Белерофонт

Белерофон  или Белерофонт (; ; буквално „убиец на Белер“) или Хипон (; буквално „познавач на коњи“) — божествен коринтски јунак од старогрчката митологија, син на Посејдон и Евринома, и посвоен син на Главк. Тој бил „најголемиот јунак и убиец на чудовишта, заедно со Кадмо и Персеј, пред времето на Херакле“.Kerenyi 1959, p. 75. Меѓу неговите најголеми подвизи е убивањето на Химерата од Илијадата, чудовиште што Хомер го прикажал со глава на лав, тело на коза и опашка на змија: „нејзиниот здив излегувал во ужасни експлозии на пламен што гори“. <ref>Iliad vi.155–203.

Белерофонт бил познат и по тоа што го заробил и припитомил крилестиот коњ Пегаз со помош на Атена, и по тоа што го заработил немилосрдието на боговите откако се обидел да го јава Пегаз до планината Олимп. 

 Етимологија 
Една можна етимологија што е предложена е: Βελλεροφόντης од старогрчки βέλεμνον (белемнон), βελόνη (belóne) или βέλος (bélos, „проектил, стрела, копје, игла, стрела“) и -φόντης (-phóntúlayer) (-phóntō,tophones) да убие"). 

Сепак, Џефри Кирк напишал дека „Βελλεροφόντης значи „убиец на Белерофонт“.Kirk 1990, p. 178Според Хомеровите схолии, Белерофонт бил именуван така откако случајно убил коринтски граѓанин со исто име, додека вежбал фрлање нож,  што довело до негово протерување во Ликија; оваа хипотеза за потеклото би одговарала на тоа како Хермес го добил својот епитет „Аргифонт“ (буквално „убиец на Аргус“) откако го убил Аргус.Kerenyi 1959, p. 79 Според некои научници, Белерофонт можеби бил и локален ликиски демон, бидејќи името на Белерофонт „поттикнувало секакви шпекулации“. 

Единствените други автори кои го споменуваат Белерофонт убиен од Белерофонт се двајца византиски научници, Јован Цец и Евстатиј Солунски, кои се смета дека и двајцата ја следат етимологијата на името на Белерофонт.Tzetzes ad Lycophron, 17; Eustathius on Homer p. 632.

Роберт Грејвс предлага друга можна етимологија преку , толкувано како „носење стрели“.Џозеф Т. Шипли го толкува името Белерофонт како „убиец на чудовишта“. 

 Семејство 
Белерофонт бил син на смртната Евринома Hyginus, Fabulae 157 (or EurymedeApollodorus, 1.9.3(или Евримеда) и Посејдон; одгледан од неговиот посвоител Главк. Тој бил брат на Делијад (исто така наречен Пирен или Алкимен).Apollodorus, 1.9.3 & 2.3.1

Белерофонт бил татко на ИсандерХомер, Илијада 6.196–197; Apollodorus, 2.3.1 (Пејсандер),Страбон, Географија 12.8.5 & 13.4.16 Хиполок,Хомер, Илијада 6.206–210 и ЛаодамијаХомер, Илијада 6.197–205 (ДејдамијаДиодор Сицилиски, 5.79.3 или ХиподамијаPseudo-Clement, Recognitions 10.21) од Филоноја,Apollodorus, 2.3.2; Јован Цец ad Ликофрон, 17 ќерка на кралот Јобат од Ликија. Филоноја била позната и под неколку други имиња: Алкимедуза или Касандра,Схолија ad Хомер, Илијада 6.192 Антиклеја или Пасандра. Во некои извештаи, Белерофонт бил и татко на и Хидис од Астерија, ќерка на Хидеј.Стефан Византиски, s.v. Hydissos

 Митологија 
Илијада vi.155–203 содржела вградена нарација раскажана од страна на внукот на Белерофонт, Главк (кој бил именуван по неговиот прадедо), која го раскажувала митот на Белерофонт. Во оваа нарација, татко на Белерофонт бил Главк,By some accounts, Bellerophon's father was really Poseidon. Kerenyi 1959 p. 78 suggests that "sea-green" Glaucus is a double for Poseidon, god of the sea, who looms behind many of the elements in Bellerophon's myth, not least as the sire of Pegasus and of Chrysaor, but also as the protector of Bellerophon.кој бил крал на Потнија и син на Сизиф; внуците на Белерофонт, Сарпедон и помладиот Главк, се бореле во Тројанската војна.

Во „Етника“ од Стефан Византиски, дадена е генеалогија за личност по име Хрисаор („на златниот меч“), што би го направило двојник на Белерофонт: тој бил наречен син на Главк (син на Сизиф). Хрисаор нема друг мит освен оној за неговото раѓање: од отсечениот врат на Медуза, која била бремена од Посејдон, тој и Пегаз се родени во моментот на нејзината смрт. „Од овој момент повеќе не слушаме за Хрисаор, остатокот од приказната се однесува единствено на пастувот... [кој го посетил изворот Пирена] можеби и поради својот брат, од кого на крајот дозволил да биде фатен, бесмртниот коњ од неговиот смртен брат.“ Kerenyi 1959 p. 80.

 Прогонство во Аргос 
Храброто патување на Белерофонт започнало на познат начин,  со прогонство: според едно раскажување, тој го убил својот брат, чие име било дадено како Делијад, Пирен или Алкимен; попрецизен наратив вклучува случајно убиство на коринтски граѓанин или благородник наречен „Белерос“The suggestion, made by Kerenyi and others, makes the name "Bellerophontes" the "killer of Belleros", just as Hermes Argeiphontes is "Hermes the killer of Argus". , makes a carefully argued case for Bellerophontes as the "bane-slayer" of the "bane to mankind" in Iliad II.329, derived from a rare Greek word έλλερον, explained by the grammarians as κακόν, "evil". This έλλερον is connected by  with a Hesychius gloss ελυες "water animal", and an Indo-European word for "snake", or "dragon", cognate to English eel, also found in Hittite Illuyanka, which would make Bellerophon the dragon slayer of Indo-European myth, represented by Indra slaying Vrtra in Indo-Aryan, and by Thor slaying the Midgard Serpent in Germanic. Robert Graves in The Greek Myths rev. ed. 1960 suggested a translation "bearing darts".или „Белерон“, додека вежбал фрлање нож со своите пријатели, што предизвикало промена на името од Хипон во Белерофонт.

Како искупување за ова злосторство, тој морал да му се моли на Проет, крал во Тиринс, едно од ахајските упоришта на Арголид. Проет, врз основа на неговото кралство, го исчистил Белерофонт од неговото злосторство. Но, кога сопругата на кралот Проет - чие име било или Антејаво Илијада vi. или Стенебеја Еврипидовите трагедии Stheneboia и Bellerophontes се изгубени. се обидела да му се додворува, тој ја отфрлил, предизвикувајќи ја да го обвини Белерофонт дека се обидува да му се додворува наместо тоа.  Проет не се осмелил да го задоволи својот гнев со убиство на гостин (кој е заштитен од ксенија), предизвикувајќи го конечно да го протера Белерофонт кај кралот Јобат, неговиот свекор од рамнината на реката Ксант во Ликија, со запечатено писмо во преклопена плочка на која пишувало: „Ве молам отстранете го овој носител од светот: тој се обидел да ја силува мојата жена, вашата ќерка.“ Табли „на кои тој проследил голем број направи со смртоносно значење“ претставуваат единствена очигледна референца за пишување во „Илијадата“. Таквото писмо се нарекува „белерофонтско“ писмо; едно такво писмо фигурира во споредна содржина на Шекспировиот „Хамлет]“, донесувајќи им смрт надвор од сцената на Розенкранц и Гилденстерн. Такво писмо фигурира во претходната приказна за Саргон Акадски]].

Пред да го отвори писмото, Јобат девет дена се гоштевал со Белерофонт. Читајќи ја пораката од плочата, Јобат исто така се плашел од гневот на Ериниите доколку убие гостин; па затоа го испратил Белерофонт на мисија за која сметал дека е невозможно да се преживее: да ја убие Химера, која живеела во соседна Карија. Химера била чудовиште што испушта оган, составено од тело на коза, глава на лав и опашка на змија. Ова чудовиште го тероризирало блискиот предел.

На пат кон Карија, тој се сретнал со познатиот коринтски гатач Полид, кој му дал совет за претстојната битка, кажувајќи му на Белерофонт дека за да излезе како победник, ќе му биде потребен митскиот Пегаз.

 Фаќањето на Пегаз 
мини|Белерофонт го скротува Пегаз, од Жак Липшиц. 1977. Универзитет Колумбија, Њујорк.
За да ги добие услугите на нескротливиот крилест коњ, Полид му рекол на Белерофонт да преноќи во храмот на Атена. Додека Белерофонт спиел, сонувал дека Атена поставила златна узда покрај него, велејќи: „Дали спиеш, принцу на куќата на Ејолос? Дојди, земи ја оваа амајлија за коњот и покажи му ја на скротителот, твојот татко, додека му принесуваш жртва на бел бик.“  Таму се разбудил и сфатил дека мора да му се приближи на Пегаз додека пие од бунар. Кога го прашале, Полид му рекол кој бунар: никогаш неуспешната Пирена на тврдината Коринт, градот на раѓањето на Белерофонт. Белерофонт се качил на својот коњ и заминал назад во Ликија каде што се вели дека живеела Химера.

Други извештаи велат дека Атена го донела Пегаз веќе припитомен, или дека Посејдон, скротител на коњи, таен татко на Белерофонт, го донел Пегаз, како што разбрал Павсаниј. 

 Убиството на Химера 
мини|Белерофон го јава Пегаз и ја убива Химера, медалјон на гало-римски мозаик од Аутун, 2 век од нашата ера, музеј Ролин
Кога Белерофонт пристигнал во Ликија за да се соочи со свирепата Химера, не можел да му наштети на чудовиштето дури ни додека јавал на Пегаз. Но, кога го почувствувал топлиот здив на Химера му дошла една идеја. Зел голем блок олово и го качил на своето копје. Потоа полетал директно кон Химера, држејќи го копјето колку што можел. Пред да го прекине нападот, го забил блокот олово во грлото на Химера. Огнениот здив на ѕверот го стопил оловото, кое го блокирало неговиот воздушен премин, задушувајќи го.Псевдо-Нон, On Григориј Богослов 1; Tzetzes ad Lycophron, 17; Евстатиј Солунски За хомеровата Илијада 6.494.40 Некои црвенофигурни грнчари го прикажуваат Белерофонт како го држи Посејдоновиот трозабец.Kerenyi 1959.

 Враќање кај Јобат 
мини|Вечните огнови на Химера во Ликија (денешна Турција) каде што се одвива митот за Химера .
Кога Белерофонт се вратил победнички кај кралот Јобат,  тој не сакал да му поверува на неговата приказна. Следела низа застрашувачки потраги: Белерофонт бил испратен против воинствените Амазонки, кои се бореле како мажи, но тој ги победил фрлајќи камења од својот крилест коњ; во некои наративи, на ова му претходи Белерофонт како се соочува со Солимите.

Кога бил испратен против еден пират по име Хирмар, луѓето на Јобат направиле обид да го нападнат во заседа, но не успеале бидејќи Белерофонт ги убил сите кои биле испратени да го убијат. Потоа против него биле испратени дворските стражари, но Белерофонт го повикал својот татко Посејдон, кој ја поплавил рамнината Ксант зад Белерофонт додека тој се приближувал. За да се одбранат, дворските жени истрчале од портите со високо кренати облеки за да се разоткријат. Не сакајќи да се соочат со нив додека биле соблечени, Белерофонт се повлекол. 

Јобат попуштил, го доставил писмото и му дозволил на Белерофонт да се ожени со неговата ќерка Филоноја, помладата сестра на Антеја, и да сподели со него половина од неговото кралство, Tzetzes, Chiliades 7.810 (TE2.149); Scholia on Pindar, Olympian Ode 13.66 со неговите убави лозја и полиња со жито. Дамата Филоноја му го родила Исандер (Пеисандар),   Хиполок и Лаодамија, која спиела со Зевс и го родила Сарпедон, но била убиена од Артемида.  Iliad vi.155–203. 

Белерофонт им се одмаздил и на Стенебеја и на Проет. Откако се вратил кај кралскиот пар по смртта на Химера, се преправал дека ја возвраќа љубовта на Стенебеја.  Тој ветил дека ќе ја однесе во Карија, а таа ентузијастички го следела на Пегаз. Но, додека летале над Милос, Белерофонт ја фрлил од коњот и таа се удавила во брановите подолу; рибарите го пронашле и го вратиле нејзиното тело, а Белерофонт му ги признал своите постапки на Проет, тврдејќи дека изнудил соодветна правда од двајцата во форма на смрт за неа и тага за него. 

 Летот до Олимп и паѓање 
мини|Амблемот на Британските воздухопловни-десантни сили од Втората светска војна – Белерофонт кој јава на летачкиот коњ Пегаз.
Како што се зголемувала славата на Белерофонт, растела и неговата ароганција. Белерофонт сметал дека поради неговата победа над Химера, тој заслужува да лета до планината Олимп, домот на боговите. Овој чин го налутил Зевс и тој испратил мува да го касне Пегаз, предизвикувајќи Белерофонт да падне назад на Земјата и да умре. Пегаз го завршил своето патување до Олимп, каде што Зевс го користел како коњ за товарење за своите громови. 

Според други приказни, на рамнината Алејон во Киликија, Белерофонт, кој бил ослепен откако паднал во трнлива грмушка, го поминал својот живот во беда, „голтајќи ја сопствената душа“, сè додека не умрел. Tzetzes, Chiliades 7.810 (TE2.149); Scholia on Pindar, Olympian Ode 13.66 

 Белерофонт од Еврипид 
Доволно фрагменти од изгубената трагедија „Белерофонт“ на Еврипид остануваат (како околу триесет цитати во преживеаните текстови) за да им дадат на научниците основа за проценка на нејзината тема: трагичниот исход од неговиот обид да пристигне на Олимп со Пегаз. Еден отворен пасус во кој Белерофонт се смета дека се сомнева во постоењето на боговите, поради контрастот помеѓу злите и безбожните, кои живеат живот на леснотија, со страдањето на добрите, очигледно е основата за припишувањето на „атеизам“ на поетот од страна на Аристофан. Tzetzes, Chiliades 7.810 (TE2.149); Scholia on Pindar, Olympian Ode 13.66

 Персеј на Пегаз 
Заменувањето на Белерофонт со попознатиот културен херој Персеј претставува развој на класичното време кое било стандардизирано во текот на средниот век и бил усвоен од европските поети од ренесансата и подоцна. Tzetzes, Chiliades 7.810 (TE2.149); Scholia on Pindar, Olympian Ode 13.66

 Галерија 

Белешки

 Наводи 

Дополнително читање
 Грејвс, Роберт, 1960 година. Грчките митови, ревидирано издание (Хармондсворт: Пингвин)
 Хомер, Илијада, книга vi.155–2
 Керени, Карл, 1959. Хероите на Грците (Лондон: Темза и Хадсон)
 Кирк, Џефри, 1990. Илијада: Коментар Том II: Книги 5-8.
 Scholia to Lycophron's Alexandra, marginal notes by Isaak and Ioannis Tzetzes and others from the Greek edition of Eduard Scheer (Weidmann 1881). Online version at the Topos Text Project.. Greek text available on Archive.org

 Надворешни врски 

The Warburg Institute Iconographic Database (images of Bellerophon)

Категорија:Потомство на Посејдон
Категорија:Кралеви во грчката митологија
Категорија:Старогрчки јунаци