Елена Ширман

Елена Михајловна Ширман (1908–1942) била руска еврејска поетеса убиена во Втората светска војна од нацистите.

 Ран живот и образование 
Елена Михајловна Ширман била родена на 3 февруари 1908 година во Ростов на Дон, Јужна Русија. Нејзиниот татко бил навигатор, а нејзината мајка учителка. Таа студирала на Библиотечниот колеџ во Ростов на Дон, пред да се префрли на Катедрата за руски јазик и литература на Ростовскиот државниот педагошки институт, каде што дипломирала во 1933 година. По дипломирањето работела во библиотека и во неколку музеи. Од 1937 до 1941 година студирала под Илја Селвински на Литературниот институт „Максим Горки“.

 Кариера 
Ширман првпат започнала да ги објавува своите дела во 1924 година, прво во локални списанија, а подоцна и во московските списанија Октомври (Октябрь) и Промена (Смена). Таа, исто така, собирала и уредувала народни приказни.

Од 1933 до 1936 година работела на различни работни места, вклучително и како книговодителка за група транспортери на трактори и како асистент во кујна во Селмаш, тогаш најголемиот производител на машини за берба на пченица во Советскиот Сојуз. Додека била во Селмаш, таа исто така предавала литература и култура на децата на работниците во фабриката. Додека студирала на Литературниот институт „Максим Горки“, таа истовремено уредувала неколку локални периодични изданија и се консултирала за два младински весници, Лениновите внуци и Пионерската вистина.

При почетокот на Втората светска војна Ширман била регрутирана во армијата, каде што работела како уредник на армискиот весник „Директни глетки“, во кој биле објавени повеќе нејзини сатирични песни. Таа, исто така, пишувала за постери и пропагандни летоци. Нејзината стихозбирка „До борецот на единица Н“ била објавена во 1942 година.

 Личен живот 
Голем дел од творештвото на Ширман се врти околу нејзината невозвратена љубов кон помлад маж по име Валериј Марчикин. Таа првпат го запознала Марчикин во нејзините доцни дваесетти години, предавајќи творечко пишување на млади на возраст од 13 до 15 години; тој бил нејзиниот најнадежен ученик. Таа продолжила да се допишува со него до крајот на 1930-тите. 

Во 1939 година, тие повторно се сретнале. Во тоа време, Марчикин бил млад војник во Црвената армија. Ширман се вљубила во него, пишувајќи му многу писма и повеќе песни за него. Таа не ја примила веста за неговата смрт во 1941 година и претпоставувала дека тој едноставно не бил заинтересиран за неа. Нејзината најпозната песна, едноставно насловена „Последната песна“, е во форма на проштално писмо до Марчикин. Во песната, нараторот (најверојатно Ширман) шпекулира дека таа веројатно наскоро ќе умре; дали поради убиство, самоубиство или некоја друга причина, не е јасно.

 Смрт и наследство 
Во јули 1942 година, додека патувала низ фронтот како член на уредувачката група на регионалниот советски весник Молот,Елена Ширман . «Эти стихи, наверное, последние…» // "These Verses Would Be Probably the Last..." таа била заробена од нацистите на железничката станица Ремонтнаја во Ростовската област и ништо повеќе не се знаело за нејзиното исчезнување. Дури дваесет години подоцна, деталите за нејзината смрт излегле на виделина. Според една жена која живеела во куќата веднаш до станицата, советскиот пасош на Ширман покажувал дека таа е Еврејка; како резултат на тоа, Ширман била вклучена, заедно со нејзините родители, во група ростовски Евреи кои биле уапсени и убиени. Ширман била принудена да гледа како нацистите ги стрелаат нејзините родители, а потоа ги копаат нивните гробови. Следниот ден била принудена да се соблече и да си го ископа гробот, а потоа ја претепале до смрт со лопата. Сведокот успеал да спаси дел од тетратките на Ширман од ѓубрето каде што ги фрлиле нацистите.

Збирката песни на Ширман била објавена во Москва во 1969 година, а нејзиното творештво е вклучено во неколку антологии на руски јазик. Наталија Бакулина објавила книга за нејзиното пријателство со Ширман („Лена“). Дел од песните на Ширман, преведени на англиски, се вклучени во Младите еврејски поети кои паднаа како советски војници во Втората светска војна од Рина Лапидус.

 Творештво 

 Ширман, Елена. За борецот на единицата Н. Ростов на Дон: Ростовска издавачка куќа, 1942 година.
 Ширман, Елена. Да се живее. Москва: Издавачка куќа на советскиот писател, 1969 година.
 Васин, А., ед. Антологија на руската лирика од 20 век (Антология русской лирики. Двадцатый век.) Москва: Студија, 2000 година.
 Василченко, M. and Ширман, E., eds. Смарагдниот прстен (Изумрудное кольцо). Ростов на Дон: Ростовска издавачка куќа, 1966 година.

 Наводи 

 Цитати 

 Библиографија 





Категорија:Починати во 1942 година
Категорија:Родени во 1908 година
Категорија:Руски писатели
Категорија:Поетеси
Категорија:Луѓе од Ростов на Дон
Категорија:Руски Евреи