Сакарија (река)

Сакарија (; ; Латински: Sangarius) ― третата најдолга река во Турција. Поминува низ регионот познат во античко време како Фригија. Се сметала за една од главните реки на Мала Азија (Анадолија) во класичната антика, и се споменува во Илијада  и во Теогонија .Хесиод, Теогонија, 344. Нејзиното име се појавува во различни облици како Саграфос,Schol. ad Apollon. Rhod. 2.724. Сангарис,Константин VII Порфирогенит, За управувањето на Империјата 1.5 или Сагарис.Овидиј, ex Pont. 4.10 17; Solin 43;   
лево|мини|Карта на реката Сакарија
Во „Географика“, Страбон пишува дека во текот на класичната антика, реката имала извори на планината Адореус, во близина на градот Сангија во Фригија, не на далеку од границата на Галатија, и течела во многу вртежен тек, прво во источниот, потоа во северен, потоа во северозападен, и на крај повторно во северен правец преку Витинија кон Евксин (Црното Море). Во еден дел од својот тек ја обликувала границата помеѓу Фригија и Витинија; а во раните времиња Витинија била ограничена на исток со реката. Битинскиот дел на реката бил пловен и се славел поради изобилството риби што се наоѓале во неа. Нејзини главни притоки биле Аландер, Батис, Тимбрес и Галус.Периплус на Псевдо-Скилакс, стр. 34; Apollon. 2.724; Scymnus. 234, foil.; Strab. xii. pp. 563, 567; Dionys. Perieg. 811; Ptol. 5.1.6; Steph. B. sub voce Liv. 38.18; Plin. Nat. 5.43; Amm. Marc. 22.9.

Изворот на реката е Бајатската Висорамнина која се наоѓа североисточно од Афион. Придружено од Порсучкиот Поток близу до градот Полатли, реката поминува низ Адапазарската Рамнина пред да стигне до Црното Море. Сакарија некогаш била преминувана преку Сангарискиот мост, изграден од римскиот цар Јустинијан I (вл. 527–565)]].
[[Податотека:Sangarius_Bridge,_Justinyen_Köprüsü-2.JPG|лево|мини|Сангарискиот мост изграден од Јустинијан Велики.
Во 13 век, долината на Сакарија била дел од границата помеѓу Римската Империја и домот на племето Согут. До 1280 година, римскиот цар Михаил VIII изградил низа утврдувања покрај реката за да ја контролира областа, но поплавата во 1302 година го сменила текот на реката и ги направила утврдувањата бескорисни. Племето Согут мигрирало преку реката и продолжило да ја основа Османлиското Царство.

Од низводно кон возводно, Сакарија има четири брани: Акчај, Јениџе, Гокчекаја и Саријар.

 Поврзано 

 Битка кај Сакарија
 Сакарија (покраина)
 Сангариски мост 
 Нана (старогрчка митологија)

 Наводи 

Категорија:Реки во Турција