Максим III Цариградски

Максим III (), роден како Мануел Христоним (), бил Вселенски патријарх од 1476 до неговата смрт во 1482, а исто така бил и научник. Тој се слави како светец во православната црква со празник на 17 ноември.

 Живот 
Мануел Христоним веројатно е роден во Пелопонез во Грција.

Тој станал поглавар на патријаршијата во Цариград.  Ова министерство по падот на Цариград (1453) ја земало улогата на „скуфилакс“, грижејки се за светите богатства и мошти на патријаршијата и на неговата позиција Мануел се судрил со патријархот Генадиј Схолариј на економско поле. Под покровителство на секретаријатот на отоманскиот султан, Деметриј Кириц, Мануел, заедно со хартофилаксот Џорџ Галезиот, влијаеле врз животот на цариградската црква повеќе од дваесет години.

Во 1463 тој застанал на страната на патријархот Јоасаф I против барањето на политичарот, Џорџ Амируц, грчки благородник од поранешното Трапезунтско Царство, да се ожени со втора жена, бидејќи тоа претставувало случај на бигамија под христијанското канонско право. Како казна за неговата поддршка на Јоасаф, на Мануел му бил отсечен носот по наредба на султанот Мехмед II.

Есента 1465 (или почетокот на 1466) Мануел го спонзорирал избирањето на патријаршијата на Марко II Цариградски, а подоцна се спротивставил на патријарсите поддржувани од други групи, како што бил Симеон Трапезунтски и Дионисиј I Цариградски, кој на 15 јануари 1467 го отстранил него и Џорџ Галезиот од нивните места во администрацијата на црквата.

Сепак, наското тие ја повратиле својата моќ. Мануел бил успешен во повраќањето на почитта на султанот Мехмед II, и пролетта 1476 тој самиот се избрал за цариградски патријарх. Тој сè уште бил мирјанска личност, па така прво станал монарх земајќи го религиозното име „Максим“, а следниот ден примил осветување како епископ и бил сместен на престолот како патријарх од страна на митрополитот на Хераклеја. Неговото владеење прекинало период на незгоди за црквата во регионот и било одбележано со мир и консензус.

Максим починал на 3 април 1482 година.

Неговото главно книжевно дело е „Монодија за заробувањето на Цариград“.

 Белешки 

 Надворешни врски 
 Historia politica et patriarchica Constantinopoleos, Cap IX: P. Maximus, (trans. Martin Crusius, 1584) Primary source.  and 

Категорија:Вселенски патријарси
Категорија:Починати во 1482 година
Категорија:Грчки историчари
Категорија:Православни светци
Категорија:Луѓе од Пелопонез
Категорија:Родени во непозната година