Гулабова пошта

Гулабова пошта — користење на гулаби со способност за самоориентација за пренесување пораки. Гулабите биле ефективни курири поради нивната природна способност за самонавигација. Тие биле превезувани до оддалечено местоназначение во кафези, пораки се прикачувале на гулабите, а потоа се пуштале да се вратат дома, каде што примачот можел да ја прочита пораката. Гулабовата пошта се користела на многу места низ светот. Поштенските гулаби исто така се користеле со голем ефект во воени ситуации и во тој случај биле нарекувани воени гулаби.Carter W. Clarke, „Signal Corps Pigeons.“ The Military Engineer 25.140 (1933): 133 – 138 Online.

 Рана историја 
Како начин за општење, гулабовата пошта веројатно е стара колку и Старите Персијци, од кои веројатно потекнува уметноста на обучување на птици. Римјаните користеле поштенски гулаби за да ѝ помагаат на својата војска пред повеќе од 2000 години. Фронтин рекол дека Јулиј Цезар користел гулаби како гласници при освојувањето на Галија. На овој начин, Грците ги пренесувале имињата на победниците на Олимписките игри во своите различни градови. 

До XII век, поштенски гулаби се користеле и во Багдад. Капеланот на морнарицата Хенри Теонџ (1621 — 1690) во својот дневник опишува редовна служба на гулабова пошта, чии услуги ги користеле трговци и која функционирала меѓу градовите Искендерун и Алепо во Левант.The Diary of Henry Teonge Chaplain on Board HM's Ships Assistance, Bristol and Royal Oak 1675—1679. The Broadway Travellers. Edited by Sir E. Denison Ross and Eileen Power. London: Routledge, 1927. Записи за 27 октомври, 29 ноември, and 6 декември 1675.

 Наводи 

 Надворешни врски 

Категорија:Историја на поштата
Категорија:Историја на телекомуникациите
__СОСОДРЖИНА__
__ИНДЕКС__