Ана-Ефросина

Ана-Ефросина Ангелина или Ана-Елена Ангелина (?–1253) — принцеза на Галиција и Волинија преку брак со Роман Мстиславич, во 1199–1205 година. Била регент на кнежевството додека нејзиниот син Даниел од Галиција бил малолетен, од 1205 до 1214 година.

 Живот 
 Ран живот 
Ана-Ефросина Ангелина била ќерка на византискиот цар Исак II Ангел и Ирина Палеологина, ќерка на Георгиј Палеолог, според Леонти Воитович и Александар Мајоров.  

Во Галициско-волхинската хроника позната е едноставно како Принцезата на Роман. Во своето предавање, Мајоров се обидува да докаже дека не само хрониката, туку и самиот принц има византиско потекло,Budzinsky, O. The mystery of King is covered in name. Zbruch. 23 April 2013  што е многу малку веројатно бидејќи тој водел војни против Куманите (Куманен/Комнени), држејќи привремено седиште во Византија во тоа време. Според друг руски историчар, Василиј Пашуто, Ана можеби била ќерка на некој богат волхински болјар.

 Принцеза 
Ана се омажила за принцот од Галиција и Волинија, Роман Мстиславич.

Нејзиното име е во фаза на расправа. Се претпоставува дека името и било Ана врз основа на фактот дека нејзиниот внук Мстислав Данилович ја основал црквата „Свети Јоаким и Ана“ во Володимир. Според некролозите на православниот манастир Супрашл и Киевско-печерска лавра, нејзиното второ име било Елена. Можно е таа да била ќерка на Маргарита Унгарска (династија Арпад), а не на Ирена Палеологина.

Познато е дека Роман Велики бил убиен во Битката кај Завихост во 1205 година, веројатно брзајќи да му помогне на Филип Швабиски, кој бил во брак со сестрата на Ана, Ирина Ангелина. Постоењето на врски меѓу Филип и Роман може да се проследи со фактот дека Роман е запишан како еден од основачите на црквата Петерски храм на бенедиктинскиот манастир во Ерфурт од 12 век, кога дал 20 грзивни (1 грзивна околу 200 гр.) сребро.

 Регентство 
По смртта на нејзиниот сопруг во 1205 година, таа станала регент за време на неговата малолетеност. Успешно склучила договори со Полска, Унгарија и Литванија што ѝ користело на трговијата, но наишла на отпор од благородништвото. Била соборена од престолот во државен удар од страна на бојарите и избегала во Полска.

Со помош на војска обезбедена од кралот Андреј од Унгарија, го повратила регентството. Таа ги уапсила бојарите кои ѝ се спротивставиле и им го конфискувала имотот.Natalia Pushkareva, Women in Russian History: From the Tenth to the Twentieth Century, За време на нејзиното регентство, ги анектирала Тихолм, Перемишл и Володимир.

Во 1214 година, се повлекла од регентството и им ја предала власта на своите синови.

 Подоцнежен живот 
Во 1219 година станала калуѓерка откако нејзиниот постар син Даниел од Галиција се оженил со ќерката на Мстислав Храбриот. Според Леонид Махновец, присуствувала на погребот на нејзиниот внук Володимир Василкович во 1288 година во Љубомл, и можно е да починала набргу потоа.

 Наводи 

 Литература 

 Grala H. Drugie malzenstwo Romana Mscislawowicza. „Славија Ориенталис“, 1982, стр. 31, бр. 3—4
 Котлар М. Ф. До питання про візантійське походження матері Данила Галицького. „Археологија“, 1991, бр.2

 Надворешни врски 

 Мономаховичи (Волинска гранка) . Изборник.

Категорија:Византиски принцези
Категорија:Династија Ангели
Категорија:Починати во 13 век