Крал на Рутенија

Од кралот на Рутенија, чиешто официјално име било крал на Рутенија, крал на Галиција и Лодомерија, господар и наследник на земјата Русија а понекогаш  преведуван како Крал на Рус, титула на категоријата монарх што ја користеле принцовите од Галициско-Волинско кнежевство   познат е Данило Галицки. Титулата почнала да ја гарантира митрополитот Киевски и на цела Русија.
мини|177x177пкс| Печат на Јуриј I Лвович со натпис „Крал на Русија“. XIV см.

 Кралеви на Галиција-Волинија (дел од Кралството Унгарија) 

 Андрија II од Унгарија, син на Бела III од Унгарија, првиот номинален крал на кралството Галиција, наречен унгарски принц. Тој владеел од 1188 до 1190 година.
 Коломан од Галиција-Лодомерија (исто така наречен Калман), првиот крал на Галиција и Лодомерија (1215-1219).
 Андрија Галиција-Лодомерија (понекогаш преведен Андраш), помлад брат на Коломан, унгарски принц и крал на Галиција и Лодомерија (1219-1221).

 Кралеви на Рутенија (Кралство Рутенија) 

 Даниел I од Халих, крал на Рутенија (1253-1264).
 Лав I од Галиција, крал на Рутенија (1293-1301; помеѓу 1264-1293 година, именуван како крал на Галицко-Волинско кнежевство ), го преселил главниот град од Хелм во Лавов во 1272 година.
 Јуриј I од Галиција, принц од Галиција-Волинија (1301–1308).
 Корејес Андрија од Халих (Волинија) и Леон II од Галиција (Галиција), последни рутенски кралеви (1308-1323).
 Наслов без правен носител (1323-1325)
 Јуриј II Болеслав, оженет со Марија Галиција (сестра на Андрија и Лав), кралска сопруга на Галиција (1325–1340).
 Дмитро Дедко, Господар на Рутенија, принц од Галиција (1340-1349). Самонаречен, но непризнаен од 1323 година.
 Лиубартас, оженет со Еуфемија (исто така позната како Ана-Буха, ќерка на Андрија од Халих), сопруга на Волинија (1323–1366), принц од источна Волинија (1366–1384).
 Казимир III Велики, крал на Полска (1333-1370, Господар на Рутенија (1349-1370).

По смртта на Јуриј II Болеслав, започнал периодот познат како Галициско-Волински војни, кој траеле повеќе од половина од XIV и резултирале со распаѓање на Галициско-Волинско кнежевство помеѓу делот на Карпатска Галиција апсорбирана од Кралството Полска помеѓу 1349 и 1366 година, за време на походите на Казимир III од Полска; и делот од Волинија кој бил додаден на Големото Кнежевство Литванија до 1392 година од страна на Јогело, кој подоцна ги обединил титулите Големо Кнежевство од Литванија и Кралството на Полска во неговата личност како Владислав II, иако тој си ги задржал двата политички ентитети одвоени.

Меѓутоа, по смртта на Казимир III, титулата крал на Рутенија не била  наследена на Владислав II, туку на Лајош I Анжујски од Унгарија, бидејќи унгарските кралеви по традиција ја барале титулата од Андреј II.

 Враќање во Кралството Галиција-Волинија (дел од Унгарија) 

 Лајош I од Унгарија, крал на Унгарија (1342-1382), крал на Полска (1370-1382), го вклучил она што останало од Галиција-Волинија во Унгарија, како и титулата што официјално била преименувана во крал на Галиција-Волинија .
 Владислав II од Ополе, шлезиски принц Палатин од Унгарија, Господар на Рутенија (со отстапена титула помеѓу 1372-1378).

 По 1378 г 
Во следните години, кралевите на Унгарија  престанале да ја користат формалноста на титулата Галиција-Волинија (иако официјално ја зачувале како уште една титула на императорот на Светото Римско  Царство), третирајќи го како регион управуван на феудален начин додека сите полски кралеви биле нарекувани  „Господар на Рус“ (или „на Рутенија“). Подоцна, дополнително,  цареви на Рус  ја усвоиле, почнувајќи од 1547 година, стилизацијата на титулата „Цар на цела Рутенија“ (подоцна „Цар на цела Русија“).

 По поделбите на Полска 
По поделбите на Полска, руските цареви ја стилизирале неговата титула како „Цар на цела Русија“, додека императорите на Светата империја (подоцна наследена од австрискиот и австроунгарскиот цар) ја користеле титулата крал на Галиција и Лодомерија за да ја оправдаат тоа во традицијата на Луј I и во унгарското наследство на територијалните анексии на полско-литванската Државна Заедница. Сепак, царската титула Кралство Галиција и Лодомерија била вклучена како зависна во рамките на Империјата на Австрија, наместо Унгарија, историскиот барател на регионот. Двете монархии биле укинати до крајот на Првата светска војна.

 Литература 




 Наводи 

Категорија:Украина во средниот век
Категорија:Административна поделба на Киевски Рус
Категорија:Европски монарси