Автогамија депресија

Автогамиската депресија може да се дефинира како „намалена одржливост на автогамното потомство во однос на геитоногамното потомство“. Одржливоста, исто така, била оценета во однос на процентот на овошја или збир на семиња наместо репродуктивна способност на потомството. Експерименталниот дизајн за набљудување на појавата на автогамија депресија се нарекува „тест за депресија на автогамија“ кој бил опишан од истражувачите како аналоген на тест за вродена депресија. Способноста за погодност на автогамното потомство да се разликува од геитоногамното потомство доаѓа од разбирањето дека растенијата можеле да акумулираат наследни мутациски варијации и преку митотична и мејотична поделба. Бидејќи растенијата имале неодреден раст, апикалните меристеми кои придонесувале за развојот на репродуктивните структури на растението имале потенцијал да подлежат на континуирана митоза што резултирала со акумулација на соматски мутации (стекнати мутации). Преку истражување било докажано дека долговечните растенија можеле да имаат повисока стапка на мутација по генерација (врз основа на појава на повеќе митотични клеточни делби во споредба со растенијата со краток век). Сите штетни мутации што се појавувале за време на митотичниот раст се филтрирале преку селекција на клеточната лоза, во која штетните мутации кои биле предмет на развојна селекција за време на митотичниот раст се заменувале со енергични клеточни лози, меѓутоа, соматските мутации кои не биле изразени немало да бидат предмет на селекција за време на растот на растението и ќе се акумулирале во апикалниот меристем.

 Фенотипски ефекти на соматски мутации 
Постојат докази за фенотипските ефекти на соматските мутации кај зголемените мутанти на хлорофил кај некои долговечни растенија. Мутантите на хлорофил се инхерентно лесни за набљудување поради фенотипските ефекти на мутациите на хлорофилот. Поради високо зачуваната природа на фотосинтетичките процеси, овие стапки на мутација на хлорофил може да се генерализираат на повеќето ангиосперми. Било откриено дека соматските мутации кои се акумулирале за време на вегетативниот раст влијаеле на кондицијата на садници во следната генерација.

 Очекувања од тест за автогамија депресија 
Поединечните круни се третираат како „независни линии на митотична мутација-акумулација“ и така појавата на штетни соматски мутации во автогамните крстови ќе биде хетерозиготна или хомозиготна на истиот локус (~25% хомозиготна) и појавата на штетните соматски мутации во гејтоногамните крстови ќе бидат хетерозиготни. Депресијата на автогамијата можела да се пресмета преку едноставната равенка AD = 1 − (w a / w g ), каде што AD била автогамична депресија, w a била соодветноста на автогамното потомство и w g била соодветноста на гејтоногамното потомство. Кога фитнесите биле еднакви, АД била 0. Разликата можела да се пресмета со равенката D = w g − w a.

 Наводи 

Категорија:Размножување на растенијата
Категорија:Генетика
Категорија:Еволуција