Василиј Леонтјев

Василиј Василјевич Леонтјев (, ;  во  —  во Њујорк) — американско-руски економист познат по неговото истражување како промените во еден економски сектор може да влијаат на другите сектори. Леонтјев ја добил Нобеловата награда за економија во 1973 година и тројца од неговите докторанти исто така ја добиле наградата (Пол Семјуелсон во 1970 г., Роберт Солоу 1987 г., Вернон Смит во 2002 г.).

 Животопис 
 Ран живот 

Василиј Леонтјев е роден на 5 август 1906 година во Минхен, Германија, син на Василиј Леонтјев (професор по економија) и Слата (подоцна Евгенија, нареченија Генија) Леонтјев (родена Бекер).Видете податоци за раѓање . Во неговата биографија Леонтјев ја дава 1906 година како година на раѓање и вели дека пораснал во Санкт Петербург. Василиј Леонтјев припаѓал на семејство на староверци, трговци кои живееле во Санкт Петербург од 1741 година.Svetlana Kaliadina et al., "The Family of W.W. Leontief in Russia", Economic Systems Research, vol.18 (2006), 335-345 (http://econpapers.repec.org/article/tafecsysr/default18.htm ). Генија Бекер припаѓала на богато еврејско семејство од Одеса. На 15 години, во 1921 година, Василиј се запишал на Ленинградскиот универзитет. Добил магистерска диплома во 1924 година на 19 години.

 Опозиција во СССР 

Леонтјев се нашол со истомислениците за академска автономија, слобода на говорот и изразил поддршка на Питирим Сорокин. Поради тоа бил затворан неколкупати од Чека. Во 1925 година му било дозволено да го напушти СССР, главно бидејќи Чека мислела дека бил смртно болен со саркома, дијагноза која подоцна се покажала неточна.Svetlana Kaliadina et al., "W.W. Leontief and the Repressions of the 1920s: an Interview", Economic Systems Research, vol.18 (2006), 347–355 (http://econpapers.repec.org/article/tafecsysr/default18.htm ). Ги продолжил неговите студии на Берлинскиот универзитет и во 1928 година го добил докторатот по економија под водство на Вернет Зомбарт, пишувајќи ја неговата дисертација за „Кружниот тек во економијата“.

 Ран професионален живот 

Од 1927 до 1930 година работел во Институтот за светска економија на Килскиот универзитет. Таму го истражувал потеклото на кривите за побарувачка и понуда. Во 1929 година отпатувал во Кина како советник на министерот за железници.

Во 1931 година заминал за САД и се вработил во Националното биро за економско истражување.

Во текот на Втората светска војна, Леонтјев бил консултант на американското биро за стратешки услуги.

 Поврзаност со Харвард 

Леонтјев се приклучил на економската катедра на Харвард во 1932 година и во 1946 година станал професор по економија.

Околу 1949 година, Леонтјев ги користел првичните компјутерски системи достапни тоа време во Харвард за да ги внесе податоците добиени од американскиот завод за вработување, делејќи ја американската економија на 500 сектори. Леонтјев направил линеарно равенство за секој сектор засновано на податоците и користел компјутер, Харвард Марк II, за да го реши системот, едно од првите значајни употреби на компјутерите при математичко поставување.Lay, p.1

Леонтјев воспоставил истражувачки проект во 1948 година и останал директор на проектот до 1973 година. Започнувајќи од 1965 година заседавал со Харвардското друштво.

 Поврзаност со Њујоршкиот универзитет 

Во 1975 година, Леонтјев се приклучил на Њујоршкиот универзитет и го основал и го водел Институтот за економска анализа.

 Личен живот 

Во 1932 година, Леонтјев се оженил со поетесата Естела Маркс. Нивното единствено дете, Светлана Леонтјев Алперс, се родило во 1936 година.

Леонтјев уживал во ловењето риба, гледањето балет и пиењето вино. Со години одморал на неговата фарма во Вест Бурк, Вермонт, но откако се преселил во Њујорк во 1970-тите години, одморал во летната резиденција во Лејквил, Конектикат.

Леонтјев умрел во Њујорк на 5 февруари 1999 година на возраст од 93 години. Неговата жена починала во 2005 година.

 Поголеми придонеси 

Леонтјев е главно поврзуван со развојот на линеарниот модел на општата рамнотежа и користењето на анализата за инпут-аутпут, која потекнува од неа. Направил придонеси и во други полиња во економијата, како меѓународната трговија, каде го прикажал Леонтјевиот парадокс. Бил еден од првите кој ја поставил теоремата за композитно добро.

Леонтјев ја добил Нобеловата награда за економија за неговата работа на табелите за инпут и аутпут. Табелите инпут-аутпут го анализира процесот преку кој инпутите од една индустрија произведуваат аутпути за потрошувачка или за инпути за друга индустрија. Со табелата инпут-аутпут може да се процени промената во побарувачката за инпути која ќе предизвика промена во производството на финалното добро. Анализата претпоставува дека соодносот на инпутот е фиксен; така користењето на анализата инпут-аутпут е ограничена на приближни бројки, отколку точни предвидувања. Инпут-аутпут бил необичен и бил поттикнат од голема емпириска работа; во 2010 година неговиот итеративен метод бил признаен како ран интелектуален претходник на PageRank на Гугл.http://science.slashdot.org/story/10/02/17/2317239/PageRank-Type-Algorithm-From-the-1940s-Discovered?art_pos=3http://www.technologyreview.com/blog/arxiv/24821/

Леонтјев ја користел анализата инпут-аутпут за изучување на одликите на движењето на трговијата помеѓу САД и другите земји и го пронашол она што е наречено Леонтјев парадокс; „оваа земја ја применува надворешната трговија со цел оптимизацијата на нејзиниот капитал и распоредување на прекубројната работна сила, отколку обратно, т.е., изворот на САД бил релативно трудоинтензивен спореден со увозот на САД. Ова е спротивно на тоа што би се очекувало, сметајќи дека компаративната предност на САД биле капиталните добра. Според некои економисти, овој парадокс бил објаснет со фактот дека кога земја произведува „повеќе од две добра, изобилството на капитал споредено со труд не наметнува дека капиталната интензивност на нејзиниот извоз треба да го надминува оној на увозот“.http://www.econlib.org/library/Enc/bios/Leontief.html

Леонтјев бил исто така силен проповедник на употребата на квантитативни податоци во изучувањето на економијата. Низ неговиот живот, Леонтјев се борел против „теоретските претпоставки и ненабљудуваните факти“. Според Леонтјев, премногу економисти немале желба „да си ги извалкаат рацете“ со работење на сурови емпириски факти. На крајот, Василиј Леонтјев направил многу да ги направи квантитативните податоци подостапни и неопходни за изучување на економијата.

 Публикации 

 1925: „Balans Narodnogo Chozjajstva SSR“ во Planovoe Chozjajstvo преведена на италијански како „Il Bilancio dell’economia nazionale dell’URSS.“ во La Strategia Sovietica per Sviluppo Economico 1924–1930, Giulio Einaudi editore, Торино [во врска со советскиот биланс на националната економија, 1923–4]
 1928: Die Wirtschaft als Kreislauf, Тибинген: повторно објавена како The economy as a circular flow, стр. 181–212 во: Structural Change and Economic Dynamics, Volume 2, Issue 1, јуни 1991; овој превод е скратен за да се избегнат контроверзните изјави.
 1941: Structure of the American Economy, 1919–1929
 1953: Studies in the Structure of the American Economy
 1966: Input-Output Economics
 1966: Essays in Economics
 1977: Essays in Economics, II
 1977: The Future of the World Economy
 1983: Military Spending: Facts and Figures, Worldwide Implications and Future Outlook заедно со Ф. Дачин.
 1983: The Future of Non-Fuel Minerals in the U. S. And World Economy заедно со Ј. Ко, С. Назар и И. Зон
 1986: The Future Impact of Automation on Workers заедно со Ф. Дачин

 Награди 

 1953: Ред на Черубим, Универзитет Пиза
 1962: Почесен доктор, Бриселски универзитет
 1967: Доктор на универзитетот, Универзитет Јорк
 1968: Офицер на француската Легија на странците
 1970: Економска награда Бернхард Хармс, Западна Германија
 1971: Почесен доктор, Универзитет Лувен
 1972: Почесен доктор, Париски универзитет (Сорбона)
 1973: Нобелова награда за економија
 1976: Почесен доктор, Универзитет Пенсилванија
 1980: Почесен доктор, Универзитет Тулуза
 1980: Почесен доктор, Универзитет Лујвил
 1980: Доктор на општествени науки, Универзитет Вермонт
 1980: Доктор по право, Универзитет Лонг Ајленд
 1980: Руско-американска хала на славните
 1981: Универзитет Карл Маркс, Будимпешта
 1984: Ред на сонцето, Јапонија
 1985: Командир, Француски ред на науките и уметностите
 1988: Почесен доктор, Аделфи колеџ
 1988: Странски член, Академија на науките на СССР
 1989: Италијански културен институт, Њујорк
 1990: Почесен доктор, Универзитет Кордоба
 1991: Меморијална награда Такеми, Јапонија
 1995: Награда „Хари Едмондс“ за животно дело
 1995: Почесен доктор, Универзитет Хумболт

 Во негова чест 

Институтот за глобален развој и животна средина при Универзитетот Тафтс секоја година ја доделува наградата за економија „Леонтјев“, наречена во негова чест.

 Наводи 

 Надворешни врски 

 Автобиографија

 Информации од www.iioa.org
 Статија од Џејмс Галбрајт 
 IDEAS/RePEc

Категорија:Американски економисти
Категорија:Американски нобеловци
Категорија:Американски Евреи
Категорија:Добитници на Нобеловата награда за економија
Категорија:Луѓе од Минхен
Категорија:Луѓе од Санкт Петербург
Категорија:Руски економисти
Категорија:Руски Евреи
Категорија:Руски нобеловци
Категорија:Родени во 1906 година
Категорија:Починати во 1999 година
Категорија:Апсолвенти на Санктпетербуршкиот државен универзитет
Категорија:Еврејски нобеловци
Категорија:Странски членови на Руската академија на науките
Категорија:Странски членови на Академијата на науките на Советскиот Сојуз
Категорија:Членови на Националната академија на науките на САД
Категорија:Советски Евреи
Категорија:Родени во 1905 година