Амин

Амин (, āmēn) — вообичаен завршеток во молитвите и псалмите, наменет да ја потврди вистинитоста на изговорените зборови. Една од најчестите (особено во богослужбата на западните христијански исповеди) акламации. Зборот е меѓународен.

 Древност 
Во Древниот Вавилон, зборот „омен“ значел одреден ѕвезден состав што се сметал за предвесник на некој настан. Грубо преведено, „омен“ значи „она што ќе дојде“. 

 Симбол 
Амин е збор што симболизира договор и потврда. Се појавува во Светото писмо и се користи и во синагошките литургии и во христијанските молитви. Во Книгата на откровението, „Амин“ се користи и за да се однесува на Христос. Зборот амин е сличен на „ом“, при што и двата го носат истото значење на потврда и одобрување. Во оваа смисла, двата поими го изразуваат присуството на самиот Господ.

 Основно значење 
Амин е збор што изразува желба наместо извесност. Тоа значи „така да биде“, „навистина“ или едноставно „да“. Зборот доаѓа од еврејски корен што означува постојаност, цврстина и сигурност. Да се ​​каже „амин“ е начин да се потврди дека веруваме дека кажаното е точно, без разлика дали потврдуваме предлог или се придружуваме кон нечија молитва.

 Наводи 

 Надворешни врски 

 Amen | Thanksgiving, Blessing & Praise__СОСОДРЖИНА__
__ИНДЕКС__
Категорија:Христијанство
Категорија:Православие
Категорија:Исламски поими
Категорија:Молитви
Категорија:Библија