Вандана Верма

Вандана „Ванди“ Верма  е вселенски роботичар во Лабораторијата за млазен погон на НАСА, позната по возењето на рововите на Марс, особено Curiosity и Perseverance, користејќи софтвер вклучувајќи ја и технологијата за програмирање PLEXIL што таа ја напишала и развила.

 Биографија 
Верма е родена и делумно израсната во Халвара, Индија; нејзиниот татко бил пилот во индиските воздухопловни сили. Таа ја стекнала својата прва квалификација, диплома по електротехника, на инженерскиот колеџ Пенџаб во Чандигар, Индија. Таа продолжила да магистрира по роботика на Универзитетот Карнеги Мелон (CMU), а потоа докторирала по роботика од Карнеги Мелон во 2005 година, со тезата насловена  како Филтри за влечни честички за дијагноза на дефекти на роботите.

Во CMU, таа се развила во интерес за роботиката во непознати средини. Таа била вклучена во 3-годишна астробиолошка експериментална станица во пустината Атакама. Пустината е избрана поради сличностите меѓу нејзината непријателска средина и површината на Марс. Таа победила на натпреварот за создавање робот кој ќе се движи низ лавиринтот и собира балони.  Таа испробувала роботски технологии на Арктикот и Антарктикот.

Помеѓу студиите, таа се здобила со пилотска дозвола.

Нејзината прва постдипломска работа била  во Истражувачкиот центар Ејмс како научник за истражување.

Во 2006 година, Верма го напишала PLEXIL, програмски јазик со отворен код, кој сега се користи во технологиите за автоматизација, како што се роверот К10 НАСА, ударната вежба на роверот Марс Кјуриосити, Меѓународната вселенска станица, Демонстративната единица за живеалишта и живеалишта во длабоката вселена, демонстрацијата на Едисон Smallsat Networks, LADEE и Autonomy Operating System (AOS).

Во 2007 година Верма се приклучила на лабораторијата за млазен погон на НАСА (JPL) со посебен интерес за роботиката и софтверот за летање и станала дел од тимот на Марс Ровер во 2008 година. Од 2019 година, таа ја предводила групата Автономни системи, мобилност и роботски системи на JPL.

Верма има напишано академски трудови во нејзината област на теми како што се системот за таргетирање AEGIS (Автономно истражување за собирање зголемена наука), Операција на месечиноодот на НАСА и детекција на дефекти на роботот, област на која работела постојано.

Верма помогнала да се развијат софтверски системи за симулација на летот и летот што ги користи роверот Марс 2020 година.

Верма често учествувала на отворени настани на JPL во лабораторија и онлајн како научен комуникатор за да ги охрабри децата (а особено девојчињата) во STEM кариери.

 Роботика на Марс 
мини|Марс роверот Opportunity вежба во карпа за да земе примерок користејќи ја својата роботска рака
мини|Членовите на тимот на МЕР, Алфонсо Херера, Вандана Верма, Брус Банерд, го испробуваат роверот Spirit
мини|Марс роверот Curiosity, Објект за собрание на вселенски летала, Пасадена (2011)
Верма работела на проектите на НАСА за истражување на Марс од 2008 година и управувала со сите три ровери: MER-A Spirit MER-B Opportunity и Mars Science Laboratory 's Curiosity. Верма објаснува дека за да може ефикасно да управува со роботско вселенско летало, тимот мора да се прилагоди на сол, или марсовскиот ден кој е 24 часа, 39 минути и 35,244 секунди, почнувајќи секој ден 40 минути подоцна. Овој вид на работа во смени вклучува покривање на прозорците дома и на работа. Верма вели: „Ние обично живееме според часовникот на Марс и многумина имаат часовници на Марс“. Од 2018 година имало околу 12 возачи на ровер. Таа објаснува како возењето на роверот е екстремно бавна операција бидејќи командите може да потраат до 20 минути за да стигнат до уредот, така што командите обично се изведуваат прво како симулација и повеќе команди се поставуваат истовремено преку мрежата на НАСА за длабока вселена, пренесувајќи сигнали со помош на Марс. Орбитарка Одисеја.

Ракувањето со роверот вклучува голем тимски напор со научници кои вршат експерименти на различни полиња. Типичен сет на команди ќе вклучува евалуација на претходните 3D слики, развивање план и рута за максимизирање на истражувачки потенцијал без да се ризикува безбедноста на роверот (вклучително и користење на роботската рака од 2 метри на Curiosity), кореографија и симулирање на потези и потоа интегрирање на секој чекор од секвенца во детален сет на инструкции.

 Награди 
Верма има добиено бројни награди за нејзината тимска работа, вклучувајќи:

 2008 Награда на тимот на НАСА за Earth Science за Тим за транзиција на технологија за интелигентна автономија
 Награда на НАСА за 2010 година на тимот за намалување на електромеханички дефекти MER
 2013 НАСА ја одликува наградата за MSL на тимот за контрола на моторот
 Награда на НАСА за 2013 година на тимот за земање примероци од површината и науката на MSL
 Награда на НАСА за 2013 година на тимот за поддршка за испробување и симулација на MSL
 Награда за софтвер на годината на НАСА за 2014 година, доделена на тимот за софтвер за летот на научната лабораторија на Марс
 Тимска награда на MSL AEGIS за 2016 година
 Награда за 2017 MSL CHIMRA (Собирање и ракување за In-Situ Martian Rock Analysis) за обновување на аномалии на тунел

 Други медиуми 
Во 2011 година Верма се појави и режираше епизода на Nova ScienceNow наречена Можеме ли да стигнеме до Марс?

Верма се појавува во документарниот филм на американските воздухопловни сили Science in the Extremes 3, епизода 6 од Seeker објаснувајќи ја нејзината работа од 2020 година на површината на Марс.

Во 2018 година, финската режисерка Мина Лангстром сними документарен филм за Верма и нејзината работа со Марс роверот Curiosity со наслов Другата страна на Марс (оригиналниот фински наслов Mars kuvien takaa). Филмот се фокусира на начинот на кој се прават сликите, нивната манипулација и употреба што го обликува нашето разбирање за просторот и технологијата.

 Наводи 

 Надворешни врски 

 Филмска страница од другата страна на Марс со трејлер
 Можеме ли да стигнеме до Марс? Нова епизода
 Верма ја објаснува визијата на НАСА за мисијата Марс 2020 година (видео на МСН)

Категорија:Живи луѓе
Категорија:Американски информатичари