Секвенцирање на ДНК

Секвенционирањето на ДНК е процес на одредување на низата на нуклеинска киселина - редоследот на нуклеотидите во ДНК. Вклучува кој било метод или технологија што се користи за одредување на редоследот на четирите бази: аденин, гванин, цитозин и тимин. Доаѓањето на методите за брзо секвенционирање на ДНК во голема мера ги забрзало биолошките и медицинските истражувања и откритија.

Познавањето на ДНК секвенците станало неопходно за основните биолошки истражувања, ДНК генографските проекти и во бројни применети области како што се медицинската дијагноза, биотехнологијата, форензичката биологија, вирусологијата и биолошката систематика. Споредувањето на здрави и мутирани ДНК секвенци може да дијагностицира различни болести, вклучувајќи разни видови на рак, да го карактеризира репертоарот на антитела, и може да се користи за насочување на третманот на пациентите. Поседувањето брз начин за секвенционирање на ДНК овозможува побрза и поиндивидуализирана медицинска нега и за идентификување и каталогизирање на повеќе организми.

Брзиот напредок во технологијата за секвенционирање на ДНК одиграло клучна улога во секвенционирањето на комплетни геноми на луѓе, како и бројни животински, растителни и микробни видови.

Пример за резултатите од автоматизирано секвенционирање на ДНК со завршување на синџирот

Првите ДНК секвенци биле добиени во раните 1970-ти од академски истражувачи користејќи макотрпни методи базирани на дводимензионална хроматографија. По развојот на методите за секвенционирање базирани на флуоресценција со ДНК секвенцер, секвенционирањето на ДНК станало полесно и многу побрзо.

 Поврзано 

 Биоинформатика
 Секвенцирање на геномот на ракот
 Кружно консензусно секвенцирање
 ДНК компјутери 
 Транзистор со ефект на поле на ДНК
 Теорија за секвенцирање на ДНК
 ДНК секвенцер

 Наводи 

Категорија:Науката во 1970 година
Категорија:Молекуларна биологија
Категорија:ДНК
Категорија:Биотехнологија
Категорија:Статии со извадоци