Александар Богориди

Кнез Александар (Алеко) Стефанов Богориди (; ; ) (1822/1823, Цариград – 17 јули 1910, Париз) е османски државник од бугарско потекло, првиот генерал-гувернер на Источна Румелија (1879–1884).

 Потекло и образование 
Александар Богориди е најмалиот син на кнез Стефан Богориди, влијателен османски функционер од бугарско потекло, и внук на епископ Софрониј Врачански. Неговиот брат Никола Богориди исто така бил кнез на Молдавија. Расте во грчка средина и првично не зборува бугарски јазик. Учи во престижни училишта во Цариград и подоцна во Европа, вклучувајќи го и Париз, каде што се стекнува со високо образование.

 Кариера 
Богориди започнува кариера во османската администрација, каде зазема високи позиции благодарение на своето потекло и образование. По Берлинскиот договор (1878), кој ја создава автономната област Источна Румелија, тој е назначен за нејзин прв генерал-губернатор (1879–1884). За време на неговиот мандат, тој работи на стабилизирање на регионот, промовирајќи економски и административни реформи. Неговото владеење е обележано со напори за баланс меѓу османските интереси и локалните аспирации за автономија.

 Подоцнежен живот 
По завршувањето на мандатот во Источна Румелија, Богориди продолжува да служи во османската администрација, но постепено се повлекува од активниот политички живот. Умира во Париз во 1910 година.

Категорија:Луѓе од Отоманското Царство