Си беше еднаш...

Си беше еднаш е документарен филм на српскиот режисер Јован Ѓериќ од 2006 година. Премиерата на филмот во киното Арена, била проследена со сетови во живо од панк-рок бендовите Митесерс и Генерација. Филмот зборува за панк-рок сцената на Нови Сад, во првата половина на 1990-тите. Луѓето кои ја создале оваа сцена зборуваат 15 години подоцна за подемот и причините за падот на интересот за овој вид музика, широко популарен во Србија за време на владеењето на покојниот Слободан Милошевиќ. Како што велат многумина од интервјуираните, заедничкиот непријател - Милошевиќ и неговиот режим - бил добра фокусна точка за енергијата што ја создавала нивната музика. Кога исчезна овој непријател, целото движење ја изгуби својата предност и овие денови приказната е многу ниска.

Филмот бил дел од програмата „Произведено во Војводина“ на Филмскиот фестивал Мотовун 2007 година (Мотовун, Хрватска), претставувајќи ја кинематографијата на Војводина, а исто така и како дел од четиридневниот настан — „Enter UK“ — за културното влијание на британскиот под -културата во Србија, одржана во Нови Сад за време на фестивалот EXIT 2007 година. Си беше еднаш, бил дел од програмата на неколку фестивали (Гросман (Љутомер, Словенија), Филофест (Љубљана, Словенија), а имало и театарски проекции во Варшава, Полска и Мостар, Босна и Херцеговина.

 Улогата и екипата 
Најзначајните бендови од тој период се претставени со нивните фронтмени и/или други членови, вклучувајќи ги Др. Поп, Бобан Кебра, Роберт и Реља, Вијетнамач, Марта, Медан, Илија, Дулес, итн. Остатокот од глумечката екипа е составен од луѓе кои учествувале во уличниот живот во текот на 1990-тите (повеќето од нив поранешни членови на панк-рок бендови) - Шима, Ќела, Немања, Лошми, Јенс, Ериќ, Голди, Глава, Брле, Мирџа, Сава Савиќ и Згро се автори на книгатаНовосадска панк верзија што ја опфаќа новосадската панк сцена од нејзините почетоци на крајот на 1970-тите (книгата и Си беше еднаш често погрешно се перципираат како дел од истиот проект). Гаги е лик чие име е дел од насловот на популарна песна од тој период, а Бужи делува како водич низ локациите каде што се случувале свирки и каде младите се дружеле во текот на 1990-тите.

Авторите користеле музички спотови од Генерација без будучност, Обојени Програм, Ритам нереда, Збогум Брус Ли, Врисак генерације, Бове...

Филмот бил снимен со минимална екипа - кинематограферот Лучијан Мунтеан и монтажерот Зоран Николиќ биле единствените членови покрај режисерот/продуцентот, кој исто така имаше улога на оператор на бум.

 Позадина/продукција 
Идејата за филмот кај авторот дошла неколку месеци откако го видел Среќно дете, музички документарец за трендовите во југословенската урбана суб-култура од почетокот на 80-тите. Во декември 2004 година, Ѓериќ му пристапил на Миња Дунѓерски, истакнат менаџер на рок глумци и промотор на свирки, со идеја да го сними филмот, и така започнува приказната. Дунѓерски беше заслужен како ко-сценарист, а беше и консултант и контакт на повеќето луѓе што се појавуваат во филмот, како и соработник на повеќето архивски материјали. Снимањето започнало на 3 јули 2006 година на белградска промоција на книгата Новосадкси панк верзија, , продолжи ло за време на фестивалот EXIT, а по пауза продолжи од втората половина на август до средината на септември 2006 година.

За снимање се користело, дигитална камера Panasonic AG-DVX100, додека архивската снимка беше претворена надолу од Беткам лентите. Повеќето интервјуа биле снимени со прогресивно скенирање, само за да се претворат во испреплетени, поради архивските материјали кои биле сите испреплетени.

 Поврзано 

 Нови Сад
 Панк рок во Југославија
 Популарна музика во Социјалистичка Федеративна Република Југославија

 Надворешни врски 

 Bilo jednom...  
 Официјална веб страна


Категорија:Српски филмови
Категорија:Филмови од 2006 година
Категорија:Статии со текст на српски