Вастселински замок

Нојхаузен (, ), Вастселински замок и замок Вастселина () — поранешна тврдина на епископот од Ливонскиот ред. Урнатините на тврдината се наоѓаат на десниот брег на реката Јамаоја (исто така Миксеоја и Мекси) на 3 километри источно од селото Вастселина во округот Виру во Естонија. Комплексот на музејот отворен овде вклучува и голем парк кој го опкружува ридот на замокот.

 Историја 
мини|280x280пкс| Поглед на урнатините од североисточната кула, јули 2008
Населбата била основана околу 1273 година од страна на епископот од Дорпат на урнатините на древниот чудски град Вастселина, а самиот замок бил изграден 60 години подоцна од мајсторот на Ливонскиот ред Бурхард фон Драјлебен, по разорниот напад на псковјаните на југоисточниот дел на Ливонија. Изградбата на тврдината била завршена во 1342 година.Vastseliina vald  

Сместено на границата на имотите на псковјаните и ливонските витези, Нојхаузен често бил напаѓан од Русите и се сметал за силна тврдина и складиште за шверцувана стока превезувана во Русија.

Во 1501 година, војводата Данил Шчења, откако ја опустошил околината на Нојхаузен, неуспешно ја опсадувал неколку дена. На почетокот на Ливонската војна, на 30 јуни 1558 година, Нојхаузен бил заземен од руската војска под команда на принцот Шујски по краток, но енергичен отпор: „Германците се бореа многу жестоко и до смрт“.
лево|мини|280x280пкс| Североисточната кула во септември 2011
Оттогаш до 1582 година им припаѓал на Русите, потоа преминал кај Полјаците, па кај Швеѓаните. Во 1655 година, во пресрет на Руско-шведската војна од 1656-1658 година, трошните утврдувања на Нојхаузен биле обновени од Карл X, но за време на походот во 1656 година Русите го зазеле без загуби.Лобин А. Н., Смирнов Н. В. Борьба за Юрьев-Ливонский в годы русско-шведской войны (1656-58) // Война и оружия. Новые исследования и материалы. 2-я международная научно-практическая конференция. СПб, ВИМАИВиВС, 2011, с. 534—549 Во 1661 година Нојхаузен ѝ бил вратен на  Шведска согласно условите на Кардискиот мир.

Во 16 век во близина на замокот имало голема, добро утврдена населба. Последен пат предградието Нојхаузен било споменато во 1690 година. Во близина на Нојхаузен има многу могили и остатоци од древни цркви.

Кога Нојхаузен бил заземен од Русите на почетокот на 18 век, повеќе не бил тврдина. Руското име за Нојхаузен е Новгородок.

 Во уметничката книжевност 
Замокот Нојхаузен, манастирот Псков-Печерски кој се наоѓа на 20 километри од него, тврдината Изборск и околната живописна област се опишани во повеста „Замокот Нојхаузен“ од Александар Бестузев-Марлински (1824), како и во романот на Лажечников „Последниот Новик“ (1833).

 Галерија 

 Наводи 

 Литература 
 Белоруссия. Литва. Латвия. Эстония. Справочник-путеводитель. — М.: «Искусство»; Лейпциг: «Эдицион», 1986.

 Богушевский Н. К. Исторические черты о бывшем рыцарском замке Нейгаузен // «Псковские губернские ведомости». — 1874. — № 6—10.

 Надворешби врски 
 Rootsi Riigiarhiiv: Vastseliina linnuse plan 1683 година. aastast , План 2, План 3
 Модел на замокот Нојхаузен

Категорија:Појавено во 14 век
Категорија:Урнати замоци во Естонија