Мевот на Париз

Мевот на Париз () – третиот роман на Емил Зола од дваесеттомниот серијал Ругон-Макарови издаден во 1873 година. Дејството на романот е сместено околу Ле Ал, огромен, централен пазар на Париз во 19 век. Ле Ал, обновен во леано железо и стакло во време на Второто Царсто бил обележје на модерноста на градот, центар за трговија на големо и мало на просперитетната прехранбена индустрија. Мевот на Париз е првиот роман на Зола целосно насочен на работничката класа.

Главен јунак е Флоран, избеган политички затвореник по грешка уапсен по Државниот удар во 1851 година. Тој се враќа кај својот полубрат Кени, кој има продавница за сувомесни производи, и неговата жена Лиза Кени (моминско Макар), каде наоѓа прибежиште. Тие му наоѓаат работа на пазарот како рибен инспектор. Откако биле вмешан во неуспешен социјалистички заговор против Царството, Флоран е уапсен и повторно депортиран.

Иако Зола допрва требало да го усовршува говорот на работничката класа и нивните идиоми кои многу добро ги покажува во Асомоар, романот ја пренесува моќната атмосфера на живот во големите пазарни хали и страдањето на работничката класа. Бројни се живите описи, од кои најпознатиот, неговиот опис на доживеаните чувства при влегувањето во продавница за сирење, стана познат како „Сирна симфонија " заради неговите генијални оркестарски метафори. Низ книгата, сликарот Клод Лантје, роднина на Макарови и подоцна главен јунак на Делото (1886) – се појавува да даде полуавторски коментар, играјќи ја улогата на хор.

Ова е интересно и често моќно дело, сепак често не се смета дека е на ниво со останатите подоцнежни достигнувања на авторот во циклусот Ругон-Макарови.

Надворешни врски
 (француски)
 (англиски)
  Le Ventre de Paris, audio version  20px

Категорија:Дела од Емил Зола
Категорија:Дела од 1873 година
Категорија:Француски романи