Список на победници на Тур де Франс

Тур де Франсе годишна друмска велосипедска трка, која се одржува 23 дена во јули. Била основана во 1903 година од весникот L'Auto; таа е најпозната и најпрестижна од трите велосипедски големи трки; другите се Џиро д’Италија и Вуелта а Еспања. Трката вообичаено изминува околу 3.500 километри, поминувајќи низ Франција и соседните земји. Трката е поделена на етапи, вообичаено има 21 етапа. Поединечните завршни времиња на секоја етапа се собираат за да се одреди крајниот победник на крајот на етапата. Патеката се менува секоја година, но секогаш завршува во Париз; од 1975 година завршѕва на Шанзелизе.

Возачот со најниско вкупно време на крајот на секој ден ја носи жолтата маичка, која го претставува предводникот на генералниот пласман. Постојат и други маички: зелена маичка, носена од предводникот на бодовниот пласман; точкеста маичка, носена од предводникот на планинскиот пласман и бела маичка, носена од предводникот на пласманот за млад возач.

Ленс Армстронг бил освојувач на седум последователни трки помеѓу 1999 и 2005, но му биле одземени овие титули во октомври 2012 година од Меѓународен велосипедистички сојуз (UCI) откако се утврдило дека користел средства за зголемување на резултатите. Жак Анкетил, Еди Меркс, Бернар Ино и Мигел Индураин, биле новите најуспешни натпреварувачи на трката, секој со по пет победи. Индураин е единствениот велосипедист кој освоил пет последователни трки. Анри Корне е најмладиот победник; победил во 1904 година, малку пред неговиот 20. роденден. Фирмин Ламбо е најстариот победник, имајќи 36 години и 4 месеци кога победил во 1922 година. Француските велосипедисти се најчести победници на трката; 21 велосипедист со 36 победи помеѓу нив. Белгиските велосипедисти се втор со 18 победи, а шпанските возачи се трети со 12 победи. Најнеодамнешен победник е Винченцо Нибали од , кој победил на Тур де Франс 2014.

 Историја 

Тур де Франс бил основан во 1903 година од весникот L'Auto како обид да се зголеми неговата продажба. Првата трка ја освоил Французинот Морис Гарен. Повторно победил наредната година, но бил дисквалификуван по обвиненија дека бил се возел со автомобил или воз. Анри Корне станал победник откако бил разрешен проблемот; тој е најмладиот победник на трката. По скандалите во 1904 година, временскиот систем бил заменет со бодовен систем, во кој велосипедистот со најмалку бодови на крајот на трката бил прогласуван за победник. Овој систем траел до 1912 година, кога повторно бил вратен временскиот систем. Француските велосипедисти биле успешни на првите изданија на трката; првиот нефранцуски победник на трката бил Франсоа Фабер од Луксембург, кој победил во 1909 година.

Белгиските возачи биле поуспешни пред и по Првата светска војна (поради која била прекината трката од 1915 до 1918 година). Во 1920-тите преовладале спонзорираните екипи; велосипедистите како Никола Франц ја освоил трката со екипата Алсион. Меѓутоа, кога велосипедистот на Алсион Морис де Веле ја освоил трката во 1929 година, иако бил болен, организаторите одлучиле да ги воведат националните екипи наредната година, со цел да ги спречат екипите со нивните тактики да ја поткопуваат трката. Поради Втората светска војна, Тур де Франс бил прекинат од 1940 до 1946 година.

мини|Жолтата маичка (), носена од предводникот во генералниот пласман

По Втората светска војна, никој не преовладувал на Тур до Лујон Бобе, кој победил на три последователни трки од 1953 до 1955 година — бил првиот кој успеал во овој подвиг. Ова било надминато од францускиот велосипедист Жак Анкетил, кој освоил четири последователни трки од 1961 до 1964 година. Анкетил, кој исто така победил во 1957 година, станал првиот кој победил на пет трки. Петте победи на Анкетил биле израмнети кога белгискиот велосипедист Еди Меркс остварил четири последователни победи од 1969 до 1972 година и повторно победил во 1974 година. Меркс е единствениот велосипедист кој ги освоил генералниот, бодовниот и планинскиот пласман на иста трка. Тоа го постигнал во 1969 година, кога ја остварил првата победа на Тур.

Меркс се насочил кон рекордна шеста победа во 1975 година, но Бернар Тевене го поразил, станувајќи прв француски победник во седум години. Тевене повторно победил во 1977 година; меѓутоа, бил засенет во следните години од сонародникот Бернар Ино, кој освоил две последователни трки во 1978 и 1979 година. Ино ја освоил трката при неговиот прв обид во 1978 година; станувајќи еден од 11. велосипедисти (вклучувајќи ги Анкетил, Меркс, Иго Кобле и Фаусто Копи) кои успеале во тоа. Во 1980 година, Ино тргнал по третата последователна победа, но морал да се повлече од трката поради тендинит и на трката победил Јоп Зутемелк. Ино се вратил во 1981 година и ја освоил трката, како и наредната потоа. Ино не настапил на трката во 1983 година, додека друг Французин, Лорен Фињон, остварил победа. Фињон повторно победил следната година, поразувајќи го Ино; Ино се опоравил во 1985 година, кога ја остварил својата петта победа на трката.

Американецот Грег Лемонд станал првиот неевропеец кој победил на трката во 1986 година. Лемонд не настапил во 1987 и 1988 година, но се вратил во 1989 година и победил на трката со осум секунди пред Лорен Фињон, најмала победничка разлика во историјата на трката. Лемонд исто така победил во 1990 година. Во 1991 година, Шпанецот Мигел Индураин ја освоил својата прва трка. Индураин започнал да преовладува, откако освоил уште четири последователни трки — со што станал првиот велосипедист кој победил на пет последователни трки. Се обидел да победи за рекордна шеста победа во 1996 година, но бил поразен од Бјарне Рис, кој подоцна признал дека користел еритропоетин. Јан Улрих и Марко Пантани победиле во 1997 и 1998 година, соодветно; меѓутоа, победата на Пантани била засенета од допинг-скандалите.

Во 1999 година Ленс Армстронг ја остварил првата победа, по која следеле уште шест, односно вкупно седум последователни победи. Му биле одземени сите титули во октомври 2012 година, кога било откриено дека користел средства за зголемување на резултатите во текот на неговата кариера, вклучувајќи ги и победите на Тур де Франс. Флојд Лендис ја освоил трката во 2006 година, но подоцна му била одземена титулата, откако тестот за допинг покажал присуство на тестостерон/епитестостерон. Алберто Контадор победил во 2007 година. Трката во 2007 година исто така била потресена од допинг-скандали, поради што Контадор не можел да ја брани неговата титула во 2008 година, бидејќи на неговата екипа Астана ѝ бил забранет настап на трката. Сонародникот Карлос Састре ја освоил трката. Контадор и Астана се вратиле во 2009 година и повторно ја освоил трката. Повторно ја освоил трката во 2010 година, но подоцна му била одземена оваа победа поради тоа што бил пронајден за виновен за допинг. На второпласираниот Анди Шлек  му била доделена победата.

Кедел Еванс станал првиот Австралиец кој победил на Тур во 2011 година. Следната година, Бредли Вигинс станал првиот британски велосипедист кој победил на трката.

 Победници 

+Легенда†Победникот го освоил бодовниот пласман истата година*Победникот го освоил планинскиот пласман истата година#Победникот го освоил пласманот за млад возач истата година‡Победникот ги освоил бодовниот и планинскиот пласман истата година

 Колоната „година“ се однесува на годината кога се одржала трката, соодветните внатрешни врски водат до статиите за тоа издание на трката.
 Колоната „растојание“ се однесува на поминатото растојание таа година.
 Колоната „разлика“ се однесува на разликата на време или бодови со која победникот го поразил второпласираниот.
 Колоната „етапни победи“ се однесува на бројот на победи кој победникот ги остварил во трката.
 Колоната „жолти маички“ се однесува на бројот на носители на жолтата маичка во текот на тоа издание на трката.

+Победници на генералниот пласман на Тур де ФрансГодинаДржаваВелосипедистСпонзор/ЕкипаРастојаниеВреме/БодовиРазликаЕтапни победиЖолти маички1903Ла Франсеас2.428 км361904Конте2.428 км131905Пежо-Волбер2.994 км35265101906Пежо4.637 км3185121907Пежо4.488 км4719251908Пежо4.497 км36325131909Алсион4.498 км37206131910Алсион4.734 км634431911Алсион5.343 км43182131912Алсион5.289 км49593131913Пежо5.287 км181914Пежо5.380 км1151915————————1916————————1917————————1918————————1919Ла Спортив5.560 км121920Ла Спортив5.503 км4141921Ла Спортив5.485 км2141922Пежо5.375 км031923Аутомото5.386 км361924Аутомото5.425 км4151925Аутомото5.440 км4131926Аутомото5.745 км281927Алсион5.398 км3141928Алсион5.476 км5221929Алсион5.286 км1161930Алсион4.822 км2131931Франција5.091 км1161932Франција4.479 км6191933Франција4.395 км3121934Франција4.470 км3221935Белгија4.338 км3211936Белгија4.442 км4141937Франција4.415 км341938*Италија4.694 км281939*Белгија4.224 км241940————————1941————————1942————————1943————————1944————————1945————————1946————————1947Франција4.642 км311948*Италија4.922 км791949*Италија4.808 км351950Швајцарија4.773 км3111951Швајцарија4.690 км5111952*Италија4.898 км5141953Франција4.476 км251954Франција4.656 км3141955Франција4.495 км261956Франција4.498 км081957Франција4.669 км4151958Луксембург4.319 км421959*Шпанија4.358 км161960Италија4.173 км0141961Франција4.397 км2211962Сен Рафаел4.274 км231963Сен Рафаел4.138 км451964Сен Рафаел4.504 км461965Салварани4.188 км3181966Форд-Житан4.329 км061967Пежо-БП-Мишелин4.779 км1171968Соваж-Лежан4.492 км211969‡Фаема4.117 км6181970*Фаемино4.254 км8201971†Молтени3.608 км4171972†Молтени3.846 км6151973Бик4.090 км6141974Молтени4.098 км8181975Пежо4.000 км281976Житан-Кампањоло4.017 км1121977Пежо4.096 км181978Рено-Елф-Житан3.908 км331979†Рено-Елф-Житан3.765 км7171980ТИ-Рали3.842 км2101981Рено-Елф-Житан3.753 км5181982Рено-Елф-Житан3.507 км4121983#Рено-Елф-Житан3.809 км161984Рено-Елф-Житан4.021 км571985Ла Вје Клер4.109 км2161986Ла Вје Клер4.094 км1719874.231 км1319883.286 км1111989АДР Агригел3.285 км381990З Ветемент3.504 км0219913.914 км21019923.983 км31019933.714 км21419943.978 км11319953.635 км21319963.765 км2131997#3.950 км21219983.875 км2719993.687 км41520003.662 км11220013.458 км4820023.272 км41120033.427 км11320043.391 км5720053.593 км11720063.657 км082007#3.570 км1420083.559 км1520093.459 км272010#3.642 км21220113.430 км1220123.496 км21420133.404 км31420143.660,5 км41920153.360,3 км11620163.529 км21420173.540 км01520183.349 км2112019#3.349 км02

 Повеќекратни победници 

+Повеќекратни победници на генералниот пласман на Тур де ФрансВелосипедистВкупноГодини 5 1957, 1961, 1962, 1963, 1964 5 1969, 1970, 1971, 1972, 1974 5 1978, 1979, 1981, 1982, 1985 5 1991, 1992, 1993, 1994, 1995 4 2013, 2015, 2016, 2017 3 1913, 1914, 1920 3 1953, 1954, 1955 3 1986, 1989, 1990 2 1907, 1908 2 1919, 1922 2 1924, 1925 2 1927, 1928 2 1930, 1932 2 1931, 1934 2 1936, 1939 2 1938, 1948 2 1949, 1952 2 1975, 1977 2 1983, 1984 2 2007, 2009

 По националност 

+Победници на генералниот пласман на Тур де Франс по националностДржаваБр. на победнициБр. на победи2136101871271036451322221111111111

 Белешки 

A.  Бјарне Рис признал дека користел допинг во текот на Тур де Франс 1996. Организаторите на Тур изјавиле дека повеќе не го сметаат за победник, иако Меѓународниот велосипедистички сојуз (UCI) досега одбивал да го промени официјалниот статус бидејќи поминало доста време од неговата победа. Јан Улрих бил второпласиран на подиумот во Париз.

B.  Ленс Армстронг бил прогласен за победник на седум последователни трки од 1999 до 2005 година. Меѓутоа, во октомври 2012 година му биле одземени сите титули од UCI поради употреба на средства за подобрување на резултатите. Директорот на трката Кристијан Прудом претходно изјавил дека ако ова се случи, нема да постојат други победници за овие години, но ова сè уште не е официјална одлука.

C.  Флојд Лендис бил победник на церемонијата во Париз на последниот ден на трката во 2006 година, но подоцна имал позитивен резултат на тестот за средства за подобрување на резултатите во текот на етапата 17 на трката. Американската анти-допинг агенција (УСАДА) го пронашла виновен за користење синтетички тестостерон во текот на трката и му ги одзела сите титули на 20 септември 2007.

D.  Алберто Контадор бил победник на церемонијата во Париз на последниот ден на трката во 2010 година, но подоцна бил прогласен за виновен по позитивниот тест за забранетата супстанца кленбутерол, извршен на денот за одмор. Арбитражниот суд за спорт го прогласил за виновен за користење кленбутерол во текот на трката и му ја одзела титулата на 6 февруари 2012.

 Наводи 

 Библиографија 




Категорија:Тур де Франс