Што е спиритизам?

Што е спиритизам? е краток вовед во спиритизам напишан од Алан Кардец во 1859 година, што била околу една четвртина од должината на Книгата за духови. Модерните изданија се надополнети со кратката биографија на авторот, напишана од Анри Сосе, во 1896 година, која најмногу била  фокусирана на неговата улога во Историјата на спиритизмот.

Книгата е структурирана како серија конференции за спиритизмот, наменети да ја угаснеле јавната љубопитност и да ги отфрлат лажните поими за доктрината. Таа не е наменета како иницијација и не ја гледаат спиритистите како строго канонски, но многу е важно да се разберат сопствените мотивации и посветеноста на Кардец за каузата на спиритизмот, бидејќи книгата е целосно напишана од самиот себе, без духовна помош. Нејзините централни теми се следните.

 Критика на спиритизмот 
Кардец се обидувал да се осврне на најчестите тези кои се расправаат против спиритизмот сметајќи го како форма на шарлатанизам. Тој им се спротивставувал на критичарите со следново:

 Спиритизмот не е религија и не е заинтересиран за прозелитирање.
 Спиритизмот не е за секого, само за оние кои се подготвени да го прифатат.
 Спиритизмот ќе ја преживее религијата затоа што не се заснова на слепа вера.
 Спиритизмот не изнудува пари од следбениците туку се учело бесплатно.
 Обвиненијата за шарлатанизам нема да влијаат на спиритизмот затоа што шарлатаните се поттикнати од себичност и обично сакаат да направат скривалиште, па затоа се разоткриваат со своите дела. Јавноста на крајот ќе научи да ги разликува црните овци.

 Скептицизам 
Кардец се обидувал да се осврне на скептичните погледи на спиритизмот, во однос на неговата доктринарна униформност и валидност, неговиот научен карактер и новоста на неговите концепти.

 Поимите спиритизам и спиритист се неопходни за да се разликуваат од генеричкиот спиритизам. Тие не се суетни неологизми.
 Постоењето на ограноци спиритистички групи не е непожелно, туку е последица на ширењето на доктрината. Кардец не тврдел никаков облик на лидерство, освен на морална основа како автор на книгите кои први го воспоставиле спиритизмот како кохерентна доктрина, и не очекува спиритизмот да го преживее како „кардецизам“. Единствениот проблем е кога некоја група која се тврди дека е „спиритист“ шири лажна доктрина.
 Спиритизмот не е суеверие. Тоа е рационално објаснување на природните појави кои науката не можел да ги процени.
 Спиритизмот не е вештерство.
 Спиритизмот не е инхерентно опасен за менталниот разум, не ако некој е свесен за ризиците и постапува со одговорност.

 Спротивставување на Црквата 
Соочувајќи се со критиките на Римокатоличката црква, Кардец тврдел дека религиозната различност е важна и дека постоењето на само една религија во средниот век била плодна почва за инквизицијата и културната заостанатоста.

Различноста е исто така важна затоа што коегзистирањето на различни доктрини може да им помогне на луѓето кои не се согласуваат со една специфична доктрина да најдат онаа што им одговара подобро. Кардец бил еден од најраните поборници на личен пристап кон религијата.

Иако спиритизмот сам за себе не тврдел статус на религија, тој не внимавал на догмата на која било религија.

Спиритизмот не е сличен на Сатанизмот.

 Елементарен вовед во спиритизмот 
Ова поглавје ги сумира клучните точки на доктрината, особено:

 Потекло и различни видови на духови
 Комуникација со духови
 Цел на духовните појави
 Што е Медиумство
 Како да се утврди дали медиумот е шарлатан
 Како да се утврди дали дадената комуникација вредела
 Како да се справите со контрадикторните комуникации.

 Специфични аспекти на доктрината 
Овој  поглед воведува некоја нова доктрина која дополнително ќе била елаборирана за Евангелието според спиритизмот.

 Плуралност на светови
 Природата на душата
 Инкарнираниот дух
 Дезинкарнација (смрт) на една личност

 Поврзано 

 Книгата за духови
 Евангелието според спиритизмот

Категорија:Спиритизам