Потекло на Ерменците

Потеклото на Ерменците е тема која што е поврзана со појавата на ерменскиот народ и земјата наречена Ерменија. Најраното општо прифатено повикување на народот и земјата датирало од Бехистунскиот натпис во 6 век п.н.е., проследено било со неколку грчки фрагменти и книги. Најраната позната референца за геополитички ентитет од каде што потекнувале Ерменците датирала во 13 век п.н.е. како Уруарту на акадиски јазик. Историчарите и арменолозите шпекулирале за поранешното потекло на ерменскиот народ, но сè уште не бил постигнат консензус. Генетските студии покажале дека ерменскиот народ бил домороден во Ерменската висорамнина.

 Генетско потекло 
Неодамнешните студии покажале дека Ерменците биле автохтони на ерменските висорамнини и формирале посебна генетска изолација во регионот. Анализите на митохондриската древна ДНК на скелети од Ерменија и Арцах опфаќале 7.800 години, вклучително и ДНК од неолитот, бронзеното време, урартискиот, класичниот и средновековниот ерменски скелети, откриле дека современите Ерменци имале најмало генетско растојание до нив во споредба со соседните народи, како што се Турците и Азерите, но внимателно следени од Грузијците. Ерменците биле исто така еден од генетските изолати на Блискиот Исток кои имале афинитет со неолитската револуција кои се прошириле во Европа почнувајќи пред околу 8.000 години. Постоеле знаци на значителна генетска мешавина кај Ерменците помеѓу 3000 п.н.е. и 2000 п.н.е., но тие се намалувале на незначителни нивоа од 1200 п.н.е., но останале стабилни до денес.

 Анализа на древна ДНК 
Во една студија која што е објавена во 2017 година, комплетниот митохондријален геном на 52 антички скелети од денешна Ерменија и Арцах кои опфаќале 7.800 години биле анализирани и комбинирани со 206 митохондријални геноми на современите Ерменци и претходно објавени податоци за седум соседни популации (482 луѓе).

Анализите кои биле засновани на спојување сугерирале дека големината на населението во регионот брзо се зголемила по последниот глацијален максимум пред околу 18.000 години. За време на бронзеното и железното време, многу сложени општества се појавиле од карактеристични култури како Кура-Аракс, Триалети-Ванадзор, Севан-Арцах, Кармир-Берд, Кармир-Ванк, Лчашен-Метсамор и урартиски. Не можеле да бидат документирани никакви промени во женскиот генетски базен, поддржувајќи модел на културна дифузија во регионот (ширење на културни предмети-како што се идеи, стилови, религии, технологии, јазици-помеѓу поединци, без разлика дали се во една култура или од една култура на друг).

Во студијата биле земени примероци од 44 антички човечки скелети според утврдените упатства за аДНК од вкупно 19 археолошки локалитети во Ерменија и Арцах.

Студијата покажувала дека современите Ерменци имале најмало генетско растојание помеѓу древните индивидуи во оваа база на податоци кои биле следени од Грузијците во споредба со другите популации како Турците, Персијците и Азерите.

 Афинитет со земјоделците од неолитот 
Според една студија која што била објавена во 2015 година, во која била анализирана варијација на геномот на 173 Ерменци и кои биле споредени со 78 други популации ширум светот, Ерменците формирале посебен генетски кластер што ги поврзува Блискиот Исток, Европа и Кавказот.

Генетскиот пејзаж на Блискиот Исток имал поголем афинитет кон неолитската Европа отколку сегашните популации. Се чини дека Ерменците споделувале сличен афинитет со тие неолитски фармери како и другите генетски изолати на Блискиот Исток, како што се кипарските Грци, Евреите Мизрахи и христијанските заедници од Блискиот Исток. Дваесет и девет проценти (29%) од ерменското потекло се чинело дека потекнувале од популација на предци што најдобро била претставена од неолитските Европејци.

Претходната студија од 2011 година исто така, покажала преваленца на неолитските татковски хромозоми кои биле поврзани со Земјоделската револуција. Збирно, тие сочинувале 77% од набљудуваните татковски лоза во Ерменската висорамнина - 58% во Сасон и просечно 84% во долината Арарат, Гардман и езерото Ван.

 Мешавина за време на бронзеното доба 

До неодамна, се претпоставувало дека ерменскиот народ мигрирал од Балканот во Ерменските висорамнини, врз основа на пасус на Херодот во 5 век п.н.е. кој тврдел дека имал сродство меѓу Ерменците и Фригијците. Сепак, резултатите од студијата за ерменската генетика од 2020 година „силно го отфрлаат“ овој долгогодишен наратив и покажувале дека Ерменците биле генетски различни од античките популации на Балканот.

Како што било заклучено во претходните студии, студијата од 2020 година го потврдувала моделот на генетски афинитет помеѓу современите Ерменци и древните жители на ерменските висорамнини уште од бакарно време. Тоа открило „впечатливо високо“ ниво на регионален генетски континуитет повеќе од 6.000 години со само еден забележлив влез од мистериозни луѓе слични на Сардинија за време или веднаш по средното до доцното бронзено време. Современите Сардинци, кои имале најголем генетски афинитет кон раните европски фармери кои мигрирале во Европа од Мала Азија и го вовеле земјоделството пред околу 8.000 години, имале 38-44% потекло од ирански, степски и северноафрикански извор. Сепак, не биле откриени забележливи знаци на влез од извори слични на земјоделците од Мала Азија или Иранците кои можеби го промениле генскиот фонд на населението на Ерменските висорамнини.

 Модерна генетска структура 
Се чини дека генетскиот пејзаж на Блискиот Исток постојано се менувал од бронзеното доба па наваму. Постоел потсахарски африкански генски тек пред околу 850 години кај Сиријците, Палестинците и Јорданците во согласност со претходните извештаи за неодамнешниот проток на гени од Африканците во левантинските популации по арапските експанзии. Исто така, постоело источноазиско потекло кај Турците од мешањето што се случило пред околу 800 години, што се совпаѓало со пристигнувањето на Селџуци во Мала Азија од нивните татковини во близина на Аралското Море. Се чини дека воведувањето на овие популации не влијаело значително на Ерменците. Пред околу 500 години, се чини дека се развила генетска структура во популацијата, што се совпаѓала со периодот кога ерменскиот народ бил поделен меѓу Отоманското царство и последователните ирански империи.
+Најчести хаплогрупи кај Ерменците Y-DNA (машки) mtDNA (женски) R1b1 Х J2 У Г Ј J1 HV E1b1b1 Т Т К I2 Н Л Јас R1a X П1 В R2a Р Ф В А Ф В

 Најраните потврди 
Ерменија и Ерменците биле посведочени повеќе пати во период на крајот од железното време и почетокот на антика.

 Можно спомнување во лувиските натписи 
Ерменците (како „Хаи“) веројатно биле спомнати во хиероглифските лувиски натписи од Кархемиш во 10 век п.н.е.J. D. Hawkins. Building Inscriptions of Carchemish: The Long Wall of Sculpture and Great Staircase. Anatolian Studies
Vol. 22. British Institute of Ankara. (1972). p. 109.A.E. Redgate. Reviewed Work: The Pre-History of the Armenians by Gabriel Soultanian. Cambridge University Press. (2007). p. 175. Bulletin of the School of Oriental and African Studies, University of London
Vol. 70, No. 1 (2007), pp. 175.

 Бехистун натпис 
алт=|мини| Ерменски носител на почит (Бехистун натпис)
Најраниот запис за она што недвосмислено можело да се идентификува како ерменски датира од тријазичниот Бехистун натпис, кој бил напишан некаде 522 п.н.е., во врска со земјата и луѓето кои биле поврзани со неа. Следната табела го разложува атестирањето на трите јазици на кои било напишано:
+Атестирање на „Ерменија“ и „Ерменци“ во натписот Бехистун стар персиски Еламит  вавилонски акадски Земја Луѓе Земја Луѓе Земја Луѓе Клинесто писмо 🐎🐎🐎🐎🐎 🐎🐎🐎🐎🐎🐎  Транслитерација ар-ми-ин(а) ар-ми-ини (а) ḫar-mi-nu-ia ḫar-mi-nu-ia-ip KUR ú-ra-áš-ṭu LU ú-ra-áš-ṭa-aa Превод Ерменија Ерменците Ерменија Ерменците Урарту Урартијците
Натписите ги прикажувале битките и освојувањата на Дариј I за време на првото Ахеменидско Царство. Во нив се споменувале повеќе ерменски луѓе:
алт=|десно|мини| Олеснување на Араха: „Ова е Араха. Тој излажа, велејќи: „ Јас сум Навуходоносор, синот на Набонид. Јас сум цар во Вавилон“

 Хекатај 
Најраното познато потврдување на грчкиот јазик било од фрагмент што му се припишало на грчкиот историчар Хекатај од Милет, што во некои извори датирало пред Бехистунскиот натпис. Во него, тој ги споменувал луѓето Халиби во Понт, покрај реката Термодон, со Ерменците како нивни јужни соседи:

 Ксеркс I 
Ксеркс I бил крал на Ахеменидска Персија по владеењето на неговиот татко, Дариј Велики, кој го напишал Бехистунскиот натпис. Ксеркс бил автор на натпис во Ахеменидската провинција Ерменија некаде помеѓу 486 и 465 п.н.е., која се наоѓала во денешно Ван, Турција. Натписот бил исто така напишан на три јазици - на староперсиски, еламитски и на вавилонскиот дијалект на акадски - и бил последната позната средба на името Урарту/Урашту во однос со Ерменија.

 Херодот 
Херодот го спомнувал ерменскиот народ повеќе пати во неговата книга Истории:

 Ксенофонт 
Во својата книга за Кир, првиот император на Персија, Ксенофон пишувал за разговор меѓу Кир и кралот на Ерменија во врска со мината војна меѓу Ерменците и Медијците која била предводена од Астијаг:

 Страбон 
Во врска со времето древна за него, Страбон ја споменувал Ерменија која се соочувала со Сирија (старогрчки за Асирија"Syria is not but a contraction of Assyria or Assyrian; this according to the Greek pronunciation. The Greeks applied this name to all of Asia Minor." cited after Sa Grandeur Mgr. David, Archevêque Syrien De Damas, Grammair De La Langue Araméenne Selon Les Deux Dialects Syriaque Et Chaldaique Vol. 1, (Imprimerie Des Péres Dominicains, Mossoul, 1896), 12.) и владеела со цела Азија (веројатно значи Западна Азија) додека нејзиниот авторитет не бил намален со времето на Астијаг од Медијанската империја (р. 585–550 п.н.е.) од раката на Кир од Персиската империја (р. 559–530 п.н.е.), по што го задржала своето „древно достоинство“:

 Историографија 
Историчарите и арменолозите се обиделе да го објаснат потеклото на ерменскиот народ, но сè уште не било откриено ништо дефинитивно. Сегашниот консензус е дека ерменскиот народ се појавил како резултат на соединување помеѓу различните народи кои го населувале планинскиот регион кој бил познат во железното време со различни форми на името Урарту (ака, Уруатри, Урашту и Арарат). Се претпоставувало дека процесот на соединување бил забрзан со формирањето на Урарту и завршен во следните ерменски кралства.

Академиците, исто така, ги разгледале етимолошките корени на стеблата Армен- и Хеј-, од кои произлегле современиот егзоним и ендоним на Ерменија и Ерменци, имале за цел да предложат кандидати за групи (т.е., прото-Ерменци) кои можеби придонеле за ерменскиот етногенеза. Овие предлози биле чисто шпекулативни и во голема мера биле засновале на географска близина, сличност меѓу имињата, лингвистиката и екстраполации направени од познати историски настани од тогаш.

Следниве култури, народи и политики биле сугерирани дека придонеле за етногенезата на ерменскиот народ.

 Праисториски култури 
Постоеле некои докази за културите од младо камено време, бакарно време и бронзеното време во историски земји и во моментов населени со ерменски народ, кои датирале од околу 4000 п.н.е. Археолошките истражувања во 2010 и 2011 година во пештерскиот комплекс Арени-1 резултирале со откривање на најраните познати кожни чевли, здолништа и капацитет за производство на вино во светот.

 Армани и Субарту 
Научниците од почетокот на 20 век сугерирале дека името „Ерменија“ можеби било забележано за прв пат на натпис кој го споменувал Армани (или Арманум) заедно со Ибла, од териториите кои биле освоени од Нарам-Син (2300 п.н.е.) идентификувани со акад, колонија во сегашниот регион Дијарбекир; сепак, прецизните локации и на Армани и на Ибла биле нејасни. Некои современи истражувачи го сместиле Армани (Арми) во општата област на современиот Самсат, и сугерирале дека бил населен, барем делумно, од раниот народ што зборувал индоевропски. Денес, современите Асирци (кои традиционално зборуваат новоарамејски, а не акадски) ги нарекувале Ерменците со името Армани.Martiros Kavoukjian, "The Genesis of Armenian People", Montreal, 1982. Тутмос III од Египет, во 33-та година од неговото владеење (1446 п.н.е.), кој бил спомнат како народ на „Ерменен“, тврдејќи дека во нивната земја „небото почива на неговите четири столба“. Ерменија била веројатно поврзана со Манеја, што можело да биде идентично со регионот Мини спомнат во Библијата. Меѓутоа, на што се однесувале сите овие потврди не можело со сигурност да се утврди.

 Хајаса-Аци 
Хетитските натписи кои биле дешифрирани во 1920-тите од страна на швајцарскиот научник Емил Форер сведочеле за постоењето на планинска земја, Хајаса и/или Аци, која се наоѓала околу езерото Ван. Неколку истакнати власти се согласувале со поставувањето на Ази на север од Ишува. Други ги гледале Хајаса и Ази како идентични.

 Фригијци и Мушки 
Една од вообичаените теории за воведувањето на ерменскиот јазик во Ерменските висорамнини, која потекнувала од тврдењето на Херодот дека Ерменците биле фригиски доселеници, е дека тој пристигнал преку Фригијците и/или сродните народи познати како Мушки, како Палеобалкански-доселениците кои зборувале ретроактивно ги именувале Армено-Фригијците, кои веќе се населиле во западните делови на регионот пред формирањето на Урарту,Uchicago.edu и станале владејачка елита под Медијанската империја, проследена со Ахеменид Империја., p. 50 Според Игор Дијаконов, Мушките биле тракијска група која го пренесувала својот праерменски јазик од Балканот низ Мала Азија, мешајќи се со Хурите (и Урартијците) и Лувијците на патот. Дијаконов теоретизирал дека коренот на името Мушки бил „Муш“ (или можеби „Мус“, „Мос“ или „Мош“) со додавање на ерменската множина наставка -к'.Igor M. Diakonoff. The Pre-history of the Armenian People. 1968. p 120. (http://www.attalus.org/armenian/diakph11.htm) Армен Петросјан го појаснувал ова, сугерирајќи дека -ки е праерменска форма на класичното ерменско -k''' и го етимологизира „Муш“ што значи „работник“ или „земјоделец“.Petrosyan, Armen (2002), The Indo-European and Ancient Near Eastern Sources of the Armenian Epic. pp.140, 146

 Урарту 
Урарту (познато како Арарат, Урашту) е географско име што се користело за време на железното време за регионот кој подоцна станал познат како Ерменски висорамнини. Политиката што се појавила во регионот како конфедерација на племиња било Кралството Ван, кое било центрирано околу езерото Ван во денешна Турција. Кралството дошло на власт во средината на 9 век п.н.е., но отишло во постепено опаѓање и на крајот било освоено од иранските Медијци на почетокот на 6 век п.н.е. Набргу потоа геополитичкиот регион повторно се појавил како Ерменија. Како наследници на урартското царство, најраните препознатливи предци на Ерменците се народите на Урарту.
мини|Урартско божество

 Присуство на ерменски јазик 
Писмениот јазик што го користела политичката елита на кралството се нарекувала урартиски, кој се појавувал на клинесто писмо во Ерменија и во источна Турција. Не било познато на кој јазик зборувале народите на Урарту во времето на постоењето на кралството Ван, но постоеле јазични докази за контакт помеѓу прото-ерменскиот јазик и урартскиот јазик во раниот датум (некаде помеѓу 3.—2. милениум п.н.е.), кои биле настанати пред формирањето на Урарту како кралство.Róna-Tas, András.Hungarians and Europe in the Early Middle Ages: An Introduction to Early Hungarian History. Budapest: Central European University Press, 1999 p. 76 .

 Изглед на Ерменија 
Династијата Оронтиди, која била позната и по нивното родно име Еруандид или Ервандуни'', била наследна ерменска династија и владетели на државата наследничка на кралството Урарту (Арарат) од железното време. Оронтидите ја воспоставиле својата надмоќ над Ерменија околу времето на скитската и медијанската инвазија во 6 век п.н.е.

Членовите на династијата Оронтиди владееле со Ерменија наизменично во периодот од 6 век п.н.е. до најмалку 2 век п.н.е., тие најпрво како кралеви клиенти или сатрапи на Медијанската и Ахеменидската империја кои основале независно кралство по распадот на Ахеменидската империја, и подоцна како кралеви на Софена и Комаген кои на крајот морале да подлегнат на Римската империја. Оронтидите биле првите од трите кралски династии кои сукцесивно владееле со древното Кралство Ерменија (321 п.н.е.–428 н.е.).

 Религија 
Се верува дека најраните религиозни верувања на Ерменците биле мешавина од индоевропски, месопотамиски и домородни анадолски верувања. Домородните богови и божици ко вклучувилер (Арев, Арег), Ангег, Астгик, Ајг, Ванатур и други.

За време на медиската и персиската доминација, иранските религиозни влијанија почнале да се мешаат со домородните ерменски верувања, што довело до обожавање на нови, синкретични божества како Митра, Арамазд, Вахагн и Анахит.

 Дополнителна литература 

 Армен Петросјан. „Проблемот со ерменското потекло: мит, историја, хипотези (Серија монографија на JIES бр. 66), Вашингтон, 2018 година

 Наводи 

Категорија:Историја на Ерменија