Авалонија

Авалонија бил микроконтинент во Палеозојскиот ера. Фрагменти од кора од овој поранешен микроконтинент се наоѓаат во основата на југозападниот Велика Британија, јужниот дел на Ирска и источниот брег на Северна Америка. Тоа е изворот на многу од постарите карпи на Западна Европа, Атлантска Канада и делови од крајбрежните Соединетите Американски Држави. Авалонија е именувана по Полуостровот Авалон во Њуфаундленд.

Авалонија се разви како вулкански лак на северната маргина на Гондвана. На крајот раскинување се распадна, станувајќи микроконтинент кој лебди. Зад него се формираше Рескиот Океан, а океанот Јапет се смалуваше напред. Се судри со континентите Балтика, потоа Лауренција и на крајот со Гондвана, завршувајќи во внатрешноста на Пангеја. Кога Пангеја се распадна, посмртните останки на Авалонија беа поделени поради расцепот кој стана Атлантскиот Океан.

 Развој 

Се верува дека раниот развој на Авалонија бил во вулкански лак во близина на зона на подвлекување на работ на Гондвана.
Во почетокот на Камбријан, суперконтинент Панотија се распадна и Авалонија се оддалечи на север од Гондвана. Ова независно движење на Авалонија започна од географска широчина од околу 60° јужно. Источниот крај на Авалонија се судри со Балтика, континентална плоча која ги зафаќа географските широчини од околу 30°С до 55°С, додека Балтика полека ротира спротивно од стрелките на часовникот кон неа. Ова се случило на крајот на Ордовикијан и за време на рана Силурија.

Во доцниот Силуријан и долниот Девонски, комбинираните Балтика и Авалонија прогресивно се судрија, со Лауренција, почнувајќи со долгиот екстремитет на Авалонија кој сега е прикачен на Северна Америка. Резултатот од ова беше формирањето на Еврамерика. При завршувањето на оваа фаза, локацијата на Британија се наоѓала на 30°С, а на Нова Шкотска на околу 45°С. Овој судир е претставен со Каледонско превиткување или во Северна Америка како рана фаза во Акадската орогенеза.

Во Јаглерод, новиот континент и уште еден терен, Armorica кој вклучуваше Iberia, се оддалечија од Гондвана, заробувајќи ја Авалонија помеѓу неа и континентот, така што ја додаде Иберија/ Арморика до Евроамерика. Ова беше проследено со доаѓањето на Гондвана. Ефектите од овие судири се гледаат во Европа како Variscan folding. Во Северна Америка се покажува како подоцнежни фази на акадијанската орогенеза. Ова се случувало околу Екваторот за време на подоцнежниот Јаглерод, формирајќи Пангеја со Авалонија во близина на нејзиниот центар, но делумно поплавена од плиткото море.

In the Jurassic, Pangaea split into Laurasia and Gondwana, with Avalonia as part of Laurasia. In the Cretaceous, Laurasia broke up into North America and Eurasia with Avalonia split between them.

Иберија подоцна повторно беше отфрлена бидејќи африканскиот дел од Гондвана се лизна покрај неа. Ова последно движење предизвика Алпска орогенеза вклучувајќи го и подигнувањето на Пиринеите за време на миоценот и плиоценот. Како резултат на ова, дел од Авалонија сега се наоѓа на секоја страна од Гибралтарскиот теснец.

 Последици 

Авалонскиот дел од Велика Британија речиси точно се совпаѓа со Англија и Велс. На друго место во Европа, делови од Авалонија се наоѓаат во Ардените на Белгија и сесевероисточна Франција, северна Германија, северозападна Полска , југоисточен Ирска и југозападниот раб на Пиринејскиот Полуостров.

Дел од британско-белгискиот дел формирал остров во Карбониферот, што влијаело на распоредот на јаглените полиња; ова е познато по имиња како што се „Островот Лондон-Брабант“. Неговиот најголем дел имаше ефект врз геолошката структура помеѓу Ардените и Англиските Мидлендс со тоа што влијаеше на последователното превиткување на кората како резултат на судирот на Варискан

Во Канада, Авалонија го опфаќа Полуостровот Авалон од југоисточниот Њуфаундленд, јужниот дел од Њу Бранзвик, дел од Нова Шкотска и Принц Островот Едвард. Во Соединетите Американски Држави, Авалонија се состои од северниот крајбрежен Мејн, целиот Род Ајленд и други делови од крајбрежните Нова Англија.

 Литература 
 L. Robin M. Cocks, W. S. McKerrow und A, C. R. van Staal: The margins of Avalonia. Geological Magazine, 134(5): 627—636, London 1997 
 L. Robin M. Cocks und Trond H. Torsvik: European geography in a global context from the Vendian to the end of the Palaeozoic. In: D. G. Gee und R. A. Stephenson (Hrsg.):  European Lithosphere Dynamics. Geological Society London Memoirs, 32: 83-95, London 2006 
 Lexikon der Geowissenschaften. Erster Band A bis Edi. 500 S., Spektrum Akademischer Verlag, Heidelberg & Berlin 2000. ISBN 3-8274-0299-9
 Christopher R. Scotese, Richard K. Bambach, Colleen Barton, Rob van der Voo und Alfred K. Ziegler: Paleozoic base maps. Journal of Geology, 87: 217—233, Chicago 1979 
 Roland Walter: Erdgeschichte Die Entstehung der Kontinente und Ozeane. 5. Aufl., 325 S., de Gruyter, Berlin & New York. ISBN 3-11-017697-1

Поврзано
Мистакен Поинт, Њуфаундленд и Лабрадор

Наводи

 Надворешни врски 
 Map showing Avalonia in the Ordovician Period

 Карта, показывающая Авалонию в эпоху ордовикского периода
 Взаимное расположение Авалонии и Гондваны 
 Die vereinigten Platten von Europa – Das Puzzlespiel der kontinentalen Erdkruste (PDF; 476 kB)
 Avalonia  (engl.)

Категорија:Историски континенти
Категорија:Ордовичка геологија
Категорија:Палеозојска Европа
Категорија:Палеозоик Северна Америка
Категорија:Геологија на Англија
Категорија:Геологија на Нова Шкотска
Категорија:Геологија на Њу Бранзвик
Категорија:Геологија на Њуфаундленд и Лабрадор
Категорија:Геологија на Велс
Категорија:Terranes
Категорија:Ордовиска Англија
Категорија:Ордовичанец Нова Шкотска
Категорија:Ордовиски Њу Бранзвик
Категорија:Ордовиски Њуфаундленд и Лабрадор