Хотелиерство

Хотелиерство — дефиниранo како составен дел од угостителството што првенствено обезбедува задоволување на потребите на потрошувачите во сместувањето, а потоа и во храната и пијалаците и другите услуги кои ја подобруваат содржината на престојот во хотелските капацитети и ги задоволуваат барањата на побарувачката.

 Потекло на поимот 
Потекнува од латински хосети, што значи „домаќин“, „гостин“ или „странец“. Хосс е домаќин на водителка, што значи „странец“ или „непријател“. Според метонимијата, латинскиот збор „болница“ значи куќа за гости, гостилница. Хоспис / хостис е коренот на англиските зборови домаќини, угостителство, хотел и хотел.

 Појава и развој на хотелската индустрија 

 Персија 
Првите угостителски објекти се појавиле во Персија, Иранската Висорамнина. Тие биле караван-сараји и анови. Ханосите биле подигнати на патиштата во непосредна близина на местото каде што имало вода за пиење. Главните корисници на услуги за сместување, храна и пијалаци во овие објекти биле трговците, кои во античко време биле врската помеѓу античка Индија и античките народи во јужна Европа..

 Стара Грција 
Во Стара Грција од домаќинот се очекувало да се погрижи да ги задоволи потребите на неговите гости. Во грчкото држава, способноста на една личност да ги почитува законите за гостопримството одредува благородност и социјална положба. Во најстарата европска цивилизација, постоеле посебни угостителски објекти - ксенодохии, кои истакнувале високо ниво на хигиена и удобност, и во главно наменети за странци.

 Римското Царство 
За време на Римското Царство, кога биле изградени првите патишта и основните градови, трговците и другите богати патници патувале во различни делови на земјата. Ископувањата на Херкуланеум и Помпеја покажува дека во оваа клима, пред повеќе од две илјади години, имало различни угостителски објекти. На римските патишта прво се појавиле едноставни терминали, каде само еден можело да ја помине ноќта, додека пак патниците со себе ја носеле својата храна и пијалак. Подоцна, во овие терминали биле додадени посебни простории каде што може да се добие храна и пијалак. Исто така, покрај нив се појавиле штали. Овие угостителски објекти имале различни имиња, како што се: mansio, diversorium, stabulum. Меѓу другите објекти треба да се спомене повеќе tabernae (гостилница за морнари и трговци) stationes (анови за поштенските станици) и palatiae (наменети за висок царски или странски амбасадори).

 Средниот век 
Иако средниот век се нарекува „Темен век“ на Европа, затоа што религијата сурово ги прогонувала еретичките учења и со тоа го забавила социо-економскиот и културниот развој, првиот хотел започнал да работи во тоа време. Тоа бил „Роуне хотел Курон“ изграден во Руан, Франција во 1345 година. година. Овој хотел имал симболично значење за реалниот развој на хотелската индустрија, бидејќи хотелите биле развиени само во XVIII век. Во Швајцарија биле изградени првите хотелски капацитети во Баден и Цирих во форма на таканаречени павилјони. Во Италија, првиот објект од типот на хотелот бил изграден во Падова во 1450 година.

 XIX век 
Во XIX век се забележало голем број иновации кои во голема мера влијаеле на континуираниот раст и развој на хотелската индустрија. Појавувањето и развој на железничката пруга (1825 година) и организираното патување имало големо влијание врз видот и количината на патничките услуги. Железницата брзо ја потиснала комплицираната мрежа на услуги за поштенски превоз и до средината на 19 век тие исчезнале од патиштата како транспортно средство. Попатните гостилници станувале жртва на развој на железницата исто колку и поштенскиот превоз. Сопствениците на поштенски превоз се прилагодиле на железниците, нудејќи локални транспортни услуги. Хотелите исто така се прилагодиле затоа што големиот обем на железнички патувања предизвикал зголемување на барањата за сместување на патници.

Растот на поголемите европски градови како Лондон, Париз, Виена и други во светски центри на моќ и трговија, од своја страна, исто така, придонесувала за развој на хотелската индустрија. Хотелите станале многу луксузни и почнале да се категоризираат. Овој период во развојот на хотелската индустрија бил запаметен дури и по доаѓањето на Цезар Рико, „кралот на хотелиер“ и „хотелиер на кралевите“. Во најраната младост Рик станал директор на тогаш најпознатиот и најлуксузен швајцарски хотел „Насионал“. Тој е исто така бил познат по максимата што ја прогласил: „Гостинот е секогаш во право“. Периодот на владеењето на кралот Едвард VII, син на кралицата Викторија, се карактеризирал со луксузна хотелска индустрија. Горните и средните класи кои уживале во удобен живот и изобилство барале висок стил и удобност на хотелот. Во Ница, како „ѕвезда“ на Азурниот брег, со тек на време голем број големи крајбрежни хотели изникнале на познатото шеталиште (англиско шеталиште).

 Хотелиерството како услужна индустрија 
Хотелиерството како сложена економска активност е насочена кон задоволување на социјалните потреби на сместување, храна и пијалаци на угостителскиот начин, специфичните потреби на жителите, деловните луѓе и туристите и профитот на хотелот. Поблиско објаснување за горенаведената дефиниција на хотелската индустрија укажува на следниве заклучоци:

 хотелиерството ги задоволува социјалните потреби на луѓето во угостителските услуги; 
 хотелската индустрија ги задоволува специфичните потреби на: жителите т.е. месното население (организирање на свадби, разни годишнини, коктели),

деловни луѓе (канцелариски и повеќејазични секретаријални услуги, телекс и факс, фото-копирање итн.) и туристи (употреба на спортски терени, спортски сали, базени и сл.).;

 хотелиерството е услужна активност затоа што припаѓа на терциерниот сектор на економијата; 
 хотелскиот бизнис е комплексна активност, бидејќи се манифестира во делокругот на работа: карактер на производство (подготовка на топла и ладна чинија)

од услужен карактер (сервирање на трети и колачи) на организациски карактер (организирање собири) од комерцијален карактер (продажба на сувенири) од рекреативно-здравствен карактер (користење спортски сали и сл.) и

 задоволувањето на потребите за сместување, храна и пијалаци на угостителскиот начин подразбира дека при нивното извршување се користи посебна техника на хотелски и ресторански бизнис. Мисијата на туристичката индустрија не е само да нуди сместување, храна и пијалак во одредено количество и квалитет, туку и да понуди гостопримство.

 Важноста на хотелиерството за развој на туризмот 
Хотелиерството станало главен економски фактор во туристичката понуда. Угостителството исто така има своја улога во развојот на туризмот во недоволно развиените и привлечни туристички области. Со изградба на сместувачки и услужни капацитети, хотелиерството има ефект врз зголемување на вработеноста на месното население, а со конзумирање на добра од други активности во областа создава дополнителен пазар и со тоа го поттикнува нивниот раст и развој. Во последните децении, хотелиерството придонесува за развој на туризмот, но во исто време, туризмот има негативен ефект врз развојот на самата хотелска индустрија.

Во функционална смисла, меѓузависноста се манифестира со фактот дека хотелиерството е една од главните носители и реализацијата на туристичкиот престој, додека туризмот е охрабрувачки фактор во користењето на хотелските капацитети, растот и развојот на хотелиерството како целина.

Во економски аспект, меѓузависноста се манифестира со фактот дека хотелиерството се појавува како елемент на туристичката понуда, а со обемот на асортиманот и квалитетот на хотелските услуги и производи, има штетно влијание врз обемот и структурата на туристичката побарувачка. Во исто време, побарувачката за туризам го условува развојот на хотелиерството со формирање на одредено ниво на побарувачка за хотелски услуги и производи, односно зголемување на приходите.

 Наводи 

Категорија:Туризам
Категорија:Угостителство