Гранична проверка

Гранична проверка — обезбедување и надгледување на државните гранични премини што ги врши полицијата, поретко војската. Надзорниците ги прегледуваат документите со кои се утврдува дали на прегледаниот патник му е дозволено да премине во соодветната земја. Во некои земји, оваа служба ја врши финансиска стража. Овие единици не постојат или се значително намалени во царинските сојузи и земјите што го ратификувале Шенгенскиот договор.

Мерките за гранична проверка служат за различни цели, почнувајќи од спроведување на царински, санитарни и фитосанитарни или биобезбедни прописи до ограничување на преселбата. Се проценува дека посредните економски трошоци на граничните проверки, особено миграциските ограничувања, чинат многу трилиони долари и големината на глобалната економија би можела да се удвои доколку се укинат миграциските ограничувања.

 Историја 
Во старите денови, земјите и водачите сакале да контролираат кој влегува и останува во нивната земја за да покажат дека се главни. Но пред Првата светска војна, тие не секогаш редовно ги проверувале границите. Тогаш, во Европа, границите меѓу соперничките области биле повеќе како линии на карта. Вистинските граници биле ѕидините околу градовите. Властите пред портите можеле да одлучат кој ќе влезе, како на пример да ги одвратат луѓето што немаат дом, просјаци или одредени групи како Роми или Евреи.

Идејата за гранична проверка оди многу назад. Во Азија за тоа зборувале во стари списи. На пример, во еден текст наречен Артхашастра од околу III век пр. н. е., е спомнато давање пропусници за влез или излез од некоја земја. Во Кина, имале нешто како пасоши почнувајќи од западната династија Хан (околу 200 пр. н. е.). Овие пасоши имале подробности како возраста, висината и изгледот, и тие одлучувале кој може да патува низ земјата. Дури и на бебињата понекогаш им требало пасоши, но ако биле помали од една година и со мајка им, можеби и не им требало.

 Наводи 

 Надворешни врски 

 Market Access Map

__СОСОДРЖИНА__
__ИНДЕКС__