Црн синап

Brassica nigra, или црн синап, е едно од едногодишно растение кое се одгледува поради неговите црни или темно кафеави семиња, кои најчесто се користат како зачин.Ова растение е родено во тропските региони на Северна Африка, умерените региони на Европа и делови од Азија .
десно|мини| Црното семе од синап
мини|Црното семе од синап

 Опис 
мини| Растенија на црн сенф во Сарбрикен .
мини|Плодови од црн сенф во Jardin des Plantes de Paris .
Тоа е исправено растение, со големи стебленца и лисја. Тие се покриени со влакна или влакна по основата, но на стеблото се помазни. Може да достигне и до 1.2 метри високо во влажна плодна почва.New England Botany Црниот синап цвета во лето, од мај (во Обединетото Кралство) и насекаде низ Европа. Цветовите на ова растение имаат четири жолти ливчиња, кои се двојно подолги од сепалите. Секое стебло на овој цвет има околу четири цветови на врвот, формирајќи прстен околу стеблото. Подоцна, растението формира долги мешунки од семиња, кои содржат четири заоблени семиња.

 Таксономија 
Ова растение е формално и опишано од Карл Кох во „Дојчл. Fl.“ (или Deutschlands Flora) изд.3 на страница 713 во 1833 година Ова било засновано на описот на шведскиот ботаничар Карл Линеј .

Латинскиот специфичен епитет nigra е изведен од латинскиот збор за црно.Allen J. Coombes D. Gledhill  Ова се должи на црните семиња на ова растение.

 Распространетост и живеалиште 
Ова растение е родено во тропските региони на Северна Африка, умерените региони на Европа и делови од Азија.

 Опсег 
Ова растение може да се најде во Северна Африка, во Алжир, Египет, Еритреја, Либија, Етиопија, Мароко и Тунис . Во Азија се среќава во Авганистан, Ерменија, Кавказ, Кина (во провинциите Гансу, Џиангсу, Кингхаи, Ксинџијанг и Ксизанг ), Кипар, Индија, Иран, Ирак, Израел, Казахстан, Либан, Сирија и Турција . Во источна Европа, се наоѓа во Белорусија, Молдавија и Украина . Во средна Европа, тоа е во Австрија, Белгија, Чешка, Германија, Унгарија, Холандија, Полска, Словачка и Швајцарија . Во северна Европа, во Ирска и Обединетото Кралство . Во југоисточна Европа, во Албанија, Босна и Херцеговина, Бугарија, Хрватска, Грција, Италија, Црна Гора, Северна Македонија, Романија, Србија и Словенија . Исто така во југозападна Европа, го има во Франција и Шпанија .

Растението било внесено на брегот на Тихиот Океан на Северна Америка и се смета за инвазивен вид.

 Користи 
Пред повеќе од 2.000 години, ова растение се користело како зачини ; го спомнал римскиот автор Колумела во 1 век од нашата ера. Листовите на растението исто така биле кисели во оцет. Во Франција во 13 век семето се мелело и се користело. Тие се мешаа со делумно ферментиран сок од грозје за да се создаде „моут-жесток“ (или запалена шира, „мора“ што значи неферментиран сок од грозје). Ова подоцна стана „moutarde“, сега наречено сенф на англиски.

Зачинот генерално се прави од мелени семиња на растението, при што се отстрануваат обвивките од семето . Малите (1 мм) семките се тврди и имаат различна боја од темно кафеава до црна. Тие се со вкус, иако немаат речиси никаква арома. Семето на овој цвет најчесто се користи во индиската кујна, на пример во кари, каде што е познато како раи . Семињата обично се фрлаат во врело масло или џуџе, по што пукаат, ослободувајќи карактеристичен вкус на орев. Семето на овој цвет  има значителна количина на масно масло, главно олеинска киселина . Ова масло често се користи како масло за јадење во Индија, се нарекува „сарсон ка тел“.

Младите листови, пупки и цветови на црниот синап се јадливи. Во Етиопија, каде растението се одгледува како зеленчук во Гондар, Харар и Шева, ластарите и листовите се консумираат варени, а семките се користат како зачин. Нејзиното амхарско име е сенафич .

Се смета дека црниот синап е семето што го спомнал Исус во Параболата за семето од синап .

Од 1950-тите, црниот синап стаана помалку популарен во споредба со кафеавиот синап, бидејќи некои сорти на кафеав синап имаат семиња кои што механички може да се берат на поефикасен начин.

 Народна медицина 
Во Обединетото Кралство,  се користело за правење „жешки бањи со црн синап“, со цел да им се помогне на луѓето со настинки. Мелените семиња на растението измешани со мед се широко користени во источна Европа како супресив на кашлица. Во источна Канада, употребата на  за лекување на респираторни инфекции била популарна пред појавата на модерната медицина. Се состоеше во мешање на мелено семе од синап со брашно и вода и создавање на катаплазма со пастата. Ова лапа се ставало на градите или на грбот и се оставало додека лицето не почувствувало пецкање. Лапата од црн синап може да се користи и за помош на мускулни болки.

 Слични растенија 
И покрај нивните слични заеднички имиња, црниот синап и белиот синап (родот Sinapis ) не се тесно поврзани. Црниот синап припаѓа на истиот род како зелката и репата .

B. nigra, исто така, наликува на Hirschfeldia incana, или синап, (поранешен Brassica geniculata ), кое претставува повеќегодишно растение.

 Поврзано 

 Растение сенф
 Семе од синап
 Синапис

 Наводи 

 Надворешни врски 

 Влез во страниците за зачини на Гернот Кацер, со слики и детални информации
 Влез во Илиноис Wildflowers
 Сенфови

Категорија:Статии со микроформати за вид
Категорија:Таксони опишани од Карл Линеј
Категорија:Лиснат зеленчук
Категорија:Флора на Кина
Категорија:Флора на Европа
Категорија:Зачини
Категорија:Зелка (род)
Категорија:Маслодајни растенија