Карл Адолф Гјелеруп

Карл Адолф Гјелеруп (; 2 јуни 1857 - 13 октомври 1919) — дански романописец и драмски писател, добитник на Нобеловата награда за литература во 1917 година (заедно со Хенрик Понтопидан) за разнообразното и богато творештво проникнато од високи идеали.

Животопис
Бил син на свештеник лутеранец, Гјелеруп израснал во Копенхаген во семејството на вујко си, свештеник, теолог, поет, кој извршил големо влијание врз неговиот развој.
Започнал да пишува како ученик. Во 1878 година завршил теологија на Универзитетот во Копенхаген; независно од тоа, бил атеист. Го изучувал влијанието на германската класична филозофија и литература (Емануел Кант, Јохан Волфганг Гете, Фридрих Шилер).

Творештво
Првиот роман „Идеалист“ му бил објавен во 1878 година под псевдонимот Епигон. Во 80-тите години патувал многу во Италија, Германија, Грција, Русија, Швајцарија; впечатоците ги изнесувал во творбите „Класичен месец“ (1884) и „Година на скитање“ (1885). Едно од најзначајните дела му била драмата во стихови „Бринхилд“ (1884), вдахновена од тетралогијата на композиторот Рихард Вагнер „Прстенот на Нибелунзите“ и од древната грчка драма. Во 1888 година ја објавил и трагедијата „Харбад и Сигне“ според мотиви од данскиот фолклор. На крајот од 80-тите години Гјелеруп пишувал социјални песни во стилот на Хенрик Ибзен - „Херман Вандел“ (1891) , „Вутхорн“ (1893) и „Неговата екселенција“ (1895). 
Од 1892 година постојано живеел во Дрезден. Кон средината на 90-тите години, под влијание на идеите на Артур Шопенхаузер и на будизмот, ја напишал драмата „Свештените огнови“ и романите „Патникот Каманита“ (1906) и “Светските патешествија“ (1910).Превод на литературни дела од автори кои добиле Нобелова награда, НИД „Микена“, Битола, 2010

Наводи

 Надворешни врски 







Категорија:Добитници на Нобеловата награда за литература
Категорија:Дански романописци
Категорија:Дански нобеловци
Категорија:Дански поети
Категорија:Родени во 1857 година
Категорија:Починати во 1919 година