Хмељ

Хмељ () — цветно растение од семејството на конопите. Домородно е во умерените региони на северната полутопка. Женските цветови (конуси од семе, стробили) се главна состојка за вкус и арома во многу стилови на пиво и нашироко се одгледува за употреба во таа индустрија.

 Опис 
Иако во американската литература честопати се нарекува хмељ „лоза“, технички е лоза; за разлика од виновата лоза, кои користат ластари, пијавки и други додатоци за прицврстување, лонците имаат витки стебла со крути влакна за да помогнат при искачувањето. Во британската литература терминот „лоза“ е генерално резервиран за родот на грозје Витис. Хумулусот е опишан како збратимувачко повеќегодишно тревно растение кое испраќа нови ластари во рана пролет и умира до студено отпорниот ризом на есен. 

Хмељот расте многу брзо, а на врвот на растот може да расте 20 до 50 цм. неделно. Хмелките се искачуваат со завиткување во насока на стрелките на часовникот околу сè што е на дофат, а поединечните лонци обично растат помеѓу 2 и 15 метри во зависност од тоа на што е достапно за одгледување. Листовите се спротивни, со 7 до 12 цм. лиснато стебленце и сечило во облик на срце, со лобуси на вентилатор од 12 до 25 цм. долги и широки; рабовите се крупно назабени. Кога ќе им снема материјал за качување на хмеловите, хоризонталните никулци никнуваат меѓу листовите на главното стебло за да формираат мрежа од стебла навиткани едно околу друго.

Машките и женските цветови на растението хмељ се дводомни, кои се развиваат на посебни растенија. Женските растенија, кои произведуваат хмељ цвеќиња кои се користат за подготовка на пиво, често се размножуваат вегетативно и се одгледуваат во отсуство на машки растенија. Ова го спречува опрашувањето и развојот на остварливи семиња, кои понекогаш се сметаат за непожелни за подготовка на пиво поради потенцијалот за лоши вкусови кои произлегуваат од внесувањето на масни киселини од семињата.

Карактеристичната горчина што се дава со додавање на хмељ во процесот на варење главно се должи на присуството на горчливите киселини, кои се пренилирани деривати на ацилфлороглуцинол. Горчливите киселини се поделени на алфа-киселини, со хумулон главно соединение и бета киселини, со лупулон главно соединение; алфа-киселините се изомеризираат за време на процесот на подготовка за да формираат изо-алфа киселини, кои самите имаат горчлив вкус. Овие хмел киселини се винилогни киселини, со кисели прстенести еноли во конјугација со прстенести и супституентни карбонилни групи. Растенијата од родот Humulus произведуваат терпенофенолни метаболити. Хмељот содржи и ксантохумол, пренилиран халкон и други соединенија.

 Употреба 
Хмељот се вари со кантарион при подготовка на пиво и понекогаш се додава после ферментирање; тие даваат горчина, вкус, како и арома на готовиот производ.

Во аптека lupulus е ознаката за хмељ. Исушените ресички, најчесто наречени шишарки од хмељ, од женското растение H.lupulus се користат за подготовка на инфузија од хмељ, тинктура од хмељ и екстракт од хмељ.

Некои од соединенијата што ги содржи хмељот се под прелиминарно истражување за нивните потенцијални здравствени својства.

 Наводи 

 Надворешни врски 
 Jeanine S. DeNoma: Humulus Genetic Resources (Национално складиште за клонална гермплазма на USDA ARS)
 Истражување на сортите на хмељ
 Растенија за иднината: Humulus lupulus


Категорија:Лековити растенија
Категорија:Таксони опишани од Карл Линеј
Категорија:Растенија опишани во 1753 година
Категорија:Флора на Македонија