Жена пред огледало

Жена пред огледало () — слика масло на платно од Тицијан, датирано околу 1515 година. Се чува во музејот Лувр, во Париз.

 Историја 
Познато е дека се наоѓала во збирката на семејството Гонзага во Мантова од каде што го купил Чарлс I кралот на Англија. По егзекуцијата на Чарлс, сликата била продадена, ја купил Луј XIV за Версајскиот дворец.
лево|мини| Варијантата од Вашингтон, обично му се припишува на ателјето на Тицијан.
Биле направени неколку обиди да се идентификува главниот женски лик - меѓу нив е љубовницата на Тицијан, љубовницата на Алфонсо д'Есте, Лаура Дијанти, или љубовницата на Федерико Гонзага, Изабела Боскети. Ниту една од овие теории не одговара на датумот што ѝ се припишува на сликата преку анализа на нејзиниот стил, а тоа е 1512-1515 година, кога дворовите на Мантова и Ферара првпат се заинтересирале за Тицијан.

Тицијан ја насликал Дијанти на портрет од 1523 година. Таа веројатно е само модел што се појавува на други слики - истата жена со пргаво црвеникава руса коса се појавува во низа слики од приближно исто време (вклучувајќи ја Флора во Уфици, Суета во Минхен, Саломе во Галеријата Дорија Памфили, Виоланте и Млада жена во црн фустан во Виена) како и неколку Мадони и  облечен лик во Љубов света и љубов земна. Како што и во серијата „Бела“, било вообичаено работилницата на уметникот да создава слични дела со варијации од истите студии, дури и од истиот картон.

Познати се многу верзии на делото, еднакви по квалитет на оригиналот, но не толку големи. Најдобрите се во Национален уметнички музеј на Каталонија во Барселона, галеријата на Прашкиот град и Националната уметничка галерија во Вашингтон.

 Опис и стил 
Жена со идеализирана убавина гледа на парапет и го допира шишенцето поставено на него (кое, можеби, содржи парфем или крем). Со десната рака си ја гали косата. Маж зад неа држи огледало за да ја покаже жената одзади и прозорецот што ја осветлува просторијата - неговото присуство е поврзано со расправите во ренесансната парагона за уметничката вештина. Според идеалите на парагоната, сликарството, како и скулптурата, треба да понуди повеќекратни перспективи на својата тема. Мажот држи второ огледало, видливо во профилот, во кое жената се гледа себеси додека се облекува.

Жена пред огледало демонстрира хармонија на боја и состав типична за младиот Тицијан, кој ја воздигнал убавината, дури и сензуалноста на своите насликани ликови. Жените од тоа време носеле пуштена коса само во интимноста на домот, што на сликата ѝ дава еротски карактер што преовладува над другите елементи на темата vanitas (шишето со крем, играта на огледалата).

 Наводи 

 Литература 



 Надворешни врски 
Louvre catalogue page
 Titian Vanitas exhibition in Prague

Категорија:Огледала во уметноста
Категорија:Уметнички слики од 1515 година
Категорија:Слики во Лувр
Категорија:Портрети на жени
Категорија:Слики на Тицијан