A-hа

a-ha (честопати погрешно напишана како A-ha) ― норвешка синтпоп-група основана во Осло во 1982 година. Групата ја основале Пол Воктор-Савој (гитара и вокал), Магне Фурухолмен (клавијатури, гитара и вокал) и Мортен Харкет (главен вокал); групата се прославила кон средината на 1980-тите. Нивни најголеми хитови се: Take On Me, The Sun Always Shines on T.V., The Living Daylights, Stay on these Roads, Crying in the Rain, Summer Moved On и Foot of the Mountain.

 Историја 
По распаѓањето на претходната група на Воктор и Фурухолмен, Bridges, тие ја преименувале групата во The Poem. Подоцна им се приклучил Харкет и со него основале нова група. Името „a-ha“ се однесувало на ран нацрт на песна на групата. Мортен Харкет го нашол насловот во тетратка на Воктор и го предложил како име за групата.a-ha – Die ganze Geschichte, Seite 23 Членовите на групата се согласиле дека „а-ха“ е меѓународен израз со убаво значење, а името било кратко, лесно за изговарање и необично, и затоа го прифатиле.

Откако зедно снимиле неколку демо снимки, во јануари 1983 година групата заминала за Лондон;a-ha – Die ganze Geschichte, Seite 23 таму тие потпишале договор за снимање со издавачката куќа WEA. 

a-ha својот пробив на меѓународната музичка сцена го направиле со хитот Take On Me. На групата ѝ биле потребни неколку обиди пред песната да стане успешна; првата верзија на песната од пролетта 1984 година била продадена во само околу 300 примероци ширум светот. Овој сингл (плоча со првата верзија) и макси-синглот се сметаат за барани раритети меѓу нивните обожаватели. Светскиот успех на тројцата Норвежани дошол дури по третиот обид, што се должи на посебниот музички спот со Мортен Харкет и неговата подоцнежна девојка Банти Бејли,SWR3 Täglich Pop:  кои се појавуваат во стил на анимиран стрип и кое било емитувано од музичкиот канал MTV. Спотот ѝ помогнал на групата да стигне до прво место на американската Билборд топ-листа. Во октомври 2003 година, гледачите на музичкиот канал MTV го избрале за едно од најдобрите десет музички спота на сите времиња. 

Take On Me ѝ помогнало на групата да забележи трговски успех со нивниот прв албум Hunting High and Low од 1985 година. Албумот се искачил на прво место во нивната родна Норвешка, на второ место во Обединетото Кралство и на 15-то место на американската Билборд-листа за албуми; покрај „Take On Me“ на албумот се наоѓа и нивната исто така успешна песна „The Sun Always Shines on TV“. Групата била предложена за Греми-награда за најдобар нов изведувач. Hunting High and Low продолжил добро да се продава во Обединетото Кралство и следната година и таму станал еден од најпродаваните албуми за 1986 година.  

Со нивниот втор албум Scoundrel Days, објавен есента 1986 година, групата успеала да го надгради својот успех во многу земји. Албумот според музичките критичари е таканаречен „чист“ студиски албум. Поради големиот успех им се пружила можност да ја отпеат насловната песна за филмот со Џејмс Бонд — Здивот на смртта од 1987, The Living Daylights. Во мај 1988 година, го објавиле Stay on These Roads, албум кој во голема мера го следел поп-стилот од нивниот деби-албум Hunting High and Low. Во октомври 1990 година, a-ha го објавиле албумот East of the Sun, West of the Moon, со кој отстапиле од поп мелодиите од нивните први албуми. На 26 јануари 1991 година, на концертот Рок во Рио II на стадионот Маракана, групата привлекла публика од 198 000 посетители и за овој факт е наведена во Гинисовата книга на рекорди за најмногу продадени влезници на рок-концерт. Во 1994 година, откако го објавиле нивниот петти студиски албум, Memorial Beach (1993), кој не бил трговски успешен како нивните претходни албуми, групата решила привремено да прекине со музиката.

Во 1998 година, по заедничкиот настап на церемонијата за доделување на Нобеловата награда за мир, групата одлучила да издаде нов албум. Во 2000 година a-ha го објавиле нивниот шести албум, Minor Earth Major Sky, кој повторно се нашол на прво место на топ-листите во Норвешка и во Германија. По овој албум групата ги објавила и албумите: Lifelines (2002); Analogue (2005), кој бил сертифициран со сребрен тираж во ОК; и Foot of the Mountain (2009), кој бил сертифициран со сребрен тираж во ОК и стигнал до топ-5 на листите во многу европски држави.

По нивната светска турнеја Ending on a High Note во 2010 година, членовите на групата се разделиле,  но повторно се обединиле во 2015 година и го објавиле нивниот десетти студиски албум, Cast in Steel. За да ја поддржат продажбата на албумот, групата започнала турнеја и притоа учествувале на фестивалот Рок во Рио каде што го прославиле јубилејот за 30-годишното постоење на групата и на фестивалот.

Групата објавила единаесет студиски албуми, неколку збирки и четири албуми во живо. Нивниот последен албум True North, бил објавен на 21 октомври 2022 година. За помалку од една година, во текот на 2010 година, групата заработила околу 500 милиони норвешки круни од продажбата на билети за концерт и издавањето на албум со најголеми хитови, со што станале една од 40-50-те групи со најголема заработка во светот. Групата има продадено (заедно албуми и синглови) преку 100 милиони примероци албуми и синглови (заедно). 

 Дискографија 

 Студиски албуми 

 Hunting High and Low (1985)
 Scoundrel Days (1986)
 Stay on These Roads (1988)
 East of the Sun, West of the Moon (1990)
 Memorial Beach (1993)
 Minor Earth Major Sky (2000)
 Lifelines (2002)
 Analogue (2005)
 Foot of the Mountain (2009)
 Cast in Steel (2015)
 True North (2022)

 Наводи 

 Надворешни врски 




Категорија:Норвешки музички групи
Категорија:Норвешки рок групи
Категорија:Норвешки поп рок групи
Категорија:Норвешки синтпоп групи
Категорија:Музички групи од Осло
Категорија:Музички групи основани во 1982 година
Категорија:Музички групи распаднати во 2010
Категорија:Музички триа