Вискозна млечка

Agaricus blennius Fr. (1815)
 Galorrheus blennius (Fr.: Fr.) Fr. (1825)
 Lactifluus blennius (Fr.: Fr.) Kuntze (1891)
 Lactarius blennius f. virescens Lange (1940)
 Agaricus viridis Schrad. (1794)
 Lactarius viridis  (Schrad.) Quél. (1886)
 Lactarius blennius var. viridis (Schrad.) Quél. (1881)


мини|Вискозна млечка

Вискозна млечка (латински: Lactarius blennius) ( попозната како лигава млечна шапка или букова млечна шапка ) е печурка со средна големина од родот Млечки (печурки) која најчесто се наоѓа во буковите шуми во Европа, каде што е микориза, што ја фаворизира европската бука (иако се познати асоцијации со други дрвја). За прв пат била опишана од Елиас Магнус Фрис . Иако нејзината боја и големина варираат, таа е карактеристична бидејќи е лигава кога е влажно и испушта обилни количини млеко. Тој е предмет на некои хемиски истражувања и може да се користи за производство на пигменти и бленини. Бленините, од кои некои покажаа потенцијална медицинска примена, се добиени од лактаран, хемикалија така наречена поради нивната поврзаност со млечките. Јадливоста на Вискозна млечка е неизвесна, а различни миколози сугерираат дека може да се јаде (иако не се препорачува), не може да се јаде или дури е и отровна.

 Таксономија и именување 
Вискозна млечка првпат била опишана од шведскиот миколог Елиас Магнус Фрис како Agaricus blennius во 1815 година, пред да и го даде сегашното биномно име од истиот автор во 1838 година  Во рамките на родот Млечки (печурки), тој е тесно поврзан со Lactarius cinereus, друг вид Lactarius кој исто така ја фаворизира буката.</ref> Се претпоставува дека двата вида (формирајќи група) би можеле да имаат коеволутивен пат со буката. Специфичниот епитет е изведен од латинската придавка blennius, што значи „лигаво“.</ref> Печурките Млечки (печурки) се општо познати како млечни шапки,</ref> а Вискозна млечка е познат како лигава млечна шапка или букова млечна шапка.

 Опис 
Вискозна млечка има сплескана конвексна шапка која е широка 4–10 см  потоа подоцна станува депресивна во центарот. Во боја, има бледо маслинеста до зеленикаво сива, понекогаш досадна зелена или бледо сива- сепија и има дамки со потемна боја во концентрични ленти,Phillips, Roger (1981). </cite></ref> иако бојата може многу да варира. Познати се и силно забележани примероци,<ref name="Sterry">Sterry, Paul; Hughes, Barry (2009). </cite></ref> и многу кафеавиот примерок сличен на Lactarius circellatus е забележан во Шкотска. Шапката е многу лигава кога е влажна и има маргина која е закривена навнатре. Дршката е побледа боја од шапката, но и многу лигава и има димензии од 4-5 см висока за 1–1,7 см дебелина, заострена малку кон дното.</ref> Месото е белузлаво, слична на бојата на жабрите, кои подоцна стануваат кремаста или бледа блескава боја. Жабрите добиваат кафеаво-сива боја кога се ранети, и се преполни. Во форма, тие се малку незавртени или аднат, што значи дека се прицврстуваат малку по дршката или дека се прицврстени за дршката по целата длабочина на жабрите. Млекото е бело и се суши сиво, и е многу обилно. Спорите на Вискозната млечка оставаат кремаст отпечаток и се елиптични со ниски брадавици споени со гребени со мал број вкрстени врски, со димензии од 6-9 на 5,5-7Мм.

 Распространетост, живеалиште и екологија 
Вискозната млечка е многу честа појава и се наоѓа во широколисни шуми, кои ја фаворизираат буката,Phillips, Roger (1981). </cite></ref> најмногу се поврзува со Fagus sylvatica, европската бука,Bills, Gerald F. (1986). </cite></ref> иако е забележано и како расте во асоцијација со видови даб. Формира ектомикоризална асоцијација со дрвјата,</ref> и може да расте на широк спектар на типови на потпочви, но е потипична за кисела почва.Се среќава помеѓу крајот на летото и доцната есен, и е родена во Европа.</ref> Распределбата на печурката се поклопува со распространувањето на буката. На Британските Острови, овој вид е една од стоте најчести печурки.Sterry, Paul; Hughes, Barry (2009). </cite></ref> Други области во кои е снимена се Шведска,</ref> Франција, Италија, и Полска.

Печурката ја има и во Македонија.

 Јадливост 
Микологот Роџер Филипс тврди дека Вискозната млечка може да се јаде кога ќе се зготви, но не се препорачува,Phillips, Roger (1981). </cite></ref> додека други ја опишуваат како нејадливаNilson, Sven; Olle Persson (1977). </cite></ref> Pegler, David N. (1983). </cite></ref> или дури и отровна.Hall, Ian Robert; Buchanan, Peter K.; Stephenson, Steven L.; Yun, Wang; Cole, Anthony L. J. (2003). </cite></ref> Млекото има многу жежок и лут вкус.

Вискозната млечка е предмет на некои истражувања во хемијата. Деривати на лактаран (познати како „бленини“) се добиени од печурката, вклучувајќи го лактонот бленин D, и бленин А, кој првпат бил изолиран од овој вид.</ref> Лактананите се хемикалии наречени така поради нивното појавување кај видовите Млечки (печурки). Бленините се покажале како потенцијално корисни - бленнинот А, на пример ( сесквитерпен од типот на лактаран) се покажало како антиинфламаторно, има силно инхибитивно дејство против биосинтезата на леукотриен  Вискозната млечка, исто така, може да се рафинира за да се создаде зелен пигмент, познат како blennione.

 Поврзано 
Список на видови Млечки (печурки)

 Наводи 

 Надворешни врски 


 Фотографии во Mushroom Observer

Категорија:Статии со микроформати за вид
Категорија:Млечки (печурки)
Категорија:Габи на Македонија
Категорија:Габи
Категорија:Нејадливи габи
Категорија:Габи на Европа