Мала пустарка

Малата пустарка (Coenonympha pamphilus) е вид на пеперутка што припаѓа на фамилијата Nymphalidae, класифицирани во подфамилијата Satyrinae (попозната како „кафеави“). Тоа е најмалата пеперутка во оваа потфамилија.  Малата пустарка е дневна и лета со забележлива шема на летање во близина на земјата. Почива со затворени крила кога не е во лет.Wickman, Per-Clof. Распространет е во колониите низ пасиштата на Евроазија и северозападна Африка, претпочитајќи посуви живеалишта од другите Coenonympha, како што се солените мочуришта, алпските ливади, мочуриштата и пасиштата во близина на вода (т.е. потоци ). Сепак, загубата на живеалиштата предизвикана од човечки активности доведе до пад на населението на некои локации.

Растенијата домаќини на ларви се треви, кои се наоѓаат во различни живеалишта, додека возрасните пеперутки се хранат со нектар од цвеќињата. Мажјаците од овој вид се територијални, што игра голема улога во добивањето женска двојка. За да воспостават доминација, тие учествуваат во приказ на парење во кој мажјаците се собираат во натпреварувачки приказ за да ги привлечат женките кои поминуваат.

 Таксономија 
Малиот грин е еден од 40-те видови класифицирани во родот Coenonympha и сместен во семејството на шаренците (Nymphalidae) . Припаѓа на племето Satyrini и неговото потплеме Coenonymphina. Малата пустарка првпат беше опишано во 1758 година од Карл Линеј, шведски ботаничар и зоолог, во неговата книга Systema Naturae . Првично, женската пеперутка C. pamphilus била означена како златно око, а мажјакот како око со селце. Ентомологот Мозес Харис подоцна го опишал како Малиот Хит или чуварот на вратата. Меѓутоа, чуварот на вратата сега го опишува Pyronia tithonus .

 Опис во Сеиц 
C. pamphilus. Мали пеперутки кои на горната страна се во боја на црвеникаво жолт песок. Преден дел под црвеникаво жолто, граничи со сива боја и носи мал апикален оцелус со зеници; задните крила разредени со сива боја, со скратена, заоблена, белузлава средна лента засенчена со кафена боја. Окелите генерално се целосно отсутни или само означени со слаби и нејасни остатоци од точки или прстени. - Основната боја на задните крила од северната форма, pamphilus L. (= nephele Hbn., menaleas Poda, gardetta Loche) (48 g) е глувче сиво одоздола; таа е единствената форма на север и се протега низ Северна и Средна Европа до предна Азија, Туркестан, Фергана и Персија. - Во ab. бипупилата Косм. апикалниот оцелус е значително зголемен и двојно зеница. — маргината Стгр. (48 g) има многу широка темна дистална маргина на сите крила, но нејзината долна страна наликува на онаа на лилус. (Проширување на црникавата дистална маргина се јавува во летното потомство во многу локалитети.) - lyllus Esp. е летна форма од Јужна Европа, Северна Африка и јужниот дел на предната Азија. Во оваа форма, крилата се пошироки, врвот на предното крило е позаоблен, маргината на задното крило често е повлажна, долната страна на задното крило не е глувчево-сива, туку и песочно жолта со фина, заоблена, средна линија. - Во Thyrsides Stgr. (48 g), од Сицилија-, Далмација и јужниот дел на предната Азија, од кои исто така најдов типични примероци во долините на Атласот, задното крило од двете страни носи субмаргинален ред на окели, кои понекогаш се зеници. - Ларва светло зелена со тенка, двојна, бела грбна лента и жолта странична. Главата бледо зелена; цело лето на треви. Кукла витко, зелена, со потемни ознаки. Пеперутките се најчестите сатириди во цела Европа и се на крилата од крајот на април до октомври, насекаде на ливади и полиња, пченкарни полиња и голи врвови на ридови. Тие речиси летаат само кога се вознемирени, а наскоро повторно се населуваат, зафаќајќи ги патиштата и голите делови од земјата, понекогаш наведнувајќи ги нивните секогаш затворени крила на едната страна. Нивниот лет е скокачки, бавен и низок. Тие дури летаат во градовите, талкајќи по градините и дворовите, а понекогаш ги гледа како скокаат по асфалтираните улици за сообраќај и за момент се сместуваат на тротоарот.Seitz.

Пеперутката лабаво наликува на мала ливадска кафеава боја, но кафеавата боја на крилјата изгледа значително побледа при летот. За разлика од ливадскиот кафеав и другите вообичаени членови на подфамилијата Satyrinae, малото грозје е страничен баскер, кој секогаш лежи со затворени крилја и под агол од 90° кон сонцето. Поблиску наликува на Coenonympha caeca (предно крило без апикални дамки), Coenonympha tullia (апикално место на предното крило помало) и Coenonympha symphita (долната страна на задните крила без бела дамка и речиси секогаш со целосен ред дамки на предното крило).
мини|222x222пкс| Полуприродна пасишта во Европа
мини|238x238пкс| Festuca rubra, извор на храна за мали ларви од гриз
мини|233x233пкс| Равнец, извор на храна за возрасни мали гроздови

Категорија:Таксони опишани од Карл Линеј
Категорија:CS1-одржување: повеќе имиња: список на автори