Истражување на океаните

Истражувањето на океаните е дел од океанографијата што го опишува истражувањето на океанските површини. Значајни истражувања биле преземени од Грците, Римјаните, Полинезијците, Феничаните, Фитеј, Херодот, Викинзите, Португалците и муслиманите. Научните истражувања започнале со раните научници како Џејмс Кук, Чарлс Дарвин и Едмонд Хали. Самото истражување на океаните се совпаднало со развојот на бродоградбата, нуркањето, морепловството, длабочината, мерењето, истражувањето и картографијата.

 Времеплов 

 Рани истражувања 

 4500 п.н.е. Околу ова време, културите како оние во Грција и Рим почнаа да нуркаат во морето како извор на собирање храна, трговија, па дури и војување.
 4000 п.н.е. Египќаните развиле едрилици, кои веројатно се користеле само во источниот Медитеран, во близина на устието на реката Нил.
 4000 п.н.е. - 1000 н.е. Полинезиска колонизација на Јужните Тихоокеански Острови.
 1800 п.н.е. Основното мерење на длабочините е направено во гогинга.
 1500 п.н.е. Луѓето од Блискиот Исток го истражувале Индискиот Океан
 600 п.н.е. Феникијците ги развиле поморските патишта низ целиот Медитеран и во Црвеното Море и Индискиот Океан. Одејќи околу Африка, тие стигнаа до Англија со пловење по западноевропскиот брег. Иако тие ја разбирале небесната пловидба, тие веројатно останувале на видливо растојание од копното секогаш кога било можно.
 500-200 п.н.е. Грците развиле трговски патишта во Медитеранот користејќи ја должината на денот (поправена за времето од годината) за да ја проценат географската ширина.
 450 п.н.е. Херодот објавил карта на средоземниот регион.
 325 п.н.е. Питеја, грчки астроном и географ, испловил северно од Медитеранот, стигнувајќи до Англија, а можеби дури и до Исланд и Норвешка. Тој, исто така, развил употреба на видувања на Северната ѕвезда за да ја одреди географската ширина.
 околу 240 година п.н.е. Ератостен од Кирен со голема прецизност го мери обемот на Земјата.
 150 н.е. Птоломеј произвел мапа на римскиот свет, вклучувајќи линии на географска ширина и должина, континентите Азија, Европа и Африка и околните океани.
 900-1430 Викинзите ги истражувале и колонизирале Исланд, Гренланд, Њуфаундленд.
 1002 Лејф Ериксон стигнал во Северна Америка 500 години пред Колумбо.
 1405-1433 Кинезите направиле седум патувања за да го прошират кинеското влијание и да ги импресионираат своите соседни држави. Овие скапи патувања завршуваат по кратко време. Видете Џенг Хе (1371–1433).

 Од ерата на истражување до денес 

 1492-1504 Кристофер Колумбо стигнал до Америка барајќи пат кон Индија; откривање на различни земји и острови и основање колонија на Хиспаниола
 1498 Васко де Гама пловел околу Африка од Португалија стигнувајќи до Индија и воспоставувајќи трговски патишта
 1499-1504 Америго Веспучи го истражувал Новиот свет
 1519-1522 Бродовите на Фердинанд Магелан го обиколуваат светот.
 1620 Холандскиот пронаоѓач Корнелис Дребел ја изградил првата подморница во светот и направил неколку патувања во реката Темза во близина на Лондон на длабочина од околу 12 или 15 метри.
 1698-1700 Едмунд Хали го направил веројатно првото научно патување за проучување на варијациите на магнетниот компас, пловејќи до 52 степени јужно во Атлантскиот Океан. На претходната експедиција на Света Елена, тој дал важен придонес во познавање на трговските ветрови.
 1768-1780 Џејмс Кук ги истражувал јужните делови на океаните барајќи го јужниот континент. Тој бил првиот што користел морски хронометар за да ја одреди географската должина.
 1785 Бенџамин Френклин ја напишал „Sundry Marine Observations“ за подобрувањата на бродовите и за Голфската струја.
 1831-1836 Чарлс Дарвин плови на Бигл, истражувајќи го Галапагос и многу други области. Токму оваа работа го навела да ги развие концептите за природна селекција и еволуција.
 1860 Првата табела на Голфската струја објавена од Американското крајбрежно истражување.
 1872-1876 HMS Challenger патува низ светот на научна мисија земајќи примероци од седимент, примероци од вода, сондажи и собирање многу биолошки примероци.
 1960 Батискаф Трст нурнува до она што се верувало дека е најдлабоката точка во Маријанскиот Ров. Забележана е длабочина од 10.915 метри.
 1969 Бен Франклин (PX-15) се плови потопен 30 дена во Голфската струја.

 Човечки напојувани 

 Ренесансата на истражувањето на океаните се случила во 20 век, кога истражувањето на човечки погон станало сè попопуларно. Преку овој нов медиум, пионерството повторно станало цел на океанските истражувачи.

 Поврзано 

 Список на истражувачи 
 Список на поморски истражувачи
 Океан 
 Океанографија

 Наводи 

 Извори 

 NOAA, интерактивна временска рамка на значајни и интересни настани низ 200-годишната историја на NOAA и нејзините претходни организации.
 SeaSky.org - Временска рамка за истражување на океаните со заслуги и извори
 NOAA - Зрак од пол до море
 Историја на истражување на океаните
 USC Earth Sciences, Историја на океанографијата 
 виртуелната пештера на skb - Забележителни океанографски експедиции

 Надворешни врски 

 Ocean Explorer - Јавна локација за истражување спонзорирана од Канцеларијата за истражување на океанот.
 NOAA, Историја на океанот истражувач
 NOAA, Ocean Explorer галерија - богата колекција на слики, видео, аудио и подкаст
 Канцеларијата на NOAA за истражување на океаните
 Истражување на длабоко море 

Категорија:Океанографија
Категорија:Физичка океанографија