Мрежесто вргањче

Мрежесто вргањче () е јадлива печурка од родот Xerocomellus. Претходно припаѓала на родот моховик (Xerocomus), моментално поделен на неколку помали родови.

Научни синоними  :

 Boletus cupreus Schaeff., 1774 basionym
 Boletus pascuus
 Boletus chrysenteron Bull., 1791
 Versipellis chrysenteron (Bull.) Quél., 1886
 Xerocomus chrysenteron (Bull.) Quél., 1888

Руски синоними:
 Шарен мов
 Жолто-месо мов
 Пасиште вргањ 

 Опис 
лево|мини|270x270пкс| Мрежесто вргањче во корпа
Пречникот на шапката  е 3-7 см (до 10 см), шапката има конвексен облик а потоа раширена, Кожичката сува, кадифена, зрнесто рапава, сува на допир, бојата на капачето е бургундска црвена, кафеава, маслинесто-кафеава, кафеава, кафеаво-црвена, океро-сива (понекогаш се разликуваат две форми - црвена и кафеава). Карактеристична особина е шапкатае што пука како мрежа, пукнатините може да имаат розова нијанса.

Месото е белузлаво или жолтеникаво, црвеникаво на дното на стеблото и под кожата на капачето, интензивно сино на сечење.

Цевчестиот слој е широкоаглест, се прилепува на стеблото, тубулите се кремово жолти, окер жолти, сулфурно жолтеникави, зелено или маслинесто жолти, подоцна маслинести, посинуваат кога се сечат или се притискаат.

Дршката е висока 4-10 см и дебела 1-2 см, тенка и цилиндрична, цврста (подоцна може да биде шуплива), мазна, влакнесто исцртана, под шапката жолтеникава, надолу со примеси на виолетова или пурпурно црвена боја.

Спори во прав жолто-маслинесто-кафеава или жолтеникаво-маслинесто, спори 14 × 5 микрометар, вретоновидни.

 Екологија и распространетост 
Европа, европскиот дел на Русија, Северен Кавказ, Далечниот Исток. Многу честа печурка, расте поединечно и во групи во листопадни и мешани, а понекогаш и во иглолисни шуми на добро олабавени кисели почви. Формира микориза со листопадни дрвја (често со бука). Прилично вообичаен вид.

Сезона на растење од јули до септември (масовно - од втората половина на август до првата декада на септември).

 Слични видови 

 Xerocomus pruinatus се одликува со шапка што не пука
 ( Xerocomus truncatus) се наоѓа во паркови и листопадни шуми, се разликува во структурата на спорите.

 Нутритивен квалитет 
Тој е јадлив, во садовите има лигава конзистентност, затоа се смета за просечна. Подобро да се користат млади печурки. Може да се јаде свеж и солен, и може да се исуши или замрзне со последователна употреба во пржена храна или супи.

 Наводи 

 Надворешни врски 

 Опис на страницата "Печурки од регионот Калуга"

 Литература 

 Гарибова Л. В., Сидорова И. И. Грибы. Энциклопедия природы России. — М.: ABF, 1997.
 Грюнерт Г. Грибы / пер. с нем. — М.: «Астрель», «АСТ», 2001. — С. 214. — (Путеводитель по природе). — ISBN 5-17-006175-7.
 Лессо Т. Грибы, определитель / пер. с англ. Л. В. Гарибовой, С. Н. Лекомцевой. — М.: «Астрель», «АСТ», 2003. — С. 192. — ISBN 5-17-020333-0.
 Справочник-определитель: Грибы / отв. за выпуск Ю. Г. Хацкевич. — Мн.: Харвест, 2002. — С. 114. — 480 с. — 7000 экз. — ISBN 985-13-0913-3.
 Сержанина Г. И. Шляпочные грибы Белоруссии. — Мн.: Наука и техника, 1984.

Категорија:Јадливи габи
Категорија:Вргањовидни
Категорија:Габи на Македонија
Категорија:Габи
Категорија:Габи на Европа
Категорија:Габи на Северна Америка
Категорија:Габи на Азија