Реченица

Реченица е исказ во природните јазици. Реченицата е често објаснета како граматичка категорија која содржи еден или повеќе зборови кои имаат минимална синтаксна врска со зборовите кои следат или претходат. Реченицата може да вклучи група зборови кои може да искажат исказ, прашање, извик, заповед, наредба или предлог.

Според правописната терминологија, реченица се дефинира како сè што се наоѓа меѓу големата буква (почетокот на реченицата) и точката (крајот на реченицата).Halliday, M.A.K. and Matthiessen, C.M.I.M. 2004. An Introduction to Functional Grammar. Arnold: p6. Реченицата може да содржи службени и полнозначни зборови. Речениците се разликуваат во зависност од природата на јазикот, па така, некои реченици во некои јазици имаат интонација, акцент и сл. Во повеќето јазици речениците се класифицираат според главниот глагол. Помала единица од реченицата е дел-реченицата.

Класификација
Класификација според структура
Според структурата, речениците може да бидат:

 проста реченица - реченица составена од една независна реченица.
 сложена реченица - реченица составена од една независна и од најмалку една зависна реченица.
 независносложена реченица
 зависносложена реченица

Класификација според употреба
Според употребата/ намената, речениците може да бидат:

потврдна реченица
 прашална реченица
 одредна реченица
 прашално-одречна реченица
 извична реченица
 заповедна реченица

Поврзано
 Дел-реченица
 Проста реченица
 Сложена реченица

Надворешни врски
Основна реченична структура
Видови реченици
Реченица: група зборови кои изразуваат значење 

Наводи

Категорија:Семантички единици
Категорија:Искази
Категорија:Синтаксни категории