Т7 РНК полимераза

Т7 РНК полимеразабезрамкаТ7 РНК полимераза (сина) која произведува mRNA (светло-сина) од двоверижна ДНК шаблон (портокалова). Идентификатори Организам Т7 фагСимбол 1 ПДБ 1 MSW UniProt P00573 
 Т7 РНК полимераза е РНК полимераза од бактериофагот Т7 кој го катализира образувањето на РНК од ДНК во насока 5'→ 3'.

 Активност 
Т7 полимеразата е екстремно специфична за промоторот и транскрибира само ДНК низводно од промоторот Т7. T7 полимеразата, исто така, бара двоверижна ДНК шаблон и Mg 2+ јон како кофактор за синтеза на РНК. Има многу ниска стапка на грешка. Т7 полимеразата има молекуларна тежина од 99 kDa.

 Промотор 
Промоторот е препознаен за врзување и иницирање на транскрипцијата. Консензусот во Т7 и сродните фаги е:
 5' * 3'
 T7 TAATACGACTCACTATAGGGAGA
 T3 AATTAACCCTCTCACTAAAGGGAGA
 K11 AATTAGGGCAACACTATAGGGAGA
 SP6 ATTTACGACACACACTATAGAAGAA
  врзи-------------
          -----------во тоа
Транскрипцијата започнува на гуанинот означен со ѕвездичка.

 Структура 
Т7 полимеразата е кристализирана во неколку форми и структурите се сместени во ПДБ. Тие објаснуваат како Т7 полимеразата се врзува за ДНК и ја транскрибира. N-терминалниот домен се движи наоколу додека се формира комплексот на издолжување. ssRNAP има ДНК-РНК хибрид од 8 bp. Јамка за специфичност на бета-фиба (остатоци 739-770 во Т7) го препознава промоторот; заменувајќи го со оној што се наоѓа во T3 RNAP прави полимеразата наместо тоа да ги препознава промоторите на T3.

Слично на другите полимерази на вирусна нуклеинска киселина, вклучително и Т7 ДНК полимераза од истиот фаг, конзервираниот Ц-терминал на T7 ssRNAP користи набор чија организација е споредена со обликот на десната рака со три поддомени наречени прсти, дланка и палец. N-терминалот е помалку зачуван. Формира промотор-врзувачки домен (PBD) со спирални снопови во фагите ssRNAPs, карактеристика што не се наоѓа во митохондријалните ssRNAPs.

 Поврзани протеини 
Т7 полимеразата е репрезентативен член на фамилијата RNAP (ssRNAP) зависна од ДНК со една подединица. Други членови вклучуваат РНК полимерази на фагот T3 и SP6, митохондријалната РНК полимераза (POLRMT) и хлоропластичната ssRNAP. Семејството ssRNAP е структурно и еволутивно различно од семејството на повеќе подединици на РНК полимерази (вклучувајќи бактериски и еукариотски под-фамилии). За разлика од бактериските РНК полимерази, Т7 полимеразата не е инхибирана од антибиотикот рифампицин. Ова семејство е поврзано со реверзна транскриптаза со една подединица и со ДНК полимераза.

 Нанесување 
Во биотехнолошките апликации, T7 RNA полимеразата вообичаено се користи за транскрипција на ДНК што е клонирана во вектори кои имаат два (различни) фагни промотори (на пр., T7 и T3, или T7 и SP6) во спротивна ориентација. РНК може селективно да се синтетизира од која било нишка на вметната ДНК со различни полимерази. Ензимот е стимулиран од спермидин и ин витро активноста се зголемува со присуството на протеински носители (како што е BSA).

Со овој систем може да се генерира хомогено означена едноверижна РНК. Транскриптите можат да бидат нерадиоактивно обележани со висока специфична активност и со одредени означени нуклеотиди.

Т7 РНК полимеразата се користи во синтезата на mRNA и sgRNA.

 Поврзано 

 Т7 изразен систем

 Наводи 


 Надворешни врски 

 Ензимологија на Т7 РНК полимераза
 OpenWetWare
Категорија:РНК