Слобода на вероисповед во Ерменија

Уставот на Ерменија, изменет во декември 2005 година, предвидува слобода на вероисповед; сепак, законот поставува одредени ограничувања на верските слободи на приврзаниците на малцинските религиозни групи, а во пракса има одредени ограничувања. Ерменската апостолска црква, која има формален правен статус како национална црква, ужива некои привилегии кои не се достапни за другите религиозни групи. Некои деноминации пријавиле повремена дискриминација од страна на функционери од средно или ниско ниво на владата, но сметаат дека високите функционери се толерантни. Јеховините сведоци известиле дека судиите ги осудиле на подолги затворски казни поради избегнување алтернативна воена служба отколку во минатото, иако казните сè уште биле во опсегот што го дозволува законот.. Општествените ставови кон некои малцински верски групи биле амбивалентни и имало извештаи за општествена дискриминација насочена кон членовите на овие групи.

Религиозна демографија

Земјата има површина од 11,500 квадратна милјаs (30,000 km2) и население од 3 милиони.

Приближно 98 отсто од населението се етнички Ерменци. Како резултат на политиките од советската ера, повеќето луѓе се верски практичари кои не се активни во црквата, но врската помеѓу ерменската етничка припадност и Ерменската црква е многу силна. Се проценува дека 90 отсто од граѓаните припаѓаат на Ерменската црква, независна источнохристијанска деноминација со духовен центар во катедралата и манастирот Ечмијаџин. Поглавар на црквата е католикос Гарегин (Карекин) II.

Постојат мали заедници на други религиозни групи. Немало веродостојни податоци за пописот на верските малцинства, а проценките од собранијата значително се разликуваат. Католичката црква, и Римската и Мехитаристичката (ерменска унијатска), проценила 120.000 следбеници. Јеховините сведоци го процениле нивното членство на 9.000. Групите кои сочинуваат помалку од 5 проценти од населението вклучуваат езиди, културна група етничка Курди чија религија вклучува елементи кои потекнуваат од зороастризмот, исламот и анимизмот; неодредени „харизматични“ христијани; Ерменската евангелистичка црква; Молокани, етничка руска пацифистичка христијанска група која се одвоила од Руската православна црква во 17 век; Баптисти; Црквата на Исус Христос на светиите од подоцнежните дни (мормони); православни христијани; Адвентисти од седмиот ден; Пентекосталци; Евреите; и Бахаи. Нивоата на членство во малцинските верски групи останале релативно непроменети. Немало проценка за бројот на атеисти.

Езидите се концентрирани првенствено во земјоделските области околу планината Арагац, северозападно од главниот град Ереван. Ерменските католици живеат главно во северниот регион, додека повеќето Евреи, Мормони, Бахаи и православни христијани живеат во Ереван. Во Ереван има и мала заедница на муслимани, вклучувајќи Курди, Иранци и привремени жители од Блискиот Исток.

Странските мисионерски групи се активни во земјата, но повеќето Ерменци сметаат дека тоа е неспоиво со нивните вредности.

Статус на верска слобода
Правна и политичка рамка

Уставот, изменет во 2005 година, предвидува слобода на вероисповед и право на практикување, избор или промена на верското уверување. Ја признава „ексклузивната мисија на Ерменската црква како национална црква во духовниот живот, развојот на националната култура и зачувувањето на националниот идентитет на народот на Ерменија“. Законот поставува одредени ограничувања на верските слободи на религиозните групи, освен на Ерменската црква. Законот за слобода на совеста утврдува поделба на црквата од државата, но на Ерменската црква и дава официјален статус како национална црква.

Продолжените преговори меѓу владата и Ерменската црква резултирале со рамка од 2000 година за двете страни да преговараат за договор. Преговорите резултирале со потпишување на закон на 14 март 2007 година, кој ја кодифицирал улогата на црквата.

Законот воспоставува доверливост на исповедникот-покајник, го прави брачниот обред на црквата правно обврзувачки и на црквата и на државата им доделува заедничка одговорност да ги зачуваат националните историски цркви. Законот не ѝ дава статус на црковно ослободување од данок или не воспоставува државно финансирање за црквата. Законот формално ја признава улогата што Ерменската црква веќе ја игра во општеството, бидејќи повеќето граѓани ја гледаат црквата како составен дел на националниот идентитет, историјата и културното наследство.

6 јануари, денот кога Ерменската црква го слави Божиќ, е национален празник.

Законот не наложува регистрација на невладини организации (НВО), вклучително и верски групи; сепак, само регистрираните организации имаат правен статус. Само регистрираните групи можат да објавуваат весници или списанија, да изнајмуваат места за состаноци, да емитуваат програми на телевизија или радио или официјално да ги спонзорираат визите за посетителите, иако не постои забрана за поединечни членови да го прават тоа. Немало извештаи дека Владата одбила регистрација на религиозни групи кои се квалификувале за регистрација според законот. За да се квалификуваат за регистрација, верските организации мора „да бидат ослободени од материјализам и од чисто духовна природа“, и мора да се претплатат на доктрина заснована на „историски признати свети списи“. Управата на државниот матичар врши регистрација на верски субјекти. Одделот за верски прашања и национални малцинства ги надгледува верските прашања и врши консултативна улога во процесот на регистрација. Религиозна организација мора да има најмалку 200 возрасни членови за да се регистрира. До крајот на извештајниот период, Владата регистрирала 63 верски организации, вклучително и поединечни конгрегации во иста деноминација.

Според Одделот за верски прашања и национални малцинства, некои малцински верски групи, вклучително и молоканите и некои езиди, не побарале регистрација. Иако не бил регистриран како верски објект, единствената џамија во Ереван била отворена за редовни петочни молитви, а владата не ги ограничува муслиманите да се молат таму.

Законот за образование наложува државните училишта да нудат секуларно образование, но не забранува веронаука во државните училишта. Само персонал овластен и обучен од Владата може да предава во јавните училишта. Часовите по религиозна историја се дел од наставната програма на државните училишта и се одржуваат од наставници. Историјата на Ерменската црква е основата на оваа наставна програма; многу училишта учат за светските религии во основно училиште и за историјата на Ерменската црква во средно училиште. Верските групи не смеат да обезбедуваат верска настава во училиштата, иако регистрираните групи може да го прават тоа во приватни домови на децата на нивните членови. Користењето на зградите на јавните училишта за верска „индоктринација“ е незаконско.

Законот за алтернативна воена служба им дозволува на приговарачите на совест, кои подлежат на одобрение од владината комисија, да извршуваат или неборбени воени или цивилни должности, наместо да служат како борбено обучен воен персонал. Законот стапил на сила во 2004 година и се применувал на следните регрутирани лица и на оние кои отслужуваат затворски казни за затајување. Измената на законот за воена служба, кој стапил на сила во јануари 2006 година, го криминализира избегнувањето на алтернативна работна служба. Меѓутоа, приговарачите на совеста тврделе дека воената контрола на алтернативната работна служба е неприфатлива воена служба.

Војската вработува капелани од ерменската црква за секоја дивизија, но нема други религиозни групи застапени во военото капеланиство. Ерменската црква води програма за служба во затвор, но нема постојани претставници во затворите. Ерменската евангелистичка црква има капелани во седум затвори.

Владиниот омбудсман за човекови права и раководителот на Одделот за верски прашања и национални малцинства се среќаваат со малцинските верски организации во текот на извештајниот период.

Ограничувања на верските слободи

Законот поставува одредени ограничувања на верските слободи на приврзаниците на малцинските религиозни групи, а во пракса имало одредени ограничувања.

Законот за слобода на совеста забранува „прозелитирање“, но не го дефинира. Забраната се однесува на сите групи, вклучувајќи ја и Ерменската црква. Повеќето регистрирани верски групи не пријавиле сериозни правни пречки за нивните активности во текот на извештајниот период.

Иако законот забранува странско финансирање на деноминации со седиште во странство, Владата не ја спровела забраната и ја сметала за неприменлива.

Во текот на периодот на известување, Јеховините сведоци и Адвентистите од седмиот ден известиле дека ниско ниво на владини службеници им негирале да користат јавен простор за верски собири. Сепак, Јеховините сведоци забележале дека, генерално, тие можеле слободно да се собираат без малтретирање од страна на полицијата или други владини ентитети.

Царинското прашање кое се однесува на способноста на Јеховините сведоци да набавуваат пратки со верска литература не било решено на крајот на периодот на известување. На 29 март 2007 година, царинските службеници во Ереван ја преиспитале пратката со религиозни списанија добиени од Јеховините сведоци со значително повисока стапка од очекуваната група, што им отежнало финансиски да организираат царинење на пратката. Царинските службеници останале на ставот дека реевалуацијата е во согласност со царинската ознака.

На крајот од периодот на известување, Јеховините сведоци известиле дека по жалбите до високи функционери, воениот комесаријат издал потврди за регистрација (неопходни за добивање пасоши) на мнозинството од група сведоци кои завршиле затворски казни поради совесни приговор за воена служба.

 Злоупотреби на верската слобода 
Според водачите на Јеховините сведоци во Ереван, до крајот на извештајниот период, 69 Сведоци останале во затвор поради одбивање, на совесна и верска основа, да служат воена или алтернативна работна служба. Двајца дополнителни членови чекале судење. Претставниците на Јеховините сведоци изјавиле дека на сите затвореници им била дадена можност да служат алтернативна воена служба наместо затвор, но дека сите одбиле бидејќи војската ја задржала административната контрола на алтернативната служба.

Јеховините сведоци се пожалиле дека судовите донеле построги казни за затајување на алтернативна работна услуга во текот на извештајниот период. Во периодот опфатен со овој извештај, од 48 осудени Јеховини сведоци, 24 добиле 30-месечни казни, а 5 добиле 36-месечни казни, максимално дозволено со закон. Од преостанатите 19 Јеховини сведоци осудени во периодот на известување, 15 добиле казни од 22 до 27 месеци, а 4 добиле казни од 18 месеци. Од 36 Јеховини сведоци осудени во претходниот период на известување, само 1 добил 30-месечна казна, а ниту еден не добил 36-месечна казна; мнозинството биле осудени на 18 или 24 месеци затвор.

За разлика од претходниот извештаен период, немало извештаи дека военото малтретирање на новите регрути било посериозно за членовите на малцинските групи. Претставниците на Езидите не пријавиле никакво вознемирување или дискриминација.

Во текот на извештајниот период нема пријавено официјално спонзорирано насилство врз малцинските верски групи. Освен Јеховините сведоци кои приговарале на совеста, немало извештаи за верски затвореници или притвореници во земјата.

 Подобрувања и позитивни случувања во однос на верската слобода 
Деветнаесет Јеховини сведоци кои започнале, а потоа ја напуштиле алтернативната воена служба биле ослободени, а кривичната постапка против нив била прекината со одлука на јавниот обвинител на 12 септември 2006 година. Лицата биле обвинети за дезертерство. Седум од 19-те биле во притвор или се согласиле да не ја напуштат земјата пред нивното судење во моментот на нивното ослободување. Останатите добиле казни од 2 до 3 години затвор и одлежале меѓу 5 и 9 месеци од казната.

На 27 октомври 2006 година, споменикот на Холокаустот во Ереван, кој бил необјасниво вандализиран на почетокот на годината, бил заменет и повторно посветен на споменот и на Евреите и на Ерменците кои биле жртви на „гнасни злосторства“. Во знак на почит и национална емпатија, спомен-обележјето било подигнато со соработка на меѓународни донатори, еврејската заедница, организациите од ерменската дијаспора и Владата.

 Општествени злоупотреби и дискриминација 
Општествените ставови кон повеќето малцински религиозни групи биле амбивалентни. Повеќето Ерменци мислат дека само Ерменската апостолска црква е компатибилна со нивните вредности, бидејќи врската помеѓу ерменската етничка припадност и ерменската црква е многу силна.

Според некои набљудувачи, општата популација изразила негативни ставови за Јеховините сведоци затоа што вторите одбивале да служат во војска, се занимавале со малку разбрани прозелитистички практики и поради неточното, но широко распространето верување дека им плаќаат на очајно сиромашните да се преобратат. Јеховините сведоци продолжиле да бидат цел на непријателски проповеди од страна на некои ерменски црковни свештеници и доживеаја повремена општествена дискриминација. За разлика од претходниот извештаен период, печатот не објавил поплаки за наводно незаконско прозелитирање поднесени од граѓани против членови на Јеховините сведоци.

На 1 јуни 2007 година, во селото Лусарат, ерменски апостолски свештеник вербално малтретирал и нападнал двајца Јеховини сведоци кои разговарале за Библијата со една жена на централниот плоштад. Додека Сведоците се согласиле да ги отфрлат обвиненијата за напад во очекување на извинувањето на свештеникот, ништо не се појавило. Полицијата го затворила случајот поради недостиг на докази, откако свештеникот го негирал инцидентот.

Двајца Јеховини сведоци поднеле жалба до локалната полиција откако наводно им се заканувал човек со пиштол додека биле на јавна служба на 15 април 2007 година. Полицијата не го истражила инцидентот, наведувајќи дека нема докази.

На крајот од периодот на известување, еден Сведок го отфрлил својот случај против колега од работа што го нападнал. Полицијата не презела ништо по ова прашање. На 29 март 2007 година, колегата се обидел да го задави Сведокот на нивното работно место откако открил дека тој е член на религиозната група.

Групата, исто така, објавила дека свештеник од ерменската црква нападнал две жени Јеховини сведоци на 21 август 2006 година. Според групата, една од жртвите се здобила со скршеница на раката. Полицијата одбила да покрене истрага, делумно поради тоа што свештеникот изразил каење, а жените не можеле да поднесат жалба на одлуката.

Во изолирани инциденти, некои членови на печатот поттикнале сомнеж за „нетрадиционални“ верски организации. На 14 февруари 2007 година, онлајн изворот на Панорама објавил напис заснован на е-пошта од читател во кој се обвиниле неколку познати ерменски пејачи и телевизиски коментатор дека се „следбеници на религиозни секти“. На 13 февруари 2007 година, онлајн изворот на вести А1+ објавил напис во кој ги предупредува читателите за „лажни Библии“ дистрибуирани од „секташки организации“.

Еврејската заедница не пријавила инциденти на вербално вознемирување во текот на извештајниот период. Во летото и есента 2006 година, на киосците и ѕидовите на градилиштето биле забележани голем број кукасти свастики исцртани со спреј од непознато потекло, придружени со зборовите „Без Арапи“, „Зиг Хеил“ и „Русите надвор од нашата земја“ во центарот на Ереван; Се чини дека симболите изразуваат општа ксенофобија.

 Поврзано 
 Религија во Ерменија
 Човекови права во Ерменија

 Наводи 

Категорија:Религија во Ерменија
Категорија:Верска слобода по земја
Категорија:Човекови права во Ерменија