Сара Милрој

Сара Милрој  (родена 1957 година) е извршен директор и главен кустос на канадската уметничка колекција Мек Мајкл во Клајнбург, Онтарио, одговорна за изложбата во 2021 година и уредник на книгата Непоканети: канадски жени уметници во современиот момент (2021 година), како и ко-монтажа со Иан Дежардин, претходниот режисер, Том Томсон: Северна ѕвезда (2023)  и придонела за бројни книги за уметност, вклучително и Мери Прат, Од шумата до морето: Емили Кар во Британска Колумбија, Дејвид Милн: Модерно сликарство и ко-уредување Рани денови: автохтона уметност во МекМајкл. Таа е шампион на уметноста на Канада. 

 Рани години 
Милрој е родена во Ванкувер, третата ќерка на Елизабет Никол (моминско Фелоус), која ја основала галеријата Еквинокс во Ванкувер во 1972 година и Џон Ланг Никол, либерален политичар и сенатор кој служел во Втората светска војна и станал придружник на Редот на Канада.  Таа пораснала во Ванкувер, но отпатувала во Монтреал за да студира англиска литература на Универзитетот Мекгил (БА 1979), потоа на колеџот Њунхам на Универзитетот Кембриџ во Англија (NC 1980), и колеџот Хантер во Њујорк каде што стекнала образование магистер по историја на уметност. Таа планиралада биде учителка, но изложбата на Параскева Кларк во 1982 година го променила нејзиниот фокус. Откако пишувала за шоуто за списанието Канадски форум, таа одлучила да пишува за уметноста.

 Кариера 
Од 1984 до 1996 година, таа пишувала за списанието Canadian Art, а во 1991 година станала негов уредник и издавач. Таа, исто така, придонела за CBC како дописник за визуелни уметности. Во 1996 година, таа започнала да работи за Глобус и пошта покривајќи ги визуелните уметности во Ванкувер. Таа станала главен уметнички критичар на весникот во 2001 година и останала таму до 2011 година, а потоа работела како независен уметнички критичар и куратор.

Таа била кокуратор на три меѓународни изложби за галерија на слики Дулвич во Лондон во соработка со тогашниот директор Саклер, Иан Дежардин (потоа извршен директор на канадската уметничка колекција Мек Мајкл до 2023 година): Од шумата до морето: Емили Кар во Британска Колумбија (прикажано во Уметничката галерија на Онтарио, 2015); Ванеса Бел (2016) и Дејвид Милн: Модерно сликарство (2018) прикажани во Канада во уметничката галерија во Ванкувер и канадската уметничка колекција МекМајкл. Милрој, исто така, пишувала есеи за каталози, често за емисии што ги курирала или кокурирала, за уметници како Грег Курно (2001) и Џек Чемберс (2011), и за Уметничката галерија на Онтарио, како и за Мери Прат ( 2013), Лајонел Лемоин Фицџералд (2019),  Гети Фалк (2022) и други. 

Во 2018 година, Милрој била назначена за главен кустос во Мек Мајкл и таа и музејот работеле на продолжување со проширување на насоките за собирање и ребалансирање на наративот, доведувајќи ги црните, домородните и луѓето во боја уметници, како и фокусирајќи се на жените уметници. На пример, таа и Дежардин балансирале и кокурирале на  Слична визија: Групата од седум и Том Томсон, дела избрани од колекцијата на галеријата од членовите на „Групата Седум“, за да ја одбележат 100-годишнината од нејзиното основање и изложбата на Том Томсон, (и двајцата ги уредувале придружните каталози на книги за емисиите) со Непоканети: канадски жени уметници во модерниот момент, овој пат курирани од Милрој, шоу кое исто така имало главен каталог книги уредени од неа, на 40 модернисти Канадски сликарки, секоја придружена во текстот со научен есеј од канадски историчари на уметност.

Непоканетите ги поддржале достигнувањата на жените-уметници и биле широко оценети  нудејќи поширока и поинклузивна слика за визуелните уметности во Канада за време на клучниот модерен период.     Во 2020 година, таа го курирала и значајното значајно шоу Рани денови: домородна уметност во Мек Мајкл и заедно со Бони Дивајн и Џон Геогеган го уредувала неговиот масивен каталог насловен Рани денови: домородна уметност од Мек Мајкл со претежно домородни соработници кои пишувале за домородните предмети, од повеќе од 1.500 во сопственост на МекМајкл, објавени во 2023 година. Во 2023 година, под раководство на Милрој, канадската уметничка колекција МекМајкл го ангажирала својот прв соработник куратор: домородна уметност и култура.

Милрој работела и како член на канадскиот комитет на Чувар на човековите права, член на одборот на Институтот Арт Канада, и член на Уредничкиот советодавен одбор на кварталот за уметност Инуит. 

 Награди и почести 

 2018: Насловна приказна на Милрој за Џеси Онарк OC, RCA (1906–1985) за изданието за 30-годишнината Квартален лист за уметност на Инуит, бил во потесниот избор за најдобар уредувачки пакет на наградите на Националниот магазин.
 2020: Милрој била членка на Редот на Канада за нејзината улога во промовирањето на канадската уметност и уметниците.
 2022: Непоканети ја добиле наградата на Канадското здружение на музеи за „Извонредно достигнување - истражување“.

 Наводи 

Категорија:Апсолвенти на Кембричкиот универзитет
Категорија:Апсолвенти на МекГиловиот универзитет
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1957 година
Категорија:Музеи

Категорија:Жени директорки на музеи