Зелена крастава жаба

European green toadConservation statusврска=|алт=|безрамкаLeast Concern  (IUCN 3.1)Scientific classification врска=Template:Taxonomy/Bufotes|editKingdom:AnimaliaPhylum:ChordataClass:AmphibiaOrder:AnuraFamily:BufonidaeGenus:BufotesSpecies:B. viridisBinomial nameBufotes viridis(Laurenti, 1768)Synonyms"Bufotes viridis ". Amphibian Species of the World 6.0, an Online Reference. American Museum of Natural History. research.amnh.org/vz/herpetology/amphibia. Bufo viridis

Laurenti, 1768
 Pseudepidalea viridis

— Frost et al., 2006
десно|мини|Mating call of the European green toad
Зелена крастава  жаба ( Bufotes viridis ) е вид на крастава жаба која се наоѓа во степи, планински области, полупустини, урбани области и други живеалишта во континентална Европа, кои се движат од далечна источна Франција и Данска до Балканот и Западна Русија. Како што историски е дефинирано, видовите се движеле на исток преку Блискиот Исток и Средна Азија до западна Кина, Монголија и северозападна Индија и јужно преку Италија и средоземните острови до Северна Африка. Следејќи ги генетските и морфолошките прегледи, 14 популации (сите во голема мерка или целосно азиски, освен африканските и балеарските зелени жаби ) сега се сметаат за посебни видови. Овие видови и европската зелена жаба се ставаат во нивниот род Буфотес, но тие биле вклучени во Буфо .

 Опис 
Дамките на грбот варираат од зелена до темнокафеава, а понекогаш се појавуваат и црвени дамки. Долната страна е бела или многу лесно обоена. Европската зелена жаба ќе ја смени бојата како одговор на промените на топлината и светлината. Женските се поголеми од машките и можат да положат од 9000 до 15 000 јајца истовремено.

Може да достигне максимална големина (должина на главата и телото) од 10 сантиметри, но растот до оваа големина е редок.Arnold EN, Burton JA (1978). A Field Guide to the Reptiles and Amphibians of Britain and Europe. London: Collins. 272 pp. . (Bufo viridis, p. 74 + Plate 8 + Map 33).

Во Европа овој вид е распространет во централниот и југоисточен дел на континентот. Нејзини типични хабитати се култивирани степи, иако не ги избегнува и шумските комплекси. Овој вид покажува значајна еколошка пластичност. Зелената крастава жаба е главно ноќен вид, иако понекогаш е активна и преку ден, особено на пролет. Периодот на парење започнува од март до мај. За мрестење претпочита плитки, темпорални води. Овој вид хибернира (презимува) надвор од водната средина (на земја). Таа е главно низински вид, со просечна вертикална дистрибуција до 1.000 m. Во рамките на Национален парк Галичица, зелената крастава жаба е регистрирана во различни хабитатни типови, од езерските брегови до височина од 2.000 m.

 Диета 
Зелената крастава жаба јаде различни инсекти и безрбетници, главно штурци, црви од оброци, мали пеперутки, дождовни црви, молци, бубачки и гасеници . Има пријавено и напад врз лилјак.

 Наводи 

 Дополнителна литература 

 Лауренти Ј.Н. (1768). Медицина на примерок, изложува репциум синопсин со експерименти околу вена и антидота рептилиум австриакум . Виена: „anоан. Том. Ноб де Тратнерн ". 214 стр. + Плочи IV. ( Буфо виридис, нови видови, стр. 27 + Плоча I, слика 1). (на латински).

 Надворешни врски 






Категорија:Незагрозени видови според МСЗП
Категорија:Фауна на Галичица
Категорија:Фауна на Европа
Категорија:Фауна на Азија