Моќта на темнината

Моќта на темнината () — драма од Лав Толстој во пет чина. Била напишана во 1886 година, а нејзината изведба била забранета во Русија до 1902 година, главно под влијание на Константин Побједоносцев. И покрај забраната, претставата беше неофицијално продуцирана и прочитана неколку пати.

 Преглед 
Средиштен лик е селанецот Никита, која ја заведува и ја напушта младата сирачка Маринка, потоа прекрасната Анисија го убива сопствениот сопруг за да се омажи за Никита. Тој ја оплодува својата нова паштерка, а потоа, под влијание на својата сопруга, го убива бебето. На денот на свадбата на неговата посвоена ќерка, тој ѝ се предава на полицијата и го признава злосторството.

 Историја на продукции 
Францускиот театарски пионер Андре Антоан ја поставил „Моќта на темнината“ — француски превод на драмата од Павловски и Оскар Метенје — во Париз во театарот Монпарнас на 10 февруари 1888 година со големо признание. Константин Станиславски, руски театарски режисер и педагог, сакал да ја постави претставата во 1895 година, тој го убедил Толстој да го преработи четвртиот чин на начинот што го предложил Станиславски, но продукцијата не се остварила. Тој на крајот го поставил на сцената со својот Московски уметнички театар во 1902 година. Таа поставка била отворена на 5 декември и доживеала одреден успех. Сепак, Станиславски билостро критичен, особено кон сопствениот настап како Митрич. Години подоцна, тој пишувал за претставата во својата автобиографија, „Мојот живот во уметноста“.

Глумецот Џејкоб Адлер имал хит во Њујорк во 1904 година. со превод на делото на јидиш - првата успешна продукција на драма од Толстој во Соединетите Американски Држави.
мини|Завршна сцена
Во 1923 година, германскиот епски театарски режисер Ервин Пискатор ја поставил претставата во својот „пролетерски Фолксбине“ во Берлин. „Нашата намера“, пишува Пискатор, „беше да се движиме кон политичка порака од широка уметничка основа“. Претставата била премиерно изведена на 19. јануари во Централниот театар на Алте Јакоб Штрасе. Стремејќи се кон „најголем можен реализам во глумата и сценографијата“, Пискатор ја опишал својата поставка како „целосно натуралистичка“. Херберт Ихеринг го одобрил нејзиниот обид да донесе сериозна драма до публиката од работничката класа по ниски цени на билети, иако сметал дека нејзиното внимание кон натуралистичките подробности го одвлекува вниманието од суштинското значење на претставата.

Театарската компанија „Минт“ ја поставила претставата во Њујорк во 2007 година. Користеле нов превод од режисерот Мартин Плат.

 Наводи 

 Литература 
 Adler, Jacob. 1999. A Life on the Stage: A Memoir. Translated by Lulla Rosenfeld. New York: Knopf. .
 Benedetti, Jean. 1999. Stanislavski: His Life and Art. Revised edition. Original edition published in 1988. London: Methuen. .
 Piscator, Erwin. 1980. The Political Theatre. Trans. Hugh Rorrison. London: Methuen. . Originally published in 1929; revised edition 1963.
 Rorrison, Hugh. 1980. Editorial notes. In Piscator (1980).
 Willett, John. 1978. The Theatre of Erwin Piscator: Half a Century of Politics in the Theatre. London: Methuen. .

Надворешни врски

 The Power of Darkness, at RevoltLib.com
 The Power of Darkness, at Marxists.org
 The Power of Darkness, at TheAnarchistLibrary.org
 The Power of Darkness, at Project Gutenberg

Категорија:Драми од Лав Толстој
Категорија:Драми од 1886 година
Категорија:Дела на Лав Толстој