Вазна со резбани свитоци од божур

Вазна со резбани свитоци од божур е земјена вазна од типот Сижоу од династијата Сунг, направена околу 1100 година и сега е во азиската колекција на Музејот на уметност во Индијанаполис, каде што моментално е изложена во галеријата Ричард М. Фербенкс.

Оваа земјена вазна во стилот на Cizhou се одликува со широко, стилско тело кое е изработено со бело лизгање и чиста глазура. Од телото се издига долг, тенок врат, на врвот со „уста во форма на чинија“. Централното тело на вазната го краси мешавина од цветови и лисја од божур, со редови елегантни обрасци кои се граничат со горниот дел и основата на телото. Секој дизајн бил врежан длабоко во површината на вазната за да се изложи на темното тело под белата лента, создавајќи двотонски ефект на боја и природни елементи за засенчување.

 Заднина 
Династијата Сонг (960-1279) означила нов период на уметнички дизајн, при што керамиката достигнала нови нивоа на совршенство и популарност. Еден таков керамички стил познат како производи од Сижоу, се произведувал во печки низ северна Кина, почнувајќи од провинциите Нингсја до Шандунг. Името на овој стил е изведено од најголемите производствени печки во провинциите Хебеи и Хенан, кои се наоѓале во регионот познат како Чижоу за време на династијата  Сунг, сместена во денешна област Сиксиан. Сижоу керамиката била создадена за да издржи континуирана секојдневна употреба и била произведувана во доволно големи количини за да биде достапна за општата популација. Како резултат на тоа, Сижоу биле наречени „народна опрема“. Еден резултат од тоа што овие производи се сметаат за народна уметност, е тоа што грнчарите можеле да експериментираат со нови техники и дизајни, користејќи ги и процесите на глазура и лизгање, како и дизајни на сликање со четки. Оваа вазна Сижоу прикажана во Музејот на уметноста во Индијанаполис служи како пример за техника на глазура и офорт, додека во производите Сижоу создадени во подоцнежните периоди честопати имало слики со четки поставени директно на ливчето со заштитна глазура.

Генерално, производите од Сижоу имаат една од најдолгите истории од сите керамички стилови. Овој стил е забележан по тоа што континуирано се произведувал од 10 век наваму, со значителни стапки на производство за време на династиите  Сунг, Џин и Јуен.

 Симболизам 
Оваа вазна ја красат серија божури, мотив кој бил многу вообичаен меѓу кинеските уметнички дела. Поради нивните смели бои и големи димензии, многумина во Кина веруваат дека цвеќињата го симболизираат кралското семејство и чинот. Оваа симболична асоцијација на божурот и го донела името fùguìhuā (富贵花), што значи „цвет на богатството и честа“. Дрвените божури, или оние кои припаѓаат на дрвеното семејство, се верзиите кои традиционално се среќаваат во кинеските уметнички мотиви. Овие божури се карактеризираат со големи црвени цветови, поради што тие често се нарекуваат „крал на цвеќињата“.

За време на династиите Суеј и Танг, божурот бил официјално воведен во кинеските царски градини. Сепак, дури кога кралската сопруга Ву Зетиан, која подоцна станала единствената жена што служела како цар на Кина, се заинтересирала за цветот тој станал популарен. Под нејзиното владеење, многу функционери кои се обиделе да ги унапредат своите кариери почнале да покажуваат зголемено ценење на божурот, што на крајот резултирало со негово широко прифаќање како цвет на богатството и чинот.

 Стекнување 
Ова парче е наведено како подарок од г-дин и г-ѓа Ели Лили на Музејот на уметност во Индијанаполис. Вазната била донирана во музејот во 1947 година.

 Наводи 

Категорија:Грнчарство
Категорија:Керамика во Музејот на уметност во Индијанаполис
Категорија:Скулптури од 11 век
Категорија:Садови
Категорија:Американска керамика
Категорија:Уметност по земја