Led Zeppelin II

Лед Зепелин 2 е вториот студиски албум на англиската рок група Лед Зепелин. Албумот е издаден во октомври 1969 година преку издавачката куќа Атлантик Рекордс (Atlantic Records). Студиските сесии беа распределени на неколку места во Велика Британија и Северна Америка од јануари до август 1969 година. Целoсната заслуга за продуцирањето на албумот е на Џими Пејџ, а при снимањето групата ги искористила и методите на музичниот инженер Еди Крејмер.

Лед Зепелин 2 во однос на текстовите е продолжение на Лед Зепелин 1, но подобро прифатен и многу повлијателен од него. Се смета за 'најтешкиот' албум на групата и со елементите на блуз и фолк-музика го покажува нивниот еволуиран музички стил. Лед Зепелин 2 е првиот албум што се искачи на врвот на топ листите во САД и Белика Британија.

Во 1970 година илустраторот Давид Џунипер е номиниран за Греми награда за најдобро дизајнирана опаковка на албум откако тој се погрижи за Лед Зепелин 2. На 15 ноември 1999 албумот стана 12 пати платинест откако се продаде во повеќе од 12 милиони копии и беше сертифициран од RIAA (здружение на музичните снимачи на Америка). Уште од неговото издавање музичарите и критичарите го споменуваат како еден од најдобрите и највлијателните рок албуми на сите времиња.

Заднина
Лед Зепелин 2 е создаден во текот на еден бурен период од јануари до август 1969 година во кој тие многу патуваат за да одржат четири европски и три турнеи во САД. Секоја песна е посебно снимана, миксувана и продуцирана во различни студија во Велика Британија и Северна Америка. Материјалот е напишан во текот на турнеите, изнајмувале студија во малите паузи меѓу концертите и сето тоа довело до звук полн со спонтаност и итност заради неопходност. Басистот Џон Пол Џонс се сеќава дека многу патувале и рифовите на Џими Пејџ доаѓаа брзо и бесно. Многу од нив доаѓале од долгите импровизации на Dazed And Confused на сцената при што се присеќале на најдобрите делови и потоа ги снимале во студио.

Некои од студијата не биле најдобро опремени, а некое студио во Ванкувер било исто како колиба и имало само катче за снимање со повеќе траки а немало правилно место за слушалки. Пејачот Роберт Плент се присеќава „Лудо беше. Пишувавме песни во хотелски соби, ритамските делови ги правевме во Лондон, вокалниот дел во Њујорк, наснимките со усна хармоника во Ванкувер и потоа се враќавме во Њујорк да го завршиме миксувањето“. Thank You, The Lemon Song и Moby Dick беа наснимувани во текот на турнејата како и  миксувањето на Whole Lotta Love и Heartbreaker. Како што изјавува Пејџ “песните изникнаа од вежбањето за следната турнеја и од некои нови работи на коишто работевме“.

Снимање
Сесиите беа распределени во многу студија низ Америка и Англија, Олимпик и Морган во Лондон, А&м, Квантум, Сансет, Мирор Саунд и Мистик во Лос Анџелес, Ардент во Мемфис, А&Р, Џаги Саунд, Грув и Мејфер во Њујорк и таканаречената колиба во Ванкувер.Џими Пејџ ги добива сите залсуги за продукцијата на сите песни во албумот, а првпат соработуваат и со музичкиот инженер Еди Крејмер, кој претходно работел со Џими Хендрикс и ги импресинирал членовите на Лед Зепелин, особено Пејџ. Според експертот за групата, Дејв Луис, албумот бил огромен триумф поради тоа што и денес звучи свежо и најголема заслуга за тоа има одличната соработка меѓу Пејџ и Крејмер. Оваа соработка е најдобро прикажана во Whole Lotta Love, според Крејмер: “познатиот микс каде јас и Џими правиме партали, стискајќи ги сите можни копчиња на конзолата во студиото“.

Во друго интервју, Крејмер тврди дека Пејџ ја заслужува целата заслуга бидејќи постигнал одличен звук и покрај лошите услови за снимање: “Албумов го снимивме малку по малку. Некои од траките ги снимивме во најбизарните студија што можеш да си ги замислиш, како дупки во ѕидот. Евтини студија и на крајот се звучеше извонредно. Имаше една одличен спој на звук на Лед Зепелин 2 и само една личност на чело, а тоа е господинот Пејџ“. Пејџ и Крејмер 2 дена го миксаа албумот во студиото А&Р.

Компонирање

Завршените траки го претставуваа природниот и развивачки звук на групата како и нивната способност како изведувачи во живо. Во албумот продолжуваат да се вртат истите теми од првиот албум кои ги воведе Роберт Плент, создавајќи дело кое добива уште подобри критики и е веројатно повлијателно од својот претходник. Whole Lotta Love и The Lemon Song се секслуални теми и во втората Плент ги наговара “безимените девојки да го стиснат неговиот лимон сè додека сокот не потече долж неговата нога“.

Според Плент “Лед Цеп 2 беше многу силен. Сакавме да докажеме дека сè уште сме моќни и можеме да стимулираме. Сè уште беше заснован на блуз-музиката но многу по световен и доста екстравагантен. Албумот беше направен помеѓу менувањето соби и бегањето од групата, и мислам дека тоа е големо достигнување“.

Во Лед Зепелин 2, групата експериментира со други музички стилови и пристапи, како што е со What Is and What Should Never Be и Ramble On и поп баладата Thank You. Мистериозната атмосфера во Ramble On ја разви врската на хардрокот со фантастичните теми кои делумно се инспирирани од психоделичниот рок 2-3 години претходно, но и од личниот интерес на Плент за пишувањата на Р.Р.Толкин. Оваа музичка насока кулминира во Лед Зепелин 4, а подоцна безброј групи ќе го доведат ова влијание до други граници. Во инструменталката Moby Dick има долго соло на тапани кое Бонам често го издолжува на концертите, понекогаш и до половина час.

Придонесот на Пејџ во овој албум е огромен, а доказ за тоа е неговото соло на електрична гитара од Heartbreaker, кое го претставува силниот музички напад на групата и кое го имитираат многу млади гитаристи. На овој албум, Пејџ првпат ја користи гитарата 1959 Gibson Les Paul, тоа е гитарата која станува толку популарна заради него. Неговото иновативно снимање и микрофонските ефекти со тапаните на песни како Ramble On и Whole Lotta Love ја докажуваат неговата неверојатна вештина, снаодливост и оригиналност како продуцент. Списанието Ролинг Стоун изјави дека солото од Whole Lotta Love е едно од највозбудливите рифови во рокенролот. Џон Пол Џонс изјавува “Џими веќе се навикна да биде продуцент некаде околу Whole Lotta Love. Обратното ехо и техниките со микрофоните беа инспиративни. Сите мислат дека тој влегува во соба со ѕидови од засилувачи, но не е така. Тој користи многу мал засилувач ама си ја знае работата со микрофоните и тоа создава одлична сонична слика“.

Со овој албум се забележува заострување на гласот на Плент и конечно се докажува како сериозен текстописец. Не беше премногу споменат во заслугите на претходниот албум заради легални проблеми, но неговото влијание во песни како What Is and What Should Never Be и Ramble On ја покажуваа  музичката иднина на бендот. Самиот изјавува дека конечно се опуштил и се чувствувал како дома дури на сесиите на Лед Зепелин 2. Во 2008 година тој изјави “додека го снимавме Лед Зепелин 1 во 1969 година ако некој ме прашуваше ќе му кажев дека ја напуштам групата. Не се чувствував толку слободно бидејќи вокално од мене премногу се бараше, а така остана сè додека бев дел од групата, но на почетокот не ми беше сеедно, многу имав трема и не се опуштив сè до Лед Зепелин 2“.

Опаковка
Дизајнот за опаковката на Лед Зепелин 2 е од постерот на Дејвид Џунипер кој ја нацртал кога членовите на групата му рекле да смисли нешто интересно. Црпел инспирација од една фотографија од 11тата дивизија Јадштафел од германските воздушни сили за време на Првата светска војна, фотографија од познатиот Летечки циркус предводен од Манфред фон  Рихтхофен – Црвениот Барон. Откако ја засенил фотографијата, потоа ги избоил лицата од групата над постоечките со аерограф. Освен членовите на групата, на опаковката може да се забележат и Мајлс Дејвис (или Слепиот Вили Џонсон), некој пријател на Енди Вархол (веројатно Мери Воронов) и астронаутот Нил Армстронг. Албумот го доби прекарот “Кафеавиот Бомбардер“ по контурата на цепелин со кафеава позадина кој исто така се наоѓа на опаковката.

Критики

Албумот е објавен на 22 октомври 1969 година преку Атлантик Рекордс со 400,000 нарачки. Рекламиран преку слоганите “Led Zeppelin – The Only Way To Fly“ и “Led Zeppelin 2 – Now Flying“. Лед Зепелин 2 е првиот нивен албум кој се искачи на првата позиција на топ листата во САД, двапати победувајќи го Abbey Road на Битлси и останувајќи на првата позиција цели 7 недели. До април 1970 година беа продадени 3 милиони копии од албумот во САД, додека во Велика Британија остана цели 138 недели на топ листата и качувајќи се на првата позиција во февруари 1970 година.

Албумот исто така го донесе и најголемиот хит на групата Whole Lotta Love која се искачи на 4тата позиција на топ листите во САД во јануари 1970 година откако Атлантик Рекордс без согласност од групата пушти пократка верзија на песната. Б-страната на Whole Lotta Love, Living Loving Maid (She’s Just a Woman), се појави на 65 место на топ листата во април 1970 година. Со Лед Зепелин 2 групата стана позната како интернационална концертна атракција и со растењето на нивната популарност, од клубови, сали и аудиториуми почнаа да ги изведуваат своите песни на стадиони.

Во 1970 година уметничкиот директор Дејвид Џунипер е номиниран за Греми награда во категоријата “најдобра опаковка за албум“ за Лед Зепелин 2. На 10 ноември 1969  албумот беше сертифициран златен, а до 1990 година Лед Зепелин 2 стана 5 пати платинест. На 14 ноември 1999 албумот стана 12 пати платинест...

Денешен статус
Лед Зепелин 2 се смета за совршен пример за хевиметал, од кој сите идни групи го развиваат овој правец. Блуз-песни како Whole Lotta Love, Heartbreaker, The Lemon Song, Moby Dick и Bring It On Home се сметаат за стандардот по кој се водат хеви метал групите, каде гитарските рифови (пред вокалните) ја дефинираат песната. Ваквите аранжмани и нагласокот на електричната гитара не беа премногу популарни во тоа време. Солото од Heartbreaker со брзото менување на ноти каде жиците на гитарата се допираат само со левата рака станува инспирација за идните “шредери“ како Ван Хејлен и Стив Веј. Лед Зепелин 2 се смета за многу влијателен во развивањето на рок-музиката, како зачетник на хардрокот и инспирација за Аеросмит, Ајрон Мејден и Ганз ен роузес.

И според врвните светски критичари Лед Зепелин 2 е признаен за еден од највлијателните албуми во рок-музиката на сите времиња, освојувајќи многу награди и постојано ставан на сите листи за најдобри албуми на сите времиња. Во 1989 година списанието Спин го рангираше албумот на 5 место на својата листа од 25 Најдобри албуми на сите времиња. Списанието Кју го стави Лед Зепелин 2 на 37 место на својата листа од 100 Најдобри Британски албуми на сите времиња. Во 2003 беше ставен на 75 место на листата за 500 најдобри албуми на сите времиња на списанието Ролинг Стоун.

Признанија и награди
 Магазин Земја Награда ГодинаРанг Grammy Award United States "Grammy Award for Best Recording Package" 1970 Nominee Guitarist United Kingdom url=http://www.rocklistmusic.co.uk/50.html#guitaral | title=Top 50 Most Influential Guitar Albums of All Time Ever – December 1994 | accessdate=10 February 2009 | work=Guitarist | archive-date=2011-07-18 | archive-url=https://web.archive.org/web/20110718181914/http://www.rocklistmusic.co.uk/50.html#guitaral | url-status=dead }}</ref>
| 1994
| 3
|-
| Mojo United Kingdom url=http://www.rocklistmusic.co.uk/mojo_p3.htm#albums| title=The 100 Greatest Albums Ever Made – January 1996|accessdate=10 February 2009|work=Mojo}}</ref>
| 1996
| 41
|-
| The Guitar United Statesurl=http://www.rocklistmusic.co.uk/50.html#guitaralbum|title=Album of the Millennium – December 1999|accessdate=10 February 2009|work=The Guitar|archive-date=2011-07-18|archive-url=https://web.archive.org/web/20110718181914/http://www.rocklistmusic.co.uk/50.html#guitaralbum|url-status=dead}}</ref>
| 1999
| 6
|-
|Rolling StoneUnited States The 500 Greatest Albums of All Time200375Q| United Kingdom
| "100 Greatest Albums Ever"
| 2003
| 37
|-
| Robert Dimery
| United States
| 1001 Albums You Must Hear Before You Die| 2006
| *
|-
| Classic Rock| United Kingdom
| "100 Greatest British Rock Album Ever"
| 2006
| 8
|-
| Rock and Roll Hall of Fame
| United States
| "The Definitive 200: Top 200 Albums of All-Time"
| 2007
| 47
|-
| Q'' United Kingdom "50 Years of Great British Music (1960s)" 2008 *

(*) designates unordered lists.

Список на песни

На касетните изданија Heartbreaker е ставена на крајот на првата страна и Thank You на почетокот на втoрата страна. Moby Dick е втора песна и What Is And What Should Never Be е на втората страна. Изданијата на оригиналниот ЛП имаат лажен податок дека песната трае 3:50, каде има лажен завршеток по кој песната продолжува.

Положба на топ листитте
Album
Chart (1969)Peak position Japanese Albums Chart8 US Billboard 200 1 US Billboard Soul LP's32 French Albums Chart3 Canadian RPM Top 100 Albums Chart1
Chart (1970)Peak position UK Albums Chart1 US Record World Top Pop Albums1 US Cash Box Top 100 Albums1 Norwegian Albums Chart2 Australian Kent Music Report Top 100 Albums Chart1 Spanish Albums Chart1 German Albums Chart1

Singles
 Year Single Chart Position 1970 "Whole Lotta Love" US Billboard Hot 100 4 1997 "Whole Lotta Love" UK Singles Chart21 1970 "Living Loving Maid (She's Just a Woman)" US Billboard Hot 100 65

Постава

Лед Зепелин
 John Bonham – тапани, timpani, backing vocals
 John Paul Jones – бас гитара, organ, backing vocals
 Jimmy Page – electric and acoustic guitar, backing vocals, theremin on "Whole Lotta Love"
 Robert Plant – lead vocals, harmonica

Продукција
 Barry Diament – engineering (original Compact Disc)
 George Chkiantz – engineer on "Whole Lotta Love" and "What Is and What Should Never Be"
 Peter Grant – executive producer
 Chris Huston – engineering on "The Lemon Song" and "Moby Dick"
 Andy Johns – engineering on "Thank You"
 Eddie Kramer – engineering, mixing
 Bob Ludwig – mastering, engineering
 George Marino – engineering (remastered CD)

Белешки

Наводи

Категорија:Албуми на Led Zeppelin
Категорија:Албуми од 1969