Шоен

Шоен (, Shōen, „имот“, „земјиште“) — приватно провинциско земјовладение на дворските аристократи, будистичките манастири и шинтоистичките светилишта во Јапонија од VIII до XVI век.Большая советская энциклопедия. Сёэн // Большая советская энциклопедия : [в 30 т.] / гл. ред.  А. М. Прохоров. — 3-е изд. — М. : Советская энциклопедия, 1969—1978. (руски)

Создавањето на шоените потекнува од 743 г., кога императорската влада го донела Законот за доживотна приватизација на целини и дозволила постоење на приватно земјопоседништво, кое дотогаш било забрането со указите за национализација на земјата. Законот придонел за развојот на државната економија, но истовремено ѝ овозможил на дворската аристократија и големите верски установи да стекнат извор на приходи што не зависел право од државата. Шоените, создадени со обработка на целини, биле наречени „саморазвиени“ (јап. 自墾地系荘園).

До крајот на периодот хеиан, речиси целата јапонска земја станала шоен и продолжила да биде низ Онинската војна сѐ до периодот сенгоку.

 Наводи 

 Надворешни врски 



__СОСОДРЖИНА__
__ИНДЕКС__

Категорија:Земјишно право