Леонтовичиева гранична состојба

Граничен услов на Леонтович ― гранична состојба во класичната електродинамика кој се однесува на тангенцијалните компоненти на електричните полиња E t и магнетните полиња H t на површината на добро спроводливите тела.M. A. Leontovich, On the approximate boundary conditions for the electromagnetic field on the surface of well conducting bodies. Moscow: Academy of Sciences of USSR, 1948.

 Дефиниција 
Како што првично бил формулиран од рускиот физичар Михаил Леонтович, граничната состојба е дадена како:



каде  и  ги претставуваат тангенцијалните компоненти на електричното и магнетното поле соодветно,  е ефективен површински импеданс, и  е единечен вектор нормално насочен кон спроводниот материјал. Оваа состојба е точна кога спроводливоста на проводникот е голема, што е случај за повеќето метали. Поопшто, за случаи кога радиусите на искривување на спроводниот материјал се големи, добиените полиња на внатрешноста може добро да се приближат и да се земат во предвид како рамни бранови, со што се укажува на точноста на условот на Леонтович.

 Примена 
Граничната состојба на Леонтович е корисна во многу проблеми со расејување каде што еден материјал е метал со голема (но конечна) спроводливост. Бидејќи условот обезбедува врска помеѓу електричното и магнетното поле на површината на проводникот, без познавање на полињата внатре, задачата за наоѓање на вкупните полиња е значително поедноставена.

 Наводи 

Категорија:Електродинамика
Категорија:Гранични состојби
Категорија:Никулци за електромагнетизам