Кинеска зелка

Кинеската зелка ( Brassica rapa, подвидови pekinensis и chinensis ) е која било од двете сорти на лисни зеленчуци кои често се користат во кинеската кујна: група Pekinensis ( напа зелка ) и Chinensis група ( кинеско зелје).

Овие зеленчуци се и варијантни сорти или подвидови на репа и припаѓаат на истиот род како западните производи како зелка, брокула и карфиол. И двете имаат многу варијации во името, правописот и научната класификација, особено сортите на кинеско зелје.

 Историја 
Кинеската зелка главно се одгледувала во регионот на делтата на реката Јангце, но натуралистот Ли Шижен од династијата Минг ја популаризирал со тоа што го привлекувал вниманието на неговите лековити квалитети. Варијантата одгледувана во Жеџијанг околу 14 век била донесена на север, а северната жетва на напа зелка набрзо ја надминала јужната. Тие потоа биле извезени на југ по Големиот канал до Хангжу и се тргувало по морски пат дури на југ до Гуангдонг .[ Потребен е цитат ]

Напа зелката станала главен производ во североисточната кинеска кујна за правење суан каи, кинеска кисела зелка. Во Кореја, напа зелката станала баек-кимчи . И ова се развило во кимчи .[ Потребен е цитат ] Кинеската зелка сега најчесто се наоѓа на пазарите ширум светот, и служи како за кинеската дијаспора, така и за северните пазари кои ја ценат нејзината отпорност на студ.

Во 2017 година, на Меѓународната вселенска станица, родот кинеска зелка од уред за раст на растенијата вклучувало распределба за потрошувачка на екипажот, додека остатокот бил зачуван за научно проучување.

 Културни групи 
Постојат две различни групи на Brassica rapa што се користи како лиснат зеленчук во Кина и широк спектар на сорти во овие две групи. Се користи и биномното име B. campestris .

 Група Пекинензис 
Оваа група е почеста од двете, особено надвор од Азија; имиња како напа зелка,  „голем бел зеленчук“   обично се однесуваат на членовите на оваа група. Зелките од групата Pekinensis имаат широки зелени листови со бели ливчиња, цврсто обвиткани во цилиндрична формација и обично формираат компактна глава. Како што покажува името на групата, таа е особено популарна во северна Кина околу Пекинг (Пекинг).

 Chinensis група 
мини| Бок чој
Културите од групата Chinensis не формираат глави; наместо тоа, тие имаат мазни, темно зелени листови кои формираат кластер кој потсетува на растението сенф или целер. Овие сорти се популарни во јужна Кина и Југоисточна Азија. Бидејќи се отпорни на зимата, тие се повеќе се одгледуваат во Северна Европа. Оваа група првично била класифицирана како свој вид под името B. chinensis од Карл Линеј .[ потребен е цитат ]  

 Поврзано 

 Зелка, сродниот европски зеленчук B. oleracea Capitata Group
 Гај Лан , кинескиот зеленчук B. oleracea Alboglabra Group
 Семе од репка , сродниот B. napus кој се консумира во Кина како зеленчук („yu choy“)
 Репка, истиот вид B. rapa се одгледува во Европа поради своите корени

 Храна портал

 Наводи 

 Надворешни врски 

 Повеќејазични таксономски информации од Универзитетот во Мелбурн
Категорија:Лиснат зеленчук
Категорија:Зелка (род)
Категорија:Статии со текст на кинески
Категорија:Зеленчуци