Хенк Вилијамс

Хирам Кинг Хенк Вилијамс (роден на  година – починал на  година) — американски пејач, текстописец и музичар кој се смета за еден од најважните кантри музичари на сите времиња. Вилијамс има снимено 35 синглови (пет објавени посмртно), кои се нашле во Топ 10 Билборд на најдобри кантри и вестерн песни, вклучувајќи и 11 кои биле рангирани како број еден.

Роден во планината Маунт Олив, Батлер Каунти, Алабама, Вилијамс се преселил во Џорџијана, каде што се запознал со Руф Пејн, изведувач од блуз кој му давал гитарски лекции во замена за оброци или пари. Пејн има големо влијание врз подоцнежниот музички стил на Вилијамс. Во ова време, Вилијамс неформално го променил своето име во Хенк, верувајќи дека тоа ќе биде подобро име за кантри-музика. Откако се преселил во Монтгомери, Вилијамс ја започнал својата кариера во 1937 година, кога производителите на WSFA радио станицата го ангажирале да настапи и да биде водител на 15-минутна програма. Тој се оформил како резерва на Дрифтинг Каубојс бенд, кој бил раководен од страна на неговата мајка, и го напуштил училиштето за да го посвети целото свое време на неговата кариера.

Кога неколку од неговите членови на бендот биле регрутирани во воена служба за време на Втората светска војна, Вилијамс имал проблеми со нивните замени и почнал да пие, предизвикувајќи ги WSFA да го избркаат. Вилијамс на крајот се оженил со Одри Шепард, и таа речиси една деценија била негов менаџер. По снимањето на „Никогаш повеќе„ и „Хонкин Тонкин“ со Стерлинг рекордс, тој потпишал договор со МГМ рекордс. Во 1948 година тој ја објавил песната „Продолжи понатаму“, која станала хит, а исто така се приклучил на Луизијана Хејрајд радио програмата. Во 1949 година, тој го објавил омотот на „љубовно болен блуз“, која го спровел во мејнстримот на музиката. По првичното отфрлање, Вилијамс се приклучил на Гранд Ол опрај. Тој имал 11 број еден песни помеѓу 1948 и 1953 година, иако тој не бил во можност да ја прочита или со ноти да ја прикажи музиката на било кој значаен степен. Меѓу хитовите кои тој напишал биле „Твоето лажливо срце“, „Еј, згодна“ и „Јас сум толку Осамен така што ми доаѓа да плачам“.

Злоупотребата на алкохол, морфиум и пеинкилери сериозно му го влошиле неговото здравје. Тој се развел од сопругата и бил избркан од страна на Гранд Ол опрај поради честите пијанства. Вилијамс починал ненадејно во раните утрински часови на денот на Нова Година во 1953 година на возраст од 29 од срцева слабост предизвикана од таблети и алкохол. И покрај својот краток живот, Вилијамс има големо влијание врз кантри-музиката. Песните кои тој ги напишал и снимил биле отсвирени од бројни уметници, од кои многумина исто така имале хитови со песни, во голем број на поп, евангелиски и блуз музички стилови.

 Ран живот 

Хенк Вилијамс се родил на 17 септември 1923 година во Батлер, Алабама. Родителите на Вилијамс, Елонцо Хабл „Лон“ Вилијамс и Џеси Лилибел „Лили“ се венчале на 12 ноември 1916 година. Хенк Вилијамс бил од англиско-американски потекло. и велшко потекло. Елонцо Вилијамс работел како инженер за железници на компанијата WT Смит. Тој бил изготвен во текот на Првата светска војна, служејќи од јули 1918 до јуни 1919 година. Тој бил тешко повреден откако паднал од камион, ја скршил неговата клучна коска и претрпел тежок удар на главата. По неговото враќање, првото дете на семејството, Ирина, била родена на 8 август 1922 година. Уште еден нивни син починал после кратко време од раѓањето. Нивното трето дете, Хирам, било родено на 17 септември 1923 година, во Маунт Олив. Бидејќи Елонцо Вилијамс бил ѕидар, а неговата сопруга член на Редот на Источната ѕвезда, детето било крстено по Хирам I  (еден од трите основачи на Масон, според Масонска легенда), но неговото име бил погрешно напишално како „Хиријам“ на неговиот извод од раѓање. 

Како дете, тој бил наречен ``Харм`` (штетник) од страна на неговото семејство и „Херки“ или „Путс“, од страна на неговите пријатели. Тој бил роден со благ недијагностициран случај на спина бифида окулта, нарушување на ’рбетниот столб, кое му нанесувало доживотна болка во неговата подоцнежна злоупотреба на алкохол и дрога.. Таткото Вилијамс бил често преместуван од работодавачот на железничката линија, и семејството живеело во многу градови од јужна Алабама. Во 1930 година, кога Вилијамс бил седум години, неговиот татко почнал да страда од парализа на лицето. На ветерански прашања (VA) во клиника во Пенсакола, Флорида, лекарите утврдиле дека причината е мозочна аневризма, и Елонцо бил испратен до медицинскиот центар во Соединетите Американски Држави во Александрија, Луизијана. Тој останал во болница осум години, правејќи го најотсутен во текот на детството на Хирам. Од тоа време, Лили Вилијамс ја презела одговорноста за семејството.

Во есента во 1934 година семејството Вилијамс се преселило во Гринвил, Алабама, каде што Лили отворила пансион до судницата. Во 1935 година семејството Вилијамс се населило во Гарланд, Алабама, каде што Лили Вилијамс отворила нов студенски дом. По некое време тие се преселиле со неговиот братучед Опал МекНил во Џорџијана, Алабама каде што Лили успеала да пронајде неколку работи на страна за да ги поддржи нејзините деца, и покрај тмурната економска клима на Големата депресија. Работела во фабрика и служела ноќна смена како медицинска сестра во локалната болница.

Нивниот прв дом бил изгорен и семејството ги изгубило сите свои имоти. Тие се преселиле во нова куќа на другата страна од градот на Роуз Стрит, која мајката Вилијамс наскоро ја претворила во студенски дом. Куќата имала мала градина, на кои тие саделе различни производи кои Вилијамс и неговата сестра Ирина ги продавале околу Џорџијана. Во Џорџијана, Хенк Вилијамс се сретнал со американскиот претставник Џ. Листер Хил, додека тој водел кампања во Алабама. Вилијамс му кажал на Хил дека неговата мајка е заинтересирана да разговара со него во врска неговите проблеми и нејзината потреба да се собери инвалидската пензија на Елонцо Вилијамс. Со помош на Хил, семејството почнало да ги зема парите од пензијата. И покрај неговата здравствена состојба, семејството успеало прилично добро финансиски текот на Големата депресија.

Постојат неколку верзии за тоа како Вилијамс ја добил својата прва гитара. Неговата мајка изјавила дека таа ја купила со пари од продажба на кикирики, но многу други истакнати жители на градот тврделе дека тие биле оној од кој ја купиле гитара за него. Додека живееле во Џорџијана, Вилијамс се сретнал со Руф Пејн, изведувач од улица. Пејн му давал на Вилијамс лекции по гитара во замена за оброци подготвени од страна на Лили Вилијамс или пари. Основниот музички стил на Пејн бил блузот. Тој го учел Вилијамс акорди, акорд прогресии, бас, и музички стил на придружба кој ќе го искористи во поголемиот дел од неговато компонирање. Подоцна, Вилијамс снимил една од песните кој Пејн го научил, „Мојата кофа има дупка во неа.“ Музичкиот стил на Вилијамс содржи влијанија од Пејн, заедно со неколку други кантри влијанија, меѓу нив е „пеењето брејкман“ Џими Роџерс, Мун Муликан и Рој Акуф. Во 1937 година Вилијамс се степал со неговиот тренер по физичко образование поради неки вежби кои тренерот сакал да ги направи. Неговата мајка потоа побарала од училишниот одбор да го отпушти тренерот, кога тие одбиле, семејството се преселило во Монтгомери, Алабама. Пејн и Вилијамс изгубиле контакт, иако на крајот, Пејн, исто така, се преселил во Монтгомери, каде што починал во сиромаштија во 1939 година. Вилијамс подоцна го кредитирал како негов единствен учител.

Постојат неколку верзии за тоа како Вилијамс ја добил својата прва гитара. Неговата мајка изјавила дека таа ја купила со пари од продажба на кикирики, но многу други истакнати жители на градот тврделе дека тие биле оној од кој ја купиле гитара за него. Додека живееле во Џорџијана, Вилијамс се сретнал со Руф Пејн, изведувач од улица. Пејн му давал на Вилијамс лекции по гитара во замена за оброци подготвени од страна на Лили Вилијамс или пари. Основниот музички стил на Пејн бил блузот. Тој го учел Вилијамс акорди, акорд прогресии, бас, и музички стил на придружба кој ќе го искористи во поголемиот дел од неговато компонирање. Подоцна, Вилијамс снимил една од песните кој Пејн го научил, „Мојата кофа има дупка во неа.“ Музичкиот стил на Вилијамс содржи влијанија од Пејн, заедно со неколку други кантри влијанија, меѓу нив е „пеењето брејкман“ Џими Роџерс, Мун Муликан и Рој Акуф. Во 1937 година Вилијамс се степал со неговиот тренер по физичко образование поради неки вежби кои тренерот сакал да ги направи. Неговата мајка потоа побарала од училишниот одбор да го отпушти тренерот, кога тие одбиле, семејството се преселило во Монтгомери, Алабама. Пејн и Вилијамс изгубиле контакт, иако на крајот, Пејн, исто така, се преселил во Монтгомери, каде што починал во сиромаштија во 1939 година . Вилијамс подоцна го кредитирал како негов единствен учител.

Почетокот на кариерата
1930-ти

Во јули 1937 Вилијамс и семејството МекНил го отвориле студенскиот дом на улица Јужна Пери во центарот на градот Монтгомери. Во тоа време Вилијамс одлучил да го промени своето име неформално од Хирам во Хенк, и тој рекол дека подобро ќе одговара на неговата посакувана кариера во кантри-музиката. Во текот на истата година, тој учествувал на талент шоу во Империскиот Театар. Тој ја освоил првата награда од $ 15, пеејќи ја неговата прва оригинална песна „WPA блуз“. Вилијамс го напишалл текстот и ја искористил мелодијата од песната на Рајли Пакет „Незадоволен“.

Тој никогаш не научил да чита музика, и до крајот на својата кариера, тој во неговите композиции се користел со раскажување на приказни. После училиште и за време на викендите Вилијамс пеел и свирел на својата Силвертон гитара на тротоарот пред радио студиото WSFA. Неговата последна победа во Императорскиот Театар и неговите улични изведувања го привлекле вниманието на WSFA производителите, кои го поканиле да настапи во програма. Толку многу слушатели контактирале со радио станица барајќи повеќе од детето кое пее така што производителите го поддржале да биде домаќин на своето 15-минутно шоу двапати неделно за неделна плата од $15 долари (еквивалентни на $239,50 долари во 2013 година). Во август 1938 година Елонцо Вилијамс бил привремено ослободен од болницата. Тој се појавил ненајавено во домот на семејство во Монтгомери. Лили не сакала да му дозволи да си ја врати својата положба како глава на семејството, па тој останал само доволно долго за да го прослави роденденот на Вилијамс во септември пред да се врати во медицинскиот центар во Луизијана.

Успешното радио шоу на Вилијамс го поттикнало неговото влегување во музичката кариера. Неговата плата била доволно за него за да го започне неговиот бенд, кој тој ги нарекол Drifting Cowboys. Оригиналните членови биле гитаристот Брекстон Шуфер, дувач Фреди Бич и комичарот Смит "Хези" Адаир. Џејмс Портер бил најмладиот, на само 13 години кога тој почнал да свири челична гитара за Вилијамс. . Артор Вајтинг бил исто така гитарист на Дрифтинг Каубојс. Бендот патувал низ средишниот и јужниот дел на Алабама настапувајќи во клубови и на приватни забави. Џејмс Елис Гарнер подоцна свирел виолина за него. Лили Вилијамс станала менаџер на Дрифтинг Каубојс. Вилијамс го напуштил училиштето во октомври 1939 година, така што Дрифтинг Каубојс би можеле да работат со полно работно време. Лили Вилијамс почнала да резервира датуми за шоу, да преговара цени и да ги вози до некои од нивните емисии. Во тој момент кога можеле слободно да патуваат без школувањето на Вилијамс, бендот можел да гостува најдалеку до западна Џорџија и Флорида. Бендот почна да свири во театрите пред почетокот на филмовите, а подоцна и во хонки тонкс. Проблемот на Вилијамс со алкохолот започнал за време на патувањата, при што трошел важен дел од приходите од шоуто. Во меѓувреме, помеѓу распоредот на турнеите, Вилијамс се вратил во Монтгомери за да ја води неговата радио емисија.

1940-ти

Американското влегување во Втората светска војна во 1941 година го означил почетокот на тешки времиња за Вилијамс. Сите членови од неговиот бенд биле повикани да служат во војската, додека тој се здобил со одложена воена служба откако паднал од бик за време на родеото во Тексас. Многу од нивните замени одбиле да продолжат да свират во бендот поради влошувањето на алкохолизамот на Вилијамс. Тој продолжил да се појавува на неговата радио емисија пијан, па во август 1942 WSFA него го отпуштил поради „вообичаено пијанство“. Во текот на еден од неговите концерти Вилијамс се сретнал зад сцената со неговиот идол, Гранд Ол Опрај ѕвездата Рој Акуф, кој подоцна го предупредил на опасностите од алкохол, велејќи: „Имаш талент вреден милион долари сине, но десет проценти мозок.“

Тој работел за остатокот од војната во бродоградбената компанија во мобилна Алабама, но и пеел во баровите за војници.  Во 1943 година Вилијамс се сретнал со Одри Шепард на медицинското шоу во Бенкс, Алабама. Вилијамс и Шепард живееле и работеле заедно таму, Шепард подоцна изјавил дека Вилијамс сака да се пресели во Монтгомери со него и да започнат бенд заедно и да му помогне да си ја поврати неговата радио емисија. Двојката бил венчале во 1944 година во Тексако станицата во Андалузија, Алабама, од страна на лицето на правдата на мирот. Бракот бил прогласен за незаконски, бидејќи разводот на Шепард од нејзиниот претходен сопруг не ги исполнил законски бараните 60 дена пред судењето.

Во 1945 година, кога тој се вратил во Монтгомери, Вилијамс почнал повторно да изведува за WSFA,. Тој пишувал песни неделно за да ги изведи во текот на претставите. Како резултат на новата сорта на неговиот репертоар, Вилијамс ја објавил својата прва книга, „Оригинални песни на Хенк Вилијамс“. Во книгата се наведени само стихови, бидејќи нејзината главна цел била да се привлече повеќе публика. Истата вклучува десет песни: „Мајка ја нема“, „Те молам врати се“, „Мојата Девојка“ (со Одри Шепард), „мускетот на дедо“, „Јас само сакам да можам да заборавам“, „Ајде да ги Превртиме Назад годините“, „Honkey-Tonkey“, „Нејкев никој освен тебе“, „Скитник На улица“ и „Ќе ме сакаш пак“. Вилијамс станал признат како текстописец, а Шепард станала негов менаџер и повремено го придружувала на дуети во некои од неговите концерти во живо.

На 14 септември 1946 година, неговата аудиција за Гранд Ол Опрај била одбиена. По неуспехот на неговата аудиција, Вилијамс и Одри Шепард заминале за Нешвил, интересирајки се за неодамна формираната музичка издавачка куќа Акуф-Роуз Музика. Вилијамс и неговата сопруга му пришле на Фред Роуз, претседателот на компанијата, за време на еден од неговите вообичаени пинг-понг игри на WSM радио студиото. Одри Вилијамс побарала од Роуз  нејзиниот сопруг да испее песна за него во тој момент, а Роуз се согласил и него му се допаднал музичкиот стил на Вилијамс. Роуз потпишал со Вилијамс договор до шест песни, и го искористил овој договор да го потпише Вилијамс со Стерлинг рекордс. На 11 декември 1946 година, во својата прва сесија, тој ги снимил песните „Богатството нема да ни ја спаси душата“, „Повикувајќи те“, „никогаш повеќе“, и „Кога Бог доаѓа и ги собира своите богатства“. Снимките за „Никогаш повеќе“ и „Хонки Тонкин“ станале успешни, и го заработиле вилијамсовото внимание на МГМ рекордс.

Вилијамс потпишал со МГМ рекордс во 1947 година и песната „Продолжи понатаму“ била издадена, која станала голем кантри хит. Во 1948 тој се преселил во Шревепорт, Луизијана, и тој им се приклучил на Луизијана Хејрајд, радио шоу емисија која го издигна во дневните соби низ целиот југоисток. Вилијамс на крајот започнал да биде домаќин на шоуто на KWKH и почнал турнеи низ западна Луизијана и источен Тексас, секогаш се враќале во сабота за неделна емисија на Хејрајд. По неколку поумерени хитови, во 1949 година тој ја издал својата верзија од 1922 за песната „Љубовно болен блуз“, напишална од Клифорд Френд & Ирвинг Милс, популаризирана од Рекс Грифин.  Верзијата на Вилијамс стана огромен кантри хит, поминува во мејнстрим публиката и го стекнал местото на Вилијамс во Гранд Ол Опрај. 

На 11 јуни 1949 година, Вилијамс го направил своето деби во Гранд Ол Опрај, каде што тој станал првиот изведувач да добие шест биса. Тој успеал да ги собере Боб МекНет (гитара), Хилос Бутрум (бас), Џери Реки (виолина) и Дон Хелмс (челична гитара) за да ја образува најпознатата верзија на Дрифтинг Каубојс, заработувајќи околу $ 1,000 долари од шоу (еквивалентни на $ 9,649 долари во 2013 година). Таа година Одри Вилијамс го роди Рандал Хенк Вилијамс (Хенк Вилијамс Џуниор). Во текот на 1949 година, тој се приклучил на првата европска турнеја на Гранд Ол Опрај, настапувајќи во воени бази во Англија, Германија и Азорите. Вилијамс издал седум хит песни после „Љубовно болен блуз“, вклучувајќи ја „Свадбени ѕвончиња“, „Гледај си ја работата“, „Ти ќе се промениш (или јас ќе те оставам),“ и „Мојата кофа има дупка во неа“.

1950-ти
До 1950 година, Вилијамс заработувал околу 1.000 долари по шоу (). Во 1950 година, Вилијамс почнал да снима како „Лука Скитникот“ за неговите снимки со религиозна тема, од кои повеќето се рецитали, наместо пеење. Плашејќи се дека диск џокејите и џубокс операторите ќе се двоумат дали ги прифатат овие необични снимки, Вилијамс го користел овој алијас за да се избегне да ја повреди маркетабилноста на своето име. И покрај тоа што вистинскиот идентитет на Лука Скитникот требало да бидат анонимни, Вилијамс често изведувал дел од материјалот на сцена. Поголемиот дел од материјалот е напишан од страна на Вилијамс, во некои случаи со помош на Фред Роуз и неговиот син Весли. Во песните прикажано е патување на Лука Скитникот од место до место, раскажувајки приказни од различни карактери и филозфирање за животот. Некои од композициите биле придружувани од органа.

Околу ова време Вилијамс објавил повеќе хит песни, како „Мојот Син му вели Тато на друг маж„, „Тие никогаш нема да и ја земат љубовта од мене“, „Зошто да се трудиме повеќе?“, „Никој не е Осамен за мене“, „Одамна заборавен Осамен блуз“, „Зошто не ме сакаш?“, „Поплакувајки го блузот“ и „Јас не го сакам овој начин на живот“. Во 1951 година „Драг Џон“ станал хит, но тоа бил на друга страна на плочата, „Студено, Студено срце“, кој станал еден од неговите најпрепознатливи песни. Поп верзијата од Тони Бенет објавена истата година останала на топ листите за 27 недели на број еден.

Во 1951 година, падот претрпен за време на лов во Тенеси реактивирал стари болки во грбот. Потоа, тој почнал да конзумира лекови против болки, вклучувајќи морфиум и алкохол за олеснување на болката. Неговиот алкохолизам се влошил во 1952 година, а на 11 август 1952 година, Вилијамс бил отпуштен од Гранд Ол Опрај за постојано пијанство. 


Тој се вратил да изведува во KWKH и WBAM емисиите и во Луизијана Хејрајд, поради што тој заминал повторно. Неговите настапи биле прогласени кога тој бил трезен, но и покрај напорите на неговите соработници да го однесат трезен во емисија, неговата злоупотреба на алкохол резултирала во прилики кога тој не се појавувал или неговите настапи биле недоволно добри. Во октомври 1952 година тој се оженил со Били Џин Џонс.

За време на неговото последно снимање на 23 септември 1952 година, Вилијамс ја снимил песната „Кав-лига“, заедно со „Твоето лажливо Срце“ и „Тргнете ги овие синџири од моето срце“. Поради ексцесите на Вилијамс, Фред Роуз престанал да работи со него. До крајот на 1952 година, Вилијамс почнал да страда од срцеви проблеми. Тој се сретнал со Хорас Рафол „Тоби“ Маршал во Оклахома Сити, кој тврдел дека е лекар. Маршал бил претходно осуден за фалсификување, и бил разрешен и ослободен од Државниот затвор во Оклахома во 1951 година. Меѓу другите лажни титули тој тврдел дека е доктор на науки. Тој ја купил титулата DSC за $35 од школата во Чикаго за применета наука, во дипломата, тој побарал DSC бил напишално како „доктор на науки и психологија“. Под името на д-р Г.С. Лимон тој му препишал на Вилијамс амфетамини, секонал, хлорал хидрат, и морфиум.Последниот концерт од неговата турнеја во 1952 година се одржал во Остин, Тексас, во Skyline Club на 19 декември. Последниот познат јавен настап на Вилијамс се одржал во Монтгомери, на 21 декември, каде што тој пеел на придобивка одржана од локалното поглавје на Американската федерација на музичари за радио најавувач кој има детска парализа.

Смрт
На 31 декември 1952 година, Вилијамс закажал да изведува во општинскиот Аудиториум во Чарлстон, Западна Вирџинија. Предпродажбените билети изнесувале $ 3,500 долари (еквивалентни на $ 30,300 долари во 2013). Поради мразна бура во областа Нешвил, Вилијамс не можел да лета, па тој ангажирал студент на колеџ, Чарлс Кар, за да го вози до концертите. Кар го исконтактирал аудиториумот во Чарлстон од Ноксвил за да му каже дека Вилијамс нема да пристигне на време што се должи на мразната бура и му било наредено да го вози Вилијамс до Охајо, за Денот на концертот на Нова Година. Тие пристигнале во хотелот Ендрју Џонсон во Ноксвил, Тенеси, каде Кар побарал лекар за Вилијамс, како што ја чувствувал комбинацијата на хлорал хидрат и алкохол која тој ја пиел по патот од Монтгомери до Ноксвил.  Д-р Кардвел го инјектирал Вилијамс со две дози на витаминот Б12, кој исто така содржи четврт-зрно од морфиум. Кар и Вилијамс заминале надвор од хотелот, вратарите морале да го носат Вилијамс до автомобилот, бидејќи тој кашлал и икал. 


Во околу полноќ на 1 јануари 1953 година, кога тие ја преминале државната Тенеси и пристигнале во Бристол, Вирџинија, Кар застанал во мал ресторан кој работел цела вечер и го прашал Вилијамс дали сака да јаде. Вилијамс изјавил дека не сака, и се верува дека тие биле неговите последни зборови.  Кар подоцна возел натаму сè додека не застанал за гориво на бензинска станица во Оукхил, Западна Вирџинија, каде што тој сфатил дека Вилијамс е мртов. Сопственикот на бензинската пумпа го повикал шефот на локалната полиција. Во кадилакот на Вилијамс полицијата нашла некои празни лименки од пиво и недовршени стихови.

Д-р Иван Малинин ја извршил обдукцијата во погребалната куќа Тајли . Малинин нашол хеморагии во срцето и вратот и изречената причина за смртта е како „недоволно пумпање на десната комора на срцето.“ Таа вечер, кога водителот на Кантон ја објавил смртта на Вилијамс до собраната толпа, тие почнале да се смејат, мислејќи дека тоа е само уште еден изговор. По Хокшоу Хокинс и други изведувачи почнале да ја потпевнуваат „Јас ја видов светлината“ како почит на Вилијамс, толпата, веќе свесна дека тој е навистина мртов, пеела заедно. Д-р Малинин исто така, пишувал дека Вилијамс бил неодамна сурово претепан со клоци во препоните. Исто така, локалниот судија Вергилиј Ф Лион наредил да се дознае во смртта Вилијамс во врска со вдлабнатината, која бил видлива на главата.

Неговото тело било пренесено во Монтгомери, Алабама, на 2 јануари и се ставило во сребрен ковчег, кој најпрво бил прикажан во пансионот на неговата мајка цели два дена. Неговиот погреб се одржал на 4 јануари на Аудиториумот во Монтгомери, со неговиот ковчег ставен на фаза покриена со цвеќиња. Околу 15.000 до 25.000 луѓе поминале до сребрениот ковчегот, а Аудиториумот бил исполнет со 2750 ожалостени. Неговиот погреб се вели дека е далеку поголем од било кој досега за било кој друг граѓанин на Алабама и најголемиот настан досега одржан во Монтгомери. 

Претседателот на МГМ, го известил списанието Билборд дека компанијата добила само околу пет барања за слики на Вилијамс од пред неговата смрт, но над триста барања потоа. Локалните продавници за плочи се распродале, и клиентите прашувале за сите плочи некогаш објавени од Вилијамс. Неговиот последен сингл издаден за време на неговиот живот бил насловена „Јас никогаш нема да излезам надвор од овој свет жив.“ „Твоето лажливо срце“ била напишална и снимена во 1952 година, но објавена во 1953 година по смртта на Вилијамс. Песната бил број еден на топ листите за шест недели. И таа песна гласи исто како и биографскиот филм со истото име од 1964 година,во кој глуми Џорџ Хамилтон.

Личен живот

На 15 декември 1944 година, Вилијамс се оженил со Одри Шепард. Тоа бил нејзиниот втор брак и неговиот прв.  Нивниот син, Рандал Хенк Вилијамс, кој ќе постигне слава во сопственото право, како Хенк Вилијамс Џуниор, е роден на 26 мај 1949 година. Бракот, секогаш турбулентен, брзо се распаднал и тој развил сериозен проблем со алкохол, морфиум, како и други лекови против болки кои се пропишани за него да му се олеснат силните болки во грбот предизвикани од неговата спина бифида. Двојката се разведела на 29 мај 1952 година.

Во јуни 1952 година, Вилијамс се преселил кај мајка си, па дури и така тој издал бројни хит песни, како „половина од тоа“, „Џамбалаја,“ „Палејќи ги шумите“, „Ти повторно победи“ и „Јас никогаш нема да излезам надвор од овој свет жив“. Неговите проблеми со дрогата продолжиле да излегуваат надвор од контрола така што тој се преселил во Нешвил и официјално се развел од сопругата. А односот со Боби Џет во текот на овој период резултирал со ќерка, Џет, која се родила пет дена по неговата смрт.

На 18 октомври 1952 година, Вилијамс и Били Џин Џонс Ешлимар се венчале во Минден, Луизијана.  Тоа бил втор брак за двата (откако биле разведени со деца). Следниот ден две јавни церемонии се одржале во Граѓанскиот Аудиториум во Њу Орлеанс, каде што 14.000 седишта биле распродадени за секоја од нив.

По смртта на Вилијамс, еден судија пресуди дека свадбата не била легална, бидејќи разводот со Џонс Ешлимар не станал конечен бидејќи не поминале единаесет дена откако се омажила за Вилијамс. Првата сопруга на Вилијамс, Одри, и неговата мајка, Лили Вилијамс, биле движечките сили позади бракот кој бил прогласен за неважечки и се занимавале со ова прашање со години. Вилијамс, исто така, се оженил со Одри Шепард пред нејзиниот развод да е конечен, на десеттиот ден од потребните шеесет дена за помирување.

Вилијамс бил доживотно републиканец и бил гласен поддржувач на Двајт Ајзенхауер. Според пејачот Џо Стафорд, тој му испратил телеграф на Ајзенхауер на неговиот роденден пред претседателските избори во 1952 информирајќи го дека на Вилијамс му е лична чест да поддржи воена фигура која ќе ја води нацијата во иднина.

Наследство

Гувернерот на Алабама Гордон Персонс официјално го прогласил 21 септември како „ден на Хенк Вилијамс“. Првата прослава, во 1954 година се проследила со откривањето на споменик на Боул Кремптон, кој подоцна бил ставен на местото на гробот на Вилијамс. На свеченоста Ферлин Хаски ја извела „Јас ја видов светлината“. Вилијамс имал 11 број еден хитови во својата кариера („Љубовно болен блуз“, „Одамна заборавен осамен блуз“, „Зошто не ме сакаш“, „Плачлив блуз“, „Ладно, ладно срце“, „Еј, згодна“, „Џамбалаја“, „Јас никогаш нема да излезам надвор од овој свет жив“, „Кав-лига“, „Твоето лажливо срце“ и „Тргнете ги овие синџири од моето срце“), како и многу други првите десет хитови.

На 8 февруари 1960, ѕвездата на Вилијамс била ставена на 6400 Булевар Холивуд на Булеварот на славните. Во 1961 година, тој бил примен во Куќата на славата, и во Куќата на славата на Алабама во 1985 година. Кога  списанието „Даунбит“ ја спровел анкета една година по смртта на Ханк, тој бил прогласен за најпопуларен кантри и вестерн изведувач на сите времиња како Џими Роџерс, Рој Акуф, Ред Фоли и Ернест Таб. Во 1977 година, националната организација на благајнички возачи на камиони ја прогласиле „Твоето лажливо срце“ како нивна омилена песна на сите времиња. Во 1987 година, тој бил примен во Рокенрол Халата на слава под категорија почетокот на влијанието. Тој бил на второ место во CMT на 40 најголеми мажи на кантри-музиката во 2003 година, зад  само Џони Кеш. Неговиот син, Хенк Џуниор, бил рангиран на истиот список. Во 2004 година Ролинг Стоун го рангирал на број 74 на својот список на 100 најголеми уметници на сите времиња.  Мрежното место Acclaimed music, кој ги резимира препораките на албуми и снимање на уметници, секоја година има препорака за врвни уметници. Хенк Вилијамс е рангиран на прво место за декадата 1940-1949 за неговата песна „Јас сум толку осамен што можам и да плачам.“

Многу уметници од 1950-тите и 1960-тите, вклучувајќи ги Елвис Присли, Битлси, Боб Дилан, Џорџ Џонс, Тами Винет,  Џери Ли Луис, Мерл Хагард,  Џин Винсент, и Рики Нелсон и Конвеј Твити биле под влијание на Вилијамс.

Во 2011 година, Вилијамс бил МГМ хит број еден со песната „Љубовно болен блуз“ од 1949 година, и бил примен во Грами-академијата Дом на славните за снимање. Истата година „Хенк Вилијамс:Најдобрите снимки .... Плус!“ бил почестен со Греми номинација за најдобар историски албум. Во 1999 година, Вилијамс бил примен во Индијанската куќа на славата. На 12 април 2010 година, одборот на Пулицеровата награда му доделила на Вилијамс посмртен специјален цитат како доказ за неговото „занаетчиство како текстописец кој изрази универзални чувства со потресна едноставност и одигра клучна улога во трансформирањето на кантри-музиката во голема музичка и културна сила во американскиот живот“. Чувајќи го неговото наследство, синот на Вилијамс, Хенк Вилијамс Џуниор, ќерката Џет Вилијамс, внукот Хенк Вилијамс III, и внуките Хилари Вилијамс и Холи Вилијамс, исто така, се кантри-музичари.

Во 2006 година, чистач на Sony/ATV Music Publishing во контејнер пронашол недовршени стихови напишани од страна на Вилијамс, кои биле пронајдени во неговиот автомобил ноќта кога тој починалл. Работникот тврди дека тој ги продал белешките на Вилијамс на претставник на Хонки–Тонки куќата на славата и Рокенрол роудшоу. Работникот бил обвинет за кражба, но обвиненијата подоцна биле тргнати кога судијата утврдил дека верзијата на чистачот е вистина. Недовршените стихови биле подоцна вратени во Sony/ATV, и биле предадени на Боб Дилан во 2008 година за да ги заврши песните за албумот. На крајот, гости на албумот биле Алан Џексон, Нора Џонс, Џек Вајт, Лусинда Вилијамс, Винс Гил, Родни Кроуел, Пети Ловлес, Левон Хелм, Џејкоб Дилан, Шерил Кроу и Мерл Хагард. Албумот наречен Изгубените белешки на Хенк Вилијамс бил објавен на 4 октомври 2011 година.

Тужби за имотот

По смртта на Вилијамс, Одри Вилијамс поднела тужба во Нешвил против МГМ рекорди и Акуф-Роуз. Во тужбата побарала двете издавачки куќи да продолжат да плаќаат половина од приходите од авторските права на Хенк Вилијамс. Вилијамс имал договор да и дава на својата прва сопруга половина од приходите од авторски права, но, наводно, немал објаснување дека договорот е валиден по неговата смрт. Затоа што Вилијамс можеби не оставил своја волја, распоредот на другите педесет проценти се сметало неизвесен. Оние кои се вклучени се вториот дрл, г-ѓа Вилијамс и нејзината ќерка и мајка и сестра на Хенк Вилијамс. На 22 октомври 1975 година, еден федерален судија во Атланта, Џорџија, конечно пресудил дека бракот на Џонс Ешлимар бил валиден и дека половина од идните приходи од авторски права на Вилијамс и припаѓаат неа.

WSM и „Mother's Best Flour“

Во 1951 година, Вилијамс бил домаќин на петнаесетминутно шоу Mother's Best Flour во WSM радио. Поради распоредот на турнејата на Вилијамс, некои од претставите биле претходно снимени за да можат да се пуштат во негово отсуство.  Оригиналните ацетати биле во сопственост на Џет Вилијамс, додека постоечките дупликати биле пронајдени и наменети да бидат објавени од страна на трето лице.

Во февруари 2005 година, Апелациониот суд на Тенеси потврдил пониска судска одлука во која се наведува дека неговите наследници, синот Хенк Вилијамс Џуниор, и ќерката Џет Вилијамс имаат ексклузивни права да ги продадат своите снимки направени за радио Нешвил во станица во 1951 година. Судот го отфрлил тврдењето на Полиграм рекордс и Легаси ентертејнмент во врска со објавувањето на снимките на Вилијамс направени за Mother's Best Flour. На снимките, што Легаси ентертејнмент ги стекнал во 1997 година, вклучуваат изведби во живо на прегледи на Вилијамс и неговото покритие и верзии на други песни. Полиграм тврдел дека договорот на Вилијамс со МГМ рекордс, кој Полиграм тогаш го поседувал, им дал права за објавување на радио снимките. А изборот на песни кој се состоел од 3 дискови, обновени од страна Џо Палмацио, бил објавен од страна на Тајм-Лајф во октомври 2008 година под наслов The Complete Mothers' Best Recordings... Plus!.

 Наводи 

Извори























































































Понатамошно читање




 Надворешни врски 

 [ Hank Williams] at AllMusic

 Listing of all Hank Williams's songs and alternatives 
 Gilliland, John (1969). Tennessee Firebird: American country music before and after Elvis. (Part 1) Hank Williams, Everly Brothers

Категорија:Добитници на Пулицеровата награда
Категорија:Родени во 1923 година
Категорија:Починати во 1953 година
Категорија:Американски кантри гитаристи
Категорија:Добитници на Греми