Источни шуми од миомбо

Поставување 
Овие савански екосистеми богати со видови покриваат широки области со благи ридови и ниски долини кои содржат реки и мочуришта дамбо. Регионот се наоѓа на Источноафриканската висорамнина, протегајќи се од внатрешноста на југоисточна Танзанија до северната половина на Мозамбик, со мали области во соседниот Малави. Тие се дел од појасот на шумите миомбо што ја преминува Африка јужно од дождовните шуми на Конго и саваните на Источна Африка. Екорегионот зафаќа површина од 483 900 км квадратни. Се граничи со мозаикот на крајбрежните шуми на северниот и јужниот дел на Занзибар-Инхамбане на исток, долж Индискиот Океан, и со замбезиските и мопанските шуми во низините Замбези на југозапад, и со езерото Малави на запад. На север и северозапад, пошумените Источни Лакови Планини ги одделуваат источните шуми миомбо од грмушките и грмушките на Јужната акација-комифора во централна Танзанија.

Регионот има топла, тропска клима со влажни лета од Ноември до Mарт и долга суша во зима. Шумите се ранливи на пожари, особено на почетокот на летото.

 Флора и фауна 
Доминантно дрво е миомбо, заедно со дрвјата Баикиаја.

И покрај ниските врнежи од дожд и релативно сиромашната почва, шумата е дом на многу видови. Миомбото и другата вегетација во и околу регионот се историски разновидна храна и засолниште за неколку ендемични видови птици и гуштери специјалисти за миомбо, како и за пораспространети цицачи, вклучувајќи стада Африкански слон, жирафа, Берчелова зебра и нилски коњ и антилопи, вклучувајќи го поголемото куду, Еланд, импала, Рузвелтовата самурна антилопа и др. Антилопата од видот роан мистериозно отсуствува од шумите во Источен Миомбо, а долгата сува сезона и лошите почви не ги поддржуваат големите стада тревопасни животни што се наоѓаат подалеку на север во Танзанија. Големите месојади во регионот вклучуваат лав, леопард, гепард), шарена хиена и чакал со странични пруги. Популацијата на Африкански диви кучиња во резерватот за дивеч Селус е најголемата позната популација на континентот.

Регионот е исто така богат со птичји свет, вклучувајќи го речиси ендемскиот Штирлингов клукајдрвец, како и други видови како мршојадци, рибник-орел, рибарче, жолтоклун штрк и калуѓерка.

Влекачите вклучуваат обични крокодили, додека ендемските видови се двата подвида на шарениот плоскав гуштер и камелеонот Камелеон Торниер (иако валидноста на оваа последна класификација на видови е доведена во прашање).

 Луѓе 
Екорегионот е ретко населен со луѓе, делумно поради мувата цеце и Граѓанската војна во Мозамбик, но шумите миомбо се важни за егзистенцијата на руралното население, кое зависно од ресурсите достапни од шумите. Широкиот спектар на видови обезбедува производи како што се овошје, мед, храна за добиток и огревно дрво. Меѓутоа, во Танзанија голем дел од екорегионот е покриен од резерватот за дивеч Селус, најголемото заштитено подрачје во Африка. Постојат области на шумите на Источен Миомбо во Танзанија јужно од Селус, во регионите Рувума и Линди. Во Мозамбик, регионот се наоѓа во ретко населената Нијаса и внатрешните области Кабо Делгадо, Нампула и Замбезија.

 Зачувување и закани 
32,3% од екорегионот е во заштитени подрачја. Резерватот за дивеч Селус (44.000 км2) е главен елемент на зачувување во овој екорегион, заедно со Националниот парк Руаха (14506,7 км2), резерват Нијаса (42.000 км2) и други национални паркови во Мозамбик кои страдале за време на граѓанската војна и се во фаза на обнова. Помали заштитени подрачја кои се наоѓаат претежно во рамките на екорегионот вклучуваат Национален парк Микуми (3233,88 км2) во Танзанија и Националниот резерват Гиле (2100 км²) во Мозамбик.

Дури и надвор од заштитените подрачја, шумите останале релативно недопрени поради реткото човечко население. Сепак, шумите полека се расчистуваат за обработливо земјиште и пасишта низ целиот простор. Има малку комерцијална сеча, освен за Африканското црно дрво (Dalbergia melanoxylon), чие дрво е многу вредно. Криволовот на слонови и носорози е закана, особено во Мозамбик.

Многу области од шумите на миомбо сè уште се управуваат на традиционални начини, со доминантни системи за земјоделство со сечење и палење, но во некои области се промовираат алтернативни практики за управување со земјиштето. Еден таков пример е проектот за јаглерод во заедницата Н'хамбита во покраината Софала во Мозамбик. Ова било развиено како резултат на зголемената загриженост за глобалните климатски промени и неодамнешната еволуција на пазарите на јаглерод, заедно со потребата за намалување на сиромаштијата и алтернативни начини на живот каде што руралните заедници немаат ресурси за да спречат деградација на животната средина. Овие пазари на јаглерод се дел од системот „Плаќања за екосистемски услуги“(PES) и во овој случај финансиите од продажбата на јаглеродни компензации се користат за стимулирање и одржување на активности што го зголемуваат заробувањето на јаглеродот и ги штитат постојните залихи на јаглерод во шумите.

Проектот Н'хамбита бил започнат во 2003 година како соработка помеѓу еколошката компанија Енвајортрејд и Универзитетот во Единбург. До јануари 2009 година проектот вклучил 1350 земјоделци или „производители“ во активности за агрошумарство и реставрација и зачувување на шумите. Вклучените лица имале корист од постепени плаќања, континуирана техничка поддршка и биле охрабрени да се вклучат во други иницијативи за микрофинансирање, како што се пчеларството и столаријата, користејќи ги видовите дрвја миомбо засадени во рамките на проектот.

Се користи системот План Виво, кој бил пионер и успешно се користи во Мексико повеќе од 10 години во проектот Сколел Те. Проектите на План Виво се регистрирани и прегледани според стандардите развиени од Фондацијата План Виво. Производителите кои се пријавуваат во шемата мора да се согласат да управуваат со своето земјиште според нивниот план vivo, долгорочен план за управување со земјиштето оценет и регистриран од локалниот менаџер на проектот.

 Наводи 

Категорија:Флора на Мозамбик
Категорија:Миомбо