Мистерија на Антарктикот

Мистерија на Антарктикот (, The Sphinx of the Ice Fields) е роман во два тома на Жил Верн. Напишан во 1897, тој е одговор на романот на Едгар Алан По од 1838 година „Авантурите на Артур Гордон Пим“. Ги следи авантурите на нараторот и неговото патување од островите Кергелен на бродот „Халбране“.The Project Gutenberg eBook of An Antarctic Mystery, by Jules Verne 

Ниту По ниту Верн всушност не ги посетиле оддалечениот архипелаг Кергелен, сместени на југ Индиски Океан, но нивните дела се некои од ретките литературни (за разлика од истражувачките) референци на архипелаготAn Antarctic Mystery.

Содржина

 Том 1 
Приказната е сместена во 1839 година, единаесет години по настаните во Авантурите на Артур Гордон Пим, една година по објавувањето на таа книга.

Нараторот е богат Американец „Џорлинг“, кој се забавувал со приватни студии за дивиот свет на островската група Кергелен и сега бара премин назад во Соединетите Држави. „Халбране“ е еден од првите бродови што пристигна во Кергелен, а неговиот капетан „Лен Гај“ донекаде неволно се согласува да го има Џеорлинг како патник до Тристан да Куња.

Понатаму, тие среќаваат залутана санта мраз на која има мртво тело, за кое се испоставува дека е морнар од „Џејн“. Белешката пронајдена кај него покажува дека тој и неколку други, вклучително и капетанот на Џејн, Вилијам Гај, го преживеале обидот за атентат во Цалал и се уште се живи.

Гај, кој претходно разговарал со Џеорлинг за темата Пим, открива дека е брат на Вилијам Гај. Тој решава да се обиде да ја спаси екипажот на Џејн. Откако ги преземаа одредбите за Тристан да Куња и Фокландите, тие се упатуваат на југ со Јеорлинг сè уште на бродот. Тие, исто така, преземаат на друг мистериозен морнар по име „Лов“ кој е желен да се приклучи во потрагата по неоткриени причини.

Извонредно благото време му дозволува на „Халбране“ да напредува добро, и тие ја пробиваат бариерата од мраз, која го опкружува антарктичкиот океан без мраз, на почетокот на летото. Тие го наоѓаат прво островчето на Бене, каде што застанала „Џејн“, и на крајот Цалал. Но, островот е целосно уништен, очигледно од неодамнешниот силен земјотрес, и напуштен. Тие ги наоѓаат останките на домородците на Цалал, кои очигледно умреле долго „пред“ земјотресот, и јаката на кучето на Пим, „Тигар“, но нема трага од „Џејн“.

 Том 2 
Во овој момент, се открива дека Хант е „Дирк Питерс“. На нивното патување јужно од Цалал, тој и Пим се разделија и само Питерс безбедно се врати во државите каде што тој, а не Пим, го поттикна објавувањето на нивното патување. Дневникот на Пим, кој го поседувал Питерс, очигледно бил значително украсен од По. По враќањето дома, Питерс доби нов идентитет, бидејќи се срамеше што прибегна кон канибализам на потонатиот брод „Грампус“.

Гај и Питерс решаваат да се туркаат понатаму на југ, на големо негодување на дел од екипажот предводен од еден морнар „Херн“, кој смета дека треба да го напуштат обидот за спасување и да се упатат дома пред почетокот на зимата.

Не многу подоцна, во чудна несреќа, „Халбране“ е фрлен на санта мраз и последователно изгубен. Екипажот безбедно се качува на сантата мраз, но со само еден мал чамец преостанат, тој е осуден да лебди понатаму. Ледениот брег се оддалечува дури и покрај Јужниот пол, пред  да биде исфрлена на брегот на досега непозната копнена маса сè уште во ледената бариера. Херн и неговите другари го крадат последниот преостанат чамец, обидувајќи се сами да стигнат до отворено море и ја прават ситуацијата уште помрачна за оние што останаа зад себе, а сега се соочуваат со изгледите за презимување на Антарктикот.

Сепак, тие имаат среќа, бидејќи набргу потоа гледаат мал брод од абориџински стил како плови покрај него. Питерс е првиот што реагира додека плива кон чамецот и го обезбедува. Но Питерс открива повеќе: во чамецот се капетанот Вилијам Гај и тројцата преживеани морнари од неговата екипа, полусвесни и блиску до смрт од глад. Питерс ги носи на брегот, а мажите од „Халбране“ ги дојат во живот.

Вилијам Гај потоа ја раскажува нивната приказна. Набргу по експлозијата на „Џејн“ (и веројатно заминувањето на компанијата на Пим), Тајгер повторно се појави. Бесни, ги каснал и ги заразил домородците кои брзо станале жртви на новата болест. Оние кои можеа побегнаа на соседните острови, каде што загинаа подоцна во текот на земјотресот.

До овој момент, Вилијам Гај и неговите луѓе живееја прилично удобно на Цалал, кој сега беше нивен, но по земјотресот нивната позиција беше неодржлива и направија очајнички обид во чамецот да избегаат на север.

Комбинираните посади на Халбрајн и Џејн решаваат да се обидат да стигнат на север со нивниот ново купен брод. Тие добро напредуваат, додека не забележат појава на силни магнетни сили. Тие го наоѓаат изворот на тоа, Ледената Сфинга: Огромна планина магнетно „наполнета“ од струите на честички кои се фокусираат на половите преку магнетното поле на Земјата.

Овде, тие ги наоѓаат остатоците од тимот на Херн, кој доживеал тага кога огромните магнетни сили на Ледената Сфинга ги привлекле нивните железни алатки и компоненти на бродот кон неа и ги скршиле на нејзините карпи. Бродот на Џорлинг и другите избегна само уништување бидејќи, изграден од домородците, не содржеше железни делови.

Во подножјето на Сфингата, тие го наоѓаат и телото на Пим, која умрела на ист начин. Питерс умира од тага на истото место. Останатите повторно се качуваат во нивниот чамец и конечно стигнуваат до отворениот океан и се спасени.

Поврзано

Чудно откритие

Наводи

 Литература 
 Heinrich Pleticha=Jules Verne Handbuch
 Volker Dehs, Ralf Junkerjürgen
Volker Dehs -Jules Verne. Eine kritische Biographie

Надворешни врски

 Die Eissphinx.  zeno.org
 Die Eissphinx. In: Andreas Fehrmann’s Collection Jules Verne.

Категорија:Француски романи од 1897 година
Категорија:Научнофанатастични романи 1897 година
Категорија:Романи сместени во 1830-тите
Категорија:Наративот на Артур Гордон Пим од Нантакет
Категорија:Романи на Жил Верн
Категорија:Романи сместени на Антарктикот
Категорија:Романи за изгубениот свет
Категорија:Кергелен
Категорија:Фикција сместена во 1839 година