Барбара Фишер

Барбара Фишер (родена на 4 ноември 1956 година) е уметник, кустос и писателка која била специјализирана за современа уметност и објавувала во сите медиуми со акцент на скулптурата, инсталацијата и работата базирана на проекција/леќи. Весникот „Ѕвездата на Торонто“ неа ја нарекле „ненамерен јадрен реактор на уметничката сцена во Торонто“, додавајќи дека таа „врши навидум невозможна работа која, во исто време, е и витална и инаку занемарена, градење на мемориска банка на уметнички израз во градот, измачуван со намерна амнезија“.Murray White, "Coming to a gallery near you", Toronto Star, August 19, 2010>

 Кариера 
Фишер е родена во Карлсруе, Германија, најстара од десет деца во семејството таа учела во училиштето Рудолф Штајнер, Бохум-Лангендреер, Германија. Таа се преселила во Канада во 1976 година и студирала на летната школа за ликовни уметности во Банф. Дипломирала на Универзитетот во Викторија (1982) и магистрирала на Универзитетот Јорк (1999).Barbara Fischer biography, Barbara Fischer file, National Gallery of Canada, Library and Archives

Фишер ја менувала кураторската позиција на секои две или три години во раниот дел од нејзината кариера. Таа била куратор за филм и визуелни уметности во галеријата „Отворен простор“ во Викторија, п.н.е. (1981–1983), асистент куратор во галеријата „Волтер Филипс“, Банф, АБ (1983–1985 година), асистент куратор за современа канадска и меѓународна уметност во Уметничката галерија на Онтарио, Торонто (1985-1988), и куратор за современа уметност во Моќ на растението, Торонто (1988-1990). Од 1999 до 2002 година, таа била куратор на галеријата Блеквуд, Универзитетот во Торонто во Мисисага, Торонто и од 2002 до 2005 година нејзин директор/куратор.

Таа станала директор/куратор на галеријата Јустина М. Барник (2005–), а потоа привремен директор на Центарот за уметност (2013–2014), а потоа извршен директор/главен куратор кој ја водел интеграцијата на двајца во новоформираниот Музеј на уметност во Универзитетот во Торонто. Во исто време со нејзината кураторска работа, Фишер предавала на Колеџот за уметност и дизајн во Онтарио ( OCAD ) во Торонто (1992-1998), на Универзитетот во Западен Онтарио, Лондон, Онтарио (1995-1999) и на Универзитетот од Торонто во Мисисага (2000–2005), потоа на Катедрата за уметност на Универзитетот во Торонто (2008–) каде што ја развила програмата за магистерски студии за визуелни студии по кураторски студии на Факултетот за архитектура, пејзаж и дизајн Џон Х. Даниелс на Универзитетот во Торонто и била назначена за вонреден професор, настава во 2015 година.

 Кураторска работа 
Фишер курирала или кокурирала околу 100 изложби за современа уметност кои патувале на национално или на меѓународно ниво, како што се следниве:

 Љубовен бензин (1996) го следела инсценирањето на себе во доцните 1960-ти и 1970-ти, привлекувајќи внимание на изведбата на родот одигран на визуелното поле преку скулптури, видео и дела базирани на фотографии;
 Логоцити(2000), голема изложба ширум кампусот презентирала современи уметници кои користат реклами и структури на знаци, вклучувајќи ги Рон Бенер, Жермејн Кох, Дејвид Крамер, Арнауд Магс, Кели Марк, Берни Милер и други, кои ја освоиле асоцијацијата Онтарио во 2001 година Награди на уметнички галерии „Изложба на годината“ и награди на Здружението на уметнички галерии во Онтарио во 2001 година „Награда за дизајн“;
 Изданија на општа идеја 1967–1995 (2003), ретроспектива на изданија објавени од општа идеја помеѓу 1967 и 1995 година, придружена со каталогобразложен произведен во соработка со десет универзитетски и јавни галерии низ Канада (изложбата продолжувала да патува и во 2006 година до Музејот Енди Ворхол, Питсбург, Кунст-Верке ИЦА, Берлин и Кунстхале Цирих меѓу другите. Книгата ја освоила наградата Мелва Џ.
 Проекции (2007), првото големо истражување на инсталации базирани на проекција во историјата на современата уметност од 1964 до 2007 година, во Канада. Презентирано во четири различни поглавја, вклучува дела од Мајкл Сноу, Стен Даглас, Родни Греам, Ребека Белмор, Вајн Гелејнс, Марк Луис, Мареј Фавро, Женевјев Кадие, Џуди Радул, Џенет Кардиф ; Џорџ Бурес Милер, Џон Меси, Иан Кар-Харис, Дејвид Хофос и други, претставени во галеријата Блеквуд, галеријата Дорис Мекарти, галеријата Џастина М. Барник и Уметничкиот центар на Универзитетот во Торонто и ја освоиле наградата на Здружението на уметнички галерии во Онтарио во 2007 година „Изложба на годината“;
 Марк Луис, канадски павилјон, 53-то Венециско биенале на современа уметност (2009), кое вклучувало трилогија од специјално нарачани дела насловена како Студено утро;
 Сообраќај: Концептуална уметност во Канада 1965–1980 (2010), првата голема изложба на концептуализам во Канада, курирана во соработка со Кетрин Краустон, Грант Арнолд, Мишел Терио и Винсент Бонин и Џејн Ворк, во пет различни регионални поглавја, вклучувајќи и над 100 канадски и меѓународни уметници (изложбата патуваше до местата на партнерите Халифакс Инк, Уметничката галерија на Алберта, Уметничката галерија Елен (Универзитет Конкордија) и уметничката галерија Ванкувер (2011–2012) и на меѓународно ниво во реконфигурирана форма до Бадишер Кунстверајн, Карлше и Канадски културен центар, Париз). Претставата ја освоила наградата на Канадското здружение на музеи (CMA) за извонредно достигнување во изложби, 2012 (2013). Калгари Хералд го нарекол шоуто „спектакуларно достигнување и значаен придонес во историјата на уметноста во Канада“ и додаде „Секој студент на канадска уметност и секој канадски студент по уметност треба да го види“.Nancy Tousley, "Conceptual creations drive Traffic ...", Calgary Herald, August 26, 2011 Торонто Стар го нарече „дефинитивна историја“. Акимблог Торонто рекол дека тоа е „најважната изложба на годината“;Terence Dick, "2010 Critics' Picks", Akimblog Toronto
 Исума, канадски павилјон, 58-то Венециско биенале (2019), како дел од пет член тим, кој бил на презентација на колективот Исума (иглулик филмаџии Захаријас Кунук и Норман Кон). Списанието C изјавило: „Исума го охрабрува потопувањето овде за да се разгледаат не само неправдите во односите на Инуитите и Канада, туку и вредноста на нивно спротивставување преку соработка и самоопределување на Инуитите“.Lisa Myers, "Isuma, 58th International Venice Biennale", C Magazine 143, Autumn 2019

 Пишување 
Фишер имала напишано есеи во книги на тема современа кураторска практика, како што се „Преговори: кураторска практика“, (во „Именување на пракса“), „Топ десет“ (во „Подигнување на Франкенштајн“), а неодамна, во „Следните 25 години: Предлози за иднината на кураторските студии“ (во „Големите очекувања: изгледи за иднината на кураторското образование“); како и уредени и напишани воведи за бројни независни публикации и публикации поврзани со изложби како што се „храна: дегустација на идентитети и географии во уметноста“ (YYZ Books: 1999), „Формата ја следи Фикцијата: Уметност и уметници во Торонто“ (Уметнички музеј и Црно куче Прес: 2020) со Луис Џејкоб ; „Кент Монкман: Срам и предрасуди“ (Уметнички музеј и Блекдог Прес: 2020) (преводи на француски и Кри); и „Изданија на општа идеја 1967–1995“, Каталог Причина. Нејзините есеи во книги вклучуваатː „За јазикот во концептуалната уметност“, во „Концептуални линии“, зборници од меѓународната конференција организирана од Централната академија за ликовни уметности во Пекинг, ЦАФА, како и многу статии и критики.

 Награди и почести 

 2001 Онтарио Здружение на уметнички галерии (OAAG) (сега GOG (Галери Онтарио галерии)) Награда за изложба („Лого-град“);
 2001 ОАГ Награда за историско кураторско пишување („Love Benzin“);
 2004 ОАГ Изложба награда („саундтракови“);
 2004 Свирче на пареа награда за најдобра групна изложба („Re-Play“);
 2004 година Награда Мелва Џ.
 2008 ОАГ Изложба награда („Проекции“);
 2008 Претставување на Канада на 53-та меѓународна уметничка изложба – La Biennale di Venezia. Награден за „Марк Луис: Студено утро“ од страна на канадскиот совет за уметност (2009);
 2008 година Hnatyshyn награда за кураторска извонредност во современата уметност:
 Награда за најдобар колега на годината на ОАГ за 2009 година;
 2013 CMA Outstanding Exhibition Award (кокурирана изложба „Сообраќај: Концептуална уметност во Канада“);
 Награда за уметничка публикација на OAAG за 2015 година („Кели Марк: Сè е интересно“);
 Награда за изложба на годината на ОАГ за 2017 година (Буџет над 50.000 американски долари) („Кент Монкман - срам и предрасуди: приказна за издржливоста“);
 2018 Канадско здружение на музеи (CMA) 2018 извонредно достигнување („Кент Монкман - срам и предрасуди: приказна за издржливоста“);
 2019 година (кокурирана изложба „Исума“);
 2018 Претставување на Канада на 58-та меѓународна уметничка изложба – Бинале во Венеција;
 2021 Витез на редот на уметностите и книжевноста, Министерство за култура, Франција;
 Претседателска награда за влијание за 2022 година, Универзитетот во Торонто.

 Наводи 

Категорија:Луѓе од Карлсруе
Категорија:Германски писатели
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1955 година
Категорија:Директори на музеи во Канада