Емине Семије Онасија

Емине Семије Онасија (28 март 1864 - 1944), претежно позната како Емине Семије и Емине Вахиде, била турска писателка, учителка, активистка и рана феминистка. Таа сметала дека образованието игра важна улога во еманципацијата на жената.

 Ран живот и образование 
Емине Семије била родена во Истанбул на 28 март 1866 година. Таа била втора ќерка на Ахмед Џевдет-паша и сестра на Фатма Алије. Нејзината мајка била Адвије Рабија Ханим. Емине Семије студирала психологија и социологија во Франција и Швајцарија седум години. Таа била една од првите османлиски муслиманки образовани во Европа.

 Кариера и активности 
Од 1882 година, Емине Семије работела како наставник по турски и литература во Истанбул и во други провинции. Служела како инспектор во училиштата за девојки и асистент медицинска сестра во болницата Шишли Етфал. Нејзините пишувања за политиката и образованието биле објавени во различни публикации, вклучувајќи ги и Мутала (во Солун ), Мехасин и Ханимлара Махсус Газете по прогласувањето на уставната монархија во 1908 г. Таа, исто така, напишала учебник по математика во 1893 година  Во весникот Ханимлара Махсус прво користела неколку псевдоними, но подоцна го користела нејзиното име и објавувала разни приказни и патописи. Нејзини најпознати романи се Сиромаштија (1908) и Јамата на пеколот.

Емине Семије основала неколку добротворни организации за да им помогне на жените. Еден од нив бил Женско сочувство кој бил основан во Солун во 1898 година. Друга добротворна организација основана од неа била Здружение за служба на жените.

Кон крајот на 1890-тите, Емине Семије била шеф на Револуционерниот комитет на жените на Унијата и напредокот во Солун.  Таа станала член на прогресивниот комитет на Унијата и напредокот (КУП), а подоцна и на Отоманската демократска партија. На почетокот на револуцијата од 1908 година иницирала демонстрации на Плоштадот на слободата во Солун, држејќи знаме. Набргу потоа и се придружиле многу мажи и жени.  Во 1920 година, била именувана за член на управниот одбор на Здружението на турските новинари, кое до таа година се нарекувала Отоманско здружение за печат. Отишла во егзил во Париз за да избегне апсење од страна на османлиските власти поради нејзиното членство во КУП. Подоцна се вратила во Турција и работела како учителка.

 Прегледи 
Емине Семије, заедно со нејзината постара сестра Фатма Алије, била значајна фигура за движењето на Отоманската жена. Емине Семије била многу попрогресивна и помалку ортодоксна од нејзината сестра.  Таа го поддржувала имиџот на жени, образовани мајки и сопруги, наметнати од официјалниот дискурс за време на владеењето на султанот Абдул Хамид II. Во истиот период  тврдела во една статија објавена во весникот Ханимлара Махус дека причината за нејзината писателска кариера е да придонесе за општествениот развој, а не за развојот на жените.

Иако Емине Семије активно се вклучила во активностите на КУП, нејзината поврзаност со групата ослабнала кога сфатила дека КУП не е многу ентузијастички настроен во подобрувањето на правата на жените. Емине Семије работела како медицинска сестра за време на Балканската војна и војната во Дарданелите. Од годините во Солун, таа од една страна работела на политика и новинарство, а од друга страна на едукација на девојки. Таа сметала дека за жените да го заземат местото што го заслужуваат во општеството, прво мора да добијат добро образование.

 Личен живот и смрт 
Емине Семије се омажила двапати. Нејзиниот прв сопруг бил Мустафа бег кој бил воен судија. Вториот бил Решид-паша. Тие се развеле подоцна. Имала два сина; по еден од секој сопруг. Нивните имиња биле Хасан Риза, син на Мустафа бег и Џевдет Лагаш, син на Решид-паша. Починала во Истанбул во 1944 година.

 Наводи 

 Надворешни врски 
https://teis.yesevi.edu.tr/madde-detay/emine-semiye

Категорија:Починати во 1944 година
Категорија:Родени во 1864 година
Категорија:Турски писателки
Категорија:Турски политичарки