Прекрасна ќерка на љубовта

„Прекрасна ќерка на љубота“ (италијански: „Bella figlia dell'amore“) ― вокален квартет од чинот 3 (бр. 16) од операта „Риголето“ на Џузепе Верди од 1851 година.

Опишан е како „маестрален квартет кој е сложен музички приказ на четири личности и нивните преклопувачки агенди“,"Multiple Perspectives: A Close Look at the Act III Quartet, 'Bella figlia dell'amore' , Metropolitan Opera. Пристапено на 3 март 2022. и е изведен и снимен од многу значајни уметници.

Заплетот на филмот „Квартет“ од 2012 година се врти околу изведбата на овој квартет.

Парафраза на Риголето (1859, S. 434) е виртуозен аранжман на пијано на квартетот од Франц Лист. Друга парафраза била напишана од германскиот композитор Вилхелм Кригер (1820–1883) како негов Оп. 61.

 Либрето 
Италијански
DUCA: Un dì, se ben rammentomi,
o bella, t'incontrai...
Mi piacque di te chiedere
e intesi che qui stai.
Or sappi che d'allora
sol te quest'alma adora.

GILDA (da sé): Iniquo!

MADDALENA: Ah! Ah!...e vent'altre appresso
le scorda forse adesso?
Ha un'aria il signorino
da vero libertino.

DUCA: Sì, un mostro son.
GILDA: Ah, padre mio!
MADDALENA: Lasciatemi, stordito!
DUCA: Ah, che fracasso!
MADDALENA: Stia saggio!

DUCA: E tu sii docile,
non farmi tanto, chiasso.
Ogni saggezza chiudesi
nel gaudio e nell'amore.
(Le prende la mano.)
La bella mano candida!

MADDALENA: Scherzate voi, signore.
DUCA: No, no.
MADDALENA: Son brutta.
DUCA: Abbracciami.
GILDA (da sé): Iniquo!
MADDALENA: Ebbro!
DUCA: D'amore ardente.

MADDALENA: Signor l'indifferente,
vi piace canzonar?

DUCA: No, no, ti vo' sposar...

MADDALENA: Ne voglio la parola.
DUCA (ironico): Amabile figliuola!
RIGOLETTO (a Gilda che avrà tutto osservato ed inteso):
E non ti basta ancor?
GILDA: Iniquo traditor!

DUCA: Bella figlia dell'amore,
schiavo son dei vezzi tuoi;
con un detto sol tu puoi
le mie pene consolar.
Vieni e senti del mio core
il frequente palpitar.

MADDALENA: Ah! ah! rido ben di core,
che tai baie costan poco,
quanto valga il vostro gioco,
mel credete, so apprezzar.
Son avvezza, bel signore,
ad un simile scherzar,
mio bel signor!

GILDA: Ah, così parlar d'amore
a me l'infame ho udito!
Infelice cor tradito,
per angoscia non scoppiar.

RIGOLETTO: Taci, il piangere non vale,
Ch'ei mentiva sei sicura.
Taci, e mia sarà la cura
la vendetta d'affrettar.
Pronta fia, sarà fatale,
io saprollo fulminar!
Буквален превод
ВОЈВОДАТА: Еден ден, ако добро се сеќавам,
ох убава, те запознав...
Ми се допадна да прашаш
и да разбереш дека си тука.
Сега знајте го тоа од тогаш
само тебе оваа душа обожава.

ГИЛДА (за себе): Нефер!

МАДАЛЕНА: Ах! Ах! ... и дваесет други подолу,
можеби ги заборавивте сега?
Тој изгледа како младиот господин
како вистински либертин.

ВОЈВОДОТ: Да, јас сум чудовиште.
ГИЛДА: Ах, татко мој!
МАДАЛЕНА: Остави ме запрепастена!
ВОЈВОДАТА: Ах, каква галама!
МАДАЛЕНА: Биди мудар!

ВОЈВОДАТА: И биди послушен,
не ме кревајте толку многу.
Сета мудрост се затвори
во радост и љубов.
 (Ја фаќа за рака.)
Прекрасната бела рака!

МАДАЛЕНА: Се шегувате, господине.
ВОЈВОДОТ: Не, не.
МАДАЛЕНА: Грда сум.
ВОЈВОЈКА: Прегрни ме.
ГИЛДА (за себе): Нефер!
МАДАЛЕНА: Пијаница!
ВОЈВОДАТА: За запалената љубов.

МАДАЛЕНА: Господине рамнодушен,
дали сакаш да се забавуваш?

ВОЈВОЈКА: Не, не, сакам да се омажам за тебе...

МАДАЛЕНА: Го сакам зборот.
ВОЈВОДАТА (иронично): Мила ќерка!
РИГОЛЕТО (на Гилда, која набљудуваше и разбра сè):
И зарем тоа не ви е доволно уште?
ЏИЛДА: Нефер предавник!

ВОЈВОДАта: Прекрасна ќерка на љубовта,
Јас сум роб на твоите шармови;
со само една изрека дека можеш
утеши ги моите болки.
Дојдете и почувствувајте
честото палпитација на моето срце.

МАДАЛЕНА: Ах! ах! Се смеам од срце,
дека овие заливи се евтини,
колку вреди вашата игра,
веруваш, знам да ценам.
Навикнат сум, убав господин,
на таква шега,
мојот убав господине!

ГИЛДА: Ах, така слушнав
озлогласениот разговор за љубовта!
Несреќно изневерено срце,
не пукај од мака.

РИГОЛЕТО: Замолчи, плачењето не вреди,
Тој лажеше, сигурна си.
Замолчи, и мојот лек ќе биде
одмаздата на брзањето.
Подготвена, ќе биде фатално
Знам да го удрам!

 Наводи 

 Надворешни врски 


 , Luciano Pavarotti, Isola Jones, Joan Sutherland, Leo Nucci, Metropolitan Opera Gala 11 јануари 1987, Richard Bonynge conducting

Категорија:Композиции од 1851 година
Категорија:Оперски извадоци
Категорија:Композиции од Џузепе Верди