Палатализација

Палатализацијата, (омекнување, палатизација) е јазичен поим со кој се опфаќаат два различни процеси кога еден глас, најчесто согласка, се изговара така што јазикот е во близина на непцето.

Во фонетиката, „палатизирана согласка“ е согласка која се изговата со палатална (непчена) споредна творба. Ова значи дека согласката е проследена од еден призвук кој е сличен на гласот . Ова е видливо, на пример, во полскиот збор „kiedy“, каде буквата „к“ е проследена од гласот „ј“. Во македонскиот оваа палатизација може да се сретне кај странски зборови, како на пример во името „Кјото“.

Другиот начин на палатизација е од интерес за историската лингвистика и често се нарекува гласовна промена. При овој вид на палатизација, местото на создавање на согласките се поместува или придвижува кон непцето, т.е. палатално. Оваа промена е како резултат на присуството на гласот /j/ или самогласка по согласката. Такви се буквите „ќ“ или „ѓ“ во македонскиот.

Палатизацијата од двата вида е распространета низ јазиците во светот, но изразувањето и терминологијата на истата е различа. Така на пример, во словенските јазици, гласовите од палатизацијата од првиот вид се нарекуваат „меки согласки“, а гласовите од палатизацијата од вториот вид се нарекуваат „тврди согласки“.

Поретко се сретнува и поимот „палатизирана самогласка“, поим кој се користи да се означи самогласка која станала предна и затворена.

Видови
Теоретски, палатизацијата означува:

фонетски поим на со на една согласка со која јазикот е издигнат кон тврдото непце и гребенот за време на изговарање на согласката. Таквите согласки се фонетски палатизирани и според МФА тие се означуваат со , како на пример  за палатизиран глас [t].
чест процес на изедначување, или резултат од таков процес, според кој самогласки или гласот  се изговараат на предната позиција при изговорот.

Првото може да е резултат на второто, но често тие се различни. Една самогласка може да „палатизира“ согласка, но резултатот може да не е палатизирана согласка во фонетска смисла. Фонетски палатизирана согласка може да се појави без разлика на близината на предната самогласка.

Литература
 Bynon, Theodora. Historical Linguistics. Cambridge University Press, 1977. ISBN 0-521-21582-X (hardback) or ISBN 978-0-521-29188-0 (paperback).


Crowley, Terry. (1997) An Introduction to Historical Linguistics. 3rd edition. Oxford University Press.

Белешки

Поврзано
 Јотација
 Гласовна промена
 Едначење по звучност
 Фонетика и фонологија

Категорија:Асимилација (лингвистика)