Белиот фустан на Мерилин Монро

Мерлин Монро носела бел фустан во филмот од 1955 година Чешањето на седмата година, во режија на Били Вајлдер. Создадена е од костимографот Вилијам Травиља и носена во најпознатата сцена на филмот. Оваа фотографија е опишана како една од најпознатите иконски слики на 20 век.

 Историја 
Костимографот Вилијам Травиља, познат како Травиља, добил Оскар за неговата работа во Авантурите на Дон Жуан во 1948 година. Во 1952 година, во 20th Century Fox, тој започнал да работи со Монро за филмот Нема потреба да тропаш. Тој ја дизајнирал нејзината облека за осум филмови и изјавил дека имале кратка афера. Во 1954 година, додека неговата сопруга Дона Дрејк била на одмор, тој го дизајнирал белиот коктел фустан што го носела Монро. Според книгата Hollywood Costume: Glamour! Glitter! Romance! од Дејл Меконати и Дијана Вриланд, тој наместо тоа го купил. Тој го негираше ова.
мини| Монро стои со бел фустан во театарскиот трејлер на филмот „Чешањето на седмата година“ од 1955 година.
Фустанот се појавува во секвенцата на Чешањето на седмата година во кое Монро (ја игра „Девојката“) и актерот Том Ивел („Ричард Шерман“) излегуваат од театарот Транс-Лукс 52-та улица на авенијата Лексингтон во Њујорк,Trans-Lux 52nd Street Theatre, 586 Lexington Avenue, New York. Кога ќе слушнат воз во метрото што минува под шините на тротоарот, таа стапнува на него и прашува „О, дали го чувствуваш ветрето од метрото?“ додека ветрот го крева фустанот нагоре, откривајќи и ги нозете.

Сцената требало да се снима на улицата надвор од Транс-Лукс во 1:00 часот на 15 септември 1954 година. Монро и филмските камери ја привлекле љубопитноста на стотици фанови, па режисерот Били Вајлдер повторно го снимил моментот на сетот на 20th Century Fox."Marilyn" Essay by George S. Zimbel. Montreal, July 2000. Сцената била споредена со сличен настан во краткиот филм од 1901 година, Што се случи на дваесет и третата улица, Њујорк.Rosemary Hanes with Brian Taves. "Moving Image Section – Motion Picture, Broadcasting and Recorded Sound Division" The Library of Congress. Retrieved 5 January 2011.Lee Grieveson, Peter Krämer. The silent cinema reader (2004) , Tom Gunning "The Cinema of Attractions" p. 46. Retrieved 5 January 2011. Снимката со откриена нога била наречена една од иконските слики на целиот 20 век.

По смртта на Монро во 1962 година, Травила го чувал фустанот заклучен со многу од костимите што ги направил за неа, до тој степен што се шпекулирало дека колекцијата е изгубена. Откако починал во 1990 година, облеката ја изложил неговиот колега Бил Сарис. Се приклучил на приватната колекција на холивудски сувенири во сопственост на Деби Рејнолдс во Музејот на филмови во Холивуд. За време на интервјуто со Опра Винфри, Рејнолдс изјаавил дека е екру, „бидејќи како што знаете сега е многу многу стар“. Во 2011 година, таа изјавила дека ќе ја продаде целата колекција на организирана аукција, почнувајќи од 18 јуни  Се предвидувало дека ќе се продаде помеѓу 1 и 2 милиони долари, но заработила 5,6 милиони долари (вклучувајќи провизија од 1 милион долари).

Фустанот го носела и глумицата Роксан Арлен во филмот Bachelor Flat од 1962 година.

 Дизајн 
мини|Коктел фустан во светла боја на слонова коска.
Фустанот е коктел-фустан со светла боја на слонова коска во стил кој бил во мода во 1950-тите и 1960-тите. Телето налик на оглавник има длабоко деколте и е направено од две парчиња меко плисирана целулоза ацетатна ткаенина (тогаш се сметало за вид на вискоза)  кои се спојуваат зад вратот, оставајќи ги рацете, рамената и грбот на носителот голи. Халтерот е прикачен на лента која се наоѓа веднаш под градите. Фустанот тесно се вклопува од таму до природниот струк. Мек и тесен самопојас бил обвиткан околу торзото, вкрстено напред, а потоа врзан во мал уреден лак на половината, напред на левата страна. Под појасот има нежно набрано здолниште кое достигнува до средината на телето или под должината на телето. Има патент на задниот дел од елечето и ситни копчиња на задниот дел од оглавникот.

 Прием 
мини| Скулптура на Монро во Бирмингем, Англија.
За сопругот на Монро во времето на снимањето на филмот, Џо Ди Маџо, се вели дека го „мразел“ фустанот, но тој е популарен елемент од наследството на Монро. Во годините по смртта на Монро, сликите на кои таа го носи белиот фустан биле прикажани во многу имитации, претстави и постхумни прикази на глумицата. Како пример, ликот на гипс со целосна големина на Монро во овој фустан бил прикажан во клучната сцена во филмот на Кен Расел на Who Tommy (1975). Било имитирано дури и до крајот на 20-от и во текот на 21-от век во киното, носено од Фиона во Шрек 2 (2004), од Ејми Полер во Blades of Glory (2007) и Ана Фарис во The House Bunny (2008), меѓу други. Во филмот Жената во црвено (1984), Кели Ле Брок ја повторува истата сцена, но облечена во црвен фустан. Веб-страницата на списанието Гламур го класифицирала фустанот како еден од најпознатите фустани во историјата. Слично истражување спроведено од Cancer Research UK го изгласал фустанот број еден од иконите на модните моменти на познатите личности на сите времиња.

 Наводи 

 Надворешни врски 

 Timeless: Marilyn Monroe’s White Dress
 Profiles in History (Auction announcement)
 "Marilyn Monroe's Long-Lost Skirt Scene" – 26 January 2017 piece on Studio 360

Категорија:Фустани
Категорија:Фотографии
Категорија:Мерилин Монро