Капуцинери

Капучин мајмуните (капуцинерите) се мајмуни од Новиот свет од подфамилијата Cebinae. Тие лесно се идентификуваат како мајмун „мелница за органи“ и се користени во многу филмови и телевизиски емисии. Опсегот на мајмуни капучин вклучува некои тропски шуми во Средна Америка и Јужна Америка дури на југ до северна Аргентина. Во Средна Америка, каде што се нарекуваат мајмуни со бело лице („карабланка“), тие обично ги зафаќаат влажните низински шуми на карипскиот брег на Костарика и Панама и листопадните суви шуми на брегот на Тихиот Океан.

 Етимологија 
Зборот „капучин“ потекнува од група монаси наречени Ред на малолетни фраери, израсток од Францисканците, кои носат кафени облеки со големи качулки. Кога португалските истражувачи стигнале до Америка во 15 век, пронашле мали мајмуни чија боја наликувала на овие фраери, особено кога биле облечени во наметки со спуштени качулки, и ги нарекле капучини. Кога научниците опишале примерок (се мислело дека е капучин со златен стомак ), тие забележаале дека: „неговата муцка со исончана боја,... со посветлата боја околу очите што се топи во белото напред, неговите образи..., дајте му ги погледите што неволно нè потсетуваат на изгледот што историски кај нас претставува незнаење, мрзеливост и сензуалност“. Научното име на родот, Cebus доаѓа од грчкиот збор kêbos, што значи мајмун со долга опашка.

 Класификација 
Таксономијата на ниво на вид на оваа подфамилија останува многу контроверзна, а предложени се алтернативни третмани од оние наведени подолу.Silva Jr., J. de S. (2001). Especiação nos macacos-prego e caiararas, gênero Cebus Erxleben, 1777 (Primates, Cebidae). PhD thesis, Rio de Janeiro, Universidade Federal do Rio de Janeiro.IUCN (2008). 2008 IUCN Red List of Threatened Species. Accessed 23 November 2008

Во 2011 година, Џесика Линч Алфаро, предложи робусните капучини (порано групата apella) да се стават во посебен род, Sapajus, од грацилните капучини (порано capucinus група) кои го задржуваат родот Cebus. Други приматолози, како што е Пол Гарбер, почнаа да ја користат оваа класификација.

Според генетските студии предводени од Линч Алфаро во 2011 година, грацилните и робусни капучини се разделиле пред приближно 6,2 милиони години. Линч Алфаро се сомнева дека дивергенцијата била предизвикана од создавањето на реката Амазон, која ги разделила мајмуните во Амазон северно од реката Амазон, кои потоа еволуирале во грацилни капучини. Оние во Атлантската Шума јужно од реката еволуирале во робусни капучини. Грацилните капучини имаат подолги екстремитети во однос на големината на нивното тело од робусните капучини и имаат позаоблени черепи, додека робусните капучини имаат вилици подобро прилагодени за отворање тврди ореви. Цврстите капучини имаат гребени, а мажјаците имаат брада.

 Род Себус 
 Колумбиски белоглав капучин или колумбиски белоглав капучин, Cebus capucinus
 Панамски белоглав капучин или панамски белоглав капучин, имитатор на Себус
 Марањон белочелен капучин, Себус јуракус
 Капуцин со шок-глава, Cebus cuscinus
 Спиксовиот белочелен капучин, еднобојниот Себус
 Капуцинот со бело чело на Хумболт, Себус албифронс
 Гвајана плач капучин, Cebus olivaceus
 Костен плач капучин, Cebus castaneus
 Каапор капучин, Кебус каапори
 Венецуелски кафеав капучин, Cebus brunneus
 Sierra de Perijá белочелен капучин, Cebus leucocephalus
 Рио Цезар белочелен капучин, Себус Цезаре
 Разновиден капучин со бело чело, Cebus versicolor
 Капуцин со бело чело Санта Марта, Cebus malitiosus
 Еквадорски белочелен капучин, Cebus aequatorialis

мини|Тафтуван капуцнер (Sapajus apella)

 Род Sapajus
 Капуцинер со црна капа, кафеав или тафтуван, Sapajus apella
 Гвајана кафеав капучин, Sapajus apella apella
 Sapajus apella fatuellus
 Големоглав капучин, Sapajus apella macrocephalus
 Капуцинот на островот Маргарита, Sapajus apella margaritae
 Sapajus apella peruanus
 Sapajus apella tocantinus
 Русокос капуцинер, Sapajus flavius *
 Капуцинер со црни риги, Sapajus libidinosus
 Sapajus libidinosus juruanus
 Sapajus libidinosus libidinosus
 Sapajus libidinosus pallidus
 Sapajus libidinosus paraguayanus
 Капуцинот на Азарас, Сапајус кеј
 Црн капучин, Sapajus nigritus
 Sapajus nigritus cucullatus
 Sapajus nigritus nigritus
 Капуцин со гребен или робустен тафтуван капучин, Sapajus robustus
 Капуцин со златен стомак, Sapajus xanthostternos

* Повторно откриени видови. See also: 

Најстарата позната круна платирина и член на Cebidae, Panamacebus transitus, се проценува дека живеела пред 21 милиони години. Тоа е најраниот познат фосилен доказ за цицач кој патува меѓу Јужна и Северна Америка.

 Физички одлики 
Капучините се црни, кафеави, блескави или белузлави, но нивната точна боја и модел зависи од засегнатиот вид. Мајмуните капучин обично се темно кафеави со крем/бела боја околу вратот. Тие достигнуваат должина од 30 до 56 центриметри со опашки кои се долги колку и телото. Во просек, тие тежат од 1,4 до 4кг и живеат до 25 години во нивните природни живеалишта, и до 35 во заробеништво.

 Живеалиште и населеност 
Капучините претпочитаат средини што им даваат пристап до засолниште и лесна храна, како што се ниски шуми, планински шуми и дождовни шуми. Тие се особено застапени во Аргентина, Бразил, Костарика, Хондурас, Парагвај и Перу. Тие ги користат овие области за засолниште во текот на ноќта и пристап до храна во текот на денот. Настрешницата на дрвјата овозможува заштита од закани горе, а вродената способност на капучин мајмуните лесно да се качуваат на дрвјата им овозможува да избегаат и да се скријат од предаторите на подот од џунглата. Оваа средина е взаемно корисна за капучините и за екосистемот во кој тие живеат. Тоа е затоа што тие ги шират своите остатоци од семе и фекална материја низ шумското дно, што им помага на новите растенија да растат, со што се додава на веќе изобилното зеленило кое го засолнува капучинот.

 Поведение 
Како и повеќето мајмуни од Новиот свет, капучините се дневни и арбореални. Капучините се полигамни, а женките се парат во текот на годината, но период на бременост минуваат само еднаш на секои 2 години помеѓу декември и април. Женките раѓаат млади на секои две години по бременост од 160 до 180 дена. Младите се држат за градите на мајка си се  додека не станат поголеми, а потоа се префрлаат на нејзиниот грб. Возрасниот мажјак капучин ретко учествува во грижата за младите. Малолетниците стануваат целосно зрели во рок од четири години за женките и осум години за мажјаците. Во заробеништво, поединците достигнале возраст од 50 години, иако природниот животен век е само 15 до 25 години. Капуцините живеат во групи од 6-40 членови, составени од сродни жени, нивни потомци и неколку мажјаци.
лево|мини| Белочелен капуцинер (Cebus albifrons)

 Диета 
Мајмунот капучин се храни со широк спектар на видови храна и е поразновиден од другите мајмуни од семејството Cebidae. Тие се сештојади и консумираат различни растителни делови како што се лисја, цвет и овошје, семиња, јамка, дрвенести ткива, шеќерна трска, светилка и ексудати, како и членконоги, мекотели, различни 'рбетници, па дури и примати. Неодамнешните наоди на стари камени алатки во живеалиштата на капучините предложуваат дека неодамна капучините се префрлиле од мали јаткасти плодови, како што се индиските ореви, на поголеми и поцврсти ореви. Исто така, забележано е дека капучините се особено добри во фаќањето жаби. Тие се карактеризирани како иновативни и екстремни баратели на храна поради нивната способност да стекнат храна од широка колекција на неверојатна храна, што може да го осигура нивниот опстанок во живеалишта со екстремно ограничување на храната. Капучините кои живеат во близина на вода, исто така, ќе јадат ракови и школки со пукање на нивните лушпи со камења.

 Социјална структура 
Капучин мајмуните често живеат во големи групи од 10 до 35 единки во шумата, иако лесно можат да се прилагодат на местата колонизирани од луѓето. Капуцините имаат дискретни хиерархии кои се разликуваат по возраст и пол. Вообичаено, еден мажјак ќе доминира во групата и тој ќе има примарни права да се пари со женките од групата. Сепак, белоглавите капучински групи ги водат и алфа мажјак и алфа женка. Секоја група ќе покрива голема територија, бидејќи членовите мора да ги бараат најдобрите области за исхрана. Овие примати се територијални животни, кои јасно означуваат централна област на нивната територија со урина и ја бранат од натрапници, иако надворешните области може да се преклопуваат. Стабилизацијата на групната динамика се сервира преку меѓусебно дотерување, а комуникацијата меѓу мајмуните се јавува преку разни повици. Нивните гласовни комуникации имаат различни значења како што се создавање контакт еден со друг, предупредување за предатор и формирање на нови групи. Социјалното искуство на капучините директно влијае на развојот на вниманието во општеството. Тие создаваат нови социјални однесувања во повеќе групи кои означуваат различни типови на интеракции. Тие вклучуваат; тестови за пријателство, прикази против непријатели, доенска и сексуална интимност. Ова создава социјални ритуали кои се дизајнирани да ја тестираат силата на социјалните врски и потпирање на социјалното учење.

 Парење 
Женките капучин често го насочуваат поголемиот дел од своето процептивно и парење однесување кон алфа мажјакот. Меѓутоа, кога женката ќе го достигне крајот на нејзиниот период на бременост, понекогаш може да се пари со до шест различни подредени мажјаци во еден ден. Строго таргетирање на алфа мажјакот не се случува секој пат, бидејќи е забележано дека некои женки се парат со три до четири различни мажјаци. Кога алфа-женка и женка од понизок ранг сакаат да се парат со алфа мажјак, подоминантната женка ќе добие права на мажјакот во однос на понискиот.

 Интелигенција 
десно|мини| Капуцинер со гребен (Sapajus robustus)
Се смета дека капучинот е најинтелигентниот мајмун од Новиот свет и често се користи во лаборатории. Тафтуваниот мајмун е особено познат по неговата долгорочна употреба на алат, еден од ретките примери на употреба на алат од примати, освен од мајмуни и луѓе. Кога ќе ги види макаите како јадат палмини ореви, ги крцкаат со клунот, овој мајмун ќе избере неколку од најзрелите плодови, ќе го откине врвот на плодот и ќе го испие сокот, а потоа навидум ќе го фрли остатокот од овошјето со оревот внатре. Кога овие фрлени плодови ќе се стврднат и ќе станат малку кршливи, капучинот повторно ќе ги собере и ќе ги однесе до голема рамна карпа каде што претходно собрале неколку речни камења оддалеченост до една милја. Тие потоа ќе ги користат овие камења, некои од нив тежат колку мајмуните, за да го отворат плодот за да дојдат до оревот внатре. Младите капучини ќе го гледаат овој процес за да учат од постарите, поискусни возрасни луѓе, но им требаат 8 години за да го совладаат ова. Се покажа дека однесувањето на капучините за учење е директно поврзано со награда наместо со љубопитност.

Во 2005 година беа спроведени експерименти за способноста на капучините да користат пари. По неколку месеци обука, мајмуните почнаа да покажуваат однесувања за кои се сметаше дека го одразува разбирањето на концептот на медиум за размена за кој претходно се веруваше дека е ограничен на луѓето (како што е рационално реагирање на ценовните шокови). Тие ја покажаа истата склоност да ги избегнат забележаните загуби што ги покажаа човечки субјекти и инвеститори.

За време на сезоната на комарци, тие ги кршат многупедите и го тријат резултатот на грбот. Ова делува како природен лек против инсекти.

 Самосвест 
Кога се претставени со рефлексија, мајмуните капучин реагираат на начин што укажува на средна состојба помеѓу гледањето на огледалото како друг поединец и препознавањето на сликата како јас.

Повеќето животни реагираат на гледање на нивните рефлексии како да наидуваат на друг поединец што не го препознаваат. Експериментот со капучините покажува дека тие реагираат на рефлексија како чуден феномен, но не како да гледаат чуден капучин.

Во експериментот, капучините беа претставени со три различни сценарија:

 Гледајќи непознат, истополов мајмун од другата страна на чистата бариера
 Гледајќи познат, истополов мајмун од другата страна на чистата бариера
 Огледало кое покажува одраз на мајмунот

Во првото сценарио, женките изгледаа вознемирени и избегнуваа контакт со очите, додека мажјаците правеа заканувачки гестови. Во второто сценарио, имаше мала реакција од машки или женски пол.

Кога биле претставени со рефлексија, женките гледале во сопствените очи и правеле пријателски гестови, како што се удирање со усни и нишање. Мажјаците имале повеќе контакт со очите отколку со странци или познати мајмуни, но реагирале со знаци на збунетост или вознемиреност, како што се квичење, виткање на подот или обид да избегаат од просторијата за тестирање.

 Теорија на умот 
Прашањето дали мајмуните капучин имаат теорија на умот - дали можат да разберат што друго суштество може да знае или мисли - не е ниту докажано, ниту дефинитивно демантиран. Ако се соочат со сценарио кое знае-погодува, каде што еден тренер може да се набљудува дека ја знае локацијата на храната, а друг тренер само ја погодува локацијата на храната, мајмуните капучин можат да научат да се потпираат на познавачот. Сепак, ова е отфрлено како убедлив доказ за теоријата на умот бидејќи мајмуните можеби научиле да го дискриминираат познавачот и да погодуваат со други средства. До неодамна се веруваше дека големите мајмуни кои не се луѓе немаат ниту теорија на умот, иако неодамнешните истражувања покажуваат дека тоа можеби не е точно. Децата најчесто развиваат теорија на умот околу 3 и 4 години.

 Закани 
Капучин мајмуните се паметни и лесни за тренирање. Како резултат на тоа, тие се користат за помош на луѓе кои се квадриплегичари во многу развиени земји. Тие исто така станаа популарни домашни миленици и атракции за улична забава, а локалното население ги ловат за месо. Бидејќи тие имаат висока стапка на репродуктивност и лесно можат да се прилагодат на нивната животна средина, губењето на шумата не влијае негативно на популациите на мајмуните капучин исто како и другите видови, иако фрагментацијата на живеалиштата сè уште е закана. Природните предатори вклучуваат јагуари, пуми, јагуарунди, којоти, тајри, змии, крокодили и птици грабливки. Главниот предатор на тафтуваниот капучин е орелот харпија, кој е забележан како враќа неколку капучини во своето гнездо.

 Однос со луѓето 
мини|306x306пкс| Мелница за органи од 19 век и неговиот мајмун капучин
Лесно препознаени како мајмуни „ мелница за органи“ или „сив џокеј“, капучините понекогаш се чуваат како егзотични миленичиња. Понекогаш тие ограбуваат полиња и земјоделски култури и се сметаат за проблематични од блиските човечки популации. Во некои региони, тие станаа ретки поради уништувањето на нивното живеалиште.

Тие се користат и како службени животни, понекогаш наречени „батлери на природата“. Една организација тренираше мајмуни капучини да им помагаат на четириплегичарите како помагачи на мајмуни на начин сличен на кучињата за помош при подвижност. Откако биле социјализирани во човечки дом како доенчиња, мајмуните поминуваат низ обемна обука пред да бидат сместени со квадриплегичар. Низ куќата, мајмуните помагаат со извршување задачи, вклучително и носење предмети, вклучување и исклучување на светлата и отворање шишиња со пијалаци.

Во 2010 година, американската федерална влада ја ревидираше својата дефиниција за животно за услуги според Законот за Американци со посебни потреби (АДА). Приматите што не се човечки повеќе не се препознаваат како животни за услуги според АДА. Американската ветеринарна медицинска асоцијација не ја поддржува употребата на нечовечки примати како помошни животни поради загриженоста за благосостојбата на животните, потенцијалот за сериозни повреди на луѓето и ризиците дека приматите може да пренесат опасни болести на луѓето.

Капучин мајмуните се најчестите прикажани мајмуни во филмот и телевизијата, со забележителни примери вклучувајќи: Ноќ во музејот (и неговите продолженија), Избувнување, Пиратите од Карибите: Проклетството на црниот бисер (и неговите продолженија), Зоочувар, Џорџ на џунглата и Мамурлакот II дел. Рос Гелер (Дејвид Швимер) во ситкомот на NBC Friends имаше мајмун капучин по име Марсел. Мајмунот Кристал е позната мајмунска глумица.

 Наводи 

 Надворешни врски 

Категорија:Мајмуни
Категорија:Животни во Зоолошка градина Скопје