Петерхоф

Петерхоф (, од , „Петров двор“), 1944-1997 г. Петродворец — град во Петродворечкиот реон, под надлежност на федералниот град Санкт Петербург, сместен на јужниот брег на Финскиот Залив. Населението брои 

Во градот е сместен еден од двата кампуса на Санктпетербуршкиот државен универзитет, како и погоните на Петродворечкиот часовнички завод — водечкиот производител на часовници во земјата. Најзначајна знаменитост на градот е истоимениот дворец „Петерхоф“ со своите градини, изградени од архитектот Бартоломео Растрели (1700-1771) по наредба на царот Петар Велики и го носат прекарот „Рускиот Версај“. Овој збир од дворски градби, заедно со градскиот центар на Санкт Петербург е прогласен за светско наследство на УНЕСКО.

Дворци, фонтани и градини

Дворецот Петерхоф е изграден на 16-метарска спила, стотина метри од морскиот брег. Помеѓу карпестите воздишенија и брегот е сместена Долната градина (Нижни сад), која е распослана на површина од  и зафаќа најголем дел од дворскиот комплекс,  протегајќи се од исток кон запад во должина од 200 м. Тука се поставени највеќето фонтани, како и неколку помали дворци и помошни објекти. Источно од Долната градина е сместен паркот „Александрија“ украсен со неоготски градби од XIX век како Готската кепела, дело на прочуениот германски архитект Карл Фридрих Шинкел (1781-1841).

Над карпите, кај средината на Долната градина се протега Големиот дворец. Јужно од него е релативно малата Горна градина (Верхни сад). По падината на спилата под дворецот е изградена Големата каскада — главната атракција на целиот комлекс. Под неа почнува Морскиот Канал, кој се вбројува меѓу најкрупните хидротехнички зафати на барокниот период, и ја дели Долната градина на две полоовини.

Петродворечки часовнички завод
Во Петерхоф се наоѓа најстарата фабрика во Русија, основана во 1721 г. од Петар Велики, најпрвин како леарско-каменорезачки завод за изградба на дворецот Петерхоф, но и други дворци во Санкт Петербург. Во 1920-тите отпочнало производството на делови за часовници, а по Втората светска војна заводот почнал со производство на целосни часовници со марка „Победа“, во 1961 г. преименувана во „Ракета“. Во 1985 г. заводот имал дури 7.500 вработени, произвесдувајќи 5 милиони рачни часовници годишно. Денес останува последната часовничка фабрика во Русија со целосно самостојна изработка на механизми, иако обемот на производство е значително помал.Документарец за историјата на Петродворечкиот часовнички завод „Ракета“ на руски со англиски превод.Факти и написи за историјата на Петродворечкиот часовнички завод „Ракета“  

Сообраќај

Градот го опслужуваат три железнички станици: Нов Петерхоф, Стар Петерхоф и Универзитет. До дворците се стигнува и со хидроглисери кои поаѓаат кај Зимскиот дворец во Санкт Петербург, но лесно се достапни и преку автопат. Меѓу Санкт Петербург и Петерхоф редовно сообраќаат јавни превозни средства и поединечни такси-возила.

Горната градина е пристапна бесплатно, а влезот во Долната градина се наплаќа. Дворците и гротото можат да се посетат само со водич.

 Збратимени градови 
  Бад Хомбург, Германија
  Ле Блан Менил, Франција
  Сопот, Полска

 Наводи 

 Литература 
 Vernova, N (2004). Peterhof: The Fountains. St. Petersburg: Abris.
 Vernova, N (2004). Peterhof: The Grand Palace. St. Petersburg: Abris.

 Надворешни врски 

 Управен портал на Петерхоф 
 Официјална страница на музејот Петерхоф
 Петерхоф: историја на градините и градот
 Петродворечки часовнички завод


Категорија:Градови во состав на Санкт Петербург
Категорија:Наукоградови
Категорија:Градби на Бартоломео Растрели
Категорија:Барокна архитектура во Русија
Категорија:Преименувани населени места во Русија