Муавија I

Муавија I (арапски: معاوية بن أبي سفيان, Mu‘āwiya ibn Abī Sufyān) — првиот калиф на Омејадскиот Калифат (661–680) и една од клучните фигури во раната исламска историја. Муавија бил роден во околу 602 година во Мека и потекнувал од влијателното племе Курејш, од семејството Омејади. Неговиот татко, Абу Суфјан, бил истакнат водач во Мека и противник на пророкот Мухамед пред да го прифати исламот во 630 година. Мајката на Муавија, Хинд бинт Утба, исто така била значајна фигура.

 Ран живот и кариера 
Муавија го прифатил исламот заедно со своето семејство по освојувањето на Мека. Тој станал близок соработник на пророкот Мухамед, служејќи како еден од неговите писари. За време на калифатот на Омар (634–644), Муавија бил назначен за гувернер на Сирија, каде покажал исклучителни административни и воени способности. Неговото владеење во Сирија го зацврстило регионот како база на моќ за Омејадите.

 Првата фитна и патот до калифат 
По убиството на калифот Осман (656), Муавија одбил да му се заколне на верност на Али, четвртиот калиф, обвинувајќи го дека не ги казнил убијците на Осман, кој бил негов роднина. Ова довело до Првата фитна (граѓанска војна во исламот). Во 657 година, Муавија и Али се судриле во битката кај Сифин, но конфликтот завршил со арбитража без јасен победник. По убиството на Али во 661 година, Муавија бил прогласен за калиф во Ерусалим, означувајќи го почетокот на Омејадскиот Калифат.

 Владеење (661–680) 
Како калиф, Муавија го преселил главниот град во Дамаск и воспоставил династичка власт, поставувајќи го темелот за наследна монархија, што било новост во исламската управа. Неговото владеење се карактеризира со:

 Административни реформи: Муавија вовел ефикасен систем на управа, инспириран од византиските и персиските модели, и ја зајакнал централната власт.
 Воени походи: Тој ги продолжил освојувањата, проширувајќи го калифатот во Северна Африка и Средна Азија. Неговата флота се соочила со Византија, а во 674–678 година започнала опсада на Цариград, иако без успех.
 Политичка стабилност: Муавија бил познат по својата дипломатија и способност да ги помирува различните фракции, вклучувајќи ги и шиитите и поранешните противници.

 Наследство 
Муавија е спорна фигура. Од една страна, тој е пофален за својата политичка мудрост, стабилизирање на калифатот по Првата фитна и проширување на исламската империја. Од друга страна, неговото воспоставување на династичка власт и отстапувањето од изборниот принцип за калифат предизвикале критики, особено кај шиитите, кои го сметале Али за легитимен калиф.

Муавија починал во 680 година во Дамаск, а го наследил неговиот син Јазид I. Неговото владеење го поставило темелот за Омејадската династија, која владеела до 750 година. Неговиот гроб се наоѓа во Дамаск, а неговото наследство останува предмет на дебати во исламската историја.

 Наводи 

Категорија:Омејади
Категорија:Луѓе од Мека