In nomine Domini

In nomine Domini () — була на папата Никола II и канон на Советот на Рим. Булата била издадена на 13 април 1059 и предизвикала големи реформи во системот на папските избори, особено воспоставувањето на кардинал-епископите како единствени избирачи на папата, со согласноста на поситното свештенството.

 Заднина 
До објавување на булата, изборот на папата често се одлучувал со наместен изборен процес. светиот римски цар , честопати директно именувал замена за починатиот папа, или пак понтифот самиот си го именувал наследникот. Таквата номинација под канонскиот закон не била валиден избор па правните избирачи морале да го ратификуваат изборот, иако несомнено тие согласно околностите биле наклонети кон тоа да дадат предност на изборот на императорот.

Во 1050-тите, кардиналот Хилдебрант (идниот Папа Григориј VII) го ставил на предизвик правото на именување папа од страна на Светиот римски императот. Претходникот на Никола II, Стефан IX, бил избран во еден конфузен период, веднаш по смртта на императорот Хајнрих III и, дванаесет месеци подоцна, смртта на Папата Виктор II, кого Хајнрих III го поставил за папа. Изборот на Стефан IX добил согласност од царицата, Агнеса од Поату, и покрај пропустот на традиционалните прелиминарности и чекањето на кардиналите за номинацијата од страна на императорот.

Веднаш по неговото назначување за папа во 1058, по смртта на Стефан IX, Никола II, го викнал синодот во Сутри, со царско одобрение и присуство на царскиот канцелар. Првата задача на синодот била да го откаже и екскомуницира неправилно избраниот Антипапа Бенедикт X, кој бил марионета на моќниот Гроф од Тускулум.

Придружуван од војниците на Војводата од Лорена, Никола стигнал до Рим а Бенедикт побегнал. Никола бил осветен како папа на 24 јануари 1059 и бил широко прифатен од граѓаните на Рим. За избегнување на идните борби во папските избори и за намалување на надворешно влијание од страна на нецрковни страни, во април 1059 тој го свикал синодот во Рим. In  nomine Domini било кодификација на одлуките на синодот.

 Содржина 

 Правата на светиот римски цар 
Булата ги намалила правата на светиот римски цар во папските избори. Следново било ставено во канонскиот закон:

 Правото на именување на папа од страна на царот било укинато.
 Правото на царска потврда за папата било задржано, но тоа станувало послабо.

 Црковни реформи 
Никола вовел и реформи за борба против скандали во црквата на тоа време, особено во врска со животот на свештениците и монасите. Следниве забрани биле објавени:

 Симонијата била забранета.
 Борбата за инвеститура била забранета.
 Присуство и прослава на литургија од страна на свештеник кој живеел во озлогласено конкубинство било забрането.
 Правилата со кои се регулира животот на каноните и монахињите прогласени за исхраната во Екс ла Шапел во 817 биле укинати.

 Папски избори 
Најголем дел од булата се занимава со папските избори. Постапката и правилата може да бидат сумирани според следново:

 Кога ќе умре папата, кардиналите треба да се произнесат меѓу себе за кандидати.
 Кога ќе се изведе кандидатот, кардинал-епископите и сите други кардинали треба да продолжат со изборот.
 Остатокот од свештенството, го задржува правото на поддржување на нивниот избор.
 Член на римското свештенството може да биде избран, доколку нема друг квалификуван кандидат. Во овој случај, свештено лице од друга епархија може да биде избрано.
 Изборите мора да се одржат во Рим, освен ако надворешни влијанија ова го направат невозможно. Во тој случај, изборите може да се одржат на друго место.
 Доколку војна или други околности го спречат папското востоличувањето или крунисување на избраниот кандидат, кандидатот сепак ќе ужива целосна апостолската власт.
 Правото на царска потврда на папата било задржано, но не е толку моќно.

десно|мини|300x300пкс|Роберт Гвискар е прогласен од страна на Папата Никола II, за војвода во замена за гарант на безбедноста на Ватикан.
 Последици и прием 
Булата била проследена со сојуз помеѓу папството и Роберт Гвискар, кој бил прогласен за Војвода од Апулија и Калабрија и Сицилија од страна на Светата столица во замена за годишен надомест и гаранција на безбедноста на столицата.<ref name=Heinrich ></sup>|group=note}} без оглед на булата, наследникот на Никола II, Александар II беше осветен без дозвола на на царицата, и тоа било оспорено од страна на царскиот кандидат Онориј II.

Изборните реформи на булата не биле добро примени сегде. Преседанот дека само кардинал-епископите можат да гласаат на изборите наишло на презир кај поситното римско свештенство.

 Наследство 
Во nomine Domini била прва во серијата були која радикално го реформирала процесот на изборот на наследникот на Свети Петар. Булата сепак нецелосно го отстранила влијанието на императорското мешање. Од друга страна, силата на светиот римски цар постепено слабеела додека не бил лишен од привилегијата на папското назначување на Вормскиот конкордат во 1122.

Булата исто така била значајна за создавањето на Советот на кардинали, кој целосно влегол во сила по изборот на Инокентиј II во 1130. За првпат кардиналите биле истакнати како издвоена група со највисоки привилегии на црквата, вклучувајќи го и изборот на папа.

 Текст и преводи 

 Во nomine Domini целосен латински текст.

 Видете 

 Список на латински зборови
 Модерни папски избори
 Папски избори пред 1059

 Наводи 

 Белешки 

Категорија:Избор на папа
Категорија:Историја на папството
Категорија:Папски були од 11 век