Зелен гуштер

мини|Зелен гуштер, машки примерок
Зелениот гуштер ( Lacerta viridis ) е голем гуштер распространет низ европските средни ширини од Словенија и источна Австрија до исток до бреговите на Црното Море на Украина и Турција . Често се гледа како се сонча на карпи или тревници или се засолнува меѓу грмушки.

 Таксономија 
Во тек е дискусија за тоа дали Lacerta viridis и Lacerta bilineata се посебни видови. Генетските податоци слабо го поддржуваат нивното одвојување на два вида, но треба да се направат повеќе истраги.

 Опис 
Гуштерот достигнува и до 15 центиметри (5.9 in) од врвот на муцката до клоаката . Опашката може да биде до двапати поголема од должината на телото, вкупната должина е до 40 центиметри (1.3 ст). Овој гуштер понекогаш ја фрла опашката ( автотомија ) за да го избегне фатот на предаторот, а подоцна повторно ќе го расте.

Мажјакот има поголема глава и униформа зелена боја испрекината со мали дамки кои се поизразени на грбот. Грлото е синкаво кај возрасен маж, а во помала мера кај женката. Женката е потенка од мажјакот и има порамномерна боја, често прикажувајќи помеѓу две и четири светли ленти ограничени со црни дамки.

 Распространетост и живеалиште 
Зелениот гуштер е роден во југоисточна Европа. Нејзиниот опсег се протега од јужна Германија, Австрија, Унгарија, Чешка, Словачка, источна Италија, Хрватска, Босна и Херцеговина, Србија, Црна Гора, Албанија и Грција до јужна Украина, Романија, Бугарија и западна Турција. Воведен е во државата Канзас во САД. Беа направени различни обиди да се воведат зелени гуштери во Британија од крајот на 19 век, а колонијата идентификувана како L. bilineata преживеала во Бурнемут од доцните 1990-ти. Тие исто така се видени и фотографирани во Џерси, Каналските Острови во последните 20 години. Познато е од надморска височина до  надморска височина и типично живеалиште е густа грмушка вегетација во отворени шуми, жива ограда, рабови на полиња, насипи и грмушки. Во северниот дел од својот опсег може да се сретне на грмушести тревници, а во јужниот дел претпочита влажни локации.

 Поведение 
Зелениот гуштер живее на земја и во ниска, густа вегетација и сака да се сонча, рано и доцна во денот. Се храни главно со инсекти и други мали безрбетници, но понекогаш зема и овошје, јајца од птици, младенчиња, мали гуштери, па дури и глувци . Во пролет, женката снесува шест до дваесет јајца кои се изведуваат за два до четири месеци. Ново излезените младенчиња се бледо кафеави со должина од муцката до отворот од  . Тие стануваат зрели следната година до кога ќе се удвојат во големина.

 Статус 
IUCN го наведува европскиот зелен гуштер како „ најмалку загрижен “. Тоа е затоа што има широк опсег и е вообичаено барем во дел од тој опсег. Тој е приспособлив вид и не се идентификувани значителни закани во поголемиот дел од неговиот опсег. Меѓутоа, во Турција тоа може да биде под влијание на употребата на пестициди.

 Наводи 

 Надворешни врски 



Категорија:CS1-одржување: повеќе имиња: список на автори
Категорија:Незагрозени видови според МСЗП