Антирепресивно образование

Антирепресивното образование опфаќа повеќе пристапи кон учењето кои активно ги предизвикуваат формите на угнетување.

 Концепт 
Антирепресивното образование е основано на идејата дека многу традиционални и разумни начини на вклучување во „образование“ всушност придонесуваат за угнетување во училиштата и општеството. Исто така, се потпира на идејата дека многу „здраво-разумни“ приоди кон образовната реформа ги маскираат или ги влошуваат угнетувачките методи на образование.Kumashiro, K. (2000) "Toward a Theory of Anti-Oppressive Education." Review of Educational Research. 70(1), 25-53.

Последиците од антирепресивното образование вклучуваат длабока посветеност за промена на начинот на кој едукаторите ги замислуваат и се впуштаат во наставната програма, педагогија, управување со училница и училишна култура.Kumashiro, K. (2004) Against Common Sense: Teaching and Learning Toward Social Justice. Routledge: New York. Исто така, импликацирано е дека институционалната структура и политиките мора да се трансформираат. Истражувањето на перспективите на образованието кои не се во согласност со она што стана „здраво-разумно“, исто така, мора да се вклучи. Антирепресивното образование очекува да биде различно, можеби непријатно, па дури и контроверзно.Lang, Pete. (2007) Six Lenses for Anti-Oppressive Education: Partial Stories, Improbable Conversations.

 Употреба 
Во моментов, се чини дека има четири главни перспективи во образованието против угнетувањето, како што е дефинирано од Кумаширо (2000, стр.25) „Образование кон другиот, Образование за другиот, Образование кое е критично за привилегирање и разликување и образование што ги менува студентите и општеството“. Овие пристапи доаѓаат со одредени контроверзии, особено во однос на потенцијалот за одржување на хиерархиите. И покрај полемиките, антирепресивните перспективи ги повторуваат и другите писатели на социјална правда во образованието. И БелBell, L. (2016). Theoretical foundations for social justice education in M. Adams & L. Bell (Eds.), Teaching for diversity and social justice, Third edition (pp. 3-26), New York: Routledge. и Бен-ЏонBenn-John, J. (2019). Canada’s legacy of colonialism: Implications in education. In F.J. Villegas & J. Brady (Eds.), Critical schooling: Transformative theory and practice. (pp. 75-97). Cham, Switzerland: Palgrave-MacMillan. охрабруваат наставниците да ги ценат и вклучуваат наративите и раководството на угнетените и маргинализираните групи. Бел препорачува специфични чекори, како на пример да се биде одговорен сојузник, да се деконструираат бинарите и да се анализира моќта.Bell, L. (2016). Theoretical foundations for social justice education in M. Adams & L. Bell (Eds.), Teaching for diversity and social justice, Third edition (pp. 3-26), New York: Routledge Истражувањата ни покажуваат дека во Онтарио повеќето наставници се белци.James, C.E. & Turner, T. (2017). Towards race equity in education: The schooling of Black students in the greater Toronto area. Toronto, ON, York University. Ова значи дека останува на воспитувачите да се наведат на непријатност при критичко испрашување. Бен-Џон повторува дека работата на деколонизацијата започнува во рамките на секој поединец.

 Поврзано 

 Наставна програма против пристрасност
 Критичка педагогија
 Демократско образование
 Училиште Садбери
 Форум Руж
 Социјална правда

 Наводи 

Категорија:Младина