Вилијам Ван Дузер Лоренс

Вилијам Ван Дузер Лоренс (1842–1927) бил американски милионер за недвижнини и фармацевтски магнат кој бил најпознат,  по тоа што го основал колеџот Сара Лоренс во 1926 година и болницата Лоренс во 1909 година. Тој одиграл клучна улога во развојот на заедницата Бронксвил, Њујорк,If You're Thinking of Living In: Bronxville, NY Times, by James Feron, January 29, 1984 богато предградие на Њујорк Сити, дефинирано со прекрасни домови и шармантни станови во амбиент како на село. Неговото име е прикачено на историскиот округ Лоренс Парк и брокерството за недвижнини Хулихан Лоренс.  2017 REAL Trends 500 by Volume, 2017 Лоренс е погребан на гробиштата Кенсико во Валхала, Њујорк .

 Развој на Бронксвил, Њујорк 
Лоренс го искористил своето богатство за да продолжи со широк спектар на претприемачки и филантропски ентузијазми. Еден од нив бил развојот на недвижен имот. Во 1889 година, на предлог на неговиот зет, тој излегол  на железницата Њујорк и Харлем во малото село Бронксвил за да ги испита изгледите за да направи нешто на поранешната  фарма од приближно 86 акри (350, 000 м2)  во близина на железничката станица. Тој ги ценел можностите на овој имот и неговата погодна локација и го купил целиот имот следната година. Замислил планирана заедница на добро дизајнирани и добро изградени приградски домови. Парцелите биле релативно скромни по големина и неправилни по форма. Тие не биле наменети да бидат имоти за богатите, туку локации доволно големи за удобни домови од средната класа, секој од нив планиран да ја искористи природната средина. Тесните, искривени патишта биле поставени за да ги следат контурите на земјата, а постоечките дрвја биле зачувани секогаш кога било можно.

Ангажирал архитект по име Вилијам Август Бејтс за да ги дизајнира првите куќи, кои ќе се нарекуваат „Парк Лоренс“. Бејтс имал разновиден стил, но тој слободно позајмувал и  од многуте различни стилови во модата на крајот на 20 век. Тој претпочитал одредени одлики како што се големите заливи со повеќе прозорци и кружни или октогонални кули со конусни покриви. Првите куќи се продале брзо и Бејтс продолжил  да ги дизајнира повеќето куќи во соседството.

Развојот набрзо се покажал како успешен и за неколку децении, бил развиен најголемиот дел од оригиналниот имот и Лоренс купил повеќе земјиште за да ги прошири своите граници. Поновите делови биле дизајнирани првенствено во стилот на преродба на Тудор или колонијална преродба; сепак, мешавините на Бејтс од деветнаесеттиот век на романтични форми остануваат најомилени. Историскиот округ Лоренс Парк бил додаден во Националниот регистар на историски места во 1980 година

Бизнис планот на Лоренс бил дизајниран да привлече пријателска, хомогена популација на жители од вишата средна класа - професионалци, деловни менаџери и слично. Развојот се покажал особено привлечен за етаблираните уметници кои биле успешни комерцијални сликари, илустратори и вајари. Наскоро таа станала заедница во заедница, многу тесно поврзана и горда на своите посебни квалитети.

Таа никогаш, не била наменета да биде социјално или економски разновидна. Дури и неговиот комплекс на градски домови, Мерестоун Тераса, бил дизајниран и изграден по многу повисоки стандарди од обичните повеќесемејни станови со цел да привлече повеќе богати клиенти. Ограничувањето на најголемиот дел од изградбата на едносемејни домови на големи парцели помогнало да се обесхрабрат луѓето со ограничени финансиски средства да се населат таму. Се надевал дека овие мерки, во комбинација со рестриктивни договори или „џентлменски договори“, ќе го задржат белиот, протестантски, богат, приградски карактер со децении.The New York Times, July 17, 1933, 1 continued Немало ништо суптилно или скриено во оваа агенда. Лоренс Парк гордо се рекламирал во Куќа и градина во 1925 година: „Ограничувања? Да! Бронксвил е внимателно чуван во неговиот развој. . .  Индексот на пожелност отсекогаш бил карактерот, културата и способноста лесно и природно да се вклопат во социјалната шема.“ Eloise Morgan, ed., Building a Suburban Village: Bronxville, New York 1898 - 1998, 18

 Придонеси 
десно|мини|240x240пкс| Домот на имотот Лоренс „Вестлендс“, сега административна зграда и студентски дом на колеџот Сара Лоренс
Вилијам Ван Дузер Лоренс оставил зад себе неколку значајни институции, вклучително и колеџот Сара Лоренс и болницата Лоренс. Едно од неговите наследства било директно поврзано со Лоренс Парк: Хулихан Лоренс, една од поголемите фирми за недвижнини во земјата, е директен потомок на компанијата Лоренс Парк за недвижнини.

 Колеџот Сара Лоренс - Основан во 1926 година на основа на неговиот имот, колеџот е именуван во чест на неговата сопруга Сара. Од своето основање, колеџот бил наменет да обезбеди настава за уметност и хуманитарни науки за жените. Неговата педагогија, моделирана на системот за туторијали на Универзитетот Оксфорд, комбинираше независни истражувачки проекти, поединечно надгледувани од наставниот факултет и семинари со низок сооднос студент-факултет – модел што го задржува, и покрај неговата цена, до денес.

Следена од колеџот Бенингтон, Сара Лоренс бил првиот колеџ за либерални уметности во Соединетите Држави кој инкорпорирал ригорозен пристап кон уметноста со принципите на прогресивно образование, фокусирајќи се на приматот на наставата и концентрацијата на наставните напори на поединечните потреби.

 Лоренс болница - Оваа институција е создадена кога синот на Лоренс, Дадли за малку ќе умрел на пат кон болница во соседниот Њујорк.

Лоренс ги отелотвори идеите од прогресивистичкото движење од 1890-тите, особено неговиот став дека уметностите се клучен елемент во социјалната еволуција на поединците и семејствата во развојот на приватниот и јавниот сензибилитет, како и создавањето еднакви односи меѓу мажите и жените.

 Семејство 
Вилијам и Сара Лоренс имале пет деца: Алис (1868-1869), Луиз Лоренс Меигс (1870-1965), Артур В. Лоренс (1875-1937), Ана Лоренс Бисланд (1873-1950) и Дадли Б. Лоренс (1880). -1970). Ана и нејзиниот сопруг, Пресли Бисланд, биле згрижувачки родители на поетот Лоренс Ферлингети, кој бил оставен на нивниот имот Плашбурн од неговата тетка по мајка - француската гувернанта на Биланд. Децата и внуците на Лоренс продолжиле да го водат бизнисот со недвижнини на нивниот татко до 1990 година, кога бил купен од друго локално семејство.

Семејството Лоренс може да се пофали со импресивно потекло за кое се вели дека потекнува од Сер Роберт Лоренс од Ештон Хол, Ланкашир, Англија, кој го придружувал Ричард I во Третата крстоносна војна. Џон Лоренс, кој пристигнал во Плимут, Масачусетс во 1635 година, служел како градоначалник на Њујорк во три мандати. Вилијам Лоренс (1620-1682), заедно со Џон, поседувале дополнителни патенти и населиле голем дел од денешните Флешинг и Бејсајд во Квинс. Друг значаен предок бил маченикот во војната од 1812 година, капетанот Џејмс Лоренс, чија желба на умирање, „Не се откажувај од бродот“, е овековечена во американската историја.

 Наводи 

 Дополнителни извори 

 Хоровиц, Хелен Лефковиц . Алма Матер: Дизајн и искуство во женските колеџи од нивните почетоци на деветнаесеттиот век до 1930-тите . Amherst: University of Massachusetts Press, 1993 година (второ издание).

Категорија:Статии со hCards
Категорија:Американци со холандско потекло
Категорија:Починати во 1927 година
Категорија:Родени во 1842 година
Категорија:Американски претприемачи