Еслинген на Некар

Еслинген на Некар () — град во регионот Штутгарт во Баден-Виртемберг во јужна Германија, најголем град и седиште на округот Еслинген. Градот се наоѓа на реката Некар, околу 14 километри југоисточно од центарот на градот Штутгарт. Областите кои го обиколуваат Еслинген се исто така главно развиени.

Еслинген бил слободен царски град повеќе векови сè додека не бил припоен кон Виртемберг во 1802 година.

 Историја
 Предисториски период 
Постојат арехеолошки докази дека територијата на денешен Еслинген била населена уште од неолитско време. Траги од човечки населби најдени на местото на градската црква датираат од околу 1000 година п.н.е.

 Римски период 
Во 1. век регионот Еслинген станал дел од Римското Царство. За време на овој период римско засолниште било сместено во областа на Обереслинген. Најблиските римски населби и гарнизони биле во Канстат и Кенген.

 Среден век 
Еслинген бил првпат спомнат во 777 година како Езелинга во тестаментот на игуменот Фулрад од Сен Дени (близу Париз), капелинот на Пипин и Карло Велики. Тој ја пренесол шестата ќелија од црквата преку реката Некар до својот манастир, Сен Дени. Тој исто така ги донел коските на Свети Виталиј во Еслинген, кој станал одредиште за верниците што довело до негов раст.
мини|лево|240п|Територијата на слободниот царски град Еслинген.
Околу 800 година Еслинген станал пазариштен град, а своите пазарни права ги добил во 866 година. Во периодот 949–953 градот бил во споственост на швабскиот кнез Лудолф. Еслинген официјално станал град во 1229 година за време на владеењето на царот Фридрих II. За време на истиот период бил изграден мост на реката Некар, со што Елсинген станал главен трговски центар на рутата помеѓу Италија, Швајцарија, и Северна германија. Даноците добиени од мостот и пазарот довеле до понатамошен раст на градот, како што довел и извозот на висококвалитетно вино од регионот.

Периодот меѓу 13. и 16. век донел многу судири на слободниот царски град со грофовите на Виртемберг (подоцна Војводство Виртемберг). Половина од населението го загубило својот живот во триесетгодишната војна поради глад или епидемии. Еслинген ја загубил независноста како царски град во 1802-1803 година, и станал дел од Војводството Виртемберг.

19. век до денешен ден
Почетокот на 19. век бил карактеристичен за индустријалиацијата. Производството на ракавици, преработката на храна, текстил, и обработката на метал биле првите индустрии во Еслинген. На 20 ноември 1845 година бил пуштен првиот воз од Канстат до железничката станица во Еслинген.

Еслинген бил окупиран од американски војници во април 1945 година, кон крајот на втората светска војна. За време на војната, во градот била предизвикана мала штета, па така средновековниот изглед во центарот на градот бил претежно сочуван.

По втората светска војна околу 47,000 луѓе се преселиле во Елсинген, најголем број бегалци и раселени лица од Источна Германија. Во Обереслинген и Цолберг биле создадени нови домови за да се надмине недостатокот на домови.

Во 1973 година округот Ниртинген бил споен со Еслинген на Некар, со што Еслинген станал седиште на зголемениот истоимен округ.

мини|центар|1000п|Панорама на Еслинген
Меѓународни врски
Збратимени градови
Еслинген на Некар е збратимен со:
 Вјен, Франција
 Нит Порт Толбот, Велс
 Удине, Италија
 Норшепинг, Шведска
 Схидам, Холандија Шебојган, Висконсин, САД
 Велење, Словенија
 Молодечно, Белорусија
 Егер, Унгарија
 Пјотркув Трибуналски, Полска

 Наводи 

 Надворешни врски 


City Portal 
Esslingen University of Applied Sciences  
Esslingen Graduate School

Категорија:Градови во Баден-Виртемберг
Категорија:Еслинген (округ)
Категорија:Земји во Светото Римско Царство
Категорија:Слободни царски градови
Категорија:Виртемберг