Волшебната флејта

Волшебната флејта (германски: ), е опера во два чина од Волфганг Амадеус Моцарт, со германско либрето од Емануел Шиканедер. Делото е во форма на зингшпил - популарна форма (жанр) во тоа време кој содржи пеење и говорен дијалог. Делото е премиерно прикажано на 30 септември 1791 г. во Фрајхаус Театарот на Виден во Виена, само два месеци пред прераната смрт на композиторот. Сè уште е често поставувана на оперскиот репертоар. Поради нејзината популарност направени се две продолженија, Лавиринт (или Борбата со Елементите) од Петер Винтер и фрагментарното либрето од Јохан Волфганг фон Гете насловено како Волшебната флејта втор дел .

Алегориското сиже е под влијание интересот на Моцарт за масонството и се однесува на примањето на принцот Тамино во ова друштво. Ноќната Кралица го повикува на помош да ја спаси нејзината ќерка Памина од првосвештеникот Сарастро, Тамино почнува да се восхитува на високите идеали на свештеникот, па тој заедно со Памина се придружуваат на заедницата, а кралицата и нејзините сојузници се поразени.

 Компонирање 
мини| Емануел Шиканедер, либретистот на Волшебната флејта, прикажан како ја толкува улогата на Папагено. На грбот носи кафез за птици.
Либретото за Волшебната флејта, напишано од Шиканедер, се заснова на повеќе извори. Некои книжевни дела за кои се смета дека служеле како извори се средновековната романса Иваин од Кретиен де Троа, романот Животот на Сетос од Жан Терасон и есејот „За мистериите на Египќаните“ од Игназ фон Борн. Либретото, исто така е продолжение на серијата опери засновани на бајки компонирани во тоа време од тајфата на Шиканедер, вклучувајќи ја и адаптација на зингшпил операта Оберон од Софи Сејлер, како и Каменот на мудроста. За улогата на Папагено, либретото се потпира на Хансвурстската традиција на виенскиот народен театар. Исто така, влијаело и масонството.

 Премиера 
мини| Дизајнот на корицата на либрето од Петер Хофер, 1959 г.
Операта е премиерно изведена во Виена на 30 септември 1791 г. во Фрајхаус Театарот на Виден. Моцарт диригирал со оркестарот, а Шиканедер го играл Папагено, додека улогата на ноќната кралица е отпеана од балдазата на Моцарт Џозефа Хофер.

Операта ја имала својата 100-та изведба во ноември 1792 година, но Моцарт непосведочил на овој голем успех, затоа што почина на 5 декември 1791 година.

 Наводи 

Категорија:Опери на Волфганг Амадеус Моцарт
Категорија:Опери
Категорија:Опери на германски јазик
Категорија:Опери од XVIII век
Категорија:Опери адаптирани во филм
Категорија:Зингшпил опери
Категорија:Опери со митолошки и фолклорни сцени