Поларни височини

Во метеорологијата, поларните височини се области со висок атмосферски притисок, понекогаш слични на антициклоните, околу Северниот и Јужниот Пол; јужниот полар е посилен затоа што земјата добива и губи топлина поефикасно од морето, кое на север има многу помалку. Ниските температури во поларните региони предизвикуваат спуштање на воздухот, создавајќи висок притисок (процес наречен слегнување), исто како што топлите температури околу екваторот предизвикуваат пораст на воздухот наместо тоа и создаваат интертропска зона на конвергенција со низок притисок. Подигнувањето на воздухот се јавува и по појасите на низок притисок сместени веднаш под поларните врвови околу 50-тата паралела на географската ширина. Овие екстратропски зони на конвергенција се окупирани од поларните фронтови каде воздушните маси од поларно потекло се среќаваат и се судираат со оние од тропско или суптропско потекло во неподвижен фронт. Оваа конвергенција на растечкиот воздух го комплетира вертикалниот циклус околу поларната клетка во поларниот регион на секоја географска хемисфера. Тесно поврзан со овој концепт е поларниот вител, ротирачки круг на ладен воздух со низок притисок околу половите.

Површинските температури под поларните височини се едни од најстудените на Земјата, при што ниту еден месец нема просечна температура над нулата. Регионите под поларното високо исто така доживуваат многу ниски врнежи, што ги наведува да бидат познати се како „поларни пустини“.

Воздухот струи нанадвор од половите за да создаде поларни источни делови во областите на Арктикот и Антарктикот.

 Поврзано 

 Поларен вител
 Поларно ниско

 Наводи 

Категорија:Поларни височини
Категорија:Климатски Промени