Вомероназален рецептор

Вомероназалните рецептори се класа на миризливи  рецептори кои наводно функционираат како рецептори за феромони. Феромоните еволуирале во сите животински фили, за да го сигнализираат сексот и статусот на доминација и се одговорни за стереотипното социјално и сексуално однесување меѓу членовите од истиот вид. Кај цицачите, се верува дека овие хемиски сигнали се детектирани првенствено од вомероназалниот орган (VNO), хемосензорен орган  кој е сместен во основата на носната преграда.

VNO е присутен кај повеќето водоземци, влекачи и цицачи кои не се примати, но го нема кај птиците, возрасните катарински мајмуни и мајмуните. Активната улога на човечкото VNO во откривањето на феромони е оспорена; VNO е јасно присутен кај фетусот, но се чини дека е атрофиран или отсутен кај возрасните. Две различни фамилии на вомероназални рецептори– кои наводно функционираат како феромонски рецептори– се идентификувани во вомероназалниот орган (V1Rs и V2Rs). Иако сите се рецептори поврзани со Г-протеин (GPCR), тие се далечно поврзани со рецепторите на главниот миризлив систем, нагласувајќи ја нивната различна улога.Pantages E, Dulac C (Dec 2000). "A novel family of candidate pheromone receptors in mammals". Neuron. 28 (3): 835–45. doi:10.1016/S0896-6273(00)00157-4. PMID 11163270. S2CID 15023062.

Рецепторите V1 споделуваат помеѓу 50 и 90% идентитна на секвенца, но имаат мала сличност со другите фамилии на рецептори поврзани со G протеин. Се чини дека тие се далечно поврзани со рецепторите за горчлив вкус на T2R кај цицачите и GPCR слични на родопсин. Кај стаорците, семејството се состои од 30-40 гени. Тие се изразени во апикалните региони на VNO, во невроните кои изразуваат Gi2. Спојувањето на рецепторите со овој протеин посредува во сигнализацијата на инозитол трисфосфат.Pantages E, Dulac C (Dec 2000). "A novel family of candidate pheromone receptors in mammals". Neuron. 28 (3): 835–45. doi:10.1016/S0896-6273(00)00157-4. PMID 11163270. S2CID 15023062. Пронајдени се и голем број хомолози на човечки V1 рецептор. Поголемиот дел од овие човечки секвенци се псевдогени, но е идентификуван навидум функционален рецептор кој се изразува во човечкиот миризлив систем.

Рецепторите V2 се членови на фамилијата 3 на GPCR и имаат блиска сличност со екстрацелуларните рецептори за чувствителност на калциум. Се чини дека глодарите имаат околу 100 функционални V2 рецептори и многу псевдогени. Овие рецептори се изразени во базалните региони на VNO, каде што се спојуваат со G белковините за да посредуваат во реакциите на инозитол трисфосфат. Хомолози се исто така идентификувани кај рибите, и одредена е специфичноста на лигандот на еден таков рецептор: е пријавено дека рецептор од мирисниот епител на златната рипка ги врзува основните аминокиселини, кои се мириси за рибите.

 Човечки белковини кои го содржат овој домен 

 V1
 VN1R1
 VN1R2
 VN1R3
 VN1R5
 V2: Нема кај луѓето. Vmn2r116 ( E9Q6I0 ) и Vmn2r26 ( Q6TAC4 ) се примери кои се наоѓаат кај глувците.

 Поврзано 

 Мириса
 Трага рецептор поврзан со амин
 Мембрански стероид рецептор

 Наводи 

Категорија:Protein pages needing a picture
Категорија:Белковински семејства
Категорија:Мирисен систем