Воден пипер

Polygonum hydropiper L. 1753
 Persicaria hydropiper (L.) Opiz 1852
 Persicaria hydropiper (L.) Spach 1841
 Persicaria acris Gilib.
 Persicaria glandulosa Nakai & Ohki
 Persicaria urens Garsault
 Persicaria vernalis Nakai 
 Peutalis hydropiper Raf.
 Polygonum glandulosum Poir.
 Polygonum gracile Salisb.
 Polygonum hecasanthum Schur
 Polygonum hidropiper Neck.
 Polygonum oleraceum Schur 
 Polygonum schinzii J. Schust.
Persicaria hydropiper ( син. Polygonum hydropiper ), исто така познат како воден пипер, бел пипер јазол, газ паметен  или таде,тоа е растение од фамилијата Polygonaceae . Се наоѓа во Австралија, Нов Зеланд, умерена Азија, Европа и Северна Америка.Flora of China, Polygonum hydropiper Linnaeus, 1753. 辣蓼 la liao Dennis I. Morris DI (2009) Polygonaceae, version 2009:1. In MF Duretto (Ed.) Flora of Tasmania Online. 17 pp. (Tasmanian Herbarium, Tasmanian Museum & Art Gallery: Hobart). .Biota of North America Program 2014 county distribution mapAltervista Flora Italiana, Persicaria hydropiper (L.) Spach includes photos, drawings, European distribution map Растението расте на одредени влажни места и плитка вода. Култивираните сорти се јадат во Источна Азија поради нивниот лут вкус.

 Опис 
лево|мини| Стеблото на Persicaria hydropiper, покажува обложени „јазли“ во основата на листовите
Водената пиперка е годишна билка со исправено стебло кое расте до висина од  . Листовите се наизменични и речиси без стебленца. Сечилата на листовите се тесно овални и имаат цели рабови реси со многу кратки влакна. Тие се стеснуваат со тап врв. Секоја основа на листот има штипки кои се споени во обвивка што го затвора стеблото која е лабава и со реси на горниот крај. Цветот е шилец што кимнува. Периантот на секој мал цвет се состои од четири или пет сегменти, обединети во близина на неговата зелена основа и бела или розова на рабовите. Има шест стомаци, три споени карпели и три стилови. Плодот е темно кафеав овален, сплескан орев.

 Биохемија 
Водениот пипер има неколку активни состојки . Присутни се два бициклични сесквитерпеноиди, полигодијални (тадеонални, незаситен диалдехид со дрмански рбет) и варбурганален, што им дава лут вкус. Растението содржи и рутин, извор на впечаток на горчлив вкус.

Водената пиперка содржи есенцијално масло (0,5%) кое се состои од монотерпеноиди и сесквитерпеноиди : α-пинен, β-пинен, 1,4-цинеол, фенхон, α-хумулен, β-кариофилен, транс-б-бергамотен . Карбоксилните киселини ( цинамска, валеринска и капроична киселина ) и нивните естри биле присутни во траги. Составот силно зависи од генетските фактори.

Дивоводниот пипер произведува масла кои им предизвикуваат иритација на кожата.Flora of North America

 Користи 
Водениот пипер се јаде во Јапонија, каде што е познат како таде, или поконкретно, јанаги таде. Листовите се користат како зеленчук, но само од сортата, а не од дивиот тип кој има многу полут вкус. Билката често се продава на пазарите како расад. Младите црвени никулци се познати како бени-таде и се користат за украсување на сашими, темпура и суши . Популарен е за летно готвење. Семето може да се додаде и во Васаби .

Сос од водена пиперка, познат и како таде-зу, е сос кој што е традиционално направен од ситно сечкани листови од водена пиперка, натопени во оцет и мала количина на парен ориз . Повремено се додава сок од цедено кабосу . Во јапонската кујна традиционално се користи како додаток на слатководната риба на скара, но не и на морска риба.

Во Кина, водениот пипер е најмногу познат како ла љао и се користи во традиционалната кинеска медицина .

Во Европа, водената пиперка некогаш се одгледувала и ја јаделе за време на војната како замена за пиперката.

Растението содржи многу киселини, вклучително и мравја киселина, што го прави непријатно за добитокот.Illinois Wildflowers Иако животните не јадат пиперка од дива вода, некои инсекти јадат, поради што се појави јапонската поговорка „ Таде куу муши мо сукизуки “ „Некои инсекти јадат водена пиперка и им се допаѓа“), што може да се преведе како „ За вкус не се дискутира“ или „Некои претпочитаат коприви“.

 Галерија 

 Наводи 

 Надворешни врски 

 Jepson Manual Treatment, Универзитетот во Калифорнија
 Австралиски индекс на имиња на растенија (APNI) 

Категорија:Статии со микроформати за вид
Категорија:Ботанички таксони опишани од Карл Линеј
Категорија:Флора на Северна Америка
Категорија:Флора на Азија
Категорија:Флора на Австралија
Категорија:Флора на Европа
Категорија:Зачини
Категорија:Растенија опишани во 1753 година