Пошумување

мини|Пошумена парцела на 15-годишна возраст
десно|мини|21-годишна плантажа на црвен бор во Јужен Онтарио
Пошумувањето е природно или намерно складирање на постојните шуми и шумски предели кои се исцрпени, обично преку уништување на шумите. Пошумувањето може да се искористи за да се отстранат ефектите на уништувањето на шумите или да се подобри квалитетот на човечкиот живот со впивање на загадувањето и прашината од воздухот, обнова на природните живеалишта и екосистемите, ублажување на глобалното затоплување, бидејќи шумите олеснуваат биосеквестрација на атмосферски јаглерод диоксид, и берба за ресурси, особено специјално дрво столарија, но исто така и останатите видови дрва. Во почетокот на 21-от век се посветува поголемо внимание на можноста дека пошумувањето може да ги ублажи климатските промени и дека можеби е еден од најдобрите методи за да се направи тоа.

 Управување 
Дебатирано прашање во управуваното пошумување е дали следната шума ќе има иста биоразновидност како и првобитната шума. Ако шумата се замени со само еден вид дрвја и се спречи повторно растење на целата друга вегетација, монокултурна шума слична на земјоделските култури ќе биде резултат. Сепак, повеќето пошумувања вклучуваат засадување на различни избори на садници земени од областа, честопати од повеќе видови. Друг важен фактор е природната регенерација на широк спектар на растителни и животински видови што се видни. Во некои области, сузбивањето на шумските пожари стотици години резултираше со големи шумски штандови на единечна и единствена врста. Пропишаното горење всушност ја зголемува биоразновидноста во овие области со создавање поголема разновидност на возрасти и видови дрвја.

 За бербите 
Пошумувањето не треба да се користи само за обновување на случајно уништени шуми. Во некои земји, како што е Финска, многу шуми се управувани од дрвени производи и индустрија за пулпи и хартија. Во таков аранжман, како и другите култури, се садат дрвја за да се заменат исечените. Финскиот закон за шуми од 1996 година обврзува шумата да се сади по сечењето на истата. Во такви околности, индустријата може да ги исече дрвјата на начин да овозможи полесно пошумување. Индустријата за производи од дрво систематски заменува многу дрвја што ги сече, вработувајќи голем број летни работници за работа на садење дрвја . На пример, во 2010 година, Вејерхаусер пријавил засадување 50 милиони садници. Сепак, на шума од стар раст со плантажа не е замена на старата со истите одлики во новата.

За само 20 години, плантажа со тиково во Костарика може да произведе околу 400м³ дрво на хектар. Бидејќи природните тиково шуми во Азија стануваат сè помалубројни или пак потешки за одржување, цените на тиковото дрво растат секоја година. Другите видови, како махагони, растат побавно од тиково во Тропска Америка, но исто така се исклучително вредни. Побрзо растечки дрва се бор, еукалиптус и Гмелина.

Пошумувањето, ако се користат неколку домородни видови, може да обезбеди и други придобивки покрај финансиските приноси, вклучително и обновување на почвата, подмладување на локалната флора и фауна и зафаќање и секвестрација на 38 тони јаглерод диоксид на хектар годишно.

Обновата на шумите не е само едно едноставно садење дрвја. Шумите се составени од заедница на видови и со текот на времето ја разградуваат мртвата органска материја во почва. Голема програма за садење дрвја може да ја подобри локалната клима и да ги намали барањата за согорување на големи количини фосилни горива за ладење во лето.

 За ублажување на климатските промени 
Шумите се важен дел од глобалниот јаглероден циклус бидејќи дрвјата и растенијата апсорбираат јаглерод диоксид преку фотосинтеза. Со отстранување на овој гас на стаклена градина од воздухот, шумите функционираат како копнени мијалници на јаглерод, што значи дека тие складираат големи количини јаглерод. Во секое време, шумите сочинуваат дури двојно повеќе од количината на јаглерод во атмосферата. Шумите отстрануваат околу три милијарди тони јаглерод секоја година. Ова е околу 30% од антропогените емисии на јаглерод диоксид. Затоа, зголемувањето на вкупната шумска покривка низ целиот свет ќе го ублажи глобалното затоплување .

На почетокот на 21-от век, интересот за пошумување израсна над неговиот потенцијал за ублажување на климатските промени. Дури и без раселување на земјоделството и градовите, земјата може да одржи речиси една милијарда хектари нови шуми. Ова би отстранило 25% јаглерод диоксид од атмосферата и би ја намалило неговата концентрација до нивоа што постоеле на почетокот на 20 век. Зголемувањето на температурата од 1,5 степени би ја намалило областа погодна за шуми за 20% до 2050 година, бидејќи некои тропски области ќе станат премногу жешки. Земјите кои имаат најмногу подготвено земјиште за шуми се: Русија, Канада, Бразил, Австралија, САД и Кина.

Четирите главни стратегии се:

 Зголемете го количеството на шумско земјиште преку пошумување
 Зголемете ја густината на постојните шуми на ниво и на скала на пејзаж
 Проширете ја употребата на шумски производи кои одржливо ги заменуваат емисиите на фосилни горива
 Намалете ги емисиите на јаглерод предизвикани од уништувањето на шумите и деградацијата

Спроведувањето на првата стратегија е поддржано од многу организации ширум светот. На пример, во Кина, институтот Џејн Гудал, преку нивната поделба Шангајски Корени & Стебла, започна проект за милиони дрвја во Кулун Чи, за Внатрешна Монголија да засади еден милион дрвја. Кина користеше 2,4 милијарди хектари нова шума за да се надоместат 21% од емисиите на кинески фосилни горива во 2000 година. Во Јава, новопечените парови во Индонезија даваат по 5 расадници на секому кој им ја организира свадбата. Секој разведен пар дава 25 садници на оној што ќе се разведе од нив. Костарика двојно ја зголеми својата шумска покривка за 30 години користејќи го својот систем на грантови и други плаќања за еколошки услуги, вклучително и компензација за сопствениците на земјиштето. Овие плаќања се финансираат преку меѓународни донации и даноци на национално ниво.

Втората стратегија е поврзана со изборот на видови дрвја за садење. Во теорија, садењето каков било вид дрво за да се добие поголема шумска покривка би апсорбирало повеќе јаглерод диоксид од атмосферата. Сепак, генетски изменета варијанта може да расте многу побрзо од неизменетите примероци. Некои од овие сорти се во фаза на развој. Таквите брзорастечки дрвја ќе бидат засадени за жетва и можат да апсорбираат јаглерод диоксид побрзо од дрвјата со побавно растење.

Влијанијата врз температурата влијаат на локацијата на шумата. На пример, пошумувањето во крајбрежните или субарктичките региони имаат помало влијание врз климата. Ова е поради тоа што е замена на високо албедо, снежен регион со пониско албедо шумска крошна. Спротивно на тоа, проектите за тропско пошумување доведуваат до позитивна промена, како што е формирање облаци. Овие облаци потоа ја рефлектираат сончевата светлина, намалувајќи ги температурите.

Засадувањето дрвја во тропска клима со влажни сезони има уште една предност. Во таков амбиент, дрвјата растат побрзо (преработувајќи повеќе јаглерод) затоа што можат да растат во текот на целата година. Дрвјата во тропска клима имаат, во просек, поголеми, посветли и пообилни лисја од нетропските клими. Студија за обемот на 70.000 дрвја низ Африка покажа дека тропските шуми преработуваат повеќе јаглерод диоксид отколку што беше претходно реализирано. Истражувањето сугерираше дека скоро една петтина од емисиите на фосилни горива се апсорбираат во шумите низ Африка, Амазонија и Азија. Симон Луис изјави: „Тропските шумски дрвја апсорбираат околу 18% од јаглерод диоксидот додаден во атмосферата секоја година од согорување на фосилни горива, што значително го активира стапката на промена“.

Заклучно со 2008 година 1.3 милијарди хектари тропски региони се уништуваат секоја година. Намалувањето на ова ќе ја намали количината на расади потребна за да се постигне даден степен на ублажување.

 Методи 
Студијата открива дека скоро 300 милиони луѓе живеат на земјиште со можност за обновување на тропските шуми на глобалниот југ, што претставува голем дел од популацијата на земјите со ниски примања и се аргументира за приоритетно вклучување на „локалните заедници“ во проектите за обновување на шумите.

 Користење на постојните дрвја и корени 
Засадувањето нови дрвја честопати доведува до неуспех на 90% од садниците. Сепак, дури и во уништените области на шумите, постоечките коренски системи често постојат. Растот може да се забрза со кастрење, односно со сечење на млади гранки кои честопати се користат за јаглен, што е главен двигател на уништувањето на шумите. Бидејќи не се садат нови семиња, поевтино е. Покрај тоа, тие многу поверојатно ќе преживеат бидејќи нивните корени системи веќе постојат и можат да се приклучат на подземните води за време на поостри сезони без дожд. Иако овој метод постои со векови, сега тој понекогаш се нарекува природна регенерација управувана од земјоделци.

 Финансиски стимулации 
Некои стимулации за пошумување може да бидат едноставни како финансиски надомест. Стрек и Шолц (2006) објаснуваат како група научници од различни институции развиле компензирано намалување на пристапот на уништување на шумите што би ги наградило земјите во развој кои нарушуваат каков било друг чин на уништување на шумите. Земјите кои учествуваат и имаат можност да ги намалат своите емисии од уништувањето на шумите за време на одреден временски период, би добиле финансиски надомест за емисиите на јаглерод диоксид што ги избегнале. За да ја собере наплатата, земјата домаќин би издавала државни обврзници или преговарала за некаков вид заем со финансиска институција која би сакала да учествува во обесштетувањето ветено на другата земја. Средствата што ќе ги прими државата може да се инвестираат за да се пронајдат алтернативи за обемното сечење на шумите. Целиот овој процес на намалување на емисиите би бил доброволен, но штом земјата се согласи да ги намали нивните емисии, тие ќе бидат обврзани да ги намалат своите емисии. Меѓутоа, ако некоја земја не е во можност да ги исполни своите обврски, нивната цел ќе ја додаде на следниот период од обврската. Авторите на овие предлози гледаат на ова само на договор меѓу владата и владата; приватните субјекти не би учествувале во занаетите за компензација.

 Имплементација 
лево|мини|Повторно растење на шумите во Националната шума во планината Бејкер-Сноквалми, Вашингтон, САД

 Глобално 
Светскиот економски форум 2020 година, што се одржа во Давос, го објави создавањето на кампањата Трилион дрвја, што е иницијатива со цел да се засадат 1 трилион дрвја низ целиот свет. Имплементацијата може да има големи придобивки од животната средина и општеството, но треба да се прилагоди на локалните услови.

 Потсахарска Африка 
Еден план во овој регион вклучува засадување дрвја во ширина од 14.5км на јужната граница на пустината Сахара за запирање на нејзиното ширење на југ. Иницијативата за Големиот зелен Ѕид е пан-африкански предлог за „зазеленување“ на континентот од запад кон исток со цел да се бори против опустинувањето. Таа има за цел справување со сиромаштијата (преку вработување на работници потребни за проектот) и деградација на почвите во регионот Сахел-Сахаран, фокусирајќи се на лента земја што е 15 км широка и 7.500 км долга од Дакар до Џибути. Од мај 2020 година, 21 земја се приклучи на проектот, многу од нив се директно погодени од проширувањето на пустината Сахара. Треба да создаде 10 милиони зелени работни места до 2030 година.

Во 2019 година, Етиопија започна масовна кампања за садење дрвја „Зелено наследство“ со цел да засади 4 милијарди дрвја за 1 година. Само за 1 ден, 350 беа засадени над милиони дрвја.

 Костарика 
Преку пошумување и зачувување на животната средина, Костарика го зголеми двојно своето шумско покритие за 30 години.

Костарика има долгогодишна посветеност кон животната средина. Земјата сега е еден од водачите на одржливоста, биоразновидноста и другите заштити. Сака да биде целосно ослободена од фосилни горива до 2050 година. Земјата ја генерираше целата своја електрична енергија од обновливи извори за три години заклучно со 2019 година. Се обврза да биде без јаглерод и без пластика до 2021 година.

Почнувајќи од 2019 година, половина од површината на земјата е покриена со шуми. Тие апсорбираат огромна количина јаглерод диоксид, борејќи се против климатските промени.

Во 40-тите години на минатиот век, повеќе од 75% од земјата беше покриена со претежно тропски дождовни шуми и други домородни шуми. Помеѓу 40-тите и 80-тите години на минатиот век, обемната, неконтролирана сеча, доведе до сериозно уништување на шумите. До 1983 година, само 26% од земјата имаше шумско покритие. Сфаќајќи го пустошот, творците на полиси зазедоа став. Преку континуиран фокус на животната средина, тие беа во можност да ги свртат работите до тој степен што денес шумската покривка се зголеми на 52%, 2 пати повеќе од нивото во 1983 година.

Почесен светски водач за екотуризам и зачувување, Костарика е пионер во развојот на плаќања за еколошки услуги . Екстензивниот систем на заштита на животната средина на Костарика охрабрува зачувување и пошумување на земјиштето преку давање грантови за еколошки услуги. Системот не е само напреден за своето време, туку е и неспоредлив во светот. Тој доби големо меѓународно внимание.

Земјата воспостави програми за обесштетување на сопствениците на земјиштето за пошумување. Овие плаќања се финансираат преку меѓународни донации и даноци на национално ниво. Иницијативата помага да се заштитат шумите во земјата.

„Роберт Бласијак, научен соработник на Универзитетот во Токио, рече:„Подеталного разгледување на она што Костарика го постигна во изминатите 30 години, може да биде само поттикот потребен за почеток на разрешување на реални промени на глобално ниво“.

„Претседателот на Костарика, Карлос Алварадо, ја нарече климатската криза„ најголемата задача на нашата генерација“; онаа во која неговата земја е силно посветена да се истакне.“

 Канада 
Природни Ресурси Канада (Одделот за природни ресурси) наведува дека националното шумско покритие е намалено за 0,34% од 1990 до 2015 година, а Канада има најниска стапка на уништување на шумите во светот. Шумската индустрија е една од главните индустрии во Канада, која придонесува со околу 7% од канадската економија, и околу 9% од шумите на земјата се во Канада. Затоа, Канада има многу политики и закони да се посвети на одржливо управување со шумите. На пример, 94% од канадските шуми се јавно земјиште, а владата е должна да сади дрвја по бербата во јавните шуми.

 Кина 
Во Кина, широки програми за пресадување постоеја од 70-тите години на минатиот век, кои постигнаа целокупен успех. Шумската покривка се зголеми од 12% од кинеската површина на 16%. Сепак, специфичните програми имаа ограничен успех. „ Зелениот Ѕид на Кина“, обид да се ограничи ширењето на пустината Гоби, е планиран да биде 4.500км долг и да се заврши до 2050 година. Кина планира да засади 26 милијарди дрвја во следната деценија; односно две дрвја за секој кинески граѓанин годишно. Кина бара учениците постари од 11 години да засадат едно дрво годишно до матурата во средно училиште.?

Помеѓу 2013 и 2018 година, Кина засади 338 000 квадратни километри шуми, а чинеше 82,88$ милијарди. До 2018 година, 21,7% од територијата на Кина беше покриена со шуми, бројка што владата сака да ја зголеми на 26% до 2035 година. Вкупната површина на Кина е 9.596.961 квадратни километри, така што треба да се засадат 412.669 квадратни километри повеќе. Според планот на владата, до 2050 година, 30% од територијата на Кина треба да биде покриена со шуми.

Во 2017 година,заедницата за пошумување на Саиханба ја освои наградата на ООН „Шампиони на Земјата“ во категоријата „Инспирација и акција“ за нивните успешни напори за пошумување кои започнаа со откривањето на преживувањето на едно дрво.

 Германија 
Првиот историски докажан успешен метод на пошумување со иглолисни семиња во голем обем беше развиен во 1368 година од нирнбершкиот советник и трговец Питер Стромер (околу 1315-1388) во Нирнберг Рајхсвалд. Ова шумско подрачје стана првата вештачка шума во светот и Стромер „татко на шумската култура“.

Пошумувањето е потребно како дел од федералниот закон за шуми. Според вториот попис на шуми од 2001-2003 година, 31% од Германија е пошумена. Големината на шумската област во Германија се зголеми помеѓу првиот и вториот попис на шуми заради пошумување на дегенерирани мочуришта и земјоделски површини.

 Индија 
Јадав Пајенг доби национални награди за напори за пошумување, позната како „ шумата Молаи“. Засадил 1400 хектари шума само на брегот на реката Брамапутра. Постојат активни напори за пошумување низ целата земја. Во 2016 година, Индија повеќе од 50 милиони дрвја беа засадени во Утар Прадеш, а во 2017 година, повеќе од 66 милиони дрвја беа засадени во Мадија Прадеш. Во прилог на овие и поединечни напори, постојат старт-ап компании, како што е „Пошумување“, кои се создаваат над целата земја, кои работат на пошумување.

 Ирска 
Во 2019 година владата на Ирска одлучи да засади 440 милиони дрвја до 2040 година. Одлуката е дел од планот на владата да ја направи Ирска јаглерод-неутрална до 2050 година, со обновлива енергија, промена на употребата на земјиштето и данок на јаглерод.

 Израел 
Од 1948 година, во Израел беа извршени големи проекти за пошумување. Засадени се 240 милиони дрвја. Стапката на секвестрација на јаглерод во овие шуми е слична на европските умерени шуми.

 Јапонија 
Министерството за земјоделство, шумарство и рибарство објасни дека околу две третини од јапонското земјиште е покриено со шуми, и тоа беше речиси непроменето од 1966 до 2012 година. Јапонија треба да намали 26% од емисиите на стакленички гасови од 2013 година до 2030 година, за да го постигне Парискиот договор и се обидува да намали 2% од нив со шумарство.

Масовното загадување на животната средина и човечкото тело, заедно со уништувањето на шумите, загадувањето на водата, оштетувањето од чадот и губењето на почвите предизвикани од рударските операции во Ашио, Точиги стана првото еколошко социјално прашање во Јапонија, напорите на Шази Танака прераснаа во големи кампањи против бакар операција. Ова доведе до создавање на "Барата Уатарасе Јусуичи", да се решат од загадувањето што е Рамсарско место денес. Пошумувањето беше спроведено поради неможноста за само-обновување од самата природна земја поради сериозно загадување на почвата и губење на шумата како последица од губење на почви за растење на растенијата, со што се потребни вештачки напори со воведување на здрави почви однадвор. Почнувајќи од околу 1897 година, околу 50% од некогаш ќелавите планини сега се повторно зелени.

 Либан 
Со илјадници години, Либан беше покриен со шуми, еден партикуларен вид особено, Седрус либани, кој беше исклучително скапоцен и беше скоро елиминиран поради сеча. Буквално секоја древна култура што го делеше Средоземното Море, ги собираше овие дрвја од Феникијците кои користеа кедар, бор и смрека за да ги изградат своите познати чамци до Римјаните, кои ги исекоа за печки со вар, до почетокот на 20 век кога Отоманците користеа голем дел од преостанатите кедровски шуми во Либан како гориво во парни возови. И покрај уништувањето на милениумските шумите, шумите во Либан сè уште покриваат 13,6% од земјата, а другите пошумени земји 11%.

Законот бр. 558, кој беше ратификуван од страна на либанскиот парламент на 19 април 1996 година, има за цел да ги заштити и прошири постојните шуми, класифицирајќи ги сите шуми од кедар, ела, висока смрека (juniperus excelsa), зимзелен чемпрес (cupressus sempervirens) и други дрвја, без разлика дали се разновидни или хомогени, без оглед дали се во државна сопственост или не. како зачувани шуми.

Од 2011 година, повеќе од 600.000 дрвја, вклучително и кедри и други природни видови, се засадени низ целиот Либан, како дел од иницијативата за пошумување на Либан, чија цел е да се обноват природните шуми на Либан. Проектите финансирани локално и од меѓународна добротворна организација вршат обемно пошумување на кедар што се изведува во средоземниот регион, особено во Либан и Турција, каде над 50 годишно се садат милиони млади кедри.

Иницијативата за пошумување на Либан работи од 2012 година со расадници за дрвја низ целиот Либан, за да помогне да растат посилни садници од дрвја, кои се посоодветни за да преживеат откако ќе бидат засадени.

 Пакистан 
Цунами од милијарди дрвја беше лансиран во 2014 година со садење 1 милијарди дрвја, од страна на владата на Кибер Пахтунква (КПК) и Имран Кан, Пакистан, како одговор на предизвикот на глобалното затоплување. Цунами од милијарди дрвја во Пакистан обнови 350.000 хектари шуми и деградирано земјиште за да ја надмине обврската за предизвикот Бон.

Во 2018 година, пакистанскиот премиер изјави дека земјата ќе засади 10 милијарди дрвја во следните пет години.

Во 2020 година, пакистанската влада покрена иницијатива за ангажирање на 63.600 работници за засадување дрвја во северниот дел на Пенџаб, со домородни видови како багрем, црница и моринка. Оваа иницијатива имаше за цел да ја ублажи невработеноста предизвикана од заклучувања за да се ублажи ширењето на КОВИД-19.

 Турција 
Од 78 во земјата вкупно милиони хектари земја, Министерството за земјоделство и шумарство има за цел да ја зголеми шумската покривка на Турција за 30% до 2023 година.

Пред 4000 години Анадолија беше пошумена околу 60% до 70%. Иако флората на Турција останува побиодиверзна од повеќето европски земји, уништувањето на шумите се случи за време на праисторијата и историското време, вклучувајќи ги римските и османлиските периоди.

Од првиот шумски код од 1937 година, официјалната владина дефиниција за „шума“ варира. Според сегашната дефиниција 21 милиони хектари се пошумени, што е зголемување за околу 1 милиони хектари во изминатите 30 години, но само околу половина е „продуктивна“. Сепак, според дефиницијата на Организацијата за храна и земјоделство на Обединетите нации за шума околу 12 милиони хектари беа пошумени во 2015 година, околу 15% од површината на земјата.

Количината на емисии на стакленички гасови од страна на Турција отстранети од шумите е многу неизвесна.Turkstat report (2019), p. 489 сепак се прави нова проценка со помош на сателити и нови мерења на почвата и подобри информации, кои треба да бидат достапни до 2020 година.Turkstat report (2019)

Според Институтот за светски ресурси „Атлас на можности за обновување на шумскиот пејзаж“ 50 милиони хектари се потенцијално шумско земјиште, слична област со античката шума од Анадолија споменати погоре. Ова може да помогне да се ограничат климатските промени во Турција. Предложено е да се зачува биоразновидноста во Турција за поодржливо шумарство. Потребно е и подобрување на управувањето со пасиштата.

Националниот ден на шумите е на 11 ноември, но, според синдикатот за земјоделство и шумарство, иако волонтерите засадија рекорден број дрвја во 2019 година, повеќето умреа до 2020 година делумно поради недостаток на врнежи.

 Соединети Држави 
Наведената цел на шумската служба на САД е одржливо управување со шумските ресурси. Ова, меѓу другите програми, вклучува и пошумување по бербата на дрва.

Податоците на Министерството за земјоделство на Соединетите држави (МЗСД) покажуваат дека шумите заземале околу 46% од вкупното земјиште на САД во 1630 година (кога европските доселеници започнале да пристигнуваат во голем број), но се намалиле на 34% до 1910 година. По 1910 година, шумската област остана речиси постојана, иако населението во САД значително се зголеми. Кон крајот на 19 век, американската шумска служба беше основана делумно за да се занимава со можната појава на природни катастрофи, како резултат на уништувањето на шумите, а беа спроведени нови програми за пошумување и федерални закони како што е Законот за Кнутсон-Ванденберг (1930). Американската шумска служба наведува дека се бара пошумување насочено кон човекот за поддршка на природната регенерација и агенцијата се занимава со тековно истражување на ефективни начини за обновување на шумите.

Што се однесува до 2020 година, Соединетите Американски Држави садат 2,5 милијарди дрвја годишно. На почетокот на 2020 година, предлог-закон со кој бројот ќе се зголеми на 3,3 милијарди, беше предложен од Републиканската партија, откако претседателот Доналд Трамп се приклучи на кампањата „Трилионско дрво“.

 Организации 
„Екозија“ е непрофитна организација со седиште во Берлин, Германија и засади над 100 милиони дрвја ширум светот заклучно со јули 2020 година.

Дрвјата за иднината им помогнаа на повеќе од 170.000 семејства, во 6.800 села во Азија, Африка и Америка, да засадат над 35 милиони дрвја.

Екологи е организација која има членови кои плаќаат месечен надоместок за да ги неутрализираат своите емисии на јаглерод, пред сè преку садење дрвја. Покрај тоа, тие работат на промовирање на одржливост и алтернативи со низок јаглерод. Досега над 2 засадени се милиони дрвја преку „Екологи“.

Вангари Маатаи, добитник на Нобелова награда за мир 2004 година, го основа движењето „Зелен појас“ кое засади над 47 милиони дрвја за обновување на кениската средина.

Шангајски Корени & Стебла, поделба на Институтот Џејн Гудал, го започна проектот „Милион дрвја“ во Кулун Чи, Внатрешна Монголија за засадување на еден милион дрвја за да се запре опустошувањето и да се олесни глобалното затоплување.

Team Trees беше собирање средства за 2019 година со иницијатива да се засадат 20 милиони дрвја. Оваа иницијатива беше започната од страна на американските корисници на YouTube MrBeast и Марк Робер, а најмногу ја поддржуваат корисници на YouTube. Фондацијата Ден на Арбор ќе работи со своите локални партнери ширум светот за да засадат по едно дрво за секој долар што ќе го соберат.

 Компании 
Многу компании се обидуваат да постигнат неутрализирање на јаглерод со решенија засновани на природата, како што е обновување на шумите, вклучувајќи шуми од мангрова и обновување на почвата. Меѓу нив Мајкрософт, Ени . Зголемувањето на шумската покривка на Земјата за 25% ќе ги неутрализира емисиите на луѓе во последните 20 години. Во секој случај, ќе биде потребно да се извлече од атмосферата веќе испуштениот СО2. Сепак, може да работи само доколку компаниите престанат да испумпуваат нови емисии во атмосферата и да престанат со уништувањето на шумите.

 Поврзани концепти 
Сличен концепт, пошумување, се однесува на процесот на обновување и ресоздавање на области на шумски предели или шуми што можеби постоеле одамна, но биле исечени или на друг начин отстранети во одреден момент во минатото или им недостасувало нешто од природата. Понекогаш терминот „повторно пошумување“ се користи за да се направи разлика помеѓу оригиналната шумска покривка и подоцнежното повторно растење на шумата на одредена област. Специјални алатки, на пр. шипки за садење дрвја, се користат за да се олесни и побрзо садењето дрвја.

Друга алтернативна стратегија, обновување на шумите, е слична бидејќи може да се искористи за да се спротивстават на негативните влијанија врз животната средина и екологијата на уништувањето на шумите преку одгледување на постоечка шума недопрена до нејзиниот целосен еколошки потенцијал.

 Критики 
Пошумувањето се натпреварува со други употреби на земјиште, како што се производство на храна, пасење на добиток и простор за живеење, за понатамошен економски раст.  Пошумувањето честопати има тенденција да создава големи оптоварувања на гориво, што резултира во значително пожешко согорување од пожарите што вклучуваат грмушки или трева. Пошумувањето може да пренасочи големи количини на вода од други активности.  Пошумувањето понекогаш резултира со широко создавање крошна што спречува раст на разновидна вегетација во засенчените области и генерирање почвени услови што ги попречуваат другите видови на вегетација. Дрвјата што се користат во некои напори за пошумување (на пример, еукалиптус глобулус) имаат тенденција да извлекуваат големи количини на влага од почвата, спречувајќи раст на други растенија.

Исто така, постои ризик, преку шумски пожар или инвазија на инсекти, голем дел од зачуваниот јаглерод од пошумените области да се врати во атмосферата. Намалените стапки на бербата и сузбивањето на пожарот предизвикаа зголемување на шумската биомаса во западниот дел на САД во текот на минатиот век. Ова предизвикува зголемување на околу фактор четири во честотата на пожари поради подолгите и потопли суви сезони.

 Наводи 

Категорија:Обесшумување