Дигитална револуција

Дигиталната револуција (позната и како Трета индустриска револуција ) е промена од механичка и аналогна електронска технологија кон дигитална електроника што започна во втората половина на 20 век, со усвојување и размножување на дигитални компјутери и дигитално чување на евиденција, продолжува до денес. Терминот се однесува на огромните промени што ги донесе дигиталната компјутерска и комуникациска технологија. Аналогно на земјоделската револуција и индустриската револуција, дигиталната револуција го означи почетокот на информациската ера.

Централно значење за оваа револуција е масовното производство и широко распространетата на дигитална логика, MOSFET (MOS транзистори ) и интегрални кола (IC) чипови и нивните изведени технологии, вклучувајќи компјутери, микрообработувачи, дигитални мобилни телефони и Интернет. Овие технолошки иновации ги трансформираа традиционалните производствени и деловни техники.
мини|Прстени што прикажуваат некои важни датуми во Дигиталната револуција од 1968 до 2017 година

 Кратка историја 
На основните технологија е измислена во подоцнежните четвртина на 19 век, вклучувајќи Babbage ОК аналитички моторот и телеграфски. Дигиталната комуникација стана економична за широко распространета примена по пронаоѓањето на личниот сметач. Клод Шенон, математичар во Лаб лабораториите, е заслужен за тоа што ги постави основите на дигитализацијата во неговиот пионерски напис од 1948 година, „Математичка теорија на комуникација“. Дигиталната револуција ја претворила технологијата што била аналогна во дигитален формат. Со ова, станало можно да се направат копии идентични со оригиналот. Во дигиталните комуникации, на пример, повторувачкиот хардвер бил во можност да го засили дигиталниот сигнал и да го пренесе без загуба на информации во сигналот. Од еднаква важност на револуцијата била можноста за лесно преместување на дигиталните информации помеѓу медиумите и нивно пристапување или дистрибуција од далечина.

Пресвртна точка на револуцијата била промената од аналогно во дигитално снимање на музиката.

Во текот на 1980-тите, дигиталниот формат на оптички компактни дискови постепено ги замени аналогните формати, како што се винил-плочи и касети, како популарен медиум по избор."The Digital Revolution Ahead for the Audio Industry," Business Week. New York, 16 March 1981, p. 40D.

Во 1947 година, првиот работен транзистор, транзистор со точка-контакт заснован на германиум, бил измислен од Johnон Бардин и Валтер Хаусер Братаин додека работел под Вилијам Шокли во лабораториите Бел. Ова водело до понапредни дигитални компјутери. Од доцните 40-ти години на 20 век, универзитетите, војската и бизнисот развија компјутерски системи, за дигитално реплицирање и автоматизирање на претходно рачно извршени математички пресметки, при што ЛЕО бил првиот комерцијално достапен компјутер за општа намена.

Кон крајот на 50-тите години на минатиот век, инженерот на Беловите лаборатории Мохамед М. Атала ја покажал делотворноста на силициумот како полуспроводнички материјал со неговиот процес на пасивирање на површината со топлинска оксидација. Ова довело до неколку големи пресвртници во силициумската полуспроводничка технологија во текот на 1959 година: планарниот процес на Hoан Хоерни и чипот на монолитно интегрално коло (ИК) од Роберт Нојс и компанијата Ферчајлд семикондакторс,https://www.computerhistory.org/siliconengine/practical-monolithic-integrated-circuit-concept-patented/ и металоксиден полуспроводник транзистор со ефект на поле од Мохамед Атала и Доун Канг во Беловите лаборатории.https://www.computerhistory.org/siliconengine/metal-oxide-semiconductor-mos-transistor-demonstrated/ Овој развој го отворил патот за масовно производство на силициумски полуспроводнички уреди.

 1969–1989: Пронаоѓање на Интернет, пораст на домашни компјутери 
Јавноста за прв пат била запознаена со концептите што доведоа до Интернет кога била испратена порака преку ARPANET во 1969 година. Пакет вклучен мрежи како ARPANET, Марк јас, Киклади, заслуги мрежа, Tymnet и Telenet, биле развиени во доцните 1960-ти и раните 1970-ти со користење на различни протоколи. Особено ARPANET довел до развој на протоколи за работа на Интернет, во кои повеќе одделни мрежи може да се спојат заедно во мрежа на мрежи.

Движењето на целата Земја во 1960-те се залагала за употреба на нова технологија.

Во 1970-тите, бил воведен домашен компјутер, компјутери за споделување време, конзолата за видео игри, првите видео игри со монети, и започна златното доба на аркадни видео игри Вселенски напаѓачи. Како што се ширеше дигиталната технологија, и преминот од аналогно во дигитално водење на евиденција стана нов стандард во бизнисот, се популаризираше релативно нов опис на работното место, службеник за внесување податоци. Обвинет од редовите на секретари и дактилографци од претходните децении, работата на службеникот за внесување на податоци била да ги претвори аналогните податоци (евиденција на клиент, фактура, итн.) Во дигитални податоци.

Важен развој на технологијата за компресија на дигитални податоци била дискретната косинусна трансформација (ДЦТ), техника на загуба на компресија која ја предложи Насир Ахмед во 1972 година, првично наменета за компресија на сликата. DCT компресијата подоцна стана основна за дигиталната револуција, како основа за повеќето стандарди за компресија на дигиталните медиуми од крајот на 1980-тите години наваму, вклучувајќи дигитални формати на слики како што се JPEG (1992), формати за видео кодирање како на пр. H.26x (1988 година наваму) и MPEG (1993 година наваму), аудио стандарди за компресија како што се Dolby Digital (1991)  и MP3 (1994), и дигитални телевизиски стандарди како што се видео- на барање (VOD) и телевизија со висока дефиниција (HDTV).

 1989–2005 година: Пронаоѓање на светска мрежа, вклучување на Интернет, Веб 1.0 
Првиот јавен дигитален пренос HDTV бил на Светскиот куп во јуни; се играло на 10 стадиони во Шпанија и Италија. Сепак, HDTV не станал стандард сè до средината на 2000-тите.

Светската мрежа станала јавно достапна во 1991 година, која била достапна само за владите и универзитетите. Во 1993 година, Марк Андресен и Ерик Бина го претставија Мозаик, првиот прелистувач што може да прикажува вградени слики  и основа за подоцнежните прелистувачи, како што се Netscape Navigator и Internet Explorer. Федералната кредитна унија од Стенфорд била првата финансиска институција која им понуди услуги на Интернет банкарство преку Интернет на сите свои членови во октомври 1994 година.   Во 1996 година OP Financial Group, исто така кооперативна банка, стана втора банка преку Интернет во светот и прва во Европа. Интернетот брзо се проширил и до 1996 година, тој бил дел од масовната култура и многу бизниси наведоа мрежни места во своите реклами. До 1999 година скоро секоја земја имаше врска, и скоро половина од Американците и луѓето во неколку други земји редовно користеа Интернет. Како и да е, во текот на 90-тите години од минатиот век, „добивањето на Интернет“ вклучуваше комплицирана конфигурација, а телефонскиот број бил единствениот тип на врска достапен од поединечни корисници; денешната масовна култура на Интернет не била можна.

 2005 година - денес: Веб 2.0, социјални медиуми, паметни телефони 
Кон крајот на 2005 година, популацијата на Интернет достигна 1 милијарда  а 3 милијарди луѓе ширум светот користеа мобилни телефони до крајот на деценијата. HDTV стана стандарден формат за телевизиско емитување во многу земји до крајот на деценијата.

 Пораст во користењето на дигиталната технологија на компјутерите, 1980–2020 година 
десно|мини|300x300пкс| Транзицијата од аналогно во дигитално 1986 - 2014 година
На крајот на осумдесеттите години од минатиот век, помалку од 1% од технолошки зачуваните информации во светот биле во дигитален формат, додека тие биле 94% во 2007 година, со повеќе од 99% до 2014 година."The World’s Technological Capacity to Store, Communicate, and Compute Information", especially Supporting online material, Martin Hilbert and Priscila López (2011), Science, 332(6025), 60-65; free access to the article through here: http://www.martinhilbert.net/worldinfocapacity-html/

Се проценува дека капацитетот на светот за складирање на информации се зголеми од 2,6 (оптимално компресирани) егзабајти во 1986 година, на околу 5000 егзабајти во 2014 година (5 зетабајти ).

 1990 година 

 Претплатници на мобилни телефони: 12,5 милиони (0,25% од светската популација во 1990 година) 
 Корисници на Интернет: 2,8 милиони (0,05% од светската популација во 1990 година) 

 2000 година 

 Претплатници на мобилни телефони: 1,5 милијарди (19% од светската популација во 2002 година) 
 Корисници на Интернет: 631 милиони (11% од светската популација во 2002 година)

 2010 година 

 Претплатници на мобилни телефони: 4 милијарди (68% од светската популација во 2010 година) 
 Корисници на Интернет: 1,8 милијарди (26,6% од светската популација во 2010 година) 

 2020 година 

 Претплатници на мобилни телефони: 4,78 милијарди (62% од светската популација во 2020 година) 
 Корисници на Интернет: 4,54 милијарди (59% од светското население во 2020 година) 

десно|мини|250x250пкс| Универзитетска компјутерска лабораторија која содржи десктоп компјутери

 Претворени технологии 
Претворање на подолу наведените аналогни технологии во дигитални. (Деценијата посочена е периодот кога дигиталната станала доминантна форма.)

 Аналоген компјутер во дигитален компјутер (1950-ти)
 Телекс во факс (1980-тите)
 Цилиндар со фонограф, грамофонска плоча и компактна касета во компактен диск (1980-ти и 1990-ти, иако продажбата на винил плочи повторно се зголеми во 2010-тите меѓу античките колекционери)
 VHS во ДВД (2000-тите)
 Аналогна фотографија (фотографска плоча и фотографски филм ) до дигитална фотографија (2000-тите)
 Аналогна кинематографија (акции на филмови) во дигитална кинематографија (2010-тите)
 Аналогна телевизија во дигитална телевизија (2020-тите (се очекува))
 Аналогно радио во дигитално радио (2020-тите (се очекува))
 Аналоген мобилен телефон (1G) во дигитален мобилен телефон (2G) (1990-тите)
 Аналоген часовник и часовник на дигитален часовник и часовник (сè уште не е предвидлив)
 Аналоген топломер во дигитален топломер (2010-тите)
 Офсет печатење во дигитално печатење (2020-тите (се очекува))

 Основа на технологијата 
Основниот градежен блок на дигиталната револуција е металоксидниот полуспроводник транзистор со ефект на поле (MOSFET или MOS транзистор), кој е најраспространет производ во историјата. Тоа е основа на секој микрообработувач, мемориски чип и телекомуникациско коло во комерцијална употреба. Скалирањето на МОСФЕТ (брзата минијатуризација на МОС-транзисторите) е главно одговорно за овозможување на законот на Мур, кој предвидуваше дека бројот на транзистори ќе се зголеми со експоненцијално темпо.

Следејќи го развојот на дигиталниот личен сметач, МОС микрообработувачите и мемориските чипови, со своите стабилно зголемување на перформансите и складирањето, овозможија компјутерската технологија да биде вградена во огромен опсег на предмети од камери до лични плеери на музика. Исто така, важен бил развојот на технологиите за пренос, вклучувајќи компјутерско вмрежување, Интернет и дигитално емитување. 3G телефоните, чија социјална пенетрација експоненцијално се зголемила во 2000-тите, исто така, одиграле многу голема улога во дигиталната револуција бидејќи тие истовремено обезбедуваат сеприсутна забава, комуникации и поврзување преку Интернет.

 Поврзано 

 Револуција
 Неолитска револуција
 Земјоделска револуција
 Научна револуција
 Индустриска револуција
 Втора индустриска револуција
 Четврта индустриска револуција
 Револуција во животната средина
 Информативна револуција
 Револуција на микрокомпјутер
 Нанотехнологија
 Технолошка револуција
 Тројна револуција
 Компанија Дот-ком
 Дигитален мајчин
 Дигитален сештојад
 Дигитален зависник
 Дигитален фобик
 Електронски документ
 Индиго ера
 Индустрија 4.0
 Јапонско економско чудо, период на брз раст и иновација во Јапонија, кој приближно се совпадна со Третата индустриска револуција
 Канцеларија без хартија
 Ера по Студената војна
 Полуспроводници
 Телеработа
 Временска рамка на електротехничко и електронското инженерство

 Наводи 

 Надворешни врски 

 Вирџинија Хефернан (Њујорк Тајмс) - Дигиталната револуција
 Вирџинија Хефернан (Њујорк Тајмс), интервју

Категорија:Историски периоди