Бел синап

Brassica hirta Moench
мини| Бело семе од синап (десно) во споредба со семе од ориз (лево)
Белиот синап (Sinapis alba) е едногодишно растение од фамилијата Brassicaceae. Понекогаш се нарекува и Brassica alba или B. hirta. Одгледано заради семето, кое се користи за правење на зачини за сенф, како сточна култура или како зелено ѓубриво, сега е широко распространето ширум светот, иако најверојатно потекнува од средоземниот регион.

 Опис 
Белиот синап претстанува  годишно растение , расте до 70 cm високо со шилести листови без стебленце, слични на Sinapis arvensis.Webb, D.A., Parnell, J. and Doogue, D. 1996. An Irish Flora. Dundalgan Press Ltd., Dundalk. 

 Распространетост 
Најчесто го има во Европа, Северна Африка, Блискиот Исток и Средна Азија, може да се најде низ целиот свет. Пронајден е дури на север до ГренландBeesley, S. and Wilde, J. 1997. Urban Flora of Belfast. The Institute of Irish Studies and The Queen's University of Belfast. . и натурализиран низ Велика Британија и Ирска.Clapham, A.R., Tutin, T.G. and Warburg, E.F. 1968 Excursion Flora of the British Isles. Cambridge University Press. 

 Кулинарска употреба 
Жолтите цветови на Белиот синап произведуваат голи или ретко наежени силициуми. Секое овошје (силик) содржи околу половина дузина семиња. Растенијата се собираат за нивните семиња непосредно пред мешунките на семето (siliquae) да созреат и да се отворат (отсекуваат).

Семето од бел синап се тврди сфероидни семиња, обично околу  во пречник, со боја која се движи од беж или жолта до светло кафеава. Може да се  употреба и во јадења. Кога се меле и се меша со други состојки, може да се произведе паста или повеќе стандардни зачини . Sinapis alba се користи за правење на вообичаениот жолт сенф за маса, со дополнителна жолта боја обезбедена од куркумата во некои формулации.

Семето  на белиот синап содржи синалбин, кој е тиогликозид одговорен за нивниот лут вкус. Белиот синап има помалку испарливи масла и се смета дека вкусот е поблаг од оној што го произведуваат семките од црн синап.

Во Грција, листовите на ова растение се јадат во текот на зимата, пред да процвета. Грците го нарекуваат  () или  (). Сезоната на цветање на Белиот синап започнува во (февруари-март) се слави со фестивалот на синапот, серија свечености во винската земја Калифорнија (окрузите Напа и Сонома). 

 Други употреби 
Белиот синап најчесто се користи како покривка и зелено ѓубриво во Европа (помеѓу ОК и Украина). Постојат голем број сорти на ова растение , на пр. во Германија , Холандија, кои главно се разликуваат по доцнењето на цветањето и отпорноста на бело цвекло-цисти нематоди (Heterodera schachtii). Земјоделците претпочитаат доцноцветни сорти, кои не даваат семиња, бидејќи може да станат плевел во следната година. Раната сила е важна за брзо покривање на почвата за да се потисне плевелот и да се заштити почвата од ерозија. Во ротации со шеќерна репка, сузбивањето на бело цвекло-циста нематода е важна одлика. Отпорните сорти на белиот синап ја намалува популацијата на нематоди за 70-90%.

 Галерија 

 Поврзано 

 Растение сенф
 Семе од синап

 Наводи 

 Надворешни врски 

 Цвеќе Синапис алба во Израел
   базата на фотографии   


 http://www.maltawildplants.com/CRUC/Sinapis_alba.php Сеопфатен профил за Sinapis alba .

Категорија:Статии со микроформати за вид
Категорија:Лековити растенија
Категорија:Зелки
Категорија:Зачини
Категорија:Растенија опишани во 1753 година
Категорија:Маслодајни растенија