Антарктикот во Втората светска војна

Антарктикот во Втората светска војна — меѓународен натпревар кој се проширил на континентот Антарктик во текот на Втора светска војна, иако во регионот немало борби. За време на увертирата на војната, Нацистичка Германија ја организирала Третата германска антарктичка експедиција во 1938 година за да ги спречи аспирациите на Норвешка кон Земјата на Кралицата Мод. Експедицијата послужила како основа за новото германско барање, наречено Нова Швабија.D. T. Murphy, German exploration of the polar world. A history, 1870–1940 (Nebraska 2002), p. 204. Една година подоцна, Американската антарктичка експедиција основала две бази, кои работеле две години пред да бидат напуштени. Одговарајќи на овие навлегувања и искористувајќи ги воените превирања во Европа, блиските нации Чиле и Аргентина поднеле свои претензии. Во 1940 година Чиле ја прогласила Чилеанската Антарктичка територија како своја област, за која веќе имала право и Британија, додека Аргентина го прогласил Аргентински Антарктик во 1943 година.

Како одговор на активностите на Германија, Чиле, Аргентина и САД, и Британија ја започнала операцијата „Табарин“ во 1943 година. Нејзината цел била да воспостави постојано присуство и да го потврди барањето на Велика Британија за зависност на Фолкландските Острови, како и да ја одбие употребата на областа на Кригсмарине, за кој бил познат по тоа што ги користел оддалечените острови како точки на рандеву. Постоел и страв дека Јапонија може да се обиде да ги заземе Фолкландските Острови. Експедицијата под поручникот Џејмс Мар  ги напуштила Фолкландските Острови на 29 јануари 1944 година. Биле воспоставени бази на островот Дисепшен, брегот на Греамова Земја и во Хоуповиот Залив. Истражувањето започнато со операцијата „Табарин“ продолжило во следните години, и на крајот станало познато како Британско антарктичко истражување.

Во повоениот период, конкуренцијата продолжила меѓу силите баратели на Антарктикот, како и САД и Советскиот Сојуз. Во доцните 1950-ти, овој натпревар отстапил место на меѓународната рамка за соработка со Меѓународната геофизичка година и Антарктичкиот договор.

 Трета германска експедиција и Нова Швабија (1938–1939) 
врска=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/64/Schwabenland.jpg/220px-Schwabenland.jpg|мини|МС Шбабенланд, околу 1938 година
Нова Швабија претставувала област на земјиште за која Нацистичка Германија ја барала норвешката Земјата на Кралицата Мод. Земјата била истражена во 1939 година од страна на екипажот на МС Шбабенланд  од Третата германска антарктичка експедиција, која тргнала тајно на 17 декември 1938 година од Хамбург со цел да воспостави германска база за китови на Антарктикот за новосоздадената германска флота за китови. Ова било дел од обидот на Хитлер да создаде производство на маснотии од суровини како што е китовото масло и да спречи да се потпира на увоз на маснотии од Норвешка. Експедицијата била предводена од капетанот. Алфред Ричер  кој имал претходно искуство во поларни експедиции. Бродот пристигнал на Брегот на Принцезата Марта на 19 јануари 1939 година, каде истражувањето набрзо започнало откако тимот изградил привремена база. Тие поставиле германски знамиња на крајбрежната линија и ја испитале областа каде што забележале резервации за барање на значајни локации долж брегот. МС Шбабенланд  со себе донел два хидроавиони Дорније кои направиле вкупно петнаесет фотографски летови со 16.000 воздушни фотографии направени од областа Нојшвабенланд. Откако експедицијата го напуштила Антарктикот на 6 февруари 1939 година, тие се вратиле во Хамбург на 11 април 1939 година. Нацистичка Германија никогаш не развила каков било вид на постојана населба на Антарктикот  и го изгубила своето право на областа Нова Швабија во 1945 година по нејзиниот пораз во Втората светска војна.
врска=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a9/Map of Antarctica with Neuschwabenland.jpg/220px-Map of Antarctica with Neuschwabenland.jpg|мини|Германска карта на областа Нова Швабија (1941)

 Американска експедиција (1939–1941) 
Американската експедиција на Антарктикот била првата антарктичка експедиција финансирана од владата по Истражувачката експедиција на САД (1838-1842)  и била предводена од Ричард Е. Берд, познат поларен истражувач познат по претходните експедиции на Антарктикот. Третата германска антарктичка експедиција (1938-1939) создала чувство на итност за американската влада да воспостави трајно населување на Антарктикот. Нарачан од претседателот Франклин Д. Рузвелт во 1939 година, Ричард. Е Берд обезбедил голем дел од опремата што била одредена за употреба во неговата планирана приватно финансирана експедиција. Експедицијата била набрзина планирана, а на Берд му биле дадени само 4 месеци. Експедицијата започнала кон крајот на 1939 година кога 125 мажи заминале на бродовите Bear of Oakland  и USMS North Star. Наредбите од 25 ноември 1939 година биле дела целта на експедицијата е да се изградат и одржуваат две бази, Западна база во близина на Земја на Кралот Едвард VII и Источна база во близина на островот Шарко. Тие, исто така, имале задача да ги мапираат одликите на островот Херд, како и областа Џејмс В. Елсворт и Мари Берд, заедно со крајбрежната линија на меридијаните помеѓу 72 степени и 148 степени западно. Тимот успеал да изгради и Источна и Западна база, а источната база повторно ќе се користи за време на Роноватаистражувачка експедиција на Антарктикот.
врска=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/00/Crew of the USS Bear.jpg/220px-Crew of the USS Bear.jpg|мини| Список на членови на екипажот Bear of Oakland за експедицијата 1939-1941 предводена од Ричард Е, Берд
Тимот со себе го донел и ново дизајнираниот Антарктички снежен крстосувач, кој имал мазни гуми без траки што го отежнувал зафатот на мразот на Антарктикот. Поради овој проблем и постојаното поправка и одржување на гумите возилото било напуштено кога екипата на експедицијата се евакуирала. Пронајден е години подоцна за време на операцијата „Хајгџамп“ и уште еднаш во 1958 година. Денес се смета дека е изгубен во морето или затрупан под насипи од мраз и снег. Екипажот на мисијата во која биле Ричард Блек и Пол Сипл  спровеле повеќе експерименти и набљудувања вклучувајќи собирање примероци од растенија, алги и лишаи. Мисијата резултирала со подобро разбирање на поларната наука. Со зголемувањето на борбите во Втората светска војна, американската влада сметала дека е мудро да ги евакуира двете бази. Западната база била расчистена на 1 февруари 1941 година, а источната база го следела случајот на 22 март 1941 година. Бродовите USMS North star и Bear of Oakland пристигнале на 5 мај 1941 година и 18 мај 1941 година соодветно.

 Германски тихоокеански трговски напаѓачи (1940–1943) 
За време на Втората светска војна, Нацистичка Германија изградила трговска флота од помошни трговски крстосувачи наменети да пловат низ Тихиот Океан и да го нарушат сојузничкиот брод. Главната цел на овие напаѓачи била да го уништат и заробат непријателскиот брод. Германците конструирале 9 бродови кои биле трговски бродови кои биле претворени во вооружени напаѓачи со топови од 5,9 инчи и цевки за торпедо. Тие често биле маскирани како неутрални пловила.

Додека бродовите главно поминувале време во потоплите води во близина на Азија, многумина залутувале во постудените води. На пример, Атлантис застанал на островите Кергелен во декември 1940 година за да се одмори и да се снабдува со вода и храна. Бродот ја претрпел својата прва жртва за време на војната кога го загубиле Бернхард Херман по несреќа на Бадник. Многу од напаѓачите ги користеле островите како место за запирање и полнење гориво. Крстосувсчот Пингвин заробил флота од норвешки рибари на 14 јануари 1941 година во близина на Јужна Џорџија.

Германското присуство во Тихиот Океан се намалувало сè додека последниот брод не бил потопен или заробен во средината на 1940-тите.

 Аргентински експедиции (1942 и 1943) 
Аргентина спровела две експедиции за време на Втората светска војна.Argentine Antarctic Expeditions, 1942, 1943, 1947, and 1947–48. (1953). Polar Record, 6(45), 656-662. doi:10.1017/S0032247400047835 Првата се случила кон крајот на 1942 година, а втората во февруари 1943 година 

 Експедиција од 1942 година 
Првата експедиција се случила во 1942 година кога бродот Премиеро Де Махо со капетан од Алберто Џ. Одера пристигнал на островот Дисепшан. По премерот, екипажот на експедицијата поставила знаме за да ја преземе областа за Аргентина.

 Експедиција од 1943 година 
Експедицијата од 1943 година се случила во февруари по уништувањето на знамето на претходните експедиции од МВ Карнарвон. Експедицијата била во голема мера без настани со мала активност, покрај фотографските истражувања на областа Порт Локрој.

 Операција Табарин (1943–1946) 
врска=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/2/25/Port Lockroy 20120128 144236.jpg/220px-Port Lockroy 20120128 144236.jpg|мини| Станица А, Локрој. Моментално сочуван како музеј.
Операцијата „Табарин“ била тајна мисија преземена од Британците  која започнала во 1943 година и завршила во 1946 година. Првичната цел на мисијата била да постави бази во Греамовата Земја, но потполковникот Џејмс Мар со помош на Комитетот за откривање одлучил да го прошири својот дофат на геодетски и други научни истражувања. Започнал со преправање за пребарување на морињата на Антарктикот за нацистички под-чамци и други германски поморски закани, но всушност ова било покритие за изградба на бази на спорната територија за која претензии имала Аргентина. На чело со Џејмс Мар, кој имал претходно поларно искуство, мисијата  слета на Порт Фостер, островот Дисепшан на 6 февруари 1944 година по заминувањето од Авонмаут на 14 декември 1943 година. На половина пат од патувањето, експедициските сили ги префрлиле бродовите на Фицрој и Вилијам Скорсби, капетан од Виктор Маркези. Тие не нашле аргентинско присуство при слетувањето со исклучок на резервоар за гориво со обоено аргентинско знаме. Тие брзо воспоставиле камп во стара норвешка станица за китови, подигајќи го знамето на Унијата и ја поставиле Базата Б како научна станица.

Остатокот од тимот на експедицијата заминал во заливот Хоуп за да ја воспостави Базата А на 7 февруари 1944 година. Поради тешките временски услови, Фицрој и Вилијам Скорсби заминале на 10 февруари 1944 година и поставиле камп во Порт Локрој. Двата брода заминале за Фокландите откако ја завршиле главната колиба во Порт Локрој на 17 февруари 1944 година. Поштенската канцеларија била завршена на 23 март 1944 година, откако Вилијам Скорсби се вратил со повеќе екипаж, иако подоцна изгорел на 23 април 1944 година. Анкетната работа започнала во мај не долго откако светот бил известен за постоењето на експедицијата. Иван Мекензи, водечки научник во екипажот, кој собрал примероци од лишаи, црви, морски ежови и сунѓери.

Во февруари 1945 година Фицрој, Вилијам Скорезби и Орел  пристигнале на станиците А и Б со дополнителни научници. Откако таму, екипажот и опремата биле натоварени на Фицрој и Вилијам Скорсби и биле испратени во заливот Хоуп за изградба на станицата Д, додека другите биле испратени на островот Стонингтон за да започнат со работа на станицата Е, биле преместени на Орел. Изградбата на станицата Е била напуштена откако Џејмс Мар поднел оставка поради здравствени причини на 7 февруари. Неговиот наследник Ендрју Тејлор го префрлил фокусот на станицата Д  во Сил Поинт каде што базата била завршена на 20 март 1945 година. Откако изградиле колиба на островот Коронејшан, Британците ја посетиле аргентинската метеоролошка база на островот Лори. Британците започнале три експедиции со санки  на помалите острови во областа како што се Дуз Поинт и островот Вортекс, почнувајќи во август 1945 година и завршувајќи во декември 1945 година откако тимот се вратил во станицата Д за последен пат. Тимот се вратил со примероци од карпи, лишаи, фосили и научни податоци и подобрувања на графиконите. Експедицијата завршила на почетокот на 1946 година кога на 14 јануари 1946 година започнало заминувањето на екипажот и завршило на 11 февруари 1946 година кога сите членови на воениот екипаж заминале дома. Мисијата резултирала со проширување на британското земјиште на континентот и натамошни научни истражувања. Станицата А во Порт Локрој  сега е зачувана како музеј. Операцијата Табарин била проследена со Истражување за зависности од Фолкландските Острови.

 Таен нацистички бункер 
Низ годините, опстојувале гласини за скриена германска база на Антарктикот, кои произлегуваат од теориите за избеганите нацистички водачи и појавата на U-Boat во јули 1945 година. Теоријата била изнесена од Унгарецот Ладислас Сабо, кој ја изнл идејата во 1947 година. Многу познати научници како Колин Самерхејс ги отфрлиле овие теории во рецензирани трудови. Тие докажуваат преку декласифицирани документи дека нацистичкиот режим бил присутен на Антарктикот само еден месец во 1939 година на едноставна геодетска експедиција која оставила малку време да се изгради градба со големина на град во мразот.

 Наводи 

Категорија:Трет Рајх
Категорија:Историја на Антарктикот