Умствена отвореност

Умствена отвореност е рецептивност кон нови идеи. Отвореноста се однесува на начинот на кој луѓето пристапуваат кон гледиштата и знаењата на другите. Со зборовите на Дин Тјосволд ,,го инкорпорира верувањето дека другите треба да бидат слободни да ги изразат своите ставови и дека треба да се препознае вредноста на знаењето на другите". Џејсон Беар дефинира отворено лице како она кое ,,карактеристично се движи подалеку или привремено ги издвојува сопствените докстатички заложби со цел да им даде фер и непристрасно сослушување на интелектуалната опозиција". Дефиницијата на Џек Квонг гледа на отвореноста како ,,подготвеност сериозно да се сфати романското гледиште".

Според Вејн Ригс, слободноумноста извира од свеста за интринзичната грешка на споствените верувања; оттука произлегува дека отворените поединци се повеќе склони да ги слушаат и серозно да размислуваат за гледиштата кои се различни од нивните.

Постојат различни скали за мерење на отвореноста. Се тврди дека училиштата треба да ја нагластуваат умствената отвореност повеќе од релативизмот на својата научна настава, бидејќи научната заедница не прифаќа релативистички начин на размислување.

Според Бертнанд Расел, критичкото размислување претходи на умствената отвореност. Критичкиот став вклучува умствена отвореност со почит кон нашите верувања.

Умствената отвореност се смета за важна лична црта за делотворно учество во менаџмент тим и слични групи. Умствената отвореност често се поттикнува во групни опкружувања во различни култури и нови околини.

 Наводи 

Категорија:Психологија