Шеста египетска династија

Шестата династија на древниот Египет (династија VI) заедно со династиите III, IV и V го сочинуваат Старото Кралство на Египет.

 Фараони 
Познатите фараони од шестата династија се наведени во табелата подолу. Манетон на оваа династија ѝ припишува 203 години владеење, од Тети до Нитокрис, додека Торинскиот канон ѝ доделува 181 година владеење, но со три дополнителни кралеви кои завршуваат со Аба - намалувајќи го владеењето на фараоните од Осмата династија, владеењето се сведува на 155 години. Оваа проценка варира од научник и извор. 
+ Династија VI фараони  Име на кралот  Престолно или Хорово име  Предложени датуми  Проценето времетраење на регентството  Пирамида  Кралица (и)Тети (Хорово) Сехетептави  2345-2333 п.н.е.  Манетон: 30-33 години Кралски список од Торино (КСT): <7 месеци Броење на добиток: 6 = 12-13 години  Пирамида на Тети во Сакара Кенткаус III Ипут I ХуитУсеркаре (непознат)  2333-2331 п.н.е.  Манетон: Непознато, веројатно вмешан во убиство на Тети  КСT: веројатно изгубен во лакуна  Броење на добиток: Непознато, изгубен во лакуна(?) Пепи I Неферсахор (првично) Меренре (подоцна)  2331-2287 п.н.е.  Манетон: 52 години КСТ: 20 или 44 години  Броење на добиток: 25 = 49-50 години   Пирамида на Пепи I во Јужна СакараАнкесенпепи I Анкесенпепи II Нубвенет Мерититес IV Иненек-Инти Меха НеџефтетМеренре I Меренре  2287-2278 п.н.е.  Манетон: 7 години КСТ: 6 години Броење на добиток: 5 + 1 година = 10 години   Пирамида на Меренре во Јужна СакараАнкесенпепи IIПепи II Неферкаре  2278-2184 п.н.е.  Манетон: 94 години КСТ:> 90 години Броење на добиток: 33 = 64-66 години  Пирамида на Пепи II во Јужна СакараНејт Ипут II Анкесенпепи III Анкесенпепи IV УџебтенМеренре II Мерене [Немпти?]емсаф  2184 п.н.е.  Манетон: 1 година  КСТ: 1 година, 1 месец  Нетјеркаре Сиптах или Нитокрис (непознат)  2184-2181 п.н.е.  Манетон: Нитокри за 12 години  КСТ: Првично се мислело дека го идентификува Нитокрис, неодамнешна студија за папирусот ја смени оваа проценка во корист на Нетјеркаре, кој исто така е потврден во Кралскиот список од Абидос. 
мини|Релјеф од гробот на Ини

 Историја 
Династијата VI се смета од многу авторитети како последната династија на Старото Кралство, иако Оксфордската историја на Стариот ЕгипетIan Shaw ed., The Oxford History of Ancient Egypt, 2000 ги вклучува династиите VII и VIII како дел од Старото Кралство. Манетон пишува дека овие кралеви владееле од Мемфис, бидејќи нивните пирамиди биле изградени во Сакара, многу блиску една до друга.Sir Alan Gardiner, Egypt of the Pharaohs, Oxford University Press 1964, p. 91

Од петтата династија, религијата станала доминантна сила во општеството, а бил видлив тренд на пораст на бирократијата и свештенството, како и пад на моќта на фараонот за време на владеењето на Нефериркаре Какаи. За време на владеењето на Џедкаре Исеси, на службениците им било дадено поголемо овластување - што се гледа од богатите приватни гробници што ги направиле за себе - што довело до создавање на феудален систем. Овие воспоставени трендови - децентрализација на власта, заедно со растот на бирократијата - се интензивирале за време на трите децении на владеење на Унас, кога исто така се случил економски пад. Ова продолжило во Шестата династија, што довело до Првиот преоден период.

 Подем на благородништвото 
мини|Статуа што седи на службеник на стол. Варовник. 6-та династија. Египет. Музеј на египетската археологија на Петри, Лондон
Со растечкиот број на биографски натписи во не-кралските гробови,J. H. Breasted, Ancient Records of Egypt, Part One, Chicago 1906, §§282-390 нашето знаење за историја се шири.Ian Shaw, The Oxford History of Ancient Egypt, Oxford University Press 2000, p.115 На пример, читаме за неуспешен заговор против Пепи I.J. H. Breasted, Ancient Records of Egypt, Part One, Chicago 1906, §310 Исто така, читаме писмо напишано од младиот крал Пепи II, возбуден што една од неговите експедиции ќе се врати со танцувачки Пигмеи од земјата Јам, која се наоѓа јужно од Нубија.J. H. Breasted, Ancient Records of Egypt, Part One, Chicago 1906, §§350-354

Овие не-кралски гробовни натписи се само еден пример за растечката моќ на благородништвото, што дополнително го ослабнало апсолутното владеење на кралот. Како резултат на тоа, се верува дека по смртта на Пепи II, неговите вазали биле доволно моќни за да се спротивстават на авторитетот на неговите наследници, што можеби придонело за брзото опаѓање на Старото Кралство.

 Белешки 

 Наводи 

 Извори 

06