Опсада на Цариград (1394–1402)

Опсадата на Цариград во 1394–1402 година — долга блокада на главниот град на Византија од страна на османлискиот султан Бајазит I. Веќе во 1391 година, брзите османлиски освојувања на Балканот го отсекле градот од неговата заднина. Откако ја изградил тврдината Анадолски Хисар за да го контролира теснецот Босфор, од 1394 година наваму, Бајазит се обидел да го изгладне градот во потчинетост блокирајќи го и по копно и, помалку ефикасно, по море.

Крстоносна војна во Никопол била покрената за да го ослободи градот, но таа била решително поразена од Османлиите. Во 1399 година, пристигнале француски експедициони сили под водство на Жан Бусико, но не биле во можност да постигнат многу. Ситуацијата станала толку ужасна што во декември 1399 година, византискиот цар Мануил го напуштил градот за да ги обиколи земјите на Западна Европа во очајнички обид да обезбеди воена помош. Царот бил дочекан со почести, но не обезбедил дефинитивни ветувања за поддршка. Цариград бил спасен кога султанот морал да се спротивстави на инвазијата на Тимур во 1402 година. Поразот на Бајазид во битката во Анкара во 1402 година и османлиската граѓанска војна што следела, дури им овозможило на Византијците да повратат некои изгубени територии, според Договорот од Галиполе.

 Извори 







 Наводи 

Категорија:Опсади на Отоманското Царство
1394-1402