Список на влашки културни организации

Власите се етничка група без сопствена држава, претежно населени во Балканот. Нивниот мајчин јазик е влашки. Низ светот тие формирале сопствени културни организации со цел да ја зачуваат нивната култура и идентитет. Денес, во земјите во кои претежмп живеат има голем број на културни организации.

 Список 

 Албанија 

мини|Места во Албанија целосно или делумно населени со Власи.
Првите влашки културни организации во Албанија се појавиле околу 1991 година, во Горица и Селеница. Германскиот истражувач Теде Кал, водител на современите влашки студии, во 2002 година објавил дека речиси секој град во централна и јужна Албанија имало влашко здружение и дека во многу случаеви, две различни здруженија, со или без официјална регистрација, се појавиле на исто место поради различните ставови.

 „Власите од Албанија“ – со седиште во Тирана. Почнувајќи од 2002 година, организацијата успешно групирала осум влашки културни организации од јужна Албанија и било најголемото влашко здружение во земјата.
 „Здружение на Хелено-Власи од Албанија“ – со седиште во Горица. Здружението се обидило да го олесни добивањето на работни дозволи и визи за Грција и пристапувањето во грчките универзитети за Власите со грчки идентитет. Организацијата имала контроверзни ставови кон влашкото прашање.
 „Малолетничка унија на влашки научници од Албанија“ – основана во 2001 година.

 Бугарија 
Поради тоа што бројот на Власи во Бугарија е мал, државата содржи мал број на етнички влашки организации, првата била основана во Софија. Вакви организации имало и во Дупница, Пештера и Велинград. Според Кал, повеќето населби во Бугарија со влашко мнозинство имаат влашки фолклорни групи.

 „Здружение на Власи од Софија“ – Најсилни поддржувачи на здружението се Власи кои учеле со Романци во романското училиште во Софија, кои се „оние кои најмногу работат за зачувување на влашката култура и јазик“. Здружението го издавал весникот „Влавот“ (Armânlu).

 Грција 

мини|237x237пкс|Влашкиот јазик во Грција.
Покрај 2002 година, во Грција имало над 200 влашки организации, од кои многу не биле официјално регистрирани. Ниту еден од нив не го содржиле име на влашки во тоа време, додека истовремено повеќето од нив го немале зборот „Влав“ во нивните имиња.

 „Панхеленска федерација на културни здруженија на Власи“ – најголемата влашка културна организација во Грција и во светот. Околу 2001 година, 101 здружение биле членети во федерацијата, и имала свои подгрупи во Агринио, Атина, Драма, Гревена, Мечово и Солун. Федерацијата е основана во 1985 година.
 „Влашка култура“ – со седиште во Атина. Дистрибуирале книги со влашки песни и мали информативни брошури на грчки јазик.
 „Лига на Влашките студенти“ – формирана од Влашките студенти во Солун.
 „Здружението на Хелено-Власите од Албанија во Грција“ – со седиште во Солун. Мнозинството на членови се влашки емигранти од Албанија во Грција. 

 Македонија 

мини|Процентуална застапеност на Власите според пописот во 2002 година.
Првите влашки здруженија во денешна Македонија биле основани во Битола и Скопје покрај 1970-тите, кога Македонија сѐ уште била дел од СФР Југославија. Сепак, активностите на овие здруженија почнале да се зголемуваат дури во раните 1990-ти, кога Македонија станала независна држава и се воведиле интензивни напори за етничката обнова на Власите.

 „Лига на Власите“ – Од 2002 година, 12 локални влашки организации биле дел од лигата. Лигата организирала влашки активности и понекогаш соработувала со Владата на Романија и со романската амбасада во Скопје.
 „Сојуз за културата на Власите во Македонија“ – формирана во 2015 година го водело влашкиот публицист, преведувач и писател Димо Димчев.
 „Друштво на Власиќи“ – со седиште во Скопје.
 „Влашко здружение Мбеала“ – со седиште во Струга.
 „Влашко здружение Крушево“ – со седиште во Крушево.
 „Светска лига на Власите“ – Основана во Битола во 1996 година. Организацијата претежно организирала културни и фолклорни активности и објавувањето на влашки книги и ленти.
 „Питу Гули“ – со седиште во Скопје. Именувана во чест на истоимениот македонскиот револуционер.
 „Москополис“ или „Москополе“ – со седиште во Скопје. Се одвои од здружението „Питу Гули“ во 1999 година. Составена е од Власи, претежно од Крушево, со грчки идентитет.

 Романија 
Историјата на влашките организации во Романија е релативно долга, при што многу од првите здружение биле основани за да ги претставуваат романските интереси за влашкото прашање. Многу нови влашки здруженија се појавиле во државата покрај 1990-тите со цел да го зачувале влашкиот фолклор, идентитет, јазик и традиции. Понатаму, има влашки фолклорни групи во речиси секое село во Романија со влашко население.

 „Македо-романско културно здружение“ - со седиште во Букурешт. Таа ги иницирала повеќето од раните влашки билтени и весници, како и Културното друштво Мегленија за Меглено-Романците.
 „Влашка заедница во Романија“ – Во април 2005 година, здружението испратило апел до романската власт каде што побарале Власите да бидат признати како национално малцинство со свои малцински права, вклучително и политичко претставување.
 „Овчарот од Пинд“  – Влашко здружение од Добруџа.
 „Пиндеска комуна“
 „Андреј Шагуна здружение на Власите“ – со седиште во Констанца.
 „Влашко културно друштво“ – со седиште во Букурешт.
 „Влашка младина“ - со седиште во Констанца. Таа е студентски клуб.
 „Пилистери“ – со седиште во Букурешт. Фолклорна група.
 „Ансамбл на Саригиол де Дил“ - со седиште во Саригиол де Дил, Северна Добруџа. Организацијата е фолклорна група.
 „Мушата Армана“ – со седиште во Констанца. Организацијата е фолклорна група.
 „Ла Стеауа“ – со седиште во Констанца. Организацијата е фолклорна група.

 Србија 

 „Српско-влашко здружение Луњина“ - единственото влашко здружение во Белград од 2002 година. Во тоа време имало околу 450 членови, главно неодамнешни влашки мигранти од Македонија во Србија, а малкумина потекнувале од вековното влашко урбано население во Србија. Здружението го објавувал билтенот „Светлината. Билтен на Српско-влашкото здружение“.

 Дијаспора 

Од 18 век, Власите надвор од нивната татковина — Балканот, имале клучна улога во борбата за зачувувањето на влашката култура, идентитет и јазик.

 „Тра Арманами — Здружение на француските Власи“ - со седиште во Париз, Франција. Објавува билтен.
 „Фондација Грамос“ - со седиште во Њу Џерси, Соединетите Американски Држави. Основана е во 1913 година.
 „Друштво Фаршароту“ - со седиште во Конетикат, САД. Основана е во 1903 година и двапати годишно го објавуваат „Билтенот на Друштвото Фаршароту“.
 „Власите од Канада“ - со седиште во Торонто, Канада. Основана е во 1974 година.
 „Влашка фондација“ - со седиште во државата Викторија, Австралија. Основана е во 1964 година. 
 „Сојуз за влашки јазик и култура“ - со седиште во Фрајбург и Брајсгау, Германија . Го објавува „Нашиот збор“ (Zborlu a nostru).
 „Влашко здружение на Австралија“.
 „Влашко друштво за култура и уметност“ - со седиште во Сиднеј, Австралија.
 „Здружение на Власи“ - со седиште во Менден, Германија. Формирана од влашки печалбари од Грција во Германија.
 „Минхенско Панхелично здружение на Власите“ – со седиште во Минхен, Германија. Формирана од влашки печалбари од Грција во Германија.

Чешкиот антрополог Маркета Зандлова ги дефинирала Здружението на Француските Власи Тра Арманами, Друштвото Фаршароту и Сојузот за влашки јазик и култура како единствени влашки културни организации во дијаспората кои го надминале локалното ниво во нивните активности.

 Наводи 

 Библиографија 




Категорија:Статии со извори на чешки (cs)
Категорија:Историја на Власите
Категорија:Влашка култура