Ехо и Нарцис (опера)

Ехо и Нарцис () — лирска драма од 1779 година во три чина, последната оригинална опера напишана од Кристоф Вилибалд Глук, негова шеста за француската сцена. Либретото, напишано од Луј-Теодор де Чуди, ја раскажува приказната за љубовта помеѓу Ехо и Нарцис.

 Историја на изведбите 
Ехо и Нарцис за првпат била изведена на 24 септември 1779 година од Париската опера во втората Сала на Кралската палата. Операта е во пасторална традиција, жанр кому не му била наклонета на Париската опера во тоа време,Rushton 2001, p. 327. и била неуспешна, прекината по само 12 изведби. Глук решил да се врати во Виена и никогаш не се вратил во Париз. Тој го ревидирал делото за 8 август 1780 година, но и оваа верзија дожвеала мал број на изведби, само девет.

Третата верзија ѝ била претставена на јавноста на 8 јуни 1781 година. Истата била подобро прифатена. Сепак, ретко се изведувал сѐ додека Рене Јакобс не ја оживеал во 1987 година на фестивалот Швецинген. Јакобс ја користел ревидираната верзија бидејќи оригиналната не е зачувана, освен либретото.

 Улоги 
+ УлогаГласПремиера, 24 септември 1779Ехо, нимфа, владетелка на шумите и водитесопранГ-ца БоменилАглае, нимфа, другарка на ЕхосопранАделаида Гаводан 'помладата'Егле, нимфа, другарка на ЕхосопранАн-Мари-Жан Гаводан, 'постарата'КупидонсопранГертруда ЖирарденНарцис, ловец, син на Кефисот контр (весок тенор)Етјен ЛенеСинир, другар на Нарцисот контрЖозеф ЛегроСилфи, нимфасопранТане, нимфасопранДве шумски божествабасот контрОгист-Атанас (Огистен) ШеронЖан-Жозеф РусоGustave Chouquet, Histoire de la musique dramatique en France depuis ses origines jusqu'à nos jours, Paris, Firmin Didot, 1873, p. 362 (online Gallica)Силфи, зефири, придружници и следбеници на Купидон, Ехо и Нарцис.БалетLajarte, 1878, p. 312 – балерини: Мари-Мадлен Гимар, Ан Енел, Мари Алар, Пелен;балетани: Гаетано Вестрис, Огист Вестрис, Максимилијан Гардел, Жан д'Обервал

 Синопсис 
Нимфата Ехо е сакана од Нарцис, но и посакувана од Аполон. Аполон му прави магија на Нарцис, па тој се заљубува во сопствениот одраз, но Купидон на крајот успева да обезбеди среќен крај со повторно обединување на Ехо и Нарцис.

 Наводи 

Извори
 Lajarte, Théodore, "Écho et Narcisse", Bibliothèque Musicale du Théatre de l'Opéra. Catalogue Historique, Chronologique, Anecdotique, Paris, Librairie des bibliophiles, 1878, pp. 311–312, vol. I (in French)
 Rushton, Julian (2001). "Christoph Willibald Gluck", pp. 313–327, in The New Penguin Opera Guide, edited by Amanda Holden. London: Penguin Books. .

 Надворешни врски 
 Écho et Narcisse (Gluck): Scores at the International Music Score Library Project
 Libretto (French)
 Score

Категорија:Опери
Категорија:Опери на француски јазик
Категорија:Опери на Кристоф Вилибалд Глук
Категорија:Опери од 1779 година