Lactarius albocarneus

Lactarius albocarneus е член на големиот род Млечки(печурки) (ред Russulales ), познат како млечки. Пронајден во Европа, овој вид првпат бил опишан во 1895 година од германскиот миколог Макс Бритцелмајр.

 Систематика 
Овој вид бил таксономски дијагностициран од Макс Брицелмајр во „Botanisches Zentralblatt“ од 1895 година.

Полското име го дала Алина Скиргиело во 1998 година. Латински синоними:

Lactarius albocarneus  Britzelm. 1895 var. albocarneus

Lactarius albocarneus var. glutinovirens  Џулиус Блум Бон 1985 година((J. Blum) Bon 1985)

Lactarius glutinopalens F.H. Møller и J.E. Lange  var. glutinopallens 1940 година

Lactarius glutinopalens F.H. Молер и Џ.Е. Lange 1940 var. глутинопален

Lactarius glutinopalens var. glutinovirens J. Blum 1976 година

Lactifluus albocarneus (Britzelm.) Kuntze 1898 година

 Морфологија 
Шапка е со пречник од 3–7 см, во зрели плодни тела рамни и благо вдлабнати во центарот, обично брановидни на рабовите. Работ на младите плодни тела е свиткан, кај постарите е исправен. Површината е светла, жолтеникаво-сива или сиво-месо боја, кај младите плодни тела најчесто со виолетова нијанса, кај постарите - окер, а понекогаш дури и кафеаво-сива. Станува црно-сиво кога ќе се притисне. Работ малку посветол. Површината на шапката е многу лигава и леплива, сјајна или сребрена како мраз кога е сува. Целото плодно тело лачи млеко, кај младите плодни тела го има во изобилство, кај постарите слабо. Бело е, на почетокот горчливо, а потоа луто и пецкаво.

Ламеларни, жабри доста ретки, понекогаш бифурцирани, тесни. Најпрво се бело до крем, а потоа светло сиво-кафеави.

Стеблото достигнува висина 5-6 см, дебелина 1-1,2 см, првично полна, подоцна е празна. Површина од бела до белузлава, обично со црвеникава нијанса. Како и шапката, таа е многу лигава.

Пулпата е составена од сферични клетки кои предизвикуваат нивна специфична кршливост и неправилна фрактура. По боја бела до белузлава, оштетените точки кај постарите примероци стануваат светло жолтеникави. Вкусот е горчлив и пецкав.

Млекото латексот кај младите примероци обилно се лачи, а кај постарите послабо. Бело е, на почетокот горчливо, па луто.

 Микроскопски одлики 
Исцедок од спорите е во крем боја. Спорите се елипсоидни, со големина 9-10 × 7-8 Мм покриени со папили споени со ламели кои формираат многу слабо видлива мрежест шара, амилоидна. Поддржува големини 45–50 × 9–11 Мм. Доста ретки цистидии, облик на тесно вретено и димензии од 60-70 × 5-8 Мм.

Распространетост и живеалиште

Се јавува само во Европа.  Се наоѓа на Црвената листа на растенија и габи на Полска. Има статус R - потенцијално загрозен поради ограничениот географски опсег и малите области на живеалишта. Исто така е на списоците на загрозени видови во Белгија, Данска, Германија, Литванија, Норвешка, Холандија и Финска.

Микоризни организми, кои се развиваат во почвата во иглолисни шуми, особено во присуство на ела, исклучиво на варовнички почви. Таа произведува плодни тела од јули до октомври.

 Слични видови 
Lactarius uvidus нејзиното млеко во воздухот станува виолетово,

синкаво млеко

Lactarius trivialis  нејзиното млеко во воздухот пожолтува.

 Поврзано 
Список на видови Млечки (печурки)

 Наводи 

Категорија:Статии со микроформати за вид
Категорија:Млечки (печурки)
Категорија:Габи на Европа