Виленик

Виленик (множина: виленици) или елф (, ; мн. елфови, избројана мн. елфа) —  митско суштество пронајдено во фолклорот и приказните на германските народи. Во нордиската митологија, тие се сметаат за мали божества поврзани со природата и плодноста. Овие волшебни суштества често се прикажуваат како млади и убави мажи и жени што живеат во шуми, под земја или во близина на езера и водни тела во природа. Вилениците се опишани како да имаат долг живот или да се бесмртни, и поседуваат волшебна моќ. Нивното прикажување во современата фантазија многу му должи на епското творештво на Џ. Р. Р. Толкин, особено во „Господарот на прстените“, каде вилениците играат главна улога. Благодарение на раскажувањето на Толкин, вилениците станале централни фигури во современата фантастична книжевност и ја освоиле вообразбата на читателите и обожавателите ширум светот.

Како што растеле градовите и се развивале индустриите во текот на деветнаесеттиот и дваесеттиот век, верувањето во вилениците брзо исчезнало, иако Исланд задржал одредено популарно верување во овие митски суштества. Сепак, вилениците презеле нова улога во книжевноста и уметноста на образованите елити почнувајќи од раниот нов век. Во овој книжевен контекст, вилениците биле замислени како мали, разиграни суштества. „Сон на летната ноќ“ на Вилијам Шекспир одиграла значајна улога во обликувањето на оваа идеја за вилениците. Во осумнаесеттиот век, германските романтичари биле под влијание на оваа замисла на виленици, па дури и го вратиле англискиот збор „елф“ во германскиот јазик. Додека верувањето во вилениците опаѓало во секојдневниот живот, тие нашле живописно постоење во светот на книжевноста и уметноста, ловејќи ја вообразбата на образованата елита.

 Наводи 

 Надворешни врски 

__СОСОДРЖИНА__
__ИНДЕКС__

Категорија:Митски суштества
Категорија:Митологија
Категорија:Нордиска митологија