Викториина Земја

Викториина Земја () — област на Антарктикот источно од Росовото Море и Росовата Ледена Плоча, протегајќи се во јужен правец од 70°30' ЈГШ до 78°00' ЈГШ, а на западен од Росовото Море до работ на Антарктичката Висорамнина.  Карпестиот ’рт Мина се смета за најјужната точка на Викториината Земја, и ги двои Скотовиот Брег на север од Хиларииниот Брег во Росовата Зависност на југ.

Областа прв ја открил британскиот капетан Џејмс Кларк Рос во јануари 1841 г. и ја нарекол по кралицата Викторија. Позначајни истражувачки потфати прв направил австралискиот геолог Даглас Мосон од 1911 до 1914 г. Почнувајќи од 1971 г. на брегот на областа работи руската истражувачка станица „Ленинградскаја“.

Во областа се протега дел од Трансантарктичките Планини, Мекмердовите Суви Долини со реката Оникс (најголема на континентот) и низината Лавиринт.

 Планини 
 Ропер (3.660 м)
 Брабек (2.460 м)

 Наводи 

Категорија:Области на Антарктикот
Категорија:Источен Антарктик
Категорија:Земји на Антарктикот