Пустиник

Пустиник или отшелник — човек што од верски причини се повлекол во самотија, прикинувајќи секаков допир со луѓето.

 Историја 

 Традиција 
Во заедничката христијанска традиција, првиот познат христијански пустиник во Египет бил Павле Тивејски (III век), па оттука и наречен „првиот пустиник Свети Павле“. Антониј Египетски (IV век), кој често се нарекува „Антониј Велики“, е можеби најпознатиот од сите ранохристијански пустиници благодарение на животописот на Атанасиј Александриски. Претходник на египетското пустиништво можеби бил сирискиот самотник или „синот на заветот“ (арамејски: bar qəyāmā), кој презел посебни режими како христијанин.

Христијанските отшелници во минатото честопати живееле во изолирани ќелии или испосници, без разлика дали станува збор за природна пештера или изградено живеалиште, сместено во пустина или шума. Луѓето понекогаш ги барале за духовен совет. Некои на крајот стекнале толку многу следбеници што повеќе не уживале во физичката осаменост. Некои ранохристијански пустински отци плетеле кошници за замена за леб.

 Наводи 

 Надворешни врски 

 Rotha Mary Clay, Full Text + Illustrations, The Hermits and Anchorites of England
 The tradition of the Lersi Hermits
 British hermits: the growing lure of the solitary life
 Resources and reflections on hermits and solitude__СОСОДРЖИНА__
__ИНДЕКС__
Категорија:Монаштво
Категорија:Религиски практики
Категорија:Православие
Категорија:Верски занимања
Категорија:Испосништво
Категорија:Видови светци
Категорија:Пустиници