Карла Блек

Карла Блек (родена 1972 година) е шкотска вајарка која создава апстрактни тридимензионални уметнички дела кои ја истражуваат физикалноста на материјалите како начин на разбирање и комуникација на светот околу нас.

Во 2011 година, Блек била номинирана за Тарнеровата награда и исто така ја претставуваше Шкотска на Венециското биенале. Нејзината работа била предмет на самостојни изложби во Кестнергеселшафт во Хановер, Германија; Институтот за современа уметност во Филаделфија; Gemeentemuseum, Хаг; Музејот на уметноста во Далас; и Галеријата на модерна уметност, Глазгов, модерна уметност Оксфорд и Кунстхале Нирнберг, Германија. Блек ја претставувала Шкотска на 54-то Венециско биенале во 2011 година.

 Ран живот и образование 
Блек е родена 1972 година во Александрија, Данбартоншир и студирала скулптура на Уметничката школа во Глазгов од 1995 до 1999 година. Оттаму, Блек се здобила со диплома магистрант по уметност во организациски контекст од 1999 до 2000 година, како и МНР за ликовни уметности од 2002 до 2004 година.

 Уметнички стил 
Блек користи претежно традиционални материјали за изработка на уметност како гипс, боја, хартија и креда во нејзината работа, заедно со мала количина на супстанции како што се козметика и тоалети. Нејзините скулптури се или „речиси“ или „само само“ предмети и ги заобиколуваат медиумите на скулптурата, сликарството, перформанс-уметноста и инсталацијата, често поставувајќи ги големите размери со кревкоста на формата.

Таа ги користи и си поигрува со физичките својства на широк спектар на материјали, кои се обидува да ги искористи на естетски пријатен, но сепак суров и неоформен начин. Иако Блек се идентификува како вајар, нејзината употреба на секојдневната материја измешана со традиционалните уметнички материјали работи на проширување на параметрите на скулптурата. Според Блек, нејзините дела постојат и функционираат како „речиси сликарство, речиси инсталација, речиси перформанс уметност“.

Блек го наведува влијанието на психоаналитичката теорија врз нејзината работа: таа има особен интерес за делата на Мелани Клајн (1882–1960) која била пионер во раните случувања во детската психологија. Блек рекла: „Скулптурите се вкоренети во психоанализата и феминизмот; во теориите за насилните и сексуалните основи на поединечните ментални неред, како во неврозите и психозата, и безобличноста на одредени точки во историјата на уметноста, т.е. Германски и апстрактен експресионизам, виенски акционизам, земја уметност, анти-форма и феминистичка изведба.“

Во едно од парчињата на Блек со наслов „Made to Wait“ (2009), целофан чаршав се гледа како лебди како невидлив екран со лента од боја и други козметички производи намачкани над него, покривајќи ја долната половина. Според Гугенхајм, ова парче е „неостварливо и стабилно“, додека „делото е втемелено во својата материјалност како физичко искуство и се спротивставува на секое метафорично или симболично значење“.

Делото на црнците се наоѓа во збирките на колекцијата на Советот за уметност во Лондон, Музејот на уметноста во Далас, уметничката фондација Дејвид Робертс, Музејот за дизајн школа на Род Ајленд, Шкотската национална галерија на Модерна уметност, музејот Соломон Р. Гугенхајм, Центарот Саутбенк, и Тејт.

 Публикации 

 978-3-03764-084-5
 .
 Бриони Фер, Карла Блек – Мозоците се навистина сè, Шкотска + Венеција 2011 година, 4 јуни – 27 ноември 2011 година, Галерија Фрутмаркет, Единбург
 Сузан Фигнер и Бери Швабски, Карла Блек, Волтер Кониг, Келн, 2014 година.
 Кејт Крацон, Карла Блек: Практично во сенка, Институт за современа уметност, Универзитет во Пенсилванија, 2015 година.
 Карла Блек и Кишио Суга: Нов поредок, Национални галерии на Шкотска, Единбург, 2017 година.

 Наводи 

Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1972 година
Категорија:Category:Жени-уметници