Сиромаштија во Нигерија

Нигерија имала една од највисоките стапки на економски раст во светот, во просек од 7,4% според економскиот извештај на Нигерија што било објавено во јули 2019 година од Светската банка. По падот на цената на нафтата во 2014-2016 година, во комбинација со негативни производствени шокови, стапката на раст на бруто домашниот производ (БДП) се намалила на 2,7% во 2015 година. Во 2016 година за време на нејзината прва рецесија по 25 години, економијата се намалила за 1,6%. На национално ниво, 43 отсто од Нигеријците (89 милиони луѓе) живееле под прагот на сиромаштија, додека други 25 отсто (53 милиони) биле во ранливи категории. За земја со огромно богатство и огромно население за поддршка на трговијата, добро развиена економија и многу природни ресурси како нафтата, нивото на сиромаштија останува неприфатливо. Сепак, сиромаштијата можеби е преценета поради недостатокот на информации за екстремно огромната сива економија на економијата,  проценет на околу 60% повеќе од сегашните бројки за БДП. Од 2018 година, стапката на раст на населението е повисока од стапката на економскиот раст, што доведува и до бавен пораст на сиромаштијата. Според извештајот на Светската банка за 2018 година, речиси половина од населението живеело под меѓународната линија на сиромаштија (2 долари на ден), а невработеноста го достигнала својот врв на 23,1%.

Нигерија имала една од највисоките стапки на економски раст во светот, во просек од 7,4% според економскиот извештај на Нигерија што бил објавен во јули 2019 година од Светската банка. По падот на цената на нафтата во 2014-2016 година, во комбинација со негативни производствени шокови, стапката на раст на БДП се намалила на 2,7% во 2015 година. Во 2016 година за време на нејзината прва рецесија по 25 години, економијата се намалила за 1,6%. Многу поединци биле соочени со ограничени финансиски можности, екстремна информациска сиромаштија и невработеност, недостаток на пристап до ресурсите на информатичката технологија и други уникатно ослабувачки околности како сиромаштијата.

Сепак, овие програми во голема мера не успеале да ги надминат трите причини за оваа постојана сиромаштија: нееднаквост во приходите, етнички конфликти и политичка нестабилност со корупција. Влијанието на КОВИД-19 било катастрофално за економијата со пораст на инфлацијата на прехранбените производи, пазарите биле нарушени од зголемувањето на цените на нештата и куповната моќ.

 Нееднаквост на приходите 
Од 2010 година,  Џиниевиот коефициент во Нигерија е оценет како среден, на 0,43. Сепак, имало повеќе рурални сиромашни отколку урбани сиромашни. Ова е во корелација со диференцијален пристап до инфраструктура и удобности.  Ова произлегува од составот на економијата на Нигерија, особено енергетскиот (нафта) и земјоделскиот сектор. Извозот на нафта значително придонесува за државните приходи; придонесува со 9% во БДП, а вработува само дел од населението.  Земјоделството, сепак, придонесувало за околу 17% од БДП и вработувало околу 30% од населението. 

Оваа неусогласеност се надополнувала со фактот дека приходите од нафта биле слабо распределени меѓу населението, со повисоки државни трошоци во урбаните области отколку во руралните области. Високите стапки на невработеност ги правеле личните приходи уште поразлични. Исто така, процесот на екстракција на нафта резултирал со значително загадување, што дополнително му штетело на земјоделскиот сектор. Дополнително, растот на земјоделството бил забавен и поради судирите меѓу земјоделците и сточарите, бунтовите на североисток и поплавите. Поголемиот дел од подобро платените работни места во Нигерија се во сектори кои бараат капитал, но тие се многу ретки и ограничени. Само местата кои се стремат кон економска активност и се многу интензивни за капитал, поседуваат адвокатски канцеларии, мали локални бизниси и владејачки овластувања.

 Долгорочен етнички конфликт и граѓански немири 
Нигерија историски доживела многу етнички конфликти.Nigeria has almost 250 ethnic groups and two major religions (Islam and Christianity). Со враќањето на цивилното владеење во 1999 година, милитантите од верски и етнички групи станале значително понасилни. Иако овој немир имал свои корени и во сиромаштијата и економската конкуренција, неговите економски и човечки штети дополнително ги ескалираат проблемите на сиромаштијата (како што е зголемувањето на стапката на смртност). На пример, етничките немири и незадоволството на локалните заедници со нафтените компании придонесоа за конфликтот околу трговијата со нафта во делтата на Нигер, што ја загрозило продуктивноста на трговијата со нафта.  Граѓанските немири, исто така, можеби придонеле за усвојување на мерки на популистичка политика кои функционираат на краток рок, но ги попречуваат напорите за ублажување на сиромаштијата.

Сиромаштија по зони
мини| Вкупните трошоци за храна и непрехранбени производи создаваат инциденца на сиромаштија од 60,2 проценти или 89.096.000 Нигеријци кои живеат во сиромаштија. Оваа мерка се користи за споредба на бројот на сиромаштија низ земјите. Линијата на сиромаштијата е N54,401,16 N54.
Луѓето кои живеат во северниот регион и руралните области на Нигерија беа потврдени дека се најсиромашни според истражувањата. Сиромаштијата исто така се зголемува и во северните и северозападните области на земјата бидејќи тие сочинуваат 87% од сиромашните луѓе во Нигерија од 2016 година. Гувернерот на државата Борно, Кашим Шетима, за време на една од неговите прес-конференција изјави дека „Во Нигерија сиромаштијата носи северна капа, ако барате сиромав човек, натерајте некој да носи северна капа“.

Сиромаштија по држава
мини| Апсолутна сиромаштија по држава во Нигерија
Повеќето јужни држави имае најнизок процент, додека државата Сокото имала многу висок процент во 2019 година.

 Политичка нестабилност и корупција 
Големото население на Нигерија и историската етничка нестабилност довеле до усвојување на федерална влада. Резултирачката фискална децентрализација обезбедувала значителна автономија на државата и локалните власти на Нигерија, вклучувајќи контрола над 50% од владините приходи, како и одговорност за обезбедување јавни услуги.

Недостатокот на строг регулаторен систем и систем за следење овозможило неконтролирана корупција. Ова во голема мера ги попречило минатите напори за ублажување на сиромаштијата,  бидејќи ресурсите кои би можеле да платат за јавни добра или насочени кон инвестиции (и така да создадат вработување и други можности за граѓаните) се неправилно присвоени.

Нигериската корупција и сиромаштија се меѓусебно поврзани и меѓусебно се охрабруваат. Кога се гледа човечкиот развој, Нигерија е на дното на скалата, а корупцијата има највисоки резултати. Неговото постоење е на сите нивоа во власта – Локално, Државно, па дури и во националните сектори. Како резултат на екстремната корупција, дури и програмите за намалување на сиромаштијата тие страдаат од никакво финансирање и не успеале да го дадат потребниот лек за оваа земја. Една од причините за континуираниот успех на корупцијата е охрабрувањето што го добива од владата. Критичарите ја обвиниле владата предводена од Бухари за охрабрување на корупцијата во Нигерија со тоа што не се справува со неплаќачите и не покажува праведност и отвореност во борбата против корупцијата во Нигерија. Владата покажува толеранција кон корупцијата и корумпираните функционери до тој степен што функционерите кои се соочуваат со обвинение се помилувани и прифатени во општеството. Дали има лек за искоренување на корупцијата? Одговорот е во рацете на сојузната влада на Нигерија. Тие мора да се вклучат повеќе и да вградат посилни програми за намалување и да се погрижат тоа да го следат сите службеници и одделенија. Само со искоренување на корупцијата, Нигерија би можела да излезе од сиромаштијата. Грижата за корупцијата е грижа за сиромаштијата.

 Економска еволуција 
Управувањето со приходите од нафта влијаело на економијата и на нивото на сиромаштија во Нигерија во значителна сума, што довело до 1985 година. Како резултат на профитабилните нафтени бизниси, голем дел од приходите од нафтата биле потрошени во очекување дека цените на нафтата ќе продолжат да се зголемуваат. Ова агресивно трошење довело до пораст на приходот по глава на жител од N1.200 во 1972 година на речиси N2.900 во 1980 година, според цените од 1987 година (во американски долари во тоа време од 280 на 1.100 долари). Така, кога приходот од нафтата се распадна, реалниот капитален приход значително се намалил и економијата на Нигерија претрпела голем удар. За време на оваа промена на фокусот на нафтениот бум, земјоделскиот сектор, каде што мнозинството луѓе заработувале за живот, имал голем пад. Во текот на овој период на бум на нафтата, наира (нигериската валута) се зголемила, а земјоделскиот извоз се намалил за речиси половина од вредноста и половина од обемот. Платите кај неземјоделците масовно се намалиле бидејќи работниците се зголемиле на неземјоделските работни места поради постојаната миграција во повеќе урбани области. Како што се намалувале овие плати, земјоделството преовладувало привремено, но на крајот завршило и со опаѓање. Како резултат на тоа, јазот создаден од нафтениот бум на земјоделски и неземјоделски профити конечно се стабилизирал. Економијата почнала да опаѓа во 1980-тите поради остриот пад на цената на нафтата во 1982 година, а земјоделството продолжило да се влошува. Како резултат на тоа, платите продолжиле да се намалуваат, а невработеноста дополнително растелаво средината на 1980-тите. Во последно време, имало и истраги за несовесно трошење на приходите добиени од продажба на нафта. Оваа загуба би била искористена за генерирање вработување за Нигеријците, доколку тие се инвестираат во јавниот сектор за раст и развој на земјата.

 Дефинирање на сиромаштијата 

 Економски мерки 
Сиромаштијата е недостаток или неможност да се постигне општествено прифатлив животен стандард. Официјално, нема поставено линија на сиромаштија за Нигерија, но заради анализа на сиромаштијата се користи средната вредност на домаќинството по глава на жител. Значи, постојат две линии на сиромаштија кои се користат за класификација каде стојат луѓето финансиски. Горната линија на сиромаштија е 395,41 наири по лице годишно, што е две третини од средната вредност на потрошувачката. Долната линија на сиромаштија е 197,71 наира по лице годишно, што е една третина од средната вредност на потрошувачката. Ако спаѓате под долната линија на сиромаштија, се сметате за екстремно сиромашни, додека ако спаѓате под горната линија на сиромаштија, се сметаат за умерено сиромашни. Така дефинирано, прагот на сиромаштија е помала од минималната плата на работниците во 1985 година. 

 Ранливост на сиромаштија 
Луѓето кои во моментов не се во сиромаштија и оние кои моментално се во сиромаштија се сметаат за „ранливи на сиромаштија“. Ранливоста на домаќинството се определува со шансите или ризикот домаќинството или да падне под прагот на сиромаштија или ако е веќе сиромашно, да остане во сиромаштија. Ако едно домаќинство има 50% или повеќе шанси да западне во сиромаштија или да остане во сиромаштија, тие се сметаат за ранливи на сиромаштија. Трите групи на ранливост на сиромаштија се трајните сиромашни поради привремени абнормални настани што се случуваат, оние кои стануваат сиромашни поради предвидливи настани и оние кои стануваат сиромашни поради штетата на економијата што влијае на профитот на домаќинството. Трите главни терминологии усвоени за класификација на сиромаштијата се: Ранливост како очекувана сиромаштија (VEP), Ранливост како ниска очекувана корист (VEU) и Ранливост како неосигурена изложеност на ризик (VER). Во Нигерија, оние кои се најзагрозени од сиромаштија и финансиски несигурни се вдовиците (поточно оние без возрасни деца), сираците, физичките лица со тешкотии и мигрантите. Веројатноста за сиромаштија во руралните области на Нигерија е поголема со карактеристиките на домаќинството, како што се бројот на луѓе кои живеат во домаќинство, нивото на образование и производството. Друг одлучувачки фактор за ранливоста на сиромаштијата е сиромаштијата со храна, која понекогаш се смета за коренот на сета сиромаштија. Ранливоста на сиромаштијата со храна варира низ урбаните/руралните и геополитичките зони низ Нигерија. Севкупно, население 61,68% од Нигеријците се ранливи на сиромаштија со храна, па затоа треба да се преземат мерки за зголемување на производството и дистрибуцијата на храна.

 Детска сиромаштија 
Еден од ужасните ефекти на проблемите со сиромаштијата во Нигерија е резултат на детската сиромаштија Студијата направена во 2001 година од Истражувањето за хармонизиран животен стандард на Нигерија (HNLSS) и Истражувањето на кластерот со повеќе индикатори (MICS) од 2011 година покажувале дека 23,22% од децата моментално се во екстремна сиромаштија и 70,31% од децата во земјата се во севкупна детска сиромаштија. Образованието, здравјето, исхраната, водата и санитарните услови биле класифицирани како лишување од деца во Нигерија. Слично на главните концентрации на екстремна сиромаштија во Нигерија, поголемиот дел од детската сиромаштија се јавувал во руралните области наместо во урбаните области. Била преземена акција за овој проблем кога владеењето се префрлило на демократско за борба против детската сиромаштија и лишување од Законот за правата на децата во 2003 година, кој имал за цел да гарантира благосостојба и основни животни стандарди за децата во Нигерија. Меѓутоа, поради фактот што многу деца сè уште се во сиромаштија и страдаат, Законот за правата на децата не бил толку успешен како што изгледал.  

 Владини програми 
Имало обиди за ублажување на сиромаштијата, особено со следните програми: 

 1972: Национална програма за забрзано производство на храна и Нигериската земјоделска и кооперативна банка. „Ова била програма за проширување на земјоделството од страна на Федералниот оддел за земјоделство за време на режимот на генерал Јакубу Говон. Програмата се фокусирала на значително зголемување на производството на пченка, маниока, ориз и пченица во северните држави преку постојано производство во краток временски период."
 1976: Операција „Нахрани ја нацијата“: Оваа програма еволуирала под воениот режим на генералот Олусегун Обасанџо. Програмата била лансирана со цел да се постигне зголемено производство на храна во целата нација преку активно вклучување и учество на сите во секоја дисциплина, со што се правело секој лице способно делумно или целосно да се храни себеси“. Програмата, исто така, имала за цел да ги научи руралните земјоделци како да користат современи земјоделски алатки.
 1976: Орган за развој на речен слив: Уредбата за развој на речен слив била објавена во 1976 година за да се формираат единаесет органи за развој на речен слив. Првичната цел на властите била да ги зголеми економските потенцијали на постојните водни тела, особено наводнувањето и рибарството со производство на хидроелектрична енергија и снабдување со вода во домаќинството како секундарни цели. Целта на програмата подоцна била проширена и на други области најважни за производството и руралниот инфраструктурен развој.
 1980 „Програма за зелена револуција“: -Зелената револуција била програма инаугурирана од Шеху Шагари во април 1980 година. Програмата била насочена кон зголемување на производството на храна и суровини со цел да се обезбеди безбедност на храната и самодоволност во основните производи. Второ, таа се стремела да го зголеми производството на добиток и риба со цел да ги задоволи домашните и извозните потреби и да ги прошири и диверзифицира девизните приходи на нацијата преку производство и преработка на извозни култури“. 1986: Директорат за храна, патишта и рурална инфраструктура (DFRRI): Формиран е во февруари 1986 година за да донесе сеопфатен развој на храна, патишта и рурална инфраструктура во Нигерија.
 1990: Национален проект за развој на Фадама (NFDP): Првиот Национален проект за развој на Фадама (NFDP-1) бил дизајниран да промовира едноставна подобрена технологија за наводнување со ниска цена под финансирање на Светска банка. „Проектот е започнат во 1990 година и сега е во трета фаза. „Тоа е проект вреден 450 милиони долари и се спроведува во 36 држави и федералната престолнина територија на Нигерија“. „Првата фаза и втората фаза од проектот помогнале да се зголемат приходите на руралните земјоделци за 63 проценти“. Фадама е името на Хауса за наводнувачките, ниски рамнини под кои се наоѓаат „плитки“ водоносни слоеви кои се наоѓаат покрај главните речни системи. „Концептот Фадама е стара традиција во Хауса, каде што поплавеното земјиште се користи за одгледување разновидни култури и наводнување во мали размери.“ Главната цел било одржливо да се зголемат приходите на корисниците на Фадама преку проширување на фармите и не -фармски активности со аутпут со висока додадена вредност“.
 1993: Нигерискиот орган за развој на земјоделско земјиште (NALDA): Органот имал за цел да даде стратешка јавна поддршка за развој на земјиштето, да помага и промовира подобро користење на руралното земјиште во Нигерија и нивните ресурси, зајакнување на профитабилните можности за вработување за руралните жители, подигање на нивото на стандардот на живеење на руралните луѓе, таргетирање и помагање во постигнување безбедност на храна преку самодоверба и доволност.
 1993: Програма за поддршка на семејството и програма за семејно економско унапредување: „Одредувало воспоставување програма за зајакнување на локално заснованите производители на стоки и услуги и претприемачи кои се занимавале со селска индустрија, распореди за опоравување според програмата“.
 2001: Национална програма за искоренување на сиромаштијата, да ја замени претходно неуспешната програма за ублажување на сиромаштијата: Обасанџо ја вовел Програмата за ублажување на сиромаштијата (ПАП) во 2000 година, но подоцна, ПАП била запрена и заменета со Национална програма за искоренување на сиромаштијата (НАПЕП) во 2001 година. НАПЕП имал повеќеразличен пристап за искоренување на сиромаштијата, вклучувајќи ја Програмата за стекнување капацитети (CAP) која е акцент на стекнување вештини и обука за самодоверба, Шема за зајакнување на младите (ДА) која се занимава со обезбедување на можности за невработени млади во стекнување вештини. генерирање богатство и стекнување вработување, Задолжителна програма за приклучување која се однесувала на давање кредити и трговска обука и трговија, развој на рурална инфраструктура која се занимавала со обезбедување целокупно подобрување во руралниот развој и Шемата за социјални услуги (SOWESS) која се однесувала на обезбедување социјални и социјални услуги за нејзините добродетели.
 2002: Национална, специјална програма за безбедност на храната (NSPFS): Оваа програма била лансирана во сите 36 држави на федерацијата за време на режимот на Олусегун Обасанџо. Широката цел на програмата била да се зголеми производството на храна и да се елиминира руралната сиромаштија
 2003: Програма за проширување на коренот и клубенот (RTEP): RTEP била лансирана под администрацијата на Олусегун Обасанџо. Опфаќала 26 држави и била дизајнирана да го реши проблемот со производството на храна и руралната сиромаштија. Програмата била насочена кон подобрување на одгледувањето на коренови и клубени култури од страна на земјоделците за да се обезбеди одржливост на храната. 2011: Агенда за трансформација на земјоделството (АТА): Била лансирана со цел да се промени перцепцијата за земјоделството како развојно прашање наместо чист бизнис. Целта на агендата билае да се привлечат приватни инвеститори во земјоделството, да се зголеми вредноста за локално произведените стоки, да се подобри општата концепција за земјоделството и, исто така, да се создадат работни места за нејзините младинци и жени во Нигерија.

 Поврзано 

 Економија на Нигерија
 Корупција во Нигерија
 Сиромаштија во Африка

 Наводи 

 Литература 


 . (Mostly about Nigeria)

 Надворешни врски 

 Предмет: Сиромаштија - Нигерија (библиографија)
Категорија:Сиромаштија во Нигерија