Калака

мини
Калака (колоквијално мексиканско шпанско име за скелет) — фигура на череп или скелет (обично човечки) што вообичаено се користи за украсување за време на мексиканскиот фестивал „Ден на мртвите“, иако тие се прават во текот на целата година.

 Опис 
Следејќи го нивното потекло од сликите на Маите, калаките често се прикажуваат со цвеќиња и невен. Како и со другите аспекти на фестивалот „Ден на мртвите“, калаките генерално се прикажани како радосни, а не како тажни фигури. Тие често се прикажани како носат празнична облека, танцуваат и свират на музички инструменти за да укажат на среќен задгробен живот. Ова се потпира на мексиканското верување дека ниту една мртва душа не сака да потсеќа на тага и дека смртта треба да биде радосна прилика. Ова се навраќа на верувањата на Ацтеките, една од ретките калака што останала по шпанското освојување.

Калаките што се користат на фестивалот вклучуваат врежани маски на черепи што ги носат веселбарите, мали фигури направени од резбано дрво или печена глина и слатки  во форма на черепи или скелети. Калаките понекогаш се направени од дрво, камен, па дури и од бонбони.

Во Гватемала, „калака“ се подразбира како „смрт“. Фигурата на гол скелет ја претставува смртта и имплицира страв од смртта. Така, таа обично не се користи како радосна слика.

 Популарна култура 
Калакас се истакнати како претстави на починатиот во анимираните филмови „Книга на животот“ и „Коко“.

Фигури слични на Калака може да се видат во филмот на Тим Бартон „Мртвата невеста“ (Corpse Bride), во филмот „Коралин“ на Нил Гејман, во видео игрите како Литл Биг Планет (2008) и Гвакамели! (2013) и компјутерската игра на Тим Шафер од 1998 година, Грим Фанданго.

 Наводи 

Категорија:Мексиканска култура
Категорија:Нематеријално културно наследство