Логори за бездомници за време на КОВИД-19 во Торонто

Пандемијата на КОВИД-19 го направила бездомништвото во Торонто повидливо, поради порастот на камповите во јавните паркови. Сепак, бездомништвото во Канада било прашање на широко распространета загриженост долго пред доаѓањето на пандемијата. Извештајот од 2016 година покажаl дека најмалку 235.000 Канаѓани доживуваат бездомништво во една година, а 35.000 Канаѓани го доживуваат тоа во дадена ноќ. Истражувањето од страна на Нанос во 2020 година, покажало дека 72% од Канаѓаните веруваат дека е итно да се работи на ставање крај на бездомништвото во Канада. Извештајот за 2020 година од Институтот „Велсли“, тврдел дека имало несразмерно повисоки стапки на иселување во населбите на црнците и дека жителите на црнците биле меѓу најтешко погодените од КОВИД-19. Како дел од својата наредба за престој дома во март 2020 година, Владата на Онтарио вовела забрана за иселување, но таа била укината со наредбата за итни случаи во јуни 2020 година. Меѓутоа, Владата на Онтарио го олеснила иселувањето, според некои критичари, поради усвојувањето на Нацрт-законот 184 кој им овозможил на сопствениците да го заобиколат Одборот за закупувачи и закупци. Една група за застапување ги сметал каскадните ефекти на Нацрт-законот 184 како „крвопролевање на иселувања“. До декември 2020 година, станарите од Торонто барале да се врати мораториумот за иселување. Кризните услови на пандемијата доведуваат до зголемување на организирањето против она што многу поборници за бездомништво го сметаа за општествено убиство на недомните лица во градот. Ова се движело од правни тужби против системот на градски прифатилишта до повици за градски план кој ќе се однесува на големиот број невдомени луѓе кои логоруваат надвор, до тужби против иселувањето на логорите, до големи протести против расчистувањето на јавните паркови. Логорите поради КОВИД-19 најдобро се разбираат како произлезени од подолгата историја на урбана неформалност во Торонто.

 Простор за прифатилишта и стандарди за време на КОВИД-19 
Коалицијата на групи од јавен интерес, претставена од Goldblatt Partners LLP, поднела правна постапка во Врховниот суд на правдата во Онтарио, во април 2020 година, поради она што било опишано како „непристојни услови во градскиот систем на прифатилишта и места за одмор во услови на пандемијата на КОВИД-19“. Коалицијата ги вклучувала Центарот за застапување за станарите на Онтарио, Центарот за црна правна акција, Правната клиника за ХИВ и СИДА на Онтарио, Канадското здружение за граѓански слободи, Абориџинските правни служби и Министерствата за заштита на животните. Коалицијата, која претходно се заканила со тужба, тврдел дека Градот одржува дискриминаторски стандарди во работењето на неговиот систем за засолништа, што го нарушува правото на живот и безбедност на личноста на жителите на прифатилиштето. Во своето писмо во кое се заканува тужбата, коалицијата ги обвинила ваквите стандарди за избувнувањето во 14 прифатилишта во Торонто, со 100 потврдени случаи, истакнувајќи дека таквата состојба на работите не е изненадување. Коалицијата укажала на неуспехот на градот да се придржува кон сопствениот подзаконски акт за физичко држење растојание со обезбедување на два метри помеѓу креветите или со сојузните и покраинските насоки за јавното здравство. Тужбата била одложена во средината на мај 2020 година, по договор дека градот ги употреби своите најдобри напори за да обезбеди соодветно физичко растојание и да обезбеди повеќе кревети меѓу другите услови. Договорот бил официјализиран на 19 мај 2020 година пред закажаното судско рочиште на 8 јуни 2020 година и барал градот да дава редовни подробни извештаи за неговата усогласеност во наредниот период од два месеци.

Избувнувањето што довело до смрт на двајца мажи и инфекција на 18 други, го затворило прифатилиштето „Св. Симеон“, кон крајот на мај 2020 година, во текот на две недели за длабинско чистење и санација. Последователно широко распространето тестирање покажало дека една третина од прифатилиштето е позитивно на вирусот и истовремено асимптоматско. Овие резултати од тестовите го ставиле „Свети Симеон“ на списокот на прифатилишта во Торонто кои биле тешко погодени од КОВИД-19. Податоците на градот следеле 451 случај поврзани со системот за прифатилишта, при што 90 случаи биле пронајдени во прифатилиштето „Кости“, 21 во Евангелинското престојувалиште на Армијата на спасот и 39 во Ситоновата куќа.

Коалицијата на организации ја продолжила својата тужба во јули 2020 година, тврдејќи дека градот не ги исполнил стандардите наведени во првичниот договор за порамнување. Во соопштението за печатот се истакнува дека и покрај тврдењата на градот за усогласеност, главната установа за доделување домови (Central Intake) во Торонто, сè уште секојдневно ги одвраќала поединците кои имаат право на засолниште според договорот за порамнување, при што податоците на градот покажуваат дека сместивоста на системот за засолништа имала пад од почетокот на пандемијата. Градот како одговор тврдел дека ги исполнил барањата за физичко растојание и со нетрпение очекува да одговори на наводите. Градските власти, исто така, биле навредени во својот одговор, тврдејќи дека тврдењата на коалицијата биле глупости, погрешни и навредливи за кадарот на Администрацијата за засолниште, поддршка и домување (АЗПД). Во средината на октомври 2020 година, коалицијата на групи од јавен интерес ја добила нивната тужба против градот. Судијата на Врховниот суд на Онтарио, Лорн Сосин, открил дека градот не ги искористил своите максимални напори за да ги постигне целите утврдени во првичниот договор што ја зголемил и онака значајната ранливост на КОВИД-19 што се ширел кај бездомниците. Бред Рос, главен службеник за комуникации во градот, ги обвинил грешките во општењето со работниот кадар за недостатокот на растојание од креветот, тврдејќи дека само 0,45 отсто од системот на засолништата не е усогласен, а тоа било поправено до 9 септември 2020 година.

Со зголеменото признание дека преносот на КОВИД-19 се пренесува преку воздухот, застапниците почнале да бараат значителни промени во обезбедувањето засолништа во Торонто, наведувајќи го недостатокот на широк пристап до приватните простори како образложение зошто некои луѓе без сместување би избрале да спијат надвор наместо да ризикуваат да се заразат со вирусот. Тие побарале, во декември 2020 година, градот да отвори најмалку 2.000 нови хотелски соби и да престане да работи засолништа со заеднички места за спиење и тоалети за да биде ублажен ризикот од  собирање во студентските домови. До крајот на јануари 2021 година, имал извештаи за појава на епидемии во десет засолништа, при што 66 несместени лица биле заразени со вирусот. Мери-Ен Бедард од градскиот оддел за АЗПД, тврдела дека градот спроведувал сеопфатни мерки на спречување и контрола на инфекцијата, и спроведувала посети преку својата група за обезбедување квалитет за да се обезбеди усогласеност. Понатаму, градот тврдел дека се фокусира на трајни решенија за бездомништвото.

Недоставените луѓе, исто така, наводно имале потешкотии да пристапат до просторот за засолниште. Анализата на податоците од FactCheck Торонто и клиниката за одржливост на Правниот факултет „Осгуд Хол“, покажала дека помеѓу 30 октомври и 28 февруари, најмалку 13.780 повикувачи не можеле да пристапат до кревет за засолниште. Раководителот на Торонто Drop-In Network, Сузан Бендер, тврдела дека во просек 38 луѓе дневно не можат да пристапат до просторот за засолниште. Градот однел повеќе од 300 кревети поради појава на засолништа, според коментарите, наводно, дадени од Мери-Ен Бедард на состанокот на Одборот за здравство во Торонто на 12 април. Наоѓање простор за засолниште како водење на „патека со пречки“ - здрава дебата Согласно  27 април, имало епидемии во 20 засолништа.

Според податоците обезбедени од градот, имало вкупно 26 смртни случаи на жители на прифатилиштето во 2018 година, 48 во 2019 година, 74 во 2020 година, 132 во 2021 година и 110 во 2022 година.

 Повици за градски план 
До март 2020 година, застапниците ја предупредувале управата на градот, за влијанието на пандемијата врз бездомниците и структурните ранливости со кои се соочувале како назначено ризично население. Иако немало познати случаи на КОВИД-19 во канадските засолништа или логори, или на пренесување во заедницата, застапниците како Кети Кроу, тврделе дека со оглед на тешките преполни услови за живеење и симултаните здравствени услови на многу од бездомниците, имало итен треба да се биде претпазлив. Ова било врамено како дел од тековната кампања за прогласување на бездомништвото за јавна вонредна состојба во Торонто. Застапниците наместо тоа, побарале градот да додели медицинска сестра за јавно здравје во секое засолниште, да утврди како би изгледал протоколот за карантин, да го зголеми финансирањето за набавки и да го зголеми просторот меѓу креветите како дел од спречувачкиот план за спречување на инфекции и смрт од вирусот. Градските власти објавиле нацрт-извештај создаден од нивните АЗДП и  „Обединет начин“ (United Way) во септември 2020 година, во кој е наведен неговиот план за борба против бездомништвото, бидејќи пандемијата ги влошила ефектите од нејзината станбена криза. Извештајот набројува голем број можни активности кои градот би можел да ги преземе за да ја поправи состојбата на неговиот систем за засолништа: давање под закуп и купување на стари згради и канцелариски простори кои треба да бидат претворени во трајни станови; преобразба на постоечките засолништа за итни случаи во постојани станбени единици; брзата изградба на модуларно домување; и создавање на поцврста мрежа на ресурси за намалување на штети и зависност. Повикот за прогласување на бездомништвото за јавна вонредна состојба пораснал во октомври, овој пат со членот на Новата демократска партија и покраински пратеник Крис Гловер кој им се придружил на жителите на Торонто и водачите на заедницата на прес-конференција во паркот „Александра“ на 3 октомври 2020 година. Гловер тврдел дека декларацијата ќе овозможи да бидат користени повеќе средства за решавање на станбената криза, тврдејќи дека сè уште нема зимски план што ќе ги спречи луѓето да се смрзнуваат до смрт.

Градот на 4 октомври 2020 година ги објавил подробностите за својот зимски план за жителите во кој биле прикажани 560 нови простори за недомените кои ќе бидат достапни меѓу ноември и април. Генералниот директор на АЗПД, Мери-Ен Бедард, тврдела дека планот за зимски услуги за 2020-21 година бил напишан со согласно КОВИД-19 со цел за да биде намалено ширењето на вирусот, особина што не била земена предвид во повторувањата од претходните години. Понатаму, во случај на тревога за крајно студено време, планот на градот предвидувал 150 места во четири центри за затоплување, што е зголемување од претходните години во кои градот не обезбедил повеќе од еден центар за затоплување. Најавениот зимски план бил критикуван од групите за застапување во Торонто и активистите за бездомници како недоволен за задоволување на потребите создадени од кризата. Конкретно, употребата на непропустливи пречки помеѓу креветите или душеците за да биде намалено ширењето на вирусот, била критикувана како неефикасна во однос на воздушниот систем на вирусот, како и предложените упатства за оддалечување. Застапниците исто така забележале дека работниците од првите редови се приближуваат дека 1.000 луѓе ќе останат надвор, што е повеќе од предвиденото во планот на градот, што е загриженост со оглед на недостатокот на поддршка на градот за оние што живеат во камповите. За Националниот ден на домувањето во 2020 година, десетици активисти изградиле 14 зелени куполи од пена како протест пред станот на градоначалникот Џон Тори. Активистите сакале градот да оди подалеку од неговите сегашни планови за да биде спречена смртта на бездомниците во Торонто во текот на зимата. Џон Тори бил означен како градоначалник „циција“ (scrooge) на протестот, а еден активист, уличниот свештеник Даг Џонсон Хатлем читал од делото „Божиќна приказна“ на Чарлс Дикенс. Градот одговорил со соопштение за вести во кое се опишани „вонредните чекори“ преземени за „да бидат заштитени луѓето кои доживуваат бездомништво за време на „Ковид-19“. Ова го поттикнало создавањето на FactcheckToronto.ca, иницијатива покрената од активисти кои се обидувале да ја оспорат „агресивната кампања за дезинформации“ на градот, тврдејќи дека наводното зголемување на просторот во градот за невдомени е всушност 1.158 места помалку од претходната година. Реакцијата на соопштението на градот, наводно, ги натерало бездомните активисти и да бараат сопствен излез да послужи и како јавен предизвик и како јавен ресурс. Factcheck Моделот на Торонто се потпира на претставувањето на она што го нарекува „тврдења“ и последователните „факти“ кои се потпираат на реторичка и статистичка анализа на податоци и јавни документи собрани преку барањата за слобода на информациите за кои неговиот организациски збир е успешен во барањето.

 Мали засолништа во Торонто 
Колективот „Мали засолништа на Торонто“ (Toronto Tiny Shelters Collective) создаден во октомври 2020 година за да изгради мали, издржливи, изолирани засолништа за оние кои живеат во камповите во Торонто за време на пандемијата на КОВИД-19. Калил Сејврајт, 28-годишен столар од Скарборо, кој служел како гласноговорник на колективот, изградил некои од структурите во изнајмена работилница во Кабиџтаун. Една структура има дрвени греди, дебел слој од фиберглас за да ги изолира нејзините ѕидови од временските услови до -20 степени Целзиусови, има врата, мал прозорец и тркала што се вртат на секој агол од основата. Тој е опремен и со детектор за јаглерод моноксид и чад, чини 1.000 долари во нови материјали, и потребни биле осум часа за да биде изградена.

„Малите засолништа“ биле изградени од групата како безбедни, привремени алтернативи за невселеното население во Торонто, која инаку може да умре на студ во текот на зимата. Сејврајт првпат изградил засолниште за себе во Британска Колумбија неколку години претходно и спиел во него на температури од -15 Целзиусови степени пред да започне со овој проект. Проектот на колективот во голема мера бил финансиран преку една семрежна кампања. Живеењето во едно од засолништата било опишано како топло и суво, нудејќи тишина и приватност и чувство како дом од еден жител. Сејврајт тврдел дека неговите засолништа ги израдувале неговите приматели. Други застапници за бездомници од Торонто, како Кети Кроу, забележале дека засолништата треба да бидат преодно решение, но остануваат неопходни како иновативни решенија за недостатокот на простор за засолниште за време на пандемијата на КОВИД-19.

Во ноември 2020 година, Џени Ромоф, генерален директор на Одделот за градски паркови, шумарство и рекреација, издал формално писмено предупредување до Калил Сејврајт и колективот барајќи прекин на „производството, распространувањето, снабдувањето и поставувањето такви засолништа за целите на поставување и користење на градски имот“. Како одговор, колективот кој собрал 200.000 долари во дарувања преку нивната страница на „GoFundMe“. Наместо тоа, тој ветил дека ќе изгради приватен имот како решение, при што некои цркви ќе понудат да ги сместат градбите. Градската управа преку е-пошта до новинарите, тврдеча дека засолништата создаваат значителни здравствени и безбедносни ризици и ги поврза дрвените засолништа со извештаите дека противпожарните служби во Торонто одговориле на извештаите за најмалку 189 пожари во камповите во 2021 година. Исто така, истакна дека неговиот подзаконски акт за паркови забранува какви било шатори или градби во градските паркови. Проверка на факти Торонто, колектив за застапување бездомници во Торонто, ги оспорувал тврдењата на владата дека камповите и засолништата претставуваат зголемен ризик за безбедноста на владините документи добиени со барањата за Слобода за пристап до информации. Тие тврдат дека градот погрешно го прикажува и преценува бројот на пожари со наведување на податоци за бројот на повици на кои Торонто пожар одговорил наспроти бројот на неконтролирани пожари пронајдени по пристигнувањето. Понатаму, стапката на зголемени повици за пожари пријавени од градот во 2020 година, кои биле искористени за да биде демонстрирано зголемување на безбедносниот ризик, исто така, не го опфаќала значителното зголемување на бројот и големината на логорите и општата употреба на парковите за време на пандемијата.

По предупредувачкото писмо, имало извештаи на социјалните мрежи снимени од BlogTO на градот, кои отстрануваа некои од засолништата во декември 2019 година. Добиената видео снимка покажува како засолниште е пренесувано во базата на „Паркови и рекреација“. Градот, како одговор на наводите дека му го одзел засолништето на станарот, тврдел дека местото било пронајдено ненаселено во паркот „Чарлс Сауриол“ во Северен Јорк. Некои активисти без куќи биле опишани како револтирани како одговор. До крајот на јануари 2021 година, Колективот поставил краток видео документарец на YouTube, кој содржел сведоштва од жители кои бараат да не бидат отстранувани повеќе засолништа, „некој живее овде. Не отстранувај“. „Ситните засолништа на Торонто“ исто така вдахнале слични проекти. Ерик Ли и неговиот син Хенри Ли Хејнонен решиле да изградат засолништа слични на изолациони цевки наречени пенливи куполи, откако биле сведоци на условите за живот на жителите на логорот.

Градот поднел налог со кој е барано да биде запрена изградбата на повеќе засолништа од Калил Сејврајт и Колективот „Мали засолништа во Торонто“ на 12 февруари 2021 година, на земјиште во градска сопственост. Градот го навел пожарот во логорот во средиштето на градот, кој резултирал со еден загинат, иако останува нејасно кој ја изградил структурата вклучена во пожарот, тврдејќи дека малите засолништа ги обесхрабруваат луѓето да влезат во засолништата за бездомници управувани од владата. Наместо тоа, Сејврајт тврдел дека парите што се трошени на забраната може да бидат искористени за создавање безбедни станови за оние на кои им е потребно, и дека забраната наместо тоа служела како одвлекување на вниманието што го оддалечило вниманието од невдомените кои паѓаат низ пукнатините. Сејврајт бил застапуван од правна група од тројца, вклучувајќи ги Дени Кастнер и Самара Сектер од Addario Law LPP во неговата одбрана против забраната. На 28 февруари 2021 година, околу 800 луѓе протестирале седум часа против одлуката на градот да бара за забрана против Сеиврајт и Колективот „Мали засолништа во Торонто“. Во протестот учествувале многу застапници и организации без куќи во Торонто, како што се Мрежата за поддршка на оградување, и Грег Кук од Засолнишните претставништва во Торонто и Мрежата за правда за домување. Демонстрантите тврделе дека Џон Тори, градоначалникот на Торонто, избрал да го избере столарот наместо да твори ефикасна политика која ќе се справи со кризата без домови. Други истакнати активисти од Торонто, како Дезмонд Кол, исто така се изјасниле против забраната. Била покрената семрежна петиција со која било барано од градот да ја поништи нивната забрана која собрала повеќе од 80.000 потписи.

На 28 август 2021 година, Сејврајт објавил преку Инстаграм, дека постигнал спогодба со градот Торонто што барало од него да се согласи да не гради или поставува повеќе градби во парковите. Сејврајт ја критикувал населбата, истакнувајќи дека „иднината на нашиот град не зависи од безмилосно спроведување на политики кои немаат почит кон луѓето што живеат овде“. Од своја страна, градот објавил изјава за печатот во која ја пофалиле населбата како чекор кон обезбедување безбедност за тие без домови.

 Расчистувања на логорот 
Откако градската управа на Торонто ги објавила своите планови за расчистување на логорите, Коалицијата против сиромаштијата во Онтарио напишале отворено писмо до градоначалникот Џон Тори, барајќи од градот да ги повика своите планови за растурање на логорите кај долината на Роуздејл на 7 јануари 2020 година. Наместо тоа, тие повикале градот да ги насочи своите ресурси на додавање доволно засолништа и изградба на станови наменети за изнајмување на приходите. Градот продолжил со своите планови со застапници кои протестирале против одлуката. Тие тврделе дека има несоодветен простор за засолниште, укажувајќи на сопствените податоци на градот кои, наводно, покажале дека заклучно со 6 јануари 2020 година, засолништата биле со сместивост од 94%. На почетокот на март 2020 година, градот вовел мораториум за расчистување на логорите. Ова било повторно воспоставено откако градот почна да спроведува нови привремени мерки за невдомените. Кон крајот на април 2020 година, Тори објавил дека градот ќе обезбеди привремено сместување за жителите на кампот.

Во средината на мај 2020 година, градот почнал да ги расчистува логорите за бездомници под експресниот пат Гардинер и на брегот на езерото со некои загрижени минувачи кои се обидувале да интервенираат. Било објавено дека имало и судири со жителите. Неколку жители рекоа дека претпочитале да логоруваат надвор наместо засолниште поради страв од заразување со КОВИД-19. Еден жител изразил дека логорите биле пристојна средина со социјалните мрежи за помош која не сакале да им биде одземена. Градските власти започнале разговори кон крајот на јуни 2020 година за расчистување на камповите во паркот „Џорџ Хислоп“ и паркот „Норман Џевисон“. Тори, во интервју за CBC, открил дека присуството на 40 шатори низ двата шатори е незадоволително и се сретнал со претставници на жителите и со соседните бизниси. Градот, наводно, бил во разговори со Засолнишните претставништва, кои служеле како застапници во име на жителите на логорот.

До средината на јули 2020 година, жителите на логорот во паркот „Мос“ се подготвувале за расчистување на градот, откако добиле известувања за совет според Поглавје 608 на општинскиот законик на Торонто. Градот не го исполнил планираното расчистување откако жителите одбиле да ги почитуваат известувањата. Двајца цимери станари изразиле желба за постојано сместување, наместо соба во хотел за засолниште каде што бил ширен КОВИД-19.

14 жители на логорот заедно со Здружението за спречување на предозирање во Торонто, Коалицијата против сиромаштијата и соседските правни услуги го изнеле градот на суд на 10 октомври 2020 година за да го оспорат подзаконскиот акт на градот за спречување на логорување. Застапниците забележале дека градот создал ситуација во којашто одбивал да им дозволи на луѓето да поставуваат логори во јавните паркови, но исто така не обезбедувал соодветен и безбеден простор за засолништа. Судската пријава првично била поднесена на 21 јули 2020 година. Подносителите барале привремена судска наредба со која ќе им се овозможи на бездомниците да останат во парковите во Торонто додека не биде сослушано уставното оспорување на градскиот подзаконски акт „со кој е забранувано живеење или логорување во паркови по полноќ“. Адвокатот на градот тврдел дека подносителите на барање создаваат лажна наратив дека треба да избираат помеѓу наводно безбедни логори и наводно опасни засолништа, и понатаму дека ризикот од заразување со КОВИД-19 во засолништата не е толку висок како што тврделе подносителите на петицијата. Барањето на крајот било одбиено на крајот од октомври од страна на судијата Пол Шабас кој пресудил дека „огромното олеснување што е барано неоправдано ќе ги врзе рацете на градот во справувањето со логорите кои предизвикуваат сериозни здравствени и безбедносни проблеми на неодредено времетраење и неоправдано ќе ја спречи употребата на парковите од страна на други“. Сепак, Шабас не сакал неговата пресуда да биде земена како насока од градот за растурање на логорите во јавните паркови.

Во декември 2020 година, биле објавени низа објавени писма од академици, истражувачи, адвокати и истакнати музичари кои го повикувале градот да престане со иселувањето од логорите и наместо тоа да работи на изнаоѓање решенија за трајно домување. Едно такво писмо имало 480 потписници на академици и истражувачи, друго имало најмалку 100 адвокати и студенти по право, а трето имало стотици музичари. На состанокот на градскиот комитет за економски и развој на заедницата, речиси 40 застапници за бездомници побарале градот да воведе мораториум за иселувањето од логорите. Наместо тоа, тие побарал вложувањео од 1 милион долари во агенции во заедницата за да обезбедат средства за преживување и опрема за заштита од пожар на луѓето што живеат во шатори и да отворат 2.000 нови соби во хотели за засолништа. Тори изразил недостиг на сигурност во основаноста на овие барања и тврдел дека депутациите се засновани на лажни премиси.

На почетокот на јануари 2021 година, градот почнал да се оддалечува од својата стратегија за обид да преговара со логорите и нивните поддржувачи. Документите добиени со барањата за слобода на информации поднесени од активисти, наместо тоа, откриваат дека бирократите почнале да формулираат планови за расчистување на големите четири логори идентификувани во нивната програма „Патеки внатре“ (Парк „Мос“, Парк „Александра“, населбата Тринити Белвудс и Стадионот Лампорт). Додека бирократите имале намера да продолжат да се занимаваат со жителите и нивните поддржувачи, тие исто така почнале да работат на расчистување во април. На 16 март 2021 година, градот Торонто објавиле, преку соопштение за вести, што ја опишал како нова градска програма која ќе ги поддржи луѓето што живеат во логори со безбеден и поддржувачки затворен простор. Програмата „Патеки внатре“ била објавена како одговор на логорите што се појавиле околу јадрото на средиштето на градот за време на пандемијата на КОВИД-19. Овие логори биле опишани од градот како небезбедни и незаконски. Програмата идентификува „четири приоритетни места, имено Парк „Мос“, Парк „Александра“, Тринити Белвудс и Стадионот Лампорт, кои се предмет на зголемени здравствени и безбедносни грижи“. Пред објавувањето, градот го изнајмил Новотел Торонто Сентр Хотел (Novotel Toronto Centre Hotel) сместен во средиштето на градот, како засолниште со кое управувала агенцијата за домување: Друштвото „Домови прво“ (Homes First Society), за да биде овозможено поголемо физичко растојание. Активистите за домување, како што е Мрежата за поддршка на логорувањето, ја критикувале програмата како „ребрендирање на тековните напори на градот да ги расчисти четирите најголеми логори во Торонто“ и да го прикрие бездомништвото додека не успеале да одговорат на долгорочните постојани потреби за домување на жителите во логорите.

До мај 2021 година, градот повторно ги објавил своите намери за расчистување преку известувања објавени на единаесет шатори во паркот „Џорџ Хислоп“. Грег Кук, теренски работник во соседните Засолнишни претставништва во Торонто, им рекол на новинарите дека градот преку својата програма „Улици до домови“ соработувал со кадарот на претставништвата за да премести 31 лице во привремени станови во Северен Јорк, но сепак, сè уште има луѓе на списоците на чекање. Градот тргнал напред и расчистил три логори, во паркот „Џорџ Хислоп“, паркот „Барбара Хол“ и на средината на Универзитетската авенија. Портпаролот на градот, Бред Рос, тврдел дека има доволно внатрешен простор за сите на кои им се пријде, а оние кои биле погодени, сите освен две лица во паркот „Џорџ Хислоп“, ги прифатиле понудите да се преселат внатре. Лорејн Лам, застапник и работник за помош на Засолнишните претставништва, присутна за време на расчистувањето во паркот „Џорџ Хислоп“, забележал дека биле присутни безбедносни службеници. На прашањето, Бред Рос рекол дека безбедносните службеници биле присутни за да биде осигурана безбедноста на сите вклучени.

Градот продолжил со своите планови и донел повеќе булдожери и десетици полицајци за да ги истера жителите од логорот на Стадионот Лампорт на 19 мај 2021 година. Активистите од Мрежата за поддршка на логорувањето и жителите на Торонто протестирале поради иселувањето. На 22 јуни 2021 година, градот исто така преместувал за да ги расчисти логорите во паркот кај Тринити Белвудс. Активистите и мештаните се собрале да направат човечки синџир за да го спречат дејството. Расчистувањето, наводно, вклучувало полициски хеликоптери и мобилизација на повеќе логистички и финансиски ресурси што многу набљудувачи ги критикувале на социјалните мрежи како губење даночни долари. Расчистувањето, исто така, наводно било преполно со високи тензии, кои сепак не кулминирале со немири. Расчистувањето на градот, во кое биле вклучени голем број полицајци, исто така било критикувано како понекогаш насилно, а исто така и дека се обиделе да спречат медиумско покривање од страна на Канадското здружение на новинари. Еден месец подоцна, на 22 јули 2021 година, градот почнал да ги расчистува логорите во паркот „Александра“, овојпат затворајќи го паркот рано наутро за јавноста. Тие, исто така, наводно негирале новинарка да добие пристап до паркот кој бил ограден. Најмалку девет лица биле уапсени како дел од расчистувањето, а седуммина биле уапсени за неовластено преминување.

На 28 септември 2021 година, канцеларијата на Народниот правобранител на Торонто во вторникот објавила дека започнала истрага за расчистувањето на градот од логорите во некои од неговите паркови. Кваме Адо, народниот правобранител, рекол дека неговата канцеларија примила поплаки за тоа како било постапувано со расчистувањето на логорот. Градот претходно истиот месец открил дека потрошил речиси 2 милиони долари за отстранување на логорите со бездомници од три паркови. Градот соопштил дека ќе соработува со истрагата. Канцеларијата на Народниот правобранител во Торонто го објавила својот извештај во јули 2022 година, во кој било утврдено дека протоколот наменет да го води градскиот кадар во дејствувањето со логорите не бил ажуриран од 2006 година. За својата истрага, канцеларијата на омбудсманот вели дека спровела 50 интервјуа со градскиот кадар и засегнатите страни во заедницата, прегледала приближно 11.000 документи и разговарала со 43 луѓе кои живееле во логорите. Градот во соопштението за вести, рекол дека ги прифатил сите осум препораки од извештајот.

 Наводи 

Категорија:Бездомништво во Канада
Категорија:Политика во Торонто
Категорија:Здравство во Торонто
Категорија:Пандемија на КОВИД-19 во Канада