Песји трн

мини|Solanum dulcamara 
Песји трн (Solanum dulcamara) — вид винова лоза од родот Solanum (во кој спаѓаат и компирот и доматот) од семејството зрнци.

Растението вирее во Европа и Азија, но е широко распространето и на други места, вклучувајќи ја и Северна Америка.

 Преглед 
Се јавува во многу широк опсег на живеалишта, од шуми до грмушки, жива ограда и мочуришта.

Горчливото е многу дрвенеста тревна трајна винова лоза, која се преплетува над други растенија, способна да достигне височина од 4m каде што е достапна соодветна потпора, но почесто 1-2m висока. Листовите се 4–12 cm долги, груби во облик на врв на стрела и често со лобус во основата. Цветовите се во лабави кластери од 3–20, 1–1,5 cm во ширина, во облик на ѕвезда, со пет виолетови ливчиња и жолти столпчиња и стил насочени напред. Плодот е јајцевидна црвена бобинка околу 1 cm долга,Parnell, J. and Curtis, T. 2012. мека и сочна, со изглед и мирис на ситен домат и може да се јаде за некои птици, кои нашироко ги распрснуваат семките. Сепак, бобинката е отровна за луѓето и добитокот, а привлечниот и познат изглед на бобинката ја прави опасна за децата.
лево|мини| Распределба на S. dulcamara
Потекнува од северна Африка, Европа и Азија, но се рашири низ целиот свет. Растението е релативно важно во исхраната на некои видови птици како што се европскиот дрозд, кои се хранат со неговите плодови, се имуни на неговите отрови и ги расфрлаат семињата во странство. Расте на сите видови терени со предност на мочуриштата и подлогата на крајбрежните шуми. Заедно со другите планинари, создава темно и непробојно засолниште за различни животни. Растението добро расте во темни области на места каде што може да ја прими светлината на утринските или попладневните часови. Областа која добива силна светлина многу часови го намалува нивниот развој. Полесно расте во богати влажни почви со многу азот.

Тоа е нероден вид во Соединетите Американски Држави.

 Историја 
Solanum dulcamara бил ценет од билкарите уште од античко грчко време. Во средниот век се сметало дека растението е ефикасно против вештерството и понекогаш било обесено околу вратот на добитокот за да ги заштити од „ злото око “.

Хербол од Џон Џерард (1597) вели дека „сокот е добар за оние кои паднале од високи места и поради тоа биле модринки или претепани, бидејќи се смета дека ја раствора згрчената или натрупана крв било каде во внатрешноста и ги лекува повредени места“.Grieve, Maud (1971). 

 Биолошка активност 
Стеблата се одобрени од германската комисија Е за надворешна употреба како супортивна терапија кај хронична егзема.

Алкалоидите, соланин (од незрели плодови), соласодин (од цвеќиња) и бета-соламарин (од корен) го инхибираат растот на E. coli и S. aureusL. Kumar P., Sharma B., Bakshi N.,"Biological activity of alkaloids from Solanum dulcamara". Соланин и солазодин екстрахирани од Solanum dulcamara покажале антидерматофитна активност против Chrysosporium indicum, Trichophyton mentagrophytes и T. simil, така што може да излечи рингворм.Bakshi N., Kumar P., Sharma M. "Antidermatophytic activity of some alkaloids from Solanum dulcamara."

Иако смртоносните труења на луѓе се ретки, документирани се неколку случаи. Се верува дека отровот е соланин.

 Галерија 

 Наводи 

Категорија:Статии со микроформати за вид
Категорија:Флора на Азија
Категорија:Флора на Европа
Категорија:Таксони опишани од Карл Линеј
Категорија:Зрнец
Категорија:Растенија опишани во 1753 година