Олена Апанович

Олена Апанович () (9 ноември 1919 – 21 февруари 2000 година) била украински историчар, истражувач на Запорожските Козаци. Таа била добитничка на наградата Антонович.

 Биографија 
Олена Апанович била родена во Мелекеш, Симбирска губернија (сега Димитровград, Уњлјановска област ), Русија, во нејзиното семејство на железнички службеник. Нејзините роднини раскажуваат како нејзината мајка ја родила Олена во железнички вагон. Нејзиниот татко бил белоруски селанец (оттука и белоруското презиме Апанович), а нејзината мајка имала мало потекло од полско благородништво. Целото детство го поминала во Манџурија, североисточна Кина, каде што работел нејзиниот татко. Нејзиното семејство било депортирано од Кина од страна на Јапонците. Тие се населиле во Харков во 1933 година, каде Олена завршила гимназија. Мајката на Олена починала набргу потоа, а нејзиниот татко бил потиснат во 1939 година со лажни обвинувања. Во раните 1990-ти Апанович се вратила на студиите за украинските Козаци и објавила три книги со популарна привлечност: Приказни за Запорожските Козаци, 1991; Хетмани од Украина и Киш Отамани од Запорожските Сичи, 1993; и Украинско-руски договор од 1654: митови и реалност, 1994.

Во 1937 година, влегла во „Сојузничкиот институт за новинарство“ во Москва, но училиштето набрзо било затворено и Апанович се вратила во Харков каде што дипломирала на Педагошкиот институт (Факултет за руски јазик и литература) непосредно пред почетокот на Втората Светска војна. По почетокот на германската инвазија, била евакуирана во Казахстан и Башкирија. Од мај 1944 година, Олена работела во Централниот државен архив на Украина во Киев како истражувач и подготвила многу историски документи за објавување.

Во 1950 година, Апанович ја одбранила својата дисертација за диплома за кандидат на науки (приближно еквивалентна на докторат) за учеството на Запорожските Козаци во Руско-турската војна од 1768-1774 година. Таа потоа се приклучила на Институтот за историја на Академијата на науките на Украина како водечки експерт за Козаците. Во периодот од 1950-1972 година, водела археолошки експедиции на места поврзани со историјата на Запорожските Козаци, објавила многу научни трудови и направила целосен регистар на спомениците на Запорожските Козаци.

Од 1972 година, откако беше отпуштена од политички причини од Институтот за историја, Апанович работела во Централната научна библиотека на Академијата на науките на Украина, давајќи значителен придонес во истражувањето на ракописите. Во раните 1980-ти, таа честопати била поканета за историски консултант за документарни и фиктивни филмови за украинските Козаци.

 Награди и почести 

 1991 година, Апанович станала член на Сојузот на писателите на Украина
 1994 година, доделена и е наградата именувана по Т.Шевченко
 1995 година, награда Антонович (САД)

 Наводи 

 Биографија на Апанович на локацијата на Музејот на дисидентското движење, 
 Људмила Тарнашинска, „55 години „под знакот на Клио“. , Џеркало Тижнија, (Неделно огледало), 4–10 септември 2004 година.

Категорија:Починати во 2000 година
Категорија:Родени во 1919 година
Категорија:Украински историчари