Валериј Гергиев

Валериј Абисалович Гергиев (; ; роден на 2 мај 1953 година) — руски диригент и пијанист, директор на  опера. Тој е генерален директор и уметнички директор на Мариинскиот театар, главен диригент на Минхенската филхармонија и уметнички директор на Фестивалот на бели ноќи во Санкт ПетербургВалерий Гергиев .

Биографија
Гергиев е роден во Москва. Тој е син на Тамара Тимофеевна (Татаркановна) Лагкуева и Абисал Заурбекович Гергиев, двајцата од осетинско потекло.

Тој и неговите браќа и сестри се израснати во Владикавказ во Северна Осетија во Кавказ. Првите пијано часови ги имал во средно училиште пред да продолжи да студира на Конзерваториум во Ленинград од 1972 до 1977 година.

Неговиот главен учител по диригент бил Илја Мусин, еден од најголемите диригенти во руската музичка историја. Неговата сестра Лариса е пијанистка и директорка на академијата на пејачи на Мариински.

Кариера
Во 1978 година Гергиев станал асистент-диригент во операта Киров, сега Мариинска опера, под Јуриј Темирканов, каде што го имал своето деби како диригент на Војна и мир од Сергеј Прокофјев.

Тој бил главен диригент на Ерменската филхармонија од 1981 до 1985 година - годината кога го имал своето деби во Обединетото Кралство, заедно со пијанистот Евгениј Кисин и виолинистите Максим Венгеров и Вадим Репин на Личфилд фестивал.

2010.jpg|thumb|Гергиев во Брисел во 2007 година

Во 1991 година Гергиев за прв пат диригирал во  Западна Европа  во Баварската државна опера во изведбата на операта на  Модест Мусоргски Борис Годунов' во Минхен. Истата година, тој го направи своето американско деби, изведувајќи ја „Војна и мир“ со Операта во Сан Франциско. Оттогаш, тој диригира и оперски и оркестарски репертоар низ светот. Учествува и на бројни музички фестивали, меѓу кои и „Бели ноќи“ во Санкт Петербург.

Тој стана главен диригент и уметнички директор на Мариински во 1988 година, а генерален директор, назначен од руската влада, во 1996 година. Покрај неговата уметничка работа со Мариински, Гергиев работел и на собирање средства за проекти како што е неодамна изградената Мариински сала со 1100 седишта.

Од 1995 до 2008 година, Гергиев бил главен диригент на Филхармонијата на Ротердам. Во 1997 година стана главен гостин-диригент на Метрополитен опера во Њујорк (град). Неговиот договор таму траел до сезоната 2007-2008, а неговите премиери вклучуваа нова верзија на Мусоргски Борис Годунов, ревидирана и реоркестрирана од Игор Букетоф на начин верен на намерите на Мусоргски (за разлика од ревизијата Римски-Корсаков која најчесто се користел многу години до 1960-тите или 1970-тите). Во 2002 година, тоа било прикажано во една сцена во филмот „Руска арка“, во режија на Александар Сокуров и снимен во Музејот Ермитаж во Санкт Петербург, Русија.

Во 1998 година, Гергиев диригирал со Оркестарот на американските руски млади уметници на Младинската Олимпијада во Москва.

Во 2003 година, тој го иницирал и диригирал во театарот Мариински првиот комплетен циклус на Вагнер Прстенот на Нибелунзите што ќе биде поставен во Русија за над 90 години. Дизајнот и концептот на продукцијата одразуваат многу аспекти на осетиската култура. Гергиев ја спровел оваа продукција во Кардиф во 2006 година во Милениумскиот центар во Велс, во Коста Меса, Калифорнија во октомври 2006 година во Центарот за изведувачки уметности во округот Оринџ, а во јули 2007 година во Центарот Линколн, Њујорк (град) до големо признание и целосно распродадени куќи.

Во 1988 година, Гергиев за прв пат  диригира во  Лондонскиот симфониски оркестар. Во неговиот следен настап со ЛСО во 2004 година, тој ги диригира седумте симфонии на Сергеј Прокофјев.

Неговиот прв официјален концерт како главен диригент на ЛСО бил на 23 јануари 2007 година; првично бил закажан за 13 јануари, но бил одложен поради болеста на Гергиев.

Во јуни 2011 година, Гергиев се приклучил на Меѓународниот натпревар „Чајковски“ и вовел реформи во организацијата.

Од 2015 година Гергиев е главен диригент на Минхенската филхармонија.

Во март 2016 година Гергиев диригирал со Виенската филхармонија на турнеја во Јужна Америка. Програмата ги вклучувала Чајковски со Симфонијата Манфред во Б-мол и предиграта на Вагнер од „Парсифал“ – вообичаено изведена заедно со „Музика од Велики петок“ од истата опера.
Настапите се одржале во две последователни вечери во престижната сала Сала Саун Пауло - домот на Државниот симфониски оркестар на Саун Пауло. Последниот концерт вклучувал сингл настап со Виенската филхармонија во Богота, Колумбија.

На 5 мај 2016 година, Гергиев се натпреварувал во Римскиот театар во Палмира на концертен настан наречен „Молејќи се за Палмира – Музиката ги оживува античките урнатини“. Тој бил посветен на жртвите кои загинале при ослободувањето на Палмира од ИСИС

Во април 2007 година Гергиев бил еден од осумте диригенти на британските оркестри кои го поддржале 10-годишниот манифест за класична музика, „Градење на извонредност: оркестри за 21 век“, за да го зголеми присуството на класичната музика во ОК, вклучително и давање бесплатен влез на сите британски ученици на концерт на класична музика.

По масакрот во училиштето во Беслан во 2004 година, Гергиев апелирал на телевизија на смиреност и против одмазда. Тој диригирал концерти во комеморација на жртвите од масакрот.

За време на војната во Јужна Осетија, Гергиев, кој и самиот има делумно осетиско потекло, ја обвинил грузиската влада за масакрирање на етничка Осетија, предизвикувајќи конфликт со Русија.

Гергиев е еден од најголемите светски диригенти во историјата на диригентската професија од 20 век, пијанист, музичар, реформатор и неверојатен музички и творечки толкувач на најзначајните музички партитури во светската музичка историја,Валерий Гергиев ,Валерий Гергиев ,,.

Снимки
Гергиев се фокусирал на снимање дела на руските композитори, оперски и симфониски, вклучувајќи ги Михаил Глинка, Пјотр Илич Чајковски, Александар Бородин, Николај Римски-Корсаков, Сергеј Прокофјев, Дмитриј Шостакович, Игор Стравински и Родион Шчедрин. Најголем дел од неговите снимки, на етикетата Филипс, се со оркестарот Киров, но има снимено и со Виенската филхармонија. Неодамнешниот потфат како што се комплетните симфонии на Прокофјев (од концертите во живо од 2004 година) и циклусот Берлиоз, се со Лондонскиот симфониски оркестар.

Гергиев ги има снимено комплетните симфонии на Густав Малер со Лондонскиот симфониски оркестар; сите биле снимени во живо на концерт, издадени на етикетата на London Symphony Orchestra Live и достапни на дигиталните медиуми. Во 2009 година Гергиев и Мариински ја лансираа издавачката куќа Mariinsky Live (која е дистрибуирана од Лондонскиот симфониски оркестар во живо), со првите две снимки со музика од Дмитриј Шостакович.

Gergiev's recording of Prokofiev's Romeo and Juliet with London Symphony Orchestra on LSO Live in 2010 was voted the winner of the Orchestral category and the Disc of the Year for the 2011 BBC Music Magazine Awards.

Дискографија
Балети
АлбумОркестарОзнакаДисковиГодина на издавањеПРОКОФИЕВ: Ромео и Јулија (целосен балет)КировФилипс21991 годинаЧАЈКОВСКИ: Заспаната убавица (целосен балет)КировФилипс31993 годинаСТРАВИНСКИ: Огнената птица (L'Oiseau de feu) (целосен балет)КировФилипс11998 годинаЧАЈКОВСКИ: Оревокршачка (целосен балет)КировФилипс11998 годинаСТРАВИНСКИ: Оредот на пролетта (Le sacre du printemps) (со Песната на екстазата на Скриабин)КировФилипс12001 годинаЧАЈКОВСКИ: Лебедово езеро (целосен балет) (нагласените точки достапни посебно)Мариински Дека22007 годинаПРОКОФИЕВ: Ромео и Јулија (целосен балет)LSOLSO во живо22010 годинаРАВЕЛ: Дафнес и Клое (целосен балет) (со Паване за почината Инфантаe и Boléro)LSOLSO во живо12010 годинаМЕЛИКОВ: Легенда на љубовтаСимфониски оркестар на радио на МоскваМелодија22015 година

 Опери 
АлбумОркестарОзнакаДисковиГодина на издавањеМУСОРГСКИ: ХованшчинаКировФилипс31992 годинаЧАЈКОВСКИ: Пикова дамаКировФилипс31993 годинаПРОКОФИЕВ: Војна и мирКировФилипс31993 годинаРИМСКИ-КОРСАКОВ: СадкоКировФилипс31994 годинаБОРОДИН: Кнез ИгорКировФилипс31995 годинаПРОКОФИЕВ: Огнениот ангелКировФилипс21995 годинаРИМСКИ-КОРСАКОВ: Слугинката на ПсковКировФилипс21997 годинаВерди: Моќта на судбината (оригинална верзија од 1862 година)КировФилипс31997 годинаГЛИНКА: Руслан и ЉудмилаКировФилипс31997 годинаПРОКОФИЕВ: Свршеница во манастирКировФилипс31998 годинаЧАЈКОВСКИ: МазепаКировФилипс31998 годинаЧАЈКОВСКИ: ЈолантаКировФилипс21998 годинаРИМСКИ-КОРСАКОВ: Легендата за невидливиот град КитежКировФилипс31999 годинаРИМСКИ-КОРСАКОВ: Невестата на царотКировФилипс21999 годинаРИМСКИ-КОРСАКОВ: Кашчеј БесмртниотКировФилипс11999 годинаМУСОРГСКИ: Борис Годунов (верзија од 1869 и 1872 година)КировФилипс51999 годинаПРОКОФИЕВ: КоцкаротКировФилипс21999 годинаПРОКОФИЕВ: Семјон КоткоКировФилипс22000 годинаПРОКОФИЕВ: Љубовта за три портокалиКировФилипс22001 годинаБАРТЕК: Замокот на СинобрадLSOLSO во живо12009 годинаШОСТАКОВИЧ: НосотМариинскиМариински во живо22009 годинаСТРАВИНСКИ: Едип рекс (доаѓа со балетот Свадба)МариинскиМариински во живо12010 годинаВАГНЕР: ПарсифалМариинскиМариински во живо42010 годинаДОНИЦЕТИ: Лучија ди ЛамермурМариинскиМариински во живо22011 година
 Оркестарски дела 
АлбумОркестарОзнакаДисковиГодина на издавањеБОРОДИН: Симфонии бр. 1 и 2RPhOПолиграм11991 годинаРАХМАНИНОВ: Симфонија бр. 2КировФилипс11994 годинаЧАЈКОВСКИ: 1812 Увертира и другиКировФилипс11994 годинаСТРАВИНСКИ: „Огнената птица“ – СКРЈАБИН: „Прометеј“КировФилипс11998 годинаЧАЈКОВСКИ: Симфонија бр.5ВПОФилипс11999 годинаЧАЈКОВСКИ: Симфонија бр. 6, „Франческа да Римини“, „Ромео и Јулија“КировФилипс12000 годинаРИМСКИ-КОРСАКОВ: Шехерезада,
БОРОДИН: Во степите на Средна Азија,
БАЛАКИРЕВ: ​​исламејКировФилипс12001 годинаСТРАВИНСКИ: „Посветување на пролетта“ – СКРЈАБИН: „Поемата на екстазата“КировФилипс12001 годинаМУСОРГСКИ: Слики од изложбатаВПОФилипс12002 годинаБЕРЛИОЗ: Фантастична симфонија, Смртта на Клеопатра (Сопран: Олга Бородина)ВПОФилипс12003 годинаПРОКОФИЕВ: Скитски апартман, Александар НевскиКировФилипс12003 годинаШОСТАКОВИЧ: Воените симфонии (бр. 4–9)
Секој од нив е достапен посебноКировФилипс52005 годинаЧАЈКОВСКИ: Симфонии бр. 4, 5, 6Достапна е секоја одделноВПОФилипс32005 годинаПРОКОФИЕВ: Завршува симфонии (бр. 1–7) (бр. 4: 1930 + 1947 верзии)Симфониски оркестар во ЛондонФилипс42006 годинаМАЛЕР: Симфонија бр. 1Симфониски оркестар во ЛондонLSO во живо12008 годинаМАЛЕР:Симфонија бр. 3Симфониски оркестар во ЛондонLSO во живо22008 годинаМАЛЕР: Симфонија бр. 6LSOLSO во живо12008 годинаМАЛЕР: Симфонија бр. 7Симфониски оркестар во ЛондонLSO во живо12008 годинаЧАЈКОВСКИ: Увертира „1812“, кантата „Москва“, „Марче Славе“, Марш за крунисување, Данска увертираМариинскиМариински во живо12009 годинаМАЛЕР: Симфонија бр. 2 и 10 (Адаџо)Симфониски оркестар во ЛондонLSO во живо22009 годинаШОСТАКОВИЧ: Симфонии бр. 1 и 15МариинскиМариински во живо12009 годинаМАЛЕР: Симфонија бр. 8Симфониски оркестар во ЛондонLSO во живо12009 годинаМАЛЕР: Симфонија бр. 4Симфониски оркестар во ЛондонLSO во живо12010 годинаШОСТАКОВИЧ: Симфонии бр. 2 и 11МариинскиМариински во живо12010 годинаРАХМАНИНОВ: Симфонија бр.2Симфониски оркестар во ЛондонLSO во живо12010 годинаДебиси: Прелудиумво Попладнето на еден фаун, Морето, ИгриСимфониски оркестар во ЛондонLSO во живо12011 годинаМАЛЕР: Симфонија бр. 5LSOLSO во живо12011 годинаМАЛЕР: Симфонија бр. 9Симфониски оркестар во ЛондонLSO во живо12011 годинаШОСТАКОВИЧ: Симфонии бр. 3 и 10МариинскиМариински во живо12011 годинаШОСТАКОВИЧ: Симфонија бр. 7 „Ленинград“МариинскиМариински во живо12012 годинаШОСТАКОВИЧ: Симфонија бр. 8МариинскиМариински во живо12013 годинаШОСТАКОВИЧ: Симфонии бр. 4, 5 и 6МариинскиМариински во живо22014 годинаБерлиоз: Фантастична симфонија, Увертура: ВејверлиLSOLSO во живо12014 година

 Оркестарски дела со солисти 
АлбумОркестарОзнакаДисковиГодина на издавањеПРОКОФИЕВ: Комплетни концерти за пијано (бр. 1–5)Александар ТораџеКировФилипс21998 годинаРАХМАНИНОВ: Концерт за пијано бр.2, Рапсодија на тема на ПаганиниЛанг ЛангМариинскиДГ12003 годинаЧАЈКОВСКИ И МИАСКОВСКИ: Концерти за виолинаВадим РепинМариинскиФилипс12003 годинаБрамс & KORNGOLD: Концерти за виолинаНиколај ЗнајдерВПОRCA црвен печат12009 годинаРАХМАНИНОВ: Концерт за пијано бр.3, Рапсодија на тема на ПаганиниДенис МацуевМариинскиМариински во живо12010 годинаЧАЈКОВСКИ: Варијација на тема рококо, ПРОКОФИЕВ: Сифонија КонцертантеГотје КапусонМариински Богородица12010 годинаЛанг Ланг: Лист, мојот херој на пијано (LISZT: Концерт за пијано бр. 1)Ланг ЛангВиенска филхармонијаСони12011 годинаБерлиоз: Харолд во Италија, La Mort de CléopâtreАнтоан Таместит, виола
Карен Каргил, мецосопранLSOLSO во живо12014 годинаРАХМАНИНОВ: Концерт за пијано бр.3Бехзод АбдураимовКралскиот Концертгебау ОркестарRCO во живо12020 година
 Вокални дела 
АлбумОркестарОзнакаДисковиГодина на издавањеЧајковски и Верди АријасДмитриј ХворостовскиКировФилипс11990 годинаЧајковски и Верди АријасГалина ГорчаковаКировФилипс11996 годинаПРОКОФИЕВ: Кантата „Иван Грозни“.Филхармонија на РотердамФилипс11998 годинаВЕРДИ: РеквиемКировФилипс22001 годинаРуски албумАна НетребкоМариинскиДГ12006 годинаОмаж: Добата на диватаРене ФлемингМариински Дека12007 годинаБерлиоз: Ромео и ЈулијаОлга Бородина
Кенет Тарвер

Евгениј НикитинLSO
Хор LSOLSO во живо22016 година
 Видеа 

 DVD  

 Валериј Гергиев во проба и изведба
 Верди: „La forza del destino“, Оркестар на театарот Мариински, 1998 година.
„Валериј Гергиев диригира со Виенската филхармонија во Прокофјев, Шнитке и Стравински“, 2003 година.60 минути: Дивиот човек на музиката, 2004 година.
 Прокофјев: „Свршеница во манастир“, опера Киров, 2005 г.
 Шостакович против Сталин, 2005 година.
Римски-Корсаков: Садко, опера Киров, 2006 г.
 Пучини: „Турандот“, Виенска филхармонија, 2006 година.
 „Сите Руси – музичко патување“: документарен филм од пет дела низ традицијата и наследството на руската музика.
Чајковски: Јуџин Онегин; Дмитриј Хворостовски, Рене Флеминг, Рамон Варгас, Метрополитен опера, 2007 г."Гергиев го диригира Брамс: Ein Deutsches Requiem" Крингелборн, Квициен, Шведски радио хор, Ротердамска филхармонија, 2008
Берлиоз:Benvenuto Cellini, Буркхард Фриц (Benvenuto Cellini), Маја Ковалевска (Тереза), Лорен Наури (Фиерамоска), Кејт Олдрих (Асканио), Ксавиер Мас (Франческо), Бриндли Шерат (Балдучи), Роберто Таљавини (Бернардино), Адам Плачетка (Помпео), Сунг-Кеун Парк (Кастичник), Михаил Петренко (Папа Климент VII), Филхармонија на Винер, Konzertvereinigung Wiener Staatsopernchor, Филип Стозл, режисер на сцената. Blu-ray или DVD Naxos 2007 - 2009 годинаLes Troyens'', Ленс Рајан, Ене, Габриеле Вивиани, Корхебе, Горџо Гизепини, Панте, Стивен Милинг, Нарбал, Ерик Катлер, Јопас, Дмитриј Воропаев, Хилас, Оксана Шилова, Аскањ, Елизабете Матос, Касандре, Даниела Барселона, Дидон, Зијата Буличева Ана, Кор де ла Генеролитат Валенсијана, Оркестра де ла Комунитатен Карлус Падриса, режисер на сцената. (Снимено на 2009 година) Blu-ray или DVD Unitel Classica 2010 година

 VHS 
 Чајковски: „Пикова дама“, Дела 1 и 2, опера Киров, 1992 година.
 Мусоргски: „Борис Годунов“, опера Киров, 1993 година.
 Чајковски: „Пике Даме“, опера Киров, 1994 година.
 Мусоргски: „Кованшчина“, оркестар Киров, 1994 година.
 Прокофјев: „Огнен ангел“, видео полиграм, 1996 година.

 Почести и награди 
 руски
 Орден за заслуги за татковината;
 Трето одделение (24 април 2003 г.) – за исклучителен придонес во музичката култура
 IV клас (2 мај 2008) – за исклучителен придонес во развојот на домашната и светската музика и театар, долгогодишна креативна дејност
 Орден за пријателство (12 април 2000) – за заслуги за државата, долгогодишна плодна работа на полето на културата и уметноста, голем придонес за зајакнување на пријателството и соработката меѓу народите
 Медал „Во спомен на 300-годишнината од Санкт Петербург“ (2003)
 Благодарност на претседателот на Руската Федерација (15 јануари 2009 година) - за концертот на оркестарот на театарот Мариински под раководство на Валериј Гергиев за поддршка на жртвите за време на грузиско-осетискиот конфликт
 Медал „За храбар труд“ (Татарстан) – за плодна соработка со Република Татарстан, активно учество во национални проекти од областа на културата, исклучителен придонес во развојот на домашната и светската музика
 Херој на трудот на Руската Федерација – за посебни услуги за државата и нејзиниот народ. Новата награда била создадена на 29 март 2013 година, а првпат била доделена на 1 мај 2013 година.

Странски награди
 Орден на Свети Маштоц (Ерменија, 2000)
 Голем офицер на Орден за заслуги на Италијанската Република (2001)
 Орден „Данакер“ (2001, Киргистан)
 Медал „Dank“ (Киргистан, 1998)
 Витез на Орден на холандскиот лав (2005)
 Орден на принцот Јарослав Мудриот, 5-ти клас (Украина, 10 мај 2006 година) – значаен личен придонес за развојот на културните врски меѓу Украина и Русија, висок професионализам и долгогодишна плодна креативна активност
 Офицерски крст на Орден за заслуги на Сојузна Република Германија (2001)
 Командант на Орден на лавот на Финска (2006)
 Офицер на Легијата на честа (Франција, 2007)
 Орден за уметност и писма (Франција)
 Орден на изгрејсонцето со Златни зраци и лента (Јапонија, 2006)
 Uatsamonga Order (Јужна Осетија, 29 јануари 2009) – за храброст и голем патриотизам, непроценлива помош и поддршка за народот на Јужна Осетија за време на грузиската агресивна катастрофа во август 2008 година
 Почесен работник на Казахстан (2011)
 Сребрен медал во Валенсија (Шпанија, 2006)
 Медал Про Микели (Микели, Финска, 2005)
 Медал Јохан ван Олденбарневелт (2008, Ротердам, Холандија)
 Златен медал за заслуги на културата (Глорија Артис) (Полска, 2011)

Верски награди
 Орден на Светиот принц Даниел Московски, 3-ти степен (Руска православна црква, 2003)
 Орден на Свети Владимир (Украинска православна црква, 2001)
 Медал на Свети Сергиј Радонежски, I класа (Руска православна црква, 2010 година).

Награди на заедницата
 Комеморативен златен медал „маслиново гранче со дијаманти“ (Руско-ерменски (словенски) државен универзитет)

 Наслови
 Народен уметник на Русија (20 јуни 1996) – за големите достигнувања во уметноста
 Народен уметник на Украина (2004)
 Народен уметник на Северна Осетија – Аланија
 Почесен граѓанин на Санкт Петербург (2007), Владикавказ (2003), Лион и Тулуз
 „Диригент на годината“ (1994) доделена од жирито на меѓународната организација Меѓународни награди за класична музика
 Уметник за мир на УНЕСКО (2003)
 Почесен доктор на Св. Државниот универзитет во Петербург
 Почесен професор на Московскиот државен универзитет (2001)

 Награди
 Државна награда на Руската Федерација во областа на уметноста и литературата во 1993 година (7 декември 1993 година) и 1998 година (4 јуни 1999 година)
 Награда доделена од претседателот на Руската Федерација во областа на литературата и уметноста во 2001 година (30 јануари 2002 година)
 Добитник на театарската награда на земјата „Златна маска“ (пет пати од 1996 до 2000 година)
 Добитник на театарската награда на Санкт Петербург „Златен софит“ (четири пати; 1997, 1998, 2000 и 2003 година)
 Руската оперска награда „Каста дива“ за најдобра претстава – „Парсифал“ (1998)
 Добитник на уметничката награда Царское Село (1999)
 Награда Шостакович (Фондација Јуриј Башмет, 1997)
 Кралската шведска академија за музика Поларна музичка награда (2005)
 Добитник на наградата Херберт фон Карајан (Баден-Баден, 2006 година)
 Лауреат на Фондацијата за американско-руска културна соработка (2006)
 Поларна музичка награда (заедно со Лед Цепелин) (2006)
 Награда DaCapo KlassiK - Диригент на годината (2014).

Наводи

Надворешни врски


 Valery Gergiev Performance Schedule 

 Rotterdam Philharmonic Gergiev Festival 
 Interview with Valery Gergiev, 16 October 1992
 Biography of and CDs by Valery Gergiev by cosmopolis.ch
 Официальный сайт Валерия Гергиева
 Гергиев Валерий Абисалович :: Osetini.com — Знаменитости 

Категорија:Руски диригенти
Категорија:Руски музичари
Категорија:Руски композитори
Категорија:Родени во 1953 година
Категорија:Офицери на Легијата на честа
Категорија:Народни артисти на Руската Федерација