Амитоза

Амитоза (двојна делба, или проста делба) е еден вид на бесполово размножување на бактерии (prokaryotes), одредени протозои и некои органели (митохондриите, хлоропласти, пероксизоми) во евкариотската клетка, во кој една клетка се дели на две нови клетки.

Новоформираната клетки се генетски клонови на мајчините клетки. Кога протозои се различни попречни и надолжни во зависност од позицијата на ниво на поделба. Цепната поделба е различна од митозата, за наплата на телото по сечење на кабел во два дела (некои валентност flatworms) и на вегетативно размножување кај растенијата.

Делба на бактериите

Делбата на бактериите е предмет на истражување во многу истражувачки лаборатории низ целиот свет, благодарение на што е воспоставен генетскиот механизам на овој процес. Разбирањето на механизмот на оваа поделба е многу важно поради наоѓање на хемиски препарати или антибиотици кои влијаат на поделбата, а со тоа и на ширење на бактериски инфекции. За време на поделбата, се разликуваат следниве процеси:

Репликација на ДНК ,
ДНК сегрегација ,
избирање на позицијата на нивото,
инвагинација на клеточната мембрана - цитокин ,
и синтеза на клеточниот ѕид на нови бактерии.
Овој навидум едноставен процес, всушност, е многу сложен и регулиран со клеточни контролни механизми кои обезбедуваат временска и просторна доследност на физиолошката состојба на клетката, како и репликација, цитокинеза и други. Регулаторните механизми досега не се доволно разјаснети и бараат понатамошни истражувања за целосно објаснување на развојот за време на бактериската поделба на бактериите.

ДНК репликација Пред одвојувањето, ДНК е прикачена на клеточната мембрана, а потоа се врши нејзина репликација. Бактериите содржат една молекула на ДНК во облик на прстен. Репликацијата започнува на одреден дел од кружната молекула на ДНК, ДНК синџирите се одделени и секој од нив се синтетизира врз основа на комплементарност со нов синџир. Така се формираат две молекули на ДНК, од кои секоја содржи стари ланец и нов синџир ( полуконсервативност ) кои се комплементарни еден со друг. Новоформираните ДНК молекули се токму истиот кој обезбедува дека новите клетки ги имаат истите копии од гените и својствата, како и клетките од кои потекнуваат.

Други процеси По репликацијата е направена, клетката содржи две еднакви кружни ДНК молекули. И двете молекули се прилепуваат кон клеточната мембрана, по што клетката почнува да се издолжува, со што ги одвојува молекулите на ДНК. Кога ќелијата достигне двоен волумен, инвазијата на клеточната мембрана започнува во внатрешноста на ќелијата. Потоа бактериите се делат на два еднакви или нерамни делови со една молекула на ДНК во секој дел.

Поделбата на клеточната цитоплазма е контролирана од група од десетина белковини кои се блиску до местото каде што клетките треба да се поделат. Тестовите на бактериите на echerhii coli доведоа до знаење дека за нејзино пренасочување е потребна активност на групата составена од 9 гени (ftsA, ftsI, ftsK, ftsL, ftsN, ftsQ, ftsW, ftsZ и zipA). Клучната улога е FtsZ белковината која го формира прстенот на местото на поделба. Други молекули вклучени во поделбата на бактериската клетка се групирани околу прстенот. Клеточната мембрана инвадира (расте кон внатрешноста на клетката) и ја дели клетката на два дела. Биохемиските механизми кои се одговорни за овој процес не се доволно разјаснети. После тоа се синтетизира клеточниот ѕид на нови бактерии.

Белковина FtsZ Таа е широко распространета и се наоѓа во вистински бактерии ( Eubacteria ), архебактерии ( Archaea ), а исто така и во организмот на еукариотските клетки. Се смета дека е хомолог на тубулин , клучна компонента на микротубулата на еукариотските клетки, која е речиси универзална за овие клетки.

Таа е одговорна и неопходна за поделба на бактериската клетка, бидејќи игра клучна улога во своите цитокини. Се верува дека оваа белковина е неопходно на самиот почеток на едукацијата на бариерата и за последниот чекор во цитокините. Нејзината концентрација во клетката ја регулира честотата на поделбата. Генетските студии покажаа дека ендогените клеточни поделби инхибитори работат на тоа. Таа формира прстен во дел од ќелијата каде што ќе се формира поделбата. Прстенот останува прицврстен на краевите на инвагинацијата на клеточната мембрана сè додека преградата не е комплетно формирана и клетката не е поделена на две нови. За активноста на оваа белковина, присуството на GTP (гуанозинтрифосфат), кое со хидролиза, ослободува енергија неопходна за цитокинеза.

Стапка на репродукција

Во поволни услови, бактериите се делат на секои 20-30 минути, што им дава неверојатен репродуктивен потенцијал. Од само една бактерија, по 24 часа континуирано ширење, ќе се формира 2,81x10 (на четиринаесеттата) бактерија, што е еднакво на бројот на клетки во човечкиот организам. Очигледно, третманот на бактериски болести мора да биде многу брз и ефикасен. За среќа, бактериите многу ретко може да ја задржат оваа стапка на репродукција долго време, бидејќи тие се ограничени од фактори на животната средина (недостаток на хранливи материи, бактериска инфекција итн.).

Категорија:Цитологија