Тур де Франс 2012 - пролог до етапа 10

Тур де Франс 2012 започнал на 30 јуни, а етапата 10 ќе се случи на 11 јули. Изданието 2012 започнала со поединечен хронометар - каде секој член на почетната група од 198 возачи се натпреварувал против часовникот – во Лиеж, Белгија со уште две етапи, кои ќе се одржат исто така во земјата, пред трката да се врати во Франција, каде трката ќе продолжи во Орши како почеток на третата етапа. Во текот на првата половина од трка групата исто така ќе ја посети и Швајцарија на крајот на осмата етапа во Порентру и ќе се одржи вториот поединечен хронометар - повторно во Франција - следниот ден.

Фабијан Канчелара го држел водството на трката на воведните белгиски етапи; претходно освојувајќи го воведниот пролог, Канчелара го одбранил водството на следните две етапи пред да се вратат во Франција. Канчелара го одржал неговото водство во генералниот пласман до крајот на првата седмица на трката, пред на крајот да загуби време на првата вистинска планинска етапа на трката - етапата седум - кога тој отпаднал на последното искачување на Ла Планш де Бел Фил. Како последица на тоа, Бредли Вигинс ја освоил maillot jaune, станувајќи првиот британски возач, кој ја облекол жолтата маичка од Тур 2000. Вигинс го одржал водството на следните три етапи, вклучувајќи ја и неговата прва победа на Тур, во текот на деветтата етапа на поединечниот хронометар во Безансон. Вигинс влегол со предност од скоро две минути во генералниот пласман во попланинската втората половина на трката. Двајца возачи освоиле повеќе етапи во првиот дел на трката; Петер Саган, на неговиот прв Тур де Франс, освоил три етапи и го држел водството во бодовниот пласман, додека Андре Грајпел однел две последователни етапни победи на четвртата и петтата етапа. Светскиот првак Марк Кевендиш постигнал една етапна победа, додека обајцата француски возачи Тибо Пино и Тома Веклер освоиле победи од бегство.

Исто така, трката била обележана со неколку големи несреќи, најмногу на шестата етапа, кога мнозинството од групата учествувало во падот на околу 25 километри пред крајот на етапата. Вкупно, дванаесет возачи ја напуштило трката, поради повреди добиени во падот. Во текот на првиот ден за одмор на трката - одржан по деветтата етапа и поединечниот хронометар - хотелот на екипата , во Бург-ан-Брес, бил пребаран од француската полиција и жандармерија. Еден од возачите на екипата на Тур, Реми ди Грегорио, бил уапсен во врска со отворениот случај за антидопинг и веднаш бил суспендиран од француската екипа; иако случајот бил отворен од 2011, кога Ди Грегорио бил член на екипата .

 ЛегендаМаичките, кои се појавуваат во табелата лево на страницата биле носени од велосипедистите на наведената етапа, додека оние кои се појавуваат на десната страна означуваат кој велосипедист ќе ги носи наредната етапа.   20px|alt=A yellow jersey   Го означува предводникот во генералниот пласман   20px|alt=A green jersey   Го означува предводникот во бодовниот пласман   20px|alt=A polka-dot jersey   Го означува предводникот во планинскиот пласман   20px|alt=A white jersey   Го означува предводникот во пласманот за млад возач   20px|alt=A jersey with a black rider number on a yellow background   Го означува предводникот во екипниот пласманБројчињата им се доделени на сите останати возач во водечката екипа.   20px|alt=A jersey with a white rider number on a red background   Го означува возачот означен како најборбен во текот на денот   и.в. означува дека возачот ја поминал целната линија во иста група, како оној што го добил времето над него и затоа му било доделено истото завршно време.

 Пролог 


30 јуни 2012 — Лиеж (Белгија), 6,4 км, поединечен хронометар (ITT)Прологот била кратка и доста рамна патека околу Лиеж, на која се очекувало време од околу осум минути. Почетокот се наоѓал на авенијата Рожи веднаш до Парк д’Авроа; возачите потоа оделе кон север по булеварот д’Авроа и булеварот Де ла Совениер. Потоа го следеле кејот Рузвелт, долж реката Меза до средишната точка, кога започнувале да се враќаат назад, пред да свртат десно кон плоштадот Свети Ламберт, пред палата во Лиеж. Оттука, возачите продолжувале по првичната патека на спротивната страна од булеварот Де ла Совениер пред целната линија на булеварот д’Авроа на спротивната страна од паркот д’Авроа на почетокот.

Со неколку остри кривини, прологот се очекувал да биде во полза на возачите со добри вештини при ракување на велосипедот. Првиот возач, кој заминал од почетната рампа во Лиеж бил возачот на  Том Велерс, додека повеќето кандидати за генералниот пласман го имале својот настап кон крајот на прологот, додека воопшто не се очекувало да врне. Велерс поставил време од 7' 47" на петаката – кое било скоро идентично со прологот во 2004 одржан во градот, кој бил освоен од возачот на тогашната екипа  Фабијан Канчелара, на патека од 6,1 километар - но ова време веднаш било надминато од возачот на  Сајмон Геранс, кој бил пет секунди побрз околу патеката. Водството на Геранс исто така не било долготрајно, бидејќи украинскиот национален првак Андриј Гривко () го подобрил неговото време за 14 секунди; време кое на крајот било доволно добро за десеттото место на етапните резултати. Гривко го држел водството скоро еден час, бидејќи ниеден возач не можел да му се доближи на неговото време.

Време не било соборено сè до излегувањето на колегата на Геранс Брет Ланкастер, поранешен победник на пролог на Џиро д’Италиа; Ланкастер забележал време четири секунди побрзо од она на Гривко, поминувајќи ја линијата на 7' 24". Возачот на  Едвалд Боасон Хаген занемарливо го подобрил времето на Ланкастер со што го повратил на кратко водството, но францускиот првак Силвен Шаванел () поставил време од 7' 20" на патеката. Неговото време се одржало до последните десет возачи, кои излегле на патеката; Бредли Вигинс () заостанал зад Шаванел за шест секунди на средното мерење на времето – доаѓајќи на половина од патеката - но со подобро возење во вториот дел го победил времето на Шаванел за околу половина секунда. Канчелара, фаворитот пред етапата, го забележал најбрзото време од 3' 35" на средната точка и ја зголемил разликата на крајот до седум секунди; со оваа победа, Канчелара го освоил својот петти пролог на Тур де Франс со што поставил рекорд.

Од другите кандидати за генерален пласман, Денис Мењшов () бил најдобро пласиран на осмото место, додека бранител на титулата Кедел Еванс (), возачот на  Винченцо Нибали и возачот на  Рајдер Хесједал, победник на мајскиот Џиро д’Италиа, сите се пласирале во рамките на првите дваесет возачи. Колегата на Нибали Петер Саган и светскиот хронометарски првак Тони Мартин (), кои обата биле одбрани како фаворити пред етапата, обајцата имале потешкотии на патеката во текот на нивните возења. Саган изгубил време откако промашил една од кривините со 180 степени и морал да пресече со педалите, додека Мартин - кој поставил слично време како колегата Шаванел на средното мерење - доживеал дупната гума, и на крајот завршил 23 секунди за времето на Канчелара.Резултати од прологот и генералниот пласман по прологот'ВозачЕкипаВреме 1  20px 20px   2  20px  + 0′ 07″ 3   + 0′ 07″ 4  20px  + 0′ 10″ 5  20px  + 0′ 11″ 6   + 0′ 11″ 7   + 0′ 12″ 8   + 0′ 13″ 9   + 0′ 13″ 10   + 0′ 15″

 Етапа 1 


1 јули 2012 — Лиеж (Белгија) до Серен (Белгија), 198 км

Трката останува во Белгија за првата етапа со целодневно возење низ променливиот пејзаж на Ардените. По искачувањето од четврта категорија на патеката, етапата завршува во Серен, во близина на Лиеж. Целта е на врв по долго и прилично стрмно искачување од 2,4 километри со просечен наклон од 4,7%, што треба да им одговара на возачи, како што е Филип Жилбер, кој победил на слична завршница на воведната етапа на Тур 2011 на Мон де Алует.

Шест возачи – Јохан Жен (), возачот на  Пабло Уртасун, возачот на  Максим Буе, Никола Еде од , Антони Делаплас () и возачот на  Михаел Морков – се одвоиле од главата група уште на почетокот на етапата; секстетот успеал да ја зголеми нивноста предност на максимални пет минути на околу четвртина од етапата. До оваа точка, Морков и Уртасун обајцата забележале по еден бод за планинскиот пласман, имајќи водство преку Кот де Кокефањ и Кот де Франкоршан соодветно. Водачот во генералниот пласман Фабијан Канчелара бил предводен од своите колеги  и му помогнале да ја стабилизира разликата на водачите на околу три минути. Потоа, Морков успеал да ги освои преостанатите две искачувања во денот, со што земал првата точкеста маичка на трката, станувајќи само трет дански возач, кој го имал водството во овој пласман.

Членовите на бегството исто така ги собрале најголемиот број на бодови на средниот спринт на етапата во Ерезе, каде жен ги зел почестите пред Уртасун и Еде, додека во главната група, возачот на  Метју Гос ги отспринтал неговите поранешни колеги Марк Кевендиш () и Андре Грајпел () за седмото место. На  им се придружила екипата на Жилбер  со цел да ја намалат предноста на водечката група; била намалена на околу една минута на 30 километри пред крајот и бегството на крајот било достигнато во последните 10 километри. Групата останала заедно до Кот де Серен, но на половина на искачувањето, Канчелара нападнал и само Петер Саган () можел да го држи темпото со него. Возачот на  Едвалд Боасон Хаген подоцна успеал да стигне до нив и останало на нив тројцата да се борат за етапна победа, додека нецелосната главна група била зад нив. Канчелара нападнал прв, но Саган дошол од надворешната страна и забрзал за неговата четиринаесетта победа во 2012, пред Канчелара - кој го задржал неговото водство – и Боасон Хаген. Жилбер бил прв во главната група за четврто место, додека Саган станал најмладиот возач, кој победил на некоја етапа на Тур, од Ленс Армстронг во 1993.

Резултат од етапа 1
ВозачЕкипаВреме 1    2  20px|Yellow jersey  и.в. 3  20px|Yellow-bibbed jersey  и.в. 4   и.в. 5   и.в. 6   и.в. 7   и.в. 8   и.в. 9   и.в. 10   и.в.Генерален пласман по етапа 1
ВозачЕкипаВреме 1  20px 20px   2  20px  + 7″ 3   + 7″ 4  20px  + 10″ 5  20px  + 11″ 6   + 13″ 7   + 13″ 8   + 17″ 9   + 18″ 10   + 18″

 Етапа 2 


2 јули 2012 — Визе (Белгија) до Турне (Белгија), 207,5 км

Трката останала во Белгија уште еден ден на рамна патека насочена кон запад, со само едно искачување од 4. категорија на Кот де ла Ситадел де Намур пред очекуваниот масовен спринт на целта во Турне. Тројца возачи - француското дуо Антони Ру од  и возачот на  Кристоф Керн, заедно со Михаел Морков (), кој ја носел точкестата маичка како водач во планинскиот пласман по освоените бода во бегството од првата етапа - се одвоиле на околу 25 километри од почетокот на етапата, правејќи рано бегство од групата и триото успеало да ја зголеми нивната предност на околу осум минути, по изминати 20 километри.

 ја презела својата должност на чело на групата со цел да се намали разликата на членовите на бегството; иако на времето кога Морков го добил бодот при преминувањето на врвот Кот де ла Ситадел де Намур, околу 40 километри подоцна, водството било намалена само на шест и пол минути. Повторно бегството ги зело врвните бодови на средниот спринт во Соањи, каде Керн ги зел максималните бодови за  втор ден по ред. Ниеден член во триото не бил заинтересиран за спринт, додека назад во главната група, Метју Гос () повторно го спринтот за четвртото место пред возачот на  Марк Реншо, Марк Кевендиш од  и претходниот етапен победник, Петер Саган од . На околу 30 километри пред крајот на етапата, Ру ги нападнал другите членови на бегството, оставајќи ги Морков и Керн да ги достигне главната група.

Ру успеал да добие предност од околу една минута, но тој исто така бил достигнат од главната група во последните 15 километри на етапата. ,  и  се држеле напред додека спринтерот од  Марсел Кител отпаднал од групата, како последица на стомачни проблеми; па така нивниот фокус се насочил кон нивниот водечки човек Том Велерс. Групата останала заедно до спринтерската завршница во Турне;  водел напред за Грајпел, а Саган бил веднаш зад него. Кевендиш бил напред, зад двајца други возачи – возачот на  Дарил Импи и возачот на  Оскар Фреир – и се поместил зад Грајпел на околу 300 метри. Кевендиш го започнал неговиот спринт зад тркалото на Грајпел на 200 метри пред крајот и бил подобар од него за половина тркало со што ја освоил неговата 21. етапна победа на Тур, изедначувајќи се со Луксембуржанецот Николас Франц за шестото место на вечниот список на етапна победа на Тур. Грајпел, Гос, Велерс и возачот на  Алесандро Петаки завршиле во првите пет на етапата, додека Саган го преземал водството во бодовниот пласман и зелената маичка, од возачот на  Фабијан Канчелара. Канчелара го одржал неговото водство од седум секунди пред колегата на Кевендиш, Бредли Вигинс.

Резултат од етапа 2
ВозачЕкипаВреме 1  20px|Yellow-bibbed jersey   2   и.в. 3   и.в. 4   и.в. 5   и.в. 6   и.в. 7   и.в. 8   и.в. 9   и.в. 10   и.в.Генерален пласман по етапа 2
ВозачЕкипаВреме 1  20px   2  20px  + 7″ 3   + 7″ 4  20px  + 10″ 5  20px  + 11″ 6   + 13″ 7   + 13″ 8   + 17″ 9   + 18″ 10   + 18″

 Етапа 3 


3 јули 2012 — Орши до Булуњ-сур-Мер, 197 км

По трите воведни етапи во Белгија, трката се преселила во Франција, започнувајќи во Орши - каде екипниот хронометар петтата етапа на трката во 1982 бил откажен поради индустриски судир – пред да се упатат кон Булоњ-сур-Мер. Имало шест искачување во текот на последните 65 километри на патеката - сите по 1,7 километри долги или пократки – вклучувајќи го последното искачување од 700 метри на самиот крај, со просечен наклон од 7.4%. Како на првата етапа, патеката била идеална за панчерите. Имало брз почетокот на етапата со неколку кратки и силни напади, но биле неутрализирани веднаш.


Меѓутоа, група од пет возачи се одвоиле по поминатите 8 километри, со возачот на  Себастјен Минар, Рубен Перес од , Андриј Гривко претставувајќи ја екипата , возачот на  Михаел Морков – продолжувајќи со одење во бегство на секоја од друмските етапи досега – и Џовани Бернодо од , брзо добивајќи водство од околу две минути. На крајот, нивното водство достигнало максимално пет и пол минути пред да се појават  и  на чело на групата, за нивните водачи во различните пласмани Фабијан Канчелара (краен пласман) и Петер Саган (бодовен). Бегството повторно ги освоиле најголемиот број од бодовите на средниот спринт во Сенлекес; возачот на  Марк Кевендиш го освоил групниот спринт за шестото место, и покрај што бил заграден од возачот на  Кени ван Хумел, за што подоцна обајцата поразговарале.

Морков го зголемил неговото водство во планинскиот пласман преку поминување прв на секое од двете искачување пред неговите соперници, додека позади во групата се случиле неколку големи падови во кои учествувале многу возачи. Двајца возачи – возачот во  Канстанцин Сивцов (потколеница) и возачот  Хосе Хоакин Рохас (клучна коска) – добиле фрактури и морале да ја напуштат трката. Морков и Гривко се одвоиле од другите членови на бегството и успеале да се одржат пред групата на 10 километри пред крајот, кога Морков отпаднал на Кот ду Мон Ламберт. Гривко се одржал до врвот на искачувањето, каде бил достигнат од главната група. Возачот на  Силвен Шаванел нападнал на околу 5,5 километри, и едно време направил разлика од 15 секунди пред групата, но бил достигнат на 450 метри пред целта од линијата на . Саган комотно дошол со спринт до целната линија, одржувајќи доволно водство за слабо возење пред крајот и изведувајќи танц на линијата. Саган постигнал и разлика од една секунда пред групата - предводена од возачот на  Едвалд Боасон Хаген, Петер Велитс () и Канчелара – додека за возачите, кои учествувале во падот во последните метри, организаторите им доделиле исто време како тоа на Боасон Хаген.

Резултат од етапа 3
ВозачЕкипаВреме 1  20px|Green jersey   2  20px|Yellow-bibbed jersey  + 1" 3   + 1" 4  20px|Yellow jersey  + 1" 5   + 1" 6   + 1" 7   + 1" 8   + 1" 9   + 1" 10   + 1"Генерален пласман по етапа 3
ВозачЕкипаВреме 1  20px   2  20px  + 7″ 3   + 7″ 4  20px  + 10″ 5  20px  + 11″ 6   + 17″ 7   + 18″ 8   + 18″ 9   + 19″ 10   + 21″

 Етапа 4 


4 јули 2012 — Абевил до Руан, 214,5 км

Првата половина на етапата го следела брегот на Пикардија и Нормандија долж Ламанш, пред да се упатат кон копното во Руан, со четири искачувања од четврта категорија во текот на патеката од 214,5 километри.. Ветерот на брегот се очекува да има големо влијание на трката, додека двете остри кривини преку мостот Гијом ле Конкеран во последниот километар може да ги вознемират водечките спринтери за крајот.

Тричленото бегство било создадено во почетните километри на етапата, со возачи од сите француски континентални екипи. Домашните возачи Давид Монкутје () и Антони Делаплас () биле придружувани од Јапонецот Јукија Араширо претставувајќи го , кои создале предност од над осум и пол минути од главната група. Во текот на етапата, Монкутје и Делаплас ги поделиле бодовите на искачувањата помеѓу себе, секој забележувајќи по два бода во планинскиот пласман; додека Араширо, најдобриот спринтер помеѓу нив, ги зел максималните бодови на Фекамп. Групниот спринт за останатите бодови на средниот спринт повторно бил победен од возачот на  Марк Кевендиш, откако го започнал неговиот спринт зад тркалото на возачот на  Метју Гос. Возачот на  Марк Реншо го поминал бодовниот водач Петер Саган од  за шестото место. Краток пороен дожд ја зафатил трката на околу 50 километри пред крајот, пред првиот пад во денот, каде паднале и возачот на  Џонатан Кантвел и колегата на Саган Винченцо Нибали, но обајцата подоцна се вратиле во главната група.

Разликата помеѓу двете групи продолжила да се намали како се приближувале кон крајот, додека Делаплас се одвоил од другите членови на бегството на околу 10 километри пред крајот. Шест други возачи му се приклучиле на водечкото трио, но сите возачи на крајот биле достигнати од групата на околу 3,5 километри пред крајот. Во последните 3 километри се случила уште еден сериозен пад, во кој учествувале многу возачи, вклучувајќи го Кевендиш и неговиот помошник Бернхард Ајзел, како и дуото на  Роберт Хантер и Тајлер Фарар. Завршниот спринт бил помеѓу спринтерските „возови“ на ,  и ; Јирген Релантс, Марсел Зиберг и Грег Хендерсон го поставиле темпото за Андре Грајпел и го довеле до целта, и Грајпел постигнал етапна победа на Тур втора година по ред, прво такво постигнување за германски возач по Ерик Забел. Алесандро Петаки () го победил возачот на  Том Велерс на целната линија за второто место, со Гос и Саган - кој бил задржан при падот на етапата – запишувајќи се во првите пет.

Резултат од етапа 4
ВозачЕкипаВреме 1    2   и.в. 3   и.в. 4   и.в. 5  20px|Green jersey  и.в. 6   и.в. 7   и.в. 8   и.в. 9  20px|Yellow-bibbed jersey  и.в. 10   и.в.Генерален пласман по етапа 4
ВозачЕкипаВреме 1  20px   2  20px  + 7″ 3   + 7″ 4  20px  + 10″ 5  20px  + 11″ 6   + 13″ 7   + 17″ 8   + 18″ 9   + 18″ 10   + 19″

 Етапа 5 


5 јули 2012 — Руан до Сен Кантен, 196,5 км

Етапата е на многу рамен терен насочена кон североисток, со ниедно категоризирано искачување, со широка права завршница во паркот Шанзелизе, па така етапата се очекува да биде во корист на спринтерите. Скоро веднаш откако групата го започнала стартот во Руан, возачот на  Матје Ладању, бил првиот возач кој се одвоил од главната група и му било дозволено да се оддалечи без отпор. Нему му се придружиле уште тројца возачи во следните неколку километри, Пабло Уртасун од , возачот на  Жилјен Симон и возачот на  Јан Гизелинк и наскоро квартетот ја одржувал предноста од 5' 30" по изминати 40 километри од етапата.

За време на етапата Марсел Кител, главниот спринтер на , ја напуштил трката поради неговите стомачни проблеми. Водачите ја одржувале предноста на околу три минути до поминувањето на средниот спринт во Бретел, доаѓајќи по поминати 107,5 километри на патеката. Ладану ги зел максималните бодови, додека другите четворица возачи ја поминале линијата без борба. Како и претходниот ден, Марк Кевендиш () ја предводел главната група низ линијата, пред возачот на  Метју Гос и возачот на  Марк Реншо. Разликата останала околу три минути до 40 километри пред крајот, кога почнала постепено да се намалува во корист на групата. На 3 километри пред крајот, водечкиот квартет имал предност од 20 секунди, додека во групата се случила уште една голема несреќа; помеѓу оние кои паднале бил и бодовниот водач Петер Саган () и возачот на  Тајлер Фарар.

Фарар, доживувајќи ја неговата четврта несреќа на трката, паднал по судирот со колената на возачот на  Том Велерс; по етапата, лутиот Фарар се обидел да пристапи до екипниот автобус на  да ги изнесе своите чувства, но бил спречен од членовите на , вклучувајќи го генералниот менаџер Џонатан Вотерс. Гизелинк нападнал на само 1,1 километар пред крајот, остварувајќи некоја разлика од другите тројца членови на бегството. Тој не успеал во својот напад, па затоа Уртасун и Ладану го поминале; Уртасун на крајот бил поминат од спринтерите на само 200 метри пред целта. Гос го започнал неговиот спринт прв, со колегата на Гизелинк Самуел Димулен на негово тркало; но втора етапа по ред, Андре Грајпел () ја однел етапната победа пред Гос, возачот на  Хуан Хосе Аедо, Димулен и Кевендиш. Возачот на  Фабијан Канчелара ја задржал жолтата маичка - негова 27. во кариерата – со што поставил рекорд за возач, кој не победил на Тур, а ја носел маичката, надминувајќи го Французинот Рене Вито.

Резултат од етапа 5
ВозачЕкипаВреме 1    2   и.в. 3   и.в. 4   и.в. 5  20px|Yellow-bibbed jersey  и.в. 6   и.в. 7   и.в. 8   и.в. 9   и.в. 10   и.в.Генерален пласман по етапа 5
ВозачЕкипаВреме 1  20px   2  20px  + 7″ 3   + 7″ 4  20px  + 10″ 5  20px  + 11″ 6   + 13″ 7   + 17″ 8   + 18″ 9   + 18″ 10   + 19″

 Етапа 6 


6 јули 2012 — Еперне до Мец, 207,5 км

Ова било последната рамна етапа пред трката да се упати кон планините; во текот на патеката од 207,5 километри имало едно искачување од четврта категорија на Кот де Буксиер, околу 10 километри по средниот спринт, доаѓајќи на 135,5 километри во општината Сен Мишел. Трката завршила близу Центарот Помпиду, каде се очекувал уште еден масовен спринт. Уште еднаш имало бегство од четворица возачи, кои се одвоиле во почетните километри. Дејвид Забриски () бил првиот возач, кој се одвоил од групата и подоцна му се придружиле возачот на  Давиде Малакарне, возачот на  Ромен Зингле и возачот на  Карстен Крон по околу 10 километри поминати од етапата. Тие подоцна постигнале максимално водство од околу шест и пол минути во првиот дел од етапата.

По 35 километри на етапата се случил помал пад, во кој помеѓу другите биле вклучени и победникот на претходните две етапи, Андре Грајпел (), и кандидатите за генерален пласман Роберт Гесинк () и Алехандро Валверде (). Грајпел се здобил со изместено рамо во падот, иако сите возачи подоцна ѝ се придружиле на главната група; Грајпел не учествувал во средниот спринт за бодови, каде Крон бил прв на линијата кај бегството, додека позади, возачот на  Метју Гос бил тој кој ги зел најголемиот број на бодови во главната група - 11 за петто - пред возачот на  Марк Кевендиш и бодовниот водач Петер Саган од . Забриски прв го поминал врвот Кот де Буксиер со што ги зел максималните бодови за планинскиот пласман, додека во групата, повторно имало помала несреќа; Грајпел повторно бил вклучен, како и неговиот колега Јеле Ванендерт и возачот на  Бауке Молема. Повторно, групата се поделила поради падовите, но набрзо групата се соединила.

На 25 километри пред крајот на етапата се случила многу поголема несреќа, во која учествувала мнозинството на групата. Според возачот на  Данило Хондо, несреќата била предизвикана од неговиот колега Давиде Вигано додека го местел неговиот дрес и паднал во канал, предизвикувајќи другите возачи да застанат позади. Помеѓу возачите кои биле задржани во несреќата биле Френк Шлек (), Стевен Крујсвајк (), Гесинк, Молема, Валверде, Ванендерт, возачот на  Микеле Скарпони, возачот на  Пјер Ролан и целата екипа  со исклучок на Забриски. Кевендиш бил исто така задржан, но иако успеал да ја избегне несреќата, му се дупнала гумата во текот на несреќата. Четири возачи ја напуштиле трката на патеката поради добиените повреди; возачот на  Том Даниелсон – кој веќе се натпреварувал со изместено рамо - доживеал повреда на другото негово рамо, колкот и раката и бил испратен во болница; му се придружил и Вигано (скршено рамо), возачот на  Микел Астарлоса (скршено колено) и возачот на  Ваут Пулс, кој се обидел да вози уште 10 километри, но на крајот морал да ја напушти трката; подоцна му била дијагностицирана пукната слезина и бубрези, како и фрактури на три ребра и повреда на белите дробови. По завршувањето на етапата, возачот на  Оскар Фреир (скршено ребро и повредено белодробно крило), Иманол Ервити од  („загуба на мускулна маса“), и Мартен Винант од  (скршени ребра и пробиени бели дробови) морале да се откажат исто така.

По несреќата, трката се поделила на неколку различни групи; бегството сè уште одржувало предност од околу една минута пред намалената главна група од околу шеесет возачи, додека со оние задржаните во неколкуте други групи и повеќе од неколку минути. Со скоро сите нивни возачи, повеќето успеале да го одминат хаосот,  се појавиле на чело на групата, со што им се зголемиле надежите за етапна победа на Гос. Бегството имало предност од 15 секунди на околу 10 километри пред крајот, но овие секунди им траеле до последните 2,5 километри, кога ги достигнале, додека Забриски се задржал до последните 1,3 километри. Потоа започнал спринтот, најпрвин излегол Гос, додека Саган бил скоро затворен од возачот  Крис Бекман, но му се откачил ланецот на 400 метри пред целта; тој го заобиколил и наскоро го поминал Грајпел, кој успеал во последните етапи, и ја освоил својата трета етапна победа на неговиот прв Тур, станувајќи 15. возач, кој успеал во тоа. Бидејќи Едвалд Боасон Хаген () и Рајдер Хесједал () биле вмешани во падот, Саган се поместил во првите десет во генералниот пласман, заедно со Максим Монфор (), додека колегата на Монфор Фабијан Канчелара го одржал водството во генералниот пласман уште еднаш.

Резултат од етапа 6
ВозачЕкипаВреме 1  20px|Green jersey   2   и.в. 3   и.в. 4   и.в. 5   и.в. 6   и.в. 7   и.в. 8   и.в. 9   и.в. 10   + 4"Генерален пласман по етапа 6
ВозачЕкипаВреме 1  20px   2  20px  + 7″ 3   + 7″ 4  20px  + 10″ 5   + 13″ 6   + 17″ 7   + 18″ 8  20px|Green jersey  + 19″ 9   + 19″ 10   + 22″

 Етапа 7 


7 јули 2012 — Томблен до Ла Планш де Бел Фил, 199 км

Трката оди на повисоки планини, со прва завршница во малиот скијачки центар Ла Планш де Бел Фил на Вогезите на 1.035 метри. По две искачувања од категоријата 3, последното искачување е 5,9 километри долго и со просечен наклон од 8,5%, но на некои места има наклон од 14-20%. По несреќата од претходниот ден, уште пет други возачи ја напуштиле трката пред етапата; победникот на Џиро д’Италиа Рајдер Хесједал од  (колкот и ногата), придружен од неговиот колега Роберт Хантер (пршлен), возачот на  Ибер Дипон (изместен глужд, фрактури на пршлените и подлактицата), возачот на  Иван Гутиерез (колено) и возачот на  Аметс Чурука, кој добил фрактура на неговата клучна коска.

Првичното бегство од деветнаесет возачи кои се одвоиле на 11. километар, но на крајот се намалиле на седум возачи, претствувајќи седум различни екипи, на ознаката за 20 километри. Тие оствариле водство од скоро шест минути на една третина од етапата; до средниот спринт во Жерардмер, тоа се намалило на минута, додека Сирил Готје () ги зел дваесетте бодови за првото место на линијата, а Петер Саган () ја зголемил бодовната разлика за еден бод, бидејќи го победил Метју Гос () во спринтот во главната група, за осмото место. Возачот на  Крис Анкер Соренсен поминал прв на обете искачувања од трета категорија, пред возачот на  Луис Леон Санчес, но групата започнала да го намалува нивното водство со секој одминат километар. Возачот на  Дмитри Фофонов започнал напад напред, при кој Готје отпаднал од водечката група; групата заостанувала една минута, додека  бил на чело на групата и поставувал темпо, заштитувајќи го Бредли Вигинс од секоја опасност.

Јурген ван ден Брук од , возачот на  Алехандро Валверде и возачот на  Роберт Гесинк доживеале потешкотии на оваа точка и изгубиле една минута до крајот на етапата. Соренсен и возачот на  Михаел Албасини биле последни од водечките, кои биле достигнати, на само 5 километри пред крајот.  продолжил да ја дели групата и едно време водачите достигнале flamme rouge, кога само пет возачи останале напред - Вигинс и неговиот колега Крис Фрум, возачот на  Кедел Еванс, возачот на  Винченцо Нибали и Реин Тарамае од  – во последните километри. Еванс влегол прв во последната кривина, но Фрум изгледал најсилен на најстрмниот дел од искачувањето и на крајот го одминал него и Вигинс, забрзувајќи и постигнувајќи разлика од две секунди пред соперниците. Бидејќи возачот на  Фабијан Канчелара изгубил скоро две минути, тој ја загубил жолтата маичка од Вигинс, кој станал петти британски возач, кој ја облекол маичката и прв по Дејвид Милар во 2000. Фрум ја зел точкестата маичка благодарение на етапната победа, додека Тарамае ја зел белата маичка од колегата на Еванс Тиџеј ван Гардерен.

Резултат од етапа 7
ВозачЕкипаВреме 1  20px|Yellow-bibbed jersey   2   + 2" 3  20px|Yellow-bibbed jersey  + 2" 4   + 7" 5   + 19" 6   + 44" 7   + 46" 8   + 46" 9   + 50" 10   + 56"Генерален пласман по етапа 7
ВозачЕкипаВреме 1  20px 20px   2    + 10″ 3   + 16″ 4  20px  + 32″ 5   + 54″ 6   + 59″ 7   + 1' 09″ 8   + 1' 22″ 9  20px 20px  + 1' 32″ 10  20px  + 1' 40″

 Етапа 8 


8 јули 2012 — Белфор до Порентру (Швајцарија), 157,5 км

Трката отишла во Швајцарија по изминати 65 километри, поминувајќи низ Јура Планините со вкупно седум категоризирани искачувања, вклучувајќи едно од категорија 1 Кол де ла Кроа – врвот се наоѓа на 789 метри надморска височина – 16 километри пред целта во Порентру. Десет возачи го направиле првичното бегство од групата, но разликата која ја имале била достигната од екипата  пред првото искачување на етапата, Кот де Бондевал. Јенс Фогт од  нападнал напред во водечката група и ги зел бодовите за планинскиот пласман, додека подоцна на спустот бил придружен од повеќе возачи; меѓутоа, групата само ја одржувале предноста од дваесет секунди до ознаката за 50 километри.

Жереми Роа нападнал од групата за , но набрзо бил достигнат и поминат од Фојгт; додека во групата, Самуел Санчес () ја напуштил трката, откако врз него паднал неговиот колега Хорхе Азанза и возачот на  Алехандро Валверде, и се здобил со фрактура на левата рака. На Роа му се придружил возачот на  Фредрик Кесијакоф на четвртото искачување на етапата, Кот де Сењелегје, додека позади се создала група од 22 членови. Стевен Крујсвајк () и возачот на  Кевин де Верт ја напуштиле таа група и набрзо им се придружиле на водачите на Кот де Солси, пред да ги напушти Кесијакоф нив, откако нападнал уште еднаш. Држел предност од 1' 45" на групата на претпоследното искачување, Кот де ла Какерел и на крајот групата останала без францускиот пар Тони Галопен () и колегата на Роа Тибо Пино, најмладиот возач на Тур.

Галопен го изгубил темпото на Тибо на последното искачување и набрзо Пино започнал да оди кон Кесијакоф на самото искачување; на крајот го достигнал на самиот врв на искачувањето. Кесијакоф не можел да се држи со Пино на искачувањето и Пино го поминал врвот со 12 секунди предност пред Кесијакоф. Групата на главните кандидатите за генералниот пласман исто така се намалила, бидејќи возачот на  Јеле Ванендерт го поставил темпото за колегата Јурген ван ден Брук, околу една минута и пол зад Пино. Со бурната поддршка од неговиот екипен менаџер Марк Мадио, Пино ја одржал предноста од една минута во последните 5 километри, додека Кесијакоф бил достигнат од помалата група зад нив. Ван ден Брук и Кедел Еванс () се одвоиле на кратко во последните метри, но набрзо биле достигнати; додека напред, Пино стигнал до соло-победа со разлика од 26 секунди, пред Еванс, Галопен и остатокот од групата. Кесијакоф ја зел точкестата маичка од Крис Фрум (), додека колегата на Фрум Бредли Вигинс го одржал водството во генералниот пласман.

Резултат од етапа 8
ВозачЕкипаВреме 1    2   + 26" 3   + 26" 4  20px|Yellow jersey 20px|Yellow-bibbed jersey  + 26" 5   + 26" 6   + 26" 7  20px|Polka-dot jersey 20px|Yellow-bibbed jersey  + 26" 8   + 26" 9   + 26" 10   + 30"Генерален пласман по етапа 8
ВозачЕкипаВреме 1  20px   2    + 10″ 3   + 16″ 4   + 54″ 5  20px  + 59″ 6    + 1' 32″ 7  20px  + 2' 08″ 8   + 2' 11″ 9   + 2' 21″ 10  20px  + 2' 27″

 Етапа 9 

9 јули 2012 — Арк-ет-Сенан до Безансон, 41,5 км, поединечен хронометар (ITT)

Првата од двете долги етапи со поединечен хронометар била прилична рамна, но со одредени ридови во првите километри, пред да се навлезе во долината на реката Дуа. Се очекувало дека главните кандидати за генералниот пласман ќе се борат на оваа етапа. Како што е вообичаено на хронометарските етапи, возачите настапувале во обратен редослед од оној како што биле пласирани во генералниот пласман на крајот на претходната етапа. Така, Брис Фаили од , кој, на 178. место, доцнел зад водачот Бредли Вигинс () еден час, единаесет минути и триесет и девет секунди, бил првиот возач, кој настапил на етапата. Фаили на крајот забележал време од 57' 33" на патеката, кое не било подобрено до 30. возач, кој ја завршил патеката, возачот на  Густав Ларсон, кој постигнал време три минути побрзо отколку на Фаили.


Тој ја завршил патеката за 54' 19" и неговото време траело скоро еден час, пред неговиот колега Ливе Вестра да го симне од престолот; и покрај тоа што бил десет секунди зад времето на Ларсон на втората мерна точка, Вестра го завршил последниот дел на патеката за дваесет секунди побрзо и забележал време од 54' 09". Возачот на  Тони Мартин, светскиот првак, бил следниот возач, кој бил подобар, поставувајќи првпат време под 54 минути; забележувајќи време од 53' 40", и покрај тоа што возел со фрактура на коската на неговата лева дланка и проблеми со гумата во првите 5 километри од етапа. Фабијан Канчелара од  го подобрил најбрзото време на првата мерна точка; поставил најбрзо време на секоја од двете мерни точки на етапата и го поминал возачот, кој стартувал три минути пред него на патеката, возачот на  Бауке Молема, Канчелара постигнал време на патеката од 52' 21", надминувајќи го времето на Мартин за 1' 19".

Неговото време било загрозено од возачот на  Тиџеј ван Гардерен, бидејќи тој бил подобар од времето на Канчелара на секоја од мерните точки, но не успеал кон крајот на етапата и задоцнил девет секунди зад Канчелара. На крајот, само двајца возачи го надминале времето на Канчелара, обајцата од . Крис Фрум го подобрил времето на Ван Гардерен на мерната точка, но го одржал неговото темпо до крајот, поставувајќи време под 52 минути, победувајќи го времето на Канчелара за 22 секунди. Вигинс возел уште побрзо и на крајот кога завршил, тој бил 35 секунди побрз од неговиот колега со време од 51' 24", освојувајќи ја првата етапа на Тур. Вигинс исто така добил и дополнително време во однос на неговите главни соперници во генералниот пласман, бидејќи разликата на крајот на денот била помеѓу 1' 43" за Кедел Еванс (), кој завршил шести на етапата, и 3' 29" за возачот на  Реин Тарамае, кој бил 28. и го загубил водството во пласманот за млад возач и белата маичка, во однос на Ван Гардерен.

Резултат од етапа 9
ВозачЕкипаВреме 1  20px|Yellow jersey   2   + 35" 3  20px|Yellow-bibbed jersey  + 57" 4   + 1' 06" 5   + 1' 24" 6   + 1' 43" 7   + 1' 59" 8   + 2' 07" 9   + 2' 08" 10  20px|Yellow-bibbed jersey  + 2' 09"Генерален пласман по етапа 9
ВозачЕкипаВреме 1  20px|Yellow jersey   2   + 1' 53" 3   + 2' 07" 4   + 2' 23" 5   + 3' 02" 6  20px|Yellow-bibbed jersey  + 3' 19" 7  20px|Yellow-bibbed jersey  + 4' 23" 8  20px|White jersey  + 5' 14" 9   + 5' 20" 10   + 5' 29"

 Етапа 10 


11 јули 2012 — Макон до Белгард-сур-Валзерин, 194,5 км

По денот за одмор, Тур останал во планините Јура, додека рутата на денот била иста како на етапата 5 на Критериум ду Дофине 2012, вклучувајќи го првиот премин на Тур преку искачување од екстра категорија на Кол ду Гран Коломбје; 17,4 километри долго искачување, достигнувајќи висина од 1.501 метар со просечен наклон од 7,1%, но со делови и до 12%. Потоа Тур преминал преку Кол де Ришемон на 1.051 метар, 20,5 километри пред крајот; трката се спуштила кон Билијат пред да се искачува кон завршницата на нагорнина во Белград-сур-Валзерин.

Неколку мали напади се случиле во првите километри на етапата и групата им дозволила на возачите да создадат предност напред пред главната група. На крајот имало околу дваесет и пет возачи во бегство, вклучувајќи го возачот на  Микеле Скарпони – највисоко пласиран возач во групата, околу десет минути заостанувал зад водачот на трката Бредли Вигинс () – и првите двајца возачи во бодовниот пласман, возачот на  Петер Саган и Метју Гос од . Откако возачот на  Михаил Морков ги зел максималните бодови на првото искачување на денот, Кот де Корлие, следниот фокус бил спринтот на средина на етапата во Беон; Саган прв го започнал неговиот спринт, но бил победен на линијата од Гос и возачот на  Јаухени Хутарович, притоа Гос ја намалил разликата помеѓу обајцата во пласманот на само 27 бода. Групата на бегството се поделила на Кол ду Гран Коломбје; само Скарпони, возачот на  Тома Веклер, возачот на  Луис Леон Санчес и Дрис Девенин од  останале напред.

Веклер го поминал врвот на искачувањето прв, земајќи 25 бода за искачување од екстра категорија. Групата поминала пет и пол минути подоцна, иако не им било целта да ги достигнат четворицата водачи. Веклер ги зел максималните бодови на Кол де Ришемон и тоа ја зел точкестата маичка за водство во планинскиот пласман од возачот на  Фредрик Кесијакоф. Саган отпаднал од групата и му помогнал на неговиот колега Винченцо Нибали, кој нападнал на спустот на Кол ду Гран Коломбје'', но обајцата возачи не останале долго напред пред групата предводена од . Возачот на  Јенс Фогт го достигнал водечкиот квартет и им се придружил, на околу 10 километри пред крајот; Девенин заминал сам во последните метри, но Веклер го стигнал и ја однел третата негова етапна победа на Тур, три секунди пред Скарпони и седум пред Фојгт. Вигинс останал на тркалото на неговиот најблизок соперник, Кедел Еванс од , одржувајќи го неговото водство од 1' 53" во генералниот пласман пред Алпите.

Резултати од етапа 10
ВозачЕкипаВреме 1    2   + 3" 3  20px|Yellow-bibbed jersey  + 7" 4   + 23" 5   + 30" 6   + 2' 44" 7   + 2' 44" 8   + 2' 44" 9   + 2' 44" 10   + 2' 52"Генерален пласман по етапа 10
ВозачЕкипаВреме 1  20px|Yellow jersey   2   + 1' 53" 3   + 2' 07" 4   + 2' 23" 5   + 3' 02" 6  20px|Yellow-bibbed jersey  + 3' 19" 7  20px|Yellow-bibbed jersey  + 4' 23" 8   + 4' 48" 9   + 5' 29" 10  20px|White jersey  + 5' 31"

 Белешки 

 Наводи 

Категорија:Тур де Франс 2012