Јан Гарбарек

Јан Гарбарек  (роден на 4 март 1947 година) е норвешки џез саксофонист, кој исто така е активен во класична музикаJan Garbarek.

Гарбарек е роден во Мајсен, Остфолд, југоисточна Норвешка, како единствено дете на поранешен полски воен затвореник, Чеслав Гарбарек, и ќерка на норвешки фармер. Тој пораснал во Осло, без државјанство до седумгодишна возраст, бидејќи во тоа време немало автоматско доделување државјанство во Норвешка. Кога имал 21 година, се оженил со  Вигдис Гарбарек. Тој е татко на музичар и композитор Ања Гарбарек.

 Животопис 
Стилот на Гарбарек вклучува тон со остри рабови, долги, остри, постојани ноти.

Тој ја започна својата кариера  во доцните 1960-ти, особено со снимки од американскиот џез композитор Џорџ Расел (како што е  Електронска соната за душите сакани од природата ) .

До 1973 година тој им го свртел грбот на суровите дисонанции на авангардниот џез, задржувајќи го само својот тон од претходниот пристап. Гарбарек доби пошироко признание преку неговата работа со европскиот квартет на пијанистот Кит Џарет кој ги издаде албумите  Припаѓање  (1974),  Моја песна  (1977) и снимките во живо  Лични планини  (1979) и  Голи мравки  (1979). Тој исто така беше истакнат солист на оркестарските дела на Џарет  Luminessence  (1974) и  Arbor Zena  (1975).

Како композитор, Гарбарек има тенденција да црпи многу од Скандинавија народни мелодии, наследство од неговото влијание Ајлер. Тој е, исто така, пионер на амбиентална џез композиција, особено на неговиот албум од 1976 година  Dis  соработка со гитаристот Ralph Towner, кој го карактеризираше препознатливиот звук на ветерна харфа на неколку патеки. Овој текстурален пристап, кој ги отфрла традиционалните поими за тематска импровизација (најдобар пример од Сони Ролинс) во корист на стилот опишан од критичарите Ричард Кук и Брајан Мортон како „вајарски по неговото влијание“, критички предизвикува поделби. Помеандрираните снимки на Гарбарек често се етикетирани како new-age music, или нејзини духовни предци. Други експерименти вклучуваат поставување на збирка песни на Olav H. Hauge на музика, со еден саксофон кој го надополнува целосниот мешан хор; ова доведе до забележителни настапи со Grex Vocalis. Во 1980-тите, музиката на Гарбарек почна да инкорпорира синтисајзер и елементи од светска музика. Тој соработувал со индиски и пакистански музичари како што се Трилок Гурту, Закир Хусеин, Харипрасад Чауразија и Баде Фатех Али Кан. Гарбарек е заслужен за компонирањето оригинална музика за филмот од 2000 година  Кипур .


Во 1994 година, за време на зголемената популарност на Грегоријанско пеење, неговиот албум  Officium , соработка со рана музика вокални изведувачи Хилијард Ансамбл, стана еден од најпродаваните албуми на ECM на сите времиња, достигнувајќи ги поп-листите во неколку европски земји и беше проследено со продолжение,  Mnemosyne , во 1999 година.  Officium Novum , уште еден албум за продолжение, беше издаден во септември 2010 година. Во 2005 година, неговиот албум  In Praise of Dreams  беше номиниран за Греми награда. Првиот албум во живо на Гарбарек  Дрезден  беше издаден во 2009 годинаJan Garbarek,.

 Награди и почести 
 1999 година: Витез 1-ви клас на Орден на Свети Олав
 2004: Награда на норвешкиот совет за уметност
 2014: Награда Вили Брант
 Дискографија 

Композитор и соло изведувач
Til Vigdis (Norsk Jazzforbund, 1967)
Езотеричен круг (Flying Dutchman, 1969)
Afric Pepperbird (ECM, 1970)
Хав (Philips, 1970 [1971]) со Јан Ерик Волд
Sart (ECM, 1971) со Terje Rypdal
Triptykon (ECM, 1972 [1973])
Witchi-Tai-To (ECM, 1973) со Бобо Стенсон
Dansere (ECM, 1975) со Бобо Стенсон
Dis (ECM, 1976) со Ralph Towner
Места (ECM, 1977)
Фотографија со сино небо, бел облак, жици, прозорци и црвен покрив(ECM, 1978) со Бил Конорс
Aftenland (ECM, 1980) со Кјел Џонсен
Eventyr (ECM, 1980) со Џон Аберкромбии Нана Васконселос
Патеки, отпечатоци (ECM, 1981) со Бил Фрисел
Wayfarer (ECM, 1983) со Бил Фрисел и Еберхард Вебер
Во ред е да се слуша сивиот глас (ECM, 1985) со Дејвид Торн
Сите родени со крилја (ECM, 1987)
Легендата за седумте соништа (ECM, 1988)со Рајнер Брунингхаус
 (1989) со Агнес Буен Гарнас
I Took Up the Runes (ECM, 1990)
Рагас и сага (ECM, 1990 [1992])со Устад Фатех Али Кан
StAR (ECM, 1991) со Мирослав Витуш
Стемер (НРК, 1992) со Вигдис Гарбарек
Мадар (ECM, 1992 [1994]) со Ануар Брахем и Шаукат Хусеин
Дванаесет месечини (ECM, 1992 [1993])
Officium (ECM, 1993 [1994])со Ансамблот Хилиард
Trollsyn (TrollCD, 1994) за промоција
Видлив свет (ECM, 1995 [1996])
Rites (ECM, 1998)
Mnemosyne (ECM, 1999)со Ансамблот Хилиард
Во пофалба на соништата (ECM, 2004)
Дрезден (ECM, 2009) албум во живо
Officium Novum (ECM, 2010) со Ансамблот Хилиард
Запомни ме, драга моја (ECM, 2019) со Ансамблот Хилиард
Соавтор и соло изведувач
Со Бил Конорс
На магла и топење (ECM, 1977)
Со Дејвид Дарлинг
Циклуси (ECM, 1981)
Со Пол Гигер
Алпштајн (ECM, 1991)
Со Егберто Гисмонти
Sol Do Meio Dia (ECM, 1977)
Моја песна (ECM, 1978)
Со Трилок Гурту
„Жива магија“ (1990)

Со Чарли Хејден и Егберто Гисмонти
Magico (ECM, 1980)
Народни песни (ECM, 1981)
Magico: Carta de Amor (ECM, 2012)

Со Закир Хусеин
Создавање музика (ECM, 1986) со Џон Меклафлин и Харипрасад Чауразија
Со Кит Џерет
Припаѓање (ECM, 1974)
Осветленост (ECM, 1974)
Arbour Zena (ECM, 1975)
Моја песна (ECM, 1977)
Лични планини (ECM, 1979)
Голи мравки (ECM, 1979)
Sleeper (ECM, 2012)

Со Гија Канчели
„Карис Мере“ (1995)
Со Елени Караиндру
„Музика за филмови“ (ECM, 1991)
„Концерт во Атина“ (ECM, 2013)
Со Ким Кашкашијан
„Монодија“ (2002)
Со Ману Каче
Соседство (ECM, 2006)
Со Карин Крог
"Џез моменти" (1966)
„Радост“ (1968)
Со Art Lande
Црвена Ланта (ECM, 1973)
Со Мерилин Мазур
Еликсир (2007)
Со Гери Пикок
Декемвриски песни (ECM, 1977)
Глас од минатото - парадигма (ECM, 1981)
Гуамба (ECM, 1987)
Со Terje Rypdal
 „Мирна куќа“ (Полидор, 1968)
Terje Rypdal (ECM, 1971)
Со Џорџ Расел
Електронска соната за душите сакани од природата (Летечки Холанѓанец, 1969)
Патување до Приларгури (Soul Note, 1970)
Слушај ја тишината (Soul Note, 1971)
Со Л. Шанкар„Визија“ (1983)
Песна за сите (1985)Со Ралф ТаунерSolstice (ECM, 1975)
Solstice/Sound and Shadows (ECM, 1977)Со Јан Ерик Волд„Хав“ (Филипс, 1971)
Ingentings Bjeller (Polydor, 1977)Со Мирослав ВитоусУниверзални синкопации (ECM, 2003)
Atmos (ECM, 1992)Со Еберхард ВеберРефрен (ECM, 1984)
Stages of a Long Journey (ECM, 2007)
Резиме (ECM, 2012)
Hommage à Eberhard Weber (ECM, 2015)Со Кени Вилер'''Deer Wan'' (ECM, 1977)

Наводи

Надворешни врски

Jan Garbarek on ECM Records

Jan Garbarek's daughter, singer Anja Garbarek's website 
Jan Garbarek Group @ Theatre Lycabettus concert review, Greece


Категорија:Авангардни џез музичари
Категорија:Артисти на ECM Records
Категорија:Норвешки саксофонисти од 20 век
Категорија:Норвешки саксофонисти од 21 век
Категорија:Норвешки џез саксофонисти
Категорија:Норвешки џез композитори
Категорија:Норвешки музичари од 20 век
Категорија:Норвешки музичари од 21 век
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1947 година