Јохана Шмит

Johanna Schmitt е еволутивен еколог и генетичар на растенија. Нејзиното истражување е познато по неговото фокусирање на генетската основа на црти во еколошки вредни растенија и предвидување како таквите растенија ќе одговорат и ќе се прилагодат на промените во животната средина, како што е климатското затоплување. Автор е на над 100 статии, а нејзините дела се цитирани во над 7900 цитати. Таа е почестена што е првата жена научник на Универзитетот Браун избрана во Националната академија на науките.

 Живот 
Schmitt заработила диплома за биологија од колеџот Swarthmore во 1974 година. Schmitt била наградена со д-р. по биологија од Stanford University во 1981 година. По Стенфорд, Schmitt conducted истражување на Duke University. Таа се придружила на Универзитетот Браун во 1982 година каде што на крајот стана Stephen T. Olney, професор по природна историја. Во Браун, таа била и директор на Иницијативата за промена на животната средина. Во моментов, таа е истакнат професор на Универзитетот на Калифорнија во Дејвис во Одделот за еволуцијата и екологија која таа се приклучила во 2012 година.

Schmitt е добитник на награда за истражување Humboldt и е past претседател на Здружението за проучување на еволуцијата (ССЕ)  и на Американското здружение на натуралисти (АСН). Покрај тоа, Schmitt  е соработник на Американската асоцијација за унапредување на науката (AAAS)  и член на Националната академија на науките. Таа била примена во Американската академија за уметности и науки во 2010 година.

 Фокус на истражување 
Истражувањето на Schmitt се фокусира на механизмите за прилагодување и одговори на климатските и еколошките варијации, адаптивната еволуција на развојната пластичност (како што се одговорите на сезонските знаци), екологијата и еволуцијата на ефектите врз мајката, генетската и адаптивната основа на развојниот и физиолошкиот живот - одлики на историјата и конзерваторска биологија на растенијата. Пример за нејзиното истражување вклучува одредување на улогите на генетска и климатска варијација во model plant Arabidopsis.  Истражувањето на Schmitt  е исто така во првите редови во користењето моделирање за да се испита како климатските промени ќе влијаат на дистрибуцијата и успехот на растенијата.

 Избрани публикации 

 Fournier-Level, A. Korte, M.D. Cooper, M. Nordborg, J. Schmitt and A.M. Wilczek. 2011. A map of local adaptation in Arabidopsis thaliana. Science 334: 86-89.
 Huang, X., J. Schmitt, L. Dorn, C. Griffith, S. Effgen, S. Takao, M. Koornneef, K. Donohue. 2010. The earliest stages of adaptation in an experimental plant population: strong selection on QTLs for seed dormancy. Molecular Ecology 19: 1335-1351
 Wilzcek, A.M., L.T. Burghardt, A.R. Cobb, M.D. Cooper, S.M.Welch, J. Schmitt. 2010 Genetic and physiological bases for phenological responses to current and predicted climates. Phil. Trans. Roy. Soc. B., 365:3129-3147.
 Wilczek, J. Roe, M. Knapp, M. Cooper, C.M. Lopez-Gallego, L. Martin, C. Muir, S. Sim, A. Walker, J. Anderson, J.F. Egan, B. Moyers, R. Petipas, A. Giakountis, E. Charbit, G. Coupland, S.M. Welch, and J. Schmitt. 2009. Effects of genetic perturbation on seasonal life history plasticity. Science, 323:930-934.
 Stinchcombe, J.R., C.Weinig, K.D. Heath, M.T. Brock, and J. Schmitt. 2009. Polymorphic genes of major effect: consequences for variation, selection, and evolution. Genetics 182: 911-922.
 Fournier-Level, A., A.M.Wilczek, M.D. Cooper, J.L. Roe, J. Anderson, D. Eaton, B.T. Moyers, R.H. Petipas, R.N.Schaeffer, B. Pieper, M.Reymond, M. Koornneef, S.M. Welch, D.L.Remington, and J. Schmitt. 2013. Paths to selection on life history loci in different natural environments across the native range of Arabidopsis thaliana. Molecular Ecology doi: 10.1111/mec.12285

 Наводи 

Категорија:Родени во 1952 година
Категорија:Апсолвенти на Стенфордскиот универзитет
Категорија:Апсолвенти на Свартморскиот колеџ
Категорија:Живи луѓе