Deftones

Deftones е американски алтернативен метал бенд формиран во Сакраменто, Калифорнија во 1988 година. Биле формирани од фронтменот Чино Морено, главниот гитарист Стивен Карпентер и тапанарот Ејб Канингем, со басистот Чи Ченг и клавијатуристот и грамофон Френк Делгадо кои се приклучиле на составот во 1990 и 1999 година, соодветно. Експерименталната природа на бендот ги натерала некои критичари да ги опишат како „Radiohead на металот“.

По завршувањето на составот во 1993 година, бендот обезбедил договор за снимање со Маверик Рекордс, а потоа го издале својот деби албум Адреналин (Adrenaline) во 1995 година. Обемната турнеја и збор на уста промоција на албумот му помогнал на Deftones да соберат посветена база на обожаватели. Нивниот втор албум Околу крзното (Around the Fur) (1997), достигнал позиции на топ листите заедно со неговите синглови и станал првиот на бендот што добил сертификат од ЗМСА.

Бендот постигнал уште поголем успех со нивниот трет албум Бело Пони (White Pony) (2000), кој означил премин од нивниот претходен, поагресивен звук во поекспериментална насока. Нејзиниот водечки сингл Промена (Во куќата на мувите)(Change (In the House of Flies)) е комерцијално најуспешниот сингл на бендот, а песната Елита(Elite) освоила Греми награда за најдобра метална изведба; тоа бил, исто така, првиот од трите албуми на бендот што бил сертифицирани за платина во САД. Нивниот истоименуван четврти албум бил објавен во 2003 година. Додека критичниот успех на групата продолжил, продажбата се покажал како слаба во споредба со Бело Пони. Петтиот студиски напор на Deftones, Рачен зглоб на саботната вечер (Saturday Night Wrist) (2006), добил слични пофалби, иако продукцијата на албумот била нарушена со креативни тензии и лични проблеми во бендот, од кои некои влијаеле на неговиот материјал.

Во 2008 година, додека Deftones работеле на албумот пробно насловен Ерос (Eros), Ченг учествувал во сообраќаен судир. Како резултат на тоа, тој бил оставен во минимално свесна состојба до неговата смрт во 2013 година од срцев удар. По несреќата на Ченг, Deftones го прекинале производството на Ерос (Eros) и го регрутирале басистот на Quicksand Сергио Вега до неговото заминување на почетокот на 2021 година. Бендот го издал критички прославениот Дијамантски очи (Diamond Eyes) во 2010 година и тргнале на тројна турнеја со Alice in Chains и Мастодон низ Северна Америка. Нивните седми и осми албуми, Претчувство на љубовта (Koi No Yokan) (2012) и Гор (Gore) (2016), соодветно, виделе дека бендот продолжил да се движи во сè поекспериментална насока и биле објавени со признание од критичарите. Нивниот последен албум, Омови (Оhms) (2020), добил значителни критички пофалби за неговото враќање на потешкиот звук на бендот.

 Историја 

 Рани години (1988–1993) 
Кога Стивен Карпентер имал 15 години, бил удрен од автомобил додека возел скејтборд. Личен во инвалидска количка неколку месеци, тој почнал да се учи да свири гитара свирејќи на песни од треш метал бендови како што се Anthrax, Stormtroopers of Death и Metallica. Долго циркулиран мит тврдел дека возачот му платил на Карпентер порамнување во готовина што му дозволило на бендот да купи опрема, но Ејб Канингам во едно интервју од 2007 година коментирал дека приказната за населбата е лажна. 
лево|мини| Карпентер, Морено и Канингем почнале да свират заедно додека оделе во средното училиште CK McClatchy во Сакраменто.
Карпентер, Канингем и Чино Морено биле пријатели од детството. Сите тројца отишле во средното училиште CK McClatchy во Сакраменто и останале пријатели низ градската скејтборд сцена. Карпентер бил љубител на хеви метал, а Морено бил заинтересиран за хардкор панк бендови како Bad Brains и пост-панк и њу вејв бендови како Depeche Mode и The Cure. Кога Морено дознал дека Карпентер свири гитара, организирал џем сесија со Канингем, кој свирел на тапани, и тројцата почнале редовно да свират во гаражата на Карпентер околу 1988 година. По некое време тие го регрутирале басистот Доминик Гарсија, а бендот станал четиричлен. Кога Канингем ги напуштил Deftones за да им се придружи на Phallucy, друг бенд од Сакраменто, Гарсија се префрлил на тапани. Чи Ченг се приклучил да свири бас, а бендот снимил демо од четири песни набргу потоа. Џон Тејлор го заменил Гарсија на тапаните во 1991 година, до враќањето на Канингем во 1993 година. Во рок од две години, бендот почнал да свири клупски шоуа, а подоцна ја проширил својата територија за свирки во Сан Франциско и Лос Анџелес, каде што свиреле емисии заедно со бендови како што е Коrn.Deftones [interview], Rolling Stone, 2000. За време на затворањето за друг бенд во Лос Анџелес, откако поголемиот дел од публиката си заминал, бендот го импресионирал претставникот на Маверик Рекордс. Тие биле потпишани со издавачката куќа откако извеле три од нивните песни за Фреди ДеМан и Гај Озири.

Карпентер го создал името на бендот со комбинирање на терминот за хип хоп сленг „def“ (кој го користеле уметници како LL Cool J и Public Enemy) со суфиксот „-tones“, (кој бил популарен меѓу бендовите од 1950-тите, како што се the Delltones, the Cleftones, the Deltones и the Harptones). Името е исто така игра на зборови за терминот „глув тон “.

 Адреналин (Adrenaline) (1994–1996) 
Деби албумот на бендот, Адреналин (Adrenaline), бил снимен во студиото Бед Енималс (Bad Animals) во Сиетл, Вашингтон и издаден на 3 октомври 1995 година. Бил продуциран од Deftones и Тери Дејт, кои ги продуцирал следните три албуми на бендот. Иако првично биле комерцијално неуспешни, бендот изградил посветена база на обожаватели преку опсежни турнеи, збор на уста и интернет промоција. Со нивните напори, Адреналин (Adrenaline) продолжил да се продава над 220.000 примероци. Се смета за важен дел од ну метал движењето од 1990-тите. Рана нумера која претходела на Адреналин (Adrenaline), но не го направил последниот пресек на албумот бил Тидинг (Teething); бендот придонел со песната во саундтракот за филмот од 1996 година Враната: Градот на ангелите. Бендот, исто така, можел да се види како ја изведува песната во живо за време на фестивалската сцена „Ден на мртвите“.

Албумот поминал 21 недела на табелата Билборд Хитсикерс, достигнувајќи го врвот од 23. На прашањето на што му го припишал успехот на албумот, Ченг одговорил: „Еден збор: упорност. Ние сме заедно речиси осум години, на пат две, и го правиме тоа со искреност и интегритет - а децата знаат да проценат“.  Албумот бил златен сертифициран од ЗМСА на 7 јули 1999 година, а бил сертифициран за платина на 23 септември 2008 година.

Во врска со снимањето на албумот, Канингам рекол: „Во времето кога ја направивме првата плоча - која навистина ми се допаѓа и мислам дека е добра - можете да кажете дека бендот беше навистина млад. Ние ги свиревме повеќето од тие песни долго време додека, и бевме толку среќни што направивме плоча што навистина не размислувавме многу да ги направиме песните подобри“.  Морено чувствувал дека Адреналин (Adrenaline) бил снимен „навистина брзо“  и ги изведувал сите негови вокали во живо со бендот во собата користејќи рачен микрофон Шур СM58.  Рецензијата на AllMusic за Адреналин (Adrenaline) ја пофалила музичката контрола, прецизноста, целокупниот грув на албумот и „изненадувачки софистицираното тапање“ на Канингам. Било забележано и дека „има малку истоветност во шепотените вокални мелодии на Чино Морено, што малку ја влече плочата надолу“.

 Околу крзното (Around the Fur) (1997-1999) 
Вториот албум на Дефтонес, Околу крзното (Around the Fur), бил снимен во студиото Лито во Сиетл, Вашингтон и продуциран од Дејт. Објавен на 28 октомври 1997 година, албумот бил посветен на Дејна Велс, покојниот посинок на пејачот Макс Кавалера од Sepultura. Кавалера соработувал и на Хедап (Headup), трибјут на Велс.  Иако сè уште не бил член на бендот, Делгадо бил заслужен како „аудио“ на пет нумери од албумот. Сопругата на Канингем, Аналин, обезбедила гостински вокал на „MX“.

„Кога влеговме да ја направиме оваа плоча, навистина немавме одредена идеја со што сакаме да излеземе“, рекол Морено во интервју за магазинот Чарт (Chart) во 1998 година. Сепак, тој почувствувал дека албумот „западнал на своето место“ откако бендот се сместил во студиото.  Бендот го проширил својот звук, поминувајќи повеќе време со Дејт и размислувајќи повеќе за продукцијата на албумот. Канингам го менувал звукот на тапаните и експериментирал со користење на различни типови на тапани на речиси секоја песна.  Албумот бил пофален за неговата гласна-мека динамика, протокот на песните, необичниот вокал на Морено и силната изведба на Ченг и Канингем во ритам-секција.Smith, Matt. Deftones New Album Stays Heavy, Gaston Gazette , 1997.  Ретроспективната рецензија на Стивен Томас Ерлевин забележала дека „иако немаат привлечни рифови или целосно развиен звук, Околу крзното (Around the Fur) сугерира дека тие ќе станат свои“.

Околу крзното (Around the Fur) го поттикна бендот да се прослави во алтернативната метал-сцена со силата на радио и MTV емитувањето за сингловите Моето сопствено лето (бркај го) (My Own Summer (Shove It)) и Бидете тивки и возете (далеку) (Be Quiet and Drive (Far Away)). Околу крзното (Around the Fur) се продале 43.000 копии во првата недела од објавувањето и влегол во Билборд 200 на 29-то место (неговата врвна позиција), останувајќи на топ листите 17 недели. Бендот се вратил на турнеите, појавувајќи се на Врепд Тур (во Соединетите Американски Држави, Нов Зеланд и Австралија), Пинкпоп Фестивал, Роскслајд Фестивал и Озфест, како и издавање на EP во живо на 22 јуни 1999 година. Околу крзното (Around the Fur)  продолжил да го достигне статусот на злато ЗМСА на 24 јуни 1999 година, а статусот на платина на 7 јуни 2011 година. Моето сопствено лето (бркај го) се појавил на Матрикс, објавен на 30 март 1999 година.

 Бело Пони (White Pony)(2000–2002) 
лево|мини| Морено е заслужен како придонес за гитара од Бело Пони(White Pony) наваму.
На 20 јуни 2000 година, бендот го издал својот трет албум, Бело Пони (White Pony), повторно продуциран од Дејт и Deftones. Снимено бил во студиото Рекорд Плант во Саусалито, Калифорнија и во студиото Лараби Студио, Зпаден Холивуд, Калифорнија. Албумот дебитирал на третото место на американската Билборд листа со продажба од 178.000 примероци. Делгадо, тогаш член на бендот со полно работно време, додал нови елементи во музиката на бендот. Меланхоличниот Тинејџер (Teenager), на пример, бил заминување во стил и расположение, „љубовна песна“, според Морено. Програмските должности ги извршувале диџеј Крук, пријател на Морено (и колега од бендот во неговиот спореден проект Team Sleep). Патник (Passenger) бил соработка со пејачката Мејнард Џејмс Кинан од „Тооl“, а рефренот во Најф Парти (Knife Pаrty) го извел вокалот на Родлин Гетшиќ. Морено, исто така, започнал да придонесува со дополнителна гитарска работа.

Интервјуто со бендот во Алтернатив Прес го опишал процесот на снимање на Бело Пони (White Pony). По пауза од турнеите, бендот поминал четири месеци во студио пишувајќи и снимајќи го, што било најдолго време што го посветиле на албум досега. Морено рекол дека поголемиот дел од ова време го поминал обидувајќи се да пишува песни и дека пишувањето на Промени (Во куќата на мувите) било пресвртната точка каде што бендот почнал да работи како единица. И покрај тоа што бил под притисок да го издаде албумот порано, бендот одлучил да одвои време. Ченг објаснил: „Не се чувствувавме дека имаме што да изгубиме, па ја направивме плочата што сакавме да го направиме“. Морено немал целокупна лирска тема на ум, но донел свесна одлука да внесе елемент на фантазија во неговите стихови: „Во основа не пеев за себе на оваа плоча. Измислив многу приказни и некои дијалози, дури и целосно се извадив од тоа и пишував за други работи“.

Прегледите биле генерално позитивни, коментирајќи ја зголемената софистицираност на Морено како текстописец и експериментализмот на групата. Рецензијата на Allmusic вели дека „Deftones стана мек, но на импресивен начин, да се извртува околу својот препознатлив панк треш звук“.

Албумот првично бил издаден како издание со 11 песни, почнувајќи со Феитицеира (Feiticeira) и завршувајќи со Пинк Магит (Pink Maggit) и со сива насловна уметност. Во исто време бил објавен и отпечаток со ограничено издание од 50.000 црно-црвени верзии на футролата за скапоцен камен на Бело Пони (White Pony) со бонус дванаесетта песна насловена Републиката на момчето (The Boy's Republic). Подоцна, бендот го издал Назад на училиште (Мини Магит) (Back to School (Mini Maggit)), интерпретација на Пинк Магит (Pink Maggit) под влијание на рап. Песната била објавена како сингл и вклучена како нова песна за отворање на повторно објавеното Бело Пони (White Pony) на 3 октомври 2000 година. Новото издание сè уште го имало Пинк Магит како последна песна и имал изменета бела насловна уметност. Не целосно задоволен од повторното издавање на албумот, бендот преговарал Назад на училиште (Back to School) да биде достапна како бесплатно преземање за секој што веќе го купил оригиналниот албум. Морено забележал дека „Сите веќе ја презедоа нашата плоча пред да излезе во секој случај, инаку некако ќе се чувствувам како: „Човеку, зошто [ги објавуваме] сите овие различни верзии на плочата?“. [...] тоа е најдобриот начин на кој всушност можеме да им ја пренесеме оваа песна на луѓето кои веќе ја купиле оваа плоча, во основа, ако сакаат повторно да ја купат плочата, тоа е одлично“.

Бело Пони (White Pony) постигнал платински статус на 17 јули 2002 година, продавајќи се над 1,3 милиони копии во САД, и бендот добил Греми награда во 2001 година за најдобра метална изведба за песната „Елита“ (Elite).

 Дефтонс (Deftones) (2002–2005) 
Deftones започнал со работа на нивниот четврти албум под работен наслов Љубовници (Lovers). Во врска со насоката на албумот, Ченг коментирал: „Докажавме дека музички може да одиме во која насока сакаме, и сакаме да бидеме некако тешки за оваа“. Морено бил пдложен на вокален тренинг како мерка на претпазливост откако сериозно ги оштетил гласните жици на летната турнеја на бендот во 2001 година. Бендот го претворил својот простор за проба во Сакраменто во целосно опремено студио и го снимил најголемиот дел од албумот таму по незначителна цена. Бендот го донел Дејт за да помогне во продукцијата и исто така добил придонес за музичкиот аранжман од Грег Велс на неколку нумери од албумот. Бендот подоцна додал повеќе материјал во Студио Икс во Сиетл, Вашингтон и во студиото Лараби Саунд. Севкупно, албумот траел 12 месеци и чинел приближно 2,5 милиони долари за да се заврши. Бендот бил казнет од Маверик поради пропуштање на рокови.

Во јануари 2003 година, Deftones го напуштил студиото за да изведе неколку еднократни емисии во Австралија и Нов Зеланд како дел од годишниот фестивал Биг Деј Аут. Набргу потоа, бендот се вратил во студиото за да го заврши својот четврти албум. Истоимениот Дефтонес (Deftones) бил објавен на 20 мај 2003 година. Влегол во Билборд 200 на бр. 2 и се продале 167.000 примероци во првата недела. Албумот останал во топ 100 на Билборд девет недели, поддржан од првиот сингл „Минерва“ (Minerva). Бендот снимил видео за вториот сингл на албумот, „Хексаграм“ (Hexagram), при што обожавателите го гледале бендот како ја свири песната во затворен скејтпарк во Сими Вали, Калифорнија.

Критиките биле главно позитивни, пофалувајќи го бендот за прогресијата и оригиналноста на албумот во средината на опаѓањето на креативноста во современиот метал. Морено бил цитиран како рекол: „Сето тоа е снимено. Им рековме на материните да не нè натрупуваат со ну метал бидејќи кога тие бендови ќе паднат, ние нема да бидеме со нив“.  Во рецензијата на Дефтонес (Deftones) , Стивен Томас Ерлевин напишал дека „Хексаграм“ (Hexagram), отворачот на албумот, „удира силно — посилно од кога било, откривајќи колку е мазен Staind или колку е Linkin Park без заби“. Тој, сепак, продолжил да кажува дека албумот „се држи малку премногу блиску до познатата територија“. Клубот AV на сличен начин го нарекол албумот „помалку наградуван од неговиот претходник, иако неговите врвови се ривал на кој било во жанрот“.

Бендот издал компилациски албум насловен Б-страни и реткости (B-Sides & Rarities) на 4 октомври 2005 година. ЦД-то вклучувало различни Б-страни и обвивки од целата нивна кариера, додека ДВД-то содржело снимки од зад сцената и целосната видеографија на бендот до тој момент.

 Рачен зглоб на саботната вечер (Saturday Night Wrist) (2006–2007) 
десно|мини| Deftones настапува во живо во Глазгов, јуни 2006 година
Наместо да работат со Дејт, нивниот продуцент долги години, Deftones одлучил да снима со Боб Езрин на нивниот петти студиски албум. Канингам рекол дека додека групата ужива во работата со Дејт, „во овој момент, само требаше да ги промениме работите [...] И ова е дефинитивно поинаков стил. Работењето со него [Езрин] само нѐ става наопаку. Тој го крши камшикот“. Откако ги снимиле сите инструментални делови за плочата, Морено решил да го сними својот вокал посебно и го завршил снимањето на албумот со поранешниот гитарист на Far, Шон Лопез како продуцент. Според интервјуто со Ејб Канингем, имало тензии поврзани со снимањето на Рачен зглоб на саботната вечер (Saturday Night Wrist) кои биле поврзани со личниот живот на членовите на бендот. Канингем го споредил процесот со „влечење заби“.

Бендот го издаде албумот, насловен Рачен зглоб на саботната вечер (Saturday Night Wrist), на 31 октомври 2006 година. Дебитираше на 10-то место на американската Билборд листа со продажба од нешто повеќе од 76.000, значително намалување на продажбата во првата недела на нивните две претходни изданија. Првиот сингл на албумот, Дупка во Земјата (Hole in the Earth), бил објавен на 12 септември 2006 година. Синглот беше прикажан во видео играта Saints Row 2 и како содржина за преземање за PlayStation 3 и Xbox 360 верзиите на Guitar Hero 3. Blabbermouth.net напишал дека Deftones „се собраа за да создадат еден од најсилните дискови во репертоарот на бендот“. „Мое" (Mein) бил вториот сингл на албумот, кој бил издаден на 9 март 2007 година. Соработките на плочата вклучуваат Ени Харди од Giant Drag на песната Розов мобилен телефон (Pink Cellphone) и Серж Танкијан од System of a Down Серј Танкијан на патеката Мое (Mein).

Deftones го поминал поголемиот дел од 2006 и 2007 година на турнеи низ светот за поддршка на албумот, настапувајќи во Северна Америка, Европа, Јужна Америка, Јапонија и Австралија. Бендот настапувал и на турнеи како што се Тејст оф Кејос (Taste of Chaos), Фемили Велјус (Family Values)  и Саундвејв Фестивал (Soundwave Festival).

 Сесии на Ерос (Eros), сообраќајната несреќа на Ченг и доаѓањето на Вега (2008–2009) 
Во есента 2007 година, Deftones започнал да пишува песни за, како што се планирало да биде нивниот шести студиски албум, Ерос (Eros). Морено го опишал албумот како неортодоксен и агресивен. Снимањето започнало на 14 април 2008 година. Бендот се вратил на работа со Тери Дејт како продуцент на Ерос (Eros).

На 4 ноември 2008 година, Ченг бил тешко повреден во сообраќајна несреќа во Санта Клара, Калифорнија. Од здобиените повреди при ударот останал во минимално свесна состојба. По несреќата, другарите од бендот на Ченг и неговата мајка Жана, почнале да го користат блогот Deftones за да објавуваат за состојбата на Ченг. На 9 декември 2008 година, било објавено дека Ченг бил преместен во нега во неименувана болница која „специјализирана за нега и управување со трауматски и не-трауматски повреди на мозокот“.

Кон крајот на јануари 2009 година, бендот објавил нова изјава, во која било наведувало дека „нашиот паднат другар сè уште не постигнал значителен напредок“, и дека пријател на бендот, Серџо Вега (поранешен на Quicksand), ќе ја преземел функцијата басист во отсуство на Ченг, како што направил привремено во 1998 година. На 5 април, бендот го одиграл своето прво шоу без Ченг од 1998 година на фестивалот Бамбузл Лефт во Ирвин, Калифорнија.

На 23 јуни 2009 година, Deftones објавиле на нивната официјална веб-страница дека Ерос (Eros) ќе биде одложен на неодредено време, велејќи: „Како што се приближувавме до завршувањето на Ерос (Eros), сфативме дека оваа плоча најдобро не опфаќа и не претставува какви сме ние моментално како луѓе и како музичари. И иако тие песни ќе ја видат светлината на денот, ние колективно донесовме одлука дека треба да преземеме нов пристап, а состојбата на Чи беше тешка за нашите умови додека го правевме тоа, требаше да се вратиме во студиото за да го направиме она што сметавме дека е правилно уметнички“. Тие, исто така, рекле: „Одлуката да се одложи објавувањето на Ерос (Eros) нема никаква врска со состојбата на Чи или нешто поврзано. Ова беше, и е, чисто креативна одлука на бендот да напише, сними и испорача неверојатен производ“.

Членовите на Korn, Брајан „Хед“ Велч и Реџиналд „Филди“ Арвизу, заедно со членовите на Sevendust, Slipknot и други алтернативни метал бендови, ја снимиле и издале „Песна за Чи“ (A Song for Chi), при што приходите биле во корист на Ченг и неговото семејство. За да помогне во собирањето средства за семејството Ченг, бендот објавил и две бенефиции во 2009 година во Лос Анџелес.

Веб-страницата - One Love for Chi - била лансирана од фан на Deftones, Џина Блекмор, на 10 март 2009 година, околу четири месеци по несреќата на Ченг. Веб-страницата служела како платформа за ажурирања и информации за состојбата на Ченг, како и место за аукција за предмети донирани од пријатели на бендот. Сите приходи собрани од веб-страницата биле донирани на неговото семејство за да можат да му ја пружат најдобрата можна медицинска нега.

 Дијамантски очи (Diamond Eyes) (2010–2011) 
Шестиот албум на Deftones, Дијамантски очи (Diamond Eyes), првично бил закажан за издавање на 27 април 2010 година; овој датум подоцна бил одложен на 18 мај. Во март, било објавено дека албумот протекол на Интернет, а датумот на издавање на албумот бил поместен на 4 мај како резултат. На 23 февруари 2010 година, првиот сингл на албумот, Ракетни лизгалки (Rocket Skates), бил достапен за бесплатно преземање на www.gunsrazorsknives.com. Албумот бил продуциран од Ник Раскулинец. За разлика од мрачната и агресивна природа Ерос (Eros), бендот зазел пооптимистички пристап и лирски и звучно на Дијамантски очи (Diamond Eyes).
мини|Deftones настапува на фестивалот Big Day Out на Голд Коуст во 2011 година
На 15 март, Deftones го дебитирале својот прв сингл подготвен за радио, Дијамантски очи (Diamond Eyes). И Дијамантски очи и Ракетни лизгалки добиле позитивни критики од обожавателите и критичарите, при што многумина правеле споредби на стилот и звукот на двата сингла со материјалот од албумот Околу крзното (Around the Fur).

Здружувајќи се со бендовите Mastodon и Alice in Chains, Deftones заминал на турнеја во есента 2010 година во САД и Канада. Турнејата била наречена Блекдајмондскај од најновите албуми на трите бендови (Black Gives Way to Blue, Diamond Eyes и Crack the Skye). Турнејата вклучувала ограничена серија на уметнички отпечатоци со свилен екран, кои го промовирале секое шоу поединечно, создадени од уметникот на постери Џермејн Роџерс. Роџерс го создал поголемиот дел од постерите на концертот Deftones и печатените уметнички дела од доцните 1990-ти.

На 16 април 2011 година, во чест на Денот на продавницата за плочи, бендот објавил ЛП насловена како Обвивки (Covers), која содржела неколку кавер песни што бендот ги снимал во текот на годините, вклучувајќи ги и Вози (Drive) (оригинално од The Cars), Ако само вечерва можевме да спиеме (If Only Tonight We Could Sleep) (оригинално од The Cure ) и Необична љубов (No Ordinary Love) (оригинално од Sade). На 25 октомври, Deftones ја објавил The Vinyl Collection 1995–2011 во ограничено издание од 1.000 примероци.

 Претчувство на љубовта (Koi No Yokan) и Смртта на Ченг (2012–2013) 
На 29 март 2012 година, Карпентер открил дека бендот работи на нова плоча во интервју објавено на каналот на YouTube на ЕСП Гитарс. Било објавено дека Раскулинец ќе се врател за да го продуцира нивниот сè уште неименуван седми студиски албум.

Исто така, било објавено дека бендот ќе сними неколку Б-страни за албумот, вклучително и обвивка на Елвис Присли и можеби обвивката на Earth, Wind и Fire. Подоцна било објавено дека нема да има бонус песни. На 28 јули, Deftones извел сосема нова песна насловена Рузмарин (Rosemary), а исто така дебитирал уште една песна со наслов „Ролер дерби“ (Roller Derby) (подоцна преименувана „Полтергејст“ (Poltergeist)).Претчувство на љубовта (Koi No Yokan) бил најавен на 30 август 2012 година, и издаден на 12 ноември 2012 година, од Репрајз Рекордс. Метакритик го оценил Претчувство на љубовта (Koi No Yokan) со 86 од 100, што укажувало на „универзално признание“ врз основа на 18 прегледи.  Во мај 2013 година, ја освоил наградата Револр Голден Годс Награда за албум на годината.

На 13 април 2013 година, и покрај тоа што делумно се опоравил и се вратил дома, Ченг починал во болница во неговиот роден град Стоктон, Калифорнија, откако имал срцев удар. Поминале повеќе од четири години од неговата несреќа во 2008 година. Морено објавил во мај дека албумот Ерос (Eros), кој бил ставен во 2008 година по несреќата на Ченг, би било поверојатно да биде објавен по неговата смрт.

 Гор (Gore) (2014–2017) 
Во март 2014 година, додека Морено бил на турнеја со неговиот спореден проект Crosses за поддршка на нивниот истоимениот деби албум, остатокот од Deftones започнале да пишуваат продолжение на Претчувство на љубовта (Koi No Yokan). Deftones, исто така, претходно објавил дека имаат намера да снимат нов албум или кон крајот на 2014 или почетокот на 2015 година.

На 13 април 2014 година, првата годишнина од смртта на Ченг, Deftones објавил песна од Ерос (Eros) насловена Насмевка (Smile) на YouTube, првиот официјално објавен материјал од долгогодишниот албум. Видеото било отстрането од Warner Music Group два дена подоцна поради прекршување на авторските права, и покрај тоа што песната била поставена од Морено. Иако песната била повторно достапна, таа останува единствената снимка што била објавена од сесиите на Ерос (Eros) до денес.
мини| Карпентер и Вега за време на настапот на Deftones на Rock im Park 2016 година
Кон крајот на февруари 2015 година, веднаш откако бендот ги завршил тапаните на новиот албум, Морено му кажал на Ролинг Стоун дека Deftones напишал 16 песни за време на сесиите на албумот. Тој го опишал албумот како „малку повеќе жесток рекорд“ од претходниот албум. На 15 мај 2015 година, Морено бил интервјуиран од Керанг! за новиот албум, кој тој го опишал како „многу различни расположенија“. Тој дополнително објаснил дека тоа не е „среќен рекорд“, но и „не е целосно лут рекорд“. И покрај извештаите за првичните тешкотии на Карпентер да влезе во чувството на албумот, членовите на бендот ја забележале посебната колаборативна природа на албумот. Вега користел бас со шест жици при снимањето на новиот материјал, помагајќи да го турне бендот на нова звучна територија. Откако ги продуцирале нивните претходни две плочи со Раскулинец, Deftones работел со Мет Хајд, кој бил инженер за снимање на Претчувство на љубовта (Koi No Yokan).

Албумот бил отфрлен повеќе пати од првично планираниот датум на издавање во септември 2015 година. На 4 февруари 2016 година, бендот го издал првиот сингл од Гор (Gore), насловен Молитви/Триаголници (Prayers/Triangles).  Осуден корисник (Doomed User) и Срца / жици (Hearts / Wires) биле исто така достапни пред објавувањето на албумот, на 16 март и 3 април, соодветно. Гор (Gore) бил официјално објавен на 8 април 2016 година. Вториот официјален сингл, Фантомска невеста (Phantom Bride), бил објавен на 7 јуни  Песната вклучувала гитарско соло од гитаристот на Alice in Chains, Џери Кантрел; што се смета за необично за песна на Deftones. Гвилим Мамфорд од Гардијан го пофалил албумот за неговиот акцент на експериментирањето и амбиентот и ја забележал истражувачката работа во тензијата помеѓу „крунот“ во „душествениот“ глас на Морено, неговите „непроѕирни“ текстови и гитарските рифови на Карпентер со „возење на куп“.

 Омови (Оhms) и Заминувањето на Вега (2017–2023) 
Во 2017 година, Чино Морено открил дека Deftones почнал да пишува материјал за нивниот деветти студиски албум, за кој изјавил дека се надева дека ќе излезе некаде во 2019 година. Морено продолжил да изјавува дека бендот ќе оди во поинаква насока од онаа на Гор (Gore) и дека тој ќе направи чекор назад од водењето на пишувањето на песната за да им овозможи на Стивен Карпентер и Ејб Канингам да бидат повеќе вклучени во материјалот на новиот албум. Во мај 2018 година, Морено повторно бил прашан за новиот материјал и тој изјавил дека песните се „значително потешки“ од оние на Гор (Gore). Истиот месец, Deftones тргнал на турнеја во Јужна Америка со поддршка од Квиксенд (Quicksand) и Дедли Еплс (Deadly Apples).

Во април 2020 година, Deftones објавиле дека го мешаат нивниот нов албум. За време на сесиите за снимање, кои наводно се одржале во Лос Анџелес, бендот повторно се обединил со Тери Дејт како продуцент на албумот, што го направил првпат Deftones да соработува со него по необјавениот албум на Ерос (Eros) во 2008 година. На 19 август 2020 година, бендот го дал датумот на издавање и насловот на нивниот претстоен деветти студиски албум. Еден ден подоцна, бендот официјално го објавил насловот на албумот, Омови (Оhms), кој излегол на 25 септември 2020 година. Во исто време, бендот го открил самиот албум, корицата на албумот, листата на песни и датумот на издавање. Насловната песна служела како прв сингл, а била објавена на 21 август На 17 септември 2020 година, бендот го издал вториот сингл од албумот, Постанок (Genesis). На 22 септември, бендот ја објавил својата кампања Усвои-а-точка (Adopt-a-Dot) во која обожавателите можеле дигитално да спонзорираат точка од насловната страница на албумот Омови (Оhms) преку добротворна донација.

Во октомври 2020 година, тие официјално објавиле 20-годишнина од реиздавањето на Бело Пони (White Pony) што било објавено во декември истата година. Реизданието било спакувано заедно со Црн пастув (Black Stallion), придружниот ремикс-албум во кој учествуваат уметници како Мајк Шинода од Linkin Park, диџеј Шадоу и Роберт Смит.

Deftones ја одложиle својата заедничка турнеја со Гоџира за поддршка на Омови (Оhms) двапати поради пандемијата СОВИД-19.

Во март 2022 година, било објавено дека басистот Серхио Вега го напуштил бендот на почетокот на 2021 година, при што Вега тврдел дека никогаш не бил официјален член на бендот и дека бил само басист со договор за неговиот мандат. Вега рекол дека го барал она што го сметал за официјално членство и избрал да замине откако му бил понуден истиот статус каков што бил откако почнал да настапува со бендот. Следниот месец било објавено дека Фред Саблан му се придружил на бендот како замена на Вега на турнејата. На бендот му се придружил и гитаристот на турнеја Ленс Џекмен; на 20 мај 2022 година, било објавено дека Џекмен привремено ќе го замени Карпентер за време на европската турнеја на бендот во 2022 година.

 Претстојниот десетти студиски албум (2024–сега) 
Во април 2024 година, Чино Морено изјавил за KROQ дека бендот го завршил најголемиот дел од својот десетти студиски албум. Тој рекол дека целиот албум бил следен инструментално, но вокалите допрва треба да се снимат.

Во септември 2024 година, Deftones ја објавил турнејата во Северна Америка во 2025 година, прва насловна турнеја на бендот од 2022 година. На 4 ноември 2024 година, бендот објавил насловно шоу во Кристал Палас Парк, Лондон на 29 јуни 2025 година со Weezer и High Vis.

 Музички стил, влијанија и наследство 
Иако првично се вкоренети во метал, Deftones отсекогаш барале различни влијанија од групи од различни жанрови, при што нивниот музички стил се диверзифицирал во текот на нивната кариера. Нивниот звук е опишан како алтернативен метал, арт рок / арт метал, експериментален рок, шугејзинг, ну метал, пост-панк, алтернативен рок, сон поп, дрон рок, пост-метал, пост-рок, прогресивен метал, стонер рок, математика метал, хард рок, трип хоп, глич, фанк метал и психоделија.

Првично, бендот често се поврзувал со движењето „ну метал“ во печатот. Сепак, Морено категорично ја отфрлил примената на таа етикета за бендот. Запрашан за нивната поврзаност со бендови како што е Korn, Морено исто така изјавил дека нивното заедништво се сведува само на заедничкото влијание на Faith No More, особено на ударниот пристап кон вокалите на Мајк Патон. По објавувањето на третиот албум на Deftones, Бело Пони (White Pony), тие биле признати од многу критичари дека се преселиле подалеку од таа етикета.

Влијанијата на Deftones вклучуваат Faith No More, Primus, Bad Brains, Meshuggah, Fear Factory, the Smiths, и Hum. Дополнително, Морено ги навел Prince, The Cure, Duran Duran, DJ Shadow, Portishead, Orchestral Manoeuvres in the Dark,  Depche Mode, Thompson Twins и The Human Legue, како лични влијанија.

Музичкиот критичар Џони Лофтус напишал: „Рок критичарите обично резервираа посебно место за Deftones над или барем подалеку од остатокот од метал движењето од почетокот на векот [....] Deftones отсекогаш изгледале пољубопитни, повеќе спремни да вградат традиционално почитувани звуци како DC хардкор и сон поп во нивниот алт-метал од Северна Калифорнија“. Питер Бакли, авторот на Груб водич за Рокот, го нарекол бендот „еден од најпримарните, најмоќните и експериментални“ бендови на алтернативната метал сцена.

Текстовите на Морено ги опишал Тајм како „предлага емоции наместо да ги објавува“. Самиот Морено ги опишал неговите стихови како двосмислени и понекогаш безлични, велејќи: „Сакам да бидам двосмислен кога пишувам до одреден степен, и да фрлам нешто толку дрско [како несреќата на Чи] против тоа и да си поиграм со него. И, исто така, да звучи димензионално. Давам чувство дека е сурово и емотивно, но не е поврзано само со нашата лична приказна, туку е и поголема од тоа кога ја слушам музиката лирски слики што ги опишуваш, но не секогаш зборувам за себе“. Наследството на бендот се споредува со алтернативна рок група Radiohead, со некои синхронизирани Deftones „The Radiohead of metal“.
 Споредни проекти 
Членовите на Deftones работелеа на неколку споредни проекти, со Морено предводник на Тим Слип, Кросес (Team Sleep, Crosses), пост-метал бендот Палмс (Palms) и супергрупата Саудаде (Saudade)  Карпентер работел со кинематската електронска метал група Sol Invicto, која ја основал со продуцентот Ричи Лондрес. Карпентер имал работено и со супергрупата Куш (Kush), во која учествуваат членови на Фир Фактори и Cypress Hill. Делгадо е член на диџеј група наречена Десибел девилс (Decibel Devils) колектив кој ги вклучува Мет Д, диџеј Џулес и диџеј Крук од Тим Слип. Во 2000 година, Ченг издал албум составен од негова поезија на говорен збор наречен Бамбусов падобран (The Bamboo Parachute).

 Членови на бендот 

 Чино Морено – главен вокал (1988–денес) ; ритам гитара (1999-денес)
 Стивен Карпентер – главна гитара (1988–денес; наизменична турнеја од 2022 година) ; ритам гитара (1988-1999)
 Ејб Канингем – тапани (1988–1990, 1993–сега)
 Френк Делгадо – клавијатури, грамофони, семплови (1999–денес; музичар на турнеја 1997–1998)

Актуелни музичари на турнеја

 Фред Саблан – бас, придружен вокал (2022–сега)
 Ленс Џекмен - главна гитара, придружен вокал (2022-сега)

Поранешни членови

 Доминик Гарсија – бас (1988–1990), тапани (1990–1991)
 Чи Ченг – бас, придружен вокал (1990–2008; почина во 2013 година)
 Џон Тејлор – тапани (1991–1993)
 Сергио Вега – бас, придружен вокал (2009–2021; замена за турнеја 1999)  

Поранешни музичари на турнеја

 Марк Валенсија - гитара (2022)
 Шон Лопез - ритам и главна гитара (2024)

 Дискографија 

 Адреналин (Adrenaline (1995)
 Околу крзното (Around the Fur) (1997)
 Бело пони (White Pony) (2000)
 Дефтонес (Deftones) (2003)
 Рачен зглоб на саботната вечер (Saturday Night Wrist) (2006)
 Дијамантски очи (Diamond Eyes) (2010)
 Претчувство на љубовта (Koi No Yokan) (2012)
 Гор (Gore) (2016)
 Омови (Оhms) (2020)
 Private Music (2025)

 Наводи 

 Надворешни врски 


 Oldest fansite website
 Deftones discography at Discogs

Категорија:Музички групи основани во 1988 година
Категорија:Добитници на Греми
Категорија:Американски алтернативен метал музички групи