Планинска еребија

Планинската еребија или планински прстен (Erebia epiphron) е пеперутка од фамилијата Nymphalidae. Се среќава во планинските предели на јужна и Средна Европа. 
лево|мини| Живеалиште во Ури Алпите

 Застапеност 
Планински области на Албанија, Андора, Австрија, Велика Британија, Чешка, Франција, Германија, Грција, Италија, Лихтенштајн, Македонија, Полска, Романија, Словачка, Шпанија, Швајцарија, Југославија ( Србија, Косово, Војводина, Црна Гора, Босна и Херцеговина, Хрватска ).
лево|мини| Слика 2 и 2а

 Велика Британија 
Тоа е единствениот вистински алпски вид на пеперутки во Британија. Ларвата се храни со трска во близина на мочуриштата и изворите, а возрасните единки кое се хранат со нектар ги посетуваат боровинките, исправен петопрст.

 Животна историја 
Бледите крем јајца се снесуваат поединечно, секоја женка снесува до 70. Фазата на јајцето трае две или три недели.

Ларвата е зелена со двојна грбна и единечна странична бела или жолтеникава линија. Ларвите од третата возраст хибернираат во тревни чорапи. Излегуваат напролет и почнуваат да се хранат. Некои ларви поминуваат две години во оваа фаза, резултат на доцна пролет и кратко лето што го ограничуваат растот. Евидентирани растенија за храна за ларви се Aira praecox (Чехословачка, Шпанија), Deschampsia cespitosa (Чехословачка), Festuca ovina (Шпанија), Nardus stricta (Британските Острови) и Poa annua (Шпанија).

Периодот на летот е исклучително краток, само неколку недели, од јуни до август во зависност од висината.

 Опис 
лево|мини| Плоча 77
 Возрасен примерок 
Распон на крилјата 16-22 милиметри. „Типичната форма на оваа пеперутка, епифронот, Кнок, има непрекинати темпести ленти на предните крилја, а скоро така и на задните крила; црните точки на задните крила на женката често се зеници со бело, а поретко ова така е и кај мажјакот. Наведено е дека во Пертшир се појавуваат примероци кои ги покажуваат овие знаци. Темите или портокаловите ленти ретко се толку целини на предните крила како кај епифронот, и генерално се прилично потесни; а тоа на задното крило е растурено на три или четири прстени. Црните точки се обично помали и без бели зеници. Женката е нешто поголема, а лентите или прстените побледи. Разликата во ознаките е голема. Лентите на предните крила стануваат сè помалку целосни, сè додека не се сведат на низа обични прстени околу црните точки. Црните точки се намалуваат по големина и број сè додека тие, заедно со кафеавата ознака, целосно не исчезнат, а останува само обичен црно-кафеав инсект. Оваа екстремна форма е наречена застарена, Тут. Најраните прстени што исчезнале се чини дека се третиот на предните крила и првиот на задните крила. Слични модификации се случуваат и на долната страна, но може да има абер на горната страна на примерокот, а не, или барем не на ист начин, на долната страна“.
лево|мини| Плоча 76

 Рани фази 
„Јајцето при првото поставување е жолто, потоа се менува бојата со потемни ознаки, особено кон врвот. Се положува во јули на трева. Ларвата излегува за околу шеснаесет дена. Младата гасеница, пред хибернација во октомври, е зеленикава, со потемни зелени и жолти линии. Главата e кафеава. Се храни во јули и по хибернација со разни треви, меѓу кои Poa annua, Festuca ovina, Aira praecox и A. caespitosa. Се чини дека целосно растената гасеница е неопишана. Куклата е опишана од Баклер како „малку повеќе од три осмини од инч во должина, прилично дебел во сооднос. Бојата на задниот дел на градниот кош и крилата е светло зелена, прилично глаукозна; абдоменот бледо млака или валкана белузлава; на градниот кош е забележлива темно кафеава грбна лента, а постои најслаба можна индикација дека таа продолжува како лента по должината на абдоменот. Куќиштата на очите, багажникот, антената и нозете се маргинализирани со темно кафеава, а нервите на крилата се означени со истите бои.

 Наводи 

 Надворешни врски 

 Лепифорум

Категорија:Пеперутки