Агар

Агар — желатинозна супстанција, добиена од  црвени алги, откриена во 1658 од страна на Миноја Тароземон од Јапонија, каде што агарот се нарекува кантен. 
Агарот е изведен од полисахариди агароза , која ја формира потпорната конструкција во клеточните ѕидови на одредени видови алги, и која се ослободува  при  вриење. Овие алги се познати како agarophytes и припаѓаат на Rhodophyta (црвена алги) phylum. Агар е всушност резултат на мешавина од две компоненти: линеарни полисахариди агароза , и хетерогена мешавина на помали молекули наречени агаропектин. 
Во текот на историјата во модерните времиња, агарот главно се користи како состојка во десерти низ Азија , а исто така како солидна подлога за раст и развој на микроорганизмите. Агарот ( агар -агар ) може да се користи како лаксатив , аперитив , замена за желатин, згуснувач за супи, конзервирање плодови ,  правење сладолед, и други десерти, ,во текстилната индустрија и во индустријата за изработка на хартија.

Откривање и историја
Агарот бил откриен во 1658 од страна на Миноја Тароземон во Јапонија (каде што тоа се нарекува Kanten ( ладно време )) , Еден гостилничар  исфрлил некои вишок алги  од супа. Подоцна забележал  дека супата почнува да се гелира во студената  зимска ноќ . Зборот " агар " доаѓа од агар- агар,  малајско  име за црвените алги ( Gigartina , Gracilaria ) од кои  се произведува желе. Уште се нарекува и Кантен , јапонски желатин , Цејлон мов или Jaffna мов. 
Агарот првпат почнал да се користи во микробиологијата  во 1882 од страна на германскиот микробиолог Валтер Хесе, асистент кој работел во лабораторија на Роберт Кох, на предлог на неговата сопруга Анџелина Фани Елишеминус Хесен. Тој открил  дека агарот повеќе е  корисен за згуснување  од желатинот, поради неговата подобра  температура на зацврснување. 
Агар првпат бил подложен на хемиски анализи во 1859 година од францускиот хемичар Анселме Пејен , кој изолирал агар од морските алги Gelidium corneum. 
Хемиски  состав
мини|Структура на агарозен полимер
Агар се состои од мешавина на агароза и агаропектин . Агарозата , доминантна компонента на агарот , е линеарен полимер , составен од повторување мономерни единици на агаробиоза . Агаробиозата е дисахарид составен од D - галактоза и 3,6 - дихидро -L- галактопираноза .  Агаропектин е хетерогена мешавина на помали молекули кои се јавуваат во помал износ, и се состои од наизменични единици на D- галактоза и L- галактоза силно изменет со кисели несакани групи, како што се сулфат и пируват.  
Агарот почнува да се топи на  85 °C ( 358 К, 185 °F) а почнува да се зацврснува на 32-40 °C ( 305-313 К, 90-104 °F). Оваа особина дава  соодветен баланс помеѓу лесното топење и добра гелна стабилност на релативно високи температури. Бидејќи многу научни апликации бараат инкубација на температури близу до човековата телесна температура ( 37 °C), агарот е посоодветен  од другите супстанци за гелирање кои се топат на оваа температура , како што е желатинот.

Постапка за добивање

Алгите од кои се изолира агарот се собираат во лето со посебни мрежи или чингели и беднаш се сушат на сонце. При сушењето тие побелуваат. Исушени се складираат во магацин или во складишта. Во текот на зимскиот период се вадат и се варат со цел да се екстрахира слузта. Добиената слуз се пречистува со киселини кои ги таложат белковините. Вака слузта се избиструва и потоа се лие во садови во кои преку ноќ замрзнува. Постапката се повторува неколкупати сè додека не се добие слуз што не се раствора во студена вода. Кога ќе се постигне саканиот квалитет , слузта се пропушта низ посебни сита со одреден размер, при што се формираат тесни и долги ленти што потоа се стврднуваат и сушат. Агарот може да дојде и сомелен во фин, бел прашок.
Употреба
мини|Подлога за развивање бактерии
Агар плоча или садот Петри, се користи за да се обезбеди медиум за растење на микроорганизмите  користејќи мешавина на агар и други хранливи материи во која микроорганизми, вклучувајќи бактерии и габи може да бидат  забележани под микроскоп. Агарот е несварлив за многу организми, така што микробниот раст не влијае на гелот кој  се користи и останува стабилен. Агар обично  се продава комерцијално како прашок кој може да се меша со вода и  се подготвува слично како  желатин пред употреба како медиум за растење. Други состојки се додаваат на агарот со цел  да се задоволат нутритивните потреби на микробите. Многу специфични формулации се достапни, бидејќи некои микроби претпочитаат одредени услови на животната средина во однос на другите. 
Како гел, агарот или агарозниот медиум е порозен и затоа може да се користи за мерење на мотилитет и подвижност на микроорганизмите. Порозноста на гелот е директно поврзана со концентрацијата на агароза во медиумот, па различните нивоа на делотворната  вискозност (од “гледна точка” на клетката) можат да бидат избрани во зависност од експерименталните цели.
Заедничката  идентификациона анализа вклучува култивирање примерок на организмот длабоко во блок на хранлив агар . Клетките  ќе пробаат да растат во рамките на гел структурата. Подвижните видови ќе бидат во можност да мигрираат , иако полека, од гел структурата и  тогаш може да се визуелизираат стапките на инфилтрација , додека неподвижните видови ќе покажат раст само по должината на сега веќе празниот  пат воведени од страна на инвазивниот примерок.
Агарот најчесто се користи за мерење на хемотаксата и хемокинезата ,  се користи за под - агарозна клеточна миграциона  анализа , при што еден слој на агарозен гел е ставен меѓу мобилното население и хемоатрактант . Како градиент на концентрација од дифузија на хемоатрактант во гел , разни мобилни  популации кои бараат различни нивоа на стимулација за да мигрираат тогаш ќе може да се видат  користејќи микрофотографија. Тие формираат нагорен  тунел преку гелот кој се противи на законите на гравитацијата. 
Агарот се користи широко во биологијата што се занимава со растенијата поради тоа што содржи хранливи материи и витамини, мешавина која овозможува   'ртење  расад во петриеви садови под стерилни услови.  Агарот исто така се користи и во кулинарството за правење десерти.  
Фармацевтскиот агар се користи во фармацевтската и медицинската индустрија за многу апликации,  за цревната регулација, хируршки зафати и во подготовките на емулзии, суспензии, капсули, итн.

Категорија:Микробиологија
Категорија:Бактерии
Категорија:Полисахариди
Категорија:Зборови што ги нема во ТРМЈ
Категорија:Јапонски пронајдоци