Голема рација на Циганите

мини| Фернандо VI, кој ја одобрил Големата рација.
Големата рација на Циганите (), исто така позната и како општо затворање на Циганите (prisión general de gitanos), била рација организирана од шпанската монархија што довело до апсење на сите Цигани (Роми) во регионот и нивно затворање во работни логори. Рацијата била одобрена од шпанскиот крал Фернандо VI, била организирана од маркизот де ла Енсенада, и истовремено се одвивала низ цела Шпанија на 30 јули 1749 година.

Со кралскиот указ на Карло II во 1695 година, шпанските Цигани биле ограничени на одредени градови. Официјален указ од 1717 година ги ограничувал на само 75 градови и области, така што да не бидат концентрирани во ниту еден регион.

 Организација 
Плановите за рацијата биле развивани во тајност. Меѓу првите што ги подготвиле плановите бил гувернерот на Советот на Кастиља, Гаспер Васкез Таблада, епископ од Овиедо.

Планот подразбирал испраќање трупи во градовите со цигански населби, секоја од нив носела запечатен пакет инструкции, кои командантите требало да ги отворат непосредно пред почетокот на рацијата во август. Циганските населби требало да бидат опколени, а сите возрасни работоспособни мажи биле депортирани на принудна работа во морнарицата или во одредени рудници, затвори или фабрики. Жените и децата биле принудени да работат на производство на облека. Премногу болните за да патуваат требало да останат во воен притвор сè додека не бидат доволно добри за да патуваат или додека да стигнат до „христијанска смрт“. Акцијата требало да биде финансирана од одземената стока и домовите на Циганите.

Рацијата се разликувала од град до град. Рацијата во Севиља, каде градските порти биле затворени од војската за да се спречи бегство, создала тревога кај пошироката јавност, која не знаела за ова. Дефиницијата за тоа кој е Циган се покажала како тешка во многу случаи и била склона на злоупотреба. На пример, Циганите во брак со не-Цигани честопати биле поштедени. На номадските Цигани, кои ги имало поретко, било тешко да им спорведат рација. На крајот, приведени биле речиси 9-12 илјади Цигани. Последните фази на транспорт и сместување на притворените се покажале помалку организирани.

 Пресврт 
Бидејќи започнале протести од различни заедници, наредбите биле постојано менувани за да се дозволи ослободување на некои Цигани, честопати создавајќи конфузија кај локалните воени команданти. Во 1763 година, кралот наредил да бидат ослободени оние Цигани кои сè уште биле на принудна работа, процес што траел речиси две години.

 Епилог 
Големата рација може да се смета за една од последните обиди на круната на Шпанија да ја исчисти земјата со голема преселба на цела етничка заедница.

 Извори 

 Антонио Гомес Алфаро, Ла Грана Редада де Гитанос, Ед. presencia gitana, Мадрид, 1993 година.
 Тереза Сан Роман. La diferencia inquietante, (еспе. Страни. 38 а 43) Ед. Сигло XXI. Мадрид, 1997 година.ISBN 84-323-0951-6
 Ангус Фрејзер, Лос гитанос, (стр. 170 г. сиг.) ), Ед. Ариел, Барселона, 2005 година, .
 Беки Тејлор, друга темнина друга зора Лондон Велика Британија. 2014 годинаISBN 978-1-78023-257-7

 Наводи 

Категорија:Прогони
Категорија:Шпанија во 18 век