Млечниот воз повеќе не застанува овде

Млечниот воз повеќе не застанува овде (англиски:  The Milk Train Doesn't Stop Here Anymore) ― драма во пролог и шест сцени од 1963 година, напишана од Тенеси Вилијамс. Тој му рекол на Џон Груен во 1965 година дека тоа е „претставата на која работев најдолго“, и првично ја извел верзијата за време на Фестивалот на двата света во Сполето, Италија, во јули 1962 година.1. Devlin, Albert J., ed. Conversations with Tennessee Williams. Jackson, Miss.: University Press of Mississippi, 1986, pp. 141–142.  Неговата прва продукција во Соединетите Држави била во јануари 1963 година на Бродвеј во Моросковиот театар, со Хермиона Бадли во главната улога. Освртите на претставата биле лоши, иако штрајкот на весникот ги спречилда стигнат до публиката; претставата имала само 69 изведби.

Вилијамс го ревидирал сценариото за втора продукција, давајќи му рамка за кабуки, со двајца глумци кои играат сценски работници кои ја коментираат претставата како што се случува. Оваа нова продукција била отворена на 1 јануари 1964 година во Театарот „Брукс Аткинсон“ под раководство на Тони Ричардсон. Williams, Tennessee. Plays 1957–1980. Mel Gussow and Kenneth Holditch, eds. New York: Library of America, 2000, p. 975.  Во него глумела Талула Банкхед (делот првично бил напишан и бил лабаво заснован на Банхед) и Таб Хантер, со Маријан Селдес. Била одржана во само пет изведби откако повторно добила многу лоши известувања. Обновената изведба од 2011 година, во која глуми Олимпија Дукакис, била режирана од Мајкл Вилсон.Isherwood, Charles. "Reaper Arrives? Grab a Kimono", The New York Times, 30 јануари 2011.

Во 1968 година, претставата била приспособена од Вилијамс во филмот Бум!, со Елизабет Тејлор и Ричард Бартон заедно во главните улоги, а во режија на Џозеф Лоси. Филмот бил катастрофален потфат за двете ѕвезди.

 Синопсис 
Претставата е сместена во Италија и се посветува на , богатата жена, г-ѓа Флора Гофорт која е при умирање, која фаќа млад човек, Кристофер Фландерс, како наводно навлегува во нејзиниот имот. Дијалогот меѓу двајцата сочинува голем дел од драмата. Како лик, г-ѓа. Гофорт е во положба каде според традициите на класичната драма би можела да биде стоик, но таа намерно ги отфрла утешите на филозофијата и наместо тоа избира да ги афирмира еротизмот и мистицизмот. Г-ца Гофорт умира на крајот од претставата откако ги даде овие афирмации како нејзина дефинитивна изјава за Животот.Taubman, Howard. "Tennessee Williams's 'Milk Train. The New York Times. 15 јануари 1963.

 Наводи 

 Надворешни врски 

 ​

Категорија:Драми од Тенеси Вилијамс
Категорија:Драми со дејство во Италија
Категорија:Соединетодржавски драми приспособени во филмови
Категорија:Драми од 1963 година