Ник Кејв

Николас Едвард Кејв (англ. Nicholas Edward Cave; роден на 23 септември 1957 година) ― австралиски пејач, текстописец, автор, сценарист, композитор и повремен глумец. Познат по неговиот баритонски глас и како фронтмен на рок бендот Nick Cave and the Bad Seeds, музиката на Кејв генерално се одликува со емоционален интензитет, широк спектар на влијанија и лирски опсесии со смртта, религијата, љубовта и насилството.Stephen Thomas Erlewine and Steve Huey, AllMusic, [ (((Nick Cave > Biography)))]. Retrieved 30 September 2009.

Роден и израснат во руралната Викторија, Кејв студирал уметност во Мелбурн пред да застане на чело на The Birthday Party, еден од водечките пост-панк бендови во градот, во доцните 1970-ти. Се преселиле во Лондон во 1980 година, но таму, разочарани од тамошниот живот, еволуирале кон помрачен, попредизвикувачки звук, нешто што послужило како инспирација за готик рок. Поради тоа се здобиле со репутацијата на најнасилниот бенд во живо, во светот.Grice, Sarah (1 October 2014). "Film: 20,000 Days on Earth", Varsity. Retrieved 1 September 2017. Кејв станал препознатлив по неговите конфронтирачки изведби, шокираноста од црната коса и бледиот изнемоштен изглед. Бендот се распаднал набргу откако Ник се преселил во Берлин, во 1982 година. Една година подоцна е формиран легендарниот Nick Cave and the Bad Seeds, опишан како еден од „најеминентните, трајни“ бендови на рокот.Berman, Stuart (6 May 2009). "From Her to Eternity", Pitchfork. Retrieved 13 September 2020. Голем дел од нивниот ран материјал е сместен во митскиот американски длабок југ, потпирајќи се на оние духовните и делта блузот. Опседнатоста на Кејв со старозаветните сфаќања за доброто наспроти злото, кулминирала со тоа што се нарекува негова песна-потпис, The Mercy Seat (1988) и во неговиот дебитантски роман И магарето го виде Ангелот (1989). Исто така, во 1988 година, Кејв се појавил во Ghosts... of the Civil Dead, австралиски затворски филм, како ко-сценарист и автор на музиката.

Во 1990-тите, Кејв се движел меѓу Саун Пауло и Англија, наоѓајќи инспирација во Новиот завет. Тој продолжил да постигнува мејнстрим успех со потивки балади на пијано, особено со дуетот со Кајли Миног во песната Where the Wild Roses Grow(1996) и Into My Arms(1997). Во 2000-тите, наклонувајќи се повеќе кон филмот, Кејв го напишал австралискиот вестерн Предлогот (2005), компонирајќи го албумот за него, заедно со редовниот соработник Ворен Елис. Заслугите за филмот, овој пар ги добива и за Атентатот на Џеси Џејмс од страна на кукавицата Роберт Форд(2007), Патот (2009) и Безаконие (2012), а нивниот garage rock проект Гриндермен објавил две Долгометражно издание (музика) од 2006 година. Во 2009 година, го издал својот втор роман Смртта на Бани Монро и глумел во полуфиктивниот филм од типот на „еден ден од животот“ филмови, 20,000 Дена на земјата (2014). Неговото поново музичко дело содржи амбиентални и електронски елементи, како и сè поапстрактни текстови, делумно пополнети со тагата за смртта на неговиот син Артур во 2015 година, која што е тема на истрага во документарниот филм Уште еднаш со чувство (2016) и на седумнаесеттиот и најнов албум на Bad Seeds, Гоустин(2019).

Кејв го пишува билтенот The Red Hand Files којшто го користи за да одговори на прашања од обожавателите. Неговата работа е предмет на академски студии, а неговите песни се опфатени од широк спектар на уметници, вклучувајќи ги Џони Кеш (The Mercy Seat), Металика (Loverman) и Снуп Дог (Red Right Hand). Тој бил примен во Куќата на славните АРИА во 2007 година, и бил именуван за Офицер на Редот на Австралија во 2017 година.

 Младост, образование и семејство 
мини|Катедралата Света Троица Вангарата, каде што Кејв пеел во хорот
Кејв е роден на 23 септември 1957 година во Варакнабеал, мало селско гратче во австралиската држава Викторија, во семејството на Даун Кејв (родена како Тредвел) и Колин Френк Кејв. Како дете, тој живеел во Варакнабеал, а потоа и во Вангарата, во рурална Викторија. Неговиот татко предавал англиски и математика во локалното техничко училиште, а неговата мајка била библиотекарка во средното училиште во коешто учел Ник. Уште од рана возраст, од таткото добил знаење за книжевните класици како што се Злосторство и казна и Лолита.Maume, Chris. "Nick Cave: Devil's advocate", The Independent. Retrieved on 10 November 2008. Колин Френк бил организатор на првиот симпозиум за австралискиот бушрангер и одметник Нед Кели,Cave, Colin (ed). Ned Kelly: Man and Myth. Wangaratta Adult Education Centre, 1962. , p. 10 во којшто Ник бил заљубен како дете.Lynskey, Dorian (24 February 2006). "Outback outlaws", The Guardian. Retrieved 2 March 2013. Покрај неговиот постар брат, Кејв станал обожавател на прогресивен рок - бендови како што се King Crimson, Пинк Флојд и Jethro Tull, сè додека неговата девојка од детството не го запознала со Леонард Коен. Подоцна Кејв бил опишан од Коен како „најголемиот текстописец од сите.“Padgett, Ray (2020). Various Artists' I'm Your Fan: The Songs of Leonard Cohen. Bloomsbury Publishing. .

Кога Кејв имал 9 години, почнал да пее во хорот на катедралата Светото Тројство во Вангарата. На 13 годишна возраст бил избркан од тамошното средно училиште. Во 1970 година, откако се преселил со своето семејство во Мурумбиена, предградие на Мелбурн, тој станал потстанар во интернатот, а подоцна и студент на Caulfield Grammar School. Имал 19 години кога неговиот татко загинал сообраќајна несреќа, судирајќи се со друг автомобил. За трагедијата дознал од мајка му, додека таа го извлекувала од полициската станица во Сент Килда. Бил приведен под сомнение за кражба. Подоцна ќе се присети дека неговиот татко „умре во моментот од мојот живот кога бев најмногу збунет“ и дека „загубата на татко ми создаде во мојот живот вакуум, простор во кој моите зборови почнаа да лебдат и да се собираат наоѓајќи ја својата цел“.

По неговото средно образование, во 1976 година, Кејв студирал сликарство на Технолошкиот институт Колфилд, но следната година се откажал за да музицира. Во истото време почнал да користи и хероин.

Кејв присуствувал на својот прв музички концерт во фестивалската сала во Мелбурн. Програмата била составена од Манфред Ман, Дип Парпл и Фри. Кејв се присетувал: „Се сеќавам дека седев таму и физички го чувствував звукот што минува низ мене“. Во почетокот на 1977 година, за првпат во живо ги сретнал австралиските панк рок групи Radio Birdman и the Saints. Кејв бил особено инспириран од шоуто на вториот бенд, велејќи дека го напуштил местото на настанот како „друг човек“.Dalziell, Tanya; Welberry, Karen (ed.). Cultural Seeds: Essays on the Work of Nick Cave. pp. 36–37.

 Музичка кариера 

 Раните години и the Birthday Party (1973–1983) 
Во 1973 година, Кејв ги запознал Мик Харви (гитара), Фил Калверт (тапани), Џон Кочивера (гитара), Брет Персел (бас) и Крис Којн (саксофон), колеги-студенти на Caulfield Grammar. Заедно основале бенд со Кејв како фронтмен. Нивниот репертоар, меѓу другото, се состоел и од рудиментирани насловни верзии на песни од Лу Рид, Дејвид Боуви, Алис Купер, Рокси Мјузик и Алекс Харви. Подоцна, составот се намалил на четири членови, вклучувајќи ја и пријателката на Кејв, Трејси Пју на бас. Во 1977 година, по напуштањето на училиштето, бендот бил преименуван во The Boys Next Door и тогаш почнале да свират претежно оригинален материјал. Гитаристот и текстописец, Роуланд С. Хауард, му се придружил на бендот во 1978 година.

Тие биле предводници на пост-панк сцената во Мелбурн кон крајот на 1970-тите, свиреле стотици концерти во Австралија пред да го променат своето име во Тhe Birthday Party во 1980 година и да се преселат во Лондон, а потоа во Западен Берлин. Во Лондон ги придружувала встралиската девојка и муза на Кејв, Анита Лејн. Бендот бил озлогласен поради нивните провокативни настапи во живо. Кејв викал, врескал и се фрлал по сцената, а сето тоа придружувано од остра рок-музика врзана со гитара. Кејв користел старозаветни слики со стихови за гревот, развратот и проклетството. Смислата за хумор на Кејв и склоноста кон пародија се очигледни во многу песни на бендот, вклучувајќи ги Стриптизерот Ник и Кинг Инк. Release the Bats, една од најпознатите песни на бендот, беше наменета како претерано „мочање“ на готик рок и „директен напад“ на „акциите на готските асоцијации што помалку информираните критичари сакаа да ги направат". Иронично, станал многу влијателен во жанрот, овозможувајќи издигнување на една нова генерација бендови.Welberry, Karren (ed.) (2016). Cultural Seeds: Essays on the Work of Nick Cave. Routledge. p. 87-88

По преминувањето во култ што се следи во Европа и Австралија, Тhe Birthday Party се распаднале во 1983 година.

 Ник Кејв и Тhe Bad Seeds (од 1984 до денес) 
мини| Кејв на настап во Белгија, 1986 година
Бендот, со Кејв како лидер и фронтмен, има издадено седумнаесет студиски албуми. Pitchfork Media ја нарекува групата еден од „најтрајните, безсомнени“ рок бендови, со исполнета дискографија.Stuart Berman, Pitchfork Media, "Album reviews: Nick Cave & the Bad Seeds: From Her to Eternity / The First Born is Dead / Kicking Against the Pricks / Your Funeral ... My Trial", 6 May 2009. Retrieved 30 September 2009. Иако нивниот звук има тенденција значително да се менува од еден албум во друг, едната константа на бендот е неполиран спој на различни жанрови и структури на песни коишто обезбедуваат возило за виртуозната, честопати истрионска театралност на Кејв. Критичарите Стивен Томас Ерлевин и Стив Хјуи напишале: „Со Тhe Bad Seeds, Кејв продолжи да ги истражува своите опсесии со религијата, смртта, љубовта, Америка и насилството со бизарен, понекогаш самосвесно еклектичен хибрид на блуз, госпел, рок и уметнички пост-панк“.
мини| Хамбург/Германија јули 2001 година
Рецензирајќи го албумот Dig, Lazarus, Dig!!! од 2008 година, NME ја употребиле фразата „готска психо-сексуална апокалипса“ за да ја опишат „заканата“ присутна во стиховите на насловната песна. Нивното најново дело, Ghosteen, било објавено во октомври 2019 година.

Во средината на август 2013 година, Кејв беше финалист на „Првата долга листа“ за 9-тиот Coopers AMP, заедно со уметници како Кевин Мичел и the Drones. Австралиската музичка награда е вредна 30.000 австралиски долари. Наградата на крајот отиде кај Big Scary. Во интервју во септември 2013 година, Кејв објасни дека се вратил на користење машина за пишување песни по неговото искуство со албумот Ноктурама, бидејќи „може да има лош ден и да стисне „избриши“ и тоа би се изгубило“. Кејв верува дека изгубил вредна работа поради „лош ден“.

 Гриндермен (од 2006 до денес) 
мини| Кејв и Елис настапуваат како Гриндермен во 2008 година
Во 2006 година Кејв го формираше Grinderman - самиот како вокал, гитара, органа и пијано, Ворен Елис (тенор гитара, електрична мандолина, виолина, виола, гитара, придружен вокал), Мартин П. Кејси (бас, гитара, придружен вокал) и Џим Склавунос (тапани, перкусии, придружни вокали).

Алтернативната рок облека била „начин да се избега од тежината на The Bad Seeds“. Името на бендот е инспирирано од песната на Мемфис Слим, „Grinder Man Blues“, која што Кејв започнал да ја пее за време на една од првите проби на бендот. Истоимениот деби студиски албум на бендот, Grinderman, бил издаден во 2007 година, со исклучително позитивни критики, а вториот и последен студиски албум на бендот, Grinderman 2, бил издаден во 2010 година и наишол на сличен прием.

Првиот јавен настап на Гриндермен бил на Сите утрешни забави во април 2007 година каде што Боби Гилеспи од Примал Скрим ги придружувал во придружните вокали и перкусии.

Во декември 2011 година, по настапот на музичкиот фестивал Мередит, Кејв објавил дека Гриндермен се распаѓа. Две години подоцна, Гриндермен настапиле и двата викенда на фестивалот за музика и уметност во долината Коачела во 2013 година, како и Ник Кејв и Лошите семиња.

 Музика во филм и телевизиска драма 
Делото на Кејв било прикажано во сцена на филмот Кучиња во вселената на Ричард Ловенштајн, од 1986 година. Кејв извел делови од песната Shivers од „Boys Next Door“ двапати за време на филмот, еднаш на видео и еднаш во живо.

Друг ран обожавател на Кејв бил германскиот режисер Вим Вендерс, кој го сместува Кејв, заедно со Лу Рид и Портисхед, меѓу неговите омилени. Две од песните на Кејв се изведени во неговиот филм од 1987 година Крилја на желбата.Dave Tacon, "Wim Wenders", Senses of Cinema. Retrieved on 25 November 2008. Ник Кејв и лошите семиња, исто така, имаат камео појавување во овој филм. Уште две песни биле вклучени во продолжението на Вендерс од 1993 година Далеку, а сепак блиску!, вклучувајќи ја и насловната песна. Саундтракот за филмот на Вендерс од 1991 година „До крајот на светот “ го содржи неговото дело (I'll Love You) Till the End of the World“. Неговата последна продукција, Палермо Шутинг, исто така содржи песна на Ник Кејв, како и неговиот документарен филм „Душата на човекот“ од 2003 година."The Blues: The Soul of a Man", PBS. Retrieved on 25 November 2008.

Песните на Кејв, исто така, се појавуваат во голем број холивудски блокбастери - „There is a Light“ се појавува на саундтракот за Бетмен засекогаш од 1995 година, а „Црвената десна рака“ се појавува во голем број филмови, вклучително и „Досиеја Х“, „ Глупавиот и глупав“ ; Вресок, неговите продолженија, 

Во 2000 година, Ендрју Доминик го искористил „Ослободете ги лилјаците“ во неговиот филм „Чопер“. Многу други филмови ги содржат песните на Кејв, вклучувајќи го Кутија со месечева светлина (1996), Господин помеѓу (2001), Романтика и цигари (2005), Cirque du Freak: Помошникот на вампирот (2009), Бруцошот, Гориво, сместување и храна, Кевин и Пери Одат на големо, За времето.

Неговите дела се појавуваат и во бројни големи ТВ програми, меѓу кои Траума, Зборот Л, Патник, Единицата, Ги сакам 70-тите, Амбулантски, Другите, Нип/Так и Калифорникација. Неодамна, неговата работа се појави во сериите на Нетфликс, After Life, сериите на БиБиСи Peaky Blinders и австралиската серија Jack Irish. „ Red Right Hand“ е тематската песна за Peaky Blinders и изведбите на песната може да се слушаат низ серијата, вклучувајќи го и коверот на алтернативната рок група Arctic Monkeys. Во интервју за Vice, ѕвездата на Peaky Blinders, Силиан Марфи, спомнал дека Кејв лично ја одобрил употребата на песната за серијата, откако ја гледал претходната проекција на шоуто."Cillian Murphy: VICE Autobiographies", Vice. Retrieved on 21 August 2019.

 Соработки 
За време на сесиите за снимање во 1982 година за Junkyard LP на Birthday Party, Кејв, заедно со колегите од бендот Харви и Хауард, им се придружија на членовите на Go-Betweens за да ги формираат Tuff Monks. Кратковечниот бенд објави еден сингл „По огнометот“ и свиреше во живо само еднаш. Подоцна истата година, Кејв придонесе за концептниот албум Honeymoon in Red. Наменет како соработка помеѓу Роденденската забава и Лидија Ланч, албумот беше издаден дури во 1987 година, дотогаш Ланч се раздели од Кејв, која таа ги смета за заслуги за издавањето како „Анонимус“, „Нејзиниот мртов близнак“ и „Пијан Каубојски наркоман“. За време на Берлинскиот период на Birthday Party, Кејв соработуваше со локалната пост-панк група Die Haut на нивниот албум Burnin' the Ice, објавен во 1983 година. Веднаш по распадот на Роденденската забава, Кејв изведе неколку шоуа во Соединетите Држави како дел од The Immaculate Consumptive, краткотрајна „супер-група“ со Ланч, Marc Almond и Clint Ruin.Walker, Clinton (1984). The Next Thing. Kangaroo Press. . p. 14. Кејв пееше на песната на Ени Хоган наречена „Виксо“ која што беше снимена во октомври 1983 година: песната беше објавена во 1985 година на 12-инчниот винил „Ени Хоган - свири Kickabye“."Annie Hogan Plays "Kickabye" - liner notes for "Vixo" on the label Doublevision – DVR9 on 12" in 1985.
лево|мини| Откако ги покриваа песните еден на друг, Кејв и Џони Кеш (на сликата) снимија заедно дуети за последниот албум на Кеш.
Како доживотен обожавател на Џони Кеш, Кејв ја преработил неговата песна „The Singer“ (оригинално The Folk Singer) за албумот Kicking Against the Pricks од 1986 година, за што Кеш навидум му возврати со преработка на „The Mercy Seat“ на American III: Solitary Man (2000). Кејв потоа беше поканет да учествува во пишувањето на белешките на ретроспективата The Essential Johnny Cash CD, издадена да се совпадне со 70-тиот роденден на Кеш. Последователно, Кејв сними дует со Кеш, верзија на Хенк Вилијамс, I'm So Lonesome I Could Cry, за последниот албум на Кеш, American IV: The Man Comes Around (2002). Уште еден дует меѓу двајцата изведувачи, американската народна песна Синди, беше објавен постхумно на Unearthed, сет на отпечатоци. Песната на Кејв „Let the Bells Ring“, објавена на албумот Abattoir Blues / The Lyre of Orpheus од 2004 година, е постхумна почит на Кеш.

Кејв играше со Шејн Мекгован на насловните верзии на „Смртта не е крај“ на Боб Дилан и Каков прекрасен свет на Луис Армстронг. Кејв, исто така, ја изведе „What a Wonderful World“ во живо со Flaming Lips. Кејв сними кавер верзија на песната на Погус, Дождлива ноќ во Сохо, напишана од Мекгован. Мекгован, исто така, пее верзија на „Луси“, објавена на B-Sides and Rarities. На 3 мај 2008 година, за време на турнејата на Dig, Lazarus, Dig!!!, Мекгован им се придружи на Ник Кејв и лошите семиња на сцената за да ја изведат „Луси“ во замокот Даблин во Ирска. Синглот на Палп, Bad Cover Version, на својата Б-страна вклучува кавер верзија од Кејв на песната на тој бенд Disco 2000. На Deluxe Edition на Pulp's Different Class може да се најде уште една слика од оваа корица.

Во 2004 година, Кејв и подаде рака на Маријана Фејтфул на албумот Пред отровот. Тој беше соавтор и продуцент на три песни („Луда љубов“, „Има дух“ и „Десперанто“), а на сите се појавуваат „Лоши семиња“. Тој, исто така, е вклучен во „The Crane Wife“, на албумот на Фејтфул од 2008 година, Easy Come, Easy Go.
мини| Поранешниот партнер на Кејв, Пи Џеј Харви, се појавува во неговиот Murder Ballads LP, особено во синглот Хенри Ли.
Кејв изведе гостински вокали на насловната песна на албумот All the Pretty Little Horses на Current 93 од 1996 година, како и на поблиската „Patripassian“. За неговиот албум Murder Ballads од 1996 година, Кејв ги сними Where the Wild Roses Grow со Кајли Миног и Хенри Ли со Пи Џеј Харви.

Кејв, исто така, учествуваше во компилациското ЦД „Икс-датотеки“ со некои други уметници, каде што чита делови од Библијата во комбинација со сопствени текстови, како „Time Jesum ...“, се наметна како обожавател на серијата пред неколку години, но бидејќи не гледа многу телевизија, тоа беше едно од единствените работи што ги гледаше. Тој соработуваше на синглот „Bring It On“ од 2003 година, со Крис Бејли, поранешен член на австралиската панк група „Светците“. Кејв придонесе со вокали за песната „Sweet Rosyanne“, на албумот од 2006 година Catch That Train! од Dan Zanes & Friends, детска музичка група.

Во 2010 година, Ник Кејв започна серија дуети со Деби Хари за проектот „Џефри Ли Пирс Сешнс“.

Во 2011 година, Кејв сними кавер за албумот на the Zombies Таа не е таму со Неко Кејс, којшто беше искористен на крајот од првата епизода од четвртата сезона на Вистинска крв.

Во 2014 година, Кејв го напиша либретото за операта Shell Shock (opera) од Николас Ленс. Операта беше премиерно изведена во Кралската опера Ла Моне во Брисел на 24 октомври 2014 година и беше поставена и на меѓународниот Викенд на војна и мир, Париз на 10 и 11 ноември 2018 година во изведба на Филхармонија на Париз со телевизиско емитување во живо на Арте и Франс Мјузик.

Во 2020 година, Кејв го напиша либретото за LITANIES, транс-минимална камерна опера од Николас Ленс. Снимката продуцирана од двајцата писатели беше објавена од Дојче Грамофон.

 Филмски партитури и театарска музика 
Кејв создава оригинални филмски партитури со колегата од бендот Bad Seeds, Ворен Елис — тие првпат се здружија во 2005 година за да работат на филмот Предлогот на Хилкоат, за кој Кејв го напишал и сценариото.

Во 2006 година, Кејв и Елис ја компонираа музиката за адаптацијата на Ендрју Доминик на TАтентатот на Џеси Џејмс од страна на кукавицата Роберт Форд од Рон Хансен. До моментот кога филмот на Доминик беше објавен, Хилкоат го подготвуваше својот следен проект, Патот, адаптација на романот на Кормак Мекарти за татко и син коишто се борат да преживеат во постапокалиптичен свет. Кејв и Елис ја напишаа и снимија партитурата за филмот, кој беше објавен во 2009 година. Во 2011 година, Кејв и Елис повторно се обединија со Хилкоат за да го снимат Безаконие. Кејв, исто така, го напиша ова сценарио засновано на романот на Мет Бондурант, Највлажниот округ во светот. Сместен во округот Френклин од ерата на депресија, Вирџинија, филмот беше објавен во 2012 година.

Во 2016 година, Кејв и Елис го снимија нео-вестерн-филмот Пекол или висока вода, во режија на Дејвид Мекензи. Следната година, тие го снимија нео-западниот Wind River на Тејлор Шеридан, како и Воената машина на австралискиот режисер Дејвид Мишод.

Кејв и Елис, исто така, снимиле голем број документарни филмови, вклучувајќи ги Англискиот хирург (2007), Западно од Мемфис (2012) и Молитвата на пророкот (2015). Кејв и Елис создадоа музика за продукциите на Вестурпорт Војцек, Метаморфозис и Фауст.

 Пишување 
Кејв ја објавил својата прва книга, King Ink, во 1988 година. Тоа е збирка на стихови и драми, вклучително и соработки со Лидија Ланч. Во 1997 година, објавено е продолжението King Ink II, коешто содржи стихови, песни и транскрипт од радио есеј што го создал за Би-Би-Си во јули 1996 година, The Flesh Made Word, дискутирајќи во биографски формат за неговиот однос со христијанството.
мини| Кејв чита од Смртта на Бани Манро во Њујорк, 2009 година.
Додека престојувал во Западен Берлин, Кејв почнал со работа на тоа што требало да стане негов дебитантски роман, И магарето го виде ангелот (1989). Значителното вкрстување е очигледно помеѓу темите во книгата и стиховите што Кејв ги напишал во доцните фази на Тhe Birthday Party и раната фаза од неговата соло кариера. „Мочуриште“, од Бунт, особено ги користи истите лингвистички стајлинзи („mah“ за „моето“, на пример) и некои исти теми (нараторот е прогонуван од сеќавањето на девојката Луси, прогонуван како животно од ловџии, приближувајќи се кон смртта и погубувањето). На 21 јануари 2008 година било објавено специјалното издание на романот на Кејв, И магарето го виде ангелот. Вториот роман на Кејв, Смртта на зајачето Манро, бил објавен на 8 септември 2009 година од страна на Харпер Колинс Букс. Раскажувајќи ја приказната за продавач зависник од секс, таа беше издадена и како бинаурална аудио-книга произведена од британските уметници Иен Форсајт и Џејн Полард и како апликација за iPhone.Breihan, Tom "Nick Cave's New Novel Bunny Munro Gets its Own iPhone App, Tour"  September 2009. Книгата првично започнала како сценарио коешто Кејв требало да го напише за Џон Хилкоат.Khanna, Vish "Conversations: Nick Cave"  at Exclaim! October 2009.

Освен филмските саундтракови, Кејв ги напишал и сценаријата за Предлогот (2005) и Безаконие (2012) на Џон Хилкоат.

Како доказ за неговиот интерес за Светото писмо, толку евидентно во неговите стихови и неговото прозно пишување, Кејв го напишал предговорот на Канонгатската публикација на Евангелието според Марко, објавена во ОК во 1998 година. Американското издание на истата книга (објавено од Гроув Прес) содржи предговор од познатиот американски писател Бери Хана.

Кејв е соработник на рок-биографијата од 2009 година на Triffids, Vagabond Holes: David McComb and the Triffids, уредена од австралиските академици Ниал Луси и Крис Кофрен.Niall Lucy and Chris Coughran, eds. Vagabond Holes: David McComb and The Triffids (Fremantle: Fremantle Press, 2009).

Во 2015 година ја издал песната The Sick Bag Song.

 Глума 
Првото филмско појавување на Кејв било во филмот на Вим Вендерс од 1987 година, Крилја на желбата, во којшто тој и Bad Seeds се прикажани како настапуваат на концерт во Берлин.

Кејв повремено се појавува како глумец. Тој се појавува заедно со Бликса Баргелд во филмот на Питер Семпел од 1988 година Денди, играјќи коцки, пеејќи и зборувајќи од неговиот стан во Берлин. Тој е најистакнат во филмот од 1989 година Духови на цивилните мртви, по сценарио и режија на Џон Хилкоат, и во филмот од 1991 година Џони Суид со Бред Пит.

Кејв се појавил во 2005 година во омажот на Леонард Коен, Леонард Коен: Јас сум твојот човек, во кој ги изведе соло I'm Your Man и Сузан со Џули Кристенсен и Перла Батала. Тој, исто така, се појавил во филмската адаптација во 2007 година на романот на Рон Хансен, Убиството на Џеси Џејмс од страна на кукавикот Роберт Форд, каде што ја пее Баладата на Џеси Џејмс. Кејв и Ворен Елис се заслужни за саундтракот на филмот. Ник Кејв и неговиот син Лук заедно изведуваат една од песните на саундтракот. Лука свирел триангл.

Неговиот интерес за работата на Едвард Гори доведе до негово учество во програмата на Би-Би-Си Радио 3 Гостин + Домаќин = Дух, во која се појавуваат Питер Блегвад и радиофоничниот звук на Истражувачкиот центар Лангам.

Кејв, исто така, го позајмил својот глас во раскажувањето на анимираниот филм Пијаното на Мачката. Режиран е од Еди Вајт и Ари Гибсон (од the People's Republic of Animation), продуциран од Џесика Брентнал и има музика од Бенџамин Спид.

 Сценарио 
мини| Кејв на Канскиот филмски фестивал во 2012 година
Кејв го напишал сценариото за Предлог, филм за бандитите од грмушките во австралиската околина кон крајот на 19 век. Режиран од Џон Хилкоат и снимен во Квинсленд во 2004 година, премиерно бил прикажан во октомври 2005 година, а подоцна и објавен ширум светот на критичарите.Brett McCracken, Film Review of The Proposition , Relevant Magazine. Retrieved 25 November 2008. Кејв, во интервју од 2013 година, ја објаснува својата лична позадина во врска со пишувањето на сценариото за филмот:„Имав пишувано долга форма и порано, но тоа со пишувањето сценарија е чисто раскажување приказни и тоа се враќа наназад колку што можам да се сетам за мене, не само со татко ми, туку и со себе. Спиев во иста спална соба со сестра ми многу години, сè додека не стана непристојно тоа да го правам и секоја вечер и кажував приказни - така таа заспиваше. Таа ќе рече „кажи ми приказна“, па јас ќе и раскажам приказна. Така, таа способност, јас ја имав во голема мерка од самиот почеток и уживав во тоа на училиште, па реалното пишување сценарио одеднаш прави да се чувствуваш како да измислуваш голема приказна.“Филмскиот критичар за британскиот весник Индепендент го нарече Предлогот „неповторлив“, „филм со ѕвезди и бескомпромисно насилен одметник“.Will Self, "The Proposition: Bringing the revisionist Western to the Australian outback," The Independent. Retrieved 25 November 2008. Генерално амбиенталниот саундтрак беше снимен од Кејв и Ворен Елис.

На барање на неговиот пријател Расел Кроу, Кејв напишал сценарио за предложено продолжение на Гладијатор, коешто студиото го отфрлило.Dawtrey, Adam, "10 Screenwriters to Watch: Nick Cave ," Variety, 22 June 2006.

Во соопштението во февруари 2010 година беше наведено дека Енди Серкис и Кејв ќе соработуваат на филм за снимање на мјузиклот на Брехт и Вајл Операта со три гроша. Од септември 2019 година наваму, проектот не е реализиран.

Кејв напишал сценарио со наслов Највлажниот округ на светот, коешто било искористено за филмот од 2012 година Lawless, повторно во режија на Џон Хилкоат, со Том Харди и Шија Лабеф во главните улоги.Pelly, Jenn, "," Pitchfork.com, 27 July 2012.

 Блогирање 
Кејв моментално одржува личен блог и страница за допишување преку Интернет со неговите фанови наречени Датотеки со црвена рака, што се гледа како продолжение на Во разговор, серија лични разговори во живо што ги одржа Кејв во коишто публиката можеше слободно да поставува прашања. На страницата, Кејв дискутира за различни прашања коишто се движат од уметност, религија, тековни работи и музика, како и користење како бесплатна платформа во која што обожавателите се охрабруваат да поставуваат лични прашања за која било тема по сопствен избор. Интимниот пристап на Кејв кон форматот Прашање и одговор на Датотеките со црвена рака беше пофален од Гардијан како „засолниште од онлајн бурата без раздор и заговори и во хармонија со интернет визијата на Тим Бернерс-Ли“.

 Наследство и влијание 
Во 2010 година, Кејв беше рангиран како 19-ти најголем жив текстописец во NME. Флеа го нарече најголемиот жив текстописец во 2011 година. Роб О'Конор од Yahoo! Музика го наведе како 23-ти најдобар текстописец во историјата на рокот. Уметноста на Ник Кејв: Нови критички есеи беше уредена од академик Џон Х. Бејкер и објавена во 2013 година. Во есејот на албумот The Boatman's Call, Питер Билингам ги пофали љубовните песни на Кејв како што се одликуваат со „длабока, поетска, меланхолична интроспекција“. Карл Лејвери, друг академик прикажан во колекцијата, тврдел дека има „обемно поле на пештерски студии“. Ден Роуз тврдеше дека Кејв „е мајстор на вознемирувачкиот наратив и хроничар на крајноста, иако тој, исто така, сигурно е способен за суптилна романтична визија. Тој му прави многу на слушателот кој влегува во неговиот свет.“

Во песните напишани за Кејв се вклучуваат „Just a King in Mirrors“ (1983) од The Go-Betweens, „Sick Man“ (1984) од Фетус,Johnston, Ian (2020). Bad Seed: The Biography of Nick Cave. Little, Brown Book Group. . и „Бил Бејли“ (1987) од The Gun Club.Pierce, Jeffrey Lee (1998). Go Tell the Mountain: Jeffrey Lee Pierce, 2.13.61 Publications. .

Голем број истакнати ноиз рок вокалисти ја наведоа работата од ерата на Birthday Party на Кејв како нивно основно влијание, вклучувајќи ги Џон Бигли од The U-MenTow, Stephan (16 October 2011). "The Strangest Tribe: How a Group of Seattle Rock Bands Invented Grunge", Seattle Met. Retrieved 14 March 2021. и Дејвид Јоу, фронтмен на Scratch Acid и The Jesus Lizard. Јоу изјавил: „Долго време, особено со Скреч Асид, бев толку опседнат со Birthday Party, нешто  што би го негирал“,Warmowski, Rob (10 November 2011). "David Yow of Scratch Acid talks to Rob Warmowski of Sirs" , Chicago Reader. Retrieved 14 March 2021. и дека „звучеше како да се обидувам да бидам оној Ник Кејв од Birthday Party - што и бев."Herzog, Kenny (27 June 2013). "The Lizard King: David Yow on Three Decades of Music and Mayhem", Spin. Retrieved 14 March 2021. Често споредуван со Кејв во неговото вокално излагање, Алексис Маршал од Daughters рекол дека се восхитува на личноста и енергијата во гласот на Кејв и дека неговите рани албуми „го изложиле [него] на лирска содржина како литературата“.Cartledge, Luke (13 December 2019). "Nine Songs: Daughters", The Line of Best Fit. 14 March 2021.

 Личен живот 
Кејв ја напуштил Австралија во 1980 година. По престојот во Лондон, Берлин и Саун Пауло, тој се преселил во Брајтон, Англија во раните 2000-ти.

Филмот 20.000 дена на Земјата од 2014 година, за животот на Кејв, е сместен во околината на Брајтон. Во 2017 година, Кејв, наводно, изјавил за списанието GQ дека тој и неговото семејство размислуваат да се преселат од Брајтон во Лос Анџелес бидејќи по смртта на неговиот 15-годишен син Артур „им е премногу тешко да живеат овде“. Кон крајот на 2020 година, локални написи раскажуваа за неговата активност и престој во областа Брајтон, што укажува на фактот дека не се преселил.

Во ноември 2021 година, додека одговарал на прашање на The Red Hand Files кое се однесувало на песната „Heart That Kills“ (од албумот B-Sides & Rarities Part II), Кејв изјавил: „Зборовите на песната на некој начин објаснуваат зошто Сузи и јас се преселивме од Брајтон во ЛА. Брајтон само стана премногу тажен. Меѓутоа, се вративме кога сфативме дека, без разлика каде живееме, ние ја понесувме нашата тага со себе. Овие денови, сепак, поминуваме голем дел од нашето време во Лондон, во мала, тајна, розова куќа, каде што сме главно среќни.“

 Партнери и деца 
Кејв се забавувал со Анита Лејн од доцните 1970-ти до средината на 1980-тите. Кејв и Лејн снимале заедно во неколку наврати. Нивните најзабележителни соработки го вклучуваат „камео“ стихот на Лејн на насловната страница на Кејв на Боб Дилан „Death Is Not The End“ од албумот Murder Ballads и преработка на песната на Серж Генсбург / Џејн Биркин „Je t'aime... moi non plus“. / Јас те сакам... ниту мене“. Лејн го напишала текстот на насловната песна за LP на Кејв од 1984 година, From Her to Eternity, како и текстот на песната „Stranger Than Kindness“ од Your Funeral, My Trial. Кејв, Лидија Ланч и Лејн заедно напишале стрип, со наслов AS-FIX-E-8, во стилот на старите филмови Пуси Галор/Рас Мајер.

Подоцна Кејв се преселил во Саун Пауло, Бразил, во 1990 година, каде што ја запознал и се оженил со својата прва сопруга, бразилската новинарка Вивиен Карнеиро. Таа го родила нивниот син Лук во 1991 година. Ник и Вивијан биле во брак шест години и се развеле во 1996 година.

Вториот син на Кејв, Џетро, исто така е роден во 1991 година и пораснал со неговата мајка, Бо Лазенби, во Мелбурн, Австралија. Кејв и Џетро се немале сретнато пред Џетро да наполни околу седум или осум години.

Кејв накратко се забавувал и со Пи Џеј Харви во средината на 1990-тите, со која што го снимил дуетот Хенри Ли. Нивното раскинување влијаело на неговиот албум The Boatman's Call од 1997 година.

Во 1997 година, Кејв се запознал со британската манекенка Сузи Бик. Бик била моделот од насловната страница на албумот на Дамнед од 1985 година, Phantasmagoria, и модел на Вивиен Вествуд. Бик била и модел на насловната страница на албумот на Кејв Push the Sky Away. Таа се откажала од својата работа кога се венчале во 1999 година. Синовите близнаци на Бик и Кејв, Артур и Ерл, се родени во Лондон во 2000 година и израснати во Брајтон. Бик е ко-основач на модната етикета The Vampire's Wife во 2014 година.

Синот на Кејв, Артур (15), паднал од карпа во Овингдин, во близина на Брајтон и починал од повредите на 14 јули 2015 година. Семејството на Кејв објавило соопштение за смртта, велејќи: „Нашиот син Артур почина во вторникот вечерта. Тој беше наше прекрасно, среќно, сакано момче. Бараме да ни се даде приватност од која што нашето семејство има потреба за да може да тагува во овој тежок момент.“  Ефектот на смртта на Артур врз Кејв и неговото семејство е разработен во документарниот филм од 2016 година One More Time with Feeling албумот Skeleton Tree од 2016 година и албумот Ghosteen од 2019 година.

Кејв е кум на ќерката на Мајкл Хаченс, Хевенли Хирани Тајгер Лили. Кејв ја извел „Into My Arms“ на телевизискиот погреб на Мајкл Хаченс, но инсистирал камерите да престанат да снимаат за време на неговиот настап.

 Религија 
Кејв е страствен читател на христијанската Библија. Во неговите снимени предавања за музика и пишување песни, Кејв вели дека секоја вистинска љубовна песна е песна за Бога и го припиша смирувањето на неговата музика на промената на фокусот од Стариот завет кон Новиот. На прашањето дали има интерес за религии надвор од христијанството, Кејв се пошегувал дека има минлив, скептичен интерес, но дека е „човек со чекан и клинци“.

И покрај тоа, Кејв исто така рекол дека е критичен кон организираната религија. Кога го интервјуирал Џарвис Кокер на 12Септември 2010 година, за неговото радио Би-Би-Си6 ја прикажува неделната служба на Џарвис Кокер, Кејв изјавил: „Верувам во Бог за инает религијата, не поради неа“. Освен тоа, Кејв отсекогаш бил отворен за своите сомнежи. На прашањето дали верува во личен Бог во 2009 година, Кејв одговорил „Не“. Следната година, тој изјавил: „Јас не сум религиозен и не сум христијанин, но го задржувам правото да верувам во можноста за бог. Тоа е еден вид на одбрана на неодбранливото, иако; Јас сум критичен за тоа што стануваат религиите, толку поуништувачки стануваат тие. Но мислам дека, како уметник, особено, тоа е неопходен дел од она што го работам, дека има некој божествен елемент што се случува во моите песни.“

Овие сомнежи некогаш биле извор на непријатност за Кејв, но тој на крајот донел заклучок:

Во 2019 година, Кејв го изразил своето лично несогласување и со организираната религија и со атеизмот (особено со Новиот атеизам) кога еден обожавател го испрашувал за неговите верувања за време на сесијата со прашања и одговори на неговиот блог Red Hand Files. На истиот блог, Кејв потврдил дека верува во Бог, во јуни 2021 година.

 Политика 
Во ноември 2017 година, Кејв се спротивставил на барањата на музичарите Брајан Ино и Роџер Вотерс да откажат два концерта во Тел Авив, откако Ино и Вотерс објавиле писмо во кое го замолуваат Кејв да избегне настап во Израел додека „трае апартхејдот“. Кејв продолжил да го опишува движењето Бојкоти, распуштање и санкции како „кукавичко и срамно“, и дека повиците за бојкот на земјата се „делумно причината поради која свирам во Израел - не како поддршка за некој конкретен политички субјект, туку како принципиелен став против оние кои сакаат да ги малтретираат, срамат и замолчат музичарите“. Понатаму, тој одговорил со отворено писмо до Ино за да ја одбрани својата позиција.

Во 2019 година, Кејв напишал одбрана на пејачот Морисеј, откако тој искажал низа контроверзни политички изјави за време на објавувањето на неговиот албум Калифорнија Син, што довело до тоа некои продавници за плочи да одбијат да го спродаваат. Кејв тврдел дека Морисеј треба да има право на слобода на говор, да ги кажува своите мислења, додека секој треба да може „да ги предизвикува кога и каде што е можно, но да дозволи неговата музика да живее, имајќи предвид дека сите ние сме конфликтни поединци“. Тој, исто така, додал дека би било „опасно“ да се цензурира Морисеј при изразувањето на своите верувања.

Како одговор на еден обожавател кој прашал за неговите политички убедувања, Кејв изразил презир кон „атеизмот, организираната религија, радикалната двопартиска политика и разбудената култура“ на неговиот блог Red Hand Files. Тој особено ги издвоил политиката и културата будни за критика, опишувајќи ги како „пронаоѓање енергија во самобендисаното верување и потиснување на спротивни системи на мислата“ и „без оглед на доблесните намери на многу разбудени прашања, тоа е нејзиниот недостаток на понизност. и татковската и доктриналната сигурност на неговите тврдења што ме одбиваат“. Во 2020 година, Кејв, исто така, изразил противење на тоа да се откаже културата и погрешната политичка коректност, опишувајќи ги и двете како „дивеење на лошата религија“ и нивното „одбивање да се позанимаваат со непријатни идеи има задушувачки ефект врз креативната душа на општеството“.

Кејв претходно се опишал себеси како поддржувач на слободата на говорот и во неговите настани во живо In Conversation и на неговиот блог.

 Дискографија 
алт=|мини| Кејв на настап во 2008 година

 Масакр (со Ворен Елис) (2021)

 Албуми во живо

 Во живо во Хамерсмит Аполо (2015)
 Во живо во Ројал Алберт Хол (2015)
 Идиотска молитва (Ник Кејв сам во Александра Палас) (2020)

 Саундтракови/партитури/изговорени зборови

 И магарето го виде ангелот, читања на романот (1988), плус театарска партитура (1993) – текст на Кејв, музика компонирана од Харви и Ед Клејтон-Џонс
 Ghosts... of the Civil Dead, саундтрак (1988) – составена со Harvey & Bargeld
 Да се има и да се држи, саундтрак (1996) – составена со Harvey & Bargeld
 „Тајниот живот на љубовната песна и зборот создаден од месо: две предавања“ (2000)
 Војзек, театарска партитура (2005) – компонирана со Ворен Елис  (Не е достапно на ЦД или винил. )
 The Proposition, саундтрак (2005) – составена со Елис
 Метаморфозис, театарска партитура (2006) – компонирана со Елис  (не е достапна на ЦД или винил)
 Убиството на Џеси Џејмс од страна на кукавицата Роберт Форд, саундтрак (2007) – составена со Елис
 Англиски хирург, саундтрак (2007) – компониран со Елис  (не е достапно на ЦД или винил; достапно само на White Luna r; видете подолу)
 Девојките од Пном Пен, саундтрак (2009) - компонирана со Елис  (не е достапно на ЦД или винил; достапна само на White Lunar ; видете подолу)
 Смртта на зајачето Манро, (7 ЦД), аудио книга прочитана од авторот плус саундтрак (2009) – составена со Елис 
 Патот, саундтрак (2009) – компонирана со Елис  (саундтракот објавен на 12 јануари 2010 година) 
 Фауст, театарска партитура (2009) – компонирана со Елис  (не е достапно на ЦД или винил)
 Метаморфозис, (Форвандлинген – Норвешки национален театар) саундтрак (2012) – не е објавен на ЦД 
 Саундтракот Lawless (2012) – компониран со Елис
 Саундтрак Западно од Мемфис (2012) – компонирана со Елис
 Саундтракот Far from Men (2014) со Ворен Елис
 Саундтракот 20.000 Days on Earth (2014) со Ворен Елис
 Hell or High Water, саундтрак (2016) – составена со Ворен Елис
 Марс, саундтрак на National Geographic (2016) – составена со Ворен Елис
 Воена машина, саундтрак (2017) – составена со Ворен Елис
 Река ветер, саундтрак (2017) – составена со Ворен Елис
 Кралеви, саундтрак (2018) – составена со Ворен Елис
 The Case Against Adnan Syed, саундтрак (2019) – составен со Ворен Елис (не е објавен)
 La Panthere des Neiges, саундтрак (2021)  – со Ворен Елис

 Компилации

 White Lunar, компилација на саундтрак (2009) – компонирана со Елис  (2 ЦД-а. Диск првиот содржи главни моменти од <i id="mwBDU">The Proposition</i>, <i id="mwBDc">The Asssination of Jesse James by the Coward Robert Ford</i> и <i id="mwBDk">The Road</i> . Диск 2 содржи извадоци од Англискиот хирург и Девојките од Пном Пен, како и четири необјавени дела од нивните архиви.

 Придонеси

 Send Me a Lullaby (1981) албум на The Go-Betweens, го содржи вокалот на Кејв на „After the Fireworks“.
 Die Haut и Nick Cave: Burnin' the Ice (1982), ги содржи вокалите на Кејв на „Stow-a-Way“, „Truck Love“, „Pleasure Is the Boss“, „Dumb Europe“
 Оддел за уживање NME касета касета 011 (мај 1984), корица на „I Put A Spell On You“ од Ник Кејв и пештерските луѓе.
 Ени Хоган го свири „Kickabye“ EP (1985), го содржи вокалот на Кејв на „Vixo“. Снимено во октомври 1983 година, го продуцираше и Кејв.
 Албумот на Едип Шмедип (1996) на Бери Адамсон, Кејв се појавува на „Најслатката прегратка“.
 Крилја на желбата (1987). Кејв се појавува во филмот изведувајќи ги „The Carny“ и „From Her to Eternity“.
 Smack My Crack (1987), го прикажува Кејв кој ја изведува Алтра Вираго или пајакот Варгус што лае .
 Насловна на „ Помошна “ од Нил Јанг (1989) за трибјут албумот на Нил Јанг „Мостот“ .
 Во Вајтер Ферне, така не! (ака Далеку, толку блиску! ) (1993), Ник Кејв "Далеку, толку блиску!" и „Песната на Касиел“.
 Саундтракот за Бетмен засекогаш (1995). Кејв придонесува за песната „There Is a Light“.
 Songs in the Key of X: Music from and Inspired by the X-Files (1996), „Time Jesum Transeuntum Et Non Riverentum“ и преработка на тематската песна The X-Files, изведена од Ник Кејв и Dirty Three.
 Септемвриски песни: Музиката на Курт Вајл (1997) во продукција на Хал Вилнер . Cave придонесува со насловна верзија на „ Mack the Knife “.
 Mojo – Оригинален саундтрак (1997), Ник Кејв и Галон Пијан на „ Големата повреда“ и Ник Кејв на „Моџо“.
 Почит на Полнареф (1999), почит на Мишел Полнареф . Ник Кејв придонесува со насловна верзија на „Збогум Мерилу“.
 Ник Кејв и Пржјациеле ( Ник Кејв и пријателите ) (1999). Почит албум на полски музичари. Кејв се појавува на „Into My Arms“ и „The Weeping Song“.
 „Музика за протерување на демонот“ (1999), кратка анимација на Девлин Кроу, напишана од А-Сома .
 Казнениот бакнеж на Уте Лемпер (2000). Кејв ја напиша (со Бруно Пишек ) „Мала водена песна“.
 Следен бран (2002). Кејв изведува насловна верзија на „Sunday Morning with Chris Coco на албумот на Коко“ на The Velvet Underground .
 Да бидам покрај тебе – од ОСТ за француски документарен филм Le Peuple Migrateur (2001).
 Јас сум Сем (2002). Кејв придонесува со насловна верзија на „ Let It Be “ на Битлси, која подоцна беше издадена како Б-страна на насловната верзија на „ Here Comes the Sun “.
 Сингл „ Bad Cover Version “ од Pulp (2002). Кејв придонесува со насловна верзија на „ Диско 2000 “ на Палп.
 Дует American IV: The Man Comes Around (2003) со Џони Кеш на „ I'm So Lonesome I Could Cry “.
 Kiss of Love (дует со Сем Браун ) од албумот на Jools Holland од 2003 година Small World Big Band Friends 3 – Jack o the Green .
 The Passion of the Christ – Songs Inspired by (2004), Ник Кејв „Darker with the Day“.
 „I'm Your Man“ и „Suzanne“ во изведба на Кејв во документарниот/концертниот филм Леонард Коен: I'm Your Man (2006).
 Rogue's Gallery: Pirate Ballads, Sea Songs, and Chanteys (2006). Кејв придонесува со нумерите „Fire Down Below“ и „Pinery Boy“.
 Проектот Хари Смит: Повторена антологија на американската народна музика (2006), Ник Кејв „Џон Откровител“ и „Блесок на мене“.
 Песната на Морскик Стив „Just Like a King“, од албумот I Started Out with  (2008) го вклучува вокалот на Кејв.
 „Ramblin' Mind“ (соло) и „Free to Walk“ (со Деби Хари) за трибјут албумот We Are Only Riders: The Jeffrey Lee Pierce Sessions Project (2010).
 Ник Кејв и Неко Кејс ја покриваат песната на Зомби „Таа не е таму“ за шоуто True Blood на HBO . (2011) 
 „ Пиратот Џени “. Шилпа Реј со Ник Кејв и Ворен Елис на Галеријата „Синот на никаквците: пиратски балади, морски песни и шанти“ (2013).
 „Nobody's City“ од албумот на различни уметници Axels & Sockets: The Jeffrey Lee Pierce Sessions Project, со Иги Поп.
 Ник Кејв и Ворен Елис го покриваа „ Сите злато во Калифорнија “ од Лери Гетлин за крајот на првата епизода од втората сезона на Вистински детектив . (2015)
 Ангелски хипстер: Песните на Марк Болан и Т.Рекс (2020). Пештерата придонесува „Космички танчер“.

 Публикации 

 Публикации од Кејв 

 Кралско мастило (1988)
 И магарето го виде ангелот (1989)
 King Ink II (1997)
 Целосни стихови (2001)
 Целосните стихови: 1978–2006 (2007)
 Смртта на зајачето Манро (2009)
 Песна за болната торба (2015)
 Stranger Than Kindness, Ник Кејв, Кристина Бек, Дарси Стајнке (2020)
 Малата работа, Ник Кејв (2021) 
 Вера, надеж и масакр, Ник Кејв, Шон О'Хаган (2022) 

 Публикации со придонеси од Кејв 

 Евангелието според Марко. Џебни канони: Серија 1. Единбург, Шкотска: Канонгејт, 1998 година. . издание на Обединетото Кралство. Со вовед од Кејв во Евангелието по Марко .

 Филмови 
 20.000 дена на Земјата (2014) – ко-сценарио и режија на уметниците Иен Форсајт и Џејн Полард ; Кејв, исто така, го напиша сценариото со Форсајт и Полард 
 Уште еднаш со чувство (2016) – во режија на Ендрју Доминик
 I Want Everything (2020) – краток документарен филм на Пол Шинол за Лари Сломан, кој снима почит на синот на Кејв, Артур. Пештерата се појавува.

 Изложби 
 Stranger Than Kindness: The Nick Cave Exhibition, Кралска данска библиотека, Копенхаген, јуни 2020 година. Изложбата го прикажува животот и работата на Кејв и беше кокурирана од него.

 Награди и почести 

 Музички награди АРИА 

 Музички награди АРИА 
Музичките награди АРИА се доделуваат од 1987 година достигнувањата во сите жанрови на австралиската музика.

!Ref.
|-
| rowspan=2| 1995
| Let Love In
| Best Group
| 
| rowspan=2|
|-
| "Do You Love Me?"
| Single of the Year
| 
|-
| rowspan=5| 1996
| rowspan=2| Murder Ballads
| Album of the Year
| 
| rowspan=5| 
|-
| Best Alternative Release
| 
|-
| rowspan=3| "Where the Wild Roses Grow" (with Kylie Minogue)
| Song of the Year
| 
|-
| Single of the Year 
| 
|-
| Best Pop Release 
| 
|-
| rowspan=5| 1997
| rowspan=2| The Boatman's Call
| Album of the Year
| 
| rowspan=5| 
|-
| Best Alternative Release
| 
|-
| rowspan=2| "Into My Arms"
| Song of the Year
| 
|-
| Single of the Year 
| 
|-
| To Have and to Hold (Nick Cave with Blixa Bargeld & Mick Harvey)
| Best Original Soundtrack / Cast / Show Recording
| 
|-
| 2001
| No More Shall We Part 
| Best Male Artist (Nick Cave)
| 
|
|-
| rowspan=2| 2003
| rowspan=2| Nocturama
| Best Male Artist (Nick Cave)
| 
| rowspan=2| 
|-
| Best Rock Album
| 
|-
| 2006
| The Proposition (Nick Cave with Warren Ellis )
| Best Original Soundtrack / Cast / Show Recording
| 
|-
| 2007
| Nick Cave
| ARIA Hall of Fame
| 
|-
| rowspan=3| 2008
| rowspan=3| Dig, Lazarus, Dig!!!
| Album of the Year
| 
| rowspan=3| 
|-
| Best Male Aritst (Cave)
| 
|-
| Best Rock Album
| 
|-
| rowspan=7| 2013
| rowspan=4| Push The Sky Away
| Album of the Year
| 
| rowspan=7| 
|-
| Best Group
| 
|-
| Best Independent Release
| 
|-
| Best Adult Contemporary Album
| 
|-
| "Jubilee Street" (directed by John Hillcoat)
| Best Video
| 
|-
| National Tour
| Best Australian Live Act
| 
|-
| Lawless (with Warren Ellis)
| Best Original Soundtrack / Cast / Show Recording
| 
|-
| 2014
| Live from KCRW
| Best Adult Contemporary Album
| 
|-
| 2015
| Nick Cave Australian Tour
| Best Australian Live Act
| 
|-
| rowspan=3| 2017
| rowspan=2| Skeleton Tree 
| Best Group
| 
| rowspan=3| 
|-
| Best Adult Contemporary Album
| 
|-
| Australia & New Zealand Tour 2017
| Best Australian Live Act
| 
|-
| rowspan=2| 2020
| rowspan=2| Ghosteen
| Best Independent Release
| 
| rowspan=2| 
|-
| Best Adult Contemporary Album
| 
|-
| 2021
| Carnage (with Warren Ellis )
| Best Adult Contemporary Album
| 
| 
|-

 Австралиска музичка награда 
Австралиската музичка награда (Australian Music Prize, AMP) се доделува од 2005 година за музички албум објавен во текот на претходната година.

|-
! scope="row"| 2021
| Carnage (with Warren Ellis)
| Australian Music Prize
| 

YearNominee / workAwardResult2021Carnage (with Warren Ellis)Australian Music PrizeNominated

 Други награди 

 1990 Списание Тајм Аут : Книга на годината ( И магарето го виде ангелот ).
 1996 MTV Europe Music Awards : Ник Кејв официјално побара да се повлече неговата номинација за „Најдобар машки изведувач“ бидејќи не се чувствуваше задоволен со „конкурентната природа“ на таквите награди.
 2004 MOJO награди: најдобар албум од 2004 година ( Abattoir Blues/The Lyre of Orpheus ).
 2005 Награди на Кругот на филмски критичари на Австралија : Најдобра музика ( The Proposition ).
 2005 Inside Film Awards : Најдобра музика ( The Proposition ).
 2005 AFI награди : Најдобра оригинална музика со Ворен Елис ( The Proposition ).
 2005 Q списание : Q Classic Songwriter Award .
 2006 Филмски фестивал во Венеција : Награда Гучи (за сценариото на The Proposition ).
 2008 Доделена почесна диплома како доктор по правни науки, од Универзитетот Монаш .
 2008 MOJO награди: Најдобар албум од 2008 година ( Dig, Lazarus Dig! ! ! ).
 2010 година стана почесен доктор на правни науки, од Универзитетот во Данди .
 Награди MOJO 2011 : Песна на годината за „ Heathen Child “ од Гриндерман
 2011 Straight to you – Triple j's tribute турнеја до Ник Кејв за неговата работа во австралиската музика за Ausmusic Month
 2012 Доктор на книжевност, почесна диплома од Универзитетот во Брајтон. 
 2014 Меѓународен филмски фестивал во Истанбул: Меѓународен натпревар: Награда ФИПРЕСЦИ за „ 20.000 дена на Земјата “
 Филмски фестивал Санденс 2014: Награда за Светска филмска документарна режија и награда за монтажа за „ 20.000 дена на Земјата “
 2014 Festival de Cinéma de la Ville de Québec: Гран-при натпревар – официјална игра за „ 20.000 дена на Земјата “
 Меѓународен филмски фестивал во Атина 2014: Конкурс за музика и филмови Златна Атина за „ 20.000 дена на Земјата “
 2014 Награди Ivor Novello : Награда за најдобар албум за пишување песна за „ Push The Sky Away “
 Британски независен филмски награди 2014 : Наградата Даглас Хикокс за најдобар дебитантски режисер за „ 20.000 дена на Земјата “
 2015 Cinema Eye Honors : извонредна оригинална музика за „ 20.000 Days on Earth “
 Орден на Австралија 2017: Офицер на Орденот на Австралија (АО) „За истакната услуга за изведувачките уметности како музичар, текстописец, автор и глумец, на национално и на меѓународно ниво, и како главен придонесувач за австралиската музичка култура и наследство“.

Значење и влијание
Еден расказ од збирката „Фотографии од пеколот“ на македонскиот писател Милко Бојковски е насловен „Мртовец во мојот кревет“, инспириран од истоимената песна (Dead Man in My Bed) на Ник Кејв.Милко Бојковски, Фотографии од пеколот. Скопје: Бегемот, 2017, стр. 26-34.

 Поврзано 

 Список на луѓе од Grammar School Колфилд

 Наводи 

 Дополнително читање 

 Bad Seed: A Biography of Nick Cave, Ian Johnston (1997)
 Животот и музиката на Ник Кејв: Илустрирана биографија, Максимилијан Дакс и Јоханес Бек (1999)
 Лајнерски белешки на ЦД-ата Оригинални семиња : песни што го инспирираа Ник Кејв и лошите семиња, Ким Бејсел (1998 и 2004), Rubber Records
 Kicking Against the Pricks: An Armchair Guide to Nick Cave, Amy Hanson (2005)
 Приказни за Ник Кејв, Жанин Баранд (2007)
 Културни семиња: Есеи за работата на Ник Кејв, изд. Карен Велбери и Тања Далзиел (2009)
 Ник Кејв Sinner Saint: The True Confessions, ед. Мет Сноу (2011)
 978-1841506272 
 Мала историја: Ник Кејв и групи 1981–2013, Бледин Бучер (2014)
 Ник Кејв: Милост за мене (2017), графичка биографија од Рајнхард Клајст
 Ник Кејв и лошите семиња: книга за уметност, Рајнхард Клист (2018),
 Момче во оган: Младиот Ник Кејв, Марк Морду (2020)

 Надворешни врски 


 The Red Hand Files - Ник Кејв одговара на прашања од обожавателите
 Колекцијата на Ник Кејв во колекцијата за изведувачки уметности, Уметнички центар Мелбурн 
 Ник Кејв понеделник во Румпус 

 опширно интервју (на германски) за дрога, религија, врски итн.

 Наводи 

Категорија:Статии со hCards
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1957 година
Категорија:Страници со непрегледан превод
Категорија:Членови на Кралското книжевно друштво
Категорија:Австралиски кантавтори
Категорија:Австралиски пејачи
Категорија:Австралиски текстописци
Категорија:Пост-панк музичари
Категорија:Пејачи од Мелбурн
Категорија:Австралиски либретисти
Категорија:Австралиски гитаристи
Категорија:Австралиски панк-рок музичари
Категорија:Австралиски писатели
Категорија:Австралиски композитори
Категорија:Австралиски алтернативни рок-музичари
Категорија:Добитници на АРИА наградата
Категорија:Добитници на APRA награда
Категорија:Алетрнативни рок-пејачи