Ема Андијевска

Ема Андијевска () (19 март 1931 година, во Донецк) — модерен, украински поет, писател и сликар. Нејзините дела се одликуваат со надрелистичен стил. Некои од нејзините дела се преведени на англиски и германски.Hans Thill (Hrsg.). Vorwärts, ihr Kampfschildkröten: Gedichte aus der Ukraine. Wunderhorn 2006. .Emma Andijewska, Bying a Demon, from The Journey. Андијевска живее и работи во Минхен.

Ема Андијевска е автор на дваесет и девет збирки на поезија, пет книги со кратки раскази, три романи и повеќе од девет илјади слики. Таа има одржано уметнички изложби во САД, Канада, Франција, Германија, Австралија, Бразил, Израел, Украина и Швајцарија. Таа е член на Националниот сојуз на писатели на Украина, на украинскиот ПЕН-клуб, на Слободната академија во Минхен и Сојузното здружение на уметници. Таа е една од најважните претставници на модернизмот во украинската литература од втората половина на 20 век.

 Животопис 
Ема Андијевска е родена на 19 март 1931 година во Донецк. Нејзиниот татко бил хемичар-пронаоѓач, а нејзината мајка била агроном според образованието. Ема Андијевска присуствувала на училиште само повремено, поради нејзините чести тешки болести поради кои таа морала да учи сама. Поради овој нејзин морбидитет нејзиното семејство се пресели во Вишгород во 1937 година, а подоцна во Киев во 1939 година. Татко ѝ на Андијевска беше убиен од страна на советските власти за да не може да ги даде неговите откритија на Германците.

Поради ова, децата и мајката морале да заминат за Германија во 1943 година. Семејството живееше во различни градови низ Германија, вклучувајќи го и Берлин во зоната на англиската окупација. Таму Ема Андијевска лежеше во гипс за време од три години поради нејзината туберкулоза на ’рбетот, а осум години била во корсет. При крајот на 1949 година, за време на блокадата на Берлин, семејството се пресели во камп за раселени лица во Митенвалд, а подоцна во Минхен. За да ги намали шанските за добивање на туберкулоза на белите дробови, таа додека била во Берлин, а подоцна и во Митенвалд, зеде лекции во оперското пеење.

Во 1957 година Андијевска дипломирала на Украинскиот слободен универзитет во Минхен во областа на филозофијата и филологијата. Во 1957 година целото семејство се пресели во Њујорк, а во 1962 година Андијевска добила американско државјанство. Во 1959 година таа се омажила за украинскиот литературен критичар, есеист и писател Иван Кошеливец и живеела заедно со него четириесет години. Од 1955 година до 1995 година Андијевска работела како најавувач, режисер, сценарист и уредник на украинскиот оддел на Радио Слобода во Минхен. Таа во моментов живее во Минхен, каде интензивно работи на нејзините дела, понекогаш по осумнаесет часа на ден.

Во 1992 година, Андијевска за првпат по долго време ја посети Украина. По 2000, Андиевскаја го посетила својот мал дом во Донецк. Таму таа имаше изложба на слики во Донецкиот уметнички музеј, имала презентација и средба со сонародници во конференциската сала на Музејот за уметност и го посетила Украинскиот културен центар во Донецк.

 Стил 
Ема Андијевска често се поврзува со Њујоршката група на украински емигрантски писатели. Во овој круг на пријатели спаѓаат вајарите Михаил Черешновски и Григор Крук, уметниците Марија Долницка и Јаков Гниздовски и поетите Михаил Орест, Олег Зујевски и Васил Барка. Нивните дела се одликуваат со тоа што тие се чисто естетски, а не политички. Поезијата и прозата на Андијевска често е наречена надреалистичка. Таа ја нагласува важната улога на потсвеста во нејзините дела. Филозофијата, духовноста и мистицизмот се исто така важни аспекти во нејзините дела. Светгледот на Андијевска е доста сличен со идеите на будизмот и Карлос Кастанеда. Делата на Андијевска се сложени и бараат ерудиција од читателот.

 Награди и признанија 

 Антоновичка награда (1983)
 Орден за интелектуална храброст (2002)
 Меѓународната книжевна награда "Триумф" (2003)
 Глодоскиј скарб (2009)
 Националната награда Шевченко (2018)

 Извори 

 Збирки на поезија

 "Поезија" (Нов Улм, 1951)
 "Раѓање на идол" (Њујорк, 1958)
 "Риба и големина" (Њујорк, 1961)
 "Примитивни" (Минхен, 1964)
 "Чаршија" (Минхен, 1967)
 "Песни без текст" (Минхен, 1968)
 "Наука за земјата" (Минхен, 1975)
 "Каварна" (Минхен, 1983)
 "Искушенијата на Свети Антониј" (Минхен, 1985)
 "Вигилија" (Минхен, 1987)
 "Архитектонски ансамбли" (1989)
 "Меѓуградски" (Киев, 1998)
 "Сегменти на сон" (Минхен, 1998)
 "Вили над морето" (Киев, 2000)
 "Атракции со орбити и без" (Лавов, 2000)
 "Бранови" (Киев, 2002)
 "Бегство на коњот" (Киев, 2004)
 "Поглед од карпата" (Киев, 2006)
 "Полутопки и конуси" (Киев, 2006)
 "Розови котли" (Киев, 2007)
 "Фулгурити" (Киев, 2008)
 "Идила" (Киев, 2009)
 "Мираж" (Киев, 2009)
 "Мутанти" (Киев, 2010)
 "Градски вентили" (Киев, 2012)
 "Бежигарно време" (Киев, 2013)
 "Маратонско бегство" (Киев, 2016)

 Кратки раскази

 "Патување" (Минхен, 1955; Киев, 1994)
 "Тигри" (Њујорк, 1962)
 "Џалапита" (Њујорк, 1962)
 "Бајки" (Париз, Лавов, Цвикау, 2000)
 "Проблем со главата" (Лавов, 2000)

 Романи

 "Херострати" (Минхен, 1971; Израел, 2009)
 "Роман за добриот човек" (Минхен, 1973; Киев, 1993)
 "Романот за целта на човекот" (Минхен, 1982; Киев, 1992).
 "Лавиринт" (незавршен, фрагменти биле објавени во 1988 година)

 Дела преведени на англиски 

 Роман за добриот човек. Превод од Олга Рудакевич; со вовед од Марко Роберт Стех. Edmonton; Toronto: CIUS Press, 2017. 
 Herstories: An Anthology Of New Ukrainian Women Prose Writers. Компилација од Мајкл М. Најдан. Glagoslav 2014. 
 Jalapita од Emma Andijewska (Roman Ivashkiv) 
 Emma Andijewska, The Melon Patch 
 Emma Andijewska, Bying a Demon, from The Journey
 Emma Andijewska, Tale about the Vampireling Who Fed on Human Will 
 Emma Andijewska, Tale about the Man Who Knew Doubt 

 Наводи 

 Литература 

 Oberti A. Emma Andijewska // Arte Italiana per il Mondo. – Centro librario italiano s.a.s. di Carbone-Castorina & C – 1996. – Vol. 15 – P. 10150-10151.
 Encyclopedia of Ukraine A-F. University of Toronto Press. Toronto Buffalo London 1984. P. 67. 
 Axel Alexander Ziese. Meister Bildender Künste. Band 4. S. 251–258.
 Danylo Husar Struk. A Novel about Human Destiny, or the Andiievska Chronicle. Journal of Ukrainian Studies 18 # 1–2 (Summer-Winter 1993). P. 151 – 160. 
 Danylo Husar Struk. Andiievska's Concept of Round Time. Canadian Slavonic Papers 27, no. 1 (March 1985): 65–73. 
 Maria G. Rewakowicz. (Post)Modernist Masks: The Aesthetics of Play in the Poetry of Emma Andiievska and Bohdan Rubchak. Journal of Ukrainian Studies 27 # 1–2 (Summer-Winter 2002). P. 183 – 195.

 Надворешни врски 

 Homepage of Emma Andijewska
 Lysenko T. Emma Andijewska, Ukrainian artist from Munich // Welcome to Ukraine. – 2003. – №2.
 Zurowsky, J. Emma Andiievska: Villy nad morem. World Literature Today. Tuesday, January 1 2002
 Zurowsky, J. Kazky. (Ukrainian). World Literature Today. Friday, June 22 2001
 Ika Koznarska Casanova, UFU honors poet, writer and artist Emma Andiievska on her 70th anniversary 
 Mark Robert Stech's "The Elements of Culture" No. 35. Non-dimensional dimensions of the creative vision of Emma Andreev
 Мрежно место за промоција на делата на Ема Андијевска
 Блог посветен на животот и работата на Ема Андијевска
 Bio-bibliographic reference 
 Andiievska, Emma encyclopediaofukraine.com

Категорија:Родени во 1931 година
Категорија:Живи луѓе
Категорија:Украински писатели
Категорија:Луѓе од Донецк
Категорија:Романописци
Категорија:Писателки
Категорија:Поетеси
Категорија:Надреалистички писатели
Категорија:Украински поети
Категорија:Раскажувачи
Категорија:Сликари од 20 век