Мишел Турние

Мишел Турние ( – ) — француски писател, добитник на наградата за најдобар роман од француската академија за делото Петок или другиот остров во 1967, како и на наградата „Гонкур“ за романот Глупавиот крал во 1970. Инспирација му биле германската култура, католицизмот, и учењето на филозофот Гастон Башлар. Живеел во Шоазел каде и починал на 91 години, а повремено бил во конкуренција за Нобеловата награда за литература. 

Животопис
Турние е роден во Париз, а неговите родители се запознале на универзитетот Сорбона каде студирале германски јазик. Детството го минал во Сен Жермен ан Ле, а како мал учел германски и секое лето престојувал во Германија. Учел филозофија на Сорбона и на универзитетот во Тибинген, каде му предавал Морис де Жандиљак. Турние сакал да предава филозофија во средно училиште, но не успеал да се стекне со лиценца.

Турние се вработил во радио Франција како новинар и преведувач и бил домаќин на програмата L'heure de la culture française. Бил дописник на весниците Фигаро и Ле Монд. Од 1958 до 1968, Турние бил директор на издавачката куќа Плон. Својата прва книга Петок или другиот остров ја објавил во 1967, која била прераскажување на Робинзон Крусо од Даниел Дефо, и добил награда за најдобар роман од француската академија. Турние починал на 91 година во домот во Шоазел. 

Дела
 Vendredi ou les Limbes du Pacifique (1967)
 Le Roi des aulnes (1970)
 Les Météores (1975)
 Le Vent Paraclet (1977)
 Vendredi ou la Vie sauvage (1977)
 Le Coq de bruyère (1978)
 Gaspard, Melchior et Balthazar (1980)
 Le Vol du vampire (1981)
 Gilles et Jeanne (1983)
 La Goutte d'or (1986)
 Petites Proses (1986)
 Le Medianoche amoureux (1989)
 La Couleuvrine (1994)
 Le Miroir des idées (1994)
 Eléazar ou la Source et le Buisson (1996)
 Journal extime (2002)

Наводи

Надворешни врски



Категорија:Француски писатели
Категорија:Добитници на Гонкуровата награда
Категорија:Апсолвенти на Парискиот универзитет