Кулата на ластовицата

Кулата на ластовицата, позната како Кулата на ластовиците во Соединетите Држави (изворен наслов на полски: Wieża Jaskółki) — четвртиот роман во сагата Вештерот, напишан од полскиот писател на фантастика, Анджеј Сапковски, првпат објавен во Полска во 1997 година. Тоа е продолжение на третиот роман на Вештерот, Огнена крштевка (Chrzest ognia) и е проследен со последното издание во серијалот, Дамата од езерото (Pani Jeziora).

 Заплет 
Визгота, стар филозоф кој живее сам во мочуриштето Переплут, ја затекнува повредената Сири во близина на неговото засолниште и ја носи со себе, се грижи за неа сè додека не биде подготвена да го продолжи своето патување. За време на нејзиното закрепнување, Сири раскажува за настаните од последните неколку месеци, во кои била разделена од банда млади бандити позната како „Стаорците“ и заробена од суров ловец на глави, кој работи за Нилфгард, по име Лео Бонхарт. Откако се сетила на нејзината поврзаност со Цинтра, Сири - откако го користела името „Фалка“ - првично имала намера да се врати во нејзината татковина и да го бара нејзиното родово право, отфрлајќи ја лагата дека Империјата пронашла девојка за која тврдат е Сири, која всушност е лажна. Сепак, наместо да го стори тоа, таа одлучила да се врати и да им помогне на Стаорците откако го разбрала дека Бонхарт ги гони. Таа пристигнува во селото предоцна и гледа како Бонхарт ги убива нејзините пријатели, вклучувајќи ја и нејзината љубовница Мисл. Сири се обидува да се бори против Бонхарт, но тој е премногу вешт и ја поразува. Наместо да ја убие како што е наложено, тој има намера да заработи од неа, истовремено обидувајќи се да го докаже нејзиниот вистински идентитет како вештер и принцеза на Цинтра, за што се сомнева, но не може да потврди. Тој ја одведува во домот на еден крут благородник по име Хувенагел, кој води арена во која животни и чудовиштата - а понекогаш и луѓето - се борат за натпреварување. Тука, Бонхарт ја тера Сири да се бори за својот живот во арената, докажувајќи ги своите вештерски способности и потврдувајќи која е таа навистина.

Во меѓувреме, вештерот Гералт од Ривија продолжува да патува со својата дружина, во која спаѓаат неговиот пријател Јаскер поетот, Милва стрелецот, веле вампирот Риџес и поранешниот нилфгардски војник, Кејхир, со кого Вештерот има затегната врска. Откако биле прифатени во партизанскиот сојуз на кралицата Меве од Ривија, Гералт и групата уживаат во нивниот нов јуначки статус некое време, но Гералт се брзал да ги пронајде друидите со надеж дека ќе дадат информации за каде се наоѓа Сири, а тие разделуваат од војската. Тие тргаат во потрага по група на друиди, но неколкупати се задржуваат. За време на нивните патувања, тие дознаваат дека за нивните глави е поставена награда од еден загадочен полувилењак и група криминалци предводена од човек по име Најтингејл (Славеј). Во партнерство со поранешен член на оваа група, девојка по име Енгулем која личи на Сири, тие имаат намера да се фатат во стапицата на бандитите и да ги испрашуваат за информации за тоа кој ги врбувал, за кого Гералт се сомнева дека е волшебникот Вилгефорц. На пат да го пронајдат Најтингејл, тие наместо тоа наидуваат на полувилењакот, ајдук по име Шири и се обидуваат да го испрашуваат. Тој гледа низ нивната измама и избива борба, во која Кејхир е повреден, принудувајќи го него и Гералт да се кријат. Во ова време, Гералт и Кејхир се помируваат меѓу себе. Тие се соединуваат со остатокот од нивната дружина и дознаваат дека другите навлегле на територијата на Тусан, каде што патувале и друидите. Тие се обидуваат да ги лоцираат злосторниците, но наместо тоа се заробени од друидите, кои ги убиле злосторниците пред Гералт да ги сослуша. Во тоа дејствие, Гералт го губи вештерскиот медалјон, но изјавува дека повеќе не е важно, бидејќи тој веќе не е вештер. Во ова време, Гералт се среќава и со вилењачки мудрец познат како Авалах, кој разговара со него за пророштвото на Итлијан за крајот на светот, и како Гералт не смее да го бара Сири и дека неговата потрага нема никаква смисла бидејќи тоа што е предодредено ќе се случи, што и да прави и дека не е потребно тој да продолжи да ја бара затоа што веќе има друга личност која и помага на Сири. Гералт сепак останува посветен на пронаоѓањето на Сири.

На друго место, Сигизмунд Дајкстра патува во неутралната држава Ковир, во обид да го добие потребниот капитал за да подготви соодветна војска за државата Реданија, во пресрет на масовен обид за инвазија од Нилфгард. За време на неговиот престој таму, тој ја раскажува историјата на Ковир, поранешна вазална држава на Реданија, која се отцепила пред извесно време, изјавувајќи трајна неутралност. Откриено е дека волшебничките од Ложата, организација која ја поддржува превласта на магијата, веќе го започнале својот план да го воспостават Ковир како држава наклонета кон магијата, која потоа можат да ја контролираат. Голем број моќни волшебнички - вклучувајќи ги и Нилфграѓанките Асир вар Анахид и Фринџила Виго, и северната волшебничка Шила де Танкаревил, под водство на Филипа Ејлхарт - собираат информации за движењата и плановите на разни држави, и започнуваат да поставуваат свои планови во движење. Трис Мериголд, технички во сојуз со Ложата, но насамо, ги доведува во прашање нивните мотиви, бара информации за Јенефер од Венгерберг, за која се верува дека е мртва, по настаните од претходниот роман.

Откриено е дека Јенефер го преживеала бегството од Ложата и се засолнила во Скелег, барајќи помош од благородникот јарл, Крак ен Крејт, со кого има романтично минато, а кој во младоста ја познавал Сири. Крак и помага од верност, а Јенефер стекнува помош од Свештеничките од Фреја, предводена од верната Сигрдрифа, со цел да собере информации за плановите на Вилгефорц и да се обиде да го најде. За време на нејзиниот престој, таа има визија за Раг Нар Руг, крајот на светот и е поттикната од она што се чини дека е митската Модрон (Мајката) Фреја да избере страна. На крајот дознава дека Вилгефорц можеби се телепортирал во опасен дел од морето подалеку и од Скилег и патува таму, каде што очигледно е проголтана од вител, бродот што ја придружувал бил уништен. Јенефер се буди како затвореник на Вилгефорц, кој ја измачува за да ја лоцира Сири преку нивната емпатична врска. Таа одбива да попушти, но ненамерно му дозволува да го лоцира Гералт. Вилгефорз го испраќа Ширу да го убие Гералт, објаснувајќи ја заседата порано во романот.

Назад во ложата на Визгота, Сири ја завршува својата приказна, вклучувајќи ја и приказната за нејзиното бегство, што открива дека има низа заговори активни во рамките на Империјата Нилфгард, во кои се вклучени и шефот на нилфгардското разузнавање Ватие де Ридо, и група на незадоволни благородници, кои се лути бидејќи нивните семејства се издвоени во корист на лажната Сири. Бонхарт пристигнува во едно село со Сири, каде се среќава со Стефан Скилен - познат и како Тоуни Аул (Жолто-смеѓ  Був) - Империјалниот истражувач при смртни случаји, задолжен за лоцирање на Сири. Тогаш Скелен го ангажирал Бонхарт, а чија задача е да ја пронајде и убие Сири за да не се разоткрие измамата околу лажната. Со помош на видивита по име Кена, групата на Скилен дознава дека ги следи Риенс, волшебник и соработник на Вилгефорц. Скилен, Риенс и Бонхарт, секој ја сака Сири за своја корист, а Риенс користи магичен уред кој им овозможува да комуницираат со Вилгефорц, кој останува да се крие и објаснува што знае за различните нилфгардски заговори. Пред да постигнат договор, Сири е ослободена од предавник во редовите на Скилен и и се вратени нејзините магични способности - пригушени од нејзиниот престој во пустината Корат - кога Кена се обидува да и го прочита умот. Користејќи ги нејзините моќи, Сири успева да го зграби нејзиниот меч, да се качи на нејзиниот коњ и да избега, но не пред Скилен да и го рани лицето, правејќи и лузна што ја имала кога ја нашол Визгота. Визгота тогаш открива дека еден селанец му кажал дека има агенти на Скилен кои чекаат во заседа во околните градови, а Цири го напушта скривалиштето на стариот филозоф, најпрво да се одмазди, а потоа да ја побара митската Кула на ластовиците. Визгота набргу умира, подлегнувајќи на срцев удар во неговата колиба. Додека лежи умирајќи, тој им се моли на боговите, Сири да биде заштитена на патот.

 Превод 
Романот е објавен на чешки (Leonardo, 1998), руски (AST, 1999), шпански (Bibliopolis, 2006), литвански (Eridanas, 2006), германски (DTV, 2010), бугарски (InfoDar, 2010), француски (Bragelonne, 2010), српски (Čarobna Knjiga, 2013), фински (WSOY, 2015), италијански (Editrice Nord, 2015) и португалски (WMF Martins Fontes, 2016). Преводот на англиски јазик бил објавен од Gollancz (со наслов Кулата на ластовицата ) и од Orbit (насловена Кулата на ластовиците) во мај 2016 година. Полскиот наслов се однесува на ластовица во еднина, така што Кулата на ластовицата што ја користи Gollancz е поточен превод.

 Наводи 

К
К