Боемит

Боемит — минерал од алуминиум оксид хидроксид (γ-AlO(OH)2), компонента на алуминиумскиот боксит. Диморфен е со дијаспори. Боемитот кристализира во орторомбичниот дипирамидален систем и типично е масивен по природа. Најчесто е бел со нијанси на жолта, зелена, кафеава или црвена боја поради нечистотии. Има стаклест до бисерен сјај, со тврдост на мосовата скала од 3 до 3,5 и специфична тежина од 3,00 до 3,07. Безбоен е во тенок пресек, оптички биаксијално позитивен со индекси на прекршување од nα = 1,644 – 1,648, nβ = 1,654 – 1,657 и nγ = 1,661 – 1,668.

Бемитот се јавува во тропските латерити и боксити развиени на алумино-силикатна карпеста подлога. Исто така, се јавува како производ на хидротермална промена на корунд и нефелин. Се јавува со каолинит, гибсит и дијаспора во бокситните наслаги; и со нефелин, гибсит, дијаспора, натролит и аналцим во нефелинските пегматити.  Индустриски, се користи како ефтин додаток за забавување на пламенот за полимери безбедни за пожар.

Првпат бил опишан од Ж. де Лапарент во 1927 година за појава во бокситите на Мас Руж, Ле Бо-де-Прованс, Франција, и именуван по боемско-германскиот хемичар Јохан Бем (1895–1952) кој извршил рендгенски студии на алуминиум оксидни хидроксиди во 1925 година (а не по германскиот геолог Јоханес Бем (1857–1938) како што често се наведува).  

 Својства 
Бемитот е проѕирен минерал, бел, сиво-кафеав, жолтеникав или црвеникав по боја ако содржи нечистотии; безбоен е во тенки листови. Неговиот сјај е стаклен или бисерен. Има тврдост од 3,5 на Мосовата скала и густина помеѓу 3,02 и 3,05 g/cm³. Малку е растворлив во концентрирана сулфурна киселина.

Кристализира во орторомбичниот систем, дипирамидална класа. Неговата содржина на алуминиум (изразена како Al₂O₃) е околу 82%, при што силициум и железо се главните нечистотии. Диморфен е со дијаспора и изоструктурен со лепидокроцит, во кој Fe³⁺ го заменува Al.

 Морфологија и формирање 
Бемитот само повремено покажува табеларна морфологија, во форма на призматични кристали до 2 mm во должина. Почесто, има исклучително фина текстура, која се јавува во пизолитни агрегати или е дисеминирана.

Овој минерал се формира преку распаѓање на филосиликатите во тропските клими и е еден од најважните составни делови на бокситот и латеритот. На други места, се јавува како производ на хидротермално распаѓање на ниски температури, обично во нефелински пегматити, сиенити и океански базалти. Во бокситот, обично е поврзан со каолинит, дијаспора и гибсит. Во нефелинските пегматити, е поврзан со гибсит, дијаспора, натролит и аналцим.

 Наводи 

Категорија:Орторомпски минерали
Категорија:Минерали на алуминиумот