Крунисувањето на Наполеон

Крунисувањето на Наполеон, официјално познато како Осветување на императорот Наполеон I и крунисување на императорката Жозефина во катедралата Нотр-Дам во Париз, 2 декември 1804 година (француски: Sacre de l'empereur Napoléon Ier et couronnempéimpérinel' dans la cathédrale Notre-Dame de Paris, 2 декември 1804 година ) — слика завршена во 1807 година од Жак-Луј Давид, официјалниот сликар на Наполеон I. Сликата има импресивни димензии - широка е речиси десет метри и висока повеќе од шест метри. Крунисувањето и осветувањето, прикажани на сликата, се одржале во Богородичната црква во Париз на 2 декември 1804 година.
врска=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/2/2d/David - L'Empereur Napoleon se couronnant lui-meme.png/220px-David - L'Empereur Napoleon se couronnant lui-meme.png|лево|мини| Скицата на Наполеон во моментот на неговото крунисување денес се чува во Лувр заедно со сликата на Давид.
Композицијата на сликата е организирана околу неколку оски и доследно ги применува правилата на неокласицизмот. Една од оските е вертикална, поминува низ крстот, а очите на сите ликови се насочени кон Наполеон, кој е во центарот на композицијата; додека од папата до царицата се протега дијагонална линија.

 Историја 
Делото го нарачал усно лично Наполеон во септември 1804 година. Давид почнал да работи на сликата на 21 декември 1805 година, во поранешната капела на опатијата Клини, недалеку од Сорбона, каде што се наоѓала неговата работилница. Неговиот ученик, Жорж Руже, му помогнал во работата, а последните корекции биле завршени во јануари 1808 година. Од 7 февруари до 21 март 1808 година, сликата била изложена во салонот. Таа била во сопственост на Давид до 1819 година, по што кралските музеи станале сопственици, каде што сликата била изложена до 1837 година. Подоцна, по наредба на Луј Филип, таа била преместена во Версај. Во 1889 година, сликата била пренесена во Лувр, додека во Версај била инсталирана реплика во природна големина, на која Давид работел од 1808 година и ја завршил во Брисел.
врска=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/b2/Jacques-Louis David Sacre.jpg/450px-Jacques-Louis David Sacre.jpg|мини|450x450пкс| Лица на сликата
Сликата е главниот мотив на сликата Јавноста го посматра Давидовото „Посветување“ во Лувр, која во 1810 година ја насликал Луј-Леополд Боји.

 Портретирани лица 
врска=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/2/2f/Jacques-Louis David 003.jpg/220px-Jacques-Louis David 003.jpg|мини| Мајката на Наполеон е прикажана на почесното место, во ложата, иако таа не била сведок на овој настан.

 Наполеон I (1769 – 1821), стои, облечен во крунидбена облека слична на онаа на римските цареви. Сите други се само пасивни набљудувачи. Во актуелната верзија на сликата, се приѕира она што било првично насликано: Наполеон ја држи круната над главата како да планира сам да се круниса.
 Жозефина де Боарне (1763 – 1814), клечи во подредена положба, како што е пропишано во Наполеоновиот кодекс. Таа ја примила круната од рацете на нејзиниот сопруг, а не од папата.
 Марија Летиција Рамолино (1750 - 1836). ), мајката на Наполеон, се наоѓа во публиката. Таа зазема место поважно од она на кое стои папата. Во реалноста, Летиција не присуствувала на церемонијата во знак на протест поради тензиите што постоеле меѓу Наполеон и неговите браќа Лисјен и Жозеф. Таткото на Наполеон, Шарл Бонапарт, починал во 1785 година.
 Луј Бонапарт (1778 - 1846). ), брат на Наполеон кој станал крал на Холандија во 1806 година. Се оженил со Ортанз де Боарне, ќерката на царицата.
 Жозеф Бонапарт (1768 – 1844), кој не бил поканет на церемонијата поради кавга со неговиот брат, што е и причина за отсуството на мајката на царот. Подоцна бил крал на Неапол и Шпанија.
 Младиот Наполеон Шарл Бонапарт (1802 – 1807), син на Луј Бонапарт и Ортанз де Боарне.
 Сестрите на Наполеон (Елиза, Каролин, Полин). Во репликата фустанот на омилената сестра на Наполеон ќе биде розов. Ова, интересно, е единствената разлика помеѓу оригиналот и репликата, иако втората се заснова на меморија.
 Шарл-Франсоа Лебрен (1739 - 1824), заедно со Наполеон и Камбасерес, третиот конзул. За време на Првото Царство, тој станал prince-architrésorier. Тој држи жезол.
 Жан Жак Режис де Камбасерес (1753 – 1824), еден од тројцата конзули. Тој ја држи раката на правдата.
 Луј-Александр Бертие (1753 - 1815), воен министер за време на конзулатот. Во 1805 година, станал маршал на царството.
 Шарл Морис де Талејран-Перигор (1754 – 1836), влијателен политичар.
 Жоашен Мира (176.7–1815), маршал на Царството, зет на Наполеон и сопруг на Каролина, подоцна крал на Неапол.
 Пиј VII (1742 – 1823), бил поканет само да ја благослови церемонијата. Тој е опкружен со црковни службеници кои, врз основа на Конкордатот, биле назначени од Наполеон.
 Во публиката е и сликарот Жак-Луј Давид.
 Присутен е и Халет Ефенди, отоманскиот амбасадор.
 Дамата што го држи плаштот, веднаш зад Жозефина, од десната страна од перспективата на гледачот, е Елизабет-Елен-Пјер де Монморенси-Лавал, дворска дама на царицата.

 Надворешни врски 
 Louvre Museum's interactive closer look at The Coronation of Napoleon 

Категорија:Уметнички слики од 1800-тите
Категорија:Слики во Лувр
Категорија:Слики од Жак-Луј Давид