара анализа на дифракција на рендгенски зраци.

Слично на илитот, може да се користи како флукс во керамички тела со висок степен на горење поради неговата висока содржина на нерастворлив натриум, но за разлика од вообичаените флуксови што содржат натриум (т.е. фелдспат), тој има предности на своите екстремно мали честички со големина на глина што бараат потреба од мелење, но сепак има единствена карактеристика да биде глина, но не се шири или не станува пластичен со вода. Брамалитот ги дели сите овие физички својства со илитот, но овие две супстанции се разликуваат по нивната содржина на натриум и калиум.

 Карактеристики 
Брамалитот е силикат со хемиска формула (Na,H₃O)(Al,Mg,Fe)₂((Si,Al)₄O10)(OH)₂. Кристализира во моноклиничниот систем. Неговата тврдост на Мосовата скала е помеѓу 2,5 и 3. Тоа е варијанта на парагонит со недостаток на натриум, аналогна на илитот.

Според класификацијата на Никел-Струнц, брамалитот припаѓа на „09.EC - Филосиликати со мика рамнини, составени од тетраедарски и октаедарски мрежи“ заедно со следниве минерали: минесотаит, талк, вилемзеит, ферипирофилит, пирофилит, боромусковит, целадонит, чернихит, монтдорит, мусковит, нанпингит, парагонит, роскоелит, тобелит, алуминоциладонит, хромофилит, фероалуминоциладонит, фероцеладонит, хромоцеладонит, таиниолит, гантерит, анит, ефезит, хендриксит, масутомилит, норишит, флогопит, полилитионит, преисверкит, сидерофилит, тетраферифлогопит, флуоротетраферифлогопит, вонезит, истотонит, тетраферианит, трилитионит, флуоранинит, ксироксинит, широзулит, соколоваит, аспидолит, флуорофлогопит, сухаилит, јангџумингит, орловит, оксифлогопит, маргарита, анандит, битиит, клинтонит, киношиталит, ферокиноксикинтал флуорокиношиталит, бејделит, курумсакит, монморилонит, нонтронит, волконскоит, јахонтовит, хекторит, сапонит, сауконит, спадаит, стивензит, свињфордит, цинксилит, феросапонит, вермикулит, бајлизит, хлорит франклинска печка, гониерит, нимит, ортохамозит, пенантит, судоит, донбасит, глаголевит, борокукеит, алиетит, корензит, дозиит, хидробиотит, карпинскит, кулкеит, луниџианлаит, ректорит, салиотит, тосудит, бринроберцит, макаулаит, буркхардтит, ферисурит, сурит, никсергиевит и кегелит.

 Формирање и локации 
Откриен е во Ландиби, Кармартеншир (Велс), иако е опишан и на други места во Велс, Полска и Словачка.

 Наводи 

Категорија:Моноклински минерали
Категорија:Минерали на магнезиумот
Категорија:Минерали на алуминиумот
Категорија:Минерали на калиумот