Љубомир Левчев

Љубомир Левчев (,  - , ) — бугарски поет и писател, народен деец на уметноста и културата. Поранешен член на ЦК на БКП.Протокол № 497 от 1 юли 1972 г. от заседание на Политбюро (ПБ) на ЦК на БКП. До неговата смрт бил во брак со уметницата Дора Бонева. Татко е на поетот Владимир Левчев и на уметницата Марта Левчева.

 Животопис 
Роден е на 27 април 1935 година во Тројан. Завршил гимназија во Софија и високо образование на софискиот универзитет „Климент Охридски“, насока „Библиографија и библиотекарство“ на Филозофско-историскиот факултет. Бил член на Комунистичката партија на Бугарија од 1961 година. Како ученик и студент бил секретар на Комсомолското друштво. Од 1959 до 1963 година бил инструктор во ЦК на ДКМС.

Неговата прва книга „Ѕвездите се мои“ била објавена во 1957 година, а вкупно 58 негови книги се преведени во 36 земји. Автор е на три романи и сценарија за филмовите „Тивките патеки “, „Падот на Александар Македонски“ и „Слатко и горчливо“.

Работел во Радио Софија и весникот „Литературен фронт “.Народни представители в Седмо народно събрание на Народна република България, ДПК „Димитър Благоев“, 1977, с. 260 Од 1972 до 1975 година бил заменик претседател на Народното собрание на ОФ. Подоцна, тој бил прв потпретседател на Комитетот за култура. Претседател на Сојузот на бугарските писатели од 1979 до 1988 година, Левчев беше дел од блиската придружба на Тодор Живков, познат како „ловечки одред“ и делувал како неформален советодавен персонал. Бил член на Президиумот на Националното собрание на ОФ, Светскиот совет за мир и Европската академија на науките и уметностите.Народни представители в девето народно събрание на Народна република България, Изд. Наука и изкуство, 1987, с. 285 Од 1991 година бил сопственик на издавачката куќа Орфеј, која издава збирки песни и истоимено списание.

За член на МАНУ надвор од работниот состав бил избран на 2012 година.

 Награди и почести 

 Меѓународни

 Златен медал за поезија на Француската академија и витез на поезијата (1985)
 Медал на Здружението на писатели од Венецуела (1985)
 Награди Мате Залка и Борис Полевој - Русија (1986)
 Голема награда на Институтот Александар Пушкин и Сорбона (1989)
 Светска награда за мистична поезија Фернандо Риело (1993) 
 Орден „Владимир Мајаковски“ основан од Сојузот на писателите на Евроазија и Унијата на писатели и преведувачи на Русија и Диплома на литературно-јавната награда „Секогаш да блесне“ во 2009 година „Левчев с орден „Маяковски“ , plovdiv-online.com, 31 юли 2009 г.
 „Златен венец“ на Струшките вечери на поезијата (2010)

 Во Бугарија

 Добитник е на највисоката државна награда во НР Бугарија за придонес во областа на науката, уметноста и културата - Димитровска награда за 1972 година.
 Во 1977 година го добил звањето „Народен деец на уметноста и културата“ Указ № 800 от 23 май 1977 г. Обн. ДВ. бр. 43 от 3 юни 1977 г.
 Добитник на Националната книжевна награда „Пењо Пенев“ за 1984 година Лауреати на Националната литературна награда „Пеньо Пенев“, сайт на дом-музей „Пеньо Пенев“ в Димитровград
 Doctor honoris causa на SVUBIT (17 мај 2005 г ) Почетни доктори на Университета по библиотекознание и информационни технологии, сайт на УниБИТ.
 По повод неговиот 70-годишен јубилеј во 2006 г. Љубомир Левчев беше одликуван од претседателот Георги Прванов со Орден Стара Планина - 1 степен, за „исклучително големи заслуги за Бугарија, за развој и популаризација на бугарската уметност и култура“ „Президентът връчи ордени на Любомир Левчев, Недялко Йорданов и Александър Морфов“, сайт на Президентството, 1 март 2006
 Doctor honoris causa на Слободниот универзитет Бургас (со протокол бр. 3 од 12 мај 2006 г. ) Почетни доктори на Бургаския свободен университет, сайт на БСУ.
 Во 2008 година ја добил националната награда „Христо Г. Данов“ за животно дело Лауреати на националната награда „Христо Г. Данов“ 2008 , сайт на Министерство на културата на Р България, 14 юни 2008 г.
 Почесен граѓанин на Смолјан (2010) „Любомир Левчев стана почетен гражданин на Смолян“, smolyandnes.com, 21 май 2010 г.„Любомир Левчев – почетен гражданин на Смолян“, в. „24 часа“, 22 май 2010 г.
 Почесен граѓанин на Софија (2015) Решение № 243 по т. 49, обявено на 29 април 2015, сайт на Столична община.Дневен ред на заседанието на Столичния общински съвет, проведено на 23 април 2015 г. , сайт на Столична община

 Творештво 

 Поезија 
 „Ѕвездите се мои“ - Поеми (1957)
 „Засекогаш“ - Поеми (1960)
 „Позиција“ - Поеми (1962)
 „Но, пред да остарам“ - Поеми (1964)
 „Зависности. Поеми (1966)
 „Опсерваторија“ - Поеми (1967)
 „Рецитал“ - Поеми (1968)
 „Стрелиште“ - Поеми (1971, 1974)
 „Запали дневник“ - Поеми (1973, 1975)
 "Стар Трек“ - Поеми (1973)
 „Слобода“ - Стихови (1974)
 „Самосудија“ - Песни во десет книги (1975)
 „Излези“ - Стихови (1976)
 „Поздрав до огнот“ - Стихови (1976, 1978)
 „Извадок“ - Стихови (1980)
 „Магии“ - Поеми (1981)
 „Поклони се“ - Поеми (1983)
 „Самосуд'83“ - Песни во четиринаесет книги (1983) „Работничка крв“ - Поеми (1984)
 „Бавен марш и други песни“ (1984)
 „Метроном“ - Стихови (1986)
 „Седмата смрт“ - Стихови (1989)
 „Надвор“ - Поеми (1994)
 „Скајфол“ - Поеми (1996)
 „Прстен со прст“ (1999)
 „Селена“ (2001)
 „Вечерен чин“ (2003) Анахит Хачикян, Минирепортаж от премиерата на „Вечерен акт“ в НДК , в. „Култура“, 21 март 2003 г.
 Ashes of Light (2005) Константин Еленков, „Поетът няма тайни от читателя“ , рец. във в. „Дума“, 28 юни 2005 г.
 Заврши (2006)
 Коњ со зелени крилја (2009)
 Чудната игра на времето (2010)
 Седумдесет и седум песни (2012)
 „Во невидливата кула“. Љубовна лирика. ИЦ „Жанет 45“, Пловдив (2014) Марин Бодаков, „Ходене по буквите“, в. „Култура“, бр. 6 (2755), 14 февруари 2014 г.
Автор е на текстовите на песните „Да те радост“ на рок групата „Сигнал“ и „По љубов“ на музика на Александар Јосифов, вклучени во албумот „Борис Гуџунов '78“.

 Проза, есеистика, мемоари 
 „Уметноста на поезијата“ (1986)
 „Убиј го Бугаринот. Роман“ (1988)
 Ти си следниот - роман (2001)
 „Рефлексии за орфизмот“
 „Писма од пеколот. Есеи“. Софија: Стандард, 2008, 262 стр.
 „Реквием за мртво време“ (2011) „Самотата е работилницата на поета“, интервю на Валерия Велева, в. „Стандарт“, 26 септември 2011 г.„Нито вълк, нито брат. Човек за човека е българин“, интервю на Пенчо Ковачев, в. „24 часа“, 19 ноември 2011 г.Аглика Георгиева, „Левчев се изповядва в „Панихида на мъртвото време“, в. „Новинар“, 26 септември 2011 г.

 Наводи 

 Надворешни врски 
 Од и за Љубомир Левчев во NABIS Consolidated Catalog - национален каталог на академски библиотеки во Бугарија


Категорија:Апсолвенти на Софискиот универзитет
Категорија:Бугарски писатели
Категорија:Бугарски поети
Категорија:Добитници на Златен венец на Струшките вечери на поезијата
Категорија:Бугарски мемоаристи
Категорија:Академици на МАНУ