Географија на Авганистан

Авганистан е планинска земја без излез на море, сместена во Централна и Јужна Азија, исто така понекогаш вклучена како дел од Блискиот Исток . Оваа земја е 40-та по големина во светот. Кабул е главен град и најголем град во Авганистан, сместен во покраината Кабул. Стратешки сместен на раскрсницата на главните трговски патишта, Авганистан привлекол низа напаѓачи уште од 6 век пр.н.е.

Планините Хиндукуш, кои се протегаат североисточно кон југозапад низ целата земја, ја делат нацијата во три големи региони: 1) Централни висорамнини, на кои отпаѓаат приближно две третини од областа на земјата; 2) Југозападно плато, на кое отпаѓа една четвртина од земјата; и 3) помалата област Северни рамнини, која содржи најплодна почва на земјата.

Земјинските издигнувања обично се наклонуваат од североисток кон југозапад, следејќи ја општата форма на масивот Хиндукуш, од неговата највисока точка во планините Памир во близина на кинеската граница до пониските височини близу границата со Узбекистан. На север, запад и југозапад нема планински бариери кон соседните земји. Северните рамнини преминуваат во рамнините на Туркменистан. На запад и југозапад, висорамнините и пустините се спојуваат во оние на Иран. Авганистан се наоѓа на Евроазиската тектонска плоча . Коридорот Вахан и остатокот од североисточен Авганистан, вклучувајќи го и Кабул, се наоѓаат во геолошки активна област. Над десетина земјотреси се случиле таму во текот на 20 век.

Поголемиот дел од северната граница и мал дел од границата со Пакистан се обележани со реки; останатите гранични линии се политички отколку природни. Северната граница се протега 1,689 километри  југозападно, од планините Памир на североисток до регион на ридови и пустини на запад, на границата со Иран. Границата со Иран се протега генерално на југ од реката Хари преку мочуришните и пустинските региони пред да стигне до северозападниот дел на Пакистан. Неговиот јужен дел ја преминува реката Хелманд .

Авганистан е опколен со шест земји. Неговата најдолга граница е линијата Дуранд, претставувајќи ја целата јужна и источна граница со Пакистан. Најкратката, која се граничи со кинеската покраина Сингјанг, е само 76 километри на крајот од коридорот Вахан, тесна земја со 241 километри должина се протега на исток помеѓу Таџикистан и Пакистан. Најтесната точка е само 11 километри широка.

Границата со Пакистан се протега кон исток од Иран преку ридовите Чагаи и јужниот крај на пустината Регистан, а потоа кон север преку планините. Потоа следи неправилен североисточен тек пред да се достигне линијата Дуранд, основана во 1893 година. Оваа линија продолжува низ планинските региони до областа на превојот Хајбер. Надвор од оваа точка се издига до сртот на Хиндукуш, кој го следи источно кон планините Памир. Линијата Дуранд ги дели паштунските племиња во регионот помеѓу Авганистан и Пакистан. Неговото создавање предизвикало многу незадоволство кај Авганистанците и предизвикало политички тензии меѓу двете земји.

 Клима 
мини| Кепенова класификација на климата
Врнежите од дожд во Авганистан се многу малку и главно ги погодуваат северните висорамнини, пристигнувајќи во март и април. Врнежите во посушните низини се ретки и можат да бидат многу непредвидливи. Означени одлики се големите разлики на летната и зимската температура и на дневната и ноќната температура, како и степенот до кој може да се постигне промена на климата со мало менување на местото. Климата во Авганистан е сува. Сонцето сјае три четвртини од годината, а ноќите се појасни од деновите.

Преземајќи ги висорамнините на земјата како целина, нема голема разлика помеѓу просечната температура на Авганистан и онаа на долната Хималаја. Сепак, извонредна одлика на авганистанската клима е нејзиниот екстремен температурен опсег во ограничени периоди. Најмалиот дневен опсег на северот е кога времето е студено; најголемо е кога е жешко. За седум месеци од годината (од мај до ноември) овој опсег надминува  дневно. Се појавуваат бранови на интензивен студ, кои траат неколку дена и можеби ќе мора да се издржат температури од , се зголемува до максимум  . Познато е дека во Газни, снегот се задржува далеку над пролетната рамноденица; температурите паѓаат дури  . Усната традиција кажува дека имало големо уништување на целото население во Газни од снежни бури. Од друга страна, летната температура е претерано висока, особено во оксиските региони, каде на сенка е максимум .

Летната жештина е силна во сливот на Систан, Џалалабад и Туркестан . Ветрот симум се случува во покраината Кандахар во текот на летото. Топлата сезона е поинтензивна од честите бури од прашина и силни ветрови; додека голите карпести гребени што поминуваат низ земјата, апсорбираат топлина дење и ја зрачат ноќе, ги прават летните ноќи најугнетни. Во Кабул топлината повремено се променува од студени ветрови од Хиндукуш, а ноќите се обично свежи. Во Кандахар снегот ретко паѓа на рамнините или пониските ридови; кога ќе се стопи, се топи одеднаш.

Летните дождови што го придружуваат југозападниот монсун во Индија, настануваат по јужните падини на Хималаите и патуваат по долината Кабул до Лагман, иако тие појасно се чувствуваат во Баџур и Панџкора, под Хиндукуш и во источните гранки на Сафед Кох . Дождот паѓа и во оваа сезона на чело на долината Курам. Јужно од ова планините Сулиман може да се земат како западна граница на дејството на монсунот. Не се чувствува во остатокот од Авганистан, во кој, како и во остатокот од Западна Азија, зимските дождови се најзначајни. Пролетниот дожд, иако помалку обилен, за земјоделството е поважен од зимскиот, освен ако тој не падне во форма на снег. Во отсуство на влијанија на монсуните, постојат индикации за постабилно време отколку во Индија. Северно-западните снежни бури кои се јавуваат во зима и пролет се најзабележителна одлика, а нивното влијание јасно се чувствува на индиската граница.

 Планински системи 
Планинскиот венец Хиндукуш достигнува висина од 7,492 метри кај Ношак, највисокиот врв во Авганистан. Од опсезите што се протегаат југозападно од Хиндукуш, врвот Фолади (Шах Фолади) од планинскиот масив Баба (Кох-и-Баба ) достигнува најголема висина: 5,142 метри. Опсегот Сафед Кох, кој ја вклучува областа Тора Бора, доминира во пограничната област југоисточно од Кабул .
лево|мини| Покриени снежни планини Кох-и-Баба во покраината Бамјан во Авганистан
мини| Покриени снежни планини Хиндукуш во Авганистан
лево|мини| Планини покриени со снег во покраината Пактија .
Важните превои го вклучуваат превојот Унај преку Сафед Кох, Кушан и Саланг преку Хиндукуш и превојот Хајбер што го поврзува Авганистан со Пакистан. Врвот на превојот Кибер на 1,070 метри кај Ланди Котал, Пакистан е 5 километри источно од пограничниот град Торкхам. Други клучни премини низ планинските границата со Пакистан вклучуваат две од покраината Пактика во Пакистан: една по Ангур Ада, а еден на југ на реката Џумал, плус преминот кај реката Чаркаи јужно од Кост, Авганистан. Зафатениот граничен премин е во рамно и суво подрачје, иако на оваа рута се вклучени пакистанскиот превој Хојак со 2,707 метри на само14 километри од границата. Границата ги поврзува Кандахар и Спин Болдак во Авганистан со Квета во Пакистан,

Коридорот Вахан на североисток лежи источно од покраината Паншир, помеѓу Хиндукуш и планините Памир, што води до преминот Вахџир во Сингјанг во Кина . Во Кабул, и преку целиот северен дел на земјата до спуштањето во Гандамак, зимата е ригорозна, особено на високото плато на Арахосија.
мини|Реката Кунар се среќава со реката Кабул во покраината Нангархар
мини| Округ Аргандаб, помеѓу Кандахар и Лашкар Гах
Иако Херат е приближно 240 метри понизок од Кандахар, летната клима е поумерена заедно со годишната клима. Од мај до септември, ветерот дува од северозападен правец со голема сила, а тоа се протега низ целата земја до Кандахар. Зимата е блага; снегот се топи додека паѓа, па дури и на планините не лежи долго. Три години од четири во Херат не замрзнува доволно силно за луѓето да складираат мраз. Сепак, не многу далеку од Херат, во Рафир Кала, во 1750 година војската на Ахмад-шах, повлекувајќи се од Персија, изгубила 18.000 луѓе поради студ за една ноќ. Во северните области на Херат евиденцијата за најстудениот месец (февруари) го покажува просечниот минимум  и максимумот како  . Источниот тек на реката Хари, е замрзнат во зима, а луѓето патуваат по него како на пат.

 Реки и езера 
мини|Реката Аргхандаб и реката Тарнак течат паралелно во покраината Кандахар
лево|мини| Бенд-е Амир во централен Авганистан
лево|мини| Сценско гледиште во западен Авганистан
мини|Реката Кокча во покраината Бадахшан во Авганистан
Авганистан обично не се соочува со многу недостиг на вода затоа што добива снег во текот на зимата и откако ќе се стопи водата се влева во бројни реки, езера и потоци, но повеќето од нејзините национални води се влеваат во соседните земји. Губи околу две третини од својата вода во соседните Пакистан, Иран, Таџикистан, Узбекистан и Туркменистан.

Системот за одводнување на нацијата е во суштина без излез на море. Повеќето реки и потоци завршуваат во плитки пустински езера или оази внатре или надвор од границите на земјата. Скоро половина од вкупната површина на нацијата е исцедена од водотеците јужно од линијата на гребенот Хиндукуш - Сафид, а половина од оваа област е исцедена од Хелманд и неговите притоки. Аму Дарја на северната граница, другата голема река на земјата, ја има следната најголема дренажна област.

2,661 километри долгата Аму Дарја потекнува од ледниците на планините Памир на североисток. Околу 965 км од нејзиниот горен тек претставува граница на Авганистан со Туркменистан, Узбекистан и Таџикистан. Течејќи со брзи поројни текови во горниот тек, Аму Дарја станува помирна под устата на Кокча, 96 километри западно од Фајзабад . Реката Кундуз е уште една голема притока. За време на периодот на поплавување, горниот тек на Аму Дарја, отечен од снег и топење на мраз, носи многу чакал и големи камења.

Реката Хелманд е главната река на југозапад, која го пресекува целиот регион. Почнувајќи околу 80 километри западно од Кабул во планинскиот венец Баба, Хелманд е приближно 1,400 километри долга, што ја прави најдолгата река која се наоѓа целосно во Авганистан. Со своите многу притоки, најважна е реката Аргхандаб.

Реката Кабул, која е долга 515 километри, е витален извор на вода на планините Баба и за самиот Кабул низ кои тече. Кабул и неговите притоки се едни од ретките во Авганистан кои на крајот стигнуваат до морето, бидејќи се влева на исток во реката Инд во Пакистан.

На запад, песочните пустини долж најголемиот дел од иранската граница немаат водотеци. Сепак, на северозапад, реките Хари и Моргаб се влеваат во пустината Каракум во Туркменистан.

 Растителност 
мини| Бадеми, по долината во близина на окружниот центар Дејхопан во покраината Забул
Карактеристичната распределба на растителноста на планините во Авганистан е достојна за внимание. Големата маса е ограничена на главните опсези и нивните непосредни делови, додека на подалечните и крајните пролонгирања таа е скоро целосно отсутна; всушност, ова се голи карпи и камен. На самиот алпски опсег Сафед Кох и неговите непосредни гранки, на висина од 1,800-3,000 метри има обилен раст на големи шумски дрвја, меѓу кои четинарите се најблагородни и најистакнати, како што се Cedrus deodara, Abies excelsa, Pinus longifolia, Pinus pinaster, бор (иако овој вид е најверојатно воведен, бидејќи оригинално потекнува од Шпанија и Португалија ) и аришот. Тука е и тисот, леска, смрека, орев, дива праска и бадем. Под сенката на овие растат неколку сорти роза, анамска рака, рибизла, глог, рододендрон и раскошна билка, меѓу кои семејството на ранукулус е важно заради честотата и бројот на родовите. Лимонот и дивата винова лоза исто така се среќаваат, но се почести на северните планини. Оревот и дабот (зимзелен, лиснат и кермес) се спуштаат на секундарните височини, каде што се мешаат со алдер, смрека итн.
лево|мини| Покраина Нуристан
мини|Покраина Тахар во северен Авганистан
Долу до 1,000 метри има диви маслинки, видови розови рози, диви плими, багреми и мимози, берберис; и во источниот дел од синџирот, Nannerops ritchiana (кој се применува на различни корисни цели), Bignonia, Salvadora persica, итн.

Најниските крајни гребени, особено кон запад, се голи во аспект. Нивната скудна растителност е скоро растителна; грмушките се само повремени, а дрвјата се скоро непостоечки. Папратите и мовниците се скоро ограничени на повисоките опсези.

Во ниските расфрлани делови на Кандахар, можно е да се најде мешункасти трнливи растенија .

Во последните неколку децении, 90% од шумите во Авганистан се уништени, а голем дел од дрвата е извезен во соседен Пакистан. Како резултат на тоа, голем процент од земјата на Авганистан може да биде предмет на ерозија на почвата и опустинување . Позитивно, администрацијата на Карзаи и меѓународните организации помагаат во спротивставувањето на овој проблем со засадување на милиони садници.

 Наводи 

 Надворешни врски 

 Топографска карта на Авганистан (1 : 300 000)
 Персија (Иран), Авганистан и Белуџистан — карта од 1897 г.
 Авганистан, Белоочистан итн. Е мапа од 1893 година создадена од американската методистичка црква