Балканска ѕидна гуштерица

Bedriaga, 1882
 Podarcis erhardi

— Engelmann et al., 1993
 Podarcis erhardii

— Kroniger & Zawadzki, 2005
Балканска ѕидна гуштерица ( Podarcis erhardii ), наречена и егејски ѕиден гуштер, е вид гуштери од фамилијата Lacertidae . Видот е ендемичен за Југоисточна Европа .

 Етимологија 
Специфичното име, Erhardii, е во чест на одреден д-р Д. Ерхард (името непознато), германски натуралист, кој бил автор на Фауна дер Кикладен (1858).Beolens, Bo; Watkins, Michael; Grayson, Michael (2011).

 Географски опсег 
Балканска Ѕодна гуштерица се среќава на Балканскиот полуостров и на островите во Егејското Море . На копното се движи од Албанија, Северна Македонија и јужна Бугарија до североисточниот дел на полуостровот Пелопонез во Грција . Во Егејскиот архипелаг не се јавува во Милос или околните острови, каде што е заменет со гуштер на ѕидот Милош .

 Опис 
десно|мини| Машки вид Балканска ѕидна гуштерица
мини|Балканска ѕидна гуштерица на Санторини
мини|Балканска ѕидна гуштерица во Парнита
Должината на телото на гуштер Балканска ѕидна гуштерица е околу 7 сантиметри, а опашката ѝ е двојно подолга. Главата ѝ е прилично широка, а кожата ѝ е мазна. Бојата и моделот на овој вид се разликуваат многу. Главната боја ѝ е типично сива или кафеава, понекогаш зелена. Женките особено често се со пруги. На рабовите на задниот дел, две бели ленти се граничат со две темни ленти или дамчести линии. Во средината на грбот може да има темна линија. Некои мажјаци имаат шаблони како мрежа, каде што се мешаат надолжните и попречните линии и точки. Стомакот и  грлото често се бели, жолти, портокалови или црвени, а на Егејските острови има такви со зелена, сина или сива боја. Стомакот никогаш не ѝ е дамкав, но понекогаш има сини дамки на задните нозе.

 Живеалиште 
Балканската ѕидна гуштерица живее на суви или карпести места со густи, ниски грмушки. Многу добро се качува. Популациите на гуштери во Егејскиот архипелаг населуваат отворени места, како дини покриени со растенија, исто така.

 Исхрана 
Балканската ѕидна гуштерица јаде членконоги, особено инсекти .

 Размножување 
Балканските ѕидни гуштерици се парат на пролет, а снесуваат јајца на почетокот на летото. Младите гуштери излегуваат во септември, кои се долги до 3 сантиметри .

 Поведение 
Балканската ѕидна гуштерица избира позадини што одговараат на нивната боја за да ја подобри камуфлажата против птичји грабливци во нивното природно живеалиште.

 Подвидови 
Иако постојат 28 подвидови на Балканска ѕидна гуштерица, сепак се опишани и се сметаат за валидни само четири подвидови, вклучувајќи го номинотипниот подвид .

 Podarcis erhardii erhardii 
 Podarcis erhardii livadiacus 
 Podarcis erhardii riveti 
 Podarcis erhardii thessalicus 
 Podarcis erhardii ruthvenii ( Вернер, 1930)

Забелешка : Триномниот авторитет во загради покажува дека подвидот првично бил опишан во род различен од Podarcis .

 Наводи 

 Дополнително читање 

 Арнолд Е.Н., Бартон Ј.А. (1978). Теренски водич за рептили и водоземци од Британија и Европа . Лондон: Колинс 272 стр. + Плочи 1-40.ISBN 0-00-219318-3 . ( Подарцис ерхардии, стр. 171 + Плоча 31 + Карта 90).
 Бедриага Ј (1882). „ Die Amphibien und Reptilien Griechenlands “. Bulletin de la Société impériale des naturalistes de Moscou 56 (2): 43-103. ( Lacerta muralis fusca var. erhardii, нова варијација, стр. 99). (на германски).
 Čihař, Jiří (1994). Водоземци и рептили: Водич за полето Магна . Вигстон, Англија: Magna Books. 192 стр.ISBN 1-85422-788-2 .
 Синдако, Роберто; Јеремченко, Валери К. (2008). Рептилите на западниот палеарктик, Том I: Забележана листа за проверка и дистрибутивен атлас на желките, крокодилите, водоземците и гуштерите од Европа, Северна Африка, Блискиот Исток и Средна Азија . Латина, Италија: Едициони Белведере. 579 стр.ISBN 978-8889504147 .

 Надворешни врски 

 Водоземци и влекачи на Европа
 Внесувањето во базата на податоци вклучува карта на опсегот и кратко оправдување зошто овој вид е најмалку загрижувачки

Категорија:CS1-одржување: повеќе имиња: список на автори
Категорија:Незагрозени видови според МСЗП
Категорија:Влекачи во Национален парк Галичица