Гајуин

Гајуин — редок вулкански сулфатен минерал, рамковен натриум и калциум алумосиликат со сулфатен јон (висока содржина на сулфур), идеална формула за пресметка (Na,Ca)4-8Al6Si6(O,S)24(SO4,Cl)1-2.

Составот може да содржи и до 5% K2O, како и H2O и Cl. Хауин припаѓа на фелдспатоидите (групата на содалит), а е исто така близок до лазуритот по состав и генеза.

 Историја 
Гајуин минералот првпат бил идентификуван и опишан во 1803 година од Ц. Ј. Гисмонди во регионот Лацио, Италија и именуван како лациолит (по местото на откривање). Потоа бил опишан и идентификуван повторно во 1807 година од Т.К. Брун де Нергард од примероци откриени во везувските лави во Монте Сома (исто така Италија), добивајќи го своето модерно име во чест на францускиот кристалограф Рене Жист Аиј (1743–1822). И покрај релативната реткост на минералот и уште поретките наоди на висококвалитетни примероци, хауин понекогаш се користи како украсен камен или дури (во случаи на висококвалитетни суровини) како скапоцен камен, особено кога има богата сина боја и нема видливи дефекти што би ги нарушиле декоративните својства на каменот.

 Својства 
Специфична тежина: 2,4–2,5. Класификација на минерали: 09.FB.10. Состав: Na2О — 16,6; CaO — 10; Al2О3 — 27,8; SO3 −14,2; SiO2 — 32.

Бојата му е претежно сина или индиго, понекогаш со зеленикава нијанса, но се среќаваат и во бела, сива и жолто-црвена боја. Се формира во алкални магматски карпи. Најубавата светло сина боја на гајуин се јавува првенствено во млади магматски карпи. Фацетираната гајуин е многу ретка и скапа. 

И покрај својот изглед, гаујинот е фелдспатоид (чии соединенија вклучуваат и леуцит, нефелин и содалит); по хемиски состав е близок до фелдспатите и игра речиси иста улога во формирањето на карпите. Карпите во кои е содржан се поретки, а фелдспатоидите никогаш не се наоѓаат во кристалните шкрилци. 

 Распространетост 
Се наоѓа во магматски карпи: фонолити, тефрити, хајунофири, нефелински сиенити и други карпи кои се недоволно заситени со силициум диоксид. Широко е застапен во лавата на Везув. Наслаги на гајуин се познати во планините Албани (Италија), во близина на Лашко ЕЗеро и во трахибазалтите на Нидермендиг (Германија). Гаујини со квалитет на сини скапоцени камења се познати во масивот Ајфел во западна Германија.

 Наводи 

 Литература 

 Каталог на минерали
 Миндат со список на локации
 Вебминерал
Категорија:Скапоцени камења
Категорија:Силикатни минерали
Категорија:Минерали на алуминиумот
Категорија:Минерали на калциумот
Категорија:Минерали на натриумот
Категорија:Минералогија