Исак Самоковлија

thumb
Исак Самоковлија (3 септември 1889 - 15 јануари 1955) бил истакнат босански еврејски писател. По професија тој бил лекар. Неговите приказни го опишуваат животот на босанските сефардиски Евреи.

 Животопис 
Самоковлија е родена во сефардиско еврејско семејство во Горажде, Босна и Херцеговина во времето на австроунгарската окупација. Додека едната страна од неговото семејство доаѓаше од Шпанија по протерувањето на Евреите од Шпанија, „неговиот прадедо се пресели во Босна од градот Самоков во Бугарија “, што доведе до „презимето Лос Самоковлис во Ладино или Самоковлија во Босна.

По завршувањето на основното училиште, Самоковлија заминал во Сараево. Студирал средно училиште со Иво Андриќ, првиот Југословенец што ја освоил Нобеловата награда за литература.Samokovlija, Isak; Lešić, Zdenko; Hawkesworth, Celia; Pribićević-Zorić, Christina (1997). Tales of old Sarajevo. Vallentine Mitchell. pp. 169–178. ISBN 085303331-5. По завршувањето на средното училиште во 1910 година, тој доби стипендија од локалната еврејска добротворна организација „Ла Беневоленција“ за да студира медицина во Виена. Подоцна работел како лекар во градовите Горажде и Фојница (1921–25)  пред да започне редовна работа во сараевската болница Кожево во 1925 година.

На почетокот на Втората светска војна, тој бил раководител на оддел во болницата во Кошево. Во април 1941 година тој бил отпуштен од службата, како и другите Евреи, но наскоро тој бил мобилизиран бидејќи медицинскиот лекар се борел против епидемијата на тифус. Дури во 1945 година, тој успеал да избега од Југославија и да се крие сè додека не се ослободила земјата. По завршувањето на Втората светска војна, тој извршувал различни позиции во босанските и југословенските книжевни кругови. Од 1948-51 година го уредувал списанието „ Бразда“, а потоа, сè до неговата смрт, бил уредник во издавачката компанија „Свјетлост“. 

Неговиот прв расказ „Рафина авлија“ е објавен во 1927 година и две години подоцна излезе неговата прва збирка раскази „Од прољеча до прољеча“. Неколку од неговите приказни беа направени во телевизиски филмови, а неговата книга Ханка беше направена во истоимен филм во режија на Славко Воркапиќ во 1955 година. Тој не доживеа да го гледа филмот, почина на 65 години во јануари 1955 година. Тој беше погребан на старите еврејски гробишта во падините на планината Требевиќ, близу Сараево.

 Библиографија 

 Рафина авлија (1927)
 Од прољеча до прољеча (1929)
 Носач Самуел (1946)
 Соломуново слово (1949)
 Ханка 
 Плава Јеврејка
 Он је луд
 Фузија
 Трагом живота
 Ѓердан 
 Прича о радостима

 Дополнителна литература 

 Користена литература 

Категорија:Починати во 1955 година
Категорија:Родени во 1889 година