Фамагуста

Амохостос или Фамагуста ( , ) е четврти по големина и најважен град во Кипар, во делот под турска окупација (Северен Кипар ). Градот официјално е седиште на истоимената област Амохостос.

Амохостос е најголемото пристаниште на Кипар со векови.

 Географија 
Градот Амохостос се наоѓа на источниот брег на островот Кипар . Амохостос е на 60 километри источно од главниот град Никозија .

Релјефот на Амохостос се наоѓа на брегот на Средоземното Море, во рамнините, на 0-15 м надморска височина. Зад градот се протега најголемата рамнина на Кипар - Месаорија.

Климата во Амохостос е средоземна со елементи на сува, степска клима. Просечната годишна температура е дури 25 поделби и има малку врнежи - околу 350 мм / м².

Вода : Амохостос се наоѓа во источниот дел на Средоземното Море (познато и како Левантско Море ). Градот отсекогаш се развивал како важно островско пристаниште, бидејќи ова е најдлабокиот нацрт за бродовите долж целиот кипарски брег. Во копното на градот има неколку мали и незначителни водотеци, кои често пресушуваат.

 Историја 
десно|мини|300x300пкс| Претставување на Амоостос од 1703 година
десно|мини|300x300пкс| Улица во стариот града
Иако областа на денешен Амохстос била населена уште од праисторијата, првата постојана населба на денешното место на градот се јавува 300 п н е. наречен Arsinpe. Со векови, оваа населба била мала и без големо значење.

Клучна година за развој на Амохостос била 1192 година, кога Кипар бил освоен од Лизињаните. Бидејќи позицијата на населбата била одлична за развој на пристаништето, наскоро таму се појавил утврден град со пристаниште. Во 13 век, градот стана центар на трговија во источното Средоземје. Во тоа време тоа бил богат и развиен град. Во 1372 година градот го презема Џенова, а потоа во 1489 година Венецијанската Република, но градот не го губи своето значење и богатство.

Во 1571 година градот бил освоен од османлиските Турци, како последно упориште на Западот на Кипар. Под новите освојувачи, градот донекаде го изгубил своето значење, но не пропаднал. Потоа, биле изградени нови згради во Амохостос и градот добил источен изглед.

Со Берлинскиот конгрес во 1878 година го примил Кипар како колонија. Британците ја обновуваат изградбата на пристаништето и со тоа развојот на Амохостос. Се градат нови згради, улици, цели населби. Во тоа време, се формира денешниот модерен град, познат и како Варош, со алштатот во sидините на турското население, додека новоизградениот дел од 19 век. населен со грчко население.

Со независноста на Кипар во 1960 година, Амохостос ја поврати својата важност како најважно пристаниште на новата држава. Туристичката економија особено се развива во форма на серија нови хотели на облакодери во јужниот дел на градот. Градот обезбеди околу половина од приходите на туризмот во државата, а пристаништето обезбеди 83% од товарниот сообраќај на земјата. Градот имаше многу развиена лесна индустрија. Тоа одело во прилог на богатата рамничарска заднина Месаорија. Во тоа време, во градот имало околу 40 000 странци, мнозинство Грци (67%) и малцински Турци (22%) и други.

Во 1974 година, турската армија ја окупираше северната третина на Кипар, заедно со Амохостос и поголемиот дел од Месаорија. Локалните Грци бегаат на југ од земјата и градот останува полупразен. Грчкиот дел од градот беше ограден од освојувачот и тој остана „градот на духовит“ до ден-денес. Градот е во опаѓање со децении. Денес има околу 40 000 жители, скоро целосно Турци. Повеќето се имигранти од Турција .

 Популација 
Денес, Амохостос има околу 40 000 странци во границите на градот, скоро целосно Турци . Повеќето од нив се имигранти од Турција, а помал дел потекнува од кипарските Турци.

 Економија 
По окупацијата во 1974 година година, економијата на Амохостос одеднаш пропадна и не се опорави до ден-денес. Денес, градот е слабо развиен и се потпира на скромна лесна индустрија и земјоделска заднина.

 Партнерски градови 

 Патра
 Измир
 Струга
 Анталија
 Латакија
 Мисолонги
 Крф
 Текирдаг
 Атина

 Галерија 

 Извори 

 Надворешни врски 



Категорија:Градови во Кипар
Категорија:Населени места основани во 3 век п.н.е.