Џон Робертс

Џон Гловер Робертс Помладиот (Aнглиски: John Glover Roberts Jr.) е американски правник кој служи како 17-ти врховен судија на Соединетите Држави од 2005 година.Тој е опишан како умерен конзервативен судски филозоф, иако тој е првенствено институционалист.Тој покажа подготвеност да работи со либералниот блок на Врховниот суд, и се сметаше за нишан глас на Судот.

Робертс пораснал во северозападна Индијана и се школувал во низа католички училишта. Студирал историја на Универзитетот Харвард, дипломирал за три години со највисоко признание, пред да го посетува Правниот факултет на Харвард, каде што бил уредник на ''Harvard Law Review''. Тој служеше како законски службеник за судијата Хенри Френдли и судијата Вилијам Ренквист пред да заземе позиција во канцеларијата на јавниот обвинител за време на администрацијата на Реган. Тој продолжи да им служи на администрацијата на Реган и администрацијата на Џорџ В. Буш во Министерството за правда и Канцеларијата на советникот на Белата куќа, при што беше номиниран од Џорџ Х. но не се одржа гласање за неговата номинација.Робертс потоа помина 14 години во приватна адвокатска пракса. За тоа време, тој расправаше 39 случаи пред Врховниот суд.Имено, тој претставуваше 19 држави во Соединетите Американски Држави против Мајкрософт Кор.

Робертс стана федерален судија во 2003 година, кога претседателот Џорџ В. Буш го назначи во округот Колумбија. За време на неговиот двегодишен мандат на D.C. Circuit, Робертс напишал 49 мислења, предизвикувајќи две несогласувања од други судии и автор на три свои несогласувања.Во 2005 година, Буш ја номинираше Робертс во Врховниот суд, првично да биде соработник на судијата за да го пополни празното место што го остави пензионирањето на судијката Сандра Деј О'Конор. Главниот судија Вилијам Ренквист почина кратко потоа, сепак, пред да започнат сослушувањата за потврдување на Робертс во Сенатот. Буш потоа ја повлече номинацијата на Робертс и наместо тоа го номинираше за главен судија, избирајќи го Самуел Алито да го замени О'Конор.

Робертс е автор на мнозинските мислења во многу важни случаи, вклучително и одлуки кои се однесуваат на избори, федерални агенции, претседателска моќ, Законот за пристапна нега и прием на колеџ заснован на раса.

 Раниот живот и образованието 
Робертс е роден на 27 јануари 1955 година во Бафало, Њујорк, во семејството на Розмари (родено Подраски; 1929–2019) и Џон Гловер „Џек“ Робертс Сениор (1928–2008). Неговиот татко имал ирско и велшко потекло, а мајка му потомок на словачки имигранти од Сепес, Унгарија. Тој има постара сестра Кети и две помали сестри: Пеги и Барбара. каде што неговиот татко работел како електроинженер за корпорацијата Bethlehem Steel во нејзината фабрика во Лакавана.

Во 1965 година, десетгодишниот Робертс и неговото семејство се преселиле во Лонг Бич, Индијана, каде што неговиот татко станал менаџер на нова фабрика за челик во блиското пристаниште Бурнс. Робертс посетувал новото училиште Ла Лумиер, академски ригорозен католички интернат во Ла Порте, Индијана, каде што беше капитен на фудбалскиот тим на училиштето. Робертс дополнително учествуваше во атлетика и беше регионален шампион во борење. Тој, исто така, учествувал во хор и драма, и бил ко-уредник на училишниот весник. Дипломирал во 1973 година како класен учител, станувајќи првиот дипломец на школата Ла Лумиер кој се запишал на Универзитетот Харвард.

На факултетотт Харвард, Робертс се посветил на студирање историја, неговата академска насока. Тој влегол на Харвард како втор студент со втора година врз основа на неговите академски достигнувања во средното училиште. Робертс најпрво се сместил во Штраус Хол пред да се пресели во Леверет Хаус. Секое лето тој се враќал дома за да заработи пари работејќи во фабриката за челик што ја управувал неговиот татко. Научно пишување. Стекнал репутација на сериозен студент кој го ценел формализмот. Секоја недела присуствувал на католичката миса во црквата Св.Павле Робертс се фокусираше на модерната европска историја и го задржа интересот за политиката. Во својата прва година, тој ја доби стипендијата Едвардс Витакер на универзитетот за извонредни училишни достигнувања. Имаше намера да продолжи со докторат. во историјата да биде професор, но исто така размислуваше за правна кариера. Еден од првите трудови на Робертс, насловен „Марксизам и болшевизам: теорија и практика“, ја доби наградата Вилијам Скот Фергусон на Харвард за најистакнат есеј од втор студент по историја. Раниот интерес за усното застапување го наведе подоцна да го проучува државникот Даниел Вебстер, истакнат застапник пред Врховниот суд. Bowdoin награда.

Во 1976 година, Робертс ја доби својата диплома за уметности по историја, сума cum laude, со членство во Phi Beta Kappa. Неодамнешниот вишок на дипломирани студенти по историја го убедил да присуствува на Правниот факултет на Харвард за подобри изгледи за кариера, иако тој ја задржал својата првична цел да стане професор. Неговата прва година настап на Правниот факултет му донесе членство на Харвардскиот правен преглед. Претседателот на списанието, Дејвид Либрон, го избра Робертс да биде негов главен уредник поради неговата трудољубивост и талент, и покрај нивните различни политички ставови. Соученикот Дејвид Вилкинс го опиша Робертс како „поконзервативен од типичниот студент по право на Харвард во 1970-тите“, но сепак многу сакан меѓу колегите студенти. Во 1979 година, Робертс дипломирал на врвот на својата класа со доктор Јурис, magna cum laude, и покрај тоа што морал да се прими во локална болница поради исцрпеност. Подоцна жали што за време на неговиот престој на Харвард патувал во Бостон само неколку пати.

 Рана правна кариера 
По дипломирањето на правниот факултет, Робертс беше правен службеник за судијата Хенри Френдли од Апелациониот суд на САД за вториот круг од 1979 до 1980 година, потоа за правда (подоцна главен судија во 1986 година) Вилијам Ренквист од Врховниот суд на САД од 1980 до 1981 година.По неговите чиновници, Робертс започна да работи за американската влада во администрацијата на претседателот Роналд Реган, прво од 1981 до 1982 година како специјален помошник на американскиот јавен обвинител Вилијам Френч Смит, а потоа од 1982 до 1986 година како соработник со советникот на Белата куќа. Потоа влезе во приватна пракса во Вашингтон, како соработник во адвокатската фирма Хоган и Хартсон (сега Хоган Ловелс) и работеше на полето на корпоративното право.

Во 1989 година, Робертс се приклучи на администрацијата на претседателот Џорџ Х. В. Буш како главен заменик јавен адвокат. Тој служеше како вршител на должноста генерален адвокат за случајот Metro Broadcasting, Inc. против FCC кога генералниот адвокат, Кен Стар, имаше конфликт на интереси . Во случајот, Робертс се расправаше против политиките на FCC наменети за зголемување на малцинската сопственост на дозволите за емитување, тврдејќи дека расните преференции биле неуставни. Одлуката на Робертс да тврди дека политиката на федералната агенција е неуставна изненади многу адвокати во канцеларијата на јавниот адвокат. истече на крајот на 102. Конгрес.

По поразот на Буш од Бил Клинтон на претседателските избори во 1992 година, Робертс ја напушти владината служба и се врати во Хоган и Хартсон како партнер. Тој стана шеф на апелациската пракса на фирмата, а исто така стана и дополнителен професор во Правниот центар на Универзитетот Џорџтаун. За тоа време, Робертс расправаше за 39 случаи пред Врховниот суд, преовладувајќи во 25 од нив. Тој застапуваше 19 држави во Соединетите Американски Држави против Мајкрософт. Тие случаи вклучуваат: Во тоа време тој работеше про боно за застапниците за правата на хомосексуалците, прегледуваше поднесоци и подготвуваше аргументи за случајот на Врховниот суд од 1996 година, Ромер против Еванс, кој во 2005 година беше опишан како „најважната правна победа на движењето“. Инволвираноста на Робертс во случајот беше минимална, бидејќи тој подоцна изјави дека бил вклучен помалку од десет часа во подготовката на усните расправии. Тој, исто така, застапуваше, про боно, човек кој беше осуден на смрт за убиство на осум лица на Флорида

Во текот на доцните 1990-ти, додека работеше за Хоган и Хартсон, Робертс служеше како член на управниот комитет на Вашингтон, поглавје на конзервативното федералистичко општество (иако Робертс вели дека никогаш не бил член на Федералистичкото општество). Во 2000 година. Робертс го советуваше Џеб Буш, тогашниот гувернер на Флорида, во врска со активностите на Буш при пребројувањето на изборите во Флорида за време на претседателските избори.

 Врховниот суд на САД 
Робертс ја положи уставната заклетва на функцијата, водена од помошникот судија Џон Пол Стивенс во Белата куќа, на 29 септември 2005 година. Правдата Антонин Скалија рече дека Робертс „прилично го води шоуто на ист начин“ како Ренквист, иако „да ги остави луѓето да продолжат уште малку на конференцијата... но тој ќе го надмине тоа“. Робертс е прикажан како постојан поборник за конзервативни принципи од аналитичарите како Џефри Тубин. Гарет Епс ја опиша прозата на Робертс како „кристална, живописна и често хумористична“.

Судијката на седмото округ Дајан Сајкс, испитувајќи го првиот мандат на Робертс во Судот, заклучи дека неговата судска практика „се чини дека е силно вкоренета во дисциплината на традиционалниот правен метод, покажувајќи верност на текстот, структурата, историјата и уставната хиерархија. Тој ја покажува воздржаност што произлегува од внимателната примена на воспоставените правила за одлучување и практиката на расудување од судската пракса. Се чини дека тој става голема залиха во алатките и доктринските правила ориентирани кон процесите кои штитат од збирот на судската моќ и ја одржуваат судската дискреција под контрола. : граници на јурисдикцијата, структурен федерализам, текстуализам и процедурални правила кои го регулираат опсегот на судската ревизија." Се вели дека Робертс работи според пристапот на судскиот минимализам во неговите одлуки, откако изјавил, „ако не е неопходно да се одлучи повеќе за некој случај, тогаш според мое мислење е неопходно да не се одлучува повеќе за случајот."Неговото одлучување и водство ја демонстрираат намерата да ја зачува моќта и легитимитетот на Судот додека двојно ја одржува судската независност.Робертс беше рангиран на 50-то место на рангирањето на Форбс во 2016 година на „Најмоќните луѓе во светот“.

Во ноември 2018 година, Асошиетед прес му пристапи на Робертс за коментар откако претседателот Доналд Трамп го опиша правникот кој пресуди против неговата политика за азил како „судија на Обама“. Како одговор, Робертс тврди дека „немаме судии од Обама или судии од Трамп, судии од Буш или судии на Клинтон. Она што го имаме е извонредна група посветени судии кои прават се од себе за да имаат еднакви права со оние што се појавуваат пред нив“. Неговите забелешки беа широко протолкувани како укор за коментарите на претседателот Трамп. Како главен судија, Робертс претседаваше со првото судење за импичмент на Доналд Трамп, кое започна на 16 јануари и заврши на 5 февруари 2020 година. Сепак, Робертс не претседаваше со второ судење за импичмент, сметајќи дека Уставот само бара главниот судија да претседава со судењето на актуелниот претседател, а не на поранешен претседател.

Иако Робертс е идентификуван дека има конзервативна судска филозофија, Робертс се смета дека има поумерена конзервативна ориентација, особено кога Буш против Гор се споредува со гласот на Робертс за ACA: неговиот глас во Националната федерација за независен бизнис против Себелиус да го поддржи Законот за заштита на пациентите и прифатлива нега (ACA) предизвика печатот да го спротивстави неговиот Суд со Судот Ренквист. Судската филозофија на Робертс се смета за поумерена и попомирлива од онаа на Антонин Скалија и Кларенс Томас. Тој сака повеќе консензус од Судот. На почетокот на неговиот мандат, моделот на гласање на Робертс беше тесно усогласен со оној на Самуел Алито. Меѓутоа, во последниве години, неговиот модел на гласање многу наликува на Брет Кавано, кој генерално се смета за многу поумерен од Алито.По потврдата на Ејми Кони Барет, неколку коментатори напишаа дека Робертс повеќе не е водечка правда. Бидејќи петте други конзервативни судии можеа да ги надгласаат останатите, тој наводно повеќе не можеше да претседава со умерено конзервативен курс, почитувајќи го преседанот.

 Личен живот 
Робертс и неговата сопруга Џејн Саливан се венчаа на 27 јули 1996 година. Саливан е адвокат кој стана истакнат правен регрутер во фирмите Major, Lindsey & Africa и Mlegal. Заедно со Кларенс Томас, таа е во одборот на доверители во нејзината Алма Матер, Колеџот на Светиот крст. Двојката живее во Чеви Чејс, Мериленд, богато предградие на Вашингтон, и имаат две посвоени деца: Џон „Џек“ и Џозефина „Џози“.Робертс е еден од 15-те католички судии - од вкупно 116 судии - во историјата на Врховниот суд.

 Здравје 
Во 2007 година, Робертс имаше напад во неговата викендичка во Сент Џорџ, Мејн и преноќи во болница во Рокпорт, Мејн; лекарите не нашле препознатлива причина. Робертс претрпе сличен напад во 1993 година, но официјалното соопштение на Врховниот суд рече дека невролошката проценка „не откри причина за загриженост“. Сојузните судии не се обврзани со закон да објавуваат информации за нивното здравје.

На 21 јуни 2020 година, Робертс падна во кантри клуб во Мериленд; на челото му биле потребни конци и тој останал да преноќи во болница на опсервација. Лекарите ја отфрлија можноста за напад и веруваа дека дехидрацијата го натерала Робертс да биде лесна.

 Финансии 
Во 2010 година, Робертс ги продаде своите акции во Pfizer бидејќи требаше да сослуша два нерешени случаи во кои беше вклучена компанијата.Како главен судија, платата на Робертс е 286.700 американски долари од 2022 година.

 Наводи 
Категорија:Американски правници