Панче Тошковски

Панче Тошковски (р. 14 јуни 1982 во Скопје) —  македонски политичар. Тој моментално е министер за внатрешни работи и член на ВМРО-ДПМНЕ. Во минатото бил адвокат, и советник од редовите на ВМРО-ДПМНЕ.

 Животопис 
Панче Тошковски е роден на 14 јуни 1982 г. во Скопје. Тој бил Член во Експертскиот тим на Владата на Република Македонија во 2008 година.Меѓу   Октомври 2008 – октомври 2011 година тој бил советник. Помеѓу Октомври 2011 - 2024 година, Тошковски бил адвокат. 

На 28 јануари 2024 г. Тошковски станал министер за внатрешни работи во Техничката влада на Талат Џафери од редовите на ВМРО-ДПМНЕ. 

На 23 јуни 2024 г. официјално ја презема функцијата Министер за внатршени работи во Кабинетот на Христијан Мицковски.

 Неговото постапување во пожарот во ноќниот клуб во Кочани 
лево|мини|290x290пкс|Прва прес-конференција на Тошковски по трагедијата, лево од него е заменик-министерот за внатрешни работи, Астрит Исеини, десно е директорот на бирото за јавна безбедност, Александар Јанев.
Министерот Тошковски веднаш по трагедијата одржа повеќе брифинзи. Рече дека ноќниот клуб „Пулс“ во Кочани работел со „фалсификувана лиценца“ и долго немал легална дозвола. Тој објави дека над 20 лица се осомничени (околу 15 веќе се во полиција), меѓу кои поранешен државен секретар и поранешен директор на Дирекцијата за заштита и спасување. Повикувајќи се на собраните докази, изјави дека осомничените кои се во станица „имаат директна вина“, вклучувајќи го организаторот на настанот и дека сите одговорни ќе бидат приведени по име и презиме. Тој соопшти дека во клубот имало околу 500 посетители (продадени 250 карти) и дека меѓу жртвите имало млади и три малолетни – дванаесетмина биле повредени, а тројца загинале. На конференции тој првично јавно издвои предизвикувачки пораки („без милост за виновните“) и во јуни 2025 одговараше на новинарски прашања, истакнувајќи дека семејствата на жртвите имаат „право да бараат одговори“ и дека институциите се должни да им ги дадат. Во истиот тон тој ги обвини „политичките лешинари“ за обиди да ги манипулираат родителите на настраданите.

Под негово раководство МВР презеде итни мерки. Приведени се директори, оперативци и организатори, спроведени се претреси (во Министерството за економија) и се одземени документи и опрема. На 18 март 2025, тој донесе одлуки за разрешување на седум началници и командири во СВР Штип и ОВР Кочани (вклучувајќи го началникот на СВР Штип и началникот на секторот полиција во Штип) поради утврдената одговорност на полицијата за нелегалното работење на клубот. Подоцна, на 26 март, тој назначи нови раководители (Бојан Величковски за началник на СВР Штип, Игор Јаковлевски за началник на ОВР Кочани, Горан Миленковски за командир на полиција во Кочани). Министерот јавно рече дека одобрувањето на дозволата за „Пулс“ е „службена злоупотреба“ – инспекторите во Штип легализирале клуб што имал пријави за прекршување на протоколи, а полициските началници потпишале позитивно мислење за неа. МВР додаде и логистичка поддршка, испрати хеликоптери за транспорт на повредените до скопските клиники и интензивно ја зголеми контролната активност над останатите кафулиња и клубови.

МВР работело тесно со Јавното обвинителство и другите служби. На местото на настанот беа ангажирани обвинители од Основното и од Републичкото јавно обвинителство со цел итна истрага. Министерот сам истакна дека „МВР и ОЈО координирано работат на терен“. Во Кочани допатуваа директорот на ЦУК, Стојанче Ангелов и директорот на БЈБ, Александар Јанев, а беше најавено и доаѓање на премиерот Мицкоски, но премиерот не дојде во Кочани. Во истата линија, МВР овозможи превоз на повредени со медицински хеликоптери, а во соработка со Министерството за здравство се распоредија болнички тимови низ земјата. Таа координација се прошири и меѓународно: Бугарија прогласи Ден на жалост (18 март 2025) и прими 14 повредени за лекување. Министерот организираше и внатрешна истражна мрежа: МВР истражува дали полициски службеници биле вклучени во издавање на нелегална дозвола (во тек е одделна истрага на обвинителството за организиран криминал против седум полицајци). Во секој случај, МВР дејствуваше во рамките на владините тела (Кабинетот на премиерот, Општина Кочани) и во координација со граѓанските служби, барајќи одговорност „во хируршки прецизна акција“, како што порача премиерот.

Јавноста бурно реагираше. Семејствата на жртвите и групи за граѓанско право организираа протести и маршеви („Марш за ангели“ во Кочани и Скопје), носејќи пораки како „Корумпираниот систем ги уби нашите деца“. На протестите родителите јавно ги обвинија политичарите за дозволување на клубот да работи, бараа одговорност и честопати повикуваа на оставка од министерот. Медиумите објавуваа факти од неговите изјави – на пример, за уапсените осомничени и фалсификуваната лиценца – но и критики. Телевизии и весници известуваа како премиерот Мицкоски и други лидери најавуваат „операција без милост“ за виновниците. Семејствата, пак, тврдат дека институциите ги манипулираат и пласираат селективна истрага. Во јавноста не се забележани значајни пофалби за Тошковски; наместо тоа, медиумите нагласуваа дека луѓето бараат целосна правда и објаснување за неговото (не)дејствување.

Министерот Тошковски се соочи со остра критика. Опозицијата, предводена од СДСМ, ја критикуваше неговата одговорност. Пратеникот Благој Бочварски кажа дека Тошковски „заради морал треба да поднесе оставка“ затоа што МВР не ја спречила нелегалната дискотека. Семејствата побараа слично – тие го прашуваа зошто не бил уапсен одреден функционер и сами извикуваа „Министре, оставка!“. Надвор од земјата, медиуми (на пример италијанско-истражувачки портал) ја критикуваа „прогнилата од корупција“ македонската власт, обвинувајќи и ја за „убиството“ на младите од Кочани. Притоа, пратениците на владејачката коалиција не дозволија пленарно сослушување на министерот – барањето беше блокирано со 72 гласа „против“. Тој сам призна дека размислувал за оставка, но се воздржал „за да не пречи на истрагата“. До политички последици дојде на локално ниво: градоначалникот на Кочани (Љупчо Папазов од ВМРО-ДПМНЕ) поднесе оставка под притисок, што доведе до избор на независен градоначалник (Венко Крстевски). На централно ниво, ВМРО-ДПМНЕ го задржа Тошковски на функцијата и го поддржа процесот на истрага. Дотогаш, под притисок од јавноста, системските испитувања на слични трагедии беа повторно отворани. Сепак, за Тошковски последиците беа главно репутациони – тој остана министер, но со сериозно нарушен јавен имиџ и продолжен притисок од опозицијата и семејствата за целосна расчистување на случајот.

 Наводи