Пежо тип 3

Пежо тип 3 ( ) е првиот француски автомобил масовно произведуван и прв со мотор со внатрешното согорување. Во период од 1891 г. до 1894 година во фабриката на Peugeot во Валентин беа произведени 64 примероци.

Најстарите модели на Peugeot од 1889 година. беа трицикли на пареа, изградени во соработка со Леон Серполе . Во 1890 г , Peugeot се сретна со иноваторите на авто-технологијата, Готлиб Дајмлер и Емил Левасор, и тие беа убедени дека доверливите и практични автомобили треба да бидат на бензински погон и да имаат четири тркала. Peugeot Type 2 беше првиот таков модел. Пежо ја продолжи технологијата на пареа под име Гарднер-Серполе, со својот некогашен партнер Серполе до неговата смрт во 1907 година. година.

Моторот беше од германскиот конструктор Дајмлер,и се произведуваше по лиценца во Франција, а потоа беше продаден на Пежо. Тоа беше В-мотор, зафатнина 565  cm³ и моќност од 2 КС, што беше доволно за максимална брзина од приближно 18 километри на час.

Арманд Пежо беше решен да го демонстрира квалитетот на тип 3 со тоа што ќе го вклучи заедно со велосипедистите во велосипедската трка Париз-Брест-Париз, со што добива официјална потврда за супериорноста на новата технологија. Трката ја покажа робусноста на дизајнот на Тип 3, кој, на патеката долга 1.471 километар без поголеми дефекти, го постави рекордот за најдолго возење со автомобил на бензин, трипати подалеку од претходниот рекорд поставен од Леон Серполе од Париз. до Лион.

Подоцна, Пежо го продаде на клиентите тип 3, кој го освои второто место на трката Париз-Бордо-Париз со просечна брзина од 21,7 километри на час.

Со меѓуоскино растојание од 163 cm и растојание на тркалата од 115 cm, должина на возилото 250 cm, ширина на возилото 135 и висина на возилото 150 cm. имаше место за четири лица.

 Галерија 

 Надворешни врски 

Категорија:Пежо