Јунџин брокат од Нанѓинг

мини|Институт за истражување на Нанѓин брокат
Јунџин () или Нанѓин брокат  е традиционален кинески луксузен свилен брокат произведен во Нанѓинг од крајот на династијата Сунг и се заснова врз техники на ткаење од династиите Сунг и Танг. Се ткае со разбој и често вклучува златни и сребрени нишки со обоена свила. За време на династијата Минг, ткајачите на јунџин развиле техника на ротирачко ткаење што им овозможи да ткаат шарени дизајни на основната ткаенина во други ткаенини, како што е сатенот. Овој брокат во 2009 година бил избран за списокот на усното и нематеријалното наследство на човештвото на УНЕСКО.

 Историја 
Историјата на брокат во Нанѓин може да се проследи од периодот на Трите кралства (220-280). Во војната, која избувна на крајот на Источната династија Џин (317-420), генералот Лиу Ју го победил Кралството на подоцнежната династија Џин (384-417). Победата ги вратила сите занаетчии во Ксиан во Џијанканг, сега градот Нанѓин, меѓу кои ткајачите на брокат биле доминантна сила. Ткајачите на брокат биле мајстори занаетчии низ целата земја и научиле многу вештини од малцинските етнички групи. Владата на источната династијата Џин основаше специјална канцеларија за брокат во Нанѓин за управување со производството на брокат, што беше формално основање на брокат од Нанѓин. Во династијата Ќинг, во Нанѓин бил основан „Одделот за ткаење Џиангнинг“. Кога ткаењето на Нанѓин Јунџин го достигна својот врв, имало повеќе од 30.000 разбои и речиси 300.000 луѓе заработуваа за живот од овие работни места.

 Карактеристики 
Брокатот Нанѓин Јунџин се смета за еден од најдобрите форми на свила. Познат е по своите бои слични на облак и по шарите. Нанѓин Јунџин брокат е познат по својата извонредна технологија, елегантни шари и мазна текстура. Шарите се разновидни и убави како облак на небото; оттука и неговото име „Јунџин“.

Во кинеската традиција ткаење брокат Нанѓин Јунџин, двајца занаетчии управуваат со горните и долните делови на голем, комплициран разбој за да произведуваат текстил што вклучува фини материјали како свила, злато и предиво од пердуви од паунови перја. Оваа техника некогаш се користела за производство на кралска облека; денес сè уште се користи за правење облека и сувенири од висока класа. Зачуван првенствено во провинцијата Џиангсу во источна Кина, методот вклучува повеќе од сто процеси, вклучувајќи производство на разбој, изработка на шаблони, создавање жакард картички за програмирање на шаблонот на ткаење, облекување на разбојот и многу фази на самото ткаење. Додека работат, ткајачите пеат балади кои ги потсетуваат на техниките што ги користат и ја подобруваат кооперативната, уметничка атмосфера на разбојот. Работниците го гледаат својот занает како дел од историска мисија бидејќи, покрај создавањето ткаенини за современа употреба, Јунџин се користи за реплицирање на древни свилени ткаенини за истражувачи и музеи. Именуван по сјајот на ткаенините како облак, Јунџин е уште популарен низ целата земја.

 Наводи 

Категорија:Текстилна уметност
Категорија:Нематеријално културно наследство