Иван Радовиќ

Иван Радовиќ (22 јуни 1894 година, Вршац – 14 август 1973 година, Белград ) бил југословенски тенисер и сликар од српска етничка припадност.  

 Ран живот и образование 
Иван Радовиќ дипломирал на Учителскиот факултет во Сомбор, каде што завршил како учител по цртање. Заминал во Будимпешта за да ги продолжи студиите на Унгарскиот универзитет за ликовни уметности. Ја посетувал класата на унгарскиот сликар Иштван Рети.   Тој ги поминал своите студентски години во Унгарија помеѓу 1917 и 1920 година. Во Белград се преселил во 1927 година. Предавал во училиште во Станишиќ. Потоа предавал во средното женско училиште во Сомбор. Во 1929 година ја организира својата пробивна трета изложба во белградскиот павилјон на уметностите, „ Цвијета Зузориќ“. 

 Тениска кариера 
Во 1929 година Радовиќ учествувал на Државното првенство во Загреб. Истата година, тој беше рангиран на третото место зад Фрањо Шефер и Крешимир Фридрих. Така тој бил повикан во тимот на Дејвис купот на Кралството Југославија и заедно со нив отпатувал во Атина за да се соочи со Грција. Тимот на Југославија загуби, а Радовиќ остана резервен играч.  Во 1930 година, југословенскиот тим бил домаќин на натпреварот од првото коло против Шведска и ја прославил својата прва и беспрекорна победа во Купот. Радовиќ победи и во двојки, партнер со Шефер. Тој се повлече од тимот по следниот натпревар против Шпанија, во кој беше поразен во двојки. 

Радовиќ ја претставуваше својата земја уште еднаш на пријателскиот натпревар против Унгарија во Сегед во јуни 1930 година. Тимот беше составен од него и Шефер. Иако ги загуби двата меча во сингл, Шефер израмни со две победи и тие побараа двојки за да го затворат состанокот три на два гума.  Во октомври тој стана југословенски шампион во двојки, во пар со Шефер, откако успешно ги победи Емил Габровиц од Унгарија и сонародникот Фридрих во финалето на меѓународниот турнир во Белград.  Тој и Шефер се сретнале и во финалето во мешани двојки, каде што вториот се здружил со Лили Шрегер и го победил дуото Радовиќ и Магда Баумгартен од Унгарија.  Во 1931 година Радовиќ стигнал до полуфиналето во двојки на меѓународниот турнир Балкан куп во клубот Боб во Белград. 

 Приватен живот 
Радовиќ се пријавил во Кралската југословенска армија во април 1941 година, за време на Втората светска војна. Набрзо бил заробен и пренесен во германски концентрационен логор. Беше ослободен непосредно пред крајот на војната. Радовиќ станал член на Српската академија на науките и уметностите во 1970 година. Починал во 1973 година и бил погребан на белградските гробишта Ново Гробље. 

 Стил на сликање 
мини|Три благодати од Радовиќ на југословенска марка од 1975 година
Уметноста на Радовиќ се опишува како „евокативност на делата на Ле Дуание Русо, Гоген и Шагал помина низ неколку фази кои често се преклопуваа како паралелното истражување, од контемплативен рационализам до емоционално, инстинктивно и ирационално“.  Неговите две главни епохи се стилот на неокласицизмот во 1922-1926 година и апстрактниот стил помеѓу 1923-1924 година.  Тој бил под силно влијание на венецијанската ренесанса и германскиот експресионизам . Наивизмот на Радовиќ се одликува со „виолетови и зеленикаво-жолти бои, со постепено осветлување на гамата, со воведување нови и рекреација на стари теми на поинаков начин: портрети, ентериери, актови, мртви природи и пејзажи“. 

 Наводи 

 Надворешни врски 


Категорија:Српски сликари
Категорија:Починати во 1973 година
Категорија:Родени во 1894 година
Категорија:Погребани во Алејата на заслужните граѓани на Новите гробишта (Белград)