Парабола за богатиот човек и Лазар

Парабола за богатиот човек и Лазар — една од Исусовите приказни од Новиот завет.

Во приказната, сиромавиот Лазар умира и ангелите го носат во прегратките на Авраам. И богатиот, кој не се грижел за Лазар, оди во пеколот.Bošnjak, Branko, 1923- Racionalna kritika iracionalnog shvaćanja. Opremio Zoltan Gabor. Zagreb, "Naprijed," 1966. Параболата е запишана само во Евангелието според Лука (16:19-31).

 Парабола 
Евангелието според Лука ја дава следната Исусова парабола:

 Толкувања 
Името Лазар доаѓа од хебрејскиот Елазар (хебрејски: אלעזר, Elʿāzār ), што значи „Бог е моја помош“.William Barclay, The Parables of Jesus, Westminster John Knox Press, 1999, pp. 92-98. На латински, богатиот човек се нарекува dives, така што на многу европски јазици тоа се третира како лично име на богаташот во параболата. Описот на закрилата на Авраам е традиционално еврејско верување кое се среќава и во легендите на рабините.Ginzberg L. Legends of the Jews 1909.Kohler.Jewish Encyclopedia 1905., Посетено на 24. 4. 2013. Според Библијата, Авраам се смета за предок на Евреите, па оттука и изразот: „да се врати во закрилата на Авраам“ значи да се умре.Đura Daničić, Pero Budmani, Tomislav Maretić, Rječnik hrvatskoga ili srpskoga jezika Jugoslavenska akademija znanosti i umjetnosti 1976 s.18August Harambašić, Fran Mažuranić Pjesme i proza 1966 s. 373

Приказната за богатиот човек и Лазар е единствена за Евангелието според Лука и се претпоставува дека не потекнува од заеднички извор Q.Arland J. Hultgren, The Parables of Jesus: A Commentary, Eerdmans, 2002,, pp. 110-118. Некои веруваат дека оваа парабола зборува за вистински настанRich man and Lazarus in Hades: Luke 16:19-31: Neo-Sadduceeian Knockout Punch!, Посетено на 24. 4. 2013., додека други сметаат дека тоа е само уште една од Исусовите параболи.Wright T. Luke for Everyone, p201 Во прилог на вистинитоста, се наведува дека Исус го дава името на човекот, за разлика од другите параболи каде што едноставно пишува „некој човек“. Оние кои веруваат дека тоа е само парабола, истакнуваат бројни сличности со други параболи, како што се пресврт на среќата, употреба на антитеза и слично.

Оваа парабола, како и многу други Исусови параболи, зборува за односот кон последните во општеството. Богатиот човек е нечувствителен на потребите на сиромашните и неговото евентуално почитување на законот не може да го надомести недостатокот на милосрдие.Arland J. Hultgren, The Parables of Jesus: A CommentaryThe Parables of Jesus: A Commentary, Eerdmans, 2002,, pp. 110-118. Исус постојано повторува дека Божјото царство е во душата, а не во законот, спротивно на фарисејското мислење.

Параболата била многу популарна во средниот век и се сметала за вистинита, а не за парабола. Лазар од параболата станал Свети Лазар, заштитник на лепрозните.[http://saints.sqpn.com/saintl41.htm  Saint Lazarus Вообичаеното толкување на последната реченица („Штом Мојсеја и Пророците не ги слушаат, тогаш и да воскресне некој од мртвите, тие нема да му поверуваат“) се однесува на воскресението Христово.

 Наводи 

Категорија:Исусови параболи