Црвеникава желатинка

Црвеникава желатинка (Guepinia helvelloides) е вид на столпчеста габа од семејството Exidiaceae. Тоа е желатинозна и жилава печурка од портокалова розова боја, во форма на поделена инка. Таа е поврзана со четинари и се јавува во лето и есен низ целата северна полутопка. Тој е за јадење, дури и суров, но нема многу вкус. Понекогаш се подготвува во салата.

 Деноминации и таксономија 
лево|мини| Илустрација од 1905 година
Видот првпат бил споменат во 1778 година од холандскиот ботаничар Николаус Јозеф фон Жакен под името Tremella rufa. Во 1805 година, Августин Пираме де Кандол независно го опишал Tremella helvelloides, „Tremelle helvelle“, од примерок пронајден во есен,   Елиас Магнус Фрис го пренел видот во 1828 година во родот Guepinia, создаден во чест на францускиот ботаничар Жан-Батист-Пјер Гупен.Тој ја забележал предноста на описот на фон Жакен, тој ја прогласил за нецелосна и го санкционирал името избрано од Де Кандол за новата комбинација Guepinia helvelloides.

Специфичниот епитет rufa сепак продолжува да го претпочитаат некои од неговите наследници.: така, Лисјен Квеле го направил типот вид на родот Флогиотис под името Phlogiotis rufa во 1886 година, и Јулиус Оскар Брефелд оној од Gyrocephalus ( Gyrocephalus rufus ), во 1888 година. Во 1936 година, Џорџ Вилард Мартин забележува дека името Guepinia не е валидно, бидејќи се користело пред Фрајс од Тусен Бастард во 1812 година за род на Brassicaceae. Со тоа тој го потврдува создавањето на Лисјен Келе и името Phlogiotis helvelloides. Конечно, Маринус Антон Донк во 1958 година предложил трансфер во родот Tremiscus.

 Опис 
мини| Одблизу примерок во Британска Колумбија, Канада.
Габата формира еректиран базидиом, со пречник од 3 - 12 см во пречник. Има форма на уво, шпатула или инка, поделена на едната страна. Горниот раб е во форма на вентилатор, со брановидна маргина. Тој е 'рскавичен, проѕирен и малку вискозен, розово-портокалов, румено - црвено. Внатрешната површина е мазна и сува, а надворешната површина, која го сочинува химениумот, често е збрчкана или овената со возраста. Дршката е кратка и ексцентрична, белузлава кон основата. Месото е желатинозно и еластично, со нејасен вкус и мирис. Спорите се бели.

 Поврзани видови 
Црвеникава желатинка е многу лесно да се препознае. Некои видови од родот Otidea се морфолошки идентични, но се разликуваат по нивната боја и одредени микроскопски одлики.

 Распространетост и живеалиште 
лево|мини|Пример за црвеникава желатинка која расте во Веркор, Франција.
Тоа е сапрофитен вид кој расте на варовнички почви, особено во планинските области, често во врска со гнили трупци или на трупци од четинари. Се јавува во влажни и засенчени области, во хумус, мов или трева на рабовите на патеките, во грмушки и во сеча на дрва. Расте изолирано или во групи.

 Јадење 
Тоа е јадлива печурка, но се смета за безвредна. Понекогаш се јаде сурова во салати, на пример со тврдо варени јајца, кромид. Може да се зачува и во саламура. Неговото месо само по себе е невкусно.

 Наводи 

 Литература 

 (en) Référence BioLib : Tremiscus helvelloides  (DC.) Donk (Syn. de Guepinia helvelloides)  (consulté le 9 avril 2020)
 (en) Référence Catalogue of Life : Guepinia helvelloides (DC.) Fr.   (consulté le 26 décembre 2020)
 (en) Référence Index Fungorum : Guepinia helvelloides (DC.) Fr. 1828 (+ MycoBank) (consulté le 9 avril 2020)
 (en) Référence MycoBank : Guepinia helvelloides (DC.) Fr.  (consulté le 9 avril 2020)

 (en) Référence uBio : Guepinia helvelloides  Henn. 1828  (consulté le 9 avril 2020)

Категорија:Габи
Категорија:Јадливи габи
Категорија:Габи на Македонија