Чудовиште од Равена

Чудовиштето од Равена било можеби апокрифно монструозно чудовиште од доцната ренесанса, чие појавување на почетокот на 1512 година во близина на градот Равена било широко објавено во современите европски памфлети и дневници. Сликите на неговите гротескни одлики симболично ги толкувале противниците и на Католичката црква и на протестантската реформација, иако повообичаено објаснување во тоа време било дека ѕверот е предзнак во однос на исходот од Битката кај Равена. Современиот медицински консензус го идентификувал чудовиштето како дете со различни тешки вродени нарушувања.

 Историја 
Најраниот извештај за постоењето на чудовиштето е од дневникот Себастиано ди Бранка Тедалини, кој на 8 март забележал дека вест за раѓање на чудно новороденче стигнала до папата Јулиј II во Рим. Според неговиот извештај, се вели дека детето било родено од калуѓерка и монах, и било означено со рогови глава, додека пак средниот дел на другата нога растел. На 11 март, аптекарот Лука Ландучи документирал како веста за овој инцидент стигнала до Фиренца; откако очигледно добил цртеж од чудовиштето, Ландучи опишал дека поседува одлики како што се еден рог, крилја на лилјак, хермафродитски гениталии, око на десното колено и лево стапало со канџи како на орел. Приказната подоцна била овековечена од други хроничари од ерата, вклучувајќи ги Јоханес Мултивалис, Жак Руф, Конрад Ликостен, Каспар Хедио, Пјер Боаистоу, Фортунио Лицети и Амброаз Паре. Изгледа дека физичкиот опис на Ландучи се сметал за авторитетен, бидејќи подоцнежните хроничари, особено Боаистуау, во голема мера го репродуцирале неговиот извештај од збор до збор.

Во средновековна Европа, вообичаена практика било малформираните доенчиња, особено оние со мали шанси за преживување, да бидат напуштени и оставени да умрат од глад.

Сепак, дури и по нејзината пријавена смрт, веста за монструозното раѓање продолжила да ја зафаќа Европа, честопати во приказни во голема мера украсени од раскажувачот. Во популарната песна објавена од Марчело Палонио релативно брзо по неговото раѓање, чудовиштето се подразбира дека поседува две глави. Со повеќе време, описот на чудовиштето од Равена еволуирало, менувајќи го неговиот број на нозе од две на една и на крајот синкретизирајќи се со моралната фигура на Фрау Велт. Џовани Батиста Бисони добил договор да ги дизајнира илустрациите за второто издание на сметката на Фортунио Лицети, со централно прикажано чудовиштето од Равена на предниот дел. До овој момент, суштеството било добро воспоставено дека поседува едно стапало со канџи.

Главен елемент во популарноста на „чудовиштето“ било неговото појавување заедно со слични знаци и знаци, појавата на други предприродни настани бил главен фактор за убедување на Ландучи дека ова не е изолиран инцидент. Во 1514 година, со примерот на Равена сè уште свеж во јавноста, било објавено таканареченото „Болоњско чудовиште“. Ова дете е родено со две лица, три очи и женска вулва на челото. Таа живеела доволно долго за да се крсти како „Марија“, но починала четири дена подоцна.

 Толкување 
Современите извештаи се обидуваат да го објаснат „чудовиштето“ и неговите необични одлики во религиозна смисла. Верзијата предложена од Мултивалис било прилично типична за возраста; неодамнешната битка кај Равена била честа тема во повеќето текстови произведени многу брзо по првичниот инцидент, спомната и во извештајот на Ландучи и во оној на Амброаз Паре, кој строго го наведе чудовиштето од Равена како „Пример за Божјиот гнев“ Папата Јулиј II и народот на Италија. Други го нагласија специфичниот порок на сексуалниот неморал, бидејќи Пјетро Мартире д'Ангјера го запишал верувањето дека чудовиштето е родено како вонбрачно дете на мажена мајка.

За време на протестантската реформација, монструозните раѓања и слични инциденти беа наведени со политичка намера, особено во примерот на Лутеровото теле. Во петтиот том од анти-лутеранскиот центар на Јохан Нас, Мартин Лутер и самиот се поистоветува со чудовиштето од Равена. Почетокот на дрворез биле изработени од протестанти кои го прикажувале детето како родено во манастир во Фиренца, како потомство на калуѓерка и на самиот папа. Ова било проследено со поутврдениот наратив дека раѓањето ја претскажувало инвазијата на Луј XII како агент на Божјото незадоволство од католичката моќ.

Чудовиштето од Равена накратко се спомнува во романот Гусман де Алфараче на Матео Алеман, објавен на крајот на седумнаесеттиот век. По долготрајните критики на сопствениот татко дека е сексуално и религиозно неморален, Гусман се повикува на гротескната слика за Чудовиштето како суштество кое ги надминува општествените норми на сексот.

 Шпекулации за потеклото 
Анализирајќи го подоцнежниот извештај на Амброисе Паре, Валтон ет ал. предложил пробна дијагноза на сиреномелија со сродни фактори, дополнително, тие ги нагласувале можните показатели за хидроцефалус што предизвикува испакната предна фонтанела, радијална хипоплазија со птеригија за да се остави впечаток на крилја и опашка регресија, од кои второто можеби е предизвикано од дијабетес мелитус кај мајката. „Роженото“ чело може алтернативно да се смета за пример на киклопија. Конечно, веродостојно е дека некои од поживописните одлики биле предизвикани од Робертс синдром, кој можел да влијае на развојот на екстремитетите и гениталиите.

Категорија:Протестантска реформација
Категорија:Италијанска ренесанса
Категорија:Чудовишта