Серафим

Серафими (;  - блескав, пламен, гори; суштества кои горат со непрестаен оган) — небесни суштества во христијанството и јудаизмот. Во небесната хиерархија во јудаизмот тие се на петто место од девет, во христијанството се на прво место. Серафимите се спомнати и во една неканонска книга - Книгата на Енох.

 Историја 
Во Стариот завет, тие се споменати во книгата на пророкот Езекија (Езекија 1,5) и пророкот Исаија (Ис.6,2). Во Новиот завет, тие се спомнати во Откровението на Јован (Откр. Јов 4,7). Серафимите се појавуваат во 2 век пред Христа во Книгата на Енох, каде што се опишани како (δράκονες „змејови“), во гностичките текстови се споменуваат и како ангели слични на змеј.

 Опис 
десно|мини
Во книгата на пророкот Исаија тие се спомнати како шесткрилни суштества: „Над него стоеја серафими, секој од нив имаше по шест крила: со две го покриваа лицето, со две ги покриваа нозете, а со две лежеа...“ (Ис.6.2). Во Библијата, овој збор за прв пат се среќава каде што се нарекува отровна змија (огнена змија), која нанесува смртна рана (4 Мој 21,6), (5 Мој 8,15). Покрај тоа, серафимот се користи и во смисла на исцелување: според (4 Мој 21,8), погледот на серафим подигнат на столб му носи исцеление на оној што го каснале змии (2 Цар. 18,4; Јн. 3,14).

Наводи

 Литература 
 Старец Клеопа, архимандрит Јоаникије Балан, стр. 311 (јазик: српски)

 Извори 
 Православие: Серафим (јазик: српски)

Категорија:Ангели
Категорија:Грцизми