Монашка држава на Витезите од Родос

Историјата на Родос под управа на Редот на Свети Јован — траела од 1310 до 1522. Островот  Родос бил суверен територијален ентитет на Витезите Болничари кои се населиле на островот од Палестина и од Кипар, каде што немале никаква власт. Првиот Голем мајстор на Редот во Родос бил французинот Фуљк де Виларе (1305–1319).

Историја
По уништувањето на Ерусалмиското Кралство со падот на Ако во 1291, Редот побарал засолниште во Кипар. Откривајќи дека се вплеткуваат во внатрешната политика, Големиот мајстор, Гијом де Виларе, создал план за стекнување на сопствен посед, избирајќи го Родос за свој нов дом, тогаш дел од Византија.

Поради несогласувањата со кипарскиот крал e Анри II, Фуљк де Виларе донел одлука да го префрли Редот на блискиот остров Родос кој формално бил под власт на византискиот император Андроник II Палеолог.

Витешкиот ред го започнал освојувањето на Родос во 1306 година. До 1310 година, тие обезбедиле контрола над островот, означувајќи го почетокот на нивното владеење. Родос станал суверен територијален ентитет под витешкиот ред Хоспиталци. Тие го утврдиле островот, и изградиле импресивни градби како што се Палатата на Големиот мајстор и градските ѕидини.

Витезите го трансформираа Родос во огромна воена и поморска база. Тие го бранеа островот од повеќекратни инвазии, вклучувајќи ги и оние на Мамлуците во 1444 година и Османлиите во 1480 година. И покрај нивната силна одбрана, Витезите Хоспиталци на крајот беа совладани од Отоманската Империја. По долготрајна опсада, тие му го предале Родос на султанот Сулејман Величествениот во 1522 година.

Категорија:Поранешни монархии
Категорија:Франкократија