Пчелинок

Пчелинок () — цветно растение од семејството нане (Lamiaceae), со потекло од Европа, Северна Африка и Југозападна и Средна Азија. Исто така е широко натурализиран на многу места, вклучително и поголемиот дел од Северна и Јужна Америка.

Тоа е повеќегодишно тревно растение со сиво лисје и расте до 25-45 см височина. Листовите се 2-5 см долги со густо збрчкана површина и се покриени со перни влакна. Цветовите се бели, наредени во кластери на горниот дел од главното стебло.

 Медицинска употреба 

 Историски 
мини| Celsus' De medicina во алдинско издание од 1528 година
Спомнувањето на пчелинокот во врска со медицинската употреба датира барем од 1 век пр.н.е., каде што се појавила како лек за респираторни заболувања во трактатот De Medicina од римскиот енциклопедист Аулус Корнелиус Целзус. Римскиот земјоделски писател Колумела го наведува како лек за протерување на црви кај животните на фарма во неговото важно дело „За земјоделството“ од првиот век. Оттогаш, пчелинокот се употрбувала за слични цели во многу книги за билки низ вековите, како што се The Herball, или Generall history of plantes од Џон Џерард, и Every Man His Own Doctor: или, The Poor Planter's Physician од д-р Џон Тенент.

 Модерен 
M. vulgare беше широко промовиран на интернет за неговите наводни терапевтски цели, а имаше и прелиминарни истражувања за неговите лековити својства. Сепак, од 2016, нема добри докази дека има некаква вредност како лек. Управата за храна и лекови на САД не го одобрува растението за употреба како лек, но го прогласи за генерално безбеден додаток на храна.

 Бонбони од пчелинок
мини|Контејнер со бонбони од пчелинок
Бонбоните од пчелинок се горчливо слатки тврди бонбони како капки за кашлица кои се направени со шеќер и екстракт од M. vulgare. Тие се со темна боја, се раствораат во устата и имаат вкус што се споредува со ментол и пиво од корен. Како и другите производи добиени од M. vulgare, тие понекогаш се користат како недокажан народен третман за кашлица и други заболувања.

 Пијалаци 
M.vulgare се користи за правење на пијалаци како што се пивото од пчелинок (слично на пивото од корен), билен чај (сличен на чајот од нане Магреби ) и коктел од камен и 'рж.

 Како инвазивен плевел 
Пчелинокот бил воведен во јужна Австралија во 19 век како лековита билка. Таа стана плевел на домородните пасишта каде што беше воведен со добитокот на доселениците и првпат беше прогласен според за штетна трева според законодавството. Сега се чини дека ја достигна својата целосна потенцијална дистрибуција.

Пчелинокот обично се среќава во нарушени и препасени области. Тоа е многу непријатно за добитокот, така што добитокот јаде други растенија околу него, процес кој му помага плевелот да се шири. Може да опстојува во автохтоната вегетација која била напасувана.

 Како биоконтрола 
Marrubium vulgare исто така се користи како природен репелент на скакулец во земјоделството.

 Во астрологијата 
Според англискиот поет од 14 век Џон Гоуер, во книгата 7 од неговата Confessio Amantis, ова растение било трева на четвртата ѕвезда од Nectanebus' astrology , Капела. Гоуер го користи постарото име, Алхаиот (VII: 1338).

 Галерија 

 Поврзано 

 Everist, DL (1981) Отровни растенија на Австралија. 3-ти издание (Ангус и Робертсон: Сиднеј).ISBN 0-207-14228-9
 Parsons, W. & Cuthbertson, E. (2001) Штетните плевели на Австралија. 2nd edn (CSIRO Publishing: Collingwood).ISBN 0-643-06514-8

 Наводи 

Категорија:Статии со микроформати за вид
Категорија:Народна медицина
Категорија:Таксони опишани од Карл Линеј
Категорија:Лековити растенија
Категорија:Билки
Категорија:Флора на Азија
Категорија:Флора на Европа
Категорија:Растенија опишани во 1753 година