Нил (митологија)

Во старогрчката митологија, Нил (старогрчки: Νεῖλος) — еден од 3.000 речни богови, кои го претставуваат богот на самата река Нил. Нил е син на водните богови Океан и Тетија.

 Семејство 
Нил бил еден од 3.000 речни богови, деца на титаните Океан и неговата сестра-жена Тетија. Тој бил татко на неколку деца, меѓу кои била и Мемфис (мајка на Либија од Епаф, крал на Египет).

Неговата внука Либија, пак, станала мајка на Бел и Агенор. Овие синови потоа се ожениле (веројатно) со помладите ќерки на неговиот син Нил, по име Анхироја и Телефаса, соодветно. Се вели дека ќерката Хиона ја родиле Нил и Калироја, Океанида. Неговите други деца се: Аргиопа, Анипа, Еврироја, Европа и можеби Калијадна, Поликсо и Теба.

 Митологија 

 Родителство 

 Хесиод, Теогонија:

И Тетида донела до океанските реки што влетуваат, Нилус и Алфеј и длабоко вртливиот Еридан.

 Hyginus, Fabulae:

Од Океанус и Тетис [се родиле] Океанидите. . . Реки од исто потекло: Стримон, Нил, Еуфрат, Танаис, Инд, Цефис, Исмен, Аксенус, Ахелоус, Симоеис, Инах, Алфеј, Термодон, Скамандрус, Тигар, Меандрус, Оронтес.

 Потомство 

 Аполодор, Библиотека:

Кога Епаф бил владетел на Египќаните (Египќаните), се оженил со ќерката на Нил, Мемфис, и во нејзина чест го основал полисот Мемфис, и родил ќерка Либија. [Забелешка: Либија било античко грчко име за континентот Африка.]

 Аполодор, Библиотека:

Белос (Белус) [внук на Епафос] останал да стане крал на Агиптос (Египет) и се оженил со ќерката на Нил, Анхиное (Анхиное), која му родила синови близнаци, Агиптос (Египт) и Данај.

 Псевдо-Плутарх, Грчки и римски паралелни приказни:

Бусирис (Бузирис), син на Посејдон и Анипе, ќерка на Нил... Така вели Агатон од Самос.

 Цецес, Хилијад:

Хипострат вели дека Египт имал педесет синови само од Еврироја,

ќерката на Нил;

Исто така, Данај ги имал сите свои ќерки,

од Европа, ќерката на Нил,...

 Наводи 

 Наводи 

 Аполодор, Библиотеката со англиски превод од Сер Џејмс Џорџ Фрејзер, F.B.A., F.R.S. во 2 тома, Кембриџ, Масачусетс, Харвард Универзити Прес; Лондон, Вилијам Хајнеман ДООЕЛ 1921. ISBN 0-674-99135-4. Онлајн верзија во Дигиталната библиотека Персеј. Грчки текст достапен од истата веб-страница.
 Фаулер, Роберт. Л. (2000), Рана грчка митографија: Том 1: Текст и вовед, Оксфорд Универзити Прес, 2000. ISBN 978-0198147404.
 Ганц, Тимоти, Ран грчки мит: Водич за литературни и уметнички извори, Џонс Хопкинс Универзити Прес, 1996, Два тома: ISBN 978-0-8018-5360-9 (Том 1), ISBN 978-0-8018-5362-3 (Том 2).
 Гај Јулиј Хигин, Фабули од „Митовите за Хигин“, преведено и уредено од Мери Грант. Публикации за хуманистички студии на Универзитетот во Канзас. Онлајн верзија на проектот „Топос текст“.
 Хесиод, Теогонија од „Хомерските химни и Хомерика“ со англиски превод од Хју Г. Евелин-Вајт, Кембриџ, Масачусетс, Харвард Универзити Прес; Лондон, Вилијам Хајнеман ДОО. 1914. Онлајн верзија во дигиталната библиотека „Персеј“. Грчки текст достапен од истата веб-страница.
 Цец, Џон, Книга на истории, книга VII-VIII преведена од Василики Догани од оригиналниот грчки јазик на изданието на Т. Кислинг од 1826 година. Онлајн верзија на theio.com
 Луциј Местриј Плутарх, Моралија со англиски превод од Френк Кол Бабит. Кембриџ, Масачусетс. Харвард Универзити Прес. Лондон. Вилијам Хајнеман ДОО. 1936. Онлајн верзија во дигиталната библиотека „Персеј“. Грчки текст достапен од истата веб-страница.
 Maurus Servius Honoratus, In Vergilii carmina comentarii. Servii Grammatici qui feruntur во Vergilii carmina commentarii; recensuerunt Georgius Thilo et Hermannus Hagen. Георгиус Тило. Лајпциг. Б. Г. Тебнер. 1881. Онлајн верзија во Дигиталната библиотека Персеј.

Категорија:Старогрчка митологија