Величание

Величание (црковнословенски величание, грчки  , „зголемување“, „она што зголемува“;In the archaic sense of the word; see  ) — посебна химна што се користи во Источната православна црква и оние источнокатолички цркви кои го следат византискиот обред. Во зависност од месната литургиска традиција, оваа химна може да биде една од неколкуте.

 Утрена 
Во словенската традиција, величание е стих што се пее на крајот од полиелеос на поголеми празници во чест на светец или сведенот што се празнува. Стихот обично започнува со зборовите: „Го величиме, те величаме...“, а конкретно се споменува името на светителот или празникот.

Стихот прво го пее свештенството, а потоа го повторуваат певците. Певците потоа пеат голем број соодветни стихови од псалмите, пеејќи го величанието помеѓу секој од нив. За време на ова пеење, постариот свештеник и ѓаконот вршат целосно катнување на црквата. На крајот свештенството повторно го пее величанието.

Во грчката традиција, псалмските стихови се користат сами (без величание) и се нарекуваат еклогарион.

 Литургија 
Во грчката практика, величанието е кратка химна за светецот на денот или празникот што се пее по „Меѓу првите...“ на Божествената литургија . Овој тип на величание се користи и за време на други служби, како што е параклис.

И во грчката и во словенската традиција, терминот величание исто така означува и химна што се пее на големите празници наместо вообичаениот Достојно ест по епиклезата на литургијата. Вообичаено, ова величание се состои од рефренот и Ирмос од Деветтата ода на Канонот на празникот што се пеел на утрена. Кај Словените оваа химна се нарекува задостојник.

 Наводи 

 Надворешни врски 
Величание Кирилу и Методију од Тодор Скаловски
Величание на светиот праведен учител и просветител Јоаким Крчовски

Категорија:Православна богослужба
Категорија:Зборови што ги нема во ТРМЈ