Ринолит

Ринолит или носен конкремент () – надворешни тела во носот кои можат да останат незабележани подолг временски период, а да не предизвикаат позначителни тегоби. Најчесто тоа се помали коскени секвестри, коагулуми на крвта или слузта, кои може да послужат како јадро околу кое се таложат варовнички соли од носниот секрет (калциум, магнезиумови фосфати и карбонати).

 Етиопатогенеза 
Ринолитите се камчиња или надворешни тела во носот со различна големина и облик кои се создаваат со таложење на калиумови соли (карбонати и фосфати), околу делови на згуснат носен секрет, крвни згрутчувања или околу јадро од надворешно тело, на пример, копче, џамлија, парчиња хартија или пластелин, делови од играчки или семки од разни плодови, кои најчесто децата ги пикнале во носната шуплина.

 Клиничка слика 
Во зависност од големината и изгледот на ринолитот, која може да биде различна, зависи и клиничката слика. Со своето присуство во носот ринолитите доведуваат до еднострана опструкција на надворешните дишни патишта и го нарушуваат нормалното дишење. Проследени се со мукопурулента, а понекогаш и прокрвавена секреција од носот.Ugur KS, Vuran O, Ark N, Kurtaran H. Rhinolith: incidental finding during routine physical examination. Cumhuriyet Med J 2011;33:88-92.

Кај некои пациенти може да биде причина за отежнато или оневозможено спроведување на мирисната супстанција до олфактивната регија, што има за последица кондуктивно оштетување на органот на мирисот.Aktaş D, Özturan O, Çokkeser Y, Kızılay A. Rinolitler. Kulak Burun Boğaz Klinikleri 1999;1:94-97.

 Дијагноза 
Дијагноза се поставува врз основа на:
 Анамнеза, при која пациентот наведува; отежнато дишење низ носот, губење на чувството за мирис и појава на секрет од носот.
 Предна риноскопија, на која се гледаат носните конкременти, обично рапави површини, со мрко-сива боја, со големина на носната школка па и поголеми.
 Рендгенографија, на која се гледа присуството на ринолит во носната шуплина.Larrier D, Dhingra J. Radiology quiz case 1. Rhinolith. Arch Otolaryngol Head Neck Surg 2004;130:1342-1343.Yildirim N, Arslanoglu A, Sahan M, et al. Rhinolithiasis: Clinical, radiological, and mineralogical features. Am J Rhinol 2008;22:78–81.

 Терапија 
Лечењето се заснова на механичко отстранување на надворешното тело од носот, кое понекогаш треба да се здроби пред екстракција (вадење). Ретко за отстранување на ринолитот се применува помала хируршка интервенција.

После екстракцијата на конкрементот доаѓа до спонтана санација на локалните промени во носната школка, освен ако не дошло до перфорација на носната преграда.

 Компликации 
Можни компликации од ринолитот во носот се:
 Синуситис, се појавува како последица на отежната или неможна дренажа на синусите.
 Перфорација на носната преграда, која е можно, но ретка.

 Наводи 

 Надворешни врски 

Категорија:Дишни болести
Категорија:Оториноларингологија
Категорија:Зборови што ги нема во ТРМЈ