Катерина Мастин

Катарина Маргарет Мастин (родена на 1 август 1963 година) е канадски кустос. Таа е специјалист за модерна и современа уметност со акцент на родот и женските уметнички практики. Работела во Уметничката галерија на Виндзор во Онтарио и музејот Гленбоу во Калгари, Алберта. Во Уметничката галерија на Виндзор, таа била кустос, уметнички администратор и извршен директор (2010-2020). Таа е и дополнителен член на Факултетот за постдипломски студии по историја на уметност на Универзитетот Јорк. Мастин ја курирала и изложбата „Френклин Кармајкл: Портрет на спиритуалист“, изложба организирана од Националната галерија на Канада, Отава, која била на турнеја низ Канада помеѓу 1999 и 2001 година.

 Ран живот и образование 
Мастин пораснала во Торонто и студирала на Универзитетот Јорк се стекнала со диплома за ликовни уметности и за магистерски студии по историја на уметност и архитектура. Во 2012 година, Универзитетот во Алберта и доделил докторат по женска историја со дисертацијата Надвор од „Жената на уметникот“: Жените во бракот со уметник-пучист и искуството на изложбата во повоена Канада. Нејзиното докторско пишување било вклучено во Мери Прат (2013, второ издание 2016 година).

Дедото на Мастин е уметникот Френклин Кармајкл.

 Кариера 
Во нејзината над 30-годишна кураторска кариера, Мастин курирала повеќе од сто изложби. Таа била ангажирана во 1988 година како кустос за канадска уметност во Уметничката галерија во Виндзор. Во 1992 година, организирала изложба и учествувала во пишувањето на книгата со повеќе автори, „Талентираниот натрапник“: Виндам Луис во Канада, 1939-1945 година, која била пофалена од англиските рецензенти како напредок во разбирањето на канадските години на Луис. 

Од 1995 до 2006 година, имајќи потреба од пошироко видно поле, таа работела во музејот Гленбоу, Калгари како виш уметнички куратор и двапати привремен потпретседател (изложби и колекции). Во 1996 година, таа била ко-основач на Биеналето за современа уметност во Алберта, кое го кокурирала во 1996 и 1998 година. Таа, исто така, курирала изложби на Френклин Кармајкл, вклучително и една за Националната галерија на Канада, Отава, (2001) која била на турнеја низ Канада низ 2003 година и Уметничката галерија на Садбери (2005). Во 2002 година, таа ја курирала големата патувачка изложба, Групата на седум во Западна Канада, придружена со првата сеопфатна книга на оваа тема што ја уредувала и за која го напишала воведниот есеј. 

Од 2010 до 2020 година, Мастин работела како шести извршен директор на Уметничката галерија на Виндзор, во кое време ја водела галеријата низ значителен процес на организациска промена и нејзината 75-годишнина. Под нејзино раководство, галеријата заработила невидени 20 награди за изведба помеѓу 2013 и 2019 година за туризам, партнерства, изложби, пишување, извонредност на персоналот, волонтеризам и признание од заедницата. Таа ја започнала иницијативата за дигитализација, програмата за објавување изложби на колекции преку Интернет, и надгледувала три повеќегодишни изложби на постојани колекции, вклучувајќи ја и колекцијата Уметничка галерија на Виндзор на 75 години (2018-2021) што ги зајакнало гласовите на домородните уметници и жените со нови аквизиции. Catharine Mastin. Toronto: Canadian Who's Who. 2019. ISBN 978-1-64265-241-3. Retrieved 2020-06-03.

Во Виндзор, Онтарио, нејзината изложба на фотографот Бренда Френсис Пелки: Ретроспектива ја обиколила Канада (2016-2018), заедно со придружната монографија со повеќе автори, Територии: Бренда Френсис Пелки (2017). Критичарите сметале дека и шоуто и книгата се внимателни и целосни. Catharine Mastin. Toronto: Canadian Who's Who. 2019. ISBN 978-1-64265-241-3. Retrieved 2020-06-03. Таа, исто така, има напишано и бројни написи за каталози како што се оние за Френсис Лоринг и Флоренс Вајл во Непоканети: Канадски жени уметници во модерното движење. Во 2022 година, таа ја напишала Марион Никол: Животот и работата за Институтот за уметност во Канада, достапна на интернет. Во 2023 година, таа била гостин куратор „Кобалт: рударски град и канадска имагинација“, прикажувајќи ги делата на канадските модерни уметници кои го посетиле градот помеѓу Првата и Втората светска војна, за канадската уметничка колекција Мек Мајкл.

Од 2014 година работи како советник за Институтот за канадска уметност Гејл и Стивен Јарисловски, како и дел од жирито на канадскиот национален натпревар за портрети, наградата Кингстон во 2017 и 2019 година.Catharine Mastin. Toronto: Canadian Who's Who. 2019. ISBN 978-1-64265-241-3. Retrieved 2020-06-03. Во 2017 година, Мастин волонтирала  пет години работела во одборот на директори на Здружението на уметнички галерии во Онтарио, вклучително и мандат како претседател (2017-2018). Во 2022 година, таа работела како помошен член на Факултетот за постдипломски студии по историја на уметност на Универзитетот Јорк, Торонто, Канада. 

 Почести и награди 
Во 1993 и 1995 година нејзините пишувачки проекти за Виндхам Луис и колонијалните наративи во јавните уметнички збирки ги добила нејзините награди за кураторско пишување од Здружението на уметнички галерии во Онтарио.Catharine Mastin. Toronto: Canadian Who's Who. 2019. ISBN 978-1-64265-241-3. Retrieved 2020-06-03. Во 1998 година, таа била двапати номинирана за канадската награда Топ 40 под 40 години за извонредни професионалци во сите сектори. Нејзината книга за Групата на седум во западна Канада бил првиот мултиавторски том за важно канадско уметничко движење и исто така еден од првите томови на Групата седум што вклучувало жени писателки. Остана на канадската листа на бестселери во текот на летото 2002 година и било објавено и второто издание во 2007 година.

 Наводи 

 Библиографија 


Категорија:Луѓе од Торонто
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1963 година
Категорија:Директори на музеи во Канада
Категорија:Жени директорки на музеи