Сара Мајр

мини|Гробот на Сара Сидонс Мајр, црквата Свети Кутберт, Единбург
Дама Сара Елизабет Сидонс Мајр (23 септември 1846 - 13 февруари 1941 година) била шкотски борец за образование на жените и право на глас на жените. Била активна во Единбуршката асоцијација за универзитетско образование на жените и женското дебатно друштво во Единбург, кое го основала пред да наполни 20 години.

 Животот 
Родена во добро ситуирано семејство во Единбург, Сара била ќерка на мајорот Артур Мајр од 62-от полк и Елизабет Хариот Мајр (родено Сидонс). Таа била внука на глумецот Хенри Сидонс и правнука на глумицата Сара Сидонс. Семејството живеело на местото Аберкромби 29 во Вториот нов град во Единбург.Edinburgh Post Office directory 1846.

Кога Мајр имала 19 години, таа го основала Друштвото за есеи во Единбург, набрзо преименувано во Друштво за дебати во Единбург. Таа останала негов претседател 70 години. Друштвото се состанало во пространата семејна куќа Мајр во Њу Таун и им понудила на жените од Единбург со одредено потекло шанса да разговараат за социјални прашања, додека учат вештини за јавно говорење и дебати. Тие го објавиле Обидот, преименуван во Женски магазин Единбург во 1876 година, што ги поврзува со читателите низ целата земја. Го уредувале Мајр и Хелен Рид. Шарлот Мајри Јонг придонела, а Мајр во него ја прегледала збирката есеи на Џозефин Батлер „Женска работа и женска култура“ .

Друштвото и неговото седиште во трпезаријата Мајр биле во фокусот на многу напори за промовирање на правата и образованието на жените, предводени од жени од професионални, обично просперитетни семејства. Луиза и Флора Стивенсон биле рани членови, како и Луиза Лумсден, основач на училиштето Св. Леонард во Сент Ендрјус и Шарлот Кармајкл, мајка на Мари Стопс.

Општеството на интервали дебатирало за прашањето за правото на глас на жените, со Мајр како доживотен поддржувач на гласовите за жените. Во 1866 и 1872 година, Сара Мајр открила дека таа и нејзините соборци се во малцинство, но од 1884 година наваму, предлозите во корист на правото на глас на жените биле спроведени од зголеменото мнозинство. Мајр припаѓала на Националното здружение за право на глас на Единбург, кое било основано во 1867 година како прво шкотско друштво кое се борело за гласови за жените и испраќало говорници на настани низ цела Шкотска, вклучувајќи ја и д-р Елси Инглис, нејзин почесен секретар од 1906 година. Мајр подоцна станала негов претседател, а потоа и претседател на Шкотската федерација на општества за право на глас на жените. Таа честопати успевала да посредува меѓу групи со различни пристапи во кампањата за гласање. Откако жените над 30 години добиле право на право во 1918 година, таа го водела Здружението за право на глас во нова фаза како Друштво за еднакво граѓанство.

Сара Мајр била важна членка на Единбуршката женска едукативна асоцијација во 1867 година, присутна на основачкиот состанок, но не се сметала за основач, веројатно затоа што била немажена и прилично млада. Таа и Мери Круделиус биле подготвени да направат чекор по чекор кон нивната цел за еднаков пристап до универзитетско образование за двата пола, при што Мајр верувала дека практичниот пристап ќе доведе до вистински резултати. Сепак, тие на крајот сакале повеќе од посебен систем за жените, колку и да е добро учењето.

Во 1876 година запошнале со напор да се подобри женското предуниверзитетско образование. Биле понудени часови во салата Св. Џорџ за да им се помогне да влезат на универзитет, со курсеви за допишување за оние кои не можеле да присуствуваат.  Во 1886 година таа била вклучена со Мери Расел Вокер и други во формирањето на колеџот за обука Св. Џорџ, по што следи средното училиште за девојчиња Св. Џорџ во 1888 година.  Колеџот за обука била првата шкотска институција која обучува жени кои предаваат во средните училишта, а гимназијата прво шкотско дневно училиште за девојчиња што ги учи до универзитетско ниво. Девојките од Свети Џорџ биле меѓу првите дипломирани жени на Универзитетот во Единбург. Мери Расел Вокер се вратила од Лондон во 1885 година, квалификувана да го води колеџот, а подоцна и училиштето.

За време на Првата светска војна, асоцијацијата на Мајр со Елси Инглис, започната како колеги суфражетки продолжила додека таа била претседател на Болничкиот комитет на шкотските женски болници за странска служба, чие финансирање биле собрани од контакти во Единбург и пошироко. Мајр, исто така, дејствувала како благајник на проектот на Здружението Единбург за универзитетско образование на жените во Масон Хол, и претседавала со комитетите на болницата за жени и деца Брантсфилд и породилната болница Елси Инглис Меморијал . Таа, исто така, нашла време да докаже дека жената може да има вештина и во стрелаштво и во шах, и му припаѓа на Женскиот шаховски клуб.

 Награди 
Работата на Мајр за образование на жените доведе до почесен Докторат по право од Универзитетот во Единбург во 1920 година  и Медал од редот на Британската Империја во 1931 година.

 Сеќавање 
Смртта на Мајр во домот на нејзината внука во Бакингемшир била проследена со погребна служба во катедралата Света Марија, Единбург. Некролог во „Шкотланѓанецот“ ја нарекол „жена пионер“ и „почитувана и значајна дама од Единбург, која помогнала да се запише историјата во своето време“. Таа е запаметена и на споменикот на нејзиното татковско семејство во црквата „Св. Кутберт“, Единбург, и како медицинска сестра на нејзиното семејство, што е забележано на каменот. 

 Поврзано 

 Список на суфражисти и суфражети

 Наводи 

 Извори 

 Елизабет Крафорд, Движењето за право на глас на жените: Референтен водич 1866–1928 (Роутлеџ 1999), ISBN 184142031X 

 Надворешни врски 


 Колеџ за обука Св. Џорџ 

Категорија:Статии со hCards
Категорија:Дами-заповеднички на Редот на Британската Империја
Категорија:Луѓе од Единбург
Категорија:Починати во 1941 година
Категорија:Родени во 1846 година
Категорија:Активисти за женски права