Просење

мини| Просјак во Сан Франциско, Калифорнија, САД: „Мојата сопруга беше киднапирана и ми недостасуваат 99 центи за откуп“
мини|Просјак девојка во Шпанија ( Е. С. Сорокин, 1852)
Просењето е активно барање пари и други материјални средства од минувачите, што е главно средство за приход на просјакот. Често се поистоветува со скитници. Според толкувачкиот речник на Ушаков, просењето е практика на просење  постојано, повремено или со досадно барање на нешто.

Постојат злосторнички групи специјализирани за оваа област кои ги принудуваат бездомниците и малолетниците да питачат.

Постои и посебен подтип на молење - прашување  (лице кое прашува ) - асистент на улични музичари, лице кое шета меѓу гледачите и собира (бара) доброволни донации од слушателите. Терминот е вообичаен и кај хипи- движењето.

Во африканските земји и Русија, Сајбер насилство е развиено, вклучително и измама преку виртуелни услуги за запознавање, кога поединечни интернет измамници или групи од нив испраќаат е-пошта барајќи добротворни цели и создаваат фиктивни добротворни интернет страници се со цел за сопствено збогатување.

 Класификација на питачите 
Постојат многу различни принципи и критериуми за класификација на питачите.

Врз основа на зачестеноста на питачењето и неговата улога во приходите на питачите, се разликува аматерското (факултативно) и професионалното (задолжително) питачење. За просјак аматер, собирањето милостина не е главниот извор на приход, тој бара пари само одвреме-навреме, за духовно задоволство или во случај на одредени ситуации (нема пари за билет (или не сака да ги даде парите за билет), платата ја снемал, итн. .г.). За професионалните питачи питачењето е главна дејност, начин на заработка.

Според степенот на слобода, питачите се делат на оние кои просат доброволно - оние кои собираат милостина за свои потреби и оние кои работат за сопствениците, предавајќи им ги сите добиени приходи кои ги стекнале со питачење. Овие вториве често се всушност во ропство, се држат во тешки животни услови и не можат слободно да ги напуштат своите сопственици. Истовремено, има и такви кои доброволно бараат пари „за сопствениците“, во замена за обезбеденото засолниште и храна.

Постојат и различни методи на молење, просење и изговори за нивната потреба од милостина (без разлика на вистинитоста или неточноста на изговорот, односно оној што бара пари за патување може всушност да ги потроши приходите на билет и да замине за својата дестинација или да ги искористи парите што му се дадени за други цели, а оној што собира за храна на крајот може да купи и храна или на пример, алкохол):

 Улични музичари и некои други улични изведувачи.
 Оние кои собираат пари за патување некаде, според класификацијата на Гулико Махнадзе, се „тикери“ (варијација - оние што бараат знак во метрото - „набитери“).
 Оние кои собираат пари за храна, според Гулико Махнадзе, се „настушници“. Вистинските предатори често се наоѓаат меѓу бездомниците и студентите.
 Тие што собираат пари за лекување се нивни или трето лице, најчесто дете. Меѓу таквите питачи, често има измамници кои бараат лек за фиктивна дијагноза или дури собираат пари за лекување на вистинско болно дете (не е поврзано со нив), но ги присвојуваат сите добиени средства за себе.
 Инвалиди, а тоа може да бидат и вистински инвалиди на кои им треба помош и ресурси, и лица со лажни инвалиди (на пример, лажни корисници на инвалидска количка) - измамници кои имитираат хендикеп.
 Оние што бараат пари со деца често се претставници на ромска националност. 
 Собирање пари со животни за да се нахранат вторите, ваквото просење е често придружено со сурово постапување со животните, особено со давање на животните таблети за спиење за помирно да се однесуваат.
 Црковните службеници собираат средства за изградба на цркви. Обично, во реалноста тие се такви.
 Отворено, без лажни изговори, барајќи „пијалак“.

Има многу повеќе различни изговори за питачење, на пример, има и такви кои систематски бараат во близина на платени јавни тоалети сума еднаква на влезната такса, имитирајќи итна потреба да се олеснат.

Постојат и различни методи на просење. Повеќето питачи претпочитаат да заземаат одредена точка во подземен премин, во близина на влезот во трговски центар или во близина на црква - на тремот. Питачите кои собираат милостина во транспортот (автобуси, возови, метро) често шетаат низ кабината по патничките седишта. Некои професионални или почесто аматери просјаци, обично помлади, може да им пријдат или да налетаат на минувачите и да им се обратат вербално. Други почесто користат специјални знаци со натпис „За храна“, „За храна“, „За операција“, „За храна за кучиња“ или, во случај на собирање билет до оддалечена транспортна дестинација, со натпис на конечната точка на трасата каде што не може да се стигне тие просат Во исто време, лицата со посебни потреби, лицата со физички деформитети, некои полицајци и оние кои молат за пари со животни често не користат дополнителни додатоци, ограничувајќи се само на контејнери за милостина - капи, пластични чаши, картонски кутии итн. на горенаведените типови на контејнери, кои се наоѓаат. Речиси сите категории на питачи, музичарите често ги користат кориците од музичките инструменти како контејнери, а црковните службеници обично носат специјално опремени дрвени или пластични кутии.

 Во СССР 
Во СССР, питачењето се сметало за форма на паразитизам и желба да се избегне општествено корисна работа, а за тоа била предвидена кривична одговорност.

 Во Русија 
Според член 151 од Кривичниот законик на Руската Федерација, вклучувањето малолетно лице во питачење се казнувал со задолжителна работа во траење до четиристотини осумдесет часа или со поправен труд во период од една до две години или со апсење за казна од три до шест месеци или затвор до четири години. Односно, кривичната казна е предвидена не за самиот факт на питачење, туку само за вклучување малолетници во оваа активност.

Лицето кое се занимава со питачење може да се казни според чл. 20.1 од Управниот законик за ситно хулиганство, доколку се докаже дека неговото вознемирување на граѓаните имало навредлив карактер. Максималната парична казна утврдена со Кодексот за административни прекршоци е само 2.000 рубли. Исто така, насилникот може да биде подложен на административен притвор, чиј период не може да биде подолг од 15 дена.

Градоначалникот на Москва Јуриј Лужков во септември 2009 година го коментирал проблемот со московските питачи на следниов начин: „(просјаците) се обединети во конзорциуми и се занимаваат со заработување пари преку своите марионети, тие ги користат лицата со посебни потреби за да добијат мали пари“Московские власти в очередной раз решили взять бездомных под свой контроль.. „ Алтернатива “ забележала дека мнозинството просјаци се во таканаречено просјачко ропство.

 Во Бразил 
Според Кривичниот законик од 1941 година, просењето било кривично дело. чл. 60 од овој законик „просењето“ го дефинира како „просење милостина од неактивен начин на живот или заради заработка “ и го определува како казна од 15 дена до 3 месеци притвор, период на апсење доколку барањето е поднесено со закани, придружени со клеветнички дејствија, врз основа на лажен аргумент, со симулација на повреди, како и со вмешаност на деца под 18 години или умно болни. Членот бил во сила до неговото укинување во 2009 година со закон 11.983 од 16 јули 2009 година. Сепак, просењето сè уште останало една од законските причини за протерување на странец од Бразил според чл. 65, став 1, дел в од Повелбата за странци. Покрај тоа, на различни места во Бразил има директни забрани за питачење на јавни места, легитимирани со локални (општински или државни) правни норми.

 Во Узбекистан 
Во Узбекистан, питачењето е предмет на парична  казна од 1 до 3 минимални плати или административен притвор до 15 дена. Во случај на питачење, по применетата административна казна, на прекршителите им се заканувала и присилна општокорисна работа до 240 часа, поправна работа до 2 години, ограничување на слободата до 1 година или затвор за истиот период.

Во јуни 2013 година, за време на состанокот со земјоделците, поранешниот претседател на Узбекистан Ислам Каримов тврдел дека сега било невозможно да се најдат питачи на улиците во Узбекистан.

 Интересни факти 

 Жителка на најголемиот град во Нигерија, Лагос, Розмари Објакор му дала три милиони наири (22.000 долари) кои ги добила на лотарија на просјак. Притоа, не зборуваме за желбата да му се помогне на несреќниот. Розмари едноставно станала „жртва“ на суеверие.
 Има роботи питачи.

 Поврзано 

 Бездомници
 Милостина

 Наводи 

Категорија:Човечко поведение