Пралине

Пралине може да се однесува за производи направени од ореви и шеќерен сируп, без разлика дали во цели парчиња или во прав, или пак за било кое чоколадно колаче кое што содржи прав или ореви. Белгиското пралине е различно, се состои од тврдо чоколадопонекогаш со помеко , а често и со течно полнење. Француското пралине е комбинација на бадеми и карамелизиран шеќер. Американското пралине од Њу Орлеанс исто така содржи млеко или крем и помеки и покремасти полнења.

Европа
Оригинално инспирирано во Франција на Château of Vaux-le-Vicomte од готвењето во 17 век на  идустриецот на шеќер Маршал ди Плеси-Прален (1598-1675), првото пралине биле цели бадеми обложени со карамелизиран шеќер, што е спротивно на темниот нугат, каде што еден дел од карамелизиран шеќер покрива многу ореви. Иако до тогаш беше откриен и населен  Новиот Свет , оревите чоколадото произведено од какао првично не беа состојки на Европското пралине. Европските горвачи користеле локални, лесно достапни и релативно евтини состојки: костенести плодови како бадеми и лешници.
Прашокот направен со мелење на костенестите плодови обложени со шеќер се нарекува пралин, и е состојка во многу торти, колачи и сладоледи. Кога овој прав ќе се помеша со чоколадо, се добива пралине на француски јазик, што всушност го создало она што е добро познато во Франција како белгиско пралине. Зборот пралине се користи колоквијално во Франција и Швајцарија и се однесува на ова едноставно познато како „чоколадо“ на англиски јазик, односно различни работи коишто се обложени со чоколадо.
Во Европа, зборот пралине се користи во значењето или за правот или на пастата направена од тоа, често се употребува за пополнување на чоколадите, па оттука дојде и неговата употреба во Германија, Холандија, и Белгија и се однесува за полнењето на чоколадото во целина. Во Велика Британија, терминот може да се однесува дури и за пралине ( полнењето за чоколадите), или  поретко, на оригиналното пралине со цел орев.
Во Европа, костенестите плодови најчесто се лешници или понекогаш и бадеми.

Америка
Доселеници од Франција го донеле овој рецепт во узијана, каде што и шеќерната трска и дрвата од орев биле во голем број. За време на 19 век , готвачите од Њу Орлеанс ги замениле оревирте за бадеми, додале крем за да стане погуста смесата, и со тоа се создало нешто што стана познато низ Јужна Америка како пралине. Пралинето се состои од крем, сличен на карамела. Тоа нејчесто е направено со мешење на шеќер( често кафеав), путер, и крем или мешавина од путер и млеко што се прави на средновисока темперартура, со константно мешање, додека поголемиот дел од водата  не испари и додека не добие дебела текстура со кафеава боја. Потоа тоа обично со лажица се става врз мрска хартија или на алуминска фолија подмачкана со путер, и се остава да се излади.

Белгиско пралине
Познато како „Белогиски чоколади“ или „чоколадни бонбони“ во англиското говорно подрачје, тоа се чоколадни парчиња исполнети со мек фондан во средината. Тие првично беа претставени од Јеан Неухаус II, белгиски слаткар, во 1912 година. Белгиското пралине отсекогаш имало многу форми и облици. Тие речиси секогаш содржат тврдо чоколадо со помеко(понекогаш течно) полнење.
Филот може да биде путер, алкохол, ореви, марципан, или дури и различен вид на чоколадо. Тие се обично завиткани како подарок. Денес, белгиското пралине сè уште е многу популарно во Белгија, како и во други земји. Најголемите светски производители се Неухаус, Годива, Леонидас и Гулиан.