Битолски Санџак

Битолски Санџак () – санџак во Румелискиот Пашалак (1465–1867) и потоа во Битолскиот Вилает (1874–1912). Административното седиште било во Битола.

Подединици
1880
Во 1880 година Битолскиот Санџак ги опфаќал следните подединици наречени кази:Vakalopoulos, Kostandinos A. Modern History of Macedonia (1830-1912), Thessaloniki, 1988, p. 75
Битола
Лерин
Кичево
Прилеп
Охрид

И следните мудурлуци:
Преспа
Ресен
Екши Су
Мариово

–1908
Подединиците, кази, на Битолскиот Санџак ги опфаќале (пред 1908):
Битола
Прилеп
Лерин
Кичево
Охрид

Демографија
1897
Според рускиот конзул во Битолскиот Вилает, Александар Ростковски, вкупното население во 1897 година во санџакот изнесувало 308.996 жители, при што Ростковски населението го поделил во следните групи:

Словени-егзархисти: 151.863
Словени-патријаршисти: 51.749
Словени-муслимани: 8.251
Албанци-муслимани: 45.259
Албанци-христијани: 723
Власи (Ароманци): 22.681
Турци, Отоманци: 24.923
Евреи: 4.270

1906/07
мини|десно|Панаѓур пред црквата „Св. Недела“ во Битола снимен од браќата Манаки, помеѓу 1905-1912
Според отоманскиот попис од 1906/07 година, вилаетот имал вкупно население од 824.828 луѓе, етнички составено како:Kemal Karpat (1985), Ottoman Population, 1830-1914, Demographic and Social Characteristics, The University of Wisconsin Press, p. 168-169
 Муслимани - 328.551
 Христијански грци - 286,001
 Христијански Бугари - 197.088
 Власи - 5556
 Евреи - 5.459
 Цигани - 2.104
 Ерменци - 8
 Протестанти - 5
 латинци - 3
  Други граѓани - 53

Наводи

Категорија:Санџаци на Отоманското Царство во Европа
Категорија:Отоманска Македонија
Категорија:Отоманска Битола