Чедо Вуковиќ

Чедо Вуковиќ ( роден воЃулиќи, село кај Андријевица, 28 септември 1920 - Будва, 8 април 2014 ), црногорски писател и социјален работник.
 Биографија 
Вуковиќ завршил средно училиште во Пеќ, а потоа студирал литература во Белград. Бил учесник во народноослободителната борба. По војната од 1945 г. живеел и работел во Белград, а во 1953 г се вратил во Црна Гора. Работел како уредник на литературното списание Создавање до пензионирањето во 1972 година. Како уредник, уредувал неколку изданија на книги; Петар И Петровиќ: Фрески на камен (1966); Безвременски гласови (1971); Извиријеч (1973); Петар I Петровиќ: Посланија (1993).

Активен бил и во општествениот живот на Црна Гора, како член на Советот на Црна Гора и неколку пати претседател на Друштвото на писателите на Црна Гора.

Сепак, Чедо Вуковиќ е најпознат како писател на романи за деца; Семоќното око (1953), Тимот на лавовско срце (1956) и Авионот на професорот Бистроум (1961). Неговиот најуспешен роман е Тимот на лавовското срце (објавен неколку пати), кој исто така бил преведен и на италијански како La squadra Cuor di Leone.

Иновативно раскажаната приказна за криењето на партизаните од четниците во изолираното црногорско село Мртво Дубоко за време на Втората светска војна во романот Мртво длабоко, го привлекло вниманието на литературната критика кон Чедо Вуковиќ.

 Награди и признанија 
Добитник е на наградата за литература АВНОЈ, на наградата „Тринаесетти јули“ на Црна Гора и на наградата „Новосадски змеј“. За дописен член на Црногорската академија на науките и уметностите е избран на 24 јуни 1977 година година, а за редовни 22. Октомври 1981 година.

Чедо Вуковиќ живее на релација Будва - Подгорица.

Библиографија

 Виторог, 1948 година.
 Приказни, 1949 година.
 Визин, 1952 година.
 Семоќното око, 1953 година.
 Без реденик, 1955 година.
 Тим лавовски срце, 1956 година. (  )
 Мртво длабоко, 1959 година.
 Авионот на професор Бистроум, Просвета, Белград, 1961 година.
 Здраво небо, 1963 година.
 Пораки, 1963 година.
 Развод, 1968 година.
 Судска куќа, 1971 година.
 Сведоштва : избор на мемоари, 1978 година.
 Синови на синови, 1979 година.
 На првите страници на Лелејска Гора, 1984 г.
 За белината на времето, 1986 година.
 Сам јас, 1986 година.
 Риека, 1988 година.
 Митски Декамерон, 1989 година. , 1990 година (  )
 Деветта зора, 1990 година. (  )
 Хармонија: митска драма во три чина, 1992 година.
 Соништата на микрокосмосот, 1993 година.
 Макарије, 1994 година.
 Пораки: роман за Петар I, 1996 година.
 Хармонија: митска драма во три чина, сценска верзија, 1997 година.
 Книжевно дело на Радоње Вешовиќ : Зборник на трудови, Црногорска академија на науките и уметностите, 1998 г. (  )

 Наводи 

 Надворешни врски 

 Хер – Тимот на Лавовско срце на црногорскиот портал

Категорија:Црногорски писатели
Категорија:Црногорци по занимање
Категорија:Црногорци