Хорацио Нелсон

Хорацио Нелсон, Прв Виконт Нелсон, и постхумно Прв Војвода од Бронте, (29 септември 1758 г. – 21 октомври 1805 година), бил британски адмирал во Кралската морнарица. Како инспиративен лидер, вешт стратег и со своите неконвенционални тактики придонел во извојувањето на бројни одлучувачки победи на британската морнарица за време на Француските револуционерни војни и Наполеоновите војни.

Нелсоновата јуначка смрт во Битката кај Трафалгар го издигнале како еден од најголемите херои во Британија. Неговите зборови непосредно пред биткатата, „Англија очекува дека секој човек ќе ја заврши својата работа“, е честопати цитирана и парафразирана. Во чест на победата во оваа битка и смртта на адмиралот Нелсон, во 1843 г. на плоштадот Трафалгар во Лондон е поставен Нелсоновиот столб, дело на архитектот Вилијам Реилтон, и споменикот на Нелсон во Единбург.

 Раниот живот 
Хорацио Нелсон е роден на 29 септември 1758 година, во Бурнам Торп, Норфолк, Англија; како шесто од единаесетте деца на свештеникот Едмунд Нелсон и неговата сопруга Кетрин Саклинг.Sugden, 2004, p. 36

Нелсон до својата 12-годишна возраст го посетувал граматичкото училиште во Пастон, а исто така го посетувал и Граматичкото училиште на кралот Едвард VI во Норвич. Поморската кариера ја започнал на 1 јануари 1771 година, кога се пријавил како морнар на бродот Рејсонабл, каде што капетан бил вујко му Морис Саклинг. Набрзо по пријавувањето, Нелсон бил унапреден и започнал обука за офицер. На почетокот од неговата служба, Нелсон открил дека страда од морска болест, која што го мачела до крајот на животот.Sugden, 2004, p. 56

 Западни Инди, 1771-1780 
Oткако Саклинг бил префрлен на бродот „Триумф“, Нелсон бил испратен на бродот „Мери Ен“, во сопственост на трговската фирма  Пуриер и Хортон, во Западните Инди за да стекне поголемо поморско искуство.Hibbert 1994, p. 13 На 25 јули 1771 година, Хорацио од Кент се упатувал кон Јамајка и Тобаго, а се вратил во Плимут на 7 јули 1772 година. Тој се вратил да служи како командант на бродот од неговиот вујко Саклинг, кој превезувал луѓе и пратки. Нелсон разбрал за планираната експедиција, под команда на Константин Фипс, која требало да пронајде премин низ Арктикот преку кој се надевале дека ќе можат да  стигнат до Индија: легендарниот Североисточен премин.Pettigrew 1849, p. 4

Саклинг договорил неговиот внук да учествува во експедицијата како кадет на обновениот брод „Каркас“ Pettigrew 1849, p. 4 под команда на Лутвиџ. Експедицијата стигнала на десет степени од Северниот пол, но не можела да ги пробие густите ледени санти, и била принудена да се врати назад.

По враќањето на експедицијата во Британија, во септември 1773 година, Нелсон накратко се вратил на бродот „Триумф“, а потоа се префрлил на бродот „Морско коњче“ (HMS Seahorse) кој требало да замине за Источните Инди.Sugden 2004, p. 81
мини| Капетан Хорацио Нелсон, слика од Џон Френсис Ригауд во 1781 година. Сликата била нацртана пред битката во Сан Хуан, кога Нелсон имал чин поручник; по враќањето на Нелсон, уметникот ги додал ракавите со златни плетенки на новиот капетан.Sugden 2004, p. 464
На 19 ноември 1773 година Нелсон тргнал за Источните Инди и пристигнал во Мадрас на 25 мај 1774 година.Sugden 2004, pp. 92–93 Останал таму до крајот на годината, крстарејќи покрај брегот и придружувајќи ги трговските бродови. На почетокот од 1775 година, по избувнувањето на Првата англо-маратска војна, британската флота ја поддржувала Источноиндиската компанија, а Морското коњче требало да ги пренесе парите на компанијата во Бомбај. На 19 февруари, Хајдер Али го нападнал бродот, но по кратка пресметка си заминал. Ова било прво борбено искуство на Нелсон.Sugden 2004, pp. 95–97

Остатокот од годината го поминал придружувајќи конвои, и продолжил да ги развива своите вештини за навигација и управување со брод. На почетокот од 1776 година, Нелсон заболел од маларија. На 14 март бил отпуштен од Морското коњче и со бродот Делфин се вратил во Англија.Sugden 2004, p. 103 Нелсон шестмесечното патување го искористил за да закрепне и кога во септември 1776 година пристигнал во Британија речиси бил опоравен. Неговиот вујко и заштитник, Саклинг, во 1775 станал контролор на морнарицата и своето влијание го искористил за да му помогне на Нелсон да добие понатамошно унапредување.Britannica 11th edition, p. 352  Нелсон беше назначен за вршител на должноста поручник на бродот „Вустер“, кој требало да оди за Гибралтар.Sugden 2004, p. 106

Вустер, под команда на капетанот Марк Робинсон, на 3 декември заминал за Гибралтар како придружба на конвој и се вратил со друг конвој во април 1777 година.Sugden 2004, pp. 109–11 На 9 април, Нелсон во Лондон го положил испитот за поручник, а следниот ден добил провизија и следниот ден ја добил својата задача во „Ловестоф“, кој требало да оди за Јамајка, под команда на капетанот Вилијам Локер.Sugden 2004, p. 113 Бродот  испловил на 16 мај, и по пристигнувањето на 19 јули крстарел по Карибите. По избувнувањето на Американската војна за независност, Ловестоф заробил неколку брода, е еден од нив бил ставен во служба на морнарицата под името „Малата Луси“. Нелсон побарал и му била одобрена командата на овој брод и го однел на две крстарења.Sugden 2004, p. 126

За време на неговото прво крстарење како командант на Малата Луси, Нелсон повел експедиција на островите Кајкос,White 2006, p. 87 каде што направил детални белешки за дивиот свет. Локер, импресиониран од вештините на Нелсон, го препорачал на новиот врховен командант на Јамајка, Сер Питер Паркер. Паркер го зел Нелсон на својот брод „Бристол“.Sugden 2004, p. 128 Откако Французите се приклучиле во војната на страна на Американците, многу други бродови станале цел на флотата на Паркер. До крајот на 1778 година, заробиле многу бродови, а Нелсон со тоа заработил околу 400 фунти (околу 52.100 денешни фунти) како парична награда. На 8 декември Паркер го назначил Нелсон за господар и командант на бриганскиот брод „Јазовец“ (HMS Badger).Sugden 2004, p. 131

Нелсон поголемиот дел од 1779 година го поминал на „Јазовец“ крстарејќи покрај брегот на Средна Америка, по британските населби во Британскиот Хондурас (денешен Белиз) и Никарагва, но не успеал да пресретне непријателски бродови.Sugden 2004, p. 135 Кога се вратил во Порт Ројал, дознал дека Паркер на 11 јуни го унапредил во пост-капетан. Додека Нелсон чекал да пристигне неговиот нов брод Хинчинбрук (Hinchinbrook) кој бил одземен од Французите, му го предал Јазовец на Катберт Колингвуд.Goodwin 2002, p. 81 Тогаш пристигнала веста дека француската флота напредува кон Јамајка. Паркер ја организирал одбраната и го поставил Нелсон на чело на Форт Чарлс, кој ги покривал приодите кон Кингстон.Sugden 2004, p. 143 Но француската флота скршнала на север, и немало напад. Нелсон на 1 септември ја презел командата на Хинчинбрук.Sugden 2004, p. 145

Хинчинбрук на 5 октомври 1779 година испловил од Порт Ројал и, со многу други британски бродови, продолжил да заробува американски бродови.Sugden 2004, p. 147 Кога во декември се вратил во Јамајка, Нелсон повторно го мачела маларија. Нелсон останал во Западните Инди за да учествува во обидот на Џон Далинг да ги заземе шпанските колонии во Средна Америка, и да ја нападне Тврдината на безгрешното зачнување, викана и Кастиљо Виехо, на реката Сан Хуан во Никарагва.Oman 1987, p. 30

Во февруари 1780 година, Нелсон како придружба за инвазивните сили на Далинг пристигнал до устието на реката Сан Хуан. По двонеделна опсада, Нелсон го освоил Кастиљо Виехо.Sugden 2004, p. 163 Британците при нивното повлекување шест месеци подоцна ја разнесле тврдината, поради многуте смртни случаи поради болест кои ги претрпиле. Нелсон бил пофален за неговото залагање.Report from Colonel Polson on the capture of the fort at San Juan. 

Паркер го повикал Нелсон и му ја дал командата на фрегатата со 44 топа, „Јанус“ (HMS Janus).Sugden 2004, p. 168 Во 1780 година, во џунглите на Костарика Нелсон сериозно се разболел од нешто што изгледало како дизентерија  и веројатно жолта треска  и не бил во можност да ја преземе командата. Тој бил однесен во Кингстон на лечење. Во август истата година бил отпуштен и тргнал за Британија на бродот „Лав“,Sugden 2004, p. 182 каде што пристигнал кон крајот на ноември. Нелсон постепено се опоравувал во текот на неколку месеци и набрзо потоа почнал да бара команда на брод. На 15 август 1781 година ја добил командата на бродот  „Албемарл“ (Albemarle).Sugden 2004, p. 187

 Команда, 1781–1796 година 

 Капетан на Албемарле 
На 23 октомври, Нелсон добил наредба да го однесе новоопремениот Албермарл на отворено море и да се приклучи на конвојот на руската компанија во Хелсингер и да ги придружува до Британија. За оваа операција Адмиралитетот под негова команда ги поставило фрегатите „Арго“ и „Претпријатие“.Sugden 2004, p. 190 Нелсон успешно го организирал конвојот и го придружувал во британските води. Откако го напуштил конвојот не можел да се врати во пристаништето, поради силно невреме.Sugden 2004, p. 195 Бурите за малку ќе го потонеле Албемарл, затоа што тоа бил лошо дизајниран брод и бил веќе оштетен во претходна несреќа, но Нелсон сепак во февруари 1782 година успеал да стигне во Портсмут.Sugden 2004, p. 197 Таму, Адмиралитетот му наредил да го прилагоди Албемарл за пловење и да се приклучи на придружбата на конвој кој се собирал во Корк и требало да плови Квебек.Sugden 2004, p. 202 Нелсон кон крајот на мај пристигнал до Њуфаундленд, а потоа се одвоил за да трага американски гусари. Нелсон не бил успешен; тој само вратил неколку заробени британски трговски бродови и успеал да зароби многу мали рибарски чамци и различни пловни објекти.Sugden 2004, pp. 204–05

Во август 1782 година, Нелсон едвај побегнал од многу помоќните француски сили под водство на Луј-Филип де Водрој.Sugden 2004, p. 206 Нелсон стигнал во Квебек на 18 септември.Sugden 2004, p. 209 Повторно бил дел од придружбата на конвој за Њујорк. По пристигнувањето (во средината на ноември) се пријавил кај адмирал Самуел Худ, командант на станицата во Њујорк.Sugden 2004, p. 215 Тој побарал од Худ да го префрли во неговата флота и да отпатуваат за Западните Инди.Sugden 2004, p. 219 По пристигнувањето, британската флота зазела позиции кај Јамајка во очекување на силите на Де Водрој. Но до почетокот на 1783 година им станало јасно дека Французите го избегнале Худ.Sugden 2004, p. 220

За време на своите извиднички операции, Нелсон направил план за напад на францускиот гарнизон на Островите Туркс. Утрото на 8 март, ги нападнал Французите,Sugden 2004, pp. 222–23 но тие биле силно утврдени и по неколку часа Нелсон се повлекол. Остатокот од војната Нелсон го поминал крстарејќи по Западните Инди, каде што заробил многу француски и шпански бродови.Sugden 2004, p. 225 Откако пристигнала веста за примирјето, Нелсон се вратил во Британија кон крајот на јуни 1783 година.Sugden 2004, p. 227

 Островот Невис, брак и мир 
мини| Лејди Нелсон, сопругата на Нелсон, поранешна Френсис „Фани“ Низбет од островот Невис, Западна Индија . Слика на британското училиште; околу 1800 година, претходно му се припишува на Ричард Косвеј, од претходна копија
Кон крајот на 1783 година, Нелсон ја посетил Франција и со познаници бил во Сен Омер; пробал да научи француски за  време на престојот. Во јануари 1784 година се вратил во Англија и присуствувал во судот како дел од придружбата на Лорд Худ.Sugden 2004, pp. 241–43 Под влијание на фракционерски политичари, се кандидирал за пратеник во британскиот парламент на изборите истата година, како поддржувач на Вилијам Пит, но не добил мандат.Sugden 2004, p. 243

Наместо тоа, му била дадена команда на фрегатата Бореас, со задача да ги спроведе актите за навигација во околината на Антигва.Sugden 2004 Во тоа време, на американските бродови им било забрането да тргуваат со британските колонии на Карибите, непопуларно правило меѓу колониите и Американците.Sugden 2004, p. 265 Нелсон служел под адмиралот Сер Ричард Хјуз и често доаѓал во конфликт со неговиот претпоставен офицер поради различното толкување на Актите.Sugden 2004, p. 292 Капетаните на американските бродови кои Нелсон ги запленил го тужеле за незаконско запленување. Бидејќи трговците од блискиот остров Невис го поткрепиле американското тврдење, Нелсон бил во опасност да биде затворен; затоа останал на бродот Бореас осум месеци, додека судовите не донесле одлука во негова корист.Coleman 2001, p. 67

Во меѓувреме, Нелсон се запознал со Френсис „Фани“ Низбет, млада вдовица од Невис.Sugden 2004, p. 307 Нелсон се вљубил во неа, а нејзиниот вујко, Џон Херберт, му понудил огромен мираз. И Херберт и Низбет го криеле фактот дека богатството е измислено, а Фани не му кажала дека е неплодна поради инфекција на утробата.

Во тој период раскинувањето на свршувачката се сметало за нечесно, и така Нелсон и Низбет се венчале на островот Невис, на 11 март 1787 година, непосредно пред да заврши неговата должност на Карибите.Sugden 2004, p. 351  Нелсон се вратил во Англија во јули, а по него пристигнала и Фани.Sugden 2004, p. 366

Додека Нелсон бил на Карибите, се спријателил со сопственици на плантажи и почнал да верува дека економиите на островите во голема мера се потпираат на трговијата со робови во Атлантикот. Нелсон се обидел да го искористи своето влијание за да го спречи движењето за аболиција во Британија.Grindal 2016 p.14

Нелсон бил исплатен за службата со Бореас во ноември 1787 година.Sugden 2004, p. 371 Тој и Фани потоа времето го минувале во Бат и Лондон, повремено посетувајќи ги роднините на Нелсон во Норфолк. Во 1788 година, тие се преселиле во Нелсоновиот дом од детството во Бурнам Торп.Sugden 2004, pp. 378–80  Адмиралитетот не му давал брод под команда затоа што биле мирновременски услови.Sugden 2004, p. 397

Во 1792 година, Француската револуционерна влада ја анектирала Австриска Холандија (денешна Белгија), која традиционално се чувала како тампон-држава. Адмиралитетот го повикал Нелсон на служба и му дал команда на „Агамемнон“ (јануари 1793 година). На 1 февруари Франција објавила војна.Sugden 2004, p. 412

 Служба во Медитеранот 
Во мај 1793 година, Нелсон како дел од дивизија под команда на вицеадмиралот Вилијам Хотам заминалSugden 2004, p. 422 до Гибралтар за да воспостават поморска супериорност во Медитеранот. Стигнале до Тулон, каде што се закотвиле во јули.Sugden 2004, p. 427 Тулон бил под контрола на умерените републиканци и ројалисти, но бил под закана од силите на Националната конвенција, кои марширале кон градот. Британците требало да го заштитат градот, а Нелсон бил испратен да побара засилување од Сардинија и Неапол.Sugden 2004, p. 429

По посетата на Сардинија, Агамемнон пристигнал во Неапол на почетокот на септември. Таму, Нелсон се сретнал со кралот Фердинанд IV од Неапол,Sugden 2004, p. 431 а потоа и со Вилијам Хамилтон, британскиот амбасадор во кралството.Sugden 2004, p. 434 Додека преговарале за засилување, Нелсон се запознал со новата сопруга на Хамилтон, Ема Хамилтон.Sugden 2004, p. 437

Преговорите биле успешни, а до средината на септември биле собрани 2.000 луѓе и неколку бродови. Нелсон тргнал во потера по француска фрегата, но откако не успеал да ја фати, отпловил за Легорн, а потоа за Корзика.Sugden 2004, p. 444 Во Тулон се вратил на 5 октомври, и забележал дека на ридовите околу градот има голема француска војска, бомбардирјќи го. Худ се надевал дека може да го одбрани градот ако добијат поголемо засилување, и го испратил Нелсон да се приклучи на ескадрилата што одела во Каљари.Sugden 2004, pp. 445–46

 Корзика 
мини| Хорацио Нелсон, од Џон Хопнер (Национален музеј на Кралската морнарица во Портсмут)
Утрото на 22 октомври 1793 година, Агамемнон забележал пет едрилици. Нелсон им се доближил и сфатил дека се француска ескадрила. Почнал да ги гони, и со 40 топови пукал во Мелпомена.Sugden 2004, pp. 446–447 За време на акцијата од 22 октомври 1793 година, тој нанел голема штета, но останатите француски бродови се свртеле за да се приклучат во битката. Кога видел дека Французите се побројни, Нелсон се повлекол и продолжил за Каљари, каде што пристигнал на 24 октомври. По поправките на бродот, Нелсон со Агамемнон на 26 октомври, со ескадрила под командорот Роберт Линзи тргнале за Тунис.Sugden 2004, pp. 452–53

Таму Нелсон со мала требало да го блокира францускиот гарнизон на Корзика.Sugden 2004, pp. 452–53 Падот на Тулон, кон крајот на декември 1793 година, сериозно ги разнишало британските позиции во Средоземното Море. Притоа 18 француски бродови паднале во рацете на републиканците.Sugden 2004, p. 455 Корзика била значајна затоа што Британците би имале поморска база блиску до францускиот брег. Затоа Худ со дополнителни бродови во текот на јануари 1794 година му се придружил на Нелсон.Sugden 2004, p. 461

Британските стигнале на островот на 7 февруари, а Нелсон се преселил за да ја интензивира блокадата кај Бастија. Кон крајот на февруари, британските трупи, под команда на генерал-полковник Дејвид Дандас, влегле во предградијата на Бастија.Sugden 2004, p. 471 Сепак, Дандас се повлекол, затоа што сметал дека Французите биле добро вкопани за да ризикуваат напад. Но Нелсон го убедил Худ дека може да ја освои Бастија, и добил дозвола за напад кон крајот на март. Нелсон почнал да растовара топови од бродовите и да ги поставил на ридовите околу градот. На 11 април, британската ескадрила влегла во пристаништето и отворила оган, а Нелсон ја презел командата на копнените сили и започнал со бомбардирање.Sugden 2004, p. 487 По 45 дена, градот се предал.Sugden 2004, p. 493 Нелсон потоа се подготвил за напад врз Калви заедно со Чарлс Стјуарт.Oman 1987, p. 127

На 19 јуни Британските сили стигнале до Калви и веднаш почнале да растовараат топови на брегот и да ги носат на височините околу градот. Додека Нелсон постојано ги бомбардирал непријателските позиции, војниците на Стјуарт почнале да напредуваат.Sugden 2004, pp. 509–10 На 18 јули, Стјуарт - поддржан од Нелсон - упаднал во главното одбранбено упориште и го зазел. Британците постојано го бомбардирале Калви, а градот се предал на 10 август.Sugden 2004, pp. 513–14 Во оваа битка Нелсон бил ранет во десното око при што делумно го загубил видот.

 Џенова и битката со Ча Ира 
мини|Битката со Ча Ира
По окупацијата на Корзика, Худ му наредил на Нелсон да отвори дипломатски односи со градот-држава Џенова — стратешки важен потенцијален сојузник.Sugden 2004, p. 522 Набргу потоа, Худ се вратил во Англија и бил наследен од адмиралот Вилијам Хотам, како врховен командант во Медитеранот.

На 8 март, Хотам добил вест дека француската флота е на море и тргнала кон Корзика. Тој тргнаl да ги пресретне, а Нелсон со нетрпение ја очекувал првата битка со сопствена флота. На 12 март флотите се пресретнале. Следниот ден, два од француските брода се судриле, а Нелсон го нападнал бродот со 84 топа Ча Ира. Ова траело два и пол часа, сè додека не пристигнале два француски брода кои го принудиле Нелсон да се оддалечи, нанесувајќи му огромна штета со многу жртви.Sugden 2004, p. 546

На 14 март, во Битката кај Џенова, Нелсон заедно со други британски бродови го нападнале веќе разрушениот брод Ча Ира, која бил влечен од бродот Censeur. Многу оштетени, двата француски брода биле принудени да се предадат, а Нелсон го зазел Censeur . Поразени на море, Французите се откажале од нивниот план да ја нападнат Корзика и се вратиле во пристаништето.Sugden 2004, p. 550

 Повлекување од Италија 
Нелсон продолжил да оперира околу од Џенова, пресретнувајќи и проверувајќи трговци и отсекувајќи сомнителни бродови по  пристаништата.Sugden 2004, p. 574 Во ноември, Хотам бил заменет со Сер Хајд Паркер, но ситуацијата во Италија се влошувала: Французите ја напаѓале Џенова и а имало и побуни во самиот град.Sugden 2004, p. 584

По еден француски напад кон крајот на ноември, сојузничките линии биле пробиени, и Британците биле принудени да се повлекуваат кон Џенова. Нелсон имал премалку бродови за да на некој начин влијае врз стратешките позиции на Британците. Британците биле принудени да се повлечат од италијанските пристаништа. Нелсон се вратил на Корзика на 30 ноември, лут и депресивен поради британскиот неуспех и ја доведувал во прашање својата иднина во морнарицата.Sugden 2004, p. 588

 Џервис и евакуацијата на Медитеранот 
Во јануари 1796 година, Џон Џервис станал врховен командант на флотата во Медитеранот. Тој го назначил Нелсон за комодор.Sugden 2004, p. 594 Нелсон извршувал задачи кои го спречувале напредувањето на Французите и ги зајакнувал италијанските сојузници на Велика Британија. Но, Нелсон почнал да смета дека британското присуство на италијанскиот полуостров станува бескорисно.Sugden 2004, p. 603 Во јуни, Агамемнон бил однесен на поправка во Британија, а на Нелсон му го дале бродот „Капетан“ со 74 топа.

Истиот месец, Французите го нападнале Легорн (Ливорно) и било сигурно дека ќе го заземат градот. Нелсон отишол таму за да ја надгледува евакуацијата на Британците и да ги пренесе на Корзика.Sugden 2004, p. 641 Во јули, тој ја надгледувал окупацијата на Елба, но во септември Џеновјаните преминале на страна на Французите.Sugden 2004, p. 647 Ваквата позиција на Џенова и постојаниот напредок на Французите, ги навеле Британците да сфатат дека флотата во Средоземното Море не може повеќе да се снабдува. Тие наредиле евакуација во Гибралтар. Нелсон го надгледувал повлекувањето од Корзика и евакуацијата на гарнизонот во Елба. Кон крајот на јануари и тој заминал за Гибралтар.Sugden 2004, p. 683

 Адмирал, 1797-1801 година 

 Битка кај 'Ртот Сао Висенте 
десно|мини| Нелсон, портрет од 1806 година од Ричард Вестал
Нелсон се придружил на флотата на Сер Џон Џервис кај 'ртот Сао Висенте и забележал шпански движења.Coleman 2001, p. 126 На 14 февруари 1797 година, двете флоти се сретнале, а Нелсон кој бил во задните британски сфатил не може да стапи во акција за брзо време. Затоа, Нелсон не ги послушал наредбите, се оддвоил од линијата и се упатил кон шпанските бродови Сан Јозеф, Сан Николас и Сантисима Тринидад. Бродот на Нелсон ги нападнал трите брода, потпомогнат од бродот Калоден, кој му дошол се придружил на Нелсон.Coleman 2001, p. 128

По едночасовно разменување оган, по што и Капетан и Калоден биле тешко оштетени, Нелсон се приближил до Сан Николас и го принудил да се предаде.Coleman 2001, p. 128 Нелсон со својата група преку палубата на Сан Николас се качил на Сан Јозеф и исто така го заробил.Coleman 2001, p. 126 Вечерта, шпанската флота се одвоила и заминала за Кадис. Британците заробиле четири бродови, од кои два самиот Нелсон.Coleman 2001, p. 127

Оваа победа била добро прифатена во Британија; Џервис бил прогласен за Виконт на Сао Висенте, а Нелсон, на 17 мај,Edited by H.A. Doubleday and Lord Howard de Walden. бил прогласен за Витез на Бат.Coleman 2001, p. 130  На 20 февруари, во рамките на редовни промоции според стажот и неповрзано со битката, Нелсон бил унапреден во Адмирал.Coleman 2001, p. 131

 Акцијата крај Кадис 
На Нелсон му го дале бродот Тезеј, и на 27 мај 1797 година, му било наредено да замине за Кадис; да ја следи шпанската флота и да го чека пристигнувањето на шпанските бродови со богатство од американските колонии.Hibbert 1994, p. 118 На 3 јули започнал со амфибиски напад. Во нападот Нелсон бил прободен двапати и животот му го спасил морнарот Џон Сајкс. Британските сили го заробиле шпанскиот брод и го одвлекле до Тезеј.Reports of the attack from Jervis and Nelson.  Тогаш, Нелсон направил план за освојување на Санта Крус де Тенерифе, за да го заплени богатството од бродот Австрискиот Принц (Principe de Asturias), за кој било објавено дека пристигнал неодамна.Coleman 2001, pp. 133–34

 Битката кај Санта Крус де Тенерифе 
десно|мини| Нелсон ранет за време на Битката кај Санта Крус де Тенерифе; Слика од 1806 година од Ричард Вестал
Планирано било Тенерифе да се нападне со комбинација од поморски бомбардирања и амфибиска инвазија. Иако Нелсон лично раководел со еден од баталјоните, операцијата завршила неуспешно, затоа што Шпанците биле многу добро подготвени и завзеле добри одбранбени позиции.Hibbert 1994, p. 122

Бродот на Нелсон стигнал до брегот, но штом тој зачекорил на брегот,  бил погоден во десната рака со мушкета, која предизвикала фрактура на надлактицата на повеќе места.Hibbert 1994, p. 122 Нелсон се вратил во Тезеј кај неговиот хирург, Томас Ешелби."."

Му бил ампутиран поголемиот дел од десната рака, и за половина час Нелсон се вратил да издава наредби до своите капетани.Hibbert 1994, p. 123

Во меѓувреме, силите под водство на Томас Трубриџ стигнале до главниот плоштад, но не можеле да продолжат понатаму. Не можејќи да се вратат во флотата бидејќи чамците им биле потопени, Трубриџ бил принуден да стапи во преговори со шпанскиот командант, а на Британците им било дозволено да се повлечат.Bradford 2005, p. 160 Со овој напад не се постигнала ниту една претходно зацртана цел, а една четвртина од Британците кои го нападнале Тенерифе биле ранети или мртви.Reports of the battle from Earl St Vincent and Nelson. 

По три дена крај Тенерифе, на 16 август ескадрилата се вратила во Кадис да се придружи на флотата на Џон Џервис.

На 1 септември Нелсон се вратил во Англија, на бродот Морско Коњче. Бил пречекан како херој; Британската јавност ја славела победата на Нелсон кај Сао Винсенте, а неговата рана предизвикувала сочувство.Bradford 2005, p. 164 За поразот кај Тенерифе, пронашле други виновници.

 Враќање во Англија 
Нелсон заедно со Фани се вратил во Бат, а во октомври 1797 година се преселиле во Лондон, за да побара стручна медицинска помош за неговата ампутирана рака. Додека бил во Лондон, дознал дека адмиралот Данкан ја победил холандската флота во Битката кај Кемпердаун.Bradford 2005, p. 166 Нелсон рекол дека би ја дал и другата рака за да присуствувал во победата. Последните месеци од 1797 година ги поминал закрепнувајќи во Лондон, и тогаш му била доделена наградата Слобода на Град Лондон и пензија од 1.000 фунти годишно. Со овие пари купил фарма, во близина на Ипсвич, и сакал да се пензионира таму.Bradford 2005, p. 167

Нелсон почнал брзо да закрепнува. Бил нестрплив да се врати на морето, и почнал да бара команда и му бил даден бродот Авангарда, на која го назначил Едвард Бери за свој капетан.Bradford 2005, p. 168

Француските активности во Медитеранот го загрижувале  Адмиралитетот. Наполеон собирал сили во Јужна Франција, но не било познато кон каде ќе се упатат. Нелсон со Авангарда требало да оди во Кадис за да ја зајакне флотата. На 28 март 1798 година, Нелсон го подигнал своето знаме и отпловил за да му се придружи на Виконт Сао Висенте. Тој пак го испратил во Тулон во извидничка мисија.Bradford 2005, p. 172

 Средоземно Море 

 Потера по Французите 
Кога Нелсон го минал Гибралтарскиот Теснец неговата ескадрила ја зафатило бура.Lavery 2003, pp. 65–66 Додека Британците се бореле со бурата, Наполеон заминал со својата флота под команда на вицеадмиралот Франсоа-Пол Бруи д'Аигалје. Нелсон, засилен со многу бродови од Сао Висенте, тргнал во потера.Lavery 2003, p. 101

Нелсон ја барал флотата на Наполеон по италијанскиот брег, но немал многу брзи извиднички бродови. Наполеон веќе пристигнал на Малта и, откако демонстрирал сила, островот му се предал.Bradford 2005, pp. 176–77 Кога Нелсон пристигнал таму, Французите веќе биле заминати. По состанокот со своите капетани, сфатиле дека најверојатно Наполеон бил во Египет и се упатил кон Александрија. Кога на 28 јуни, Нелсон пристигнал таму, не нашол никаква трага од Французите. Вознемирен, се повлекол и почнал да пребарува источно од пристаништето. Во меѓувреме, на 1 јули, флотата на Наполеон пристигнала во Александрија и ги истоварил своите сили.Bradford 2005, pp. 188–89 Брујс ја закотвил својата флота во заливот Абу Кир, подготвен да го поддржи Наполеон, доколку е потребно.Bradford 2005, p. 192

Нелсон, во меѓувреме, повторно го преминал Медитеранот, во безуспешниот обид да ги пронајде Французите, и се вратил во Неапол.Bradford 2005, pp. 193–94 Кога повторно испловил, сакал да оди кон Кипар, но решил уште еднаш да помине крај Александрија. По патот, неговите сили пронашле и заробиле француски трговски брод, кој им дал податоци за француската флота: поминале југоисточно од Крит пред еден месец  - упатувајќи се кон Александрија.Bradford 2005, p. 196 Нелсон пошол до Александрија, но таму не биле Французите. Пребарувајќи го брегот, конечно на 1 август 1798 година, ја нашол француската флота во заливот Абукир.Oman 1987, p. 252

 Битката кај Нил 
мини| Битката кај Нил, 1 август 1798 година во 10 часот попладне, слика од Томас Луни, 1834 година
Нелсон веднаш се подготвил за битка.Bradford 2005, p. 198 Французите биле закотвени на многу добра позиција и биле понадмоќни од флотата на Нелсон - тие не очекувале дека Британците ќе нападнат.Bradford 2005, p. 200 Но, Нелсон наредил напад на своите бродови. Француските бродови биле закотвени блиску до еден спруд, и верувале дека тоа ќе ја заштити едната страна да биде нападната. Сепак, капетанот Томас Фоли, на бродот Голијат, открил јаз меѓу спрудот и француските бродови и го насочил Голијат во овој канал. Неподготвените Французи се нашле нападнати од двете страни; британската флота се разделила, некои го следеле Фоли, а други минувале по десната страна од француската линија.Bradford 2005, p. 203

Додека бил на палубата на Авангарда, и давал команди, Нелсон бил погоден во челото од француски истрел. Бил однесен подолу за да го прегледа хирургот.Bradford 2005, p. 205 По прегледот, хирургот рекол дека раната не е опасна и ставил привремен завој.Hibbert 1994, p. 142

Французите, напаѓани од британскиот оган од две страни, почнале да се предаваат, а британските бродови го нападнале бродот на Брујс Ориент. Ориент се запалил од ова бомбардирање, а подоцна експлодирал. Нелсон се искачил на палубата да ја насочи битката, но се вратил кај хирургот откако го гледал уништувањето на Ориент. Bradford 2005, p. 209

Битката кај Нил била голем удар за амбициите на Наполеон на исток. Флотата била уништена; Ориент, друг брод и две фрегати биле изгорени, а девет брода биле заробени. Само два брода и две фрегати избегале.Reports of the battle from Nelson.  Силите кои Наполеон ги довел во Египет биле блокирани.Bradford 2005, p. 203 Наполеон нападнал на север долж средоземниот брег, но турските бранители поддржани од капетанот Сер Сидни Смит ја поразиле неговата војска при опсадата на Акре. Потоа Наполеон ја напуштил својата војска и се вратил во Франција.

Поради стратешката важност, достигнувањето на Нелсон на Нил се смета како најзначајно во неговата кариера, поголемо дури и од она кај Трафалгар, седум години подоцна.Bradford 2005, p. 209. Bradford describes it as "the most complete victory ever recorded in naval history".

 Награди 
мини| Лејди Хамилтон слика од Елизабет Луиз Виже Ле Брун,  ; слика во сопственост на Нелсон, која висела над неговиот кревет до неговата смрт
Кралот Фердинанд IV од Неапол, лично го пречекал кога пристигнал во пристаништето, а Сер Вилијам Хамилтон го поканил Нелсон да остане во неговиот дом.Hibbert 1994, p. 153 Имало прослави во чест на роденденот на Нелсон во септември 1798 година, а тој присуствувал на банкет кај Хамилтонови, каде што другите службеници почнале да забележуваат како тој се интересира за Лејди Ема Хамилтон. И Лорд Џон Џервис станувал загрижен за однесувањето на Нелсон, но на почетокот на октомври, веста за победата на Нелсон стигнала до Лондон и се било заборавено.

Победта се славела низ целата земја; се одржувале балови и победнички гозби и биеле камбаните. Градот Лондон на Нелсон и на неговите капетани им доделил мечеви, а кралот наредил да им се дадат посебни медали. Рускиот император Павле I му испратил подарок, а султанот Селим III од Отоманското Царство на Нелсон му го доделил Орденот на турската полумесечина, како и дијамантскиот челенг од неговиот турбан, за улогата на Нелсон во возобновувањето на отоманската власт во Египет.

Нелсон ја добил титулата Барон Нелсон од Нил.Hibbert 1994, p. 160

 Неаполска кампања 
Од Адмиралитетот пристигнала наредба да се блокираат француските сили во Александрија и Малта. Таа задача Нелсон им ја делегирал на своите капетани, Семјуел Худ и Александар Бол. Нелсон почнал да размислува да се врати во Англија.Hibbert 1994, p. 162 Но, кралот Фердинанд IV веќе подолг период бил притискан од својата сопруга, Марија Каролина од Австрија, која се залагала за агресивна надворешна политика кон Франција; земја која пет години претходно ги обезглавила нејзината сестра и нејзината кралица Марија Антоанета. Сер Вилијам Хамилтон се договорил со кралицата Марија Каролина, а кралот конечно се согласил да ѝ објави војна на Франција.Hibbert 1994, p. 165

Наполитанската армија, предводена од австрискиот генерал Мак, и поддржана од флотата на Нелсон, го завзела Рим од Французите кон крајот на ноември 1798 година. Французите се прегрупирале во околината на Рим и откако добиле засилување, ги поразиле Наполитанците. Неаполската армија бегала кон Неапол, а Французите ги гонеле.Hibbert 1994, p. 165 Нелсон организирал евакуација на кралското семејство, неколку благородници и британски државјани - меѓу нив и Хамилтонови. Евакуацијата започнала на 23 декември и на 26 декември безбедно стигнале до Палермо.Hibbert 1994, p. 170

Откако кралското семејство си заминало, Неапол бил во анархија, а во јануари во Палермо стигнала веста дека Французите влегле во градот под команда на генералот Шампионе и ја прогласиле Партенопската Република.Hibbert 1994, p. 178 Популарната контрареволуционерни сили, под водство на кардиналот Руфо, позната како Санфедисти, тргнале да го повратат градот.  Кон крајот на јуни, армијата на Руфо влегла во Неапол, принудувајќи ги Французите и нивните поддржувачи да се повлечат во утврдувањата на градот.Hibbert 1994, p. 181.

Нелсон како мотив во уметноста и во популарната култура
 „Трошки од кифла“ — кус расказ за деца на ангискиот писател Доналд Басет од 1967 година.Доналд Бисет, Разговори со еден тигар. Култура, Македонска книга, Мисла, Наша книга и Детска радост, Скопје, 1993, стр. 32-34.

 Наводи 

Категорија:Витези-придружници на Редот на Бањата
Категорија:Погребани во катедралата „Свети Павле“ (Лондон)
Категорија:Починати во 1805 година
Категорија:Родени во 1758 година
Категорија:Статии со врски до проектот „Гутенберг“