Нина Ватаци

Нина Барисана Ватаци (белоруски: Ніна Барысаўна Ватацы;  -  година) — белоруска библиографка и книжевна критичарка, позната по нејзината работа како главна библиографка во Националната библиотека на Белорусија од 1945 до 1990 година.

 Биографија 
Нина Ватаци била родена во 1908 година во Венден, провинцијата Ливланд, која сега е Цесис, Латвија. Како дете, таа била многу слаба и страдала од мускулна атрофија, но на крајот добила доволно сила за да оди на училиште без да привлече внимание на нејзините здравствени проблеми. 

Откако се преселила во Минск во 1926 година и дипломирала на Белорускиот државен универзитет во 1930 година, ја започнала својата кариера во Државната библиотека на БССР, кое подоцна станало нејзино животно дело. 

Таа се омажила во 1933 година со Александар Савченко, дипломиран студент. Сепак, нејзиниот сопруг бил прогласен за „непријател на народот“ и бил затворен набргу по нивната венчавка. Во 1941 година, тој бил испратен да се бори на фронтот во Втората светска војна; таму починал следната година. По смртта на нејзиниот сопруг, Ватаци никогаш не се премажила и немала деца. 

Здравствените проблеми во детството на Ватаци се вратиле во нејзините подоцнежни години, а таа исто така постепено го загубила видот, но продолжила да работи и да живее самостоен живот. По пензионирањето од нејзината работа во националната библиотека во 1990 година, таа починала во 1997 година на 89-годишна возраст.

 Кариера 
Ватаци била најпозната по нејзината работа како библиографка и книжевна критичарка. Таа се сметала за централна фигура во историјата на Државната библиотека на БССР, сега позната како Национална библиотека на Белорусија, каде што работела повеќе од половина век. 

Таа првпат работела во библиотеката од 1930 до 1936 година, проследено со ангажмани во регионалните библиотеки во Архангелск, Киравск и Уљјановск. Откако се вратила во Минск во 1945 година, таа станала главна библиографка во библиотеката, позиција на која била до 1990 година. Во тие рани повоени години, таа помогнала во обновувањето на библиотеката, која била ограбена и напуштена за време на конфликтот. 

Од нејзината функција во Државната библиотека, таа била клучна во развојот на националната книжевна библиографија на Белорусија. Таа составила дузици основни библиографии за белоруската белетристика, литературна наука, критика и драма, помагајќи да се дефинира и обликува националната литература на земјата. Работела и на составување и уредување книги со собрани раскази, а била и член на Сојузот на белоруски писатели.

Составувала библиографии и напишала книги и статии за специфични автори за нивните животи и кариери. Тие се Јанка Купала, Јакуб Колас, Кујма Чорни, Кандрат Крапива, Михас Линков, Петро Глебка, Иван Шамијакин и други. Таа била особено заинтересирана за Максим Бахдановиќ, работејќи на откривање непознати материјали за неговиот живот и дело и продуцирајќи неколку книги за поетот, вклучувајќи ги Максимовата песна (1981) и Патишта (1986). 

Нејзиното децениско искуство Ватаци го оставила со речиси енциклопедиско сеќавање на белоруската книжевна историја, и таа често била повикана како експерт од истражувачите ширум земјата. Таа, исто така, била еден од експертите на највисоко ниво во библиотекарската наука во земјата, а во времето на нејзиното пензионирање и помогнала во обуката на аспиранти библиотекари. Во 1963 година таа била прогласена за почесен културен работник на БССР, со што станала една од првите библиотекарки што ја добиле оваа чест. 

 Поврзано 

 Белоруска литература

 Наводи 

Категорија:Починати во 1997 година
Категорија:Родени во 1908 година
Категорија:Библиотекари
Категорија:Библиографи