Џолин Луиз Расел

Џолин Луиз Расел (родена 1970) е американски океанограф и климатски научник.

Расел е професор на Катедрата за геонауки на Универзитетот во Аризона во Тусон, со заеднички назначувања во Одделенијата за месечеви и планетарни науки, хидрологија и атмосферски науки и во програмата на Катедрата за математика по применета математика. Таа била именувана како почесен претседател за интегративна наука на Томас Р. Браун во 2017 година. Таа била именувана за угледен професор на Универзитетот во 2021 година.

 Ран живот и образование 
Расел е родена во Сиетл, Вашингтон во 1970 година, а пораснала во Коцебу, Алјаска, рибарско село на Ескими, 30 милји северно од Арктичкиот круг, каде што нејзиниот татко работел за индиската здравствена служба. На 12 години знаела дека сака да биде океанограф. Расел посетувала школа Сент Пол во Конкорд, НХ, добила школска година во странство во Рен, Франција, била национален научник на Редклиф на Универзитетот Харвард каде што се стекнала со АБ во еколошка геонаука. Таа го имала своето прво истражувачко крстарење до Јужниот Океан во 1994 година и поминала речиси една година од нејзината дипломска кариера на море таму пред да го завршила докторатот по океанографија во 1999 година од Институтот за океанографија Скрипс, Универзитетот во Калифорнија, Сан Диего. Заработила постдокторска стипендија ЏИСАО на Универзитетот во Вашингтон, а потоа поминала неколку години како истражувачки научник на Универзитетот Принстон и Лабораторијата за геофизичка динамика на течности НОАА во Принстон, Њу Џерси за време на подготовката за 4-та проценка од Меѓувладиниот панел за климатски промени (ИПЦЦ-АР4). Расел станала член на факултетот на Катедрата за геонауки на Универзитетот во Аризона во 2006 година, а станала редовен професор во 2019 година.

 Кариера и влијание на истражување 
Истражувањето на Расел истражувало улогата на океанот во глобалната клима, фокусирајќи се на јужниот океан и западните ветрови на јужната полутопка. Таа користела модели на глобални климатски и Земјини системи да ги симулира климатските и јаглеродниот циклус од минатото, сегашноста и иднината и развива метрика заснована на набљудување за да ги оцени овие симулации. Работата на Расел за западните ветрови довело до нејзиното најголемо истражувачко достигнување досега: создавање на нова парадигма во климатската наука, имено дека потоплата клима произведува посилни западни ветрови. Овој увид решил еден од долгогодишните климатски парадокси, механизмот одговорен за пренесување на една третина од јаглерод диоксидот во атмосферата во океанот, а потоа повторно надвор за време на нашите повторени глацијално-меѓуглацијални циклуси.

Расел била водич за темата за моделирање на проектот за набљудување и моделирање на јаглерод и клима во јужниот дел на океанот (СОЦЦОМ) вклучувајќи го и неговиот проект за интеркомпарација на модели на јужен океан (СОМИП).

Таа во моментов работи како претседател на работната група за климатски Советодавниот одбор НОАА наука, како објективен лидер за Научен комитет за истражување на Антарктикот Антарктичка клима 21, и на Националниот центар за атмосферски истражувања (НЦАР) Заедницата Советодавниот одбор за модел на системот за земја (ЦЕСМ).

Расел е еден од основачките членови на Научни мајки, непартиска група на научници за климата, кои се исто така мајки, и работат на демистификација на климатските промени.

 Влијание 
Расел е еден од 14-те климатски научници кои стојат зад брифот кој го поддржувал тужителот во историската одлука на Врховниот суд на САД од 2007 година за емисиите на јаглерод диоксид и климатските промени, Комонвелт на Масачусетс и др. Американска агенција за заштита на животната средина. Овој пријателски разговор бил единствениот цитиран во оваа значајна одлука која утврдила дека јаглерод диоксидот е загадувач на атмосферата и дека EPA морало да го регулира.

 Награди и признанија 

 2021 година - Почитуван универзитетски професор, Универзитетот во Аризона
 2017-сега – Томас Р. Браун почитуван претседател за интегративна наука 
 2014 – 1885 Награда за истакнат научник на Друштвото на научници, Универзитетот во Аризона 
 2012-сега – член, група на Фондацијата семејство Комер Family 
 2011-2012 – Почитуван предавач, Американско здружение на нафтени геолози 
 2010 година – Награда за општо образование на Provost на Универзитетот во Аризона 
 1989-1993 - Национален научник Редклиф, Универзитетот Харвард, Кембриџ, м-р

 Надворешни врски 

 IPCC, 2021: Климатски промени 2021: Основа за физичка наука . Придонес на работната група I во Шестиот извештај за проценка на Меѓувладиниот панел за климатски промени [Masson-Delmotte, V., P. Zhai, A. Pirani, SL Connors, C. Péan, S. Berger, N. Caud, Y. Чен, Л. Голдфарб, МИ Гомис, М. Хуанг, К. Лајцел, Е. Лоној, ЈБР Метјуз, Т.К. Мејкок, Т. Вотерфилд, О. Јелекчи, Р. Ју и Б. )]. Прес на Универзитетот Кембриџ. Во Прес.
 IPCC, 2013: Климатски промени 2013: Основа за физичка наука. Придонес на работната група I во Петтиот извештај за проценка на Меѓувладиниот панел за климатски промени [Stocker, TF, D. Qin, G.-K. Платнер, М. Тињор, С.К. Ален, Ј. Бошунг, А. Науелс, Ј. Ксија, В. Бекс и П.М. )]. Cambridge University Press, Cambridge, United Kingdom and New York, NY, USA, 1535 pp.
 IPCC, 2007: Климатски промени 2007: Основа за физичка наука . Придонес на работната група I во четвртиот извештај за проценка на Меѓувладиниот панел за климатски промени [Solomon, S., D. Qin, M. Manning, Z. Chen, M. Marquis, KB Averyt, M. Tignor and HL Miller (eds . )]. Cambridge University Press, Кембриџ, Обединетото Кралство и Њујорк, Њујорк, САД, 996 стр.

 Наводи 

Категорија:Родени во 1970 година
Категорија:Американски океанографи