Обичен глог

Обичен глог или едносемен глог () — вид на цветно растение од семејството на розите. Домороден е во Европа, северозападна Африка и Западна Азија, но е воведен во многу други делови на светот.

 Имиња 

Овој вид е еден од неколкуте кои биле наведени како Crataegus oxyacantha. Во 1793 година, Медикус го објавил името C. apiifolia за европски глог кој сега е вклучен во C. monogyna, но тоа име е нелегитимно според правилата на ботаничката номенклатура.

 Опис 
Обичниот глог е грмушка или мало дрво до околу 10 метри висок, со густа круна. Кората е досадна кафеава со вертикални портокалови пукнатини. Помладите стебла носат остри трње, околу 12,5 милиметри долга. Листовите се од 20 до 40 милиметри долги, обојади и длабоко лобуси, понекогаш речиси до средното ребро, со лобуси кои се шират под широк агол. Горната површина е темно зелена горе и побледа одоздола.

Цветовите на хермафродит се произведуваат кон крајот на пролетта (мај до почетокот на јуни во неговата родна област) во коримби од 5-25 заедно; секој цвет е околу 10 милиметри пречник и има пет бели ливчиња, бројни црвени столпчиња и еден стил; тие се умерено миризливи. Цветовите се опрашуваат со мушички, пчели и други инсекти. Сколот е мало, овално, темноцрвено овошје околу 10 милиметри долга, слична на бобинки, но структурно шипка која содржи едно семе.

Обичниот глог се разликува од сродниот, но помалку распространет среден глог (C. laevigata) по неговиот поисправен раст, листовите се длабоко лобирани, со распространети лобуси, а во цветовите има само еден стил, а не два или три. 

 Користење 

 Медицинска употреба 
мини|„Crimson Cloud“ во Елко Невада
C. monogyna е еден од најчестите видови што се користи како „глог“ на традиционалното билкарство . Растителните делови што се користат се обично гранчиња со лисја и цветови, или алтернативно овошје („бобинки“). Глог е истражуван од медицина базирана на докази за лекување на срцева инсуфициенција.

C. monogyna е извор на антиоксидансни фитохемикалии, особено екстракти од лисја од глог со цветови.

 Во градинарството и земјоделството 
Обичниот глог е интензивно засаден како растение за жива ограда, особено за земјоделска употреба. Нејзините боцки и навиката за блиско разгранување го прават ефикасно отпорен на добиток и човек, со одржување. Кај овој вид најчесто се практикува традиционалната практика на поставување жива ограда . Тоа е добро огревно дрво, кое гори со добра топлина и многу малку чад.

Постојат бројни хибриди, од кои некои се користат како градинарски грмушки. Најшироко користен хибрид е C. × media ( C. monogyna × C. laevigata ), од кои се познати неколку сорти, вклучувајќи го и популарниот „Павле Скарлет“ со темно розови двојни цветови. Други градинарски грмушки кои понекогаш се предлагаат како можни хибриди кои го вклучуваат обичниот глог,  го вклучуваат разнолисниот глог на Кавказ, кој само повремено се среќава во парковите и градините.

 Јадливи „бобинки“, ливчиња и лисја 
Плодот на глог, најчесто се прави во желе, џемови, сирупи или вино.Ботанички, тие се бомби, но изгледаат слично на бобинки. Словата е мала и долгнавеста, слична по големина и форма на мала маслинка или грозје, и црвена кога е зрела. Слабите се развиваат во групи од по два или три по помали гранки. Тие се кашести и нежни по вкус. Кај овој вид ( C. monogyna ), тие имаат само едно семе, но другите видови глог може да имаат и до пет семиња.

Ливчињата се исто така јадливи, како и листовите, кои ако се берат на пролет кога се уште млади се доволно нежни за да се користат во салати.Richard Mabey, Food for Free, Collins, October 2001. Ливчињата од глог се користат во англиски рецепт за рбет, грне на база на бадемово млеко  p. 70 снимено во „ Формата на Кири “ од главниот мајстор-готвач на кралот Ричард II, в. 1390 година.

 Духовна и религиозна употреба 
Во предмодерна Европа, глогот се користел како симбол на надеж, а исто така и како шарм против вештерството и вампирите .  Некои веруваа дека глогот има способност да ги инхибира натрапниците натприродни сили и исто така се сметаше дека е свет по природа поради поврзаноста помеѓу грмушката од глог и круната од трње која, според Новиот завет, била поставена на Исус . 

Како заштита од вештерство, глог понекогаш се ставал во лулките на доенчињата или околу куќите и вратите.  Грците, наводно, ставале парчиња глог во прозорците за да ги спречат вештерките да влезат во куќите,  додека Боемите ставале глог на праговите на куќите за крави за истата цел.  Некогаш глог се ставал на ковчегот на починатиот, над трупот на лицето или во чорапот на трупот.  Во Босна, жените понекогаш ставале парче глог зад покривката на неодамна починато лице, а потоа го фрлале преостанатото гранче на пат кон дома.  Ако починатиот бил вампир, ќе го фокусирал своето внимание на глогот наместо да ја следи жената дома.  Кај јужните Словени, колците направени од глог или дрво од црн трн се сметале за ефикасни во забивањето на вампирите. 

 Значајни дрвја 
Антички примерок, и наводно најстарото дрво од кој било вид во Франција, може да се најде покрај црквата во Свети Марс сур ла Футаје, Мајен . Дрвото има висина од  и обем од  (2009). Натписот на плочата под гласи: „Овој глог е веројатно најстарото дрво во Франција. Неговото потекло датира од Сент Жилиен (трет век)“, но таквите тврдења е невозможно да се потврдат.

Познат примерок во Англија бил Гластонбери или Светиот Трн кој, според легендата, никнал од стапот на Јосиф од Ариматеја, откако тој го турнал во земја додека го посетил Гластонбери во првиот век од нашата ера . Дрвото беше забележливо затоа што цветаше двапати годишно, еднаш во доцна пролет што е нормално, но и еднаш откако ќе помине суровоста на средината на зимата. Оригиналното дрво во Опатијата Гластонбери, соборено во 1640-тите за време на Англиската граѓанска војна, се размножувало како сортата „Бифлора“.Phipps, J.B.; O’Kennon, R.J.; Lance, R.W. 2003. Замена беше засадена од локалниот совет во 1951 година, но беше отсечена од вандали во 2010 година 

Најстариот познат жив примерок во Источна Англија, а можеби и во Обединетото Кралство, е познат како Стариот Трн Хетел, и се наоѓа во дворот на црквата во малото село Хетел, јужно од Норвич, во Норфолк, ОК. Се верува дека е стар повеќе од 700 години, а бил засаден во 13 век.

 Наводи 

 Надворешни врски 



Категорија:Статии со микроформати за вид
Категорија:Украсни дрва
Категорија:Глог
Категорија:Сите статии со непотврдени изјави
Категорија:Незагрозени видови според МСЗП