Нова ревија (списание)

Нова ревија е книжевно списание кое се издава во Словенија.

 Историја и профил 
Нова ревија била основана од издавачката куќа Цанкарјева Заложба во 1982 година, кога титоистичкиот режим за првпат по укинувањето на списанието Перспективе во 1964 година дозволил група либерални и конзервативни критички интелектуалци да издаваат уредувачки целосно независно списание.

Сопственик и издавач на списанието е издавачката куќа Нова ревија.

Веќе во 1980 година, кратко по смртта на југословенскиот претседател Јосип Броз Тито, шест словенечки автори и интелектуалци—колумнистот Димитриј Рупел, филозофот Тине Хрибар, поетите Нико Графенауер, Светлана Макарович и Борис А. Новак, и литературниот историчар Андреј Инкрет—поднеле петиција до властите на Социјалистичка Република Словенија, барајќи дозвола за издавање на ново, независно списание.

Во петицијата се наведувало дека алтернативното списание Проблеми, кое од средината на 1960-тите било главен критички печат во Словенија, било преземено од страна на Љубљанската лакановска школа, поради што било неопходно ново списание. Петицијата била потпишана од над 60 јавни личности од Словенија, кои објавиле писмо за поддршка во дневниот весник Дело.

Сепак, биле потребни две години пред властите да дозволат објавување на списанието. Првиот број излегол во 1982 година, под едноставниот наслов Нова ревија. Издавачкиот одбор вклучувал интелектуалци од различни генерации и идеолошки позиции, со заедничка критичка позиција кон комунистичкиот режим од западна перспектива—било тоа либерална, конзервативна, христијанско-демократска или социјалдемократска.

Во средината на 1980-тите, Нова ревија станала еден од главните гласови на дисидентството во Словенија, заедно со леволибералното популарно списание Младина.

Во 1987 година бил објавен 57-от број на Нова ревија, кој го вклучувал текстот Прилози кон словенечкиот национален програм, повик за демократска и суверена Словенија.

Во 1989 година, интелектуалната група околу списанието ја основала Словенечката демократска унија, која набрзо станала една од клучните политички партии во рамките на коалицијата ДЕМОС—широка коалиција што победила на првите слободни избори за Националното собрание на Словенија во април 1990 година.

Во 1980-тите, Нова ревија имала тираж од 3.500 примероци, а по десет години тиражот опаднал на 1.500 примероци.

По независноста на Словенија во 1991 година, списанието се проширило и станало едно од најважните културни институции во Словенија.

 Соработници 
Истакнати автори, есеисти, колумнисти и мислители дале свој придонес во Нова ревија, меѓу кои социолози, политички аналитичари, поетите Вено Тауфер, Нико Графенауер, Алеш Штегер, Јоже Сној, Борис А. Новак, Јосип Ости, Дане Зајц и Томаж Шаламун; филозофите Тине Хрибар, Иво Урбанчиќ и Дин Комел; правни експерти, историчари, и многу други.

Многу истакнати несловенечки автори, особено дисиденти од поранешна Југославија и поранешниот комунистички блок, исто така придонеле за списанието, вклучувајќи ги Адам Михник, Вацлав Хавел, Ѓерѓ Конрад, Добрица Ќосиќ и Владо Готовац. Западни автори и колумнисти кои учествувале во списанието вклучуваат Жак Рупник, Томас Лакман, Џани Ватимо и Фернандо Саватер.

Списанието има објавувано преводи на бројни странски автори.

Категорија:Словенечка книжевност
Категорија:Словенечки списанија