Музика на Аргентина

Музика на Аргентина вклучува различни традиционални, класични и популарни жанрови. Според Музичкиот речник на Харвард, Аргентина исто така има „една од најбогатите уметнички музички традиции и можеби најактивниот современ музички живот“.

Еден од најзначајните културни придонеси на земјата било тангото, кое потекнува од Буенос Аирес и неговите околни области во текот на крајот на 19 век. Народната музика била популарна во средината на 20 век, доживувајќи заживување на популарноста во текот на 1950-тите и 1960-тите со подемот на движењето Нуево кансионеро. Од средината до крајот на 1960-тите, исто така, се појавил подемот на аргентинскиот рок (локално познат како национален рок ), кој се смета за една од најраните инкарнации на рокот на шпански јазик кој има автохтон идентитет кој им дава приоритет на оригиналните композиции на шпански.  Националниот рок бил широко прифатен од младите и станал важен дел од музичкиот идентитет на земјата.

 Народна музика 
лево|мини|211x211пкс| Атахуалпа Јупанки, 1934 година
Народна музика -  фолклор на шпански, од англискиот „ фолклор “ — е музички жанр што вклучува и традиционална народна музика и современа народна музика, која произлезе од заживувањето на жанрот во 20 век. Аргентинската народна музика доаѓа во многу форми и има домородни, европски и африкански влијанија.
десно|мини|202x202пкс| Квартет Лос Чалчалерос, 1958 година
Во доцните 50-ти, Аргентина доживеа „фолклорен бум“. Меѓу највлијателните групи во тоа време биле Лос Чалчалерос, од Салта ; Лос Фронтеризос, исто така  бил од Салта; и Лос Херманос Абалос од Сантјаго дел Естеро. Композиторот Ариел Рамирез и гитаристот Едуардо Фалу биле исто така значајни фигури во овој период.

Помеѓу 1960 и 1974 година, Леда Ваљадарес создала документарна серија, позната како мјузикл аргентино на Мапа („Музичка карта на Аргентина“), прикажувајќи ја традиционалната народна музика низ целата земја. Снимките што таа ги направила биле финансирани од Национален фонд за уметности режирани од Лито Небиа за Мелопеа Рекордс.
мини|200x200пкс|Ариел Рамирез (на пијано), Претседател на аргентинското друштво на автори и композитори, со еминентниот фолклорен вокал Мерцедес Соса, 1972
Движењето Нуево Кансоњеро било официјално кодифицирано во Аргентина во февруари 1963 година со Манифиесто Фандиционал де Нуево Касоњеро („Основен манифест на новата песнарка“). Напишано било од Армандо Техада Гомез, со соработка на други уметници како Мерцедес Соса, Оскар Матус, Тито Франсиа и Едуардо Арагон и други. Атахуалпа Јупанки била уште една важната фигура во движењето.
лево|мини|179x179пкс| Музичарот и фолклорист Хорхе Кафрун бил убиен во сообраќајна несреќа набргу откако ѝ пркосел на воената диктатура.
Диктатурата од 1976 година создала тешка средина за народната музика. Војската ставала црна листа и ги гонела уметниците, а многумина добиле анонимни телефонски повици со предупредување „или молчиш, или си земја на гробишта“ . Многу уметници ја напуштиле земјата, а нивната музика во тоа време не била дистрибуирана во Аргентина. Репресивните акции и црните списоци против уметниците и интелектуалците што требало да бидат киднапирани или цензурирани биле познати како Operativo Claridad („Операција Јасност“).

Категорија:Музика