Франческо Ајец

Франческо Ајец (;  – ) — италијански сликар од периодот на романтизмот, познат по своите велелепни историски дела, политички алегории и исклучителни портрети.

 Живот 

Ајец е роден во Венеција како најмладиот од петте сина на релативно сиромашно семејство. Татко му бил со француско потекло, а мајка му била од Мурано. Малиот Франческо израснал кај тетка си од мајчина страна, омажена за богат бродопоседник и колекционер. Уште од мали нозе покажал дарба за цртање, па тетин му го испратил да го учи занаетот кај реставратор на слики. Подоцна, Ајец продолжува да го учи сликарството кај уметникот Франческо Маџото во текот на три години. Во 1806 г. се запишува на Новата ликовна академија и учи кај професорот Теодоро Матеини. Во 1809 г. го освојува конкурсот на венецијанската Ликовна академија за едногодишни студии на познатата академија „Св. Лука“ во Рим. Останал во градот сè до 1814 г., па се преселил во Неапол, каде добил значајна нарачка од кралот Жоашен Мира да наслика историско дело на тема „Улис на дворот на Алкиној“. Кон средината на 1830-тите го посетувал салонот „Салото Мафеи“ на Клара Мафеи во Милано (која ја насликал на портрет) и таму, во 1850 г. е назначен за директор на академијата „Брера“.

Ајец живеел долго и уживал плодно творештво. Сликите имаат историско-митолошка тематика во неокласиченCorrado Ricci (1911) Art in Northern Italy. New York: Charles Scribner's Sons. p. 95., а потоа  романтистички стил. Претставените ликови и настани се преземени од Библијата или класичната антика, понекогаш со родољубив карактер.

мини|„Бакнеж“ (1859)

 Творештво 
Портретите на Ајец ја имаат изразната сила на Енгр и Назарените. Личностите се претставени седнати, со во воздржана црно-бела облека без додатоци. Насликал поголем број на уметници, музичари и благородници. Во подоцнежниот дел од творештвото работел и од фотографии.

Една од омилените тематики на Ајец е полуголата жена, често насликана во ориентална средина. Харемите и одалиските се омилена тема на романтистичките сликари,вид. „Големата одалиска“ на Енгр кои вака можеле да сликаат сцени и личности на начин неприфатлив во нивните матични општества.

Меѓу Ајецовите дела се истакнува сликата „Бакнеж“ како омилена меѓу современиците и до денес. Популарноста на оваа слика делумно се должи на нејзината достапност, односно тоа што момчето и девојката се анонимни, и не бараат претходно познавање на митологијата и книжевноста за да бидат протолкувани.Alfredo Melani (1905). "Tranquillo Cremona - Painter," Studio International, Vol. 33, pp. 43-45.

Ликовното творештво на Ајец не е лесно за проследување поради тоа што најчесто на делата не им ставал потпис и година. Најприближни информации за сликите добиваме од деловодните книги, каде е наведено кога сликата е купена или продадена. Друга усложнувачка околност е практиката на уметникот да ги слика истите слики во различни периоди со минимални или никакви измени.

Меѓу неговите ученици во академијата се вбројуваат Карло Белџојозо, Аманцио Катанео, Анџело Пјетрасанта, Алесандро Фокози, Франческо Валаперта,  Телјо Мила Измаеле, Антонио Тавела, Ламперти Џовани, Сило Антонио Antonio и Ливо Пекора.* ''Delle arti del designo e degli artisti nelle provincie di Lombardia dal 1777-1862 by Antonio Caini (1862). Presso Luigi di Giacomo Pirola, Milan. Page 61.

Галерија

 Наводи 

 Надворешни врски 

 Франческо Ајец — Zeno 

Категорија:Италијански сликари
Категорија:Сликари од Венеција
Категорија:Романтистички сликари
Категорија:Академизам
Категорија:Портретисти
Категорија:Луѓе од Венеција
Категорија:Починати во 1882 година