Butyriboletus appendiculatus

Butyriboletus appendiculatus<div style="float:right; margin: 0 3px"></div> Миколошки одлики порите на химениумот капа е конвексна химениумот е аднат стип е гол екологијата е микориза јадливост: избор

мини|Butyriboletus appendiculatus

Butyriboletus appendiculatus била јастива порозна печурка која растела под дабови и други широколисни дрвја како што била буката. Попозната била како путер болети. Често растела во големи колонии под дабовите дрвја и често се среќавала со старите дабови во античките шуми. Тоа било релативно ретко во Британија. Неговите шипки и порите биле често светло жолти (оттука и неговото име на путер болети) и неговото месо обојувало светло сино кога се сече или модринки.

 Таксономија 
Видот првпат бил опишан научно од германскиот полимат Јакоб Кристијан Шафер во 1774 година како Boletus appendiculatus.  Американецот Чарлс Хортон Пек подоцна го употребил името во 1896 година за вид што го нашол во Вашингтон,  но името било нелегитимно бидејќи претходното користење на Шафер имало приоритет.  До 2014 година, тој бил класифициран во родот Boletus. Молекуларната филогенетска анализа покажала дека таа и другите членови на делот Boletus Appendiculati биле филогенетски различни од Boletus, а родот Butyriboletus бил создаден за да ги содржел.

Специфичниот епитет appendiculatus значел „со мал додаток“.

 Опис 
Овошните тела на Butyriboletus appendiculatus имале конвексни до сплескани, кафеави до жолтеникаво кафеави капи со димензии  во пречник. Тие имале сува до малку леплива површинска текстура која можела да развие пукнатини со возраста. Печурката имала многу цврсто жолтеникаво месо, кое полека можело да се промени сино кога ќе се исечело или ќе се помодре. Порите на долната површина на капачето се путер жолти, а исто така можело да бидат модринки, иако тоа било помалку веројатно кај младите примероци. Стапката била  долго за  дебело на врвот во близина на додатокот за капачето, и се движела од подебели во основата до еднакви низ целиот, до заострените на дното. Исто така, имала жолта боја, понекогаш развива кафеави до црвеникави дамки и можело да има фини мрежи во близина на врвот. Отпечатокот на спори било темно маслиново-кафеав. Поединечните спори биле елипсоидни до вретеновидни, мазни и се со димензии 12-15 на 3,5-5 µm.

 Слични видови 
Европскиот вид Butyriboletus subappendiculatus бил доста сличен со Б. апендикулатус во микроскопски знаци. Можело да се разликува на терен по недостаток на реакција на боја со модринки, побледи бои на капачињата и раст под четинари. Слични биле и Butyriboletus regius и Boletus edulis.Davis, R. Michael; Sommer, Robert; Menge, John A. (2012). 

 Јадливост 
Болето се јадело и се сметало за избор од неколку извори, иако некои предупредувале дека одредени поединци можело да имаат алергиска реакција на него. Питу вкусот на печурките ги правел погодни за супи, сосови и чорби. Готвените порции често станувале сини, а потоа сиви, а потоа се враќале во првобитната жолта боја.

 Распространетост и живеалиште 
Butyriboletus appendiculatus се наоѓал во Европа и Северна Америка. Овошните тела растеле поединечно, расфрлани или во групи под дрвените дрвја. Во Северна Америка, таа била почеста во северозападниот регион на Тихиот Океан, каде што често се поврзувал со живиот даб и таноак.

 Поврзано 

 Список на видови <i id="mwbg">Boletus</i>
 Список на северноамерикански болетови

 Наводи 

Категорија:Статии со микроформати за вид
Категорија:Јадливи габи
Категорија:Статии со извори на латински (la)
Категорија:Габи на Европа
Категорија:Габи на Македонија
Категорија:Габи
Категорија:Габи на Северна Америка