Антијунак

Антијунак или антихерој — вид лик што се среќава во приказни, филмови и други облици на забава. За разлика од традиционалните јунаци, кои што се храбри, благородни и секогаш постапуваат правилно, антијунаците се посложени. Тие често имаат недостатоци, прават грешки, а понекогаш дури и прават лоши работи. Меѓутоа, и покрај нивните недостатоци, антијунаците сè уште се главните ликови на нивните приказни и често имаат квалитети што ги прават привлечни и занимливи за публиката.

Антијунаците често ги предизвикуваат традиционалните претстави за јунаштво и морал. Ги замаглуваат границите помеѓу правилното и погрешното, принудувајќи ја публиката да ги преиспитува сопствените вредности и верувања. Оваа сложеност додава длабочина на нивните приказни и ги прави поблиски со публиката, која исто така може да се бори со сопствените морални дилеми. Во книжевноста, антијунаците постојат со векови, а ран пример е ликот Хамлет на Шекспир. Во последниве години, антијунаците станале сè поопштопознати во популарната култура, при што ликовите како Дедпул, Тони Сопрано и Декстер ја воодушевуваат публиката со нивните мани, но сепак неверојатни личности.

 Историја 
Замислата на антијунак има корени што се протегаат низ вековите на раскажување приказни. Додека традиционалните јунаци биле славени поради нивните благородни дела и непоколебливиот морал, антијунакот се појавил како лик што им пркосел на овие условности, честопати отелотворувајќи особини што биле морално двосмислени или дури одречни.

Еден од најраните примери на антијунак може да се најде во старогрчката книжевност, особено во делата на Хомер. Ликовите како Ахил во „Илијада“ и Одисеј во „Одисеја“ покажале квалитети што отстапувале од идеализираниот архетип на јунак. Ахил, на пример, е познат по својата надменост и одмаздлива природа, додека Одисеј понекогаш е лукав и лажлив.

 Наводи 

 Надворешни врски 

__СОСОДРЖИНА__
__ИНДЕКС__

Категорија:Типски ликови
Категорија:Јунаци
Категорија:Тропи (книжевност)