Каскат дел Вароне

Каскате дел Вароне се водопади кои паѓаат во вертикална пештера сместена на 3 километри северозападно од северниот крај на езерото Гарда и градот Рива дел Гарда во северна Италија. Името Вароне потекнува од градот Вароне кој се наоѓа на кратко растојание од нив.

 Формирање на водопади 
За време на кватернерниот период, големиот ледник Гарда се повлекол. Неговиот бавен тек ја опфатил и ја срамнил областа која сега е позната како Долна долина Церка и езерото Гарда. Откако ледникот целосно се повлекол, реките можеле без прекин да течат кон езерото Гарда, продолжувајќи со поголема сила работата на ерозијата што ледникот ја започнал. За период од околу 20.000 години и повеќе, водата постојано еродирала, заедно со товарот од песок, камчиња и чакал, основата.

Понатаму, додека ерозијата на почетокот била бавна, откако била издлабена првата пукнатина, ефектот на вадење камен станал сè поефикасен и побрз, бидејќи имало тенденција да се концентрира на оваа линија на слабост на пукнатината во карпата. На таква тврда карпа, ерозијата добила форма на длабоки, тесни засеци. Работата на ерозија продолжува се до денес, додека водата ја троши карпата со брзина од два милиметри годишно. Оттука, патеката за паѓање постепено се движи назад кон планината. Како резултат на тоа, вртлозите се движат подлабоко во каналот. Пештерата Вароне е добар пример за водопад со заднинско перење. Тоа значи дека феноменот на лебдење на површината на карпата зад водопадот предизвикува водопадот постојано да се повлекува.

Во текот на илјадници години, големи, нестабилни плочи од карпи, камења и купишта отпад понекогаш се откачувале и миеле напред, предизвикувајќи и сè уште предизвикувајќи го сегашниот дизајн на каналот. Денеска реката продира во пештерата во планината и водопадот се спушта на вкупно 98 метри по каналот.

 Географија 
Водопадите се ствараат од водите на реката Магноне, која потекнува од блиското езеро Тено, кое е северно-северозападно од водопадот. Езерото е на надморска височина од 550 метри, додека езерото Гарда во кое се влева реката се наоѓа на надморска височина од само 70 метри. Водите на езерото истекуваат во неговата карпеста инфраструктура - типичен феномен во карстна средина за природни резервоари за вода на кои им недостасува дренажа на површината. Водата се издигнува на површината неколку километри јужно од езерото, формирајќи ја реката Магноне која паѓа во пештерата Варона и ги формира Варонските водопади.

 Туристичка локација 
Водопадите не биле достапни за пошироката јавност до создавањето на регулирана туристичка локација на самото место. Имало стрмни карпи на местото и водопадот бил достапен само за качувачите на самиот водопад или за оние кои  се качуваат со јажиња, акција што само искусните планинари се чувствувале доволно безбедни да ја направат. Во средината на 19 век започнал развојот на местото со цел да ги направи достапни за јавноста. Најпознат гостин на церемонијата бил принцот Никола од Црна Гора, кој случајно се нашол покрај езерото во тоа време. Оттогаш, водопадите се атракција за секој посетител на северната област на езерото Гарда и се дестинација на многу познати личности: имињата на уметниците и писателите кои се појавуваат во книгите за посетители вклучуваат принцот Умберто II од Савој, Габриеле Д'Анунцио, императорот Франц Јосиф I од Хабсбург, Франц Кафка, Томас Ман и многу други. Томас Ман често ја посетувал Рива дел Гарда, очигледно црпејќи инспирација за некои делови од неговиот роман „Волшебната планина“ од водопадите, на пример фразата „Водата се излева со заглушувачки шум на задниот дел од длабоката, тесна бездна формирана од нежни, голи, лизгави карпи кои личат на огромни рибини стомаци“. Денес местото е високо развиено, со ботаничка градина на патот до него и пригоден туристички пат, кој овозможува пристап до горната опсервација на горниот водопад и долната опсервација на долниот водопад.

Категорија:Италија
Категорија:Водопади