Приказната за двајцата љубовници

Приказната за двајцата љубовници () напишана во 1444 година била една од најпродаваните книги од петнаесеттиот век, дури и пред нејзиниот автор Енеа Силвио Пиколомини, да стане Папата Пиј II. Тој е еден од најраните примери на епистоларен роман, полн со еротски слики. Првото печатено издание го издал Улрих Цел во Келн помеѓу 1467 и 1470 година.

Романот дејстува во Сиена, Италија и се наоѓа во центарот на љубовната приказна на Лукреција, мажена жена и Евријалус, еден од мажите што чека да е Војводата на Австрија. По неизвесен почеток, во кој секој е заљубен, но не се свесни дека се возвратени со љубов, тие започнуваат преписка, која зазема голем дел од остатокот од романот. Пред да го напише своето прво љубовно писмо, Евријалус го цитира Вергилиј во одбрана на својата позиција, Amor vincit omnia et nos cedamus amori (преведено: „Љубовта ги освојува сите; сите нека се потчиниме на љубовта!“).Verg. Eclogue 10, линија 69, цитирано од Евријалус во едни гласни мисли пред првото писмо.

Љубителите ги идентификувале од некои со Каспер Шлик, канцелар на императорот Сигизмунд и ќерката на старешината Маријано Социни, наставник по право на Енеа на Универзитетот во Сиена. Ова изедначување на ликовите повеќе не е прифатено.    
[ потребно е цитат ]
Во 1462 година, романот бил преведен на германски јазик од Никлас ван Виле кој го посветил на својот патрон Мехтилд Фалечки.Morrall, E. J. "The Tale of Eurialus and Lucretia by Aeneas Sylvius Piccolomini and Niklas von Wyle". Neuphilologische Mitteilungen, том 81, бр. 4, 1980, стр. 428–438. JSTOR

Латинскиот текст бил уреден неодамна во 2001 година.  Биле направени преводи на повеќе јазици, вклучувајќи го и англискиот.

 Белешки 

 Наводи 



 Надворешни врски 

 Приказната за двајцата љубовници, достапна на Corpus Scriptorum Latinorum

Категорија:Сиена
Категорија:Италијански романи