Султанат Буајан

Султанатот на Буајан Дарусалам (Maguindanaon: Kasultanan nu Buayan Darussalam, Jawi: كاسولتانن نو بواين دارالسلام; ; ), вообичаено се нарекувал едноставно Султанат на Буајан, била муслиманска држава на островот Минданао во јужниот дел на Филипините од средината на 14-тиот до 20-тиот век. Буајан бил еден од четирите големи султанати во Минданао, други султанати биле Султанатот Сулу, Султанатот Магинданао и Конфедерацијата Ланао. Како примарна сила во горната долина Котабато, таа имала пристап до изобилство плодна земја, како и суровини, трансформирајќи се во земјоделска централа за разлика од Магинданао. Покрај тоа, и покрај неговиот статус како внатрешен султанат, Буајан можел да води поморска трговија и дипломатија или преку устието на реката Пуланги или преку пристаништето во Сарангани. Во својот максимален обем, нејзината територија се протегала од денешен Кабунталан до заливот Сарангани.

Буајан бил добро познат и по долгогодишното ривалство со Магинданао, честопати користејќи го сојузот со Шпанија за да го ослабнел својот ривал и да го узурпирал престолот во Котабато, како и да ја монополизирал трговијата, влијанието и данокот од неговите послаби поданици над копното Минданао.

Нејзините владетели, кои често се нарекуваат „Раџах Буајан“ укажува на претходно постоечка индиска форма на управување во регионот, веќе на чело со Раџа.

Султанатот на Буајан престанал да постои како суверен ентитет по смртта на Дату Али, Раџа Буајан од Буајан, откако бил убиен во Битката кај реката Малала на 22 октомври 1905 година против американските сили. Американската колонијална администрација била во можност да ја потврди својата власт со помош на Дату Пианг, претпоставениот владетел на Котабато.

 Историја 

 Основање и исламизација 
Се велело дека племето Раџах Буајан, порано познато како Килиман, било основано во средината на 14 век по раната група шарифски проповедници од Магинданао и Сулу. Според Тарсила, исламски генеалошки документ за владејачките кланови на Минданао, Дату Маму бил првиот запишан владетел на Буајан. Дату Маму се оженил со принцези од неколку поглавари, проширувајќи го своето влијание.Sultanate of Buayan — The Sultans This website offers detailed information regarding the genealogy of the Sultanate of Buayan. However, it most likely confused the 13th century as 1300s, as well as several other cases, as Rajah Baguinda landed in Mindanao only during the 1390s. While not denying the credibility, there might have been a semantic barrier.

По пристигнувањето на Раџа Багинда Али од Басилан во Минданао, Магинданао, Ланао и Буајан сите преминале во ислам.

На крајот, копното Минданао почнал да се дели помеѓу два суверени ентитети, Са-раја (Горна долина) на чело со внатрешниот султанат на Буајан и Са-илуд (Долна долина) поморскиот султанат на Магинданао.Borneo History: Sultanate of Buayan This website is a good and detailed website for the genealogy of the Sultanate of Buayan. However, it most likely confused the 13th century as 1300s, as well as several other cases, because Rajah Baginda landed in Mindanao only during the 1390s. While not denying the credibility, there might have been a semantic barrier.

 Владеење на Раџа Силонган 
Еден од првите владетели на Буајан со кој се сретнале Шпанците бил Раџа Силонган. Раџа Силонган ја предводел конфедерацијата составена од Буајан, Котабато и Тамонтака.

Во 1599 година, Раџа Силонган, придружуван од 3000 Буајан Морос, ги здружил силите со Дату Сали од Магинданао и ги нападнал крајбрежните заедници на Себу, Негрос и Панај, нанесувајќи многу злосторства. Огромна сила пробала да повтори во 1600 година, но била одбиена во јужниот дел на Панај. Во 1602 година, султанот од Буајан го нападнал Батангас, но бил одбиен кај Балајан. Тие исто така го нападнале Каламијанес и добиле 700 заробеници. Во 1603 година, Буајан го нападнал Лејте.

Во 1605 година, бил потпишан мировен договор за кој преговарал Мелчор Хуртадо помеѓу Магинданао, Буајан и Шпанија. На 8 септември 1605 година, Шпанија и Буајан потпишале договор за признавање на Раџа Силонган како врвен владетел на Магинданао во замена за неговата верност кон Шпанија. Ова било направено како мерка за поделба за да се поттикнела расправија помеѓу Магинданао и Буајан.

На 22 јули 1906 година, откако водачите на Буајан дознале за шпанското заземање на Тернате, Раја Силонган и Капитан Лаут Буисан испратиле писмо до шпанскиот генерален гувернер во Манила за да побарале прошка за нивниот претходен сојуз со султанатот на Тернате. Во 1619 година, султанатот Буајан се соочил со пад поради подемот на султанот Мухамед Кударат од Магинданао. На крајот исчезнала конфедерацијата на чело со Раџа Силонган.

Тој се одмаздил на шпанските експедиции со започнување на серија напади против Лусон и Висаите во 1645-1648 година. Овие рации го запреле шпанскиот напредок во Минданао во следните 15 години. Во 1648 година, Раџа Силонган починал. Него го наследил султанот Монкај.

 Владеење на Дату Уто 
На почетокот на 19 век, Шпанците го окупирале Магинданао и успеале да воспостават сојуз со султанатот Буајан. Во 1864 година, во Султанатот Талајан се случил бунт против шпанската власт. Султанот Бангон од Буајан го испратил својот син Дату Уто заедно со 500 воини да го задушиле бунтот по шпанското барање да им помогнел на шпанските сили кои марширале кон Талајан. Меѓутоа, Дату Уто отишол против наредбите на неговиот татко и им се придружил на бунтовниците во Талајан. Дату Уто успеал да ги турне Шпанците до Тавиран. Меѓутоа, како резултат на битката, Дату Уто го изгубил левото око.
лево|мини|203x203пкс| Дату Уто, султан на Буајан.
На крајот, Дату Уто од Запакан се појавил за да станел султан од Буајан во 1875 година, наследувајќи ги неговиот татко и вујко и можел да го прошири своето влијание во басенот Котабато и да се спротивставил на шпанската доминација над Султанатот Буајан. Покрај тоа, Дату Уто успеал да воспостави сојуз со султанот од Сулу, што станало важно поради нивната потреба од огнено оружје за да го продолжиле отпорот. Оттука, Дату Уто го променил своето однесување кон соседните луѓе Тирурај и почнал да краде робови на нивната територија, кои биле продадени на султанатот Сулу во заливот Сарангани на јужниот врв на Минданао.

Додека Шпанците не можеле да го окупирале самиот Буајан, тие се фокусирале и успеале да го преземеле датумот на помалите територии во рамките на Буајан, предизвикувајќи ја сојузничката мрежа на Буајан да ослабнела и да промовирала понатамошно пребегнување на верноста. Капитулантски договор меѓу Буајан и Шпанија бил потпишан на 10 март 1887 година, што влијаело на престижот на Буајан. Буајан официјално станал вазал на Шпанија. Сепак, Дату Уто го гледал ова само како мировен договор, а не како вистински чин на капитулација.

Шпанските колонијални сили воспоставиле неколку тврдини на територијата на Буајан, како што биле Форт Реина Регенте во Тинунгкут и Форт Пикит во денешен Пикит, Котабато.

 Предавство на Дату Пианг 
Дату Пианг порано бил назначен за министер за земји од Дату Уто. Меѓутоа, до 1899 година, Пјанг го предал Дату Уто и го основал своето седиште во старата престолнина Буајан Дулаван, како и заробување на Бакат. Оттаму, Пјанг го соборил шпанскиот гарнизон во Котабато и Тамонтака и си ја доделил титулата „Султан од Минданао“. Ова го оставило Дату Уто фрустриран бидејќи Дату Пианг станал ривал на Буајан.The Philippine Revolution in Mindanao by Rufus B. Rodríguez Во декември 1899 година, американските сили слетале во Котабато и Дату Пианг соработувал со американските власти. Ова го оставил Дату Али, владетелот на Тинунгкут и на крајот Буајан, како единствениот застрашувачки противник кој можел да формира отпор против американските сили во Минданао.

 Владеење на Дату Али 
лево|мини|204x204пкс| Дату Али од Тинукоп.
Во 1899 година, Дату Уто му го предал својот престол на неговиот прв братучед Дату Али од Тинунгкут. Дату Али станал „Раџах Буајан“ на Буајан. Дату Али се појавил како врховен владетел на долината Горна Котабато и бил во можност да формирал сојуз за да се спротивставил на американските обиди за потчинување на внатрешните податоци во нивната администрација.

Во 1905 година, Буајан целосно ја изгубил својата независност откако Дату Али од Тинукоп (Тинунгкут), бил убиен од американските сили во Битката кај реката Малала за време на бунтот Моро. Буајан паднал во меѓувласт потоа и на крајот бил апсорбиран во американската колонијална администрација. Со помош на Дату Пианг и неколку податоци, американските власти брзо можеле да ја наметнат својата цивилна форма на владеење на територијата на Моро, со што или да ги вградиле податоците во граѓанската влада или да ги сведиле нивните кралски титули во статус на обичен традиционален лидер.

 Територија 
Буајан бил центриран во она што сега било Дату Пианг, Магинданао дел Сур во басенот Котабато, создаден од реката Рио Гранде де Минданао (или Пуланги), 30 километри возводно од Султанатот Магинданао.

Буајан имал големо влијание врз времето на внатрешноста преку политички бракови и сојузи. И султанатот Магинданао и Буајан се натпреварувале за доминација.

Освен во басенот Котабато, султанатот Буајан имал и пристаниште во заливот Сарангани кое се користело за поморска трговија.

За време на доминацијата на Султанатот Буајан во басенот Котабато, постоеле неколку султанати кои се здобиле со важност како еден од најмоќните вазали на Буајан:

 Султанат Кабунталан
 Султанат Кударанган-са-Буајан
 Султанат на Талајан
 Султанат Тинунгкут
 Султанат Сапакан
 Султанат Матенггаван
 Султанат Кабакан
 Тавлан (Идалемен Иранунс)

Во текот на историјата на Буајан, наставката „са-Буајан“ често се додавала во името на териториите како показател дека територијата била област под директна контрола на Буајан, а не вазал на Буајан. Главниот главен град на Буајан бил означен и како Буајан-са-Буајан.

 Економија 

 Земјоделство и извоз 
Буајан бил богат извор на земјоделство поради неговата плодна земја, имајќи го оризот како еден од нејзините примарни извозни производи. Сепак, Буајан тргувал и користејќи шумски производи како што биле тутун, ратан, пчелин восок и тврдо дрво. Буајан увезувал и разни производи од кинески трговци и доселеници.

 Трговија со робови 
Буајан многу се потпирал на стекнување робови. Тие ловеле робови испраќајќи пирати низ устието на реката Пуланги, но морале да платат патарина на Султанатот Магинданао за да им се овозможил пристап. Од Пуланги, тие поминале низ неколку области на шпанска територија. Повеќето од жртвите на нивниот лов на робови биле луѓе од Висаја. Пиратите кои потекнувале од Буајан можеле да стекнат многу робови до точка каде што терминот „Бисаја“ станал синоним за „роб“. Меѓутоа, по предавањето на Магинданао на Шпанците и последователната шпанска окупација на Котабато, пристапот до заливот Моро од Пуланги бил засекогаш затворен во внатрешноста. Поради оваа причина, Буајан се потпирал на своето пристаниште во Сарангани, територијата позната како „Сугуд Буајан“, првенствено за одржување на поморскиот пристап до надворешниот свет. Буајан создал автопатски систем низ рамнините на Тупи и Поломолок, за кои се велело дека биле ненаселени и безбедно место за преминување.

Шпанската окупација, исто така, донела крај на пиратеријата на Моро во Лусон и Висаите, а со тоа и значително намалување на стекнувањето робови. Ова создало поттик да се најде друг извор за робовите. За време на владеењето на Дату Уто, робовите главно се стекнувале од планините со насилни средства, особено преку киднапирања или војни против паганските племиња во регионот. Бројот на робови станал основа за одредување на богатството на султанот. Овие робови работеле и како земјоделци, обработувајќи ја земјата на нивниот локален датум и на самиот султан.

 Поврзано 

 Султанат Магинданао
 Султанатот на Сулу
 Раџа Буајан, Магинданао дел Сур
 Дату Уто
 Дату Али

 Наводи 

Категорија:Поранешни држави
Категорија:Држави и територии распаднати во 1888 година
Категорија:Шпанска колонизација на Филипините
Категорија:Муслимански династии
Категорија:Поранешни султанати