Небојша Глоговац

Небојша Глоговац (Требиње, 30 август 1969 — Белград, 9 февруари 2018) — српски театарски, филмски и телевизиски глумец.

Бил член на Детската драмска група на радио-телевизија Србија, а глумечката кариера ја започнал во Младинското студио во Панчево. Во 1996 година, Глоговац добил стипендија од Југословенскиот драмски театар и улога во претставата „Големиот грабеж“, во режија на Дејан Мијац на сцената на Ателје 212  Кога бил дете, се појавил во телевизиската серија од 1981 година Приказни од приказната. Првата филмска улога ја остварил во 1993 година во краткиот филм Реквием за сон во главната улога, а подоцна во истата година во драмата Рај од Петар 3ец, каде исто така бил еден од главните глумци.  Откако го привлекол вниманието за неговиот талент, тој добил улога во филмот во режија на Горчин Стојановиќ, Убиство с предумишљајем (1995).

Тој ги играл главните улоги во „Буре Барут, „Небесни удели“, „Кога ќе пораснам ќе бидам кенгур“, „Замка“, „Хадерсфилд“, „Жена со скршен нос“, „Јас ја бранев Млада Босна“, „Кругови“, „Рамна планина“ и „Устав на Република Хрватска“. Добитник е на бројни награди за неговите улоги во театар и филм, а од нив се издвојуваат Стеријната награда, наградата Цар Константин од Ниш и Златна Арена од Пула, за најдобра машка улога.

Починал по кратко и тешко заболување во Институтот за онкологија и радиологија на Србија во Белград, на 9 февруари 2018 година година.

 Животопис 
Небојша Глоговац е роден на 30 август 1969 во Требиње, ФР Босна и Херцеговина, од татко Милован и мајка Милена Глоговац. Тој се преселил со семејството од Требиње во Опово, во 1975 година, а по десет месеци во Панчево, каде таткото на Небојша добил служба во Успенската црква .  

Додека го посетувал основното училиште „Јован Јовановиќ Змај“, присуствувал и на Музичкото училиште „Јован Бандур“, одделение за кларинети.   Завршил во средното училиште „Урош Предиќ“ во Панчево, а потоа се запишал на психологија на Филозофскиот факултет во Белград . После две години проучување, тој се премислил и во 1990 година се запишал на глума на белградскиот Факултет за драмски уметности во класата на професорот Владимир Јевтовиќ. Асистент и професор на приемниот испит на ФДУ, му била Горица Поповиќ а тој ја рецитирал поемата на Бранко Радичевиќ „Враголије“. Заедно со Глоговац, студирале уште и Наташа Нинковиќ, Војин Ќетковиќ, Сергеј Трифуновиќ, Нела Михајловиќ и Борис Пинговиќ. За време на студиите, тој ја играл улогата на школски другар на Слободан Попадиќ во серија Подобар живот (1987).

Додека студирал средно училиште, од 1985 година и додека студирал на Филозофскиот факултет во Белград, Глоговац бил член на Младинското ателје во Панчево, и останал таму до 1990 година, кога се запишал на Факултетот за драмски уметности по убедувањето од Миленко Заблаќански и набргу потоа станал член на Југословенскиот драмски театар  Тој ја имал својата прва улога во Ателјето на младите во претставата Мушица во декември 1989 година, во режија на Миленко Заблачански, заснована врз мотивите на Ежен Јонеско. Глоговац ја имал својата прва професионална улога во културниот центар Панчево во 1990 година. во претставата „Да живее слободата“, каде ја толкувал улогата на Германецот.

На дванаесетгодишна возраст, тој станал член на Детското драмско студио на Радио Белград со Мирослав Мика Алексиќ, каде престојувал шест години и играл во неколку претстави. Во 1981 година . тој за првпат се појавил на телевизија, каде играл мала улога во телевизиската серија Приче из Непричаве . Покрај глумецството, тој беше љубител на возењето, сакал да игра табла и тренирал ракомет уште во детството. Тој бил член на Здружението за галопски спорт на Србија и на Здружението на драмски уметници на Србија. Тој бил обожавател на Црвена Ѕвезда и бил кандидат за член на Собранието на ФК Црвена Ѕвезда на првите директни избори во 2012 година година. Заедно со неговиот колега Горан Шушлик ја основал филмската продуцентска куќа Eye to Eye Production чие деби бил филмот Хадерсфилд.

Во Белград живеел на Гундулички венец, кратко на Бежаниска Коса а потоа и на Дорќол.

Покрај глумењето, тој предавал глума во Театар 78 во Белград и во глумечката школа за уметност Маска.

Тој глумел во многу добротворни претстави за деца, донирал пари за реновирање на цркви и манастири, а повеќепати им помагал на соучениците со пари. Во 2009 година се појавил во реклама како дел од кампањата за промовирање борбата против карциномот. Следната година, тој исекол дел од својата коса како знак за поддршка на децата со рак и нивните родители, како дел од акцијата „ Прамен на надежта“ . Учествувал во хуманитарната акција WannaGive - Затоа што тоа е уште едно среќа и мојата среќа, во организација „Уницеф“ и списанието Wannabe   Тој бил еден од учесниците во кампањата „Да го негуваме српскиот јазик“.

 Семејство 
Роден е во семејството на свештеникот Милован од Драмишево и шивачката Милена Глоговац (моминско Самарџија) од Невесиње. Тој бил осум години помлад од својата сестра Бојана и раното детство го поминал во семејниот дом на дедо му Гаврил во ритското село Драмишево, во близина на Невесиње .

Во периодот од 1997 г. до 2014 година бил оженет со Мина Глоговац, сликарка и асистент професор по предметот Сликарски техники на Факултетот за применета уметност во Белград. Мина и Небојша се венчале на 30 август 1997 година на неговиот 28 роденден. Од овој брак, двојката има две деца - Гаврило, роден во 1999 година и Милош, роден во 2001 година. Две години по нивниот развод, Глоговац добил трето дете, ќерка, Сунчица, со сопругата, Милица Шќепановиќ, инструктор по јога и поранешен новинар, и тие живееле на Дорќол  Неговиот кум и кум на децата во бракот со Мина Глоговац е Војин Ќетковиќ . Мајката на Глоговац, Милена починала на 8 ноември 2019 година.

 Глумечка кариера 
мини|300x300пкс| Небојша Глоговац во претставата „Буре барут“, Театарски фестивал Ужице, 18 март 1995 година. година.

 1987—2000 
Глумечката кариера ја започнал во Младинското студио во Панчево, каде бил член од 1985 година до 1990 година година.

Во втората година на Факултетот за драмски уметности во Белград, тој добил улога во претставата „ Големиот грабеж“, во режија на Дејан Мијац, на сцената на театарот „Ателjе 212“, која премиерно била изведена на 9 август 1992 година . година. Своето деби го остварил во Југословенскиот драмски театар во претставата „Лажниот цар Шќепан Мали“, во која претстава го глумел Ник Ѓуров, на 24 јули 1993 година. Ова било проследено со улогите во претставите Троил и Кресида, Роднините од најдобрите денови, Парабелум и многу други. Во 1996 г. добил стипендија од Југословенскиот драмски театар .

Првата сериозна телевизиска улога ја остварил во 1993 година година, кога се појавил во неколку епизоди од серијалот Подобар живот, каде имал мала улога како школски другар на Слободан Попадиќ. Глоговац за првпат се појавил во филм во 1993 година во главната улога на краткиот филм Реквием за сон, во режија на Мило Поповиќ. во драмата Рај на Петар Зец, чија премиера била во 1993 година. Тој бил еден од главните глумци, во улогата на Биримиќ, пријател на Милош Црњански, толкуван од Тихомир Станиќ .

Тој имал истакната улога во претставата „Темна ноќ“, која премиерно била изведена во 1993 година во Култ театар, доживувајќи триста претстави и станувајќи една од најкомерцијалните претстави која ја има обиколено САД и Канада  

Во 1994 г. ја добил улогата на Фадил, војник на ЈНА, во воената драма на Бора Драшковиќ Вуковар, една приказна .

Откако го привлекол вниманието на неговиот талент, тој добил улога во филмот Предомислено убиство (1995) во режија на Горчин Стојановиќ , во кој го толкувал ликот на Богдан, ранет на бојното поле во Босна, со нетрпение очекувајќи закрепнување за да се врати дома.  За оваа улога, тој ја добил наградата за најдобар глумец, на Филмскиот фестивал во Ниш  
лево|мини|300x300пкс| Војин Четковиќ и Небојша Глоговац, играат на Театарскиот фестивал во Ужице, 7 мај 1996 година. година.
Во 1996 г. ја добил наградата Ардалион за неговата улога на Владимир во претставата „Во палубата“  Тој исто така одиграл значајна улога во неговата кариера во 1997 година во акциската драма До Коска, во режија на Слободан Скерлиќ. Во овој филм, на Глоговац му се дала улогата на Симкет, млад криминалец. Имал улога во ТВ-филмот Покондирена тиква  од 1997 година во режија на Петар Зец, каде Глоговац го толкувал ликот на Јован. Во 1998 година играл во ТВ серијата „Семејно богатство“ (1998-2002) во улога на Златко Гавриловиќ, по што се здобил со голема популарност.

Тој го глумел Милан Среќковиќ во „Српска драма“ на 5 март 1994 година на сцената на театарот Ѕвездара, како младиот човек во театарската претстава Парабелум на Срѓан Којeвиќ чија премиера се случила на 18 февруари 1998 година и во многу други улоги. Во краткиот филм Хотел Беград од 1998 година го толкувал ликот на Игор, а после тоа играл во филмот Буре барут, во режија на Горан Паскалевиќ. Во истата година тој одиграл една од главните улоги во филмот Спасителот, каде го толкувал братот на Вера, силувана српска жена, која ја поминала војната во затворски камп. Улогата на главниот лик, Марко, ја имал во филмот Ранета земја, што се одвива во едно засолниште во Белград за време на бомбардирањето на НАТО на СРЈ .

Во 2000 г. тој глумел во филмот Небесна Кука, каде го толкува ликот на Каја, млад и перспективен кошаркар. На Берлинскиот филмски фестивал, каде филмот Небесна Кука бил претставен во главната програма, критичарите го пофалиле гласот на Глоговац, споредувајќи го со Џорџ Клуни и го нарекле словенскиот Том Хенкс 

Врз основа на повеќемесечно истражување, дневниот весник „Вечерње новости“ составил список на најдобри глумци и глумици во Србија во 2000 година, а Глоговац се нашол на 50-тото место.

 2001–2010 
мини|300x300пкс| Небојша Глоговац во улога на Иван во Хадерсфилд, Театарски фестивал Ужице, 26 февруари 2005 година. година.
мини|331x331пкс| Небојша Глоговац со Нада Шаргин во претставата Метаморфози, Театарски фестивал Ужице, 14 ноември 2010 г. година.
Во почетокот на 2001 година, Глоговац добил улога во филмот Молњи!, каде ја толкувал улогата на подмитениот полицаец наклонет кон дрога, а истата година го играл Том, возач на брза помош во филмот „ Нормални луѓе“. Следната година, тој глумел во филмови Класа 2002 година како Небојша, хоророт Т. Т. Синдром , каде ја толкуваше улогата на Ваки во филмот Состојба на мртвите, во режија на Живојин Павловиќ и Динко Туцаковиќ, каде Глоговац го толкувал ликот на Горазд Крањац.

На 38-от Нишки филмски фестивал во 2003 година, заедно со Војин Ќетковиќ, бил дел од жирито на фестивалот.

Во 2004 г. во улога на таксист, глумел во филмот на Радивој Андриќ, Кога ќе пораснам ќе бидам кенгур, филм кој ја освоил наградата „Пропелер Мотовун“ на филмскиот фестивал Мотовун во конкуренцијата со „Од А до А“ (Награда за најдобар филм во регионот од Австрија до Албанија ) и Награда за најдобро сценарио на Филмско сценарио на Врњачка Бања во 2004 година.  Во следните години, тој глумел во ТВ сериите Лифт (2002) како офицерот Првослав Гајин и во серијата „Кошаркари“, каде ја толкувач улогата на тренерот Жаре.

Во 2005 г. во улога на свекор тој глумел во краткиот филм Свадба, а во 2006 година во улога на д-р Мило Петровиќ, во филмот Оптимисти, во режија на Горан Паскалевиќ .

Во криминалниот трилер Клопка (2007), Глоговац ја добил главната улога, Младен, градежен инженер, кој се обидува на секој начин да заработи пари за да го излечи неговиот тешко болен син. Филмот од 2007 година ја добил наградата за најдобро сценарио на Фестивалот за филмско сценарио, награди на фестивали во Минск, Милан и Лиеж, и награда за најдобар глумец во филмот. Во филмската драма, Хадерсфилд ја толкува улогата на Иван, поранешен џудист, кој минал низ серија психотични епизоди и третмани во менталните установи, пред конечно да се покрсти во Православната црква. Покрај глумењето во овој филм, Глоговац бил и продуцент на филмот. За оваа улога, тој ја добил наградата „Слобода“ за најдобар глумец на филмскиот фестивал во Сопот и Гран-при „Наиса“, Награда за публика во Ниш, 2007 година. За улогата на Иван во театарската претстава Хадерсфилд, која била изведувана низ цела Србија, во САД и Канада, на Глоговац му била доделена големата награда за најдобар глумец во Брчко, наградата <i>Милош Жутиќ</i> од страна на Здружението на ликовни уметници на Србија, награда Давид Штрбац во Бања Лука и Награда Зоран Радмиловиќ, за најдобар глумец на Фестивалот за неговата улога како Иван, во Заечар .

Во 2008 г. во популарната ТВ серија Ќе се вратат штрковите се појави во четири епизоди, во улогата на таткото на Боро и Перина, а неколку месеци подоцна во серијалот Мојот чичко, како чичкото, во 13 епизоди. Во2008 година глумел и во серијалот Мојот роднина од селото во улога на таткото Милутин, во 15 епизоди, како и во документарниот игран филм на Здравко Шотра, Кнежевство Србија, во улога на принцот Михаил Обреновиќ.

Во првата анимирана српска серија, „Технотајз: Едит и јас“ (2008), Глоговац му го позајмил својот глас на ликот Еди. Во 2009 година . го играл Боро во хрватскиот филм Кењец, а во 2010 година . ја добил главната улога во филмот Жената со скршен нос, каде го толкувал ликот на Габриел Букола, бегалец од Босна и Херцеговина, кој работи како таксист во Белград. За оваа улога, Глоговац ја добил наградата за најдобар глумец на филмскиот фестивал во Нови Сад на 10 јуни 2010 година година и 2017 година, главна фестивалска награда на Гран-при „Наиса“, во Ниш По серијата филмски и театарски улоги, Глоговац го глумел и офицерот Данет во 2010 година во филмот 72 дена ,црна комедија, снимена во хрватско - српска копродукција, а потоа и во филмот Бел, бел свет (2010) во улога на Златан. Во периодот 2010 - 2011 година тој глумел во босанската ТВ серија Луд, збунет, нормален во улога на Грдоба. На крајот на 2010 г. се појавил во епизода од хрватската хумористична серија Инструктор како таксист.

 2011—2018  
лево|мини|300x300пкс| Небојша Глоговац како Хамлет во претставата со исто име, Театарски фестивал Ужице, 9 ноември 2016 година. година. 
Во почетокот на 2011 година тој глумел во ТВ сериите „ Игра на вистината“, чие снимање било прекинато по само една снимена епизода. Во 2012 година тој добил улога во краткиот филм Залет и во ТВ сериите Воена академија, каде се нашол во улогата на Црни. Во 2012 година, тој глумел и во филмовите „  Кад сване дан како Малиша“, во филмот „Артилерија“ како Злај, и во краткиот хрватски филм „ Надвор од сезоната“ како Ѓино.

Во март 2012 година, заедно со Бојана Ординачев, Вук Костиќ, Виктор Савиќ и Наташа Нинковиќ, бил член на жирито на филмскиот натпревар „J Factory“.

Во 2013 година тој играл во антивоената мелодрама Кругови, во улога на Небојша.  Филмот има освоено бројни награди на домашни и меѓународни фестивали а Глоговац ја добил наградата за најдобар глумец на Меѓународниот фестивал Синема Сити . Во дебитантскиот филм на Коста Ѓоргевиќ, С/Кидање  (2013), Глоговац ја толкувал улогата на Бојан, а во истата година се појавил во втората сезона во серијата „Жените од Дедиње“, во улогата на Емил, во хрватската серија Стела, во улогата на Лукас Гавран и во една епизода на ТВ серија „Отворена врата“, во која го глуми Достоевски. Од 2013 година до 2014 година играл во Драмската трилогија во 1941-1945 година како командант на четниците, Драгоjуб Михаиловиќ . Во 2014 година тој глумел во францускиот краток драмски филм Сторзин во улогата на Драган, како и во филмот Момчињата од улиците на Маркс и Енгелс .

После голем број улоги во филмовите, на Глоговац му била дадена улога во краткиот филм Сенки (2014), во кој го глуми психијатарот д-р Мартин Папенхајм. Истата 2014 година,тој ја добил улогата во филмот „Еднакви“ во режија на Дејан Караклаиќ .

Во филмот на Срѓан Колевиќ,  „Јас ја бранев Млада Босна (2014), Глоговац ја играл улогата на Лео Пфефер, а во 2015 година во истата серија, со ист лик. Во 2015 година во филмот Енклава, кој се осврнува на темата за позицијата на Србите кои останале во Косово и Метохија по 1999 година . Глоговац ја добил улогата на Воислав Арсиќ, селанец кој живее на Косово и Метохија. Глоговац играл значајна улога и во филмот на Радош Бајиќ, Кралот и татковината (2015), каде што го толкува ликот на Драгољуб Михајловиќ по вторпат во неговата кариера. Во Пожаревац, 2015 г. тој бил прогласен за најдобар глумец на „20-тата глумечка церемонија Миливоје Живановиќ“ за улогата на судијата Адам во претставата „ Скршената врана, Југословенски драмски театар“ . Во изведбата на режисерот Олег Новковиќ (2015), во филмот Татковина, Глоговац ја толкува улогата на Болет, успешен стопанственик, а во 2016 година во македонскиот филм „Ослободување на Скопје “, каде ја толкува улогата на србинот Душан.

Во улогата на Едгар Хувер, тој се појавил во мултимедијалниот проект на „ФБИ - Досие Тесла“ од 2016 година, во режија на Нела Карајлиќ. Проектот бил имплементиран во филмски формат и премиерно бил прикажан на 19 ноември 2016 година во Српскиот народен театар  Тој често учествувал и во странски филмови, како филмот Хрватскиот устав од 2016 година. Во 1997 година ја толкува улогата на средношколскиот професор Вјек Крал, за која улога добил награда од Меѓународната асоцијација на филмски новинари за најдобар глумец. Во периодот 2016 - 2018 година тој глумел во криминалистичкиот серијал „Убијците на мојот татко“, каде ја толкува улогата на Јован Деспотовиќ. 2017 година тој ја започнал со улогата како татко Жика во краткиот филм „ Тихи кутак Христов, а подоцна во истата година глумел во филмовите „ Сагата на тројца невини мажи како чичко на Дамјан“ и во хумористичниот филм „The Books of Книгите - Случаи на правдата како Бледи Глобичиќ Прокопник“.

Во февруари 2017 година учествувал во снимањето на видео-спотовите Превише и Ѓаво је болестан на групата Коља и Гробовласници, чиј предводник е Никола Пејаковиќ .

Тој го глумел Вукан Немањиќ во девет епизоди од телевизиската серија Немањиќи - Раѓање на кралство, која премиерно била претставена на 17 февруари 2018 година и Глоговац добил позитивни критики од публиката. Ја имал и улогата на српски селанец во филмот Дремливо за Војниците, за што добил позитивни критики, а режисерот на филмот Предраг Гага Антонијевиќ го споредил неговиот лик со Хамлет, кој го игра Глоговац во истоимената претстава. Во филмот „ Јужен ветер“, кој премиерно бил прикажан на 25 август 2018 година, тој ја имал улогата на главниот нарко-бос Голуб, за чија глума добил големи пофалби од многу глумци и од публиката. Тој ја игра улогата на мајстор Цветко во ТВ серијалот Пет, што премиерно била претставена на 9 март 2019 година. Тој глумел и во филмовите Утринска насмевка (како Милош), кој премиерно бил прикажан на 26 ноември во салата Комбанк и „Апсурден експеримент“ чија премиера се случила во 2020 година.

Тој глумел во филмот Татко, во режија на Срѓан Голубовиќ, чие снимање било закажано за пролетта 2018 година и требало да глуми во американскиот филм „48 часа и една минута“.

Глоговац се појавил и во српската ТВ серија „Јужен ветер“, во првите четири епизоди, кои биле уредувани од материјал од филмот со исто име, но содржат и дополнителни сцени што ги нема во филмот. Првата епизода од филмот била на 19 јануари 2020 година на РТС 1 .

 Посмртно 
десно|мини|350x350пкс| Спомен плоча на влезот на зградата кај Доркол, каде живеел Глоговац
Во Центарот за култура Требиње на 12 февруари 2018 година бил прикажан филмот „Требиње своме Небојши , во кој била прикажана богатата глумечка кариера на Глоговац.

На 14 февруари 2018 година, Градската управа на Панчево донела одлука да Центарот за култура во Панчево го промени своето име во „Центар за култура Небојша Глоговац “, во спомен на глумецот, кој ја започнал својата глумечка кариера во овој центар и пораснал во Панчево, но оваа иницијатива не била усвоена.

Во знак на одбележување на 70-годишнината од основањето на Југословенскиот драмски театар, 3 април 2018 година, Глоговац бил награден со наградата „Добричин прстен“ и со тоа станал првиот глумец што ја добил оваа награда за животно дело посмртно.

Југословенската кинотека организирала филмски проекции од 6 до 9 март 2018 година години во кои играл Глоговац, во спомен на починатиот глумец. Во салата на Центарот за култура Панчево, на 11 април 2018 година се одржила вечер посветена на самиот глумец. Програмата вклучувала инсерти од филмови и театарски претстави во кои глуми Глоговац. Истата вечер била отворена изложба на негови фотографии во дневната соба на Центарот за култура Панчево.

За најдобра глумечка претстава во театарската сезона 2016/2017 година, наградата Милош Жутиќ била доделена посмртно на Небојша Глоговац од страна на српската асоцијација за драмски уметници, за неговата улога како Хамлет во претставата со истото име . 
лево|мини|264x264пкс| Глоговац на поштенска марка издадена во 2019 година. година
Во мај 2018 година, тој посмртно ја добил наградата за најдобар глумец во филмот „Хрватски устав“ на филмскиот фестивал во Јужна и Источна Европа, а за истата улога посмртно му била доделена и Специјалната награда за глумечки придонес во киното на 31 јули 2018 година во Котор.  На 10 мај 2018 година , на српскиот есеист, филмски критичар и романописец Горан Јовановиќ му била доделена третата награда „Есеј на глумецот“ за текстот „Небојша Глоговац: Глума и страст во изразување“.

На 8 август 2018 година, Музејот на Херцеговина во Требиње отворил изложба на награди и признанија што глумецот ги добил во својата кариера, наречена „Вечниот Небојша“, и траел до 12 август. По отворањето на изложбата, на 6-тиот. Фестивал на средоземниот и европскиот филм во Требиње, тој посмртно ја добил наградата Златна планета за неговиот извонреден придонес во евро-средоземното кино.

Во август 2018 година, тој посмртно ја добил наградата Херој во 2018 година на отворањето на четвртиот турнир „Just out“ во манастирот Манасија кај Деспотовац . Група студенти и соработници на Небојша Глоговац подигнале спомен-плоча со неговиот лик на неговиот роденден, 30 август 2018 година, на влезот на зградата на улицата „Страхињиќа Бана“ во Доркол, каде што живеел.  На Филмските средби во Ниш била оддадена почит на Небојша Глоговац, на денот на неговото раѓање, под наслов „Сеќавајќи се на принцот на нашиот филм“.

Општинското собрание на Невесиње одлучил да го преименува Центарот за култура Невесиње во културен центар „Небојша Глоговац“, со цел да се покаже почит кон славниот глумец кој може да се пофали со своето потекло од Херцеговина . Домот на културата бил официјално именуван во чест на Глоговац на 8 ноември 2018 година година.

Жирито на 12-тиот филмски фестивал во Мостар, на 3 декември 2018 година .го наградил   за неговиот придонес во областа на кинематографијата.

Во филмската галерија во Белградскиот културен центар од 21 декември 2018 година до 5 март 2019 година се случила изложбата на фотографии „Небојша Глоговац“, во која се нашле фотографии од глумецот од многу филмови и театарски претстави во кои глумел. Во јануари 2019 година по одлука на Собранието на Град Кралево, една улица го градот била преименувана во негова чест.

Во февруари 2019 година за издавачката куќа Лагуна, новинарката Татјана Њезиќ и Здружението на драмски уметници на Србија објавиле книга за Небојша Глоговац, со наслов Монографија: Небојша Глоговац . Книгата била претставена на годишнината од смртта на Глоговац на 9 февруари 2019 година во Југословенскиот драмски театар. Во истиот ден, музичарот и глумец Никола Пејаковиќ објавил видео за песната „Премногу“, кое го снимил со Небојша во пролетта 2017 година. во хотелот Бристол во Белград, во режија на Петар Пашиќ .

Навивачите на Црвена Ѕвезда му оддале почит на него во неколку наврати, а глумечката екипа на серијалот Државни посао му посветил една епизода од серијата.  Хип-хоп групата од Крушевац, Нов закон, снимила песна во спомен на Небојша Глоговац, додека муралите посветени на починатиот глумец биле направени во Ужице, Смедеревска Паланка и Добој .

На Светскиот ден на театарот, 27 март 2019 година во театарот Ателје 212, Здружението на драмски уметници во соработка со компанијата Пошта на Србија претставила нова серија поштенски марки на големите глумци на српскиот театар, вклучително и печат со лик на Глоговац.

Во јуни 2019 година соучениците на Глоговац од основното училиште „Јован Јовановиќ Змај“ од Панчево започнале петиција за дополнување на името на „Центарот за култура Панчево“ со името на Небојша Глогогац.

За време на церемонијата на доделувањето на наградите на 48-от фестивал СОФЕСТ на 6 јули 2019 година , жири-комисијата му доделила посмртното признание на Небојша Глоговац за неговата улога во филмот „Јужен ветер“.

Во август 2019 година името на улицата во населбата Ниш Деветти мај го променила своето име во Небојша Глоговац.

По повод 50-годишнината од раѓањето на Глоговац, во Центарот за култура Требиње, од 30 до 31 август 2019 година  се  одржала дводневната манифестација „Денови на Небојша Глоговац“, во која Војин Четковиќ и Раша Андриќ зборувале за неговиот живот, била отворена изложбата на фотографии „Небојша Глоговац“, била промовирана книгата „Монографија Небојша Глоговац“ и бил прикажан филмот „ Година и еден ден“, од српскиот режисер. и сценарист Раша Андриќ . На вториот ден од настанот, била прикажана проекцијата на претставата Хадерсфилд .

 Филмографија 
Имал 44 филмски и телевизиски улоги, 20 улоги во телевизиски серии и 7 во кратки филмови . Се појавил во документарецот од 1999 година, Казна. Тој исто така, придонел и за документарниот филм Молња!, каде зборувал за неговата улога како полицаец и филмот воопшто. Во 2009 година  бил раскажувач во филмот Збогум, како си? и во 2011 година се појавил во хумористично-сатирична кратка серија И покрај сè. Тој бил раскажувачот во документарниот филм „Јего благодарије барон Врангел“ од 2013 година, а во 2016 година тој го позајмил гласот во документарецот Равенка со една непозната . Во 2017 година се појавил во реклама за Нектар пивоr .

Тој го позајми својот глас на ликот Еди во анимираниот филм од 2008 година „Технотајз: Едит и јас“ како и гласот во филмот „ <i>Гарфилд</i> “ во 2006 година. во улога на кралската мачка на принцот.

Тој постојано ги одбивал улогите во странски филмови, посебно оние што ги сметал за пропаганда против српскиот народ, вклучително и улогата во филмот „Во земјата на крвта и медот“ . 
 1980 ▼  1990 ▼  2000 ▼  2010 ▼  2020 ▼  Вкупно Долгометражни филмови 0  6  12  20  1  39  ТВ филм  0  3  2  0  0  5  ТВ серии  1  2  5  11  1  20  ТВ мини-серии  0  0  0  1  0  1  ТВ краток филм  0  0  0  0  0  0  Краток филм  0  2  1  4  0  7  Вкупно  1  13  20  36  2  72 

|- style="background:Lavender; text-align:center;"
| colspan="4" | 1980-ти▲
|-
| 1984 || Приче из Непричаве || дечак
|- style="background:Lavender; text-align:center;"
| colspan="4" | 1990-ти▲
|-
| 1993 || Реквием за еден сон ||
|-
| 1993 || Подобар живот || школски другар на Боби
|-
| 1993 || Рај || Пријателот Биримиќ
|-
| 1994 || Вуковар, една приказна || Фадил
|-
| 1995 || Убиство со намера || Богдан Билогорац
|-
| 1997 || До коска || Симке
|-
| 1997 || Надуена тиква || Јован
|-
| 1998 || Спасител || брат на Вера
|-
| 1998 || Буре барут || таксист
|-
| 1998 — 2002 || Семејно богатство || Златко Гавриловиќ
|-
| 1998. || Хотел Белград || Игор
|-
| 1999. || Ранетс земја || Марко
|- style="background:Lavender; text-align:center;"
| colspan="4" | 2000-ти▲
|-
| 2000 || Небесна удица || Каја
|-
| 2001 || Нормални луѓе || Тома
|-
| 2001 || Молњи! || полицаец
|-
| 2001 || Бумеранг || Мики
|-
| 2002 || Класа 2002 || Небојша
|-
| 2002 || Т. Т. Синдром || Ваки
|-
| 2002 || Држава на мртвите || Горазд Крањц
|-
| 2004 || Кога ќе пораснам ќе бидам кенгур || таксистот Живац
|-
| 2004 || Лифт || офицер Првослав Гајин
|-
| 2005 || Кошаркари || Жаре
|-
| 2005 || Свадба || Ташта
|-
| 2006 || Оптимисти || д-р Мило Петровиќ
|-
| 2006 || Утре наутро || Маре
|-
| 2007 || Замка || Младен
|-
| 2007 || Хадерсфилд || Иван
|-
| 2008 || Штрковите ќе се вратат || Вулин
|-
| 2008 || Мојот вујко || Вујкото
|-
| 2008 || Кнежевство Србија || Кнезот Михајло Обреновиќ
|-
| 2008 — 2011 || Мојот роднина од село || Таткото Милутин
|-
| 2009 || Магаре || Боро
|- style="background:Lavender; text-align:center;"
| colspan="4" | 2010-ти▲
|-
| 2010 || Луд, збунет, нормален || Грдоба
|-
| 2010 || Жена со скршен нос || Гаврило
|-
| 2010 || 72 дена || Дане
|-
| 2010 || Бел, бел свет || Златан
|-
| 2010 || Инструктор || Таксист
|-
| 2011 || Игра на вистината || Сообраќаец
|-
| 2012 || Вон сезона || Ѓино
|-
| 2012 || Залет ||
|-
| 2012 — 2014 || Воена академија || Црни
|-
| 2012 || Кога ќе започне денот || Малиша
|-
| 2013 || Отворена врата || Достоевски
|-
| 2013 || Артилјеро || Злаја
|-
| 2013 || Соблекување || Бојан
|-
| 2013 || Жените од Дедиње || Емил
|-
| 2013 || Стела || Лукас Гавран
|-
| 2013 — 2014 || Драмска трилогија 1941 — 1945 || Драгољуб Дража Михаиловиќ
|-
| 2013 || Кругови || Небојша
|-
| 2014 || Ја бранев Млада Босна || Лео Фефер
|-
| 2014 || Еднакви (исечок Милан) ||
|-
| 2014 || Сенки || д-р Мартин Папенхајм
|-
| 2014 || Момчињата од улиците на Маркс и Енгелс || Таткото
|-
| 2014 || Сторжина || Драган
|-
| 2015 || За кралот и татковината || Драгољуб Дража Михаиловиќ
|-
| 2015 || Татковина || Боле
|-
| 2015 || Енклава || Воислав Арсиќ
|-
| 2015 || Ја бранев Млада Босна (ТВ-серија) || Лео Фефер
|-
| 2016 || Устав на Република Хрватска || Вјеко Краљ
|-
| 2016 || Ослободување на Скопје || Душан
|-
| 2016 — 2018 || Убијците на мојот татко || Јован Деспотовиќ
|-
| 2017 || Немањиќи — раѓањето на кралството || Вукан Немањиќ
|-
| 2017 || Сага за тројцата невини мажи || Чичко на Дамјан
|-
| 2017 || Тивкото катче Христов || Татко Жика
|-
| 2017 || The Books of Knjige — Случаи на правдата || Бледи Глобичић Прокопник
|-
| 2018 || Пет || Мајстор Цветко
|-
| 2018 || Приспивалка за војници || Селанец
|-
| 2018 || Јужен ветер || Криминалецот Голуб
|-
| 2019 || Мојата утринска насмевка || Видовитиот Милош
|- style="background:Lavender; text-align:center;"
| colspan="4" | 2020-ти▲
|-
| 2020 || Јужен ветар (ТВ-серија) || Криминалецот Голуб
|-
| 2020 || Апсурден експеримент ||
|}

 Смрт 
Глоговац бил примен во Институтот за онкологија и радиологија на Србија во Белград на 24 јануари 2018 година поради неговото влошено здравје.  Починал по кратка и едномесечна битка од карцином на белите дробови на Институтот за онкологија и радиологија на Србија во Белград на 9 февруари 2018 година на 49-годишна возраст. Комеморацијата по повод смртта се случила на 12 февруари 2018 година во Југословенскиот драмски театар. Илјадници луѓе присуствувале на погребот, а колегите и пријателите кои се збогувале последен пат со него бил Емир Кустурица, Драган Бјелогрлиќ, Наташа Нинковиќ, Дејан Бодирога, Сергеј Трифуновиќ, Војин Четковиќ, Слобода Миќаловиќ и многу други. Погребан е истиот ден во Алејата на заслужни граѓани на Новите гробишта во Белград, веднаш до Милорад Мандиќ .  </br>

 Галерија 

 Литература 



 Наводи 

 Надворешни врски 
 Небојша Глоговац    

 Небојша Глоговац - Интервју („Политика“, 23 август 08) 
 Јас сум згрозен од реалноста („Прес“, 7 декември 2010 година)  
 Небојша Глоговац - Интервју („Политика“, 12 февруари 2011 година) 
 Небојша Глоговац - Интервју (Политика, 10 септември 2011) 
 Како ја прифатив Драза и ја одбив Анџелина (Политика, 20 ноември 2013) 
 Српскиот Том Хенкс (политика, 29 јули 2017 година) 
 Збогумно писмо од Сергеј Трифуновиќ („Недеjник“, 17 февруари 2018 година  )

Категорија:Српски глумци
Категорија:Луѓе од Панчево
Категорија:Починати во 2018 година
Категорија:Родени во 1969 година
Категорија:Срби во Босна и Херцеговина
Категорија:Погребани во Алејата на заслужните граѓани на Новите гробишта (Белград)