Стивен Адлер

Стивен Адлер (роден Мајкл Колети; 22 јануари 1965 година) е американски музичар. Тој бил тапанар и ко-текстописец на хард рок групата Ганс енд Роузес, со која постигнал светски успех во доцните 1980-ти.

Адлер бил отпуштен од Ганс енд Роузес поради неговата зависност од хероин во 1990 година, по што го реформирал својот бенд, Роуд Кру, бенд кој постоел уште пред Ганс енд Роузс и накратко се приклучил на Булетбојс. Во текот на 2000-тите, Адлер бил тапанар на бендот Адлерс апетајт, а од 2012 година ја имал истата позиција во бендот Адлер. На почетокот на 2017 година, тој изјавил дека нема намера да продолжи со бендот и дека бендот бил распуштен, а причината била неговиот незаинтересираност да настапува на слабо посетени концерти.

Тој се појавил во втората (2008) и петтата (2011) сезона на реалното ТВ шоу Рехабилитација за славни личности со д-р Дру, како и во првата сезона од нејзиниот спин-оф Трезна куќа (2009). Бил примен во Куќата на славните на рокенролот во 2012 година како член на Ганс енд роузес.

 Животот и кариерата 

 1965–1984: Ран живот и кариера 
Стивен Адлер бил роден под името Мајкл Колети во Кливленд, Охајо, од татко италоамериканец Мајкл Колети и мајка еврејско-американска, Дина. Откако неговиот татко го напуштил семејството, неговата мајка се преселила со своите деца во Лос Анџелес, Калифорнија. Адлер првично го добил името по неговиот татко при раѓањето, но неговата мајка го преименувала во Стивен кога се вратила кај нејзините родители бидејќи еврејските конвенции за именување забрануваат да се именуваат децата по живите роднини. Тој го зел презимето на неговата мајка откако таа се омажила за Мелвин Адлер, кој ги посвоил нејзините две најстари деца (вклучувајќи го и Стивен). Има еден постар брат, Кени, и помлад полубрат, Џејми. Адлер живеел во долината Сан Фернандо до 13-годишна возраст, кога поради лошото однесување бил испратен да живее кај баба му и дедо му во Холивуд. Додека одел во средното училиште Банкрофт, Адлер се спријателил со Сол Хадсон, подоцна познат како Слеш; тие се сретнале кога Адлер имал несреќа на скејтборд и Слеш застанал за да му помогне. По деветто одделение, Адлер се вратил во куќата на неговите родители во Долината до крајот на средното училиште, и тогаш научил да свири на тапани. 

По неговото враќање во Холивуд во 1983 година, Адлер учествувал на аудиција за главниот дел на Сансет Стрип во Лондон. Кога аудицијата се покажала неуспешна, тој го формирал бендот Роуд кру - именуван по песната на Моторхед „(Ви ар) д роуд кру“ ((We Are) The Road Crew) - со неговиот пријател од детството Слеш. Тие поставиле оглас во весник во потрага по басист и добиле одговор од Даф МекКаган. Голем број на пејачи дошле на аудицијата, вклучувајќи го и некогашниот вокал на Блек флег, Рон Рејс, и работеле на материјал кој го вклучувал главниот риф од она што подоцна станала песната на Ганс енд роузес „Рокет куин“ (Rocket Queen). Слеш ја распуштил групата следната година поради нивната неможност да најдат соодветен главен вокал, како и поради мрзеливоста на Адлер во споредба со него и МекКаган. Адлер потоа накратко се придружил на локалниот бенд познат како Холивуд Роуз, во кој се појавувале пејачот Ексл Роуз и гитаристот Изи Страдлин (која заминал набргу потоа).

 1985–1990: Ганс енд роузес 
Во јуни 1985 година, Адлер се приклучил на Ганс енд роузес, која била новооснована од Ексл Роуз, Изи Страдлин и членовите на ЛА Ганс, Трејси Ганс, Оул Бич и Роб Гарднер. По отказот на оригиналниот тапанар Гарднер, Адлер и Слеш му се придружиле на нивниот поранешен колега од бендот Роуд кру, Даф МекКаган (кој се приклучил во март 1985 година) за да го комплетираат составот. Тие настапувале во ноќни клубови - како што се Виски а гоу гоу, Д рокси и Д Трубадур - и биле почетен акт за поголеми дела во текот на 1985 и 1986 година. Откако бил извидуван од неколку големи издавачки куќи, бендот потпишал договор со Гефен рекордс во март 1986 година.

Во јули 1987 година, Ганс енд роузес го објавиле својот деби албум, Апетајт фор дестракшн (Appetite for Destruction), кој до денес е продаден во над 30 милиони копии ширум светот, од кои 18 милиони биле во Соединетите Држави, што го прави најпродаваниот деби албум на цело време во САД. Во декември, за време на турнејата со Алис Купер, опиен Адлер си ја скршил раката кога удрил на улично светло по тепачка во кафеана; Фред Кури од Синдерела бил донесен како негова замена за неколку емисии додека не закрепнел. Во ноември 1988 година, Ганс енд роузес го објавиле ГН‘ Р лаис (GN' R Lies), од кој биле продадени преку пет милиони копии само во САД, и покрај тоа што содржел само осум песни, од кои четири биле вклучени на претходната објавена EП Лив?!*@ Лајк а суисајд (Live?!*@ Like a Suicide).

Адлер повторно бил отсутен за време на настапот на Американските музички награди во јануари 1989 година; Дон Хенли го заменувал на тапани. Неговото отсуство првично било припишано на случај на грип, но подоцна било откриено дека Адлер во тоа време бил во програма за рехабилитација од дрога. Следниот октомври, за време на настапот за отворање на Ролинг Стоунс, Ексл Роуз се заканил дека ќе го напушти бендот ако одредени членови на бендот не престанат да „танцуваат со мистер Браунстоун“, повикувајќи се на нивната истоимена песна за употреба на хероин. Адлер бил меѓу оние кои ветиле дека ќе средат, но продолжил да се бори со својата зависност.

Адлер накратко бил отпуштен од бендот поради неговата употреба на дрога во почетокот на 1990 година, но бил вратен на работа откако потпишал договор со кој ветил дека ќе престане да зема дрога. Меѓутоа, до моментот кога бендот влегол во студиото за да ја сними песната „Сивил вор“ (Граѓанска војна), неговата зависност станала толку тешка што тој не можел да настапи. Според сопственото признание на Адлер, тој се обидел да ја отсвири песната 20, можеби 30 пати. Делот на тапани од песната морал да биде многу монтиран за неговите колеги од бендот да можат да свират заедно со неа. Кога проблемите во студиото продолжиле, предизвикувајќи прекинување на сесиите за снимање неколку дена во исто време, Адлер бил формално отпуштен од Ганс енд роузес на 11 јули 1990 година. Тој го отсвирел своето последно шоу со бендот на 7 април во Фарм ејд IV.

Изи Страдлин, кој го напуштил бендот во ноември 1991 година, подоцна изјавил дека замената на Адлер со Мет Сорум од Д калт имал големо влијание врз звукот на бендот. Како одговор на сугестијата на интервјуерот дека промената на составот ги претворил Ганс енд роузес од рокенрол бенд во хеви метал, Страдлин рекол: „Да, голема музичка разлика... [Нашите песни] го вклучуваа Стив на тапани, а неговото свинг чувство беше притискање и влечење што им даваше на песните емоции, едноставно...Кога тоа го немаше, беше едноставно...неверојатно, чудно. Ништо не функционираше. Би сакал да продолжам со Стив, но имавме две години одмор и не можевме да чекаме повеќе“.

 1990–2002: Неволји по Ганс енд роузес и пауза 
По неговото заминување од Ганс енд роузес, тој бил еден од неколкуте тапанари кои биле на аудиција за да се приклучат на АЦ/ДЦ. Сепак, Адлер тврдел дека менаџерот на АЦ/ДЦ ја повлекол понудата, откако Ексл Роуз објавил дека Адлер го отпуштил и го означил како зависник од дрога на сцената на Ем-Ти-Ви видео мјузик награди во септември 1990 година. Наместо тоа, Адлер го реформирал Роуд кру со нова постава, составена од поранешниот пејач на членовите на Веин, Дејви Вејн, гитаристот Џејми Скот и басистот Ешли Мичел, заедно со гитаристот Шон Рори. Тие снимиле албум и го привлекле вниманието од голема издавачка куќа, но поради постојаните проблеми на Адлер со дрогата, групата се распаднала набргу потоа. Адлер потоа влегол во продолжен, самонаметнат егзил од музичката индустрија; тој подоцна се присетил: „Би сакал да можам да кажам дека многу патував или се усовршував, но сè што всушност правев беше седење на каучот и дрогирање - додека телевизорот ме гледаше. Беше многу, многу тешко време“.

Една година по неговото отпуштање, во јули 1991 година, Адлер поднел тужба против неговите поранешни колеги од бендот Ганс енд роузес, тврдејќи дека бил отпуштен затоа што лекот што го блокирал опијатот што го земал за да му помогне на детоксикацијата ја попречувал неговата концентрација. Тој, исто така, тврдел дека договорот што бил потпишан му го одзел неговиот финансиски интерес во бендот, изјавувајќи: „Ми беше кажано дека секогаш кога ќе земам хероин, бендот ќе ме казни со 2.000 долари... Она што всушност го кажуваа овие договори беше дека бендот ми плаќаше 2.000 долари за да си заминам. Случајот бил решен без помош на судот во 1993 година; Адлер добил чек за назад од 2.250.000 долари и му биле доделени 15% од авторските права за сè што снимил пред неговото заминување.

На 5 мај 1995, Адлер бил уапсен во неговиот дом во Калабасас под обвинение за кривично дело, поседување на хероин.

Во 1996 година, Адлер доживеал мозочен удар и накратко бил во кома откако земал особено моќен спидбол — коктел од хероин и кокаин користен интравенски — што предизвикало привремена парализа на левата страна на неговото лице, што резултирало со попреченост во неговото говорење. Следната година, се изјаснил без оспорување за нарушување на мирот во врска со обвинението за семејно насилство во кое била вмешана жената со која живеел; тој бил осуден на четири дена затвор, три години условно и задолжително советување за дрога.

Во јуни 1998 година, Адлер се приклучил на новореформираниот хард рок бенд Булетбојс, заедно со идниот гитарист на Ганс енд роузес, Ди-Џеј Ашба. Групата снимила албум и најавила летна турнеја во САД со Фестер пусикет, Бенг тенго и Енуф З‘нуф. Сепак, враќањето на Адлер во музиката било прекинато следниот септември, кога тој не се спротивставил на две точки од обвинението за батерии кои произлегуваат од нападите на две други жени во одделни инциденти на семејно насилство. Тој бил осуден на 150 дена затвор и три години условно, со услов да оди на едногодишно советување за семејно насилство и забрана за користење нелегални дроги.

 2003–2011: Адлерс апетајт и реално ТВ 
Во 2003 година, Адлер го формирал бендот Суки Џонс, подоцна преименуван во Адлерс апетајт, со пејачот Џизи Перл, поранешен гитарист на Слешс снејкпит, Кери Кели, гитарист на Фастер пусикет, Брент Мускат и поранешен басист на Рат, Роби Крејн. Со постојано менување на поставата поради претходните обврски на членовите, бендот бил на турнеја низ САД и Европа во текот на 2003 и 2004 година, свирејќи главно песни од деби албумот на Ганс енд роузес, Апетајт фор дестракшн (Аppetite for Destruction), како и песни од Аеросмит, Лед зепелин и Квин. Во септември 2003 година, Адлерс апетајт извел шоу во Ки клаб во Холивуд, каде што на сцената им се придружиле поранешните колеги од бендот на Адлер од Ганс енд роузес, Слеш и Изи Страдлин, за изведбите на "Мистер Браунстоун“ (Mr. Brownstone), "Перадајст сити“ (Paradise City) и „Нокин он хевнс дор“ (Knockin‘ on Heaven's Door).

Во јануари 2005 година, Адлерс апетајт - без Брент Мускат, кој го напуштил бендот - преку неговата официјална веб-страница објавил истоимена EП, во која имало четири оригинални песни и насловни песни „Холивуд" од Тин Лизи и „Дро д лајн“ (Draw the Line) од Аеросмит. Издавањето било проследено со турнеја низ САД, Европа, Јапонија и Аргентина. Подоцна истата година, бендот ги објавил плановите за издавање на целосен албум преку Шрапнел рекордс, но не успеал да се реализира. Во јули 2007 година, групата извела уште едно шоу во Ки клаб, како дел од нивната турнеја на прославата на 20-годишнината од Апетајт фор дистракшн (Аppetite for Destruction), за време на кое на сцената им се придружиле поранешните членови на Ганс енд роузес, Изи Страдлин и Даф МекКаган. Иако Слеш исто така бил присутен, тој не се приклучил на бендот на сцената, изјавувајќи дека не сака да ја охрабри идејата за повторно обединување на Ганс енд роузес.

Во 2008 година, Адлер учествувал во втората сезона на реалното ТВ шоу Рехабилитација за славни личности со д-р Дру. Медицинскиот експерт од серијата, Дру Пински, го сметал Адлер за „проблематично дете“ на групата; тој го опишал неговото однесување како „самоубиствено“ и открил дека Адлер морал да биде посветен во психијатриска болница две недели пред да влезе во рехабилитација. Адлер, исто така, учествувал во првата сезона на спин-офот на Рехабилитација за славни личности, Трезна куќа. За време на снимањето на серијата во јули, опиениот Адлер станал толку агресивен кон неговите цимери што бил уапсен во просториите на Трезна куќа. Тој бил осуден дека бил под дејство на контролирана супстанција и осуден на општествено корисна работа. Следниот јануари, повторно бил уапсен поради тоа што не ја завршил својата општествено корисна работа во временската рамка предвидена од судијата.

Во 2010 година, Адлер соработувал со неговиот поранешен колега од бендот Ганс енд роузес, Слеш, на истоимениот деби соло албум, кој бил издаден во април. Тој се појавил на песната „Бејби кент драјв“ (Baby Can't Drive), заедно со басистот на Ред хот чили пеперс, Фли, Алис Купер и Никол Шерцингер. Песната била вклучена во проширеното издание на албумот издадено од Класик рок. Следниот јули, Адлерс апетајт - составен од Адлер, пејачот Рик Стич, гитаристите Мајкл Томас и Алекс Гроси и басистот Чип З‘наф - го објавил синглот „Алајв“ (Alive), во врска со објавувањето на автобиографијата на Адлер, Мојот апетит за унижтување: Секс,дрога и Ганс енд роузес (My Appetite for Destruction: Sex, and Drugs and Guns N` Roses). Во декември, бендот објавил уште два сингла, насловени „Stardog“ (Stardog) и „Фејдинг“ (Fading). Во 2011 година, по уште еден рецидив, Адлер учествувал во петтата сезона на Рехабилитација за славни личности со д-р Дру.

 2011–2016: Адлер и гостување со Ганс енд Роузес 
Во 2011 година, Адлер формирал нов бенд, едноставно наречен Адлер, со гитаристот Лони Пол, кој бил член на Адлерс апетајт пред распадот, и пејачот-гитарист Џејкоб Бантон од Линам и порано на Марс електрик, поставата подоцна била заокружена од поранешниот член на ЛА Ганс, Џони Мартин на бас. Адлер изјавил: „Ја сакам музиката што ја создаваме! Не сум бил толку возбуден за мојот бенд уште од времето на Ганс енд роузес“. Бендот го снимил својот деби албум во Лос Анџелес со продуцентите Џеф Пилсон и Џеј Растон. Насловен како Бек фром д дед (Back from the Dead), албумот имал гостувања од Слеш и Џон 5, и бил издаден на 26 ноември 2012 година, преку Њу оушн мидиа. На издавањето на албумот му претходел синглот „Д ван дет ју хејтед“ (The One That You Hated), кој бил објавен на 10 април преку ајТунс.

На 14 април 2012 година, Адлер бил примен во Куќата на славните на рокенролот како член на класичната постава на Ганс енд роузес. Тој ја предводел церемонијата за воведување со колегите Слеш, Даф МекКаган и Мет Сорум, како и со поранешниот член Гилби Кларк и со соработникот на Слеш, Мајлс Кенеди. Адлер изјавил дека да се биде примен е „чест и остварување на сонот“.

Кон крајот на октомври и почетокот на ноември 2012 година, Адлер настапувал на Кис круз, кој пловел од Флорида до Бахамите. Овие шоуа ги одбележале првите настапи на бендот во живо. Следната година, закажаната турнеја на Адлер во САД била одложена кога Адлер се пријавил во установа за рехабилитација за да „продолжи да работи на својата трезвеност“.

При едно застанување на 6 јули 2016 година на Нот ин дис лајфтајм... (Not in This Lifetime...) турнеја во Синсинати, Охајо, Адлер им се придружил на Ганс енд роузес за изведбите на „Аут та гет ми“ (Out Ta Get Me) и „Мај Мишел“ (My Michelle), кои го одбележале неговото прво појавување со бендот по неговото отпуштање во 1990 година. Тој имал и други гостувања за време на емисиите во Нешвил, Лос Анџелес, и Буенос Аирес. Исто така, се шпекулирало дека ќе учествува во изненадувачкото шоу на бендот на 1 април во Трубадур, но имал операција на грбот што го принудило да се повлече.

 2017 – денес: Реформација на Адлерс апетајт и соло кариера 
Во 2018 година, гитаристот Алекс Гроси објавил дека Адлерс апетајт ќе се врати за да ја прослави 30-годишнината од Апетајт фор дестракшн.

 Дискографија 

 со Ганс енд роузес 

 Апетајт фор дестракшн (Appetite for Destruction) (1987)
 Г Н‘ Р лајс (GN' R Lies) (1988)
 „Сивил вор“ (Civil War) (1990)
 „Јуз јор илужн II“ (Use Your Illusion II) (1991)
 „Лајв ера 87-93“ (Live Era 87-93) (1999)
 „Грејтест хитс“ (Greatest Hits) (2004)
 „Шедоу оф јор лав“ (Shadow of Your Love) (2018)

 со Адлерс апетајт 
Проширени претстави

 Адлерс апетајт (2005)
 Алајв (Alive) (2012)

Слободни

 „Алајв“ (Alive) (2010)
 „Стардог“ (Stardog) (2010)
 „Фејдинг“ (Fading) (2010)

 со Адлер З'Нуф 

 Проширени претстави 

 Aдлер З‘Нуф (2010)

 со Адлер 
Студиски албуми

 Бек фром д дед (Back from the Dead) (2012)

Слободни

 „Д ван дет ју хејтед“ (The One That You Hated) (2012)
 „Гуд ту би бед“ (Good to Be Bad) (2012)

 Работа на сесија 

 Со Дејви Вејн

 Фејд (Fade) (1995; „Брејкдаун“ (Breakdown), „Синди“ (Cindy), „Кент гет бек“ (Can't Get Back))

 Со Слеш

 Слеш (2010; само „Бејби кент џрајв“ (Babe Can't Drive))

 Со Чип З‘Наф

 Стрејнџ тајм (Strange Time) (2015) („Ол деј енд ол оф д најт“ (All Day and All Of The Night))

 Наводи 

 Литература 









 Надворешни врски 


 Steven Adler at AllMusic

 Steven Adler Interview - Australian Rock Show Podcast 
Категорија:Музичари од Лос Анџелес
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Италоамериканци
Категорија:Родени во 1965 година