Physical Graffiti

Physical Graffiti е шестиот албум на англиската рок група Лед Зепелин издаден на 24 февруари 1975 година. Тоа е првиот двоен албум на групата чие снимање е прекинато поради желбата на басистот Џон Пол Џонс да ја напушти групата. По повторното соединување во Хедли Гранџ, четирите членови снимаат осум песни чие траење е предолго за еден ЛП па решаваат да направат двоен албум вклучувајќи и неиздадените песни од претходните сесии за Houses of the Holy.

Physical Graffiti има голем успех на комерцијален план и добива одлични критики. Иако станува 16 пати платинест, тоа е поради фактот што е двоен албум, инаку  продадени се 8 милиони копии.

 Снимање 
Сесиите се одржани во ноември 1973 година во Хедли Гранџ, Источен Хемпшир, Англија. Овојпат групата го користи подвижното студио на Рони Лејн, но по краток период студиото беше дадено на групата Бед Компани кои тогаш го снимаат истоимениот дебитирачки албум. Во интервју од 1975 година, Џими Пејџ објаснува:

Но експертот за групата Дејв Луис пак вели:

Со помош на музичкиот инженер Рон Невисон групата снима осум песни во јануари и февруари 1974 во Хедли Гранџ. Роберт Плент изјавува дека песните биле одлични:

Слично како и сесиите за претходните два албуми, снимањето во Хедли Гранџ претставува одлична прилика за групата да импровизира и патем да создаде нов материјал. Плент изјавува:

Кога завршуваат со снимањето на осумте нови песни, ги додаваат претходните снимки на песните Bron-Yr-Aur, Night Flight, Boogie With Stu, Down by the Seaside, The Rover, Black Country Woman I Houses of the Holy. Пејџ изјавува:

Невисон признава дека проширувањето дојде како нова идеја и не било дел од планот:

Во октомври 1974 година во Олимпик Студиос, Лондон, Кит Харвуд ги додава последните наснимки, а насловот на албумот го смислува Џими со цел да ја покаже целата енерија која била потрошена при спремањето на албумот.

Песни
Според Дејв Луис:

Албумот се снима низ неколку години и допира различни музички стилови како хард рок (The Rover, The Wanton Song, Sick Again, Houses of the Holy), ориентален оркестарски рок (Kashmir), фанк (Trampled Under Foot), акустичен рокенрол (Boogie With Stu, Black Country Woman), љубовна балада (Ten Years Gone), блуз рок (In My Time of Dying) и акустична инструменталка (Bron-Yr-Aur).

Разновидноста е очигледна и со фактот што Physical Graffiti ги содржи најкратката (Bron-Yr-Aur) и најдолгата песна (In My Time of Dying) на Лед Зепелин. Првата две минути и шест секунди, а втората единаесет минути и пет секунди. Со исклучок на песната The Battle for Evermore од Лед Зепелин 4, ова е и првиот албум каде ЏПЏ свири помошна гитара на некои песни.

In My Time of Dying, Trampled Under Foot, Kashmir, Ten Years Gone и Sick Again стануваат заштитен знак на нивните концерти по издавањето на овој албум.

Според Плент, Physical Graffiti е најкреативното издание на Лед Зепелин и признава дека тоа е неговиот омилен албум од групата. Џими Пејџ исто така смета дека ова е највисоко достигнување за групата.

Опаковка

На опаковката од албумот има слика од една зграда од Њујорк со илустрации на прозорците. Дизајнерот Питер Корисон бара симетрична зграда со интересни детаљи, непречена од други предмети и ќе ја собере на квадратната опаковка:

'Неколку недели се врткавме низ градот барајќи ја вистинската зграда. Имав концепт за групата заснован на една станбена зграда со луѓе кои се вселуваат и се иселуваат. Оригиналната опаковка имаше исечени прозори под кои можеше да се стават други слоеви на кои ги има насловите на песните и дополнителни детаљи.'

Двете згради на пет ката кои служат како модели за сликата на опаковката се наоѓаат на 96 и 98 St.Mark’s Place во Њујорк. Фотографијата претрпува многу обработки пред да биде ставена на опаковката. Петтиот кат мора да биде исечен за да ја собира, зградите од двете страни се променети за да одговараат, додадени се ќерамиди на покривот и променет е десниот балкон најгоре, додека задната слика е сликана ноќе.
Заслуга за внатрешните слики добива Мајк Дауд, кој умира во раните 1990-ти и сликите од албумот се неговото најголемо достигнување во кариерата. Во 1976 година албумот е номиниран за Греми за најдобра опаковка на албум а Дауд добива Греми за најдобра опаковка во 1978.

Истите згради од сликата се појавуваат и во спотот за песната Waiting on a Friend на Ролинг Стоунс. Во подрумот на едната од куќите се појавува и продавница за стара облека наречена Physical Graffiti. Моментално има продавница наречена Physical Graffitеа. Зградата исто така се појавува во серијата Rock Junket.

Оригиналната опаковка содржи четири слики, по две за секој албум и по уште една слика за во среде и за надворешната опаковка. На внатрешните слики има разни предмети и луѓе, како и слики од Плент и Ричард Кол на секој прозорец. Сликата во среде содржи детаљи за албумот на бела позадина и надворешната слика има дупка на која се појавува името на албумот кога ќе ја покрие внатрешната слика.

Критики

The album was released on 24 February 1975, at a time when Led Zeppelin were undertaking their tenth concert tour of North America. Delays in the production of the album's sleeve design prevented its release prior to the commencement of the tour.Chris Welch (1994) Led Zeppelin, London: Orion Books. ISBN 1-85797-930-3, p. 73.

Издаден на 24 февруари 1975 за време на нивната десетта концертна турнеја во Северна Америка, албумот веднаш станува критички и комеријален успех. Поради одложувањата во врска со изгледот на опаковката не е издаден пред почетокот на турнејата. Physical Graffiti е првиот албум на групата издаден преку сопствената издавачка куќа на Лед Зепелин, Суан Сонг Рекордс отворена во мај 1974. Претходните албуми на групата се издаден преку Атлантик Рекордс.

Искачувајќи се на врвот на сите топ листи во САД  и Британија, Physical Graffiti се продава во 8 милиони копии само во САД, правејќи го 16 пати платинест поради тоа што е двоен албум. Ова е исто така првиот албум што станал платинест во нарачки пред издавање, а со неговото издавање сите претходни албуми на Лед Зепелин влегуваат во топ 200 списокот на албуми.

Различните стилови на музика во двојниот диск се пречекани со пофалби од критичарите, Џим Милер од списанието Ролинг Стоун оди дотаму што го нарекува Physical Graffiti спој на албумот Beggars Banquet од Ролинг Стоунс и најдобриот албум на Битлси Sgt. Pepper’s Lonely Hearts Club Band, притоа тврдејќи дека ова е најуметничкиот албум на Лед Зепелин.

Во 1998 година, читателите на списанието Кју го изгласуваат Physical Graffiti за 28иот најдобар албум на сите времиња, а во 2000 година истото списание го става на 32 место на листата од 100те најдобри Британски албуми на сите времиња и во 2001 година го прогласува за еден од 'најтешките' албуми на сите времиња. Во 2003 година Виејџ1 го прогласува за 71иот најдобар албум на сите времиња, а истата година Ролинг Стоун го става на 70то место на нивната листа од 500те Најдобри албуми на сите времиња. Physical Graffiti е исто така еден од 1001 албуми кои мора да се чујат пред да се умре од 2005 година.

Признанија и награди
 Магазин Земја Признание ГодинаРанг Греми САД "Греми награда за најдобар омот" 1976 Номиниран Rolling Stone САД [[The 500 Greatest Albums of All Time|The Rolling Stone 500 Greatest Albums of All Time]] 2003 70 Pitchfork MediaСАД"Top 100 Albums of the 1970s"200495 Mojo Велика Британија "The 100 Greatest Albums Ever Made" 2001 5 Q Велика Британија "100 Greatest Albums Ever" 2006 57 Classic Rock Велика Британија "100 Greatest British Rock Album Ever" 2006 7 Rock and Roll Hall of Fame САД "The Definitive 200: Top 200 Albums of All-Time" 2007 93 Guitar World САД "Reader's Poll: 100 Greatest Guitar Albums" A copy can be found at  2006 9

(*) designates unordered lists.

Список на песни

Некои касетни изданија ја имаат песната Bron-Yr-Aur веднаш по Kashmir, а времетраењето на Kashmir и Ten Years Gone во некои ЛП и ЦД изданија е погрешно со 9:41 за Kashmir и 6:55 за  Ten Years Gone.

Заслугата за Boogie with Stu е дадена на Г-ѓа Валенс, мајката на Ричи Валенс, откако членовите на Лед Зепелин чуле дека таа никогаш не добила ништо од песните на нејзиниот син.

Положба на топ листите
Табела (1975)Највисок пласман Japanese Albums Chart13 UK Albums Chart1 US Billboard The 200 Albums Chart 1 US Cash Box Top 100 Albums Chart1 US Record World Top Pop Albums Chart1 Canadian RPM Albums Chart1 Norwegian Albums Chart4 Austrian Albums Chart2 Australian Albums Chart2 New Zealand Top 50 Albums Chart3 German Albums Chart17 Spanish Albums Chart2 French Albums Chart2

Синглови
 Година Сингл Табела Позиција 1975 "Trampled Under Foot" Билборд Поп Синглови (Билборд Топ 100) 38

Сертификации за продажба

Екипа
Led Zeppelin
John Bonham – drums, percussion
John Paul Jones – bass guitar, organ, acoustic and electric piano, mellotron, guitar, mandolin, VCS3 synthesiser, Hohner clavinet, Hammond organ, string arrangement
Jimmy Page – electric, acoustic, lap steel and slide guitar, mandolin, production
Robert Plant – lead vocals, harmonica, acoustic guitar on "Boogie with Stu"

Дополнителен персонал
George Chkiantz – engineering
Peter Corriston – artwork, design, cover design
Barry Diament – mastering (original CD release)
Mike Doud – artwork, design, cover design
Elliot Erwitt – photography
B. P. Fallon – photography
Peter Grant – producer, executive producer
Roy Harper – photography
Keith Harwood – engineering, mixing
Dave Heffernan – illustrations
Andy Johns – engineering
Eddie Kramer – engineering, mixing
George Marino – remastered CD release
Ron Nevison – engineering
Ian Stewart – piano on "Boogie with Stu"

Исто така
Список на најпродавани албуми во САД

Наводи

Категорија:Албуми на Led Zeppelin
Категорија:Албуми од 1975