Среќна измама

Среќна измама (италијански: L'inganno felice) — опера во еден чин на Џоакино Росини со либрето на Џузепе Марија Фопа.

Росини ја нарекол својата опера фарса, иако како што објаснува Ричард Осборн: „Нејзиното означување како фарса е погрешно во светлината на нејзиниот полусериски статус како романтична мелодрама со елементи на буфо.“ Делото има многу заедничко со оперите од француската револуција, како што е „Двете патници“ од Керубини.Osborne, R., 1992

Првпат била изведена во театарот Сан Моазе, во Венеција, на 8 јануари 1812 година и доживеала моментален успех.

 Историја на изведби 
До крајот на 1810-тите години, таа била слушана во театрите низ цела Италија, како и во Париз и Лондон. По овој триумф, менаџерот на театарот Сан Моазе го ангажирал Росини да напише уште три опери.

Среќна измама била изведена во Ла Фениче во Венеција во септември 2014 година.

 Улоги 
Улога Тип на глас Премиерна екипа
(8 јануари 1812) Изабела сопран Тереза Белок-Џорџи Дука Бертрандо тенор Рафаеле Монели Батоне бас (или баритон) Филипо Гали Таработо бас Луиџи Рафанели Ормондо бас (или баритон) Винченцо Вентури

 Синопсис 
Пред да започне дејството, злобниот Ормондо бил вљубен во Изабела, која била среќно мажена за војводата Бертрандо, но кога таа ги отфрлила неговите додворувања, Ормондо раширил злобни гласини за нејзиниот углед и го поткупил Батоне да ја фрли на море во чамец. Сепак, таа била спасена од локалниот рудар, Таработо, кој потоа ја преправил во својата внука, Ниса.

 Време: Далечното минато
 Место: Крајбрежно рударско село во ИталијаOsborne, C., 1994, p. 14

Операта започнува десет години по нејзиното спасување. Војводата Бертрандо требало да ги посети рудниците. Изабела, која сè уште била вљубена во својот сопруг, конечно му го открива својот вистински идентитет на Таработо, кој ѝ ветува дека ќе ѝ помогне. Војводата пристигнал со Ормондо и Батоне. Тој сè уште бил вљубен во својата сопруга иако верува во гласините дека таа му била неверна. Батоне ја здогледува „Ниса“ и сфаќа дека таа е всушност Изабела. Тој кова заговор со Ормондо да ја киднапираат таа ноќ, но Таработо го слуша нивниот план. Пред да можат да ја киднапираат Изабела, двајцата негативци се разоткриваат и вистинската приказна на „Ниса“ се открива кога таа им ги покажува на сите своите алишта на војводката и портрет од војводата што го чувала кај себе. Бертрандо и Изабела се повторно заедно.

 Наводи 

 Извори 
 Холден, Аманда (ур.) (2001), Новиот водич за операта „Пингвин“, Њујорк: „Пингвин Патнам“. 
 Озборн, Чарлс (1994), Оперите Бел Канто од Росини, Доницети и Белини, Портланд, Орегон: Амадеус Прес. ISBN 0-931340-71-3
 Осборн, Ричард (1992), Среќно во Речникот на операта „Њу Гроув“, уредник Стенли Сејди, Лондон. ISBN 0-333-73432-7
 Белешки од брошурата што го придружуваат снимката од Минковски

Категорија:Опери на Џоакино Росини
Категорија:Италијански опери
Категорија:Опери
Категорија:Статии со текст на италијански