Иван Минати

Иван Минати (22 март 1924 – 9 јуни 2012) бил словенечки поет, преведувач и уредник.Почнал да пишува поезија пред Втората светска војна, но главно припаѓа на првата повоена генерација словенечки поети.Тој е еден од најдобрите поетски претставници на Slovene) Интимизам.Ivan Minatti

Животопис
Минати е роден во 1924 година во Словенске Коњице во североисточна Словенија. Неговото семејство прво се преселило во Словењ Градец, а потоа во Љубљана додека тој бил уште дете. Гимназија во Љубљана, ја завршил во 1943 година, а потоа се запишал на медицински студии, но го одложил своето образование за да се приклучи на Партизани во 1944 година. По војната, студирал , славистички студии на Универзитет во Љубљана и дипломирал во 1952 година.Работел како уредник во  Младинска Книга од 1947 година до неговото пензионирање во 1984 година. Починал на 88-годишна возраст.Ivan Minatti

Творештво
Песните на Минати, под влијание на ужасите на војната, се лирски и се занимаваат со резигнација и меланхолија од модерната доба. Минати е еден значајните поети од 20 век. Поетот и преведувач Вено Тауфер го окарактеризирал како стабилен и, во исто време, со меко срце, и го припишал неговиот успех на изразувањето на човечките, но и на социјалните неволји во повоената Комунистичка Словенија.Ivan Minatti

Награди
Минати ја освоил Наградата на фондот Прешерен во 1964 година за неговата поетска збирка „Мораш да сакаш некого“ (). Во 1972 година ја добил Награда Совр, доделена за најдобрите преводи   на македонски јазик  за делото на Кочо Рацин и босанскиот поет Изет Сарајлиќ.
Поетски збирки

 Надвор од патеката (, 1947)Ivan Minatti
 И ќе дојде пролетта (, 1955)
 Треба да сакаш некого (, 1963)
 Ветерот пее (, 1963)
 Болката на неискусните (, 1964)
 Песни (, 1971)
 Лицето (, 1972)
 Кога сум тивок и добар (, 1973)
 The Poems (, 1977) - со Јанез Менарт и Лојзе Кракар
 Јас ја прислушувам тишината во мене (, 1984)
 Зад затворените очни капаци: избрани песни (, 1999)
 Минати – Избрана лирска поезија (, 2004)

 Признанија и награди 
 Награда на друштвото на словенечките писатели за стихозбирката Pa bo pomlad prijala (1955),
 Награда Прешерен Склад за колекцијата песни Некога мораз имитираат рад (1964),
 награда и диплома на сојузниот одбор на ЗЗБ НОВ Југославија за работа во изворна и преведена литературна област (1970 г.),
 Советска награда за преводи од поетското творештво на Коце Рацин во Изета Сарајлица (1972),
 Меѓујавно признание за преведено дело од други југословенски литератури во име на меѓујавната книжевна соработка и зближување (1973),
 Награда „Злато перо“ на Друштвото на преведувачите на Македонија за преведувачка работа и македонска литература (1973),
 Прешеренска награда за збирката Слушајќи ја тишината во себе (1985),
 Редовен член на Словенечката академија на науките и уметностите (1991),
 Поетски златен медал, специјално признат на Наградата Вероника (2009).

На годишнината од неговото раѓање во летото 2015 година, во Словенске Коњице беше откриена негова статуа, дело на скулпторката Катја Мајер.

Литература 
 Амброж Д и др.: Брања 4. Љубљана: ДЗС, 2003 г.
 Иван Минати: Болката на неискусните. Љубљана: Книга за млади, 1994 г.
 Иван Минати: Под затворени очни капаци. Љубљана: Младинска књига, 1999 г.
 Иван Минати: Ми ја наруши површината на базенот - песна. Љубљана: Книга за млади, 2009 г.
Наводи

Категорија:Словенечки машки поети
Категорија:Словенечки уредници
Категорија:Словенечки преведувачи
Категорија:Југословенски поети
Категорија:Југословенски уредници
Категорија:Југословенски преведувачи
Категорија:Луреати на Прешеренската награда
Категорија:Членови на Словенечката академија на науките и уметностите
Категорија:Алумни на Универзитетот во Љубљана
Категорија:словенечки поети од 20 век
Категорија:Луѓе од општина Словенске Коњице
Категорија:Членови на југословенски партизани