Мара (демон)

мини| Демоните на мара. Ракопис на лист од палми . Наланда, Бихар, Индија 
мини| Напад на Мара врз Буда ( аниконична претстава: Буда го симболизира само неговиот престол ), 2 век, Амаравати, Индија 
мини|Мара, неговите похотливи ќерки и демонската војска, обидувајќи се да го искупат Буда, на икона од 10 век од пештерите Могао
Мара (,  ; ; Вајли: бдуд; ; ;  ), во Будизмот,е демонскиот небесен крал кој го искушува принцот Сидарта (Гаутама Буда) обидувајќи се да го заведе со визија за убави жени, за кои во разни легенди честопати се вели дека се ќерки на Мара.See, for instance, SN 4.25, entitled, "Māra's Daughters" (Bodhi, 2000, pp. 217–20), as well as Sn 835 (Saddhatissa, 1998, page 98). In each of these texts, Mara's daughters (Māradhītā) are personified by sensual Craving (taṇhā), Aversion (arati) and Passion (rāga).

Во будистичката космологија, Мара е поврзан со смртта, повторното раѓање и желбата. Нијанапоника Тера го опиша Мара како „персонификација на силите антагонистички на просветлувањето“.

 Потекло на поимот 
Зборот „Мара“ потекнува од санскритската форма на вербалниот корен mṛ .Таа ги зема сегашната индикативна форма mṛyate и каузалната форма mārayati (со зајакнување на коренот на самогласките од r до Ar). Мара е вербална именка од предизвикувачкиот корен и значи „предизвикување смрт“ или „убиство“. Таа е поврзана со други зборови за смрт од ист корен, како што се: мараша и матју .Вториот е име за персонификација на смртта и понекогаш се идентификува со Јама.

Коренот mṛ е поврзан со индоевропскиот глаголски корен *што значи „умре, исчезна“ во контекст на „смрт, убиство или уништување“. Ова е „широко распространето во“ Индоевропските јазици со што се укажува дека тоа е од голема антика, според Малори и Адамс.

 Четири типа на Мара 
Во традиционалниот будизам се дадени четири метафорички форми на „мара“:

 Kleśa-māra - Мара како олицетворение на сите нестручни емоции, како алчноста, омразата и заблудата. 
 Mṛtyu-māra - Мара како смрт. 
 Сканда-мара - Мара како метафора во целост на условената егзистенција. 
 Девапутра-мара - дева на сензуалното царство, кој се обиде да го спречи Гаутама Буда да се ослободи од циклусот на повторното раѓање, ноќта на просветлувањето на Буда.

 Карактер 
Раниот будизам признавал и буквално и психолошко толкување на Мара.

Мара е опишан како субјект со постоење во светот на Кома, исто како што е прикажано дека постои околу Буда, и исто така е опишано во pratītyasamutpāda како, главно, чувар на страста и катализатор за похота, двоумење и страв што ја спречува медитацијата меѓу будистите. Denkōroku се однесува кон него како "Оној кој воодушевува во уништување", со која ја нагласува неговата природа како кон божество меѓу Parinirmitavaśavarti Devas.

„Буда му се спротивставува на Мара“ е вообичаена поза на скулптурите во Буда . Буда е прикажан со левата рака во скутот, дланката свртена нагоре и десната рака на десното колено. Прстите на десната рака ја допираат земјата, за да ја нарекуваат земјата како свој сведок за пркосење на Мара и за постигнување на просветлување. Овој став се нарекува и баммиспара „сведок на земјата“ .

 Три ќерки 
Во некои извештаи за просветлувањето на Буда, се вели дека демонот Мара не ги испратил своите тројца ќерки на искушение, но наместо тоа, тие дошле спремно по неуспехот на Мара во неговиот обид да ја отстранат потрагата на Буда за просветлување. Трите ќерки на Мара се идентификуваат како  (жед), Арати (аверзија, незадоволство) и Рига (Прилог, ireелбата, алчноста, страста).See, e.g., SN 4.25 (Bodhi, 2000, pp. 217–20), and Sn 835 (Saddhatissa, 1998, p. 98). На пример, во Samyutta Nikaya 's Мара-SA  yutta, трите ќерки на Мара се соголувале пред Буда; но не успеале да го примамат:

 Тие му дошле да блескаат со убавина - 
 Тахи, Арати и Рига - 
 Но, Учителот ги однесе веднаш таму 
 Како ветер, падна памучна гуска.SN 4.25, v. 518 (Bodhi, 2000, p. 220).

Некои приказни се однесуваат на постоењето на Петте ќерки, кои не ги претставуваат само трите отрови на привлекување, аверзија и заблуда, туку ги вклучуваат и ќерките Гордоста и стравот.

 Разговорот на Мара 
Рекордот на Џингде за пренесување на светилката и Денкороку, двете содржат приказна за разговорот на Мара во будизам под покровителство на монахот Угагута .

Според приказната, Угагута патува во царството Матура и проповеда Дарма со голем успех. Ова предизвикало да се тресе палатата на Мара, поттикнувајќи го божеството да ги искористи своите деструктивни сили против Дарма. Кога Угагута влегол samadhi, Мара му пришол и се лизна жад ѓердан околу вратот.

Упагуп возвратил со тоа што ги претворил труповите на човекот, кучето и змијата во венец и го подарил на Мара. Кога Мара ја открил вистинската природа на дарот, тој побарал помош од Брама за да го отстрани. Брама го информирал дека бидејќи ѓерданот му го дарувал напреден ученик на Буда, ефектите може да се убедат само со прибежиште во Упагута.

Мара се вратил во човечкиот свет, каде што се прогонувал пред монахот и се покајал. По препорака на Упагута, тој ветил дека никогаш нема да му наштети на Дарма и се засолнил во Трите накит.

 Во популарната култура 
Мара е истакнато претставен во серијалот за видео игри Мегами Тенсеи како демон. Во рамките на серијата, Мара е прикажан како големо, фаличко суштество, честопати прикажано возејќи златна кочија. Неговото фаличко тело и интуендо-товарен говор се засновани врз казна околу околината на зборот мара, јапонски збор за „пенис“ што се потврдува уште во 938 г. н.е. во „ Вамиш Руијуши“, јапонски речник на кинески карактери. Според речникот на Сансидо, зборот првично се користел како еуфемизам за „пенис“ меѓу будистичките монаси, што ја упатува сензуалната похот како пречка за просветлување.

 Наводи 

Категорија:Будизам
Категорија:Демони во будизмот