Кејт Марвел

Кејт Марвел () — климатски научник и научен писател од Њујорк. Таа е вонреден истражувачки научник во Институтот за вселенски студии „Годард“ на НАСА и Одделот за применета физика и математика при Колумбија инженерство и редовно пишува за Scientific American во нејзината колумна „Жешка планета“.

 Образование и рана кариера 

Марвел присуствувала на Универзитетот во Калифорнија во Беркли, каде што доби диплома за уметност по физика и астрономија во 2003 година. Докторирала во 2008 година по теоретска физика на Универзитетот во Кембриџ како стипендист на Гејтс и член на колеџот Тринити . По докторатот, таа својот фокус го пренасочува кон науката за климата и енергијата како постдокторски научен соработник во Центарот за меѓународна безбедност и соработка на Универзитетот Стенфорд и во Карнеги институцијата за наука во Одделот за глобална екологија  . Таа ја продолжува таа траекторија како постдокторски соработник во Националната лабораторија Лоренс Ливермор пред да се приклучи на истражувачкиот факултет во Институтот за вселенски студии на НАСА Годард и Универзитетот Колумбија .

 Истражување 
Тековното истражување на Марвел се фокусира на климатско моделирање за подобро да предвиди колку ќе се зголеми температурата на Земјата во иднина. Оваа работа ја наведе Марвел да ги истражи ефектите на облачното покривање врз моделирањето на зголемените температури, што се покажа како важна променлива во климатските модели. Облаците можат да играат двострана улога во ублажувањето или засилувањето на стапката на глобалното затоплување. Од една страна, облаците ја рефлектираат сончевата енергија назад во вселената, служејќи за ладење на планетата; од друга, облаците можат да ја заробат топлината на планетата и да зрачат назад на површината на Земјата. Додека компјутерските модели имаат потешкотии да симулираат променливи модели на облачно покривање, подобрените сателитски податоци може да почнат да ги пополнуваат празнините.

Марвел, исто така, ги документираше променливите модели на влага во почвата од примероците земени низ целиот свет, комбинирајќи ги со компјутерски модели и архиви на прстени на дрвја, за да ги моделира ефектите од производството на стакленички гасови врз моделите на глобалната суша . Во оваа студија, која беше објавена во списанието <i id="mwRw">Nature</i> во мај 2019 година, Марвел и нејзините колеги успеаја да го разликуваат придонесот на луѓето од ефектите на природните варијации на времето и климата . Тие открија три различни фази на суша во податоците: јасен човечки отпечаток на нивоата на суша во првата половина на 20 век, проследено со намалување на сушата од 1950 до 1975 година, проследено со конечен пораст на нивото на суша во 1980-тите и понатаму. Намалувањето на сушата во средината на векот е во корелација со порастот на емисиите на аеросоли, кои придонесуваат за зголемување на нивото на смог што можеби ја рефлектирало и ја блокирало сончевата светлина да стигне до Земјата, менувајќи ги моделите на затоплување. Последователниот пораст на сушата беше во корелација со намалувањето на глобалното загадување на воздухот, што се случи во 1970-тите и 1980-тите поради усвојувањето на законодавството како што е Законот за чист воздух на Соединетите држави, што сугерира дека загадувањето со аеросоли може да има умерено влијание врз сушата.

Марвел, исто така, ги проучува практичните ограничувања во обновливите извори на енергија како постдокторски стипендист во Институтот за наука Карнеги . На конференцијата ТЕД во 2017 година, по говорот на компјутерскиот теоретичар Дени Хилис кој предлага геоинженерски стратегии за ублажување на глобалното затоплување, Марвел беше донесена на сцената за да сподели зошто таа верува дека геоинженерството може да предизвика повеќе штета отколку добро на долг рок.

 Јавен ангажман 
Марвел е научен комуникаторка чии напори се фокусираат на комуникација за влијанијата на климатските промени. Таа беше гостинка во популарни научни емисии како StarTalk и BRIC Arts Media TV, зборувајќи за нејзината експертиза во климатските промени и потребата да се дејствува на климата. Таа, исто така, зборуваше за нејзиниот пат да стане научник за серијата за раскажување приказни инспирирана од науката, The Story Collider . Марвел, исто така, се појави на главната сцена на ТЕД, држејќи говор на конференцијата ТЕД во 2017 година за ефектот на облаците со две острици врз глобалното затоплување.

Пишувањата на Марвел се прикажани во On Being и <i id="mwcA">Nautilus</i> . Таа е редовен соработник на Scientific American со нејзината колумна „Жешка планета“. Колумната лансирана во јуни 2018 година и се фокусира на климатските промени, покривајќи ја науката зад глобалното затоплување, политиките и човечките напори во застапувањето. Марвел придонесе за „ Сè што можеме да заштедиме“, збирка есеи напишана од жени вклучени во климатското движење .

 Наводи 

 Надворешни врски 
 Твитер сметка

Категорија:Апсолвенти на Калифорнискиот универзитет (Беркли)
Категорија:Апсолвенти на Кембричкиот универзитет
Категорија:Научни писатели
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Американски научници