Меѓународна контролна комисија (Албанија)

Меѓународната контролна комисија (МКК) во Албанија е историски значаен орган основан во 1913 година по Лондонската конференција, со цел да се надгледува воспоставувањето на новоформираното Кнежевство Албанија и да се обезбеди стабилност во земјата по Балканските војни и распадот на Османлиското Царство.

 Историски контекст 
По Балканските војни (1912-1913), Албанија прогласи независност на 28 ноември 1912 година во Валона, предводена од Исмаил Ќемали. Големите сили (Велика Британија, Германија, Русија, Австро-Унгарија, Франција и Италија) на Лондонската конференција во 1913 година ја признаа независноста на Албанија, но одлучија дека земјата ќе биде кнежевство под меѓународна управа, со цел да се спречат конфликти меѓу соседните земји (особено Србија, Црна Гора и Грција) кои претендираа на албански територии. За прв кнез беше избран Вилхелм фон Вид, германски принц, а МКК беше формирана за да ја надгледува транзицијата и управувањето со земјата додека не се воспостави стабилна власт.

 Формирање и состав на МКК 
Меѓународната контролна комисија беше основана со Лондонскиот договор (1913) и беше составена од претставници на шестте големи сили, заедно со еден албански претставник. Седиштето на комисијата беше во Валона, а нејзината главна задача беше да ја подготви земјата за автономно управување под кнезот Вилхелм од Вид. Членовите на МКК беа дипломати и воени претставници од големите сили, а секоја земја имаше свои интереси во регионот, што често предизвикуваше тензии во работата на комисијата.

 Задачи и улога 
МКК имаше неколку клучни задачи:

 Организација на власта: Комисијата беше задолжена да изготви привремен устав (познат како „Органски статут“) за Албанија, кој ќе ја регулира администрацијата, судството и другите државни институции.
 Надзор на безбедноста: МКК требаше да ја контролира безбедносната ситуација, особено преку формирање на албанска жандармерија под меѓународно раководство (главно холандски офицери).
 Гранични прашања: Комисијата работеше на имплементација на одлуките од Лондонската конференција за границите на Албанија, што беше комплицирано поради претензиите на соседните земји, особено околу регионите како северна Епир (јужна Албанија, спорна со Грција) и Косово.
 Финансиска стабилност: МКК имаше задача да организира финансиска администрација и да обезбеди економска стабилност во земјата, што беше тешко поради слабата економија и политичката нестабилност.
 Меѓународна дипломатија: Комисијата служеше како посредник меѓу Албанија и големите сили, како и со соседните држави.

 Предизвици и неуспеси 
Работата на МКК беше исполнета со предизвици:

 Внатрешна нестабилност: Албанија беше поделена на регионални, верски и племенски линии. Централна Албанија, предводена од Есад Паша Топтани, прогласи своја „Република Средна Албанија“ во 1913 година, што беше во спротивност со МКК и Лондонскиот договор. Оваа република, со седиште во Драч, не беше меѓународно признаена, но создаде дополнителни тензии.
 Надворешни притисоци: Големите сили имаа различни интереси. На пример, Италија и Австро-Унгарија сакаа да го зголемат своето влијание во Албанија, додека Грција и Србија беа незадоволни од одлуките за границите.
 Краткотрајност на владеењето на Вилхелм од Вид: Кнезот Вилхелм пристигна во Албанија во март 1914 година, но неговото владеење траеше само шест месеци поради внатрешни востанија и почетокот на Првата светска војна. МКК не успеа да ја стабилизира земјата пред неговото заминување во септември 1914 година.

 Крај на МКК 
Со избувнувањето на Првата светска војна, МКК практично престана да функционира, бидејќи големите сили се фокусираа на војната, а Албанија падна во хаос. Земјата беше окупирана од различни сили (Австро-Унгарија, Италија, Србија) за време на војната, а МКК не беше обновена по нејзиниот крај. По војната, Албанија повторно се консолидира како независна држава, но под различни политички околности.

Категорија:Историја на Албанија