Ели Карафоли

мини
Ели Карафоли (15 септември 1901 година, Верија, Вилает во Солун, Отоманска Империја – 24 октомври 1983 година, Букурешт, Романија ) бил успешен романски инженер и дизајнер на авиони. Тој се смета за пионерски придонесувач во областа на аеродинамиката .

 Биографија 

 Први години, образование 
Карафоли бил со ароманско потекло. Во 1915 година заминува од Грција во Битола, а потоа во Букурешт, каде што учел во гимназијата Георге Лазар . Во 1919 година се запишал на Универзитетот Политехника во Букурешт, каде дипломирал електротехника . Студиите ги продолжил на Универзитетот во Париз, додека работел и на Институтот за аеротехника во Сен-Сир-л'Екол, Франција . Докторирал. во 1928 година, со тезата со наслов Придонес кон теоријата на аеродинамичниот лифт .

 Активност во Романија 
Во 1928 година, Карафоли се вратил во Букурешт, каде што се приклучил на факултетот на Политехничкиот универзитет и ја основал катедрата за Аеродинамика; подоцна во 1936 година бил унапреден во редовен професор. Овде го изградил првиот тунел за ветер во Југоисточна Европа и елаборираше дел од теоријата на која се засноваат пресметките на профилите на крилата на суперсонични авиони ."Technical Sciences", at the Romanian Academy

Од 1930 до 1937 година Карафоли работел во Industria Aeronautică Română во Брашов . Заедно со Лисјен Вирму од Blériot Aéronautique, тој го дизајнираше IAR CV-11, борбен авион со едноседиште, нискокрилски борбен авион . Прототипот бил управуван во 1931 година од страна на капетанот Ромео Попеску, во обид да го собори рекордот за брзина на летот, но авионот се урнал, а пилотот го загубил животот. Карафоли, исто така, ги дизајнирал авионите IAR 14 и IAR 15, а подоцна во 1937 година го иницирал развојот на легендарниот борбен авион IAR 80, на поттик на премиерот Арманд Калинеску . Ion Cernei, "IAR-80, legenda zburătoare românească şi părinţii ei basarabeni" , Timpul, November 10, 2006

 Препознавање 
Во 1948 година бил избран во Романската академија . Во 1949 година станал директор на Институтот за применета механика на академијата.

Карафоли бил претседател на Меѓународната астронаутска федерација од 1968 до 1970 година."IAF Presidents" , at the International Astronautical Federation Во 1971 година, тој го реорганизирал, заедно со Анри Коанда, Катедрата за аеронаутичко инженерство на Политехничкиот универзитет во Букурешт, одвојувајќи го од Катедрата за машинско инженерство.

Карафоли ја добил наградата Луј Бреге (Париз, 1927), Гаусовиот медал и Медалот Аполо 11 (1971).

NCAS – Националниот институт за воздушно-вселенски истражувања „Elie Carafoli“ е водечка истражувачка институција во воздушната наука во Романија, со традиција од 75 години во воздушното инженерство, физиката на проток и применетата аеродинамика, користејќи најсовремени технологии и уникатен инфраструктура од национално стратешко значење.

Вклучувајќи се во сите големи национални аеронаутички проекти за цивилни и воени области, INCAS моментално делува како главен играч во создавањето политики на ЕУ за истражување и развој според визијата FlightPath 2050 и програмата Horizon Europe.

 Избрани публикации 





 Наводи 

 Надворешни врски 

   "Academician Elie Carafol" – short bio, at incas.ro
  "Elie Carafoli" – short bio, at aviatori.ro
 https://www.incas.ro/about-incas/

Категорија:Апсолвенти на Парискиот универзитет
Категорија:Луѓе од Бер
Категорија:Починати во 1983 година
Категорија:Родени во 1901 година
Категорија:Македонски Власи