Оскар Де Ла Оја

Оскар Де Ла Оја (шпански и ; р. ) — американски поранешен професионален боксер кој станал успешен промотер на боксерски и мешани боречки вештини (ММА). Во бокс, тој се натпреварувал од 1992 до 2008 година, освојувајќи повеќе светски титули во шест различни класи на тежина, вклучувајќи го и линеалното првенство во три класи на тежина. Тој е рангиран како 11 најдобар боксер на сите времиња, од БоксРек. Де Ла Оја бил наречен „Златно момче на боксот“ од страна на медиумите кога тој ги претставувал САД на Летните олимписки игри 1992, каде што, кратко време по завршувањето на средното училиште Џејмс А. Гарфилд, освоил  златен медал во лесната категорија.Marino, Gordon (Los Angeles Times)  "The Golden Boy of boxing — Stepping inside the ropes with Oscar De La Hoya, who set a sport back on its feet", The Baltimore Sun, August 3, 2008. Retrieved August 19, 2018.

Де Ла Оја бил прогласен за борец на годината од списанието „Ринг“ во 1995 година, и бил нивниот највисок борец во светот во 1997 и 1998 година. Тој го објавил своето пензионирање во 2009 година, по професионална кариера во период од 16 години.

Во 2002 година, Де Ла Оја го основал Golden Boy Promotions, боречка промотивна фирма. Тој е првиот Американец со мексиканско потекло кој поседува национална промотивна фирма за бокс и еден од ретките боксери кои ги преземаат промотивните одговорности додека сè уште активни. Во јули 2018 година, тој ја објави својата намера да ги промовира натпреварите на МЛД, почнувајќи од трката за трилогијата од 2018 година помеѓу долгогодишните соперници Чак Лидел и Тито Ортиз.

 Животопис 
Неговите родители се преселиле од Мексико во САД пред неговото раѓање. Роден е во источен Лос Анџелес, Калифорнија, во боксерска фамилија; неговиот дедо, Висенте, бил аматерски борец во текот на 1940-те години, а неговиот татко, Џоел Сениор, бил професионален боксер во 1960-те. Неговиот брат, Џоел Џуниор, исто така бил боксер.Biography "Oscar De La Hoya", biography.com, 2014. Retrieved August 28, 2018.

 Кариера 
Аматерска кариера
Оскар Де Ла Оја ја освоил националната титула на Јуниорската олимпијада со 119 фунти на 15 години, а потоа титулата од 125 фунти следната година. Во 1989 година, тој станал шампион во Златни Ракавици. Неговата аматерска кариера вклучува 234 победи - 163 со нокаут и шест загуби. Од тие шест загуби, две биле од Шејн Мозли. Во 1989 година, тој ја освоил титулата „Национални златни ракавици“ во поделбата во бонбо тежина. Во 1990 година, на 17-годишна возраст, тој победил на државното првенство на САД во тешка категорија и бил најмлад американски боксер на Годвил Гејмс таа година, освојувајќи златен медал. Неговата мајка, Сесилија Гонсалес Де Ла Оја починала на 28 октомври 1990 од рак на дојка.

По победата во првиот круг над мексиканскиот боксер Хулио Гонсалес, Де Ла Оја го поразил германскиот боксер Марко Рудолф. Во 2000 година Центарот за рак на Сесилија Гонсалес Де Ла Оја бил официјално отворен од Де Ла Оја и неговите браќа и сестри во медицинскиот центар меморијалниот центар (WMMC), со донација од Де Ла Оја во вредност од 350.000 долари, во чест на нивната мајка.WMMC Retrieved September 4, 2018.  "Cecilia Gonzalez De La Hoya Cancer Center", 2000. Retrieved September 4, 2018.Rivera, Carla "De La Hoya Gives $350,000 to East L.A. Cancer Center", Los Angeles Times, April 13, 2000. Retrieved September 4, 2018.

 Професионална кариера 
Во 2008 година, Оскар Де Ла Оја бил примен во Олимписката сала на славните во САД.

 Супер тешка категорија 
На 23 ноември 1992 година, Де Ла Оја го направил своето професионално деби со постигнување на прва победа на ТКО. Во својата дванаесетта професионална борба, ја освоил својата прва светска титула на 20-годишна возраст, запирајќи го Џими Бредал (16-0) во десеттата рунда за да ја освои титулата во полуфиналето на WBO. Тој ја бранеше титулата еднаш, запирање на Џорџо Кампанела (20-0) во три круга.

 Лесна категорија 
На 29 јули 1994 година, тој го исфрлил Џорџе Паез (53-6-4) во вториот круг за да ја освои слободната титула во ЛББ. Во својата прва титула одбрана, тој го поразил Џон-Џон Молина (36-3), кој неодамна ја напуштил својата ИБФ Супер тешка категорија, со едногласна одлука.

На 6 мај 1995 година, Де Ла Оја го победил ИБФ шампионот Рафаел Рулеас (43-1-0). Де Ла Оја го бутнал долу Руелас двапати пред да се прекине борбата во вториот круг. ИБФ потоа му наредил на Де Ла Оја да се брани против Мигел Хулио.

Тој се откажал од титулата ИБФ и ја бранел титулата на ВБО против непобедениот Генаро Ернандес (32-0-1), кој се откажал од титулата во супер-совршената категорија на ВБА за да се бори против Де Ла Оја. Ернандес се повлекол по шест круга поради скршен нос. Во својата шеста и финална одбрана на титулата за лесна категорија на ВБО, тој го исфрлил Џеси Џејмс Леја (30-1-2) во два круга во њујоршкиот Медисон Сквер Гарден.

 Полусредна категорија 
На 7 јуни 1996 година, Оскар Де Ла Оја се борел со мексиканската легенда Хулио Сезар Чавес (96-1-1) за линеалната и Светското првенство во полусредна категорија во ВБЦ. Де Ла Оја, со рекорден број од 21-0 со 19 К.С., го поразил Чавес со четврт круг ТКО. Борбата била запрена поради неколку лоши удари што ги претрпел Чавес над неговото лево око. До нивниот реванш во 1998 година, Чавес изјави дека Де Ла Оја не го поразил, бидејќи борбата била прекината. Де Ла Оја успешно ги бранел своите титули со едногласна одлука од дванаесет круга против непоразен поранешен шампион и број еден светски првак во полусредна категорија, Мигел Анхел Гонсалес (41-0-0).

На 12 април 1997 година, Де Ла Оја се преселил во полусредна категорија и се борел со Пернер Витакер (40-1-1). Борбата се покажала како тешка.De La Hoya likely to dodge rematch against Whitaker. Herald-Journal April 14, 1997. News.google.com (1997-04-14). Посетено на 2012-05-19.

На 13 септември 1997 година, Де Ла Оја го поразил Ектор Камачо (63-3-1) со едногласна одлука.

На 8 септември 1998 година, Оскар Де Ла Оја имал реванш со Хулио Цезар Чавес (100-2-2) и го поразил со осмократниот ТКО. Во следната рунда, тој се соочил со непоразен поранешен шампион на полусредна категорија на ВБА, Ајке Кварти (34-0-1) и победи со малку спорна одлука за поделба. Потоа го победи Оба Кар (48-2-1) со единаесеттиот круг ТКО.

По седум одбрани на неговите линеарни и ВБЦ титули во полусредна категорија, Де Ла Оја се борел против соперникот и шампионот на ИБФ, Феликс Тринидад (35-0) на 18 септември 1999 година, во еден од најголемите настани во историјата, поставувајќи рекордна борба во тешка категорија. Оскар доминирал во првите девет круга, останувајќи само надвор од опсегот на Тринидад. Но, последните 2-3 круга на борбата, Де Ла Оја буквално ги подарил. Обожавателите и аналитичарите на бокс повикале на реванш, кој никогаш не се случил.

Де Ла Оја на суд во есента 2000 година се обидел да го раскине договорот со промотерот, и во февруари 2001 година успеал.

 Средна категорија 
Оскар Де Ла Оја се префрлил во средна категорија, предизвикувајќи го шампионот на ВБЦ, Хавиер Кастиље. Де Ла Оја доминирал во борбата, освојувајќи го скоро секој круг (51-4).

Потоа, Оскар Де Ла Оја не се борел 15 месеци. Со Фернандо Варгас се познавала уште како аматери. Борба меѓу нив двајца била закажана за почетокот на 2002 година, но Де Ла Оја морал да се повлече поради повреда на рацете. Борбата се одржала на 14 септември 2002 година, во заливот Мандалај на Лас Вегас. Победата се смета за најголема во кариерата на Оскар Де Ла Оја.

Де Ла Оја ја одбрани својата единствена титула против Јори Бој Кампас (80: 5) со рутински застој во седмото коло, а потоа се соочил со Шане Мосли (38-2) во реванш, при што Мозли бил прогласен за победник. Подоцна избил скандал дека Мозли, наводно, започнал со допинг режим пред неговиот реванш со Оскар Де Ла Оја. Мозли подоцна признал дека употребил лекови за подобрување на перформансите, велејќи дека сметал дека тие се законски додатоци.Mosley admits he unknowingly took BALCO steroids – boxing – ESPN. Sports.espn.go.com (2007-09-29). Посетено на 2012-05-19.

Де Ла Оја се борел со Феликс Штурм (20-0) за титулата во средна категорија на ВБО, на 5 јуни 2004 година. По победата, Оскар Де Ла Оја станал првиот боксер во историјата со освоени светски титули во шест различни категории.

Де Ла Оја се борел против Бернард Хопкинс (44-2-1) на 18 септември 2004 година во Лас Вегас, a на 5 мај 2007 година против Флојд Мејведер.

 Пензионирање 
Де Ла Оја го објавил своето пензионирање на 14 април 2009 година, со што престанале шпекулациите за потенцијална борба со Хулио Цезар Чавес Помладиот, син на поранешниот шампион и мексиканската икона Хулио Цезар Чавес.

 Личен живот 
Де Ла Оја започнал врска со глумицата и Мис на САД за 1995, Шана Моуклер, во октомври 1997 година. Нивната ќерка, Атијана Сесилија Де Ла Оја е родена на 29 март 1999 година. Во септември 2000 година, врската нагло завршила кога Моуклер, гледајќи ги наградите на латински Греми на телевизија, го видела Оскар Де Ла Оја во публиката во придружба на концертната пејачка Мили Коретхер.

На 5 октомври 2001 година, Де Ла Оја се оженил со Мили Коретхер. Тие имаат две деца заедно: син, Оскар Габриел Де Ла Оја (роден на 29 декември 2005 година) и ќерка, Нина Лорен Ненит Де Ла Оја (родена на 29 декември 2007 година). Тој, исто така, има уште два сина, Јаков Де Ла Оја (роден на 18 февруари 1998) и Девон Де Ла Оја (роден на 30 ноември 1998), од претходните врски.Oscar De La Hoya and Kids: Movers Meet and Greet! . People.com (2009-12-15). Посетено на 2013-05-13.Fifth child on the way for Oscar De La Hoya . People.com (2007-05-07). Посетено на 2013-05-13.

На 12 декември 2002 година, Генералниот конзулат на Мексико во Лос Анџелес му доделил мексиканско државјанство на Оскар Де Ла Оја.

 Професионален преглед  
Професионаленпреглед45 борби39 победи6 загубиСо нокаут302Со одлука94

 Наводи 

Категорија:Американски боксери
Категорија:Светски прваци во бокс
Категорија:Живи луѓе