Порт о Франсе

Порт о Франсе () — главната населба на островската група Кергелен, Француски Јужни и Антарктички Земји во јужниот Индиски ОкеанPort aux Français .

Порт о Франсе е постојана француска научна станица на островската група Кергелен, подантарктички архипелаг Крозе во јужниот дел на Индискиот Океан. Познати и како Острови на пустош, архипелагот се состои од 300 острови, островчиња и гребени кои се наоѓаат помеѓу 48° и 50°С и 68° до 70°ИС, покривајќи површина од 7.215 км2 (2.786 mi²). Port-aux-Français се наоѓа на источниот дел на архипелагот во Golfe du Morbihan, на неколку метри пред нас. Неколку колиби се дистрибуирани на терен како помошни капацитети за научниците. Во 2006 година, сите острови на архипелагот беа наведени како природен резерват. Пристапот до некои локации на островите Кергелен, следствено, се доставува до дозволи.

Островите Кергелен припаѓаат на подантарктичката биогеографска провинција на Јужниот Индиски Океан. Неколку видови растенија и безрбетници се ендемични на оваа провинција, но само еден растителен вид е познат само од Кергелен: Lyallia kerguelensis. Поради близината на конвергенцијата на Антарктикот, живиот свет на птици и морски цицачи се изобилни. Климата е студена океанска со дожд или снег што паѓа повеќе од 300 дена во годината. Ледената капа Кук покрива голем дел од западната страна на Гранде Тере, но сите ледници брзо се повлекуваат. Во минатото биле воведени неколку неавтородни видови (зајак, ирваси, мачка, глушец, стаорец) и имаат силно влијание врз родната биолошка разновидност.
Кергеленските острови се откриени во 1772 година од францускиот морнар Ив Жозеф Кергелен де Тремарец. Неколку запечатувачи и китоловци го посетиле архипелагот во текот на 19 и почетокот на 20 век, а во Порт Жан д'Арк била основана станица за китови до крајот на 1920-тите. Постојана станица за научни истражувања била поставена во 1949 година и од овој период постојано била отворена.

Истражувачките проекти спроведени на станицата Порт о Франсе покриваат голем опсег научни домени: екологија и физиологија на птици и цицачи, морска биологија, глациологија на ледената капа Кук, геологија, метеорологија, како и долгорочни опсерватории за наука за Земјата во сеизмологијата и магнетизам. Односите Сонце-Земја ги проучува проектот SuperDARN. Неколку проекти се поврзани со неавтородни видови (растенија, безрбетници, цицачи) и нивното влијание врз домашната флора и фауна. На пример, спроведени се студии на зајак, ирваси и мачки, а некои експерименти за искоренување или контрола се спроведени на мали острови на архипелагот.

На островите Кергелен нема постојано население, а бројот на вработени и научници варира од околу 45 во зима до 90-100 во лето. Во самиот архипелаг денес нема економска или агрономска активност (но се случуваат риболовни активности). Од 1992 година, францускиот центар национален d'Études Spatiales (CNES) управува со станица за сателитско следење.
На островите Кергелен нема постојано население, а бројот на вработени и научници варира од околу 45 во зима до 90-100 во лето. Во самиот архипелаг денес нема економска или агрономска активност (но се случуваат риболовни активности). Од 1992 година, францускиот центар национален d'Études Spatiales (CNES) управува со станица за сателитско следење.

Вселување
Населбата се наоѓа на брегот на Морбиханскиот залив. Таму презимуваат околу 45 жители; групата може да достигне над 120 луѓе во лето. Местото беше избрано во 1949 година од шефот на мисијата Пјер Сикауд поради неговата заштитена локација која беше погодна за изградба на воздушна писта, иако таа никогаш не беше изградена.

Од 1955 до 1957 година, една француска кланица компанија, SIDAP, изгради фабрика преработка на фоки опремена со Австралијаn машини. Фабриката ги отвори вратите веднаш по венчавката на режисерот Марк Печенарт и Мартин Раулин на 16 декември 1957 година. Ова беше првиот брак некогаш прославен на островите. Фабриката се затвори во 1960 година, а опремата беше испратена во Реинион во 2005 година.

Порт-о-француски  има плитко морско пристаниште кое овозможува истовар на бродови за снабдување (обично Marion Dufresne) со баржs shuttling до кеј.

Населбата, покрај логистичките капацитети за сопственото работење, е домаќин на научни лаборатории (биологија, геофизика), технички станици (како што се метеорологија, телекомуникациски и сателитско следење), кино и мал медицински центар. Во населбата има и мала католичка цркваNotre-Dame des Vents.

Мерни станици
Основата на Порт о Франсе е опремена со мариграфска станица, со три мерни уреди:
  мерачи на плима за мерење на притисокот на морското дно
 радар што го мери нивото на морето.
Двата мариграфи и радарот испраќаат податоци до локален сервер, кој ги пренесува на Интернет секој час преку сателитскиот систем Argos.

Клима
Порт о Франсе има умерена океанска благ тундра клима (Кепен климатска класификација ET).
Температурите (без ветрот) имаат тенденција да останат прилично стабилни во текот на годината, ретко достигнувајќи над  или паѓајќи под . Просечната температура во февруари, најтоплиот месец, е  со максимум  во текот на денот и  во текот на ноќта. Во зима, јули и август се најстудените месеци.

Врнежи од снег се можни во сите месеци, но почести во зима. Климата е поветровита отколку на повеќето места, со регистриран налет од .
Најниската забележана температура беше  на 11 август 2014 година, што го надмина стариот рекорд од  поставен во јуни 1953 година.
Највисоката температура беше  на 30 јануари 1959 година.

Поврзано
 Список на истражувачки станици на Антарктикот
 Список на теренски логори на Антарктикот

Наводи

Категорија:Кергелен
Категорија:Населени места основани во 1944 година
Категорија:Антарктички станици