Ликтор

Ликтор () — специјализиран државен службеник, документиран во историјата уште од владеењето на етрурските кралеви во Рим (VII век пр. н. е.). Ликторите служеле како придружници на магистратите, спроведувајќи ги нивните пресуди и во мирно и во воено време. Римските магистрати имале овластување да наметнат телесна или смртна казна, а ликторите ги извршувале овие казни. За телесно казнување, тие користеле фасции — сноп прачки што ја симболизирале власта. При извршувањето на смртната казна со обезглавување, тие ја користеле ликторската секира, практика што потекнува од древните времиња. Злосторствата што се казнуваат со обезглавување вклучуваат предавство (crimen maiestatis), тајно убиство и слични престапи.Securis // Реальный словарь классических древностей / авт.-сост. Ф. Любкер ; Под редакцией членов Общества классической филологии и педагогики Ф. Гельбке, Л. Георгиевского, Ф. Зелинского, В. Канского, М. Куторги и П. Никитина. — СПб., 1885. (руски)

 Историја 
Првично, ликторите ги извршувале наредбите на магистратите со imperio (извршна власт). Со текот на времето, нивната улога станала посимболична и заштитничка, првенствено придружувајќи ги високопоставените чиновници и обезбедувајќи тие да добијат соодветни почести. Ликторите биле вооружени со фасции, сноп прачки што ја симболизирале власта.Ликторы // Энциклопедический словарь Брокгауза и Ефрона : в 86 т. (82 т. и 4 доп.). — СПб., 1890—1907. (руски)

Ликторите обично биле избирани од ослободените робови, а нивниот број зависел од рангот на службеникот што го придружувале:

 1 ликтор — весталка
 Curator aquarum (слугата што се грижел за водоснабдувањето) имал 2 ликтори како и слугата за распределба на жито
 2 ликтори — курулен едил
 6 ликтори — претор (само 2 дозволени во рамките на померијот, границата на светиот град) 
 11 ликтори — проконзул
 12 ликтори — конзул (6 во померијот) 
 24 ликтори — диктатор (12 во померијот, освен Сула и Јулиј Цезар, кои ги имале сите 24) 
 24 ликтори — император (во текот на I-II век од н. е.)
Во раната Римска Република, пред lex de provokatione (кој им давал на граѓаните право на жалба на смртни казни), ликторите биле одговорни за извршување на смртните казни.

Според римската традиција, особено историчарот Тит Ливиј, ликторите ги вовел Ромул, легендарниот основач на Рим. Иако не преживеале сигурни записи за неговото владеење, ова тврдење нагласува дека ликторите биле древни и свети како и самиот град.

 Наводи 

 Надворешни врски 



__СОСОДРЖИНА__
__ИНДЕКС__

Категорија:Римски титули