Асирски геноцид

Асирскиот геноцид се однесува на колењето на асирското население во рамките на Османлиското Царство во периодот од 1890-тите до Првата светска војна и како таков се случил истовремено со Ерменскиот геноцид и Грчкиот геноцидTravis, Hannibal. Genocide in the Middle East: The Ottoman Empire, Iraq, and Sudan. Durham, NC: Carolina Academic Press, 2010, 2007, pp. 237–77, 293–294.Khosoreva, Anahit. "The Assyrian Genocide in the Ottoman Empire and Adjacent Territories" in The Armenian Genocide: Cultural and Ethical Legacies. Ed. Richard G. Hovannisian. New Brunswick, NJ: Transaction Publishers, 2007, pp. 267–274. ISBN 1-4128-0619-4.. Овие три групи на христијанско население биле убивани во времето на Младотурскиот режим.

Асирците како стар народ во империјата претежно биле населени во Горна Месопотамија односно дел од денешна југоисточна Турција и северозападен Иран. Нивното протерување и погубување продолжило и по крајот на војната и главно вршители на овие злосторства биле Курдите, Османлиите, Чеченците и Арапите .

Се проценува дека бројот на загинати Асирци изнесува околу 300,000 луѓеDavid Gaunt, "The Assyrian Genocide of 1915", Assyrian Genocide Research Center, 2009.

 Заднина 

Асирското население во Отоманското Царство броело околу еден милион на крајот од 19 век и во голема мера било концентрирано во денешните држави Иран, Ирак и Турција. Како и другите христијани кои живееле во империјата и тие биле третирани како граѓани од втор ред и немале право на јавни позиции. Насилство насочено против нив започнало уште пред Првата светска војна. Многу Асирци биле подложени на курдските разбојници преку присилно прифаќање на исламот. Во текот на историјата од овој геноцид најпознати масакри се оние во Дијарбакир, масакрот на курдскиот водач Бадр Кан, во градот Ван итн.

 Масакри 
 Масакрите на Бадр Кан 

Во текот на 19 век, Османлиите ја изгубиле контролата над Горна Месопотамија и Курдистан по египетската интервенција на Мухамед Али Паша. По египетското повлекување овие територии им биле доделени на курдски емири од кои најмногу се истакнал Ибрахим Паша чија територија се наоѓала од Дијарбакир до Алеп. Во истиот период се зголемило и британското влијание над регионот. Во истиот период започнала и мисијата на американските и британските мисионери кои во голема мера ги поддржувале асирските христијани. Масакрите на Бадр Кан пртставувале серија од масакри извршени од страна на курдскиот емир Бадр Кан бег против асирското христијанско население во 1840 година. Злосторствата резултурале со убивање на повеќе од 10.000 Асирци а истото завршило по интервенција на османлиските власти и соборување на последниот курдски емир на полунезависната држава на Курдите во рамките на империјата.

 Масакрите во Дијарбакир 

Масакрите во Дијарбакир се случиле во рамките на вилаетот Дијарбакир во периодот од 1894 до 1896 година. Овие настани претставуваат дел од Ерменскиот масакар кој главно бил насочен кон ерменското и асирското христијанско население. Во почетокот масакрите биле насочени главно против Ерменците од страна на османлиските власти под сомнение дека тие помагаат во уништување на државата, но наскоро злосторствата биле свртени и кон асирското население. Според проценките, во само овој период (1894-1896) биле убиени околу 25,000 Асирци.

Прва светска војна
Во 1915 година се смета дека околу 300,000 христијани од Дијарбакир биле убиени или прогонети. Џевдет Паша кој бил управител на Ван во 1915 година кажал дека сака да ги исчисти христијаните од Азербејџан и градот Ван. Кон крајот на 1915 година тој со 8,000 војници влегол во вилаетот Ван и успеал да убие околу 20,000 асирски христијани во најмалку 30 села.  Масакрите продолжиле и по крајот на војната во периодот од 1922 до 1925.

 Наводи 


Категорија:Злосторства на Отоманското Царство во Првата светска војна
Категорија:Асирија