Подофицер Пришибеев

„Подофицер Пришибеев“ () ― расказ од Антон Чехов од 1885 година.

 Објавување 
Расказот за прв пат бил објавена во 18 (5 стар стил) октомври 1885 година, број 273 на Петербургскаја газета првично под наслов „Кляузник“, а потпишан е А. Чехонте. Под новиот наслов, Чехов го вклучи во том 2 од неговите Собрани дела објавени во 1899-1901 година од Адолф Маркс.Shub, E. M. Commentaries to Унтер Пришибеев. The Works by A.P. Chekhov in 12 volumes. Khudozhestvennaya Literatura. Moscow, 1960. Vol. 3, p. 517

 Заднина 
Подофицер Пришибеев првично бил напишан за списанието Осколки, но неговиот уредник Николај Лејкин го сметал за „премногу суво“ и „претерано“. Лејкин подготвил своја, скратена верзија на расказот, но дури и таа била отфрлена од цензорот Свјатковски. Следејќи го советот на Лејкин, Чехов го испратил во весникот „Санкт Петербург“ каде што немал проблеми со цензурата и бил објавен како „Кляузник“.

 Синопсис 
Подофицер Пришибејев„Презиме што опишува“, вообичаено за раните раскази од Чехов и за руската сатирична книжевност од 19 век како целина. Прибишеев произлегува од глаголот „пришибит“ (пришибить), значејќи „да собори“. запаѓа во неволја со полицијата, поради неговата стара војничка навика да го врати она што го смета за „ред“, каде и да се случи.

 Забелешки 

 Наводи 

 Надворешни врски 

 Подофицер (Унтер) Пришибеев. Изворен руски текст
 Подофицер Пришибеев, англиски превод од Констанс Гарнет

Категорија:Раскази од Антон Чехов
Категорија:Дела изворно објавени во руски весници
Категорија:Раскази од 1885 година