Херерасаурудиja

Херерасаурудиja — семејство на месојадни базални сауриски диносауруси. Тие се едни од најстарите познати диносауруси, за кои за првпат се појавиле во фосилните записи пред околу 233,23 милиони години, пред да изумрат до крајот на периодот на тријасот. Херерасауридите биле релативно мали диносауруси, нормално не повеќе од 4 метри долги, иако холотипскиот примерок на „Frenguellisaurus ischigualastensis“ (во денешно време се смета за синоним на Herrerasaurus ischigualastensis) се смета дека е околу 6 метри долг. Најпознати претставници на оваа група се од Јужна Америка (Бразил, Аргентина), каде што за прв пат биле откриени во 1930-тите во однос на Стаурикосаурус и 1960-тите во однос на Херерасаурус. Речиси целосен скелет на Herrerasaurus ischigulastensis е откриен во формацијата Ишигуаласто во Сан Хуан, Аргентина, во 1988 година. Помалку комплетно можни херерасауриди се пронајдени во Северна Америка и тие можеби биле населени и на други континенти.

Анатомијата на Херерасауридите е невообичаена и специјализирана и тие не се сметаат за прадедовци на ниту една подоцнежна група на диносауруси. Тие само површно личат на троподи и честопати претставуваат мешавина од многу примитивни и изведени црти. Ацетабулумот е само делумно отворен и има само два сакрални пршлени, што е најмал број меѓу диносаурусите. На срамната коска има изведена структура, се ротира малку постериорно и е повлечен за да се создаде површнa терминалска експанзија, особено истакнат во H. ischigulastensis. Раката е примитивна во тоа што има пет метакарпали и третиот прст е подолг од вториот, но наликува на оние на троподите имајќи само три долги прста, со закривени канџи.

 Класификација 
Не е јасно каде лежат Херерасауридите на еволутивното дрво на раниот диносаурус. Тие се веројатно базални тероподи или базални сауријци, но може да претходи на поделбата на сауриски-орнитишија. Раните истражувачи дури предложиле дека тие претставуваат рана лоза на сауроподоморфи. Некои анализи, како што се Несбит и сор. (2009), откриле дека Херерасаурусот и неговите роднини во Херерасауридија се многу базални тероподи додека други (како Езкура 2010) откриле дека се основни на кладата Еузауришија, односно поблиску до основата на саурисиското дрво отколку или тероподи или сауроподоморфи, но не и вистински членови на ниту една. Ситуацијата е дополнително комплицирана од несигурноста во корелацијата на возраста на доцните триазиски кревети кои носат копнени животни.

Други предложените членови на клада се вклучени Санхуансаурус од формацијата Ишигуаласто во Аргентина, Стаурикосаурус и Гнатоворакс од формацијата Санта Марија во јужниот дел на Бразил, Чиндесаурус од скаменети шума во Аризона, и евентуално Казеосаурус од формацијата Дикум во Тексас, иако односите на северноамериканските животни не се целосно разбрани, и не сите палеонтолози се согласуваат. Гжегож Недзведски, Стефан Брусат и сор. (2014) опишале европски наводен член на групата врз основа на нориските старосни фосили откриени во Полска. Други можни базални сауријчани вклучуваат Алвалкерија од доцно-триазиската формација Малери од јужна Индија, и Тејувасу (од неодамна се смета за синоним на Стаурикосаурус), познат од многу фрагментарни остатоци од доцниот триазик во Бразил.

Откривањето на Херерасауридниот Гнатоворакс укажува на тоа дека семејството паѓа надвор од Теропода и Сауроподоморфа во кладистичката анализа направена врз родот кога е опишана, но останува во рамките на Сауришија како основни членови на редот.https://blogs.scientificamerican.com/laelaps/stunning-skeleton-reveals-early-carnivorous-dinosaur/https://peerj.com/articles/7963/

 Филогенија 
Фернандо Новас (1992) ги дефинирал Херерасауридијата како Херерасаурус, Стаурикосаурус и нивниот најнов заеднички предок. Пол Серено (1998) ја дефинирал групата како најинклузивна обвивка, вклучувајќи го и H. ischigualastensis, но не и Passer domesticus. Лангер (2004) ја обезбедил првата филогенетска дефиниција на таксонот на повисоко ниво, Херерасаурија, како Херерасаурус, но не и Лилиенштернус или Платеосаурус. Според тековните филогенетски студии, сите овие дефиниции ја опишуваат истата клада.

Првиот презентиран кладограм следи по една предложена анализа на Новас и сор. во мај 2011 година. Во овој преглед, откриено е дека Херерасаурус е базален сауриски, но не и теропод. Вториот кладограм се заснова на анализа на Сус и сор. во април 2011 година. Овој преглед го класифицираше Херерасаурус како базален теропод.

Голема филогенетска анализа на раните диносауруси од Метју Барон, Дејвид Норман и Пол Барет (2017) ја сместила Херерасауридијата во рамките на кладот Сауришија, како сестринска група на Сауроподоморфа. Ова е резултат на отстранување на Терпода од Сауришија и неговиот пласман до Орнитишија во рамките на новосоздадената клада Орнитоскелида.

Барон и Вилијамс (2018) ја сместиле Херерасауријата (вклучувајќи Салтопус и Цасеосаурус) надвор од Диносаурија. Сличен резултат беше обезбеден и со филогенетската анализа од Кау, 2018:

 Наводи 

Категорија:Диносауруси