Индигирка

Индигирка ( Russian  ;      ) е река во Репулика Саха во Русија помеѓу Јана на запад и Колима на исток. Таа е долга  . Површината на неjзиниот  слив изнесува 360,000 км2

 Историја 
Изолираното село Руско Устие, сместено на речната делта на Индигирка, е познато по уникатната традиционална култура на руските доселеници чии предци дошле таму пред неколку векови. Некои историчари претпоставуваат дека селото Руско Усти било населено од Поморс на почетокот на 17 век.Tatyana Bratkova "Russkoye Ustye". Novy Mir, 1998, no. 4 

Во 1638 година истражувачот Иван Ребров стигнал до Индигирка.  Во приближно исто време, Позник Иванов се искачил на притоката на долна Лена, го преминал опсегот Верхојанск до горна Јана и потоа го преминал опсегот Черски до Индигирка. Во 1642 година, Михаил Стадухин стигнал до копно преку Индигирка од Лена.

Зашиверск на Индигирка бил важен колонијален форум за време на раните денови на руската колонизација. Последователно било напуштено во 19 век. Други историски населби, сега веќе долго време напуштени, биле Подшиверск и Ујандинско Зимовје.

Во 1892–94 година, баронот Едуард Фон Тол извршил геолошки истражувања во сливот на Индигирка (меѓу другите далечно-источни сибирски реки) во име на Руската академија на науките. Во текот на една година и два дена експедицијата поминала , од кои  биле одење по реките, правејќи геодетски истражувања на патот.

 Курс 
Потекнува од сливот на  долгата река Туора-Јурјах (позната и како Хастах, Калкан или Калкан)  Russian State Water Register - Река Хастах (Торо-Юрях, Туора-Юрях, Калкан) и  долгата Тарин-Јурјах,Russian State Water Register - Река Тарын-Юрях и двете потекнуваат од северните падини на опсегот Калкан .

Во својот повисок тек, реката тече северозападно долж најнискиот дел на висорамнината Ојмјакон . Свртувајќи се кон север, пресекува неколку подружници на опсегот Черски . На местото каде што го преминува опсегот Чемалгин, реката се стеснува и се влева во длабока клисура, формирајќи водопад.  Свртувајќи се кон север, Индигирка длабоко преминува низ опсегот Мома и тече североисточно со меандрирање преку низината  Аби  и  се проширува до 500 м. Понатаму на север, каде што теренот станува целосно рамен, Индигирка се дели на гранки на 130 км од устата, формирајќи делта со ширина од 5.500 км2. Нејзините води завршуваат во заливот Колима, во Источносибирското Море.Google Earth

Индигирка замрзнува во октомври и останува под мразот до мај-јуни.

 Притоки 
Главните притоки на Индигирка се:

 Пристаништа, населби и економија 
Главни пристаништа на реката се:

 Хонуу
 Дружина
 Чокурдак
 Табор

Постои потрага по злато во сливот на Индигирка.

Индигирка изобилува со разни риби. Меѓу највредните се неколку видови на бела риба, како што се венце, чир, муксун, инконну ( нелма ), омул итн.

 Усти 
Индигирка формира голема делта, која се состои од голем број потоци (секој е означен на руските мапи како фото ка ( речна рака )) и острови. Околу  пред да стигне во Источно Сибирско Море ( ), реката се дели на два големи текови на североисток. Левата (најзападна) рака е позната како Руско-Устинскаја Протока ; десната рака, Средњаја протока (руски за „средната рака“). Понатаму низводно, третата голема рака, Колимскаја протока се дели од Средњаја протока.

Додека Средњаја Протока значи „средна рака“, имињата на главните западни и источни краци ја означуваат и нивната релативна локација. Колимската протока или Колимское устје е раката што се наоѓа на источната страна, т.е. „страната на Колима“ на делтата (раката најблиску до Колима, источниот сосед на Индигирка). Руско-устинскаја протока, очигледно порано позната како едноставно Руское устие Indigirka in Brockhaus and Efron Encyclopedic Dictionary е онаа рака што се наоѓа на западната страна, т.е. „руската страна“ на делтата (што значи, страната најблиску до (европската) Русија). Деновиве името на Руско-Устинскаја Протока се појавува како да е формирано од името на старото руско село Руское Устие сместено таму, но најверојатно тука имало спротивност, селото го носело името на реката ( рускоее устие ) до кое се наоѓало.

Неколку рамни острови се формираат од каналите на делтата. Наведени од исток кон запад, главните се:

 Усун-Ари лежи надолжно по должината на брегот источно од устата на Средњаја. Тоа е  и  широк.
 Опаровски остров лежи целосно одвоен на  крајбрежје од устата Средњаја. Тоа е околу  долг и 1 км ширина.
 Остров Плоски е најоддалечениот крајбрежје на еден куп острови на устието Средњаја. Тој е во форма на Ц и е околу 3 долг км.
 Бо Bolшој Федоровски лежи помеѓу двете усти на Индигирка. Тоа е 6 км долга и има максимална ширина 4 км.
 Островите Вкодној и Олени лежат точно на Прот. Уста Руско устинскаја . Двете се со иста големина, околу 4 км во должина.
 Остров Крестови лежи тивко изолиран директно на југ од полуостровот Лопатка, на  крајбрежје на северозапад од главните усти на Индигирка. Тоа е 6 км долга и 1,6 км ширина.

 Користена литература 

 Indigirka    
 Локација на острови 
 Вилијам Бар, последната експедиција на баронот Едуард Фон Тол. Арктик, септември 1980 година.

Категорија:Реки во Јакутија
Категорија:Координати на Википодатоците