Менекеј

Менекеј (старогрчки: Μενοικεύς Menoikeús „сила на куќата“ изведено од menos „сила“ и oikos „куќа“) — во грчката митологија име на два тебански лика. Тие се генеалошки поврзани, првиот е дедо на вториот.

 Менокеј, татко на Креон, Јокаста и Хипоном како и дедо и тест на Едип. Бил тебански син на Пентеј и потомок на Спартоите преку неговиот дедо Ехион.Apollodorus, 2.4.5 & 3.5.7 Euripides, Phoenician Women 10 Scholia ad Euripides, Phoenician Women 942 Hyginus, Fabulae 67
 Менокеј, син на Креон и веројатно Евридика, именуван по неговиот дедо.Euripides, Phoenician Women 768 Според Хигин и Статиј, за време на владеењето на Етеокле кога Седумтемина против Теба го опсадиле градот, синот на Креон извршил самоубиство фрлајќи се од ѕидините. Ова било во согласност со Тиресиј кој претскажувал дека ако некој од Спартоите слободно загине како жртва на Арес, Теба ќе биде ослободена од катастрофа. Тебанците на крајот победиле.Euripides, Phoenician Women 913 & 930 Apollodorus, 3.6.7 Битката е спомената во Седуммина против Теба, драма на Есхил. Некои записи велат дека Менокеј бил дедо на Креон и Јокаста, а неговиот син (таткото на Креон и Јокаста) се викал Оскалус. Грчкиот писател Павзаниј го посетил местото на гробницата на Менекеј во 2 век од нашата ера и запишал дека Менекеј извршил самоубиство „почитувајќи го пророштвото од Делфи, во времето кога Полинејк и домаќинот со него пристигнале од Аргос. На гробот на Менекеј расте калинка. Ако го пробиете надворешниот дел од зрелото овошје, тогаш ќе ја најдете внатрешноста како крв. Оваа калинка сè уште цвета.“Pausanias, 9.25.1 Statius, Thebaid (Latin poem) 10.756

Помладиот Менекеј бил современик на Епикур, кому филозофот му напишал писмо во кое ги сумирал неговите етички доктрини.

 Наводи 

 Литература 
 Euripides, The Complete Greek Drama, edited by Whitney J. Oates and Eugene O'Neill, Jr. in two volumes. 2. Phoenissae, translated by Robert Potter. New York. Random House. 1938. Online version at the Perseus Digital Library.
 Euripides, Euripidis Fabulae. vol. 3. Gilbert Murray. Oxford. Clarendon Press, Oxford. 1913. Greek text available at the Perseus Digital Library.
 Gaius Julius Hyginus, Fabulae from The Myths of Hyginus translated and edited by Mary Grant. University of Kansas Publications in Humanistic Studies. Online version at the Topos Text Project.
 Pausanias, Description of Greece with an English Translation by W.H.S. Jones, Litt.D., and H.A. Ormerod, M.A., in 4 Volumes. Cambridge, MA, Harvard University Press; London, William Heinemann Ltd. 1918. Online version at the Perseus Digital Library
 Pausanias, Graeciae Descriptio. 3 vols. Leipzig, Teubner. 1903.  Greek text available at the Perseus Digital Library.
 Pseudo-Apollodorus, The Library with an English Translation by Sir James George Frazer, F.B.A., F.R.S. in 2 Volumes, Cambridge, MA, Harvard University Press; London, William Heinemann Ltd. 1921. Online version at the Perseus Digital Library. Greek text available from the same website.
 Publius Papinius Statius, The Thebaid translated by John Henry Mozley. Loeb Classical Library Volumes. Cambridge, MA, Harvard University Press; London, William Heinemann Ltd. 1928. Online version at the Topos Text Project.
 Publius Papinius Statius, The Thebaid. Vol I-II. John Henry Mozley. London: William Heinemann; New York: G.P. Putnam's Sons. 1928. Latin text available at the Perseus Digital Library.
 William Smith. <i id="mwjg">A Dictionary of Greek and Roman biography and mythology</i>. s.v. Mienoecelus 1 and Mienoecelus 2. London (1848)

Категорија:Грчка митологија во Теба