Сотир Колеа

Сотир Колеа (1872-1945) бил фолклорист, дипломат и активист на Албанското национално будење. Заедно со Тома Кацори е обележан како Последниот од Рилиндите .
 Животопис 
Сотир Колеа е роден во Белград, јужна Албанија (тогаш дел од Отоманската Империја ) на 4 септември 1872 година. Неговиот татко Кристо бил адвокат кој работел како правен советник во француската компанија La Regie Des Tabacs, која го држела монополот на тутунот во Отоманската Империја. На деветгодишна возраст се преселил во Битола, каде што живеел неговиот вујко Илија, трговец со тутун од истата компанија. По завршувањето на локалната гимназија на грчки јазик, бил ангажиран во La Regie Des Tabacs и работел во нивната охридска филијала. Во 1896 година работел како учител во Кавала. Помеѓу 1899 и 1902 година бил префрлен во ограноците на компанијата во Драма и Кавала.

Подоцна Колеа мигрирал во Египет, каде што бил избран за секретар на локалната организација Башкими. По Албанската декларација за независност, тој учествуваше во делегацијата испратена на Лондонската конференција, заедно со Расих Дино, Филип Нога и Мехмет Коница. Во 1913 година заедно со Фаик Коница го организирал албанскиот конгрес во Трст. Откако се населил во Швајцарија, во Лозана го издавал весникот L'Albanie од 1915 до 1919 година Во 1919-20 година бил член на Париската мировна конференција и на Француско-албанскиот административен совет. Во 1920 година мигрирал во Мадагаскар, а подоцна во Франција, каде што живеел во Марсеј до 1927 година Од 1928 до 1937 година работел како директор на Националната библиотека на Албанија, чии томови се зголемиле тројно за време на неговиот мандат. Според некои извори, Колеа бил тој што го донел реткиот Кодекс на Константин Белградски, дел од христијанската литература, откриен од Ило Митке Ќафезези. Од 1937 година живеел во Елбасан, каде што починал во 1945 година. Неговиот некролог го напишал неговиот близок пријател, лингвистот Махир Доми. Во 1944 година, во Тирана беше објавена неговата работа за албанските поговорки „Една туфа проверба“. Во 2002 година Алфред Мојсиу го удостои со златниот медал од орденот Наим Фрашери.
 Извори 

Категорија:Починати во 1945 година
Категорија:Родени во 1872 година