Натали Сарот

Натали Сарот ( – ) — француски писател и правник.

Животопис
Родена е како Наталија Илинична Чернијак во рускиот град Иваново, како ќерка на писателката Полина и хемичарот Илија Чернијак.Nathalie Sarraute Biography Bookrags.com Имала еврејско потекло, а по разводот на родителите се преселила во Париз со таткото во 1909. Учела право и литература на универзитетот Сорбона, а најмногу сакала современа литература, особено делата на Марсел Пруст и Вирџинија Вулф. Потоа учела историја на Оксфорд и социологија во Берлин, за на крај да добие лиценца и да стане правник.

Во 1925 се омажила за адвокатот Рејмон Сарот, со кој имала три ќерки. Првата книга Тропизми ја напишала во 1932, а била објавена 1939, но поради случувањата од Втората светска војна, книгата не била популарна веднаш по издавањето. Во 1941 на Сарот и било забрането да се занимава со правна дејност од страна на Вишиевскиот режим поради еврејското потекло. За време на војната се криела и сакала да се разведе од сопругот за да го заштити од прогон, но сепак останале заедно, Починала во Париз во 1999.

Кариера
Најзначајното дело на Сарот Портрет на непознат човек од 1948 било пофалено од Жан-Пол Сартр, кој го нарекол „анти-роман“ во предговорот. Есејот Време на сомнеж од 1956 бил манифест на „новиот роман“, покрај есејот За новиот роман од Ален Роб-Грие. Сарот, покрај Грие, Клод Симон, Маргерит Дирас, и Мишел Битор, се смета за еден од авторите кои вовеле нов тренд на пишување, каде биле променети традиционалните начини на раскажување на дејството и ликовите. Сарот била наградена со Prix Formentor во 1963 за романот Златното овошје, што и донела голема популарност.

Истата година, Сарот почнала со пишување драма, а оттпгаш била поканета да зборува на многу светски книжевни настани. Нејзините дека се преведени на повеќе од 30 светски јазици, а преводите биле тешки поради нејзиниот неконвенционален стил на пишување. Сарот ги избегнувала традиционалните „ликови“, а повеќе се фокусирала на психолошкиот феномен. На пример романот Златното овошје е целосно составен од внатрешни монолози, а романот Планетариум раскажува за опседнатоста на малд човек да го наследи станот на тетка си. Полесно дело за читање од Сарот е мемоарот Детство, кој има праволиниско дејство.

Дела
 Tropismes, 1939
 Portrait d’un inconnu, 1948
 Martereau 1953 (роман)
 L'Ère du soupçon, 1956 (есеј)
 Le Planetarium, 1959 (роман)
 Les Fruits d'or, 1963 (роман)
 Le Silence 1964 (драма)
 Le Mensonge, 1966 (драма)
 Entre la vie et la mort 1968 (роман)
 Isma, ou ce qui s’appelle rien 1970 (драма)
 Vous les entendez ? 1972 (роман)
 C’est beau 1975 (драма)
 « disent les imbéciles », 1976 (роман)
 L’Usage de la parole 1980 (роман)
 Enfance 1983 (автобиографија)
 Tu ne t’aimes pas 1989 (роман)
 Elle est là 1993 (драма)
 Pour un oui ou pour un non 1993 (драма)
 Ici 1995 (роман)
 Ouvrez 1997 (роман)
 Lecture 1998

Наводи

Надворешни врски
 Brief biography  
 Critical bibliography (Auteurs.contemporain.info)  
 Spotlight on ... Nathalie Sarraute's 'The Planetarium' 

Категорија:Француски писатели
Категорија:Руски Евреи
Категорија:Француски Евреи
Категорија:Починати во Париз