Егерија (митологија)

Егерија ( Dionysius of Halicarnassus, Roman Antiquities, 2.61.1) била нимфа на која и се припишува легендарна улога во раната историја на Рим како божествена сопруга и советник на Нума Помпилиј, вториот крал на Рим, на кого му дала закони и ритуали кои се однесуваат на античката римска религија. Нејзиното име се користи како епоним за женски советник.

 Потекло и етимологија 
Егерија може да му претходи на римскиот мит: таа можела да има италично потекло во светата шума Ариција во Латиум, која била подеднакво шумата на Дијана Неморенсис („Дијана од Неми“). Во Ариција имало и Маниус Егериј, машки пандан на Егерија.

Името Егерија различно се толкува. Жорж Думезил предложил дека потекнува од ē-gerere („излез“), што укажува на потекло од нејзината улога на породување.Georges Dumézil, La religion romaine archaïque, Bibliothèque historique Payot, , 1974, 2000, appendice sur la religion des Etrusques Може да значи „на црната топола“ (грчки αἴγειρος, aigeiros). Нејзината улога како пророчица и авторка на „свети книги“ ќе ја спореди неа со етрурската фигура на Вегоја (наводен автор, меѓу другото на „Libri Fulgurales“, кој дава клучеви за толкување на значењето на ударите на гром, гледано како застрашувачки пораки од различни на божества).

 Функција 
Егерија како нимфа или мала божица на римскиот религиозен систем е од нејасно потекло; таа е постојано, иако не на многу јасен начин, поврзана со друга фигура од типот на Дијана; познато е дека нивниот култJames George Frazer, The Golden Bough, I, "The magician king in primitive societies" се празнувал во светите шумички, како што е местото Неми кај Ариција, и уште еден блиску до Рим; и двете божици се исто така поврзани со вода која носи чудесни, религиозни или медицински својства (изворот во таа шумичка во Рим бил посветен на ексклузивната употреба на ВесталкитеPlutarch, "The parallel lives, Numa Pompilius"); нивниот култ бил поврзан со други, машки фигури со уште понејасно значење, како што се Вирбиус,Georges Dumézil, La religion romaine archaïque, Bibliothèque historique Payot, , 1974, 2000, appendice sur la religion des Etrusques или Маниус Егериј, веројатно младешки маж, кој сепак во подоцнежните години бил идентификуван со фигури како Атис или Хиполит, поради референцата на Дијана.

Опишана некогаш како „планинска нимфа“ (Плутарх), таа обично се смета за водена нимфа и некако нејзиниот култ вклучувал и некаква врска со породувањето, како грчката божица Илитија.

Но, најмногу од сè, Егерија дала мудрост и пророштва за возврат за либање вода или млеко во нејзините свети шумички. Овој квалитет е особено популарен преку приказната за нејзината врска со Нума Помпилиус (вториот легендарен крал на Рим, кој го наследи неговиот основач Ромул).

 Врска со Нума Помпилиус 
мини| Нимфата Егерија му ги диктира законите на Рим на Нума Помпилиус, од Улпијано Чека.
Според митологијата, таа го советувала и го водела кралот Нума Помпилиус (латински numen означува „изразена волја на божество“Georges Dumézil, La religion romaine archaïque, Bibliothèque historique Payot, , 1974, 2000, appendice sur la religion des Etrusques,p47) во воспоставувањето на оригиналната рамка на закони и ритуали на Рим. Се вели дека Нума ги запишал учењата на Егерија во „светите книги“ што тој ги закопал со него. Кога случајна несреќа ги вратил на виделина околу 500 години подоцна, Сенатот ги оценил како несоодветни за откривање на луѓето и нареди нивно уништување.Plutarch, "The parallel lives, Numa Pompilius"; Livy AUC libri XXXVIII. Она што ги направи несоодветни било некоја работа од религиозна природа со „политичко“ значење што очигледно не е дадено од Валериј Антијас, изворот што го користел Плутарх. Дионисиј од Халикарнас навестува дека тие всушност биле чувани како многу блиска тајна од понтифиците.note by Gerard Walter, editor of Plutarch's Parallel Lives; translation by Jacques Amyot, La Pléïade volume n°43, 1967

Таа, исто така, била надарена со оркуларни способности (таа за Нума ги толкувала невнимателните предзнаци на боговите, на пример епизодата на предзнакот од Фаунус).Georges Dumézil, La religion romaine archaïque, Bibliothèque historique Payot, , 1974, 2000, appendice sur la religion des Etrusques p377 Во друга епизода, таа му помага на Нума во битката на мудроста со самиот Јупитер, при што Нума се обиде да добие заштитен ритуал од удари од гром.Plutarch, "The parallel lives, Numa Pompilius, §XXVII"

Нума, исто така, се повикал на комуникација со други божества, како што се Музите; оттука природно, малку „бледата“ фигура на Егерија подоцна била категоризирана од Римјаните како едно од Камени, божества кои биле поистоветувани со грчките музи бидејќи Рим паднал под културното влијание на Грција; па Дионисиј Халикарнас ја вброил Егерија меѓу Музите.Dionysius of Halicarnassus, ii. 6o.
мини|320x320пкс| Егерија го оплакува Нума (1669) од Клод Лорен
Прецизното ниво на нејзината врска со Нума е опишано различно. Обично ѝ се доделува етикетата за почитување coniūncta („сопружник“); Плутарх е многу заобиколен во однос на вистинскиот начин на интимност меѓу Нума и Егерија, и навестува дека самиот Нума имал ниво на нејасност.Plutarch, "The parallel lives, Numa Pompilius, 4.2 and 8.6. До денот на Јувенал, таа традиција била третирана покритички. Јувенал ја нарече Нума амика (или „девојка“) во скептична фраза.Alex Hardie, "Juvenal, the Phaedrus, and the Truth about Rome" The Classical Quarterly New Series, 48.1 (1998), pp. 234-251.

Нума Помпилиј умрел во 673 п.н.е. Според Метаморфозите на Овидиј, со смртта на Нума, Егерија се стопила во солзи од тага, со што станала извор (...donec pietate dolentis / mota soror Phoebi gelidum de corpore fontem / fecit...Ovid, Metamorphoses xv. 479.), традиционално идентификуван со еден во близина на Порта Капена во Рим.

 Изворот Егерија во Рим 
мини|Апсида на Ninfeo d'Egeria, Parco della Caffarella, Рим
Извор и шумичка некогаш свети за Егерија стојат блиску до портата на Рим, Порта Капена. Нејзините води биле посветени на ексклузивна употреба на Весталките. Нинфео, омилено излетничко место за Римјаните од деветнаесеттиот век, сè уште може да се посети во археолошкиот парк Кафарела, помеѓу Апискиот пат и уште подревната Виа ЛатинаInformation about the Park of the Caffarella  во близина на бањите на Каракала (подоцнежна градба) .

Во вториот век, кога Херод Атикус ја преправил наследената вила во близина како голем уреден имот, природното грото била формализирано како заоблена внатрешност со апсидален крај каде што некогаш стоела статуа на Егерија во нишата; површините биле збогатени со од зелени и бели мермерни облоги и зелен порфирен под и фризови од мозаик. Првобитниот извор, еден од десетиците извори што се влеваат во реката Алмон, бил направен за напојување на големи базени, од кои еден бил познат како Лакус Салутарис или „Езеро на здравјето“. Јувенал жали за претходната фаза на архитектонска елаборација:

 Нимфа на пролетта! Почестен да бевте,
 Ако, без уметност, работ на живо зелено,
 Твојот жуборен извор беше ограничен сам,
 И мермерот не го оскверни родниот камен.Juvenal, Satire 3.17–20, as translated by William Gifford.

 Во модерната литература 

 Во трагедијата за англиската реставрација на Натаниел Ли,Lucius Junius Brutus  (1680), Егерија се појавува во визија на синот на Брут, Титус.
 Во The Importance of Being Earnest на Оскар Вајлд, канонот Chasuble се однесува на учителката на Сесили, Мис Призма, како „Егерија“.
 Во Under Western Eyes на Џозеф Конрад (1911) Мадам де С___, руската дама со „напредни погледи“ се нарекува Егерија на Петар Иванович, „херојскиот бегалец“ кој напиша книги проповедајќи и практикувајќи го култот на жените под обредите на посебна посветеност на трансценденталните заслуги на Мадам де С___.

 Наводи 

 Надворешни врски 

 Roma Sotterranea: Il ninfeo di Egeria: (на италијански) Урнатините на Егерискиот нимфеј
 Паркот на Кафарела

Категорија:Римски божици