Тремор

Тремор или треперење — забележливо неволно тресење на целото тело, екстремитетите или одредени групи мускули, поради брзи наизменични грчеви. Треморот може да биде хроничен симптом на органска, невролошка или психичка болест, но и минлива нормална појава. Овие повеќе или помалку ритмички осцилации можат да имаат различни амплитуди, од едвај видливи до многу големи што може да предизвикаат целосна неспособност на лицето.Стетоскоп. инфо: „Тремор (дрхтање)“ , Пристапено на 25. 4. 2013

 Класификација 
Здружението за нарушувања на движењата ја заснова својата класификација на разликување помеѓу:

 тремор во мирување
 постурален
 прост кинетички
 интенцион (при насочени движења) тремор.

Во рамките на одредени клинички синдроми, може да се издвојат:

 зголемен физиолошки тремор
 класичен есенцијален тремор
 примарен ортостатски тремор
 специфични тремори-целни и позициони
 дистоничен тремор
 тремор при Паркинсонова болест
 церебеларен тремор
 Холмесов тремор
 палатален тремор
 медикаментен и токсичен тремор
 тремор при периферни невропатии
 психоген тремор

 Тремор во мирување 
Се јавува кога рацете се испружени и најдобро се гледа кога прстите се раширени. Лесно може да се почувствува ако дланките на испитувачот се потпираат на врвовите на испружените прсти на лицето што се испитува. Осцилациите можат да се направат видливи со ставање листови хартија на прстите на испружените раце. Со помош на посебни направи, акцелерометри, може да се мерат честотата и амплитудата на потресите. Овој тип на тремор најчесто се среќава како физиолошки тремор. Се јавува при одржување на истата положба и е непријатност кога е прекумерна, на пример при трема кога се настапува пред публика. Неговата честота е 8-12 херци. Статичниот тремор се јавува и како симптом при невроза, алкохолизам или тиреотоксикоза .

Болеста се нарекува есенцијален тремор. Доколку се јави при деменција по 65-тата година од животот се нарекува сенилен тремор, а ако се јавува во семејства - семеен тремор. Се наследува автозомно доминантно и може да се појави во која било животна доба. Има спор тек. Најчесто се јавува на прстите на рацете, но може да влијае и на главата и гласилките кога дава треперлив (тремолиран) глас. Обично е статичен, но може да биде интенционен, а понекогаш се јавува при мирување. Се намалува при внес на алкохол, но се влошува откако ќе престане неговото дејство. Во случај на тремор при мирување, можна е погрешна дијагноза на Паркинсонова болест. За третман се користат бета блокатори (пропранолол и други), клоназепам и примидон.

 Интенционен, кинетички, акциски тремор 
Се јавува како последица на Паркинсонова болест.

 Хистеричен тремор 
Се јавува при оштетувања на церебелумот. Најчесто се среќава кај мултиплекс склерозата. Во некои случаи, може да има огромни амплитуди, па секое доброволно движење се претвора во вистинско мавтање на екстремитетот. Интенциониот тремор е чест знак за хепатоцеребрална дегенерација.

 Алтернативен, постурален или рубрален тремор 
Се јавува при заземање одредена положба. Тоа значи дека, на пример, овој тремор се јавува во рацете кога се испружени. Ова е груб тремор на сите екстремитети во вертикална насока со прогресивно зголемување на амплитудата. Ги зафаќа главата и трупот при седење. Знак е за дисфункција на дентато-рубро-таламо-кортикалниот пат. Обично се забележува кај мултиплекс склероза.

 Хистеричен тремор 
Освен овие видови на органски тремор, постои и хистеричен тремор, кој е неправилен, груб, променлив и исчезнува со одвраќање на вниманието. Често е тешко да се разликува од органскиот тремор.

 Наводи 

Категорија:Симптоми
Категорија:Неврологија
Категорија:Зборови што ги нема во ТРМЈ