Крсто Ставриќ

Крсто Ставриќ ― аптекар и универзитетски професор по аналитичка хемија на Институтот за хемија при Природно-математичкиот факултет во Скопје. 

 Животопис 
Роден на 17 април 1893 година во Битола. Во Битола во 1913 година, тој ја завршил грчката класична гимназија, а во 1914 година, и српската. Како гимназијалец работел како аптекарски помошник, што било предуслов за да се за­пише на Фармацевтскиот факултет во Константинопол. По избувнувањето на Првата балканска војна, ги прекинал студиите и се вратил во Битола. Од 1914 до 1917 година, тој бил аптекарски помош­ник, во би­тол­ска­та и солунската воена болница. Поради доб­рото поз­на­вање на странски јазици (турски, грчки, француски, германски, српски, руски и други) бил и воен толкувач (во Солун и Марсеј), што му послужило како препорака за добивање сти­пендија и му овозможило да се запише (во 1917 година) на сту­дии на Фармацевтскиот факултет во Женева. Напоредно, тој сту­ди­рал и на Филозофскиот факултет (хемија, физика и минералогија). Во 1920 година, тој го завршил Фармацевтскиот, а во 1921 година, и Фи­лозофскиот факул­тет, здо­бивајќи се со титу­ла­та магистер по фармација и док­тор по хемија (насловот на тезата му е Nou­velles syntheses de pyrimidines („Нови синтези на пиримидини“).

По враќањето од Швајцарија, како шеф на лабораторија во Белград, со професор Ѓаја, тој работел на полето на токсикологијата, броматологијата и биохемијата. Во 1923 г. бил наз­на­чен за шеф на лабораторијата и аптеката при Скопската окружна болница, а во 1925 година, по добиената концесија, ја отворил својата аптека со хемиска лабо­ра­торија „Нада” со која ра­ково­дител до 1948 година, и во која произведувал неколку свои патен­ти­ра­ни лекарства (цефалин, рас­твор за лекување на изгореници, и резовит, маст против егземи). За потребите на сопственото производство на рицинусово масло, го финансирал садењето на рицинус.

На Природно-математичкиот факултет стапил на работа во 1948 година, како предавач, а во 1952 година, тој бил избран за доцент по аналитичка хемија. Неговите студенти се сеќаваат на д-р Крсто Ставриќ како на неповторлива жива енци­клопедија на најраз­лич­ни методи и постапки за квантитативни аналитички опреде­лувања, ка­ко на човек кој средствата од својата аптека несебично му ги ставал на располагање на туку­што формираниот Хемиски институт и кој со своето знаење, луцидни идеи и вешти раце успе­ал да ја приспособи зградата на Гази Баба, инсталациите и лабо­ра­то­ри­ите во неа на потребите за изведување практична настава по хемија.

Макар што во најголемиот дел од својот животен век работел како аптекар, секогаш го привлекувала и лабораториската и научната работа. Пред Втората светска војна, резул­татите од својата работа ги објавувал во „Аптекарски гласник“ и во други списанија. Во последните го­дини од животот работел врз примената на Бернулиевиот закон за опре­де­лување на водата, екстракцијата на никотинот и слично. Во 1956 година, во Љубљана работел на подрачјето на силикатната хемија и вршел анализи на македонските глини со диферен­цијално-топлинска и спектрографска анализа.

Настрадал во сообраќајна несреќа на 7 јули 1960 година.

 Наводи 

Категорија:Родени во 1893 година
Категорија:Починати во 1960 година
Категорија:Луѓе од Битола
Категорија:Починати во Скопје
Категорија:Македонски универзитетски професори
Категорија:Македонски фармацевти
Категорија:Македонски хемичари
Категорија:Македонски публицисти
Категорија:Југословенски универзитетски професори
Категорија:Југословенски хемичари
Категорија:Југословенски публицисти
Категорија:Сообраќајни несреќи во Македонија