Хуков закон

Хуковиот закон е принцип од физиката со кој се наведува дека силата  која е потребна да издолжи или компресира тело до некое растојание  е пропорционална на тоа растојание. Тоа е

каде што  е постојан фактор карактеристичен за телото, неговата вкочанетост.

Хуковиот закон е само линеарна апроксимација од прв ред од реалната реакција на федери и други еластични тела кога им се нанесува сила.Хуковиот закон на крајот мора да не успее кога силата ќе надмине некои ограничувања, бидејќи нема материјал кој може да биде компресиран над ограничена минимална големина, или да биде издолжен над максималната големина, без некои трајни деформации или промена на состојбата.Всушност, многу материјали значително ќе отстапат од хуковиот закон пред да се достигнат еластичните граници.

Хуковиот закон е широко користен во сите гранки на науката и инжинерството, и е основа на многу дисциплини како што е сеизмологија , молекуларна механика и акустика. Тој е исто така основниот принцип зад манометарот и спиралата од механичкиот часовник.

Хуковиот закон  го добил името според Роберт Хук Британски физичар од 17 век . Тој за првпат го изјавил овој закон во 1660 како латински анаграм , чие решение го објавил во 1678 како Ut tensio , sic vis буквално преведено како: "Колку издолжувањето , толку силата" или почестото значење е "Издолжувањето е пропорционално со силата"

Категорија:Механика на цврстите тела