Плерион

мини| Внатрешната Раковидна Маглина. Средишниот дел ја прикажува маглината на пулсарскиот ветер, а црвената ѕвезда во средината е Раковидниот Пулсар. Сликата комбинира оптички податоци од Хабл (во црвено) и податоци од рендген од Чандра (сино).
Плерион (потекнува од грчкиот „πλήρης“, плирис, што значи „полно“) или пулсарска ветерна маглина ― вид на маглина што понекогаш се наоѓа во обвивката на остаток од супернова, напојуван од ветрови создавани од средишен пулсар. Овие маглини биле предложени како класа во 1976 година како подобрувања на радиобрановите должини во остатоците од супернова. Оттогаш е откриено дека тие се инфрацрвени, оптички, милиметарски, рендгенски и извори на гама зраци.

 Еволуција на плерионите 
Плерионите еволуираат низ различни фази. Новите плериони се појавуваат набргу по создавањето на пулсарот и обично седат во остаток од супернова, на пример Раковидната Маглина или маглината во рамките на големиот остаток од суперновата Вела. Како што старее плерионот, остатокот од супернова се распаѓа и исчезнува. Со текот на времето, плерионите може да станат маглини од лачен удар што ги опкружуваат пулсарите во милисекунда или бавно ротирачки.

 Својства на плерионите 
Пулсарските ветрови се составени од наелектризирани честички (плазма) забрзани до релативистички брзини со брзо ротирачки, многу моќни магнетни полиња над  кои се создавани од вртечкиот пулсар. Пулсарскиот ветер често се влева во околната меѓуѕвездена средина, создавајќи постојан ударен бран наречен „шок за завршување на ветерот“, каде што ветрот се забавува до субрелативистичка брзина. Надвор од овој радиус, синхротронската емисија се зголемува во магнетизираниот проток.

Плерионите често ги покажуваат следниве својства:

 Зголемена осветленост кон средината, без структура слична на школка како што се гледа во остатоците од супернова.
 Високо поларизиран флукс и рамен спектрален индекс во радио опсегот, α=0–0,3. Индексот се заострува при енергиите на Х-зраците поради загубите на синхротронското зрачење и во просек има индекс на фотони на Х-зраци од 1,3–2,3 (спектрален индекс од 2,3–3,3).
 Големина на Х-зраци која е претежно помала од нивната радио и оптичка големина (поради помалиот век на синхротрон на електроните со повисока енергија).
 Индекс на фотони на TeV енергии на гама-зраци од ~ 2,3.

Плерионите можат да бидат моќни сонди за меѓудејствието на пулсарска/неутронска ѕвезда со нејзината околина. Нивните уникатни својства може да бидат искористени за да се заклучи геометријата, енергијата и составот на пулсарскиот ветер, вселенската брзина на самиот пулсар и својствата на амбиенталната средина.

 Поврзано 

 3C 58
 G292.0+01.8
Раковидна Маглина
Космички ветер
Ѕвезден ветер
Сончев ветер
Планетарен ветер
Сончевоветрен меур
Судирачковетрена двојна ѕвезда
Галактички суперветер
Суперветер

 Наводи 

 Надворешни врски 

 Каталог на плериони

Категорија:Маглини
Категорија:Пулсари
Категорија:Остатоци од супернови
Категорија:Милисекундски пулсари
Категорија:Плериони