Шехзаде Махмуд (син на Мехмед III)

Шехзаде Махмуд (; роден на  во  – починал на  година во Цариград) — отомански принц, син на султанот Мехмед III и неговата сопруга Халиме султан. Тој бил полубрат на Ахмед I и брат на Мустафа I.

Рани години

Принцот Махмуд е роден во палатата во Маниса, во времето кога неговиот татко бил принц и гувернер на Сурахан. Негова мајка била Халиме Султан. Махмуд заедно со неговите браќа бил школуван од страна на Мустафа-ефенди, кој бил назначен од страна на Мехмед во 1592 година. Кога Мурат починал во 1595 година, Мехмед се качил на престолот под името Мехмед III, а Махмуд заминал во престолнината Цариград заедно со неговиот татко. Со качувањето на престолот, неговиот татко наредил погубување на неговите 19 браќа и полубраќа.

Истанбул

Во Истанбул, Махмуд бил многу популарен кај јаничарите. Мехмед бил вознемирен од желбата на Махмуд да го напушти дворецот и да ја преземе улогата на воен принц, особено затоа што тој самиот толку се здебелил што не можел да води кампања. Со надеж дека ќе ги разголи грижите на неговиот татко поради бунтовниците во провинцијата и напредокот во Персија, Махмуд го замолил неговиот татко да го испрати и да му даде команда на армијата. Секогаш кога тој зборувал за тоа, Ахмед се обидувал неуспешно да го спречи, а Мехмед станувал сè повознемирен за состојбата. Покрај тоа, Мехмед се плашел дека младите имаат намера да извршат востание против него од палатата.

Махмуд бил загрижен гледајќи како големото царство предводено од неговиот татко и од Сафије султан, неговата баба, полека пропаѓа. Неговата мајка исто така не била омилена од Сафије. Според турската традиција, сите кнезови се очекувало да работат како провинциски гувернери како дел од нивната обука. Сепак, Махмуд бил премлад и сè уште не бил обрежан, ниту бил испратен да управува со која било покраина поради востанието Џелали и Долгата војна во Унгарија, неодлучна копнена војна меѓу Хабсбуршката Монархија и Отоманско Царство, во Влашка, Трансилванија и Молдавија.

Во главниот град се ширеле гласини за заговор кон Мехмед и доведување на Махмуд на престолот. Се водело дискусија меѓу везирите на царскиот совет за тоа кој од синовите на султанот треба да биде назначен за наследник на престолот. Везирите биле поделени во две групи, едната го поддржувала Махмуд, а другата го фаворизирала неговиот брат Ахмед. Според други гласини, доколку не успеел заговорот за убиство на султанот, Махмуд би бил тајно одведен во провинција, каде лесно можел да собере војска и да се бори за престолот.

Освен тоа, мајката на Махмуд му испратила порака на некој религиозен гледач, бидејќи таа сакала да знае дали нејзиниот син ќе стане следниот султан и колку долго ќе владее нејзиниот сопруг. Човекот одговорил, но пораката ја пресретнал Абдурезак-ага, главниот црн евнух на царскиот харем, и истата порака подоцна била предадена на Мехмед и Сафије. Во пораката се вели дека Мехмед ќе умре во рок од шест месеци, без да се спомене дали тоа би било со природна смрт или преку детонирање, и дека нејзиниот син ќе стане следниот султан. Сафије го налутила на Мехмед и го испитувала на Махмуд, кој навистина не знаел ништо за делото на неговата мајка.

Затвор

Махмуд бил затворен, и измачуван за да го признае делото. Потоа, неговата мајка била повикана на распит, која признала дека испратила порака до религиозниот гледач за да знае за богатството на нејзиниот син, но без никаква намера да се повреди или да помисле за лишување од сопругот. Но, оваа изјава не ги задоволила Мехмед и неговата мајка Сафије.

Султанот решил да се консултира со неговиот голем везир Јемишчи Хасан-паша и муфтијата за ова прашање. Тој побарал правно мислење од муфтијата Ебулмејамин Мустафа Ефенди, дали може да го егзекутира својот син или не. Муфтијата дал мислење дека тој не може да го убие својот син без сведоци и може да биде погубен само со образложение дека неговата смрт ќе го задоволи неговиот татко.

Убивање

Махмуд бил погубен на 7 јуни 1603 година од страна на четири глуви султански приврзаници во додека Мехмед чекал надвор. Откако била извршена наредбата, Мехмед влегол во собата за да се увери дека Махмуд е мртов. По смртта на Махмуд, останале само два сина на Мехмед, идните султани Ахмед и Мустафа. Неговите следбеници кои требало да бидат вклучени во тоа прашање биле фрлени во морето. Се шпекулирало дека и неговата мајка била погубена, но, таа била испратена во Ески-сарај до крајот на јуни. По неговата смрт, Махмуд бил запаметен како храбар човек и се придружил на категоријата на оние што многу ги сакале јаничарите, османлиски начин на посмртно опишување на амбициозните кнезови.

Последици

Мехмед починал на 22 декември, шест и пол месеци подоцна. Според некои извори, причината за смртта на Мехмед била вознемиреност предизвикана од смртта на Махмуд. Синот на Мехмед, полубратот на Махмуд, Ахмед се искачил на престолот. Махмуд, за кој не е познато каде бил погребан по неговата смрт, во времето на Ахмед неговите останки биле пренесени во џамијата Шехзаде, во гробница изградена по наредба на неговиот брат Ахмед. Ахмед ја испратил и Сафије султан во Ески-сарај кон јануари 1604 година, заедно со неговиот брат Мустафа. Тој, исто така, го заменил и главниот црн евнух на царскиот харем, со нов, Џевхер-ага, заради неговата улога во погубувањето на Махмуд.

 Наводи 


















 Надворешни врски 
 Şehzade Mahmud in Turkish
 Sarayın koridorlarında bir şehzadenin çığlığı

Категорија:Отоманска династија
Категорија:Отоманци од 16 век
Категорија:Отомански Турци
Категорија:Луѓе од Истанбул
Категорија:Погубени Отоманци