Манитас де Плата

Рикардо Балиардо (7 август 1921 - 5 ноември 2014 година), попознат како Манитас де Плата, бил фламенко гитарист со шпанско потекло Гитано роден во јужна Франција. И покрај тоа што постигнал светска слава, тој бил критикуван дека не следи одредени ритмички правила ( компас ) кои се традиционални во фламенкото.Pohren, Donn (1972), The Art of Flamenco, 3rd Edition, p. 79. "And the famous Manitas de Plata? A farce among flamenco guitarists, alarmingly deficient in his knowledge of flamenco, generally off even in his compás, of mediocre technique, but good, if nothing else, for a laugh."

 Живот и кариера 
Балиардо е роден во цигански караван во Сет, јужна Франција. Тој станал познат свирејќи секоја година на циганскиот аџилак Saintes-Maries-de-la-Mer во Камарг, каде што бил снимен во живо од Дебен Бхатачарја.

Манитас де Плата („Сребрени мали раце“ на шпански) се согласил да свири во јавност само десет години по смртта на Џанго Рајнхард. Една од неговите снимки му донела писмо од Жан Кокто во кое го признал како креатор.

Откако го слушнал како свири во Арл во 1964 година, се вели дека Пабло Пикасо извикал „дека човекот вреди повеќе од мене!“ и продолжил да црта на гитарата.

Де Плата ја стекнал славата во Соединетите Држави дури по изложбата на фотографии во Њујорк, организирана од неговиот пријател Лусиен Клерг. Тој го снимил својот прв официјален албум во капелата на Арл во Франција, во 1963 година, за реклама на Филипс. Подоцна бил повторно издаден, во 1967 година, за реклама на Connoisseur Society и продаден преку Клубот на Книгата на месецот. Ова била популарна ЛП кое го привлекла вниманието на американската публика. Еден американски менаџер добил резервација за него да свири концерт во Карнеги Хол во Њујорк на 24 ноември 1965 година.

Тој го обиколил светот од 1967 година и снимил дискови. Танцувал со настапи со танчерката Нина Корти. Во 1968 година свирел на Кралскиот естраден перформанс во Лондон. Тој ја обиколил Австралија во септември 1972 година поддржан од Лос Балиардос (Хиполит Балиардо, Манеро Балиардо, Хосе Рејес, Рикардо Бисаро). Неговата Севиљана била вклучена во саундтракот на Скорсезе After Hours (1985).

Де Плата бил вујко на Жак, Морис и Тонино Балиардо и братучед на Пол, Франсоа (Канут), Пачаи, Николас и Андре Рејес (синовите на неговиот братучед, фламенко уметникот Хосе Рејес (1928-1979), сите членови на Каталонски румба бенд Gipsy Kings. Австралискиот мултиинструменталист Крис Фримен, негов ученик во 1971 година, го признал влијанието и учењата на Де Плата.
мини|Статуа на Манитас де Плата пред градското собрание на Монпелје.
Де Плата починал во пензионерски дом во Монпелје на 6 ноември 2014 година. Причината за смртта не била откриена, иако било објавено дека Де Плата бил во лоша здравствена состојба откако доживеал тежок срцев удар во април 2013 година.

Многу членови на неговото семејство биле исто така познати фламенко музичари, вклучувајќи го и неговиот помлад брат Хиполит Балиардо (1928-2009) и неговиот најстар син Манеро Балиардо (1940-2012). Другиот син, Бамбо Балиардо, сè уште е активен музичар и изведувач од 2015 година.

 Избрани албуми 

 Спрее! (1963, Philips, 844 535 PY)Recorded in Arles, France, in October 1963, and featured Jose Reyes and Manero Baliardo, and the gypsies of Les Saintes Maries de la Mer. Producer E. Alan Silver; recording Engineer David B. Jones. Re-released by Connoisseur Society in 1967 as CS2003.
 Фламенко гитара (1965)
 Фламенко гитара
 Манитас де Платас - најголемиот жив светски уметник на фламенко (1966, Филипс, БЛ 7787)
 Манитас де Платас и неговото семејство (1967, Columbia Records, FL 363)
 Фламенко магија (1967, Columbia Records, CS 9558)
 Фламенко! ! (L'Espagne De Manitas) (1968, CBS, 63449)
 Уметноста на гитарата (1968, Еверест рекордс, SDBR 3201)
 Златна гитара на Манитас (1970, Колумбија рекордс, S 63915)
 И неговите цигански гитари (1972, CBS, S65020)
 Возбуда на Манитас Де Плата (1973, RCA Camden, CDS 1139)
 Почит (1973, Амбасада записи, S EMB 31003)
 Сонцето на Сент Марија(1978)
 Ферија Гитане (1994)
 Оле (1969)
 Манитас де Платас во Карнеги Хол (1995)
 Запалено фламенко (1997)
 Манитас де Платас (1998)
 Манитас де Платас  Камарг (1999)
 Гитара Д'Ор Манитас де Плата (1999)
 цвеќиња на моето срце(1999, Трубадурски рекорди)
 Гитара Фламенко (2001)
 Манитас де Платас (2004)

 Поврзано 

 Гитанос, Роми во Шпанија
 Децата на Сара

 Наводи 

 Надворешни врски 

 Профил, Foroflamenco.com; пристапено на 6 ноември 2014 година

Категорија:Починати во 2014 година
Категорија:Родени во 1921 година
Категорија:Category:Роми во Франција
Категорија:Category:Роми музичари