Голема мастилавка

Голема мастилавка ( ) е печурка од родот Dung ( )

 Опис 
Шапката е висока до 5-15 cм, понекогаш и до 20 cм, пречник од 5-10 cм, кај младата печурка е издолжено-јацевиден, а потоа тесно ѕвонест. Бојата е бела, сивкава или кафеава, на врвот има широка кафеава туберкула. Површината е густо покриена со влакнести лушпи наредени како ќерамиди.

Пулпата е бела, мека, без некој посебен вкус и мирис.

Ливчињата се слободни, широки, многу чести. Нивната боја кај младите печурки е бела, потоа почнуваат да стануваат розови одоздола, подоцна заедно со капачето се заматуваат во црна течност ( автолиза ), во која има бројни спори.

Дршка 10-35 cм висока, 1-2 cм во пречник, централна, цилиндрична, бела, со свиленкаст сјај, шуплива. Во основата се забележува луковично згуснување.

Остатоци од превезите: Прстенчето на дршката е слободно, многу нежно, подвижно, бело кај младите печурки, по почетокот на автолизата станува црно.

Црни спори во прав, спори 12 × 8 микрони, елипсоидни, понекогаш.

 Екологија и распространетост 
Се јавува на лабави почви богати со органски ѓубрива, во пасишта, зеленчукови градини, градини и паркови. Расте во големи групи. Распространета е низ северната умерена зона.

Сезона на растење од април до ноември.

 Нутрициони квалитети 
Печурката се јаде и спаѓа во највкусните печурки но само во млада возраст, пред да поцрнат ливчињата и пулпата, најдоцна два дена откако ќе излезе од почвата. Неопходно е да се обработи не подоцна од 1-2 часа по собирањето, бидејќи реакцијата на автолиза продолжува дури и кај замрзнатите печурки. Се препорачува претходно да се вари како услов за јадење, иако постојат тврдења дека печурката може да се јаде дури и кога е сирова. . Исто така, не се препорачува мешање на овие печурки со други печурки.

Во Русија, печурката долго време беше непопуларна, се сметаше за „жабарка“, меѓутоа, во некои европски земји ( Чешка, Финска, Франција ) е високо ценета и се смета за деликатес .

 Токсичност 
За разлика од некои други мастиловки, таа е нетоксична кога се консумира со алкохол.

 Галерија 

 Литература 

 Лессо Т. Печурки, одредница / по. од англиски. Л. В. Гарибова, С. Н. Лекомцева. - М .: „Астрел“, „АСТ“, 2003 година. - СО. 174. — ISBN 5-17-020333-0 .
 Грибы: Справочник / Пер. од Италија . Ф. Двин. - М .: „Астрел“, „АСТ“, 2001 година. - СО. 193 . - 304 Со. - ISBN 5-17-009961-4 .
 Семёнов А. И. За печурки и собирачи на печурки: Водич за берење печурки на Крим. - Симферопол: „Таврија“, 1990 година. - СО. 74-77. - 192 Со. — ISBN 5-7780-0177-0 .
 Уду Ж. Печурки. Енциклопедија = Големиот живот на Шампињони / по. од фр. - М .: Астрол, АСТ, 2003 година. - СО. 52. — ISBN 5-271-05827-1 .
 Сержанина Г. И. Капа печурки од Белорусија. - Минск: Наука и технологија, 1984 година.
 Сержанина Г. И., Змитрович И. И. Макромицети. Илустриран водич за биолози / Ед. Н.А. Дорожкина. - Минск: Високо училиште, 1978. - S. 142. - 192 стр. - 60.000 примероци.
 Навозник лохматый / / Печурки. - М .: Светот на книгите, 2003 година. - Т. осум. - СО. 102. - 192 Со. - (Голема енциклопедија на природата). — ISBN 5-8405-0434-3 .

Категорија:Шампињони
Категорија:Јадливи габи
Категорија:Габи
Категорија:Габи на Македонија
Категорија:Габи на Европа