Фејат Сејдиќ

Фејат Сејдиќ (Драговац, 20 јануари 1941 - Бојник, 22 август 2017) бил српски музичар, трубач со ромско потекло, често признат како најдобар трубач од Балканот. Потекнува од музичко семејство, а на труба почнал да свири уште од мали нозе, на 10-годишна возраст. Неговиот оркестар Фејат Сејдиќ беше најуспешниот оркестар на Драгачевскиот фестивал во Гуча, каде што го добил прекарот Мајстор на Гуча и Крал на трубата.

Иако чесо настапувал и соработувал низ светот свирејќи со многу светски ѕвезди и познати личности, како Џипси Кингс и Горан Бреговиќ, тој никогаш не научил да чита ноти.

 Биографија 
Фејат е роден во музичко семејство, во Драговац,OPROŠTAJ OD KRALJA TRUBE Uz zvuke trube sahranjen Fejat Sejdić (VIDEO/FOTO) dnevnikjuga.rs на 20 јануари 1941 година. Неговиот татко Кадрија Сејдиќ  (1955) и дедо Рустем Сејдиќ (роден 1892) биле исто така трубачи. Фејат имал двајца постари браќа. Неговиот дедо Рустем бил трубач на српската војска во Првата светска војна.

Таткото на Фејат Кадрија не го учел да свири на труба, бидејќи имал само една, а морал да си свири со неа за да го прехрани семејството. Фејат првпат се обидел да свири на труба кога имал само 3 години. Го слушал татко му и учел на слух, и вежбал додека татко му не дојде дома. Иако бил уште дете, како возрасен можел да свири до десетгодишна возраст, а кога татко му го забележал тоа, го внесол во својот бенд. Кога наполнил 14 години, татко му починал, а Фејат основал свој бенд. Професионално почнал да свири труба во 1960 година. Починал по долго боледување, на 22 август 2017 година. Погребан е на селските гробишта во родниот Драговац, во Бојник. Бил оженет со Стан Сејдиќ (1949–2007), со кој имал три деца.

 Музичка кариера 
За прв пат свирел на фестивалот Драгачево во Гуча во 1969 година. Во текот на кариерата 22 пати настапувал во парламентот, но само еднаш не добил ниту награда, па од таму го добил прекарот Лорд Гуца за сите времиња и Крал на трубата.

Исто како татко му и дедо му, научил да свири на уво и никогаш не научил да чита ноти. Кога настапил на Светскиот фестивал во Франција во 1982 година, неговиот бенд беше избран да ја изведе химната на фестивалот со локален бенд. Овој настап го означи почетокот на неговата меѓународна кариера. Има настапувано на плоштадот Трафалгар во Лондон, на Елисејските полиња во Париз, Германија, Бугарија, Шведска, Африка и Австралија. Во Москва, заедно со неговиот оркестар, тој свирел и пешачел 10 километри во исто време. Свирел за многу познати личности како Јосип Броз Тито, Слободан Милошевиќ, Зоран Ѓинѓиќ, Шарл де Гол, Вили Брант, Леонид Брежнев, Елизабета Втора, но и многу уметници и познати личности како Орсон Велс, Салвадор Далибет, Ричард Тајлори Елиза ., Ертон Сени и многу други.

Настапувал со групата Џипси Кингс на нивната европска турнеја, а со Горан Бреговиќ снимил музика за филмот Дом за бесење, 1989 година. Фејат имал соработка и со српскиот режисер Живојин Павловиќ за филмот Здивот на телото. Снимал музика заедно со Влатко Стефановски. Соработувал со голем број познати музичари како Светлана Ражнатовиќ, Снежана Бабиќ Снеки, Предраг Живковиќ Тозовац и многу други.Feat Sejdić Discography

Неговата дискографија се состои од околу 60 синглови, lp изданија и ЦД-а. Во 1988 година ја снимил песната Балада, адаптација на класичната духовна музика.Duvački Orkestar Fejata Sejdića ‎– Na Dragačevskom Saboru Orkestara U Guči Таа песна била една од песните изведени на неговиот погреб.

Откако престанал да свири, доживеал мозочен удар во 2001 година, кој делумно му ја парализирал десната рака, па повеќе не можел да свири на труба. Неговиот син Зоран кратко време бил трубач, а оркестарот бил распуштен во 2002 година поради лошо управување. Неколку години подоцна, внукот на Фејат и синот на Зоран Небојша Сејдиќ (1981) го презеде и повторно го формираше оркестарот, нарекувајќи го „Фејат Сејдиќ“.

 Награди 
Меѓу неговите награди на Драгачевскиот конгрес во Гуча, тој добил шест награди, „Најдобар оркестар“ (1976, 1983, 1985, 1987, 1991 и 1994 година), една награда „Најдобра труба“ (1981 година) и една награда „Стара труба“ (1982) Седмата највисока награда „Најдобар оркестар“ му била доделена на неговиот оркестар во 2004 година, која потоа ја презел неговиот внук Небојша. Добитник е на многу други награди, домашни и странски. Во 1987 година, Претседателството на СФРЈ му додели Орден на трудот со сребрен венец. Добитник е и на „Посебно признание за уметнички придонес во националната култура на Србија“, а во 2013 г. добил „национална пензија“.Miki Manojlović, Lane, Tozovac i Fejat Sejdić među dobitnicima nacionalnih penzija

 Дискографија 

 Албуми 

 Svirač svira kolo igra (1976) ( Радио-телевизија Словенија )
 Оркестар Фејат Сејдиќ - Прва Труба Драгачева 1981 (1981) ( Југотон )
 Првата труба на Драгачева (1981) ( Југотон )
 Sitnije Cile sitnije (1983) (ЗКП РЛТВ)
 На фестивалот на оркестарот Драгачево во Гуча (1988) ( Југотон )
 Шпанија (1991) ( Diskos )

 Синглови и епови 

 Автомобили од Србија (1971) ( Југотон )
 Трубачи од реката пустината (1974) ( Студио Б )
 Раданско коло (1974) ( Југотон )
 Нов технички велосипед / Лесковачки чочек (1980) ( Југотон )

 Филмови 
Тој, исто така, се појавил во филмот како шеф на трубачите во седум епизоди од серијата Семејно богатство (1998 - 2001 година), една епизода од серијата Среќни луѓе (1996) и во филмот Тажно адио (2000).Fejat Sejdić na sajtu Imdb

 Наводи 

 Надворешни врски 
 Фејат Сејдиќ на веб-страницата Дискогс
 Оркестарот Фејат Сејдиќ на веб-страницата Дискогс
 Оркестарот Фејат и Небојша Сејдиќ  

Категорија:Српски трубачи
Категорија:Починати во 2017 година
Категорија:Родени во 1941 година
Категорија:Српски Роми