Северна млечна шапка

Lactarius repraesentaneus, попознато како северна брадеста млечна шапка, северна млечна шапка или виолетова млечна шапка, е вид на габа од фамилијата Russulaceae. Има северна дистрибуција и се среќава во умерените региони на Северна Америка и Европа, поврзани со смрека. Посебните одлики на неговото овошно тело ја вклучуваат големата портокалово-жолта шапка до 18 сантиметри широка, кремасти до бледожолти жабри и жолто стебло со крупно дупче кое е до 12 сантиметри долго и 3 сантиметри дебело. Сечените овошни тела испуштаат бел латекс кој ќе го обои ткивото на печурките од јоргованот до виолетова. Неколку хемикалии се изолирани и идентификувани од овошните тела кои можат да го модифицираат растот на растенијата, а печурката има и антибиотска активност против Staphylococcus aureus. L.repraesentaneus е отровен, а консумирањето предизвикува стомачни болки.

 Таксономија 
Lactarius repraesentaneus првпат бил опишан од германскиот миколог Макс Бритзелмајр во 1885 година, врз основа на материјалот собран од Баварија. Сортата Lactarius scrobiculatus var. repraesentaneus, предложен од Килерман во 1933 година,  се смета за синоним.  Ролф Сингер во 1942 година го дефинирал подвидот Л.repraesentaneus ssp. speciosus да вклучува овошни тела со сплетени влакна („филц“) распоредени во концентрични прстени на шапката( зона), во споредба со номинираните подвидови, каде што кај младите примероци филцот бил рамномерно распореден на површината на капачето, само станува зонален на маргините на капа во зрелоста.

Според класификацијата предложена од Лексемуел Реј Хеслер и Александар Х. Смит во нивната монографија од 1979 година за северноамериканскиот вид Lactarius, Л.repraesentaneus припаѓа на stirps Speciosus од делот Aspideini, од подродот Piperites од родот Млечки (печурки). Други видови во чизмите Speciosus вклучуваат L.dispersus, L.subtorminosus и L.speciosus, од кои сите имаат влакнест раб на шапката.Hesler and Smith, 1979, p. 225. Сингеровата класификација на Agaricales од 1986 година не го дели потсекцијата Aspideini на stirpes, наместо тоа го групира Lactarius repraesentaneus со L.aspideus, L.uvidus, L.luridis, L.psammicola и L.speciosus.

Печурката е попозната како „северна брадеста млечна капа“, „северна млечна капа“ или „млечна капа со виолетова боја“. Специфичниот епитет repraesentaneus е латински за „добро претставен“.

 Опис 
лево|мини|180x180пкс| Жабрите, вообичаено крема до досадна жолта боја, ќе обојат виолетови кога ќе бидат модринки.
лево|мини|180x180пкс| Младите примероци се видно забрадени на рабовите на капачето.
Шапката на L.repraesentaneus е 6-8 сантиметри широка, конвексен до широко инкаст. Маргината (работ на капачето) е видно забрадена кај младите примероци. Површината на капачето е слабо зонирана до азонат, со тенок слој од сплетени влакна, кои често стануваат шкртани со возраста. Тој е сув до малку леплив, светло жолт до портокалово-жолт, понекогаш со ’рѓосани нијанси кога е постар. Прицврстувањето на жабрите на стеблото е малку повратно - малку по должината на стеблото. Жабрите се умерено широки, блиску до преполни, понекогаш чаталести во близина на стеблото. Вообичаено со крем до бледо окрасна боја, тие ќе ја обојат матната јоргована до виолетова кога ќе бидат модринки.

Стеблото е 5-12 сантиметри долго, 1-3 сантиметри дебело, речиси еднаква во ширина или зголемена надолу, шуплива во зрелоста, леплива до суво, скробикулирана (грубо со јами), бледо жолта до портокалово-жолта и дамки од досадна јоргована до виолетова. Месото е цврсто, кршливо, бело и ќе има дамки на матната јоргована до виолетова кога ќе се сече. Мирисот понекогаш е слабо мирисна или не е карактеристичен, но кога печурката е сува, интензивно мириса на сапун. Неговиот вкус е благ до малку остар или малку горчлив, а вкусот е спореден со слаткото знаме ( Acorus calamus ). Обилната количина на латекс произведена од печурката е бела до кремаста, непроменлива, обојувајќи ги сите ткива досадна до виолетова боја. Има благ до малку остар или малку горчлив вкус. Отпечатокот на спори е жолтеникав.  Овошните тела се сметаат за отровни и консумирањето предизвикува стомачни болки, но природата на токсичните агенси не е идентификувана.

Нова форма, Lactarius repraesentaneus f.immutabilis, бил опишан од Ле Сапеј, во департманот Горна Савоа во југоисточна Франција во 2011 година. Се разликува во реакцијата на боење на повреденото месо.

Спорите се 8-12 на 6,5-9µm, широко од елипсоид до елипсоид, украсен со брадавици и гребени кои не формираат ретикулум, истакнати до 0,8микрометри висока, хијалин и амилоид. Кутикулата на шапката е иксокутис - со хифи вградени во лигав или желатинизиран слој.

 Слични видови 
десно|мини| Lactarius scrobiculatus
Lactarius repraesentaneus по изглед е сличен на Lactarius scrobiculatus, кој има латекс кој пожолтува кога е изложен на воздух, различен мирис, пецкање месо и различна реакција на млекото на алкали: во L.scrobiculatus млекото добива црвеникаво-портокалова боја додека она на L.presentaneus не ја менува бојата. Lactarius uvidus исто така има виолетова реакција но има различна боја и не е влакнест на рабовите на капачето. L.flavidus има жолтеникава капа, но нема влакнеста маргина.

 Живеалиште и дистрибуција 
Како и другите видови Lactarius, L.repraesentaneus се смета дека формира микоризни врски со дрвјата. Ова е взаемно корисен однос каде хифите на габата растат околу корените на дрвјата, формирајќи обвивка од ткиво. Ова ѝ овозможува на габата да прима влага, заштита и хранливи нуспроизводи од дрвото и му овозможува на дрвото поголем пристап до хранливите материи во почвата. Овошните тела на L.repraesentaneus се наоѓаат расфрлани или во групи на земја под смрека од август до септември. Габата е распространета на повисоките места во северниот дел на САД и јужна Канада каде што е присутна смреката. Пријавено е и од Алјаска, Калифорнија и Карпестите Планини. Честотата на нејзиниот изглед е опишана како повремена до прилично честа појава. Во Европа, каде што е прилично редок, се наоѓа главно под салоните (Salix capraea) во шумите во подножјето на планините на неваровничка почва. Собрано е во Чехословачка,  Шведска,  Швајцарија, Француските Алпи и Англија; севкупно, тој е широко распространет низ умерената зона на северната полутопка. Габата е собрана и под бреза ( Б.pubescens, Б.nana и В.glandulosa) во Гренланд.

 Биоактивни соединенија 
Lactarius repraesentaneus било објавено дека има антибиотска активност против Staphylococcus aureus во 1947 година. Супстанцијата одговорна за антибактериската активност, утврдена дека е чувствителна на топлина, не била идентификувана.  Голем број хемикалии се изолирани и идентификувани од L.repraesentaneus кој може да го регулира растот на растенијата. Хемикалиите, во класата наречена сесквитерпеноиди се именувани како репразентин А, и два сродни сесквитерпени, имено репрасентини Б и Ц. Се покажа дека овие соединенија промовираат издолжување на радикулите на садници од зелена салата за 136%, 118% и 184% на 67 ppm, соодветно.  Други соединенија пријавени во 2006 година се репраесентин Д, Е и Ф.µm, од трите соединенија кон издолжување на радикулите на садници од зелена салата.

 Поврзано 

 Список на видови Lactarius

 Наводи 

 Цитиран текст 



 Надворешни врски 



Категорија:Млечки (печурки)
Категорија:Статии со извори на француски (fr)
Категорија:Статии со извори на германски (de)
Категорија:Статии со микроформати за вид
Категорија:Габи
Категорија:Габи на Македонија
Категорија:Флора
Категорија:Габи на Европа
Категорија:Габи на Северна Америка