Apioperdon

Lycoperdon pyriforme β tessellatum Pers. (1801)
 Morganella pyriformis (Schaeff.) Kreisel & D.Krüger (2003)

мини|Apioperdon

Apioperdon pyriforme попозната како круша или пуфбол во облик на круша, била сапробична габа присутна низ поголемиот дел од светот. Појавувајќи се на есен, оваа пуфка била вообичаена и изобилна на трупците кои се распаѓале и од листопадни и од иглолисни дрва. Се сметала за избор за јадење кога се уште било незрело, а внатрешното месо било бело. Често се нарекувала Lycoperdon pyriforme, но била пренесена во Apioperdon во 2017 година врз основа на филогенетски и морфолошки разлики. Тоа бил единствениот вид во родот.

 Таксономија 
За прв пат габата била опишана во научната литература од Џејкоб Кристијан Шефер во 1774 година. Во 2001 година, ДНК доказите собрани од Дирк Кругер и голем број други миколози сугерирале дека родот Lycoperdon бил полифилетски, при што крушата во облик на пуфка најзначајно се разликувала од групата. Овој наод бил поддржан од неколку морфолошки разлики, вклучително и присуството на ризоморфи и неговата претпочитање за дрво. Публикацијата на понатамошни истражувања од 2003 година го преселил пуфболот во родот Morganella со специфичниот крај на епитетот променет за договор.  Меѓутоа, во 2008 година, Ларсон и Џепсон повторно ја разгледале филогенијата на Lycoperdaceae, со пошироко земање примероци од видовите, и го задржале таксонот во Lycoperdon. Бил преименуван во Apioperdon pyriforme во 2017 година..Специфичниот епитет pyriforme било латински за „во облик на круша“.

 Опис 
Плодното тело на пуфболот во облик на круша бил со димензии од 1,5 до 4,5 cm во ширина од 2 до 4,5 cm во висина. Тие често биле во облик на круша како што сугерирало името, но тие исто така можеле да бидат речиси сферични. Кога се многу млади тие ниле покриени со мали бели боцки кои обично паѓале пред созревањето. Мала пора во развој можела да биде видлива на врвот, додека стерилната основа на печурката била мала и изгледала како да е втисната. Бојата се движела од речиси бела до жолтеникаво кафеава, а потемните нијанси се развивале со возраста, иако основата останува бела. Централната пора пукала на доцна зрелост за да им овозможела на ветрот и дождот да ги растерале спорите. Основата била прикачена на дрвото со помош на ризоморфи (дебели нишки од мицелиум слични на врвца).

Глеба, или внатрешната спорна маса, била бела кога била млада, но со возраста станувала зеленикаво-жолта до темно маслинесто-кафеава. Спорите биле со големина од 3 до 4,5 µm и биле тркалезни, мазни и имале темно маслинесто-кафена боја.

Lycoperdon perlatum бил сличен вид.

 Јадливост 
Габата била избор за јадење кога сè уште било незрело, а внатрешното месо било бело. Дополнително, еден водич велел дека пуфките се јаделе кога биле густо плодни. Тие можеле да се користат свежи или да се исечат на тенки парчиња за сушење, кои потоа можело да се прашат за употреба како ароматичен прав.

Требало да се користи претпазливост бидејќи Scleroderma citrinum со сличен изглед и другите видови на Scleroderma не се јаделе.

 Наводи 


 Надворешни врски 

 Профил на експерт за печурки

Категорија:Статии со микроформати за вид
Категорија:Јадливи габи
Категорија:Габи на Европа
Категорија:Габи на Северна Америка