Евгениј Водолазкин

Евгениј Водолазкин (роден 1964 година) е руски научник и автор. Роден е во Киев,  и во 1996 година дипломирал на одделеот за филологија на Универзитетот во Киев . Истата година започнал постдипломски студии во Куќата на Пушкин под менторство на Дмитриј Лихачов . Во 2000 година тој ја одбранил својата докторска теза „За преводот на Летописот на Георги Амартол “.

Водолазкин добива стипендии од Фондацијата Тоефер и Фондацијата Александар фон Хумболт .Пишувал за „Првите работи“ и објавувал во „Плуг“. Ја освоил наградата за литература „Александар Солженицин“ во 2019 година.

Водоласкин се смета за најважен меѓу современите руски писатели, неговите книги се преведени на многу јазици и добиле многу меѓународни признанија.

Живее со своето семејство во Санкт Петербург .

 Дела 

 Светска историја во литературата на Античка Русија (заснована на материјали XI - XV) ;
 Дмитриј Лихачов и неговата епоха: Мемоари, есеи, документи, фотографии ;

 Романи 

 Киднапирањето на Европа (2005 година);
 Соловјов и Ларионов, Андреј Бели награда, потесен список на наградите „Голема книга“ ;
 Лавр (2012), Лауреат на книжевна награда Јасна Полјана, категорија од 21 век; Награда за голема книга, прва награда;
 Авијатичарот (2015), Награда за голема книга, втора награда;
 Куќа и остров: алатка за јазик (2015 година);
 Бризбејн (2018);
 Пазарот за миленичиња (2019);

Категорија:Живи луѓе
Категорија:Родени во 1964 година