Турски хикаје

Турски хикаје (, ) - наративен жанр, кој бил мешавина од проза и поезија. Проза, доминантниот дел бил раскажан од ашик и бил прошаран со песни испеани од истиот уметник во придружба на саз.

Хикаје бил арапски збор што значел „приказна“. На современиот турски овој збор се однесува на приказните за ашиците и може да се преведе како „народна романса“. Хикаје се врти околу љубовните подвизи на ашик. Одвојувањето на ашикот од неговиот љубовен интерес во текот на главниот наратив не бил резултат на плашливоста или суровата волја на неговата сакана, туку повеќе од надворешни околности како што биле мешаните родители и ривали. Хикаје бил сличен на поопштиот жанр познат во Средна Азија како дастан. Навистина, во азербејџанскиот јазик зборот „дастан“ бил буквално еквивалентен на хикаје.

 Морфологија на хикаје 
Амелија Галагер, заснована на делата на Илхан Башгоз ја резимирала морфологијата на хикаје како следново: Хикаје започнува со раѓањето на ашикот и завршува со неговиот брак. За да се утврди почетната ситуација на ашикот, неговото семејство било опишано во дадено време и место. Последователно, се манифестирала криза, обично недостаток на дете, што се решава кога ќе се роди детето. Ашикот се соочил со клучна криза во наративот за време на адолесценцијата. Кога се заљубил, ашикот добил божествен дар - способноста да ја изрази својата љубов во поетска песна.Baṣgöz, I. (1967). Dream Motif in Turkish Folk Stories and Shamanistic Initiation. Asian Folklore Studies, 26(1), 1-18. Во контекст на изведбата, сазот цело време го придружувал ашикот. Централната криза во наративот произлегла од одвојувањето на ашикот од неговата сакана. Низа пречки и авантури го опфаќале остатокот од хикаје, додека ашикот се обидувал повторно да се соединил со својата сакана. За време на искушенија и бујни времиња, ашикот се вртел кон поетска песна за да ја изрази својата воодушевеност, очај и вознемиреност.

 Познати хикаје 
Бидејќи уметноста на ашик се засновала на усната традиција, бројот на хикаје можело да биде колку и самите ашики. Илхан Башгоз, известувајќи за раскажувањето хикаје во кафулињата во градовите во Азербејџан, забележал дека ашик генерално го менува даденото хикаје во зависност од околностите.Basgoz, I. (1970). Turkish Hikaye-Telling Tradition in Azerbaijan, Iran. Journal of American Folklore, 83(330), 394. Затоа, хикаје еволуирале со текот на времето, а рафинирана верзија на најпознатите преживеала до нашево време. Илхан Башгоз наведувала 26 хикаи кои биле популарни во Табриз кон крајот на 1960-тите.

 Наводи 

Категорија:Арапски зборови
Категорија:Турска музика
Категорија:Азербејџанска музика