Лудвика Сивичкаја-Војчик

Лудвика Сивичкаја-Војчик (30 септември 1892 – 8 октомври 1991 година), позната по нејзиното презиме „Зошка Виерас“ Зоська Верас беше белоруска писателка и една од иницијаторите и активните учесници на Белоруската национална преродба.

 Семејство и рани години 
Виерас е родена во благородничко семејство во селото Меджибиж (денес – во Округ Хмелницки, Украина) на 30 септември 1892 година. Нејзиниот прадедо Ихнат Кулакотски бил истакнат учител и истражувач на античката историја на Белорусија. Бил член на неколку научни здруженија во Данска, Вилна, Варшава и Санкт Петербург. Таткото на Виерас, Антон Сивицки, е роден во Хродна,  во Белопрусија  направил воена кариера. Неговата љубов кон читањето, како и неговите национални погледи имале големо влијание врз идеите на Виерас..

По смртта на нејзиниот татко во 1908 година, Виерас, со нејзината мајка, се преселилиле во Хродна каде дипломирала приватно средно училиште за девојки (1912 година) и била активен учесник, библиотекар и секретар на Клубот на белоруската младина Хродна.ZOŚKA VIERAS)

 Животот во Минск 
Помеѓу 1915 и 1918 година Виерас живеела во Минск и работела како секретар на неколку белоруски национални организации, вклучувајќи:

 „Минск дел од белоруското здружение за помош за жртвите на војната“, добротворна организација која им помага на жртвите од Првата светска војна и еден од центрите на белоруското национално движење со седиште во Минск (1915-1917)

 „Белорускиот национален комитет“, создаден од белоруските национални организации во 1917 година, чија улога требаше да ги формулира, во координација со Привремената руска влада принципите на белоруската автономија во рамките на Руската Федеративна Република и да подготви избори за Белоруската домашна Рада

 Централната Рада (Совет) на белоруските организации која ги координираше активностите на белоруските национални организации во јули - октомври 1917 година

Во 1917 година Виерас учествувала на Првиот себелоруски конгрес кој одигра важна улога во консолидацијата на белоруското национално-ослободително движење. Во 1918 година станала членка на Рада на Белоруската Демократска Република 

 На имотот на дедото 
Во 1918-1922 година Виерас живеела имотот имотот Ачоники кој му припаѓал на нејзиниот дедо. За тоа време таа се грижела за својата болна мајка и новороденото дете Антон Шантир чиј татко биле Фабијан Шантир

 Вилнус  
Во 1923 година Виерас се преселила во Вилнус каде ќе го помине остатокот од својот живот. Во 1926 година се омажила за Антон Војчик, а во 1927 година се родила нивната ќерка Халина, која ќе стане познат филолог. 

Во Вилнус, Виерас била администратор на уредувачките одбори на неколку весници издадени од Белорускиот селански и работнички синдикат (1924-1929), уредник на списанијата за деца „Заранка“ („Утринска ѕвезда“, 1927-1931 година) и „1925-1931“ (39-1931) претседател на Белоруското кооперативно друштво „Пчала“ („Пчела“, 1928-1939) и уредник на пчеларското списание „Биеларускаја борќ“ („Белоруски кошница со пчели“, 1934-1938).

Таа ги поддржувала белоруските политички затвореници кои биле затворени во Затворот Лукишкеш. Таа помогна лада се извадат песните на Михаш Машара од затворот и да се објави неговата прва збирка поезија „Малюнкі“ („Цртежи“, 1928 година). Сопствените дела на Виерас, заедно со песните на друга истакната белоруска поетеса Наталија Арсиениева,  се појавиле во тоа време во списанијата „Šliach moladzi“ („Патот на младоста“) и „Studenckaja dumka“ („Студентски мисли“).

Дури во 1961 година таа конечно била „откриена“ од филологот Арсиени Лис, кој истражувал документи за неговата докторска теза во Архивите на Вилнус. Оттогаш, започнале да ја посетуваат писателите (Улаџимир Караткиевич, Рихор Барадулин, Лариса Хиенијуш, Данута Биче-Захниетава, Алиеш Бачила), истражувачи ([[Адам Малџис],Јанџис| Hienadź Kisialioŭ, Vitaĺ Skalaban), новинари и студенти со што станала центар на белорускиот литературен живот на Вилнус. Во 1982 година, Виерас стана член на Сојузот на писателите на СССР.

Таа била една од основачите на Друштвото за белоруска култура во Литванија, основано во 1989 година.

Виерас починала на 8 октомври 1991 година, на деведесет и девет години и е погребан на гробиштата Панеријаи во Вилнус.ZOŚKA VIERAS)

 Позначајни дела 

 Белоруско-полско-руско-латински ботанички речник, Вилнус, 1924 година;
 Историја на употребата на билки во лекувањето [Историја на употребата на билки во лекувањето], 1934 година;
 „Утринска ѕвезда“ // Пламен. 1968. бр.4.
 Пет месеци во Минск // Патот на поетот, Минск, 1975 година;
 Уши од пченка: песни, раскази, Минск, 1985 година;
 Стара Хродна // Мојата татковина – Ниоман: Книжевна Хродна [Стара Хродна // Мојата татковина – Ниоман: Книжевна Хрватска], Минск, 1986 година.
 Писма на Зошка Виерас до Апалионија Савионак [Писмата на Зошка Виерас до Апалионија Савионак] / Ед. да се печати и коментира. N. Чувари // Записи = Zapisy. - 2004. - Книга. 27. - S. 251-257.
 „Мојата душа созреа во трпение...“ Песни и впечатоци [Мојата душа созреа во трпение: песни и впечатоци] // Нашата вера: списание. — 2012. — бр.3 (61). - S. 46, 47.
 Се сеќавам на сè. Спомени, писма [Се сеќавам на сè. Мемоари, писма]/ Соработник Михас Скобла. - Хородња; Вроцлав: 2013. - 476 стр. - (Градска библиотека). — 

Наводи

Категорија:Родени во 1892 година
Категорија:Починати во 1991 година
Категорија:Белоруско движење за независност
Категорија:Политичари на белоруското социјалистичко собрание
Категорија:Членови на Рада на Белоруската Демократска Република
Категорија:Белоруски писателки
Категорија:Белоруски поетеси