Амјенски договор

Амјенскиот мировен договор (француски : la paix d'Amiens) бил мировен договор потпишан на 25 март 1802 година во францускиот град Амјен и со него привремено се ставил крај на непријателствата меѓу Франција и Обединетото Кралство. Договорот под името „Дефинитивен договор за мир“ го потпишале Жозеф Бонапарт и маркизот Корнволис. Овој договор го означува крајот на Војната на Втората коалиција и на Француските револуционерни војни.

Мирот по потпишувањето на овој договор траел една година (до 18 мај 1803 година) и бил единствениот период на општ мир во Европа во периодот од 1793 до 1814 година. Прекршувањето на Амјенскиот договор го означува стартот на Наполеоновите војни..

Според договорот, Британија ја признала Француската Република. Исто така Британија се откажала од повеќето неодамнешни освојувања; Франција требало да се повлече од Неапол и Египет. Британија ги задржала Цејлон (Шри Ланка) и Тринидад.

 Услови 
врска=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/1/15/Tratado de Amiens. Fragata Mercedes, exposición 2015. MARQ.jpg/220px-Tratado de Amiens. Fragata Mercedes, exposición 2015. MARQ.jpg|мини| Страница од Договорот со осумте печати и осумте потписи на потписниците
Договорот, покрај потврдување на „мирот, пријателството и доброто разбирање“, ги задолжувал договорните страни со следново:

 Ослободување на затвореници и заложници.
 Британија да ја врати колонијата Кејп на Република Батавија.
 Велика Британија да го врати поголемиот дел од освоената Холандска Гвајана на Република Батавија.
 Британија да ги повлече своите сили од Египет.
 Шпанија се согласува Британија да го преземе владеењето со Тринидад 
 Република Батавија да ѝ го отстапи Цејлон (претходно под контрола на Обединетите Провинции и Холандската источноиндиска компанија) на Британија.
 Франција да ги повлече своите сили од Папските држави и Кралството Неапол.
 Дефинирање на границите на Француска Гвајана.
 Малта, Гозо и Комино да бидат вратени на Хоспиталците и да бидат прогласени за неутрални.
 Гибралтар да остане под британска власт.
 Менорка да ѝ биде вратена на Шпанија.
 Да ѝ се надомести на Орање-Насау династијата за загубите во Холандија.
 Од земјите потписнички била призната Септинсуларната Република.

Два дена по потпишувањето на договорот, сите четири страни потпишале дополнување, кое наведувало дека некористењето на јазиците на сите земји потписнички (договорот бил објавен на англиски и француски) не е штетно и на него не треба да се гледа како на преседан. Исто така, се наведувало дека изоставувањето на титули на поединци било ненамерно и без намера за предрасуди. Холандските и француските претставници потпишале засебна конвенција, која појаснува дека Република Батавија нема финансиски да биде одговорна за надоместокот исплатен на Орање-Насау династијата.Burke, p. 614

 Наводи 

 Дополнителна литература 





 Dwyer, Philip. Citizen Emperor: Napoleon in Power (2013)
 Emsley, Clive. Napoleonic Europe (Routledge, 2014)
 Esdaile, Charles J. Napoleon's Wars: And International History: 1803 – 1815 (2007) pp 110–53
 Grainger, John D. The Amiens Truce: Britain and Bonaparte, 1801-1803 (2004). online review


 Lokke, Carl Ludwig. "Secret Negotions to Maintain the Peace of Amiens." American Historical Review 49.1 (1943): 55-64. online


 Schroeder, Paul W. The transformation of European politics, 1763-1848 (Oxford: Clarendon Press, 1994)

 Надворешни врски 

 Годишниот регистар на Кобет 1803 содржи голем дел од кореспонденцијата, која главно вклучува француски или британски учесници
 Годишниот регистар на Кобет 1802 го содржи текстот на договорот
 Британските посетители на Наполеон содржат извештаи за британските посети на Франција за време на интермедијата



Категорија:Мировни договори на Обединетото Кралство
Категорија:Мировни договори на Шпанија
Категорија:Мировни договори на Холандија
Категорија:Мировни договори на Франција
Категорија:Француски конзулат
Категорија:Амјен