Хронична бубрежна болест

Хронична бубрежна болест (ХББ) е синдром кој настанува како последица на постепено, прогресивно и иреверзибилно намалена гломеруларна  филтрација на бубрегот до конечниот стадиум на уремија. Карактеристични се задржувањата на  уремични токсини (уреа, креатинин, мокрачна киселина, фенол, индол и др.). Настанала претежно за време на метаболизмот белковините, промената обемот и составот на телесни течности и електролити, како и дисбаланс на многу хормони.

Хроничната бубрежна болест најчесто се јавува како компликација на: шеќерна болест (28%), хипертензија (25%), гломерулонефритис (21%) и Автозомно-доминантна полицистична болест бубрег (4%). Секоја хронична бубрежна болест кој го предизвикува аспаѓањето на голем број на нефрон води до ХББ.

 Клиничка слика 

Симптомте и знаци на болеста ХББ обично не се појави сè додека клирен со ендоген кретинин не е помал од 30 ml на минута, на помала способност за пациентите операција, постои анемија  и некои метаболички нарушувања (ацидоза и нарушување фосфокалцемичног на рамнотежа). Гастроинтестинални симптоми (болни, гадење, повраќање, дијареа i) може да се случи кога клиренсот на креатинин од 15 ml во минута, и невролошки симптоми и кардиоваскуларни промени паѓа на 10 ml во минута.

Клинички знаци и симптоми се неспецифични и HBI доаѓаат од сите органи и системи:

 Кардиоваскуларни заболувања - хипертензија (покачена крвен притисок), перикардитис (воспаление на перикардот), срцева инсуфициенција.
 Гастроинтестинални нарушувања - анорексија, болни, повраќање, икање, burp, амонијак alni  халитоза устата, воспаление на хранопроводникот со подвижност голтање m дијареа i и крв во столицата.
 Невролошки манифестации - замор, апатија, поспаност, нарушена концентрација, агресивност, халуцинации, дезориентација, различни степени на нарушување на свеста до кома. Периферна невропатија се манифестира болка оние во мускулите е спазам маршеви во телиња, вкочанетост М гори m и појавата на синдром на немирни нозе.
 Хематолошки нарушувања - анемија наклон крварење и инфекција.
 Промените на кожата - сиво-жолта боја на лицето, дланките и стапалата, чешање која е толку изречена дека доведува до несоница и ментални нарушувања.
 Ендокрини нарушувања - раст ретардација, губење на либидото, потенција, аменореја, стерилитет, секундарен хиперпаратироидизам, што доведува до болки во зглобовите и мускули, тешко мозочен удар.
 Офталмолошка манифестација, - ретинопатија и кератитис.

 Дијагноза 

Потребно е да се одреди дијагноза на основните болести, со големи преостанати функции на бубрегот, погрешни фактори - инфекција, дијареа, повраќање. Дијагнозата на ХББ се поставува на основа Анамнеза, преглед и лабораториска анализа - одредувањето на клиренс на креатинин и силата на гломеруларната филтрација.

 Стадиуми 
+ Стадиуми на хронична бубрежна болест (ХББ) – ХББ G1-5 A1-3 гломеруларна филтрациона рата (GFR) и односот албумин/креатинин (ACR)  colspan="3" rowspan="3"  A1  A2  A3 Нормален до благо зголемен  Умерено зголемен  Значително зголемен <30  30–300  >300 G1 Нормална  ≥ 90  1 ако е присутно бубрежно оштетување  1  2 G2 Благо намалена  60–89  1 ако е присутно бубрежно оштетување  1  2 G3a Благо до умерено намалена  45–59  1  2  3 G3b Умерено до значително намалена  30–44  2  3  3 G4 Значително намалена  15–29  3  4+  4+ G5 Бубрежна слабост  < 15  4+  4+  4+  Броевите 1 - 4 укажуваат на ризикот од прогресија, како и зачестеност на мониторингот (број на пати годишно).   Kidney Disease Improving Global Outcomes – KDIGO 2012 Clinical Practice Guideline for the Evaluation and Management of Chronic Kidney Disease CKD Evaluation and Management 2012.  Kidney Disease Improving Global Outcomes (KDIGO).  Retrieved 2019-07-06.

Гломеруларна филтрациона рата (GFR) ≥ 60 mL/min/1.73 m2 се смета за нормална без ХББ доколку не е присутно бубрежно оштетување.

 Лечење 

Во стадијуму на снижена функција на бубрегот се лечи основната бубрежна болест и хипертензијата. Во стадијумот на азотемијата се спроведува умерен хипопротеински начин на исхрана, редовна контрола телесна тежина, ограничувајќи го внесот на натриумот и калијумот,ацидозата се третира со натриум бикарбонат, анемија со препарати на железо и инфекција антибиотици.

Со текот на времето доаѓа до влошување на болеста и нејзината терминална фаза, кога е неопходна дијализата или пресадувањето на бубрегот.

 Наводи 

 Надворешни врски 

Категорија:Бубрежни заболувања