Антон Степанович Аренски

Антон Степанович Аренски (;  – ) бил руски композитор на Романтична класична музика, пијанист и професор по музикаАренский Антон (Антоний) Степанович.

Биографија
Аренски е роден во  во Новгород, Русија. Тој рано почнал да  компонира, голем број песни и дела за пијано до деветтата година од животот. Со мајка му и татко му се преселиле во Санкт Петербург во 1879 година, каде   студирал композиција на Конзерваториумот во Санкт Петербург со Николај Римски-Корсаков.

По дипломирањето на Конзерваториумот во Санкт Петербург во 1882 година, Аренски станал професор на Московскиот конзерваториум. Меѓу неговите ученици беа Александар Скрјабин, Сергеј Рахманинов и Александар Гретчанинов.

Во 1895 година, Аренски се вратил во Санкт Петербург како директор на Царскиот хор, функција за која бил препорачан од Мили Балакирев. Тој се повлкол од оваа позиција во 1901 година, живеејеел понатаму како пијанист, диригент и композитор.

Аренски почина од туберкулоза  на 44-годишна возраст,  бил погребан во Тихвин Гробишта.

На Антарктик, ледникот Аренски бил именуван по негоАнтон (Антоний) Степанович/ Антон Степанович Аренский.

Творештво

Петар Илич Чајковски имал најголемо влијание врз музичките композиции на Аренски. Навистина, Римски-Корсаков ркол: „Во својата младост, Аренски не избега од некое влијание од мене; подоцна, влијанието дојде од Чајковски. “  Во последните години се снимени голем број негови композиции. Особено популарни се Варијации на тема на Чајковски за гудачки оркестар, оп. 35а - аранжирана од бавното движење на вториот гудачки квартет на Аренски и врз основа на една од „Песни за деца“ на Чајковски, оп. 54.

Аренски, можеби, беше најдобро во жанрот камерна музика, во која напиша две гудачки квартет, две пијано трио и пијано квинтет.

Опера
Сон на Волге (Son na Volge / Сон на Волга), Оп. 16 (1888), либрето на Антон Аренски по драмата на Александар Островски „Војевода“, премиера: 2 јануари 1891 година [ОС 21 декември 1890 година], Москва, Бољшој театар
Рафаэль (Рафаел / Рафаел), оп. 37 (1894), либрето на А. Крјуков, премиера: 6 мај [ОС 24 април], 1894 година, Москва, Конзерваториум
Наль и Дамаянти (Nal' i Damayanti / Nal and Damayanti), оп. 47 (1903), по епот „Махабхарата“, либрето на Скромен Илич Чајковски по романот на Василиј Жуковски, премиера: 22 јануари, [ОС 9 јануари ], 1904 година, Москва, Бољшој театар)

Балет
Египетски ноќи ( ака Une Nuit d'Égypte  или  Nuits égyptiennes (1900). Дивертисман-Балет во еден чин. Првично компониран за Империјалниот балет, Санкт Петербург. Кореографија на Лев Иванов. Продукцијата никогаш не била дадена поради смртта на кореографот пред завршувањето.
Преродба од Михаил Фокин за Царскит Мариински балет, .
Оживување од Михаил Фокин како Клеопатре за Русите на балетот. Théâtre du Châtelet, Париз, 2 јуни 1909 година. Дополнителна музика од Александар Глазунов, Михаил Глинка, Скромен Мусоргски, Николај Римски-Корсаков, Сергеј Танеев и Николај Черепнин.

Симфониска

Интермецо во Г-мол, оп. 13 (1882)
Симфонија бр. 2 во А-дур, оп. 22 (1889)
Апартман бр. 2 „Силуети“, оп. 23 (оригинално за 2 пијана, 1892 година)
Апартман бр. 3 „Варијации во Ц-дур“, оп. 33 (оригинално за 2 пијана, 1894 година)
Варијации на тема на Чајковски, оп. 35а, за гудачки оркестар (1894)
Фантазија на темите на Рјабинин, оп. 48, за пијано и оркестар (1899), познат и како Фантазија на руски народни песни
Концерт за виолина и оркестар во а-мол, оп. 54 (1891)
 Памјати Суворова (Во спомен на Суворов, 1900 година)

Камерна музика
 Гудачки квартет бр. 1 во г-дур, оп. 11 (1888)
Серенада, оп. 30, бр. 2, за виолина и пијано
Пијано трио бр. 1 во Д-мол, оп. 32 (1894)
Гудачки квартет бр. 2 (Аренски)|lt= Гудачки квартет бр. 2 во а-мол, оп. 35|де|Страјхквартет бр. 2 (Аренски)}} (1894), за стандарден гудачки квартет или за виолина, виола и две виолончела
Квинтет за пијано во ре-дур, оп. 51 (1900)
Двве дела, оп. 12, за виолончело и пијано
Четири дела, оп. 56, за виолончело и пијано

Пијано
(за соло пијано освен ако не е поинаку наведено)
Суита за две пијана бр. 1 во Ф-дур, оп. 15 (1888)
Суита за две пијана бр. 2, оп. 23, „Силуети“ (1892), исто така оркестарска верзија
Четири „Морсо“, оп. 25 (1893)
Шест Essais sur des rythmes oubliés, оп. 28 (околу 1893)
Апартман за две пијана бр. 3 во Ц-дур, оп. 33, „Варијации“ (пуб. 1894), исто така оркестарска верзија
24 Morceaux caractéristiques, оп. 36 (покривајќи сите 24 главни и мали копчиња) (1894)
Четири етиди, оп. 41 (1896)
Три „Морсо“, оп. 42 (1898)
Шест каприси, оп. 43 (1898)
Près de la mer, шест еквиси (скици), Оп. 52 (1901)
Шест композиции, оп. 53 (1901)
Суита за две пијана бр. 4, оп. 62 (1903)
Дванаесет прелудиуми, оп. 63 (1903)
Дванаесет дела за Пијано четири раце, оп. 66 (1903)
Арабески (апартман), оп. 67 (1903)
Дванаесет етиди, оп. 74 (1905)

Хорска музика 
„Кантата за десетгодишнината од Светото крунисување на нивните царски височества“, оп. 25 (1893)
„Фонтаната на Бахчисараи“, оп. 46, кантата
Нуркачот, оп. 61, кантата

Соло вокална музика
Романси (4), за глас и пијано, оп. 17
Три вокални квартети, оп. 57, со придружба на виолончело

Аранжмани на музиката на Аренски
Темпо ди Валсе од Концертот за виолина и оркестар во а-мол, оп.54, аранжман за виолина и пијано од Јаша Хајфец

Наводи

Надворешни врски

Biography on Dr. Estrella's Incredibly Abridged Dictionary of Composers
Texts and translations of Anton Arensky's vocal works at the LiederNet Archive
Anton Arensky Chamber Music discussion of works and soundbites

Brief overview of his life and information about Opus 35

Категорија:Руски композитори
Категорија:Руски балетски композитори
Категорија:Руски оперски композитори
Категорија:Руски романтични композитори
Категорија:Родени во 1861 година
Категорија:Починати во 1906 година