Сан Марко (Фиренца)

Сан Марко - поранешен доминикански манастир, кој се наоѓа на плоштадот Сан Марко на север од историскиот центар на Фиренца. Изграден главно од Микелоцо во 1440-тите, манастирот и црквата се најпознати по делото на Фра Анџелико. Манастирот постоел на крајот на 15 век.  покајничкиот проповедник Џироламо Савонарола.

 Приказна за потеклото 
лево|мини| Поглед на комплексот одозгора (детал од планот на Стефано Буонсигори за Фиренца, 1584 година)
мини| манастир на ул. Антонус („Клостер на Свети Антонин“)
На местото на денешниот манастир имало ораторство на Братството Свети Марко. Во 1299 година, Силвестринер, бенедиктински реформски ред кој се приближувал до наредбите на мамениците, го стекнал имотот за изградба на манастир со црква.  Меѓутоа, тие морале да го напуштат Сан Марко во 1418 година под обвинение за непочитување на правилата на редот и го презеле малиот манастир Сан Џорџо ала Коста. Во 1435 година, на поттик на Советот во Базел и папата Евгениј IV, слабо зачуваниот манастир бил предаден на доминиканските набљудувачи од Сан Доменико во Фиезоле. Одлучувачка за ова била и поддршката на Козимо де Медичи, кој се врати од егзил, кој сакал да насели едно собрание од доминикански набљудувачи и го задолжил Микелоцо ди Бартоломео, куќен архитект на Медичи, со новата изградба на трошниот манастирски комплекс. која била спроведена помеѓу 1437 и 1452 година. Козимо де Медичи, иако не бил член на редот, имал своја ќелија.

 Црква 
На празникот Богојавление во 1443 година, црквата била повторно осветена и помеѓу 1777 и 1780 година добила нова фасада дизајнирана од Џоакино Пронти. Нарачана од Козимо, Фра Анџелико ја насликал познатата Пала ди Сан Марко за главниот олтар на манастирската црква.  До хорот се наоѓа капела, чиј олтар е насликан од Лудовико Циголи (1559–1613) во 1594 година. До олтарот се погребани хуманистите Пико дела Мирандола и Полицијан. И фреските во капелата се на Циголи. Друга капела е посветена на Свети Антонин од Фиренца, пред манастирот многу години. Капелата, изградена помеѓу 1578 и 1589 година, и е едно од најважните дела на Џовани Болоња.

За неговата финансиска поддршка за новата зграда, Козимо де Медичи добил индулгенција од папата Евгениј IV, чија прва линија ја поставил над влезот на сакристијата: „Кога овој храм бил посветен на евангелистот Марко на големи трошоци Козимо де Медичи конечно ќе биде ослободен од обвиненијата.“ 

 Националниот музеј на Сан Марко 
мини| Од Анџелико, Последниот суд, панел слика од Света Марија на Ангелите, Фиренца, околу 1431 г.
Во 1808 година комплексот бил експроприран и вратен на браќата по падот на Наполеон. Со укинувањето на верските тела според законот од 7 Во јули 1866 година манастирот во голема мера бил конфискуван од италијанската држава. Црквата останала во рацете на Доминиканците.

По реставрацијата и ремоделирањето, источниот најголем дел од комплексот повторно бил отворен во 1869 година како Музеј и национален споменик Националент музеј на Сан Марко и е под Дирекцијата на регионалните музеи на Тоскана од 2019 година. Firenze – Museo di San Marco Сликарот Гаетано Бјанки ги реставрирал фреските на Фра Анџелико. Во 1922 година Џовани Поџи договорил делата на Беато Анџелико во Фиренца (особено од галеријата Уфици и Академијата ) да бидат прикажани сите на едно место однсоно во музејот. Во поранешната Сала дел'Оспицио се изложени бројни слики на панели.

Во она што порано било ќелија на претходниот, слики и некои предмети се прикажани од Џироламо Савонарола, кој претседавал со манастирот Сан Марко од 1485 година. Дела на Фра Бартоломео (1472-1517) може да се видат во Сала ди Фра Бартоломео, која го носи неговото име.

 Конвенција 
мини| Фреска од Доменико Гирландајо во трпезаријата
Манастирот бил дел од развојот на урбаната област северно од центарот, квартот Медичи, заедно со семејната палата и базиликата ди Сан Лоренцо. Козимо инвестирал повеќе од 40.000 фиорини со неговиот брат Лоренцо во реновирањето на манастирот. Монашкиот простор бил дизајниран со едноставна елегантна функционалност: бели ѕидови, два манастири посветени на светите Антонин и Доминик, поглавје, две трпезарии и гостинска куќа (foresteria) на приземјето.

 Клостер на Свети Антонин 
мини| Фреска од Фра Анџелико која го прикажува маченикот Петар како ја наметнува командата за тишина
Изграден од Микелоцо, големиот манастир или манастирот на Свети Антонин  ни раскажува од 28 сликари од историјата од 17 век. На почетокот на 19 век, рамки со дијаметар од 3,80 метри прикажувале епизоди од животот на Свети Антонин, надбискуп Фиренца. Овие лунети наизменично се менуваат со пет мали огивални лунети со познати фрески од Фра Анџелико над порталите што ги означуваат областите зад соодветните врати. Спанделите ги красат 48 портрети на папи, кардинали и прелати на доминиканскиот ред. Ѕидовите на првиот кат се скршени од малите заоблени прозорци на ќелиите на монасите.

 студентски дом 
На првиот кат се малите затворени ќелии на монасите. Манастирот, домот и свештеничките ќелии на источниот коридор на студентскиот дом биле изградени помеѓу 1440-1441 година, јужниот коридор кон плоштадот Сан Марко со ќелиите на почетниците свртени навнатре кон манастирот Антонин и гостинските соби на северниот коридор со пристап до библиотеката била изградена во 1442 година и завршена. Коридорите и ќелиите во студентскиот дом, домот и делови од двата манастири биле фрескоживописани од 1436 до 1445 година од доминиканскиот монах и сликар Фра Анџелико и неговите соработници. Меѓу соработниците на Фра Анџелико бил и младиот Беноцо Гоцоли.Во 1482 година, Доменико Гирландајо насликал фреска на Тајната вечера во големи размери за трпезаријата.

 библиотека 
мини| Манастирска библиотека
Манастирот располага со  важна библиотека. Изградена е во 1441-1444 година на првиот кат и се смета за најстара јавна библиотека. Просторијата, долга вкупно 45 м, е поделена на три кораби со два реда аркади. Тенките столбови од сив песочник (мацињо) покажуваат капители од јонскиот ред, како што може да се види и во големиот манастир. Додека централниот кораб е покриен со барел свод, поединечните заливи на страничните кораби се покриени со сводови со препони. Како што покажуваат изложените области, ѕидовите првично биле обоени со зелена боја.

Пространата библиотечна сала станала модел за другите библиотечни згради во Италија во раниот модерен период.

Збирката ракописи на фирентинскиот хуманист Николо Николи ја формирале основата. За да го прошири имотот, Козимо де Медичи му наложил на  пишувачот на ракописи Веспасијано да Бистичи да пишува копии од книги. Според неговата сопствена изјава, тој „вработил четириесет и пет книжници одеднаш; за дваесет и два месеци (тој) завршил двесте и дваесет тома.Zitiert nach Bernd Roeck: Der Morgen der Welt. Geschichte der Renaissance. München 2017, S. 563 f. Bis zum Ende des 15. Jahrhunderts war der Bibliotheksbestand auf gut tausend Bände angewachsen. (Ebenda)

 Музеј на Античка Фиренца 
Од 1906 година, во манастирскиот комплекс се наоѓа „Музеј на Античка Фиренца“, каде се изложени скулптурни елементи и фрагменти од фрески, создадени при уривањето на центарот на градот за време на таканареченото „risanamento“ на крајот на 19 век. Век биле обновени.

 Надворешни врски 

 Колостер Антонин, фрески, северен и западен ѕид, Пријатели на Фиренца
 Колостер Антонин, фрески, западен ѕид, Бернардино Покети, Св. Антонус спасува две деца од давење, Пријатели на Фиренца
 Колостер Антонин, фрески, западен ѕид, Бернардино Покети, Св. Антонин се моли пред крстот во Орсанмикеле, Пријатели на Фиренца

 Наводи 

Категорија:Цркви во Фиренца