Гафатски јазик

Гафатски јазик — изумрен јазик кој ѝ припаѓал на јужна гранка на етиосемитските јазици, некогаш застапен во поречието на Синиот Нил (Абај) во Етиопија, а потоа и јужно од Гоџам во источниот дел на земјата. Бил сроден со харарските и гурашките говори. Постојат многу малку наоди за јазикот. Меѓу позначајните е преводот на Песната над песните направен во XVII или XVIII век кој денес се чува во Бодлиевата библиотека, Оксфорд. 

На почетокот од 1840-тите Чарлс Бик составил список од зборови, иако забележал дека „помладите воопшто не го знаат јазикот, а постарите кои велат дека го зборуваат, впрочем воопшто не го владеат“ Charles T. Beke, "Abyssinia: Being a Continuation of Routes in That Country", Journal of the Royal Geographical Society of London, 14 (1844), p. 41 Волф Леслау ја посетил областа во 1947 г. и по многу труд успеал да најде вкупно четири лица кои сè уште го зборувале јазикот. Во 1960-тите Едвард Улендорф напишал дека јазикот веќе може да се смета за сосема изумрен.Ullendorff, Edward. The Ethiopians: An Introduction to Country and People, Second Edition (London: Oxford University Press, 1965), p. 131.

 Поврзано 
 Содски јазик

 Наводи 

 Надворешни врски 
 Документи за гафатскиот јазик: Наоди за еден јужноетиопски јазик (1945) — Волф Леслау 

Категорија:Мртви јазици во Африка
Категорија:Јазици во Етиопија
Категорија:Семитски јазици