Милко Кос

Милко Кос (12 декември 1892 – 24 март 1972 година) — словенечки историчар, кој се смета за татко на љубљанската школа за историографија.

 Ран живот и образование 
Роден е во градот Горица (сега во Италија), каде што неговиот татко, познатиот средновековец Франк Кос, предавал во државната гимназија. Неговата мајка била Фрилијанка од Горица и Градишка. Неговиот помлад брат Антон Гојмир Кос подоцна станал истакнат сликар.

Студирал историја на Универзитетот во Виена, специјализирал за социјална историја на средниот век . Тој бил експерт за средновековните населби во словенечките земји . Тој, исто така, пишувал за социјалната историја на средновековните градови и прашања поврзани со раната словенечка историја, вклучувајќи го словенското кнежество Карантанија и ракописите Фрајзинг .

 Кариера 
Во 1928 година започнал да предава на Универзитетот во Љубљана, каде што го заменил Људмил Хауптман како раководител на катедрата за словенечка историја. На оваа позиција, тој влијаел врз речиси сите словенечки историчари од периодот по Втората светска војна; повеќето од нив дипломирале под негов директен надзор, вклучувајќи ги Фран Цвитер и Бого Графенауер.

Помеѓу 1941 и 1945 година, Кос служел како канцелар на Универзитетот во Љубљана. За време на тешкиот период на италијанска и нацистичка германска анексија на Словенија, Кос одржувал подземна врска со Ослободителниот фронт на словенечкиот народ.

По војната станал член на Словенечката академија на науките и уметностите. Во 1955 година ја добил Прешереновата награда, највисокото признание за културни достигнувања во Словенија, за неговата работа на регистрите на словенечкото приморје.

 Смрт и наследство 
Починал во Љубљана, во 1972 година.

По него е именуван историскиот институт Милко Кос од Љубљана.
 Наводи 

Категорија:Починати во 1972 година
Категорија:Родени во 1892 година
Категорија:Добитници на Прешерновата награда
Категорија:Членови на Словенечката академија на науките и уметностите