Психологија на мирот

Психологија на мирот (или Мировна психологија) е огранок на психологија и мировните истражувања кои се занимаваат со психолошките аспекти на мирот, конфликтот, насилството и војната. Мировната психологија може да се одликува со четри меѓусебно поврзани столбови (1) истражување, (2) образование, (3) пракса и (4) застапување. Првиот столб, истражување, е најобезбеден во овој напис.

Мировните психолошки активности се засноваат на психолошки модели (теории) и методи; тие обично се нормативно врзани во нивните средства и цели, работејќи кон идеалот на одржлив мир користејќи (колку што е можно) ненасилни средства. Насилството и мирот обично се дефинираат во однос на проширената концептуализација на мирот на Јохан Галтунг, според која мирот не е само отсуство на лично (директно) насилство и војна (= негативен мир), туку и отсуство на структурно (индиректно) и културно насилство (= позитивен мир). Идеалот на мирот, исто така, може да се концептуализира како сеопфатно спроведување на човековите права (граѓански, политички, економски, социјални и културни права); ова, меѓу другите цели, треба да обезбеди задоволување на основните човечки потреби, како што се позитивниот личен и социјален идентитет, чувство на контрола, безбедноста, (социјалната) правда, благосостојбата, безбедното опкружување и пристап до соодветна храна и засолниште.

 Наводи 

Категорија:Мир
Категорија:Применета психологија