Псевдокод

Во информатиката, псевдокодот е опис на чекорите во алгоритам со користење на природен јазик и/или мешавина од знаци на програмски јазици (како оператор за доделување или „=“, условен оператор, loop и др. ). An often-repeated definition of pseudocode since at least 2003 is "a detailed yet readable description of what a computer program or algorithm must do, expressed in a formally-styled natural language" Иако псевдокодот споделува карактеристики со редовните програмски јазици, тој е наменет за читање од луѓе, а не од компјутерот. Целта на користењето на псевдокодот е полесно да го разберат луѓето од кодот на програмскиот јазик и дека е и ефикасен. Најчесто се користи во учебници и научни публикации за документирање на алгоритми и при планирање на софтвер и други алгоритми.

 Употреба 
Учебниците и научните публикации поврзани со компјутерски науки и бројчаното (нумеричко) пресметување често користат псевдокод во описот на алгоритмите, така што сите програмери можат да ги разберат, дури и ако не ги знаат сите исти програмски јазици. 

Програмер кој треба да имплементира специфичен алгоритам, особено непознат, често ќе започне со опис на псевдокод, а потоа ќе го „преведе“ тој опис во целниот програмски јазик и ќе го измени за правилно да раководи со остатокот од програмата. 

 Синтакса 
Псевдокодот генерално не ги почитува синтаксните правила на било кој јазик; не постои основна и стандардна форма.  Invitation to Computer Science, 8th Edition by Schneider/Gersting, "Keep statements language independent" as quoted in this stackexchange question Некои синтаксни извори вклучуваат Fortran, Pascal, BASIC, C, C++, Java, Lisp и ALGOL . Одредувањето на променливите обично се испуштаат. Блоковите од код, како што е кодот содржан во „loop" (циклус), често се заменуваат со реченица од природен јазик.
+Пример за псевдокод (од играта „fizz buzz“)Pascal стил: 

procedure fizzbuzz;
  for i := 1 to 100 do
    print_number := true;
    if i is divisible by 3 then begin
      print "Fizz";
      print_number := false;
    end;
    if i is divisible by 5 then begin
      print "Buzz";
      print_number := false;
    end;
    if print_number, print i;
    print a newline;
  endC стил: 

fizzbuzz() {
  for (i = 1; i <= 100; i++) {
    print_number = true;
    if (i is divisible by 3) {
      print "Fizz";
      print_number = false;
    }
    if (i is divisible by 5) {
      print "Buzz";
      print_number = false;
    }
    if (print_number) print i;
    print a newline;
  }
}Python стил: 

def fizzbuzz():
  for i in range(1,101): 
    print_number = true
    if i is divisible by 3: 
      print "Fizz"
      print_number = false
    if i is divisible by 5:
      print "Buzz"
      print_number = false
    if print_number: print i
    print a newline

 Псевдокод во математички стил 
Кај бројчаното (нумеричко) пресметување, псевдокодот се состои најчесто од теории на матрици и множества, а можеби и од описи на природни јазици и често се употребува како начин за опишување на математички алгоритми . На пример, операторот „збир“ (sum) ( голема сигма буква ) или операторот на производ ( голема пи буква ) може да претставува за-циклус (for-loop) и структура на избор во еден израз:


 Почести математички симболи 
Вид на работа Симбол Пример Доделување ← или := c ← 2π r, c := 2π r Споредба =, ≠, <, >, ≤, ≥ Аритметика +, −, ×, /, mod Под/таван -тип загради ⌊, ⌋, ⌈, ⌉ a ← ⌊ b ⌋ + ⌈ c ⌉ Логично and, or Суми, производи Σ Π h ← Σ a ∈ A 1/ a

 Пример 
Следното е пример за псевдокод во математички стил, за  Форд-Фулкерсоновиот алгоритам :
 algorithm ford-fulkerson is
     input: Graph G with flow capacity c, 
            source node s, 
            sink node t
     output: Flow f such that f is maximal from s to t

     (Note that f(u,v) is the flow from node u to node v, and c(u,v) is the flow capacity from node u to node v)

     for each edge (u, v) in GE do
         f(u, v) ← 0
         f(v, u) ← 0

     while there exists a path p from s to t in the residual network Gf do
         let cf be the flow capacity of the residual network Gf
         cf(p) ← min{cf(u, v) | (u, v) in p}
         for each edge (u, v) in p do
             f(u, v) ←  f(u, v) + cf(p)
             f(v, u) ← −f(u, v)

     return f

 Наводи 

Категорија:Алгоритми
Категорија:Програмирање