Беатрикс

Беатрикс — роман од 1839 година на францускиот писател Оноре де Балзак (1799 — 1850) и вклучен во делот „Сцени од приватниот живот“ од неговиот циклус Човечка комедија.Honore De Balzac - Beatrix (1839) 

За првпат е објавен во периодичното списание Векот во август 1839 а во истата година излегува и самостојно. Балзак ги засновал ликовите во овој роман според вистински лица: Фелисите де Допири, прославената музичарка и писател, се заснова на Жорж Санд. Беатрикс де Рошефид се заснова на Мари д'Агол (која пишувала под името на Даниел Стерн); Џенаро Конти се заснова на Франц Лист; Клод Вињон е заснован на Густав Планш.

Содржина
Згодниот младич по име Калист ду Геник е вљубен во постарата жена, Фелисите де Допир, позната писателка која го користи презимето Камил Мопен. Фелисите на почетокот не возвраќа на чувствата на Калист, а Калист се заљубува во русокосата мархионеса Беатрикс де Рошефид. '' (University of Delaware Press, 2010), 143-4.

Беатрикс веќе имала афера со Џенаро Конти, а Калист има дополнителен ривал во форма на Клод Вињон. Félicité des Touches (Камил Мопен) се обидува да и помогне на Калист да го освои срцето на Беатрикс, жртвувајќи го на тој начин своето.

Калист е уништен од неговиот неуспех, но му ветува на својот татко на умирање дека ќе се ожени. Félicité des Touches заминува во манастир, но пред да го направи тоа, таа го користи своето богатство за да договори брак за Калист со жена по име Сабине de Grandlieu. Кога Калист повторно ќе се сретне со Беатрикс во Париз, неговата сопруга Сабине се бори да ја врати љубовта на нејзиниот сопруг откако Калист повторно ќе ја засака Беатрикс. Последователно, со посредство на грофот Максим де Трајл, Беатрикс се вљубува во друг млад човек и Калист се освестува.Béatrix 

Балзак ја опишува Беатрикс на следниов начин:

...„Таа е витка и права и бела ; нејзиното лице е долго и зашилено; кожата е каприциозна, денес како камбрична, утре затемнета со мали дамки под нејзината површина, како нејзината крв да оставила талог прашина таму во текот на ноќта. Нејзиното чело е прекрасно, иако прилично смело. Зениците на нејзините очи се бледо морско зелени, лебдат на нивните бели топчиња под тенки трепки и мрзливи очни капаци. Нејзините очи имаат темни прстени; нејзиниот нос, кој опишува една четвртина од кругот, е стегнат околу ноздрите; многу остроумен и умен, но неизмерен. Таа има австриска уста; горната усна има повеќе карактер од долната, што презирно паѓа. Нејзините бледи образи немаат боја освен ако не ја придвижи некоја многу силна емоција. Нејзината брада е прилично дебела; мојата не е слаба, а можеби грешам што ти кажувам дека жените со дебели бради се строги во љубовта. Таа има една од најпрекрасните половини што некогаш сум ги видел; рамената се убави, но торзото не е развиено исто така, а рацете се тенки. Меѓутоа, таа има лесен превоз и начин, кој ги надокнадува сите такви недостатоци и ги поставува нејзините убавини во целосно светло“... 

Наводи

Категорија:Книги на Човечка комедија
Категорија:Романи сместени во Франција од 19 век
Категорија:Француски романи од 1839 година
Категорија:Романи за писатели
Категорија:Романи од Оноре де Балзак