Змејот со црвени очи

„Змејот со црвени очи“ е книга за деца напишана од Астрид Линдгрен.

 Содржина 
Брат и сестра одат во свињарникот за да ги видат малите прасиња што се родиле во текот на ноќта. Во шталата не ги гледаат само прасињата, туку и мал зелен змеј со црвени очи. Со оглед на тоа што змејот секогаш ја каснува својата мајка, свињата, додека пие, таа на крајот не му дава ништо. Затоа, браќата и сестрите го одгледуваат змејот. На есен, малиот змеј се збогува со браќата и сестрите и лета накај средината на зајдисонцето. Тој среќно пее со јасен, светол глас.

 Настанок 
Во декември 1953 година, Астрид Линдгрен добила писмо од две тринаесетгодишни момчиња. Тие прашале дали може да напише мала приказна за змеј за нивното списание „Маскираниот змеј“ (Maskrerade draken). Астрид Линдгрен ја напишала Змејот со црвени очи и им ја испратила приказната на двете момчиња.

Во 1985 година приказната била објавена како сликовница од Рабен и Сјогрен со илустрации на Илон Викланд. Понатаму, сет од три поштенски марки со илустрацијата од змејот на Илон Викланд биле објавени во Шведска. Англиското издание било објавено во 1986 година.

Во 2013 година во Германија била создадена театарска претстава според книгата. Театарската претстава траела 40 минути во режија на Маргрит Гисин.

 Анализа 
Луиз Д'Арсенс и Ендру Линч веруваат дека приказната за Астрид Линдгрен зборува за губењето на детството. Поради тоа приказната е раскажана од перспектива на возрасен. Возрасната се сетила на времето кога била дете. Нема возрасна фигура во приказната за нејзиното детство. Еден ден змејот се збогува. Возрасните се сеќаваат дека тој ден таа само плачела и не можела да чита ниту една приказна вечерта. Со следниов цитат, возрасните се сеќаваат на крајот на нејзиното детство: „Секоја година на 2 октомври мислам на мојот змеј од детството. Зашто на втор октомври тој исчезна“.

Чувството на загуба предизвикано од збогувањето и заминувањето на змејот ставило крај на радостите на имагинацијата и довело до разочаран свет кој не остава простор за змејови, така што останува само споменот. Така, се оплакува загубата на детството, која е претставена со поделба меѓу минатото и иднината, предмодерното и модерното, детето и возрасното.Louise D'Arcens and Andrew Lynch: International Medievalism and Popular Culture, Cambria Press, 2014, 

Според Габриел Кром, книгата покажува дека женската љубовна грижа и емпатија исто така ја вклучува и способноста да се ослободиш од нешто.Gabriele Cromme (1996): Astrid Lindgren und die Autarkie der Weiblichkeit: literarische Darstellung von Frauen und Mädchen in ihrem Gesamtwerk, Kovač, P.76 

 Прием 
Мирјам Цимерман и Кристијан Бат сметаат дека тоа е одлична книга што може да се користи на часови во училиште. Наставниците би можеле да го искористат за да разговараат со децата за тагата и поднесување на заминувањето на некого или нешто.Mirjam Zimmermann and Christian Butt (2016): Bilderbuchstunden: Bilderbücher für religiöse Bildungsprozesse in Kindergarten, Grundschule und Sekundarstufe, Vandenhoeck & Ruprecht, P. 37-40, 

 Наводи 

Категорија:Шведска книжевност
Категорија:Дела на Астрид Линдгрен