Лоренцо Гиберти

Лоренцо Гиберти (1378 – 1 декември 1455), роден како Лоренцо ди Бартоло — италијански ренесансен скулптор од Фиренца, клучна фигура во раната ренесанса, најпознат како креатор на две групи бронзени врати на крстилницата во Фиренца, подоцна наречена од Микеланџело, (портите на Рајот), Обучен како златар и скулптор, основал важна работилница за скулптура во метал. Неговата книга Коментарии содржи значајни пишувања за уметноста, како и она што можеби е најраната преживеана автобиографија од кој било уметник.

Во кариерата на Гиберти доминираат две последователни нарачки за парови бронзени врати на крстилницата во Фиренца (Батистеро ди Сан Џовани). Тие се препознаваат како големо ремек-дело на раната ренесанса и биле познати и влијателни од моментот на нивното откривање.

 Биографија 
Гиберти е роден во 1378 година во Пелаго на 20км од Фиренца. Се вели дека Лоренцо бил син на Чионе ди Сер Буонакорсо Гиберти и Фиоре Гиберти. Сепак, постои одреден сомнеж за тоа дали Чионе бил вистинскиот татко на Гиберти. Во одреден момент од нивниот брак, Фиоре отишол во Фиренца и живеел со златар по име Бартоло ди Микеле. Фиоре и Бартоло одржувале заеднички брак, па не се знае кој бил биолошкиот татко на Гиберти. Нема документација за смртта на Чионе, но се знае дека по неговата смрт Фиоре и Бартоло се венчале во 1406 година Без разлика, Бартоло бил единствениот татко што Лоренцо го познавал и тие имале блиски и љубовни односи. Бартоло бил умен и популарен златар во Фиренца и го обучувал Лоренцо во неговиот занает. Токму од ова стажирање Лоренцо ги научил првите принципи на дизајнот.

Лоренцо се интересирал за многу форми на уметноста и не се ограничувал на обработка на злато. Тој ги воодушевувал другите со моделирање копии на антички медали, а исто така и во сликарството. Лоренцо добил формална обука како сликар од Герардо Старнина, италијански уметник од Фиренца. Потоа отишол да работи во работилницата на неговиот очув, каде што работел и Антонио дел Полаиуоло.Renaissance Jewels and Jeweled Objects, Baltimore Museum of Art, 1968, p. 29: "Lorenzo Ghiberti (1378-1455) began his career under the goldsmith Bartoluccio di Michele ... Antonio del Pollaiuolo (1433-1498) was also a pupil of Bartoluccio di Michele..." Кога бубонската чума ја погодила Фиренца во 1400 година, Гиберти се преселил во Римини.

Во Римини имал среќа да работи на завршување на фреските на замокот на Карло I Малатеста, каде што помогнал во завршувањето на фреските на ѕидовите на замокот. Се верува дека тука ја стекнал својата длабока љубов кон сликарската уметност. Набргу по пристигнувањето во Римини, добил известување од неговите пријатели дека во неговиот роден град Фиренца, управителите на Крстилницата организирале натпревар на мајстори кои се вешти во работа со бронза. И покрај неговото големо ценење за сликарството, Гиберти побарал од Малатеста отсуство. Во 1401 година тој се упатил назад во Фиренца за да учествува на натпреварот што се одржувал за комисијата да направи пар бронзени врати за крстилницата на катедралата во Фиренца.

 Врати на крстилницата во Фиренца 
алт=|528x528пксВратите на рајот од источната страна
алт=|551x551пксВратите од северната страна

Гиберти првпат станал познат кога како 21-годишник победил на натпреварот во 1401 година за првиот сет на бронзени врати, со Филипо Брунелески како второпласиран. Оригиналниот план бил вратите да прикажуваат сцени од Стариот завет, но планот бил променет за да прикажува сцени од Новиот завет. Меѓутоа, пробниот дел, кој преживеа, ја прикажува жртвата на Исак.

За да ја изврши оваа нарачка, тој формирал голема работилница во која обучувал многу уметници, вклучувајќи ги Донатело, Масолино, Микелоцо, Паоло Учело и Антонио дел Полаиуоло. Кога неговиот прв сет од дваесет и осум панели биле завршени, Гиберти добил нарачка да создаде втор сет за друга врата во црквата, овој пат со сцени од Стариот завет, како што првично било наменето за неговиот прв сет. Наместо дваесет и осум сцени, тој направил десет правоаголни сцени во сосема поинаков стил. Овие биле  понатуралистички, со перспектива и поголема идеализација на темата. Наречен „Парите на рајот“ од Микеланџело, овој втор сет останува главен споменик на времето на ренесансниот хуманизам.

Десетте панели од Рајските порти прикажуваат неколку епизоди од одредена приказна од Стариот завет. Списокот подолу покажува каде е поставена секоја приказна на Рајските порти.
мини|209x209пкс
+Панели на рајските врати (по редослед) Адам и Ева Џозеф Каин и Авел Мојсеј Ное Џошуа Авраам Дејвид Исак и Јаков Соломон

 Портите на Рајот повеќе описни панели 

Приказната за Адам и Ева (панел)

десно|мини
Во почетокот на светот, Бог го создал Универзумот (прикажано на горниот дел од сликата) и тогаш ја создал и „ Рајската градина “. Ова е местото каде што ги создал првите луѓе Адам и Ева кои јадат јаболно од забранетото дрво. Ева била измамена од Луцифер, паднатиот Божји ангел, змијата, која и кажала дека ќе биде како Господ ако јаде од забранетото овошје (прикажано на левата средна страна) . Луцифер, најубавиот Господов ангел, станал паднат ангел и ѓавол (прикажано долу лево) .

Приказната за Каин и Авел (панел) Овде е прикажана библиската приказна за двата сина на Адам и Ева, Каин и Авел.

Каин обработувал земја додека Авел чувал овци. Кога двајцата принеле жртва на Господ тој ја прифатил жртвата на Авел. (прикажано на врвот на фотографијата).Каин на овој гест реагирал со гнев и го убил својот брат Авел. Како казна за стореното дело, Господ го прави вечен скитник. Познато е дека Авел бил мирољубив и мирно седи со стадото (прикажано на во средината на левата страна) . Каин го мами Авел да го следи и го убива (прикажано на дното) .

Приказната за Ное (панел) На Бог не му се допаднало дека светот се исполнил со насилство. Тој му рекол на Ноа дека ќе ја уништи земјата со поплава и дека треба да изгради ковчег (прикажано преку брановите на фотографијата). Му било кажано да донесе по две од секој вид животно и неговото семејство (прикажано на левата, десната и на средината). Мојсеј е прикажан до буре кое е симбол на пијаниците.

Приказната за Авраам (панел)
десно|мини|132x132пкс
Кај Авраам дошле тројца мажи и тој ги облекол, ги нахранил и ги напоил. Тројцата мажи биле ангели и се покажале како Божји гласници (прикажано долу лево) . Му кажале дека неговата сопруга Сара, која имала 80 години, ќе роди дете. Откако го добија детето, Бог му нареди на Авраам да го жртвува Исак, но ангел му нареди да застане (прикажано на врвот) .

Приказната за Исак (панел)Исак е син на Авраам. Тој требал да биде жртвата од раката на татко си Авраам, пред ангел да го спречи да го стори убиството. Јаков го прима благословод од Исак (прикажано на десната страна). Ребека го слуша Бог како ѝ кажува дека нејзините два сина ќе имаат конфликти (прикажано на покривот) .

Приказната за Јосиф (панел)
десно|мини
Таткото на Јосиф се викал Јаков и живеел во Ханаан . Џозеф бил вториот најмлад од 11-те браќа и поради тоа неговиот татко поминувал повеќе време со него. Јаков му дал на Јосиф посебна наметка, на која неговите браќа му завидувале. Јосиф им раскажал на своите браќа за двата сона. Во едниот тие го убиваат а во другиот му се поклонуваат. Тие биле бесни и планирале да го убијат, но го продале во ропство во Египет. (прикажано долу десно). Јосиф бил затворен и на луѓето им го кажувал значењето на нивните соништа. Фараонот го побарал Јосиф да го објасни својот сон. Фараонот му  го раскажал својот сон на Јосиф каде неговиот град останува без ресурси на храна. Џозеф предложил секоја година да чуваат дел од храна настрана за да имаат за годините кога жетвата е помала. (прикажано со луѓе со изобилство од храна).

Приказната за Мојсеј (панел)Мојсеј бил скриен од неговата родена мајка во кошница да плови по реката Нил. Ќерката на фараонот го забележа бебето Мојсеј и го извади од кошницата (на левата страна е прикажана реката и луѓето). Мојсеј станал дете на египетскиот фараон. Тој е роден како Израелец и неговиот народ бил поробен од египетскиот народ. Десетте чуми го погодија Египет и луѓето се покажани како исплашени (прикажани од луѓето од десната страна) . Мојсеј ги води Израелците надвор од Египет  преку Црвеното Море (прикажано десно, луѓе кои се радуваат) Мојсеј ги прима десетте заповеди од Бога на планината Синај (прикажано на врвот).

Приказната за Џошуа (панел)После смртта на Мојсеј Исус Навин станал водач на Израелците и морал да ги води во Ветената земја (прикажано на дното). Божјиот народ, ја преминува реката Јордан (се гледа на средината на речниот поток). Исус Навин ги носел десетте заповеди околу градот Ерихон седум пати, а потоа ѕидот се срушил. Џошуа и неговата војска потоа го презеле градот (прикажано на врвот) . Тие биле победници во преземањето на градот (прикажан на врвот) .

Приказната за Давид (панел)Саул бил крал на Израел. Бог рекол дека Саул не бил избраниот крал да го води Божјиот народ. Пророкот Самоил бил испоратен од Бог да го најде следниот крал. Давид бил вратен кај Саул како Давид и стана негов оклопоносец и му наложил да го носи својот штит. Имало војна меѓу Израел и Египет (прикажана на целата фотографија). Голијат им ветил на своите армии да прекинат доколку некој може да го убие. Давид бил вешт во одбрана на стадо овци од ѕверови и со камен го удрил Голијат и со меч го убил. (прикажано на дното на фотографијата).

Приказната за кралот Соломон (панел)Кралот Соломон се оженил со ќерката на фараонот на Египет и склучил сојуз со нив. (прикажано во средината). Бог му дал можност на Соломон да му исполни желба. Соломон побарал од Бога да стане подобар водач и Бог го наградил со мудрост. Луѓето го признаа Соломон за добар и мудар цар (прикажано со радосната толпа). Кај кралот дошле две проститутки со две бебиња. Едно од бебињата починало. Мајката на починатото бебе тврдела дека живото бебе е нејзино. И двете жени се заколнаа дека живото бебе е нивно. Кралот Соломон наредил бебето да го пресечат и секоја жена да добие половина од бебето. Вистинската мајка молела за милост за своето бебе, додека другата бесрамно се покорувала. Соломон го награди онаа што плачела и молела бидејќи веруваше дека таа е навистина мајка (прикажано на средината од левата страна, зад неговата сопруга).
мини|Во Flagellation, еден од панелите на северните врати

 Претходни врати од Андреа Писано 
По препорака на Џото, Андреа Писано ја добил нарачката да го дизајнира првиот сет на врати за крстилницата во Фиренца во 1329 година. Јужните врати првично биле поставени на источната страна свртена кон Дуомо и биле префрлени на нивната сегашна локација во 1452 година. Овие прото-ренесансни врати се состојат од 28 четворофилни панели, со дваесет горни панели кои прикажуваат сцени од животот на Свети Јован Крстител. Осумтте долни панели ги прикажуваат осумтте доблести: надеж, вера, милосрдие, понизност, цврстина, воздржаност, правда и разумност. На Писано му биле потребни шест години за да ги заврши во 1336 година. Во 1453 година, Гиберти и неговиот син Виторио добиле задача да додадат кутија од врата на постоечките панели на Писано. Гиберти умрел во 1455 година, осум години пред да биде завршена рамката, оставајќи го поголемиот дел од делото на Виторио и другите членови на неговата работилница. На врвот на вратата има латински натпис: „Andreas Ugolini Nini de Pisis me fecit AD MCCCXXX“ (Андреа Писано ме направи во 1330 година). Јужните врати биле реставрирани во септември 2016 година.

 Конкурс од 1401 година 
Во 1401 година, Arte di Calimala (Еснафот на увозници на ткаенина) објавил конкурс за дизајнирање врати на крај биле поставени на северната страна на крстилницата. Оригиналната локација за овие врати била источната страна на крстилницата, но вратите биле преместени на северната страна на крстилницата откако Гиберти ја завршил својата втора задача, позната како „Рајските порти“.See Laurie Schneider Adams, Italian Renaissance Art, (Boulder, Colorado: Westview Press, 2001), 60. Actually, at the time of the 1401 competition the Florence baptistry needed two portals to be decorated. The aim of the 1401–02 competition was to begin work on this project. See also Monica Bowen, "Ghiberti's North Doors," from Alberti's Window, July 24, 2010.

Овие нови врати ќе послужат за славење на Фиренца која е поштедена од релативно неодамнешните неволји како што е Црната смрт во 1348 година. На секој учесник на конкурсот му биле дадени четири маси од месинг и требаше да направи релјеф на тема: „Жртвата на Исак“ Секој уметник добил една година да го подготви својот панел, а уметникот кој бил оценет како најдобар требало да ја добие нарачката. Жирито избрал само седум полуфиналисти од многутте пријавени, меѓу кои беа Гиберти, Филипо Брунелески, Симоне да Коле, Франческо ди Вал д'Омбрино, Николо д' Арецо, Јакопо дела Кверсија да Сиена и Николо Ламберти. Во 1402 година во времето на судењето, само Гиберти и Брунелески биле финалисти, а кога судиите не можеле да одлучат, им било доделено да работат заедно на нив. Поради гордост, Брунелески заминал во Рим да студира архитектура, а со тоа 21-годишниот Гиберти останал сам да работи на вратите. Автобиографијата на Гиберти, сепак, тврдела дека тој победил „без ниту еден спротивен глас“. Оригиналните дизајни на Жртвата на Исак од Гиберти и Брунелески се изложени во музејот Барџело во Фиренца. Разликите помеѓу Жртвата на Исак создадена од Брунелески и Гиберти го вклучуваат начинот на кој е конструиран панелот и севкупната ефикасност на панелот. Панелот на Брунелески се состои од поединечни парчиња од фигурите на уметничкото дело поставени на бронзената рамка. За разлика од методот на Брунелески, Гиберти ги имаше сите фигури, со исклучок на Исак, излиени како едно парче. Самите парчиња од фигурите биле сите издлабени одвнатре. Поради методите за тоа како Гиберти го направил панелот, тој на крајот бил посилен, користел помалку бронза и имал помала тежина од панелот на Брунелески. Со користење на помалку бронза, панелите биле и поекономични. Вклучувајќи го и аспектот на самата уметност, овие разлики биле вклучени во тоа како советот на натпреварот одлучувал за победникот.

 По натпреварот 
По натпреварот, таткото на Гиберти, Бартоло, многу му помогнал да го усоврши дизајнот на неговата врата пред да биде излеана. Оваа нарачка му донела инстантно и трајно признание на младиот уметник. Во 1403 година бил потпишан формалниот договор со работилницата на Бартоло ди Микеле, тоа била истата работилница каде тој претходно се обучувал и преку ноќ станала најпрестижната работилница во Фиренца. Четири години подоцна, во 1407 година, Лоренцо законски ја презел нарачката со што му било забрането да прифаќа дополнителни ангажмани. Поголем дел од своето време посветил на оздавање на портите, а за својата работа добивал двесте флорини годишно. Леањето на вратите го работел во студио наречено Аја или Гумно. Студиото се наоѓало во близина на болницата Свети Марија Нуова, најстарата болница која и денес е активна во Фиренца. Во Аја, Гиберти изградил голема печка за да го стопи металот во обид да ги излее вратите, но неговиот прв модел бил неуспешен. На вториот обид тој бил успешен и на крајот искористил 34.000 фунти бронза, што чинело вкупно 22.000 дукати, што било голема сума за тоа време.

На Гиберти му биле потребни 21 година да ги заврши вратите. Овие позлатени бронзени врати се состојат од дваесет и осум панели, со дваесет панели кои го прикажуваат животот на Христос од Новиот завет, а на 19 април 1424 година тие биле поставени на страната на Крстилницата. 20-те табли го прикажуваат животот на Христос од Новиот завет преку следните сцени: Благовештение, Рождество, Поклонение на мудреците, Расправија со лекарите, Крштевањето Христово, Искушение Христово, Бркање на трговците, Христос оди по вода, Преображение, Воскресение на Лазар, Христовото пристигнување во Ерусалим, Тајната вечера, Агонија во градината, Заробувањето на Христос, Христово мачењер, Христос на суд со Пилат, Патување во Голгота, Распетие, Воскресение и Педесетница. На осумте долни панели се прикажани четворицата евангелисти и црковните отци: Свети Амвросиј, Свети Јероним, Свети Григориј и Свети Августин. Панелите се опкружени со рамка од зеленило во куќиштето на вратата и позлатени бисти на пророци и сибили на раскрсниците на панелите. Првично поставени на источната страна на местото на вратите на Писано, тие подоцна беа преместени на северната страна. Нив ги опишува историчарот на уметност Антонио Паолучи како „најважниот настан во историјата на фирентинската уметност во првата четвртина од петнаесеттиот век“.Antonio Paolucci (1996), "The Origins of Renaissance Art: The Baptistery Doors, Florence" 176 pages; Publisher: George Braziller; 

Бронзените статуи над северната порта го прикажуваат Јован Крстител како им проповеда на Фарисеите се извајани од Франческо Рустичи. Постои веројатност дека Леонардо да Винчи му помогнал во дизајнот и при изборот на неговите алатки.

 По завршувањето на вратите 
По завршувањето на овие врати, Гиберти бил широко признат како славна личност и врвен уметник во оваа област. Нему му биле дадени многу нарачки, вклучително и некои од папата. Во 1425 година добил втора нарачка за крстилницата во Фиренца, овој пат за источните врати, на која тој и неговата работилница (вклучувајќи ги Микелоцо и Беноцо Гоцоли) се труделе 27 години, надминувајќи се себеси. Темата на дизајнот на вратите ги избрал Леонардо Бруни д'Арецо, тогашен канцелар на Република Фиренца. Вратите содржат десет табли со сцени од Стариот завет. Панелите се големи правоаголници и повеќе не биле вградени во традиционалната готска четворка, како во претходните врати. Гиберти ги искористил неодамна откриените принципи на перспектива за да им даде длабочина на неговите композиции. Секој панел прикажувал повеќе од една епизода. „Приказната за Јосиф“ ја прикажува наративната шема на Џозеф фрлен од неговите браќа во бунарот, Јосиф продаден на трговците, трговците што го предаваат Јосиф на фараонот, Џозеф го толкува сонот на фараонот, фараонот му оддава чест, Јаков ги испраќа своите синови во Египет и Јосиф ги препознава своите браќа и се враќа дома . Според Vasari 's Lives, овој панел бил најтежок, а воедно и најубав. Фигурите се распоредени во многу низок релјеф во перспективен простор (техника измислена од Донатело и наречена rilievo schiacciato, што буквално значи „срамнет релјеф“). Гиберти користел различни скулпторски техники, од засечени линии до речиси слободна скулптура на фигури во рамките на панелите, дополнително нагласувајќи го чувството за простор.

Рамката на панелите е украсена со богатство од зеленило и овојшје, со статуетки на продоци и вкупно 24 бисти. Двете централни бисти се портрети на уметникот и на неговиот татко Бартоломео Гиберти.

Панелот на Благовештение прикажува типична сцена на средба помешу Марија и ангел со наметка, крилја и труба. Панелот за Рождество го прикажува Христовото раѓање со вол, магаре, Јосиф и Марија, ангел и овчари. Сите ликови во панелот се прикажани во близина на пештера. Панелот Обожување на мудреците ги прикажува тројцата маги кои ги фалат Христос и Марија, со Јосиф и ангелите во позадина. Во панелот „Христос меѓу лекарите“, Христос е прикажан како дете како седи на стол како престол, опкружен со лекари кои се изненадени колку интелигентно разговара Христос. Панелот на Крштевањето на Христос, Христос е прикажан опкружен со гледачи, гулаб и Јован Крстител. Позадината вклучува детални описи на дрвја со лисја, камења и река што тече. Панелот Христовото искушение е прикажан со Христос опкружен со ангели додека се соочува со паднатиот ангел, сатаната, кој стои на карпите. Сатаната е прикажан како човек со крилја и наметки слични на лилјак. Панелот „Ги брка трговците“ ја прикажува сцената кога Христос турка група трговци со кренати тупаници внатре во храмот. Храмот е прикажан во позадина со столбови и сводови додека трговците држат стока во рацете. Панелот Христос оди по вода го прикажува Исус како стои на вода додека Петар се дави. Панелот покажува брод детално со едра а океанот е исто така детален со брановите што течат и каде што Исус стои на водата, таа се наведнува за да му покаже како стои на неа. Панелот за Преображение го прикажува Исус како стои со пророците Мојсеј и Илија над неговите ученици Петар, Јаков и Јован. Панелот „Воскреснување на Лазар“ го прикажува Лазар како го напушта својот гроб опкружен со Христос, неговите сестри и ученици. Возбудата на сестрите Лазар ја покажува едната од нив на земја, а другата го фаќа Лазар додека клечи. Панелот Влез во Ерусалим го прикажува Христос како јава на магаре и го пречекува голема толпа со портите на Ерусалим во позадина. Секој поединец од толпата има посебно лице со различни фризури и облека. Панелот на Тајната вечера ја прикажува добро познатата сцена во Новиот завет на Христос како јаде со дванаесетте ученици. Заднината е украсена со грозје на столбовите и завеси во позадина, додека Христос е на чело на трпезата и учениците странично распоредени. Панелот „Агонија во градината“ го прикажува Христос како се моли кон агол, а учениците спијат зад него. Сликите на градината се детални со многу детални грмушки, карпи и дрвја. Панелот „Христос е фатен“ покажува дека Христос е обележан од Јуда за да биде уапсен од римските војници додека учениците се борат против војникот. Секој од војниците има индивидуален оклоп и оружје како копје, секира и меч. Панелот за камшикување на Христос го прикажува Исус како го камшикуваат римските војници држејќи шипки во движење. Панелот за распнување на Северните врати ја прикажува сцената со Марија и Јован во подножјето на крстот како тагуваат, со ангели до Христос. Се покажува дека Марија е во тагување со погледот надолу од крстот. Иако севкупниот квалитет на излеаните панели се смета за исклучителен, постојат некои познати грешки. На пример, во таблата 15 од Северните врати (Камшикување) леењето на втората колона во предниот ред е обложено преку рака, така што еден од војниците кои го камшикуваат Христос се појавува заробен во камен, со раката испакната од неа.

Микеланџело ги нарекол овие врати „Рајските порти“ (It. Porte del Paradiso), и сè уште се нарекуваат со тоа име. Џорџо Вазари ги опишал еден век подоцна како „непобитно совршени во секој поглед и мора да се рангираат како најдоброто ремек дело некогаш создадено“. Самиот Гиберти рекол дека тие се „најединственото дело што некогаш сум го направил“.

 Бронзена статуа на Свети Јован Крстител 
Статуата на Јован Крстител се наоѓа во нишата на Орсанмикеле во Фиренца, изградена од 1412-1416 година.

Ова ремек-делото било нарачано од еден од најбогатите еснафи во Фиренца, Арте ди Калимала, кој бил еснаф на трговци со волна.

Статуата била пред своето време од аспект на технолошка изведба. Гиберти имал неверојатна вештина за леење за да може да ја врзе оваа статуа од 8'4 инчи направена од бронза.

Влијанието на готскиот стил врз статуата на Гиберти се огледа во елегантните облини од мечот и драперијата.

 Бронзена статуа на Свети Матеј 
лево|мини
Оваа статуа била финансирана од еснафот на банкатите, Арте Дел Камбио и била создадена од 1419-1423 година.

Во нишата Орсанмикеле во Фиренца се наоѓа бронзената Статуа на Свети Матеј која достигнала висина од 8' 10“.

Еснафот инсистирал нивната статуа да биде висока или повисока од статуата на Свети Јован Крстител.

 Подоцнежниот живот, семејството и смртта 
До 1417 година, Лоренцо Гиберти бил оженет со Марсила, 16-годишната ќерка на Бартоломео ди Лука, достоен изработувач на чешли. Заедно имале два сина. Во 1417 година го имале Томазо Гиберти, а една година подоцна го имале Виторио Гиберти. Гиберти бил побогат од повеќето негови современи уметници, а неговиот успех му донел големи финансиски приходи. Од една даночна пријава од 1427 година покажува дека тој поседувал значителна количина земја во и надвор од Фиренца и имал значителна сума на пари инвестирани во државни обврзници а со текот на годините, неговиот недвижен имот и парични средства продолжиле да растат. Лоренцо Гиберти доживеал седумдесет и пет години кога од треска умира во Фиренца. Бил погребан на 1 декември 1455 година во Санта Кроче. Виторио тргнал по стапките на својот татко како златар и бронзар, но никогаш не дошол до голема слава. Томазо се приклучил на бизнисот на неговиот татко, помагајќи како соработник со помошниците на Лоренцо. По смртта на неговиот татко, не се знае дали тој продолжил со бизнисот, бидејќи не се споменува во ниту еден од документите по 1447 година Подоцна, Виторио имал син во кој го нарекол Буонакорсо кој ја следел татковската уметност. Меѓутоа, Буонакорсо имал поинаков пресврт во делото на неговиот дедо, тој работел со метал, произведувал топовски гранати. Поради тоа бил познат, главно поради снабдување со оружје во војните во Сарзана и Пиза.
лево|мини|270x270пкс| Приказната за Јосиф, панел од вториот сет на врати на Крстилницата

 Други дела 
Гиберти добил задача да изведе монументални позлатени бронзени статуи за ниши на Орсанмикеле во Фиренца.Една статуа го прикажува Свети Јован Крстител и е создадена за Arte di Calimala (Еснаф на трговци со волна), втората го прикажува Свети Матеј за Arte di Cambio (Еснаф на банкари) и третата е фигура на Свети Стефан за Arte della Lana (Еснаф на производители на волна).

Губерти станал и колекционер на класични артефакти и историчар. Активно се вклучил во ширењето на хуманистичките идеи. Неговите недовршени Коментари се вреден извор на информации за ренесансната уметност и го содржат она што се смета за прва автобиографија на уметник.Artnet artist biographies retrieved January 25, 2010

„Коментарио“ на Гиберти е најрана преживеана автобиографија на уметник. Тој раскажува за развојот на уметноста од Чимабуе до неговата сопствена работа. Во опишувањето на својот втор бронзен портал за Крстилницата во Фиренца, тој вели: „Во ова дело се обидов да ја имитирам природата што е можно поблиску, и во пропорции и во перспектива… зградите изгледаат како што се гледаат од окото на оној што гледа во нив од далечина“. Јазикот што Гиберти го користел за да ја опише својата уметност се покажал како непроценлив за историчарите на уметност во разбирањето на целите кон кои ренесансните уметници се стремеле во нивните уметнички дела.

Паоло Учело, кој вообичаено се сметал за првиот голем мајстор на перспективата,  работел  во работилницата на Гиберти неколку години, поради што не може со сигурност да се каже колкаво е влијанието на Гиберти во иновациите на Учело за перспективата. Донатело, познат по скулптурите кои се едни од првите примери за централна перспектива исто така работел накратко во работилницата на Гиберти. Во тоа време, Паоло го започнал своето доживотно пријателство со Донатело. Во околу 1413 година, еден од современиците на Гиберти, Филипо Брунелески, го демонстрирал геометрискиот метод на перспектива што денес го користат уметниците, со сликање на контурите на различни фирентински згради на огледало. Кога продолжила контурата на зградата, тој забележал дека сите линии се спојуваат на линијата на хоризонтот.

Неодамнешно истражување покажува дека во работата на Гиберти за перспективата се гледа големо влијание од арапскиот полимат Алхазен кој пишувал за оптичката основа на перспективата во почетокот на 11 век. Неговата Книга за оптика била преведена на италијански јазик во четиринаесеттиот век како Deli Aspecti, и била нашироко цитирана во „Commentario terzo“ на Гиберти. Авторот А. Марк Смит сугерира дека, преку Гиберти, Книгата за оптика на Алхазен „можеби била централна за развојот на вештачката перспектива во италијанското сликарство од раната ренесанса“.

 Галерија 

 Наводи 

 Надворешни врски 

 Catholic Encyclopedia article
 Golden Oldies With a New Sparkle, Review by Roberta Smith in the New York Times
 Images of the Gates of Paradise by Ghiberti, Bluffton University.

Категорија:Починати во 1455 година
Категорија:Родени во 1378 година
Категорија:Италијански уметници