Подледнички избув

мини|Подледнички избуви во Копаху (Чиле/Аргентина)
мини|Експлозивни подледнички избуви на Калбуко, Чиле, во 2015 година
мини| Подледнички избув на Катла, Исланд, во 1918 година
мини| Експлозивен подледнички избув на планината Редаут, Алјаска
мини| Експлозивен подледнички избув во Ејафјадлајекидл, Исланд, во 2010 година
мини| Подледнички избув со ефузивна компонента кај Венјаминов (тече лава)
мини| Истиснување лавина купола на планината Редаут, Алјаска
мини|Куполи од лава на планината Сент Хелен и „забеганиот ледник“
Подледнички избув — вулканска појава под ледниците оние на вулканите покриени со мраз, резултираат со содејство на магмата со мразот и снегот, што доведува до формирање на топена вода, јокуллауп и лахари. Поплавите поврзани со топената вода се значителна опасност во некои вулкански области, вклучувајќи ги Исланд, Алјаска и делови од Андите. Поплавите од леднички изливи се идентификувани како најчестата вулканска опасност во Исланд,Gudmundsson, M. T., G. Larsen, Á. Höskuldsson, and Á. G. Gylfason. 2008. Volcanic hazards in Iceland, Jökull, 58, pp. 251 – 268. со големи настани каде што максималните испуштања на топена вода може да достигнат 10.000 – 100.000м3/с, а се случувало кога има големи ерупции под ледниците.

Важно е да се истражат содејствата меѓу вулканот и мразот за да се подобри ефективноста на следењето на овие настани и да се преземат проценки на опасностите. Ова е особено релевантно со оглед на тоа што подледничките ерупции ја покажале својата способност да предизвикуваат широко распространето влијание, при што облакот од пепел поврзан со ерупцијата на Исланд Ејафјадлајекидл во 2010 година резултирало со значителни влијанија врз авијацијата низ Европа.

Обемот на материјалот што се ослободува при секоја ерупција може енормно да варира од неколку кубни метри магма до дури 3.000 кубни километри. Серија мали ерупции обично создаваат могили блиску до отворот, додека ерупциите со голем волумен имаат тенденција да ги распрснуваат нивните производи на поголема далечина.

 Примери 

 Остров Десепшн, Антарктик (1969) 
Со оглед на тоа што подледничките избуви се случуваат во често ретко населените региони, тие најчесто не се набљудуваат или следат; така што тајмингот и секвенците на настани за ерупција од овој тип се слабо ограничени. Истражувањето на ерупцијата на Дисепшн во 1969 година покажува дека влијанието на подледничкиот избув не е ограничено чисто од дебелината ледникот, туку дека предвулканската структура на мраз и згуснувањето (пропорција на непропустлив мраз) исто така играат улога.Smellie, J. L., 2002. The 1969 subglacial eruption on Deception Island (Antarctica). Geological Society, Special Publications, v. 202, pp. 59 - 79. Во овој случај, иако ледникот бил тенок, забележана е голема поплава бидејќи ледникот во голема мера бил составен од непропустлив (нефрактуриран) мраз со ненадејна супраледничка поплава откако шуплината ќе го достигне капацитетот. Резултирачката поплава сериозно ги оштетил зградите на островот, со целосно уништување на британска научна станица.

 Гримсвотн, Исланд (1996) 
Во период од 13 дена во 1996 година, 3км 2 мраз бил стопен со избувната магма фрактура во стакло за да се формира 7км долга и 300м висок гребен на хијалокластит под 750 m мраз на отворот за пукнатини Ѓалп на вулканот Гримсветн во Исланд.Gudmundsson, M., F. Sigmundsson, and H. Bjornsson. 1997. Ice-volcano interaction of the 1996 Gjalp subglacial eruption, Vatnojokull, Iceland. Nature, 389, pp. 954 - 957. Топената вода течела по тесно основно ледничко корито во подледничко езеро пет недели, пред да биде ослободена како ненадејна поплава. Иако бил предложено дека подледничките вулканизам може да игра улога во динамиката на ледените текови на Западен Антарктик со снабдување со вода до нивната база, за ерупцијата на Ѓалп, не било забележано брзо базално лизгање на регионално ниво, со формирање на ледени котли над еруптивните пукнатини поради ненадејното отстранување на масата.

Истражувањата покажале дека за ледниците со топла основа, ефектите од подледничките вулкански ерупции се локализирани, при што ерупциите формираат длабоки вдлабнатини и предизвикуваат поплави од леднички изливи. За да има значителни промени во обемот и обликот на ледената покривка, ќе биде потребен обемен подледнички вулканизам, кој ќе се стопи значителен дел од вкупниот волумен на мраз за краток временски период.

 Ејафјадлајекидл, Исланд (2010) 
Во првите два дена од ерупцијата, над вулканските отвори се формирале ледени котли.Gudmundsson, M. T., T. Thordarson, A. Hoskuldsson, G. Larsen, H, Bjornsson, F. J. Prata, B. Oddsson, E. Magnusson, T. Hognadottir, G. N. Petersen, C. L. Hayword, J. A. Stevenson, and I. Jonsdottir. 2012. Ash generation and distribution from the April–May 2010 eruption of Eyjafjallajökull, Scientific Reports, 2(572) Радарските слики го откриваат развојот на овие котли во 200 година m дебела ледена покривка во калдерата на врвот. Тие исто така може да се користат за документирање на подледничкиот и супраледничкиот премин на топената вода подалеку од местото на ерупција. Истражувањата покажуваат дека ерупцијата ја пробила ледената површина четири часа по почетокот на првичната ерупција, додека ослободувањето на топената вода се карактеризира со акумулација и последователна дренажа, при што најголемиот дел од вулканскиот материјал во ледените котли се исцедил во хиперконцентрирани поплави.Magnusson, E., M. T. Gudmundsson, M. J. Roberts, G. Sigurosson, F. Hoskuldsson, and B. Oddsson. 2012. Ice-volcano interactions during the 2010 Eyjafjallajökull Eruption, as revealed by airborne imaging radar. Journal of Geophysical Research: Solid Earth, 117, B07405.

 Поврзано 
 Перничеста лава
 Подводен вулкан
 Подледнички вулкан
 Вулкански избув

 Наводи 

 Надворешни врски 

 Статија на Енциклопедија Британика

Категорија:Вулкански ерупции