Пол Кингснорт

Пол Кингснорт (роден во 1972 година) е англиски писател кој живее во западниот дел на Ирска. Тој е поранешен заменик-уредник на Еколоџист и ко-основач на проектот Дарк Маунтин.

Во неговите нефитивни дела Кингснорт често се занимава со макро теми како што се екологијата, глобализацијата и предизвиците што му се поставуваат на човештвото од трендовите на ниво на цивилизација. Неговата фикција, особено трилогијата Бакмастер, има тенденција да биде митолошка и повеќеслојна.

 Биографија 
Кингснорт го поминал своето детство во јужна Англија со двајца помлади браќа (едниот продолжил да работи со Пријателите на Земјата, другиот за Ситибанк). Неговиот татко бил страстен Тачерит, стопанственик и машински инженер. Кингснорт го опишува потеклото на неговиот татко како „дел од работничката класа“ и вели дека неговиот татко го потикнал Кингснорт да оди на универзитет. Тој беше првиот во неговото семејство што го стори тоа.

Кингснорт се школувал во Кралската граматичка школа Хај Вајкомб и Колеџот Сент Ана, Оксфорд, каде што студирал модерна историја. Во овој период тој се вклучил во протестната група на патот Донгас на места како Твифорд Даун, Солсбери Хил и протестот на патот за поврзување М11 во источен Лондон. Откако се врзал за мост заедно со педесет други, Кингснорт бил уапсен, настан што ја зацврстил важноста на протестот во неговиот живот.Paul Kingsnorth's official website

Во Оксфорд, Кингснорт го уредувал најдолготрајниот студентски весник на Универзитетот, Шервел. Со оваа позадина, тој започна да работи за Индепендент во 1994 година. Но, тој ја сметаше оваа работа за несериозна и неинспиративна, па по помалку од една година Кингснорт замина за да се приклучи на еколошката кампања ЕртЕкшн. Тој последователно работеше како уредник за опенДемокаси, како уредник на публикации на Гринпис и, помеѓу 1999 и 2001 година, како заменик уредник на Еколоџист. Тој беше прогласен за еден од „десетте најдобри предизвикувачи на проблеми“ во Британија од страна на списанието Ну Стејтсмен во 2001 година. Во 2020 година, тој бил наречен „најдобриот жив англиски писател“ од Арис Русинос.

Во 2004 година, тој беше еден од основачите на Кампањата за Слободна Западна Папуа, која води кампања за отцепување на провинциите Папуа и Западна Папуа од Индонезија, каде што Кингснорт беше прогласен за почесен член на племето Лани во 2001 година.

Во јануари 2021 година се крштевал во Романската православна црква во романскиот манастир во Шанонбриџ, Ирска. Тој напишал за неговото духовно патување и преобраќањето во христијанството во есејот од јуни 2021 година во Првите нешта.

 Проектот Дарк Маунтин 
мини|Хајн и Кингснорт при петгодишната ретроспектива за проектот Дарк Маунтин
Кингснорт објавил дека се повлекува од новинарството кон крајот на 2007 година во блог пост. Во 2009 година, со писателот и социјален активист Дагалд Хајн, Кингснорт го основаше проектот Dark Mountain, „мрежа на писатели, уметници и мислители кои престанаа да веруваат во приказните што самата нашата цивилизација ги кажува“. Од 2009 година таа одржува серија летни фестивали и помали настани, произведува двегодишни антологии на „нецивилизирано“ пишување и уметност и изгради меѓународна колекција на писатели и уметници кои имаат за цел „да им понудат предизвик на темелите на нашата цивилизација". Еден фестивал на нецивилизација опишан од Њујорк Тајмс во 2014 година вклучуваше сесии за современо пишување на природата, панел на кој се опишуваат критиките за психијатриската нега, читање на Кингснорт од неговата книга „Будење“ и полноќен ритуал. Ритуалот вклучуваше палење на плетен лик на дрво. Тој беше еден од директорите на Проектот се до отказот во 2017 година.

 Литературна дејност 
По патувањето низ Мексико, Западна Папуа, Џенова во Италија и Бразил, Кингснорт ја напишал својата прва книга во 2003 година, Едно не, многу да. Книгата истражува како глобализацијата одиграла улога во уништувањето на историските култури ширум светот. Книгата не беше успешна при првичното печатење, делумно затоа што излезе во првата недела од војната во Ирак. Објавена е на 6 јазици во 13 земји.

Втората книга на Кингснорт, Реална Англија, беше објавена од Portobello Books во 2008 година. Во оваа книга, тој размислуваше за тоа како истите тие сили на глобализација влијаеле на Англија, неговата сопствена земја, при хомогенизацијата на културата. Ова беше првата успешна книга на Кингснорт, што резултираше со прегледи од сите главни весници и цитати во говорите и на Дејвид Камерон и на надбискупот од Кентербери. При пишувањето на книгата тој патувал со месеци за да ги интервјуира Англичаните кои работат во традиционални институции, вклучувајќи пабови, продавници и фарми. Истражувачкиот процес го остави Кингснорт амбивалентен откако се соочи со силите на развојот, приватизацијата и конгломерацијата.

Тој пишувал за Гардијан, Индипендент, Дејли Телеграф, Дејли Експрес, Ле Монд, Ну Стејтсмен, Лондон Ривју оф Букс, Гранта, Еколоџист, Ну Интернешаналист, Д Биг Ишу, Едбастерс, БиБиСи Радио 4, БиБиСи Радио 2, ИТВ и Резонанс ФМ.

Неговата прва збирка поезија, Кидланд и други песни, беше објавена од Салмон во 2011 година. Во 2012 година ја освои наградата Венлок за „Планината Водадаху“. Неговата втора збирка, Songs From The Blue River, беше објавена од Salmon во 2018 година.

Неговиот прв роман, Будењето, објавен преку групно финансирање од Unbound во април 2014 година, беше номиниран за наградата Мен Букер и наградата Фолио, за наградата Голдсмит и ја освоил наградата Гордон Бурн. Филмските права на романот беа продадени на конзорциум предводен од актерот Марк Рајленс и поранешниот претседател на ХБО Филмс Колин Календер.

Вториот роман на Кингснорт, Ѕвер, беше објавен во 2016 година од Фабер и Фабер и беше номиниран за наградата Енкор за најдобар втор роман во 2017 година. Неговиот трет роман, Александрија, беше објавен од Фабер во 2021 година, завршувајќи една лабава тематска трилогија, почнувајќи со Будењето, која беше крстена Трилогија Бакмастер. Објавувајќи го договорот, уредничкиот директор на Фабер, Ли Бракстон, изјавил: „Го поздравуваме фаберскиот писател кој припаѓа на традицијата на минатите великани како Вилијам Голдинг, Роберт Грејвс, Дејвид Пис и Тед Хјуз. Неговиот сензибилитет удобно седи со нивниот и неговото книжевно достигнување може да постане рамноправно со нивното. Тој е толку добар“.

Во 2022 година, Кингснорт самостојно ја објави The Vaccine Moment, збирка на негови есеи кои ја критикуваат реакцијата на СОВИД-19.

 Како уредник 

 Дарк Маунтин: број 1, (2010, Проект Дарк Маунтин)
 Дарк Маунтин: број 2, (2011, Проект Дарк Маунтин)
 Дарк Маунтин: број 3, (2012, Проект Дарк Маунтин)
 Дарк Маунтин: број 4, (2013, Проект Дарк Маунтин)
 Дарк Маунтин: број 5, (2014, Проект Дарк Маунтин)
 Дарк Маунтин: број 6, (2014, Проект Дарк Маунтин)
 Светскиот пожар: суштинскиот Вендел Бери, (2017, Penguin Press)

 Наводи 

 Надворешни врски 

 Проектот Дарк Маунтин
 Опатијата на Мисрул, блог на Кингснорт на Substack
 Интервју со Пол Кингснорт, од списанието 3AM
 Преглед во New Stateman за Uncivilisation: The Dark Mountain Manifesto
 Профил од списанието New York Times, „Тоа е крајот на светот како што го знаеме... и тој се чувствува добро“

Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1972 година
Категорија:Еколози
Категорија:Англиски поети