Јован VII Палеолог

Јован VII Палеолог (1370 – ) — византиски цар во период од пет месеци во 1390 година. Додека бил цар постојат некакви докази кои покажуваат дека го користел името Андроник, според својот татко, и кога бил регент за време на отсуството на својот брат, кој заминал на запад, тој владеел со своето родем име.Elizabeth A. Zachariadou, "John VII (Alias Andronicus) Palaeologus", Dumbarton Oaks Papers, 31 (1977), pp. 339-342

Живот

Јован VII Палеолог бил син на царот Андроник IV Палеолог и Кераца Марија, ќерка на царот Јован Александар и теодора од Влашка. Не треба да се поистоветува со неговиот роднина Јован VIII Палеолог, синот на неговиот вујко Мануил II, кој бил наследен од неговиот татко.

Кога неговиот татко Андроник IV Го узурпирал престолот од неговиот татко од својот татко Јован V Палеолог во 1376 година, Јован VII бил прогласен за совладетел следната година. Двајцата таткото и синот биле биле соборени и делумно ослепени во 1379 година, но Андроник IV го зачувал својот царски статус и му била доделена Селимбрија (Силиври) како неово владение од Јован V. Кога Андроник IV починал во 1385 година, Јован VII најверојатно го наследил својот татко.

На 14 април 1390 година Јован VII Палеолог го соборил својот дедо Јован V и се задржал на престолот во наредните пет месеци, кога Јован V бил повоторно поставен за од неговиот Мануил со помош на Венецијанската Република

Јован VII побарал прибежиште кај Султанот Бајазит I кој владеел со Османлиите на 17 септември 1390 година. Бајазит го потврдил владението на Јован VII со владението на неговиот татко Селимбрија, и односите се подобриле со Мануил II, кој го признал Јован VII за свој иден наследник (во тој период сè уште не му се родиле децата).

Во 1399 година, откако Бајазит I го опсадил Цариград во наредните пет години, Мануил II заминал да побара воена помош во западна Европа и го поставил Јован  VII како регент да го брани главниот град. Јован VII ги исполнувал своите должности одговорно, очекувајќи чудо, што се случило кога Бајазит бил поразен од Тимерлан во Битка кај Ангора (20 јули 1402).

Поразот довел до граѓанска војна во Османлиското Царство, како соперници османлиските принцови побарале мир со Византија. Искористувајќи го овој период на османлиско слабеење, Јован VII потпишал договор кој му обезбедил повраток на поголемиот дел на крајбрежјето на европскиот дел од Мраморното Море кој бил претходно освоен од Османлиите, и специјална концесија на градот Солун на брегот на Егејското Море. Солун бил владеен од Мануил II пред да биде освоен од Турците во 1387 година. По враќањето на Мануил II, Јован VII му го отстапил престолот и му било дозволено да се повлече во Солун, кој неодамна бил вратен на Византија. Тму тој владеел како полу независен владетел до крајот на својот живот (1403–1408), користејќи ја титулата „Цар на цела Тесалија“.Necipoglu (2009), p. 39 На Јован VII му било дозволено да ја зачува титулата цар (василеј), и го поистоветил својот млад син, Андроник V (роден во 1400), со самиот себе но на непознат датум, но Андроник V починал пред својот татко во 1407 година.

Семејство

Со неговата сопруга Ирина Гатилусио, Јован VII Палеолог имал најмалку еден син:
 Андроник V Палеолог, византсики цар (совладетел)

 Наводи 

Извори


 George T. Dennis, 'An unknown Byzantine emperor, Andronicus V Palaeologus', Jahrbuch der Oesterreichischen Byzantinistik 16 (1967), 175–187.
Franz Dölger, 'Johannes VII., Kaiser der Rhomäer', Byzantinische Zeitschrift 31 (1931), 21–36
 Harris, Jonathan, The End of Byzantium. Yale University Press, 2010. ISBN 978-0-300-11786-8
 Eurydice Lappa-Zizicas, 'Le voyage de Jean VII. Paléologue en Italie', Revue des Études Byzantines 34 (1976), 139–142.


 P. Wirth, 'Zum Geschichtsbild Kaiser Johannes VII.', Byzantion 35 (1965), 592–600.

Категорија:Палеолози
Категорија:Православни монарси
Категорија:Родени во 1370 година
Категорија:Византиски цареви од 14 век
Категорија:Византиско-османлиски војни