Права на ветер

Правата на ветер се права кои се однесуваат на ветерници, турбини на ветер и енергија од ветер . Историски гледано во Континентална Европа правата на ветерот биле маноријални права и обврски поврзани со работата и профитабилноста на ветерниците. Во модерните времиња, бидејќи ветерот станувал сè поважен извор на енергија, правата кои се однесуваат на турбините на ветер и ветерниците понекогаш се нарекуваат „права на ветер“.

 Ниски земји 
Историски гледано, „правата на ветерот“ (холандски: windrecht ) се однесуваат на данокот што го плаќаат мелничарите во големи делови од Ниските Земји пред околу 1800 година. Данокот на ветрот се плаќал на „уловот на ветер“ ( windvang ) потребен за вртење на ветерница, но тој често се засновал на производството на ветерницата.In the northern provinces, however, ancient wind rights were lacking. Government regulations only dated from the 17th century.

Prof. S. J. Fockema Andreae at Leiden University wrote an interesting article on this subject, entitled "Recht van den wind en molendwang", Tijdschrift voor rechtsgeschiedenis, Part 1, Issue 4, 1919, pp. 431-442, Haarlem. [N 1]

Бидејќи ветерницата во херлијкеид првенствено била сопственост на сопственикот (иако дадена под закуп на мелничар), правата на ветерот биле еден од начините на господарот да ја обесхрабри конкуренцијата. За плаќање на овој данок, сопственикот се погрижил да нема пречки од ветерот околу воденицата со воведување забрана за згради и високи дрвја во областа. Друга обврска наметната на жителите била „обврската за воденица“ ( molendwang ), која барала од нив да го мелат своето жито во мелницата на господарот. До одреден степен, ова било уште еден начин за еден сопственик да го заштити приходот добиен од мелницата.

Поради овие права и обврски, ветерниците морале да бидат препознатливи. Секоја од нив имала име, традиционално име на животно. На воденицата била поставена слика од животното за да знае и неписмениот која воденица е која.

Во Холандија, правата на ветерот и обврските за водениците биле прекинати околу 1800 година кога бил воведен нов устав во Република Батавија . Слични концепти сè уште постојат во модерното време. Од околу 1973 година, ветрот потребен за вртење на мелницата бил наречен „ биотоп на ветерница“ ( molenbiotoop ). Површина од 375 метри околу ветерницата се одржувала како „слободна зона“ за да може ветерницата да има доволно ветер. За полдер ветерниците, обезбедувањето дека ветерниците имаат доволно ветер била одговорност на таблата за вода ( waterschap или hoogheemraadschap ). Сепак, ова ретко добивало приоритет пред желбата на општините да градат нови станови.

 Соединети Држави 
Во Минесота, како резултат на зголемениот интерес за енергијата на ветерот, програмерите или комуналните претпријатија купувале „права на ветер“ од сопствениците на земјиштето за да дозволат инсталирање на еден или повеќе генератори на ветер и пристапен пат до опремата во замена за плаќање на сопственикот на земјиштето."Wind Rights to Private Land."  Minnesota Department of Commerce.

 Наводи 

 Фусноти

 Цитати

Категорија:Белгиско право
Категорија:Права
Категорија:Ветерна енергија
Категорија:Ветерници