Грегори Пек

Елдред Грегори Пек (5 април 1916 - 12 јуни 2003) бил американски актер и една од најпопуларните филмски ѕвезди од 1940-тите до 1970-тите. Во 1999 година, Американскиот филмски институт го именувал Пек за 12-та најголема машка ѕвезда во кинематографијата на САД.

Откако студирал во Нејбрхуд Плејхаус со Санфорд Мајснер, Пек почнал да се појавува во театарски продукции, при што глумел во над 50 претстави и три бродвејски продукции. Прв постигнат критички успех, имал со Клучевите на кралството (1944), драма во режија на Џон М. Стал, која му ја донела првата номинација за Оскар. Глумел во серија успешни филмови, вклучувајќи ја романтичната драма Долината на одлуката (1944), Маѓепсан (1945) на Алфред Хичкок. Наишол на млаки комерцијални критики кон крајот на 1940-тите, а неговите изведби ги вклучувале Случајот Парадин (1947) и Големиот грешник (1948). Пек достигнал глобално признание во 1950-тите и 1960-тите, појавувајќи во Капетан Хорацио Хорнблоуер (1951) и библиската драма Давид и Батшеба (1951). Пек глумел заедно со Ава Гарднер во Снеговите на Килиманџаро (1952) и Одри Хепберн во Празник во Рим (1953).

Други значајни филмови во кои се појавил се Моби Дик (1956 и неговата мини-серија од 1998 година ), Топовите на Навароне (1961), Ртот на стравот (1962 и неговиот римејк од 1991 г.), Знакот (1976) и Момчињата од Бразил (1978). Во текот на својата кариера, тој често портретирал протагонисти со морални вредности. Џентлменска спогодба (1947) се фокусирал на теми за антисемитизам, додека ликот на Пек во Дванаесет часот високо (1949) се занимавал со предизвиците на военото лидерство и посттрауматското стресно растројство за време на Втората светска војна. Пек ја освоил наградата Оскар за најдобар глумец за неговата изведба како Атикус Финч во Да се убие птицата подбивница (1962), адаптација на истоимениот модерен класик кој се врти околу расната нееднаквост, за што добил признанија. Во 1983 година, глумел покрај Кристофер Пламер во Скарлетот и црното како Хју О'Флаерти, католички свештеник кој спасил илјадници избегани сојузнички воени заробеници и Евреи во Рим за време на Втората светска војна.

Пек бил активен и во политиката, предизвикувајќи го Комитетот за неамерикански активности на Претставничкиот дом во 1947 година и го сметале за политички противник од претседателот Ричард Никсон. Претседателот Линдон Б. Џонсон го одликувал Пек со Претседателски медал за слобода во 1969 година за неговите доживотни хуманитарни напори. Пек починал во сон од бронхопневмонија на 87-годишна возраст.

 Актерски заслуги и награди 
Според Американскиот филмски институт, Академијата за филмски уметности и науки и Холивудската асоцијација на странски печат, најзначајните дела на Пек се Денови на слава (1944), Клучевите на кралството (1945), Восхитен (1945), Годишникот (1946), Џентлменска спогодба (1947), Дванаесет часот високо (1949), Револвераш (1950), Снеговите на Килиманџаро (1952), Празник во Рим (1953), Големата земја (1958), Моби Дик (1956), Дизајнирање на жена (1957), Пиштолите на Навароне (1961), Ртот на стравот (1962), Да се убие птицата подбивница (1962), Арабеска (1966), Златото на Макена (1969), Знакот (1976) и Стариот Гринго (1989). Меѓу неговите телевизиски проекти се Сината и сивата (1982) , Скарлетната и црната (1983) и Моби Дик (мини-серија 1998). 
мини|Ѕвездата на Пек на Холивудската патека на славните
Пек добил вкупно пет номинации за Оскар за Клучевите на кралството (1945), Годишникот (1946), Џентлменска спогодба (1947) и Дванаесет часот високо (1949) пред да ја освои наградата за најдобар глумец за изведба во Да се убие птицата подбивница (1962). Во 1967 година, ја добил нивната хуманитарна награда Џин Хершолт. Тој добил осум номинации за наградите Златен глобус кои ја признаваат неговата работа во Годишникот (1946), Да се убие птицата подбивница (1962), Капетан Њуман, доктор по медицина (1964), МакАртур (1977), Момчињата од Бразил (1978) и минисеријата Моби Дик од 1998 година.

Во 1969 година, претседателот Линдон Б. Џонсон го одликува Пек со Претседателскиот медал за слобода, највисокото цивилно одликување во земјата. Во 1998 година, Пек го доби Националниот медал за уметност од претседателот Бил Клинтон за неговиот придонес во глумата. За време на неговиот живот, тој беше добитник и на наградата за животно дело на AFI, наградата за животно дело на САГ и почестите на Центарот Кенеди. За неговиот придонес во филмската индустрија, Грегори Пек има ѕвезда на Холивудската патека на славните на Холивуд булевар 6100. Во ноември 2005 година, ѕвездата била украдена и оттогаш е заменета.

 Поврзано 

 Список на добитници на Претседателски медал за слобода

 Наводи 

 Литература 






 Надворешни врски 

 Официјална веб-страница на Грегори Пек  )—Фондацијата Грегори Пек

 Грегори Пек - некролог на Дејли Телеграф
 Грегори Пек во пописот на САД од 1920 година (  ), попис на САД од 1930 година (  ), и Индексот на смртност во социјалното осигурување (  ).
 Документи на Грегори Пек, Библиотека Маргарет Херик, Академија за филмски уметности и науки
 Грегори Пек — Интервју во емисијата Диск ајленд Дискс на BBC Radio 4, 8 август 1980 година
 Слика од Сидни Поатје како го држи својот Оскар заедно со Грегори Пек, Анабела и Ен Банкрофт зад сцената на доделувањето на Оскарите, Лос Анџелес, 1964 година (  ). Фотографски архив на Лос Анџелес Тајмс (колекција 1429). Специјални колекции на библиотеката на UCLA, Истражувачка библиотека Чарлс Е. Јанг, Универзитет во Калифорнија, Лос Анџелес .

Категорија:Апсолвенти на Калифорнискиот универзитет (Беркли)
Категорија:Носители на Претседателскиот медал на слободата
Категорија:Американци со ирско потекло
Категорија:Американски филмски глумци
Категорија:Починати во 2003 година
Категорија:Родени во 1916 година
Категорија:Добитници на Златен глобус