Фуџи

Фуџи или „Фуџијама“„Фуџијама“ е застарено западно име кое е нестандардно во јапонскиот јазик (, ) — планина на островот Хоншу, највисока во Јапонија со 3.776,24 м.  Планината е активен стратовулкан  кој последен пат избувнал во 1707–08 г. Се наоѓа 100 км југозападно од Токио и се гледа од градот при ведри услови. Има особено симетричен облик, и врвот е покриен со снег неколку месеци во годината. Планината е мошне позната како симбол и присутна во разни уметнички дела, и се вбројува во „трите свети планини“ на Јапонија (заедно со Тате и Хаку). Ужива популарност кај планинарите и посетителите, и е прогласена за место од историско значење и природна убавина. Во 2013 г. добила статус на светско наследство на УНЕСКО како културно богатство Планината Фуџи во Јапонија прогласена за светско наследство — Channel NewsAsia  како место на вековна инспирација за уметници и поети и место на поклонение. Меѓу посетуваните места на и околу планината се вбројуваат светилиштето Фуџисан Хонгу Сенген Тајша и шест други шинтоистички светилишта, два планинарски дома, езерата Јаманака, Кавагучи, осум топли извори (Осихо Хакај), дрва скаменети од лава, остатоци од култот на планината (Фуџи-ко) во пештерата Хитоана, водопадите Ширајто и боровата корија Михо но Мацубара. 

Планината претставува и инспирација за хаику-стихозбирката во „Гулаби над Фуџи“ (2011) од македонскиот писател Александар Кујунџиски.„Гулаби над Фуџи“, најнова збирка на Александар Кујунџиски  — МТВ, 7 ноември 2011Гулаби над Фуџи : (154 хаику песни). Александар Кујунџиски. Скопје: Антолог, 2011. — библиографски запис во каталогот на НУБСК

Историја
Фуџи има правилно обликувана вулканска купа и поради привлечниот изглед честопати се јавува во јапонската уметност, особено по 1600 г, кога градот Едо (денес Токио) станал престолнина. Најпознати дела на кои се јавува Фуџи се „Триесет и шест погледи на планината Фуџи“ од Кацушика Хокусај и неговите „Сто погледи на планината Фуџи“. Планината се споменува во книжевноста низ вековите и е опеана во поезијата.

Се смета дека планината прв ја искачил непознат монах во 663 г. Врвот важел за свето место и бил забранет за жени сè до периодот Мејџи. Во далечното минато, подножјето на планината служело како оддалечено место за обука на самураите (кај денешна Готемба). Во подрачјето на планината, шогунот Минамото но Јоритомо одржувал коњички стрелечки турнири (јабусаме) во почетокот на камакурскиот период (XII-XIV век).

Прв странец што ја искачил планината бил британскиот дипломат Радерфорд Олкок во септември 1868 г., кој воедно ја популаризирал на западот. Прва жена од странство што ја искачила планината била Фани Паркс, сопругата на британскиот амбасадор Хари Паркс (1869).Cortazzi, Hugh|display-authors= et al. Britain and Japan, 1859-1991, стр. 99-100. Истата година на врвот се искачил и познатиот фотограф Феличе Беато.

Географија
Планината Фуџи е мошне препознатлив елемент во географијата на Јапонија. Висока е 3776,24 м и сместена е недалеку од брегот на Тихиот Океан во средишниот дел на Хоншу, западно од Токио. Расположена е на границата на префектурите Шизуока и Јаманаши и окружена со три помали града: Готемба на исток, Фуџијошида на север и Фуџиномија на југозапад. Во околината има и пет езера: Кавагучи, Јаманака, Сај, Мотосу и Шоџи. Планината е дел од националниот парк Фуџи-Хаконе-Изу.

 Клима 
Врвот на планината има тундранска клима (Кепен: ET), со мошне ниска температура и снег неколку месеци во годината. Најниската забележана температура изнесува −38,0 °C (февруари 1981), а највисоката е 17,8 °C (август 1942). 

Геологија
мини|десно|300п|Геолошки пресек на вулканот
мини|десно|250п|Фуџи прикажана на делото „Големиот бран кај Канагава“ (1823-29) од збирката „Триесет и шест погледи на планината Фуџи“ на Кацушика Хокусај.
мини|десно|250п|Облакодери во Токио и Фуџи во позадина

Фуџи се наоѓа на тромеѓата на Амурската, Охотската и Филипинската плоча кои опфаќаат три дела од земјата: западниот, источниот и полуостровот Изу.

Планината настанала четири фази. Првата се состои од андезитно јадро длабоко во планината, по што следи базалтен слој создаден пред неколку стотини илјадници години. Пред околу 100.000 години се појавил претходниот облик на планината. Денешната планина се образувала врз него пред околу 10.000 години. 

Денес вулканот е активен, но со низок ризик од избувнување. Последната ерупција се случила 16 декември 1707 г. и траела до 1 јануари 1708 г., за време на периодот Едо.Избувнувањето на Фуџи  — Универзитет на Шикуока Со ова е создаден нов кратер на половина пат по страната на планината. Исфрлената жар и пепел паѓала како дожд во покраините Изу, Кај, Сагами и Мусаши. Оттогаш до денес планината не дава знаци на избувнување.

 Поврзано 
 Фуџикавагучико
 Пет езера на Фуџи
 Фуџи (река)
 Фуџи (јаболко)
 Национален парк Фуџи-Хаконе-Изу
 Аокигахара — шума на подножјето на Фуџи, позната по самоубиства
 Список на планини во Јапонија

 Наводи 



 Надворешни врски 

 Планината Фуџи - вечниот живот на Јапонија — Нова Македонија
 Планината Фуџи — „Боза“
 За збирката „Гулаби над Фуџи“ од Александар Кујунџиски во издание на Антолог 

Категорија:Планини во Јапонија
Категорија:Вулкани во Јапонија
Категорија:Активни вулкани
Категорија:Шизуока (префектура)
Категорија:Јаманаши (префектура)
Категорија:Стратовулкани
Категорија:Знаменитости во Јапонија
Категорија:Светско наследство во Јапонија
Категорија:Триилјадници
Категорија:Највисоки точки на земјите