Бит-генерација

Бит-генерацијата била американска група на писатели по Втората светска војна кои дојдоа да значење во 1950 година, како и културен феномен дека тие двете беа документирани и инспираа. Централните елементи на "Beat" културата вклучуваат експериментирање со дроги, алтернативни форми на сексуалноста, интерес за Источната религија, отфрлање на материјализмот, и идеализација на темперамент, нецензурирани средства на изразување и благосостојба. "Виење" на Ален Гинзберг (1956), "Гол Ручек" на Вилијам С Бароуз е (1959) и "На патот" на Џек Керуак (1957) се меѓу најпознатите примери на Бит литературата. Двете "Виење" и "Гол Ручек" беа во фокусот на вулгарните испитувања кои во крајна линија помогнаа да се либерализира објавувањето во САД. Членовите на Бит генерацијата развија репутација како нов боемски хедонист, кој ја прослави неусогласеноста и спонтаната креативност.

Оригиналните писатели на "Бит Генерацијата" се состанаа во Њујорк. Подоцна, во средината на 1950 година, централните фигури (со исклучок на Бароуз) завршија заедно во Сан Франциско каде што се состанале и станале добри пријатели со бројки поврзани со санфранциската ренесанса.

Во 1960-тите, елементи на проширување на Бит движењето беа вклучени во хипи Контракултурата.

Потекло на името

Џек Керуак ја претстави фразата "Бит генерација" во 1948 година за да ја карактеризира забележаната подземнина, анти-конформистичко младинско движење во Њујорк. Името произлезе во еден разговор со писателот Џон Клелон Холмс. Придавката "бит" колоквијално би можело да значи "уморен" или "претепани ", но Керуак го прошири значењето да ги вклучи конотациите "оптимист", "блажен", и музички асоцијација дека се "на бит".

Универзитетот Колумбија

Потеклото на Бит генерацијата може да се проследи во Универзитетот Колумбија и на состанокот на Керуак, Гинсберг, Лисјен Кар, Хал Чејс и други. Иако битовите обично се сметаат како анти-академски, многу од нивните идеи биле формирани во одговор на професори како Лионел Трилинг и Марк Ван Дорен. Соучениците Кар и Гинсберг разговараа за потребата за "Нова визија" (термин позајмен од Артур Рембо), да се возврати на она што тие го сметаат како и нивните конзервативни наставници , формалистички литературни идеали.

Бароуз била воведена во групата од страна на еден стар пријател, Дејвид Камерер, кој беше вљубен во Лисјен Кар. Кар се спријателил со бруцошот Ален Гинзберг и го запозна со Камерер и Бароуз. Кар, исто така, ја знаеше девојката на Керуак Еди Паркер, преку кого го запозна Бароуз Керуак во 1944 година.

На 13 август 1944 година, Кар го уби Камерер со Извиднички нож во Риверсајд парк за кое подоцна тврдеше дека беше самоодбрана. Чекаше, а потоа го фрли телото во реката Хадсон, подоцна бараше совети од Бароуз, кој сугерираше дека тој се предал Тој потоа отиде во Керуак, кој му помогна да се ослободи од оружјето. Кар се предаде следното утро, а подоцна се изјасни за виновен за убиство без умисла. Керуак беше обвинет како додаток, и Бароуз како материјален сведок, но ниту бил обвинет. Керуак пишуваше за овој инцидент двапати во своите дела: еднаш во својот прв роман, Градот и селото , и повторно во една од неговите последни, Суетата на Дулуоз. Тој напиша роман во соработка со Бароуз, "И Нилските коњи бил варени во нивните тенкови", во врска со убиство.

Тајмс сквер "Подземјето"

Бароуз имале интерес во криминално однесување и се вклучија во справувањето со украдена стока и наркотици. Тој набргу стана зависник од опијати. Водичот на Бароуз "во криминалното подземје (центрирано особено околу Тајмс Сквер) бил за многу кратко време криминал и зависник од дрога Херберт Хунке. На Битовите беа привлечени од Хунке, кој подоцна почнаа да се пишуваат, перцепирајќи тој поседувал важно световно знаење кои беа недостапни за оние од главно средната класа воспитувања.

Гинсберг беше уапсен во 1949 година. На Полицијата се обиде да го повлече Гинсберг во текот додека тој возел со Хунке, неговиот автомобил полн со украдени предмети Хунке планирал да ги тргува . Гинсберг се урна со автомобилот, додека се обидувале да избегаат. Тој избега пеш, но остави инкриминирачки тетратки зад себе. На Гинсберг му беше дадена можност да изјасни лудило за да се избегне затворска казна, и беше посветен 90 дена на болницата Белви болница, каде што се запозна со Карл Соломон.

Карл Соломон бил веројатно повеќе ексцентричен од психотичен. Фан на Антонин Арто, тој се задоволувал со самосвесно "лудо" однесување, како фрлање компир салата на колеџен предавач на Дадаисам. На Соломон му беа дадени шок третмани во болницата Белви, тоа стана една од главните теми на "Виење" на Гинсберг", кој беше посветен на Соломон. Соломон подоцна стана контакт за објавување контакт кој се согласи да го објави првиот роман на Бароуз 'вехтошар во 1953 година.

Нил Касади

Нил Касади беше воведен во групата во 1947 година, и имаше голем број на значајни ефекти. Касади стана нешто како муза на Гинсберг ; тие имале романтична афера, и стана личен Касади учител за пишување. Керуаковите патувања со Касади во доцните 1940-тите станаа фокус на неговиот втор роман, "На патот". Вербалниот стил на Касади е еден од изворите на спонтана, џез-инспирирани чукања, кој подоцна станаа поврзани со "beatniks". Касади ја импресионира групата со слободен проток на стилот на неговите писма, и Керуак ги наведува како клучно влијание на неговата спонтана стилска проза.

Сан Франциско и читањето на шеста Галерија

Ален Гинзберг ги посетил Нил и Каролин Касади во Сан Хосе, Калифорнија во 1954 година и се пресели во Сан Франциско во август. Тој се заљуби во Питер Орловски на крајот на 1954 година, а почна да ја пишува "Виење" . Лоренс Ферлингети, на книжарницата "Новите Градски светла" почна да ги објавува светлата на градот "Џебните серии на поети на градот на светлата" во 1955 година. Апартманот на Кенет Рексрот петок навечер стана литературен салон ( менторот на Гинсберг, Вилијам Карлос Вилијамс, стар пријател на Рексрот , му дал воведен текст). Кога беше побарано од страна на Воли Хедрик да се организира Шеста Галерија за читање, Гинсберг сакаше Рексрот да служи како господар на церемониите, во некоја смисла да ги премости генерациите. Филип Ламантиа, Мајкл МекКлур, Филип Вален, Ален Гинсберг и Гери Снајдер читаат на 7 октомври 1955 година, пред повеќе од 100 луѓе (вклучувајќи го Керуак, за разлика од Град Мексико). Ламантиа ги чита песните на неговиот починат пријател Џон Хофман. Во своето прво јавно читање Гинсберг го изведе тукушто завршениот прв дел од "Виење" . Тоа беше успех и навечер доведе до многу повеќе читања од страна на сега локално познати поети на Шестата Галерија .

Тоа исто така беше маркер на почетокот на Бит движењето, бидејќи од 1956 година објавувањето на "Виење" на Гинсберг ( "Џебните серии на поети на градот на светлата" , бр. 4) и неговиот вулгарен-судски процес во 1957 година го донесе на национално ниво на внимание. Шестата Галерија на читање ја информира втората глава од 1958 година на романот на Керуак на Дарма Скитници, чиј главен протагонист е "Џефи Рајдер", Керуак римски à Clef Гери Снајдер. Керуак беше импресиониран со Снајдер и тие биле блиски за голем број на години. Во пролетта на 1955 тие живееле заедно во Мил долината на Снајдеровата кабина. Повеќето Битови беа урбани и го запознаа Снајдер речиси како егзотичен, со неговата рурална позадина и искуствоод дивината, како и своето образование во културната антропологија и ориенталните јазици. Лоренс Ферлингети го нарече "Торо на Бит генерацијата." Како што е документирано во заклучокот на Дарма Скитници, Снајдер се пресели во Јапонија во 1955 година, во голема мерка со цел да се интензивно вежбаат и учат Зен будизмот. Тој би го поминувал поголемиот дел од наредните 10 години таму. Будизмот е една од основните теми на Дарма Скитници, а книгата несомнено им помогна да се популаризира будизмот на запад и останува една од најчитаните книги на Керуак.

Жената на Бит генерацијата

Женските современици на Керуак, Гинсберг и на Бароуз беа интимно вклучени во создавањето на Бит филозофијата и литература, а сепак остануваат значително отсутни од главните толкувања на најважните аспекти и бројки на движењето. Понатаму, на бит-делата на Керуак, Гинсберг и на Бароуз често прикажуваат женски ликови во стан, традиционалните полови улоги повеќето типични за идеална 1950 година американска домаќинка. Наместо да нудат ослободување од општествените норми, Беат културата, всушност, многу често беше маргинализирана и понатаму културно ги потиснуваа американските жени поконкретноповеќето беа жените автори на тој временски период. Иако жените се помалку признати во историјата на првата бит-генерација, изоставувањето може да се должи повеќе на периодот на сексизмот отколку на реалноста. Џоан Волмер на пример не пишувал, иако таа се појавува како малолетничка фигура во делата на повеќе автори. Таа стана легендарна како сопруга на Вилијам С Бароуз, документирана во романите на Керуак, и убиена од страна на Бароуз во пијана игра на Вилијам Тел. Корзо и Дајан ди Прима, меѓу другото, инсистираат на тоа дека имало женски ритми, но тоа беше потешко за жените да се извлечат со постоењето на Бохемија во тоа време.

Значајни жени на Беат генерацијата кои се објавени ги вклучуваат Џојс Џонсон; Каролин Касади; Хети Џонс; Џоан Кугер; Хариет Зохмерс Зверлинг; Бони Бремсер; Дајан ДиПрима и Рут Вајс, кој исто така направија филмови. Поетесата Елис Коен го зеде својот живот во 1963 година. Подоцна, се појавија жените кои тврдеа дека се под силно влијание на ритми, вклучувајќи ја Жанин Поми Вега во 1960 година, Пети Смит во 1970-тите, и Хедвиг Горски во 1980 година.

Употреба на дрога

На Оригиналните членови на Беат генерацијата користеа голем број на различни дроги, вклучувајќи алкохол, марихуана, бензедрин, морфин, а подоцна и психоделични лекови, вклучувајќи ги пејот и ЛСД. Голем дел од оваа употреба е "експериментална," во тоа што тие често биле првично незапознаени со ефектите од овие лекови.

Тие биле инспирирани од интелектуален интерес, како и едноставниот хедонизам.

Реалните резултати на оваа "експериментирање" може да бидат тешки за утврдување. Тврдењата дека некои од овие лекови може да ја подобрат креативноста, увидот или продуктивноста беа прилично заеднички, како што е верувањето дека дрогата во употреба биле клучно влијание врз социјалните настани од тоа време (види рекреативни дроги).

Половоста

Многу од клучните личности на Беат генерацијата беа хомосексуални или бисексуални, некои од нив сосема јавно, вклучувајќи ги и двете најистакнати писатели (Гинсберг и Бароуз). Многу од нив се запознале едни со други преку хомосексуалните социјални врски, посебно интересот на Дејвид Камер за Лисјен Кар.

Еден од спорните одлики на поемата на Гинсберг "Виење" за властите тоа беа линии за хомосексуален секс. "Гол Ручек" на Вилијам Бароуз се фокусира на употребата на дрога, но исто така содржи сексуална содржина. Во прилог на наводи кон хомосексуалноста, таа вклучува експлицитни описи на алтернативни сексуални практики. И двете работи се кривично гонети за вулгарност. Победата од страна на издавачите и во двата случаи всушност го означи крајот на литературната цензура во САД.

Во споредба, иако се сметало на демократијата во тоа време, делата на Керуак беа релативно благи. Во "На патот" се споменува бисексуалноста на Нил Касади без коментар додека пак во "Визиите" на Коди тоа се спротивставува. Сепак, првиот роман го покажува Касади како искрено промискуитетна. Романи Керуак е функција на интер-расна љубовна афера (Подземјето ), и групен секс ( Дарма скитници).

Влијанија

Романтизам

Григориј Корсо му служеше на Перси Биш Шели како херој и беше погребан во подножјето на Гробот Шели на протестантските гробишта во Рим. Гинсберг го споменува Адонаис Шели на почетокот на Кадиш, и го наведува како големо влијание врз составот на една од неговите најважни песни. Мајкл МекКлур ја спореди поемата на Гинсберг "Виење" со напредокот на Шели со поемата Кралицата Меб.

Најважното Романтично влијание на Гинсберг беше Вилијам Блејк. Блејк беше предмет на Гингсберговите авто-дефинирани аудитивени халуцинации и откровение во 1948 година. Гинсберг би го учел Блејк целиот свој живот. Првиот пат кога Мајкл МекКлур го запозна Гинсберг, тие разговараа за Блејк: МекКлур го виде како револуционер; Гинсберг го виде како пророк. Џон Китс беше исто така, наведен како влијание.

Почетокот на американските извори

Важни американски инспирации за Битс ги вклучиа Хенри Дејвид Торо, Ралф Валдо Емерсон, Херман Мелвил, а особено Волт Витмен, кој се однесува како предмет на една од најпознатите поеми на Гинсберг ("Еден супермаркет во Калифорнија"). Едгар Алан По е повремено признат, и Гинсберг тврдеше дека Емили Дикинсон беше влијание врз поезијата на Бит . Романот "Вие не може да победите" од Џек Блек имаше силно влијание врз Бароуз.

Францускиот Надреализмот

Надреализмот сè уште беше на многу начини од витално движење во 1950-тите. Карл Соломон ја воведе работата на Антонин Арто за Гинсберг, и поезијата на Андре Бретон имаше директно влијание врз песната Кадиш. Рексрот, Ферлингети, Џон Ешбери и Рон Пагет преведуваа Француски поеми . Втората генерација на Бит Тед Џонас беше прогласен за "единствениот афроамерикански надреалист" од Бретон. Филип Ламантиа воведе надреалистичка поезија на оригиналниот канал. Поезијата на Григориј Корсо и Боб Кауфман го покажува влијанието на надреалистичката поезија со неговиот таканаречен сон слики и случајно спротивставување на одвоени слики, и ова влијание, исто така, може да се види во повеќе суптилни начини во поезијата на Гинсберг . Како легендатавели, кога исполнувањето на Марсел Дишан Гинсберг бакна чевли и Корсо ја отсече својата вратоврска. Други споделени Бит интереси беа Гијом Аполинаре, Артур Рембо и Шарл Бодлер.

Модернизам

Иако Битот-естетски се постави себеси против убедувањето на Т.С. Елиот на строгата објективност литературниот модернизам на нов класицизам, некои модернистички поети беа големи влијанија врз Битс, вклучувајќи ја Езра Паунд, Вилијам Карлос Вилијамс, и Х.Д. . Паунд беше посебно важно за Гери Снајдер и Ален Гинзберг.

Вилијам Карлос Вилијамс беше влијание на многуте од Битс, со неговото охрабрување да зборуваат со американски глас наместо да имитира Европски поетски глас и европски форми. Кога Вилијамс дојде во Рид Колеџот да одржи предавање тогаш учениците Снајдер, Вален, и Велч беа длабоко импресионирани. Вилијамс беше личен ментор на Гинсберг, како битие од Патерсон, Њу Џерси.

Вилијамс објави неколку писма на Гинсберг во епската поема Патерсон и напишал вовед на две книги на Гинсберг . И многу од Битс (Гинсберг конкретно) помогнаа за промовирање за пишувањето на Вилијамс. Светлата на градот Ферлингети објави обем од неговата поезија.

Гертруда Штајн беше предмет на книжната студиска должина од страна на Лу Велч. Признатите влијанија за Керуак ги вклучуваат Марсел Пруст, Ернест Хемингвеј и Томас Волф.

Влијанија врз западната култура

Додека голем број автори тврдат дека се директно под влијание на Битовите, феноменот на Бит-генерацијата има сеприсутно влијание на западната култура пошироко. Во 1982 година, Гинсберг објави резиме на "основните ефекти" на Бит генерацијата. • Духовно ослободување, сексуална "револуција" или "ослободување", односно, геј ослободувањето, донекаде катализирано женско ослободување, црно ослободување, Сив Пантер активизам.

• Ослободување на светот од цензура.

• Демистификација и / или декриминализација на канабисот и други дроги.

• Еволуцијата на ритам и блуз во рокенролот како висока уметничка форма, како што беше потврдено од страна на Битлси, Боб Дилан, и други популарни музичари под влијание во подоцнежните педесеттите и шеесетти години од страна на поетите и писателските дела на Бит генерацијата

• Ширењето на еколошката свест, истакна на почетокот на од страна на поетите и писателските дела на Гери Снајдер и Мајкл МекКлур, идејата за "Свежи планетата".

• Противењето на воено-индустриско машинската цивилизација, како што е нагласено во делата на Бароуз, Хунке, Гинсберг, и Керуак.

• Внимание на она што Керуак го нарече (по Шпенглер) "втора религиозност" развивањето во рамките на една напредна цивилизација.

• Врати се на вреднување на идиосинкразија како против државната уравниловка.

• Почитување на земјиштето и домородните народи и суштества, како што е прогласено од Керуак во неговиот слоган од "На патот": "Земјата е нешто Индиско ."

Контракултурни ефекти

"Beatniks"

Терминот "Beatnik" беше смислен од Херб Каен на Сан Францискиот кроникл на 2 април 1958 година кованица на името на неодамнешните руски сателити Спутник и Бит генерација. Ова сугерира дека beatniks беа (1) "далеку надвор од главното општеството" и (2) "веројатно про-комунистички". Терминот на Каен е заглавен и стана популарна етикета поврзана со нов стереотип - човекот со брадичка и рецитирање на бесмислената поезија Беретка и свирење Бонго тапани, додека слободниот дух на жени танцуваа облечени во црно трико . Еден поранешен пример на "beatnik стереотипот" се случи во партијата на Весувио (бар во Северна Плажа на), кој го вработи уметникот Воли Хедрик да седи во прозорецот облечен во целосна брада, околувратник, и сандали, создавајќи импровизациски цртежи и слики. Од 1958 туристите во Сан Франциско, би можеле да преземат автобус тури за да ја видат Северната Плажа на Бит сцената, пророчки предвидувајќи слични патувања на областа Хаит-Ашбури десет години подоцна. Голем број на други мали бизниси, исто така, се појавија експлоатирајќи ја (и / или сатиризирајќи) новата лудост. Во 1959 година, Фред МекДарах започна со услужна дејност "Позајми-Beatnik" во Њујорк, изнесувајќи реклами во Гласот на селото и праќајќи го Тед Џоанс и пријателите надвор на повици да читаат поезија. "Beatniks" се појавија во многу цртани филмови, филмови и телевизиски емисии од времето, можеби најмногу познат е карактерот Мејнард Г Кребс во Многуте љубови на Доби Гилис. (1959-1963)

Додека некои од оригиналниот ритми- Битс го прифатија beatniks, или барем се најде на хумористичните пародии (Гинсберг, на пример, ја ценеше пародијата во Пого) други ги критикуваа beatniks како неавтентични позери. Керуак стравуваше дека духовниот аспект на неговата порака беше изгубена и дека многу ја користеа Бит-генерацијата како изговор за да биде бесмислена дивината.

"Хипици"

Во текот на 1950 година, аспектите на Beat движењето метаморфозирани во Контракултурата на 1960-тите, во придружба со промена во терминологијата од "beatnik" до "хипи". Многу од оригиналните ритми останаа активни учесници, особено Ален Гинзберг, кој станал фиксатура на антивоеното движење. Имено, сепак, Џек Керуак ги прекина односите со Гинзберг и ги критикуваше 1960 политички радикални протестантски движења како изговор за да биде "зајадлив".

Беа стилски разлики помеѓу beatniks и хипиците - мрачни бои, темни очила за сонце, и шилести бради отстапија место за шарена психоделична облека и долга коса. Битовите биле познати за " кул играње" (одржување на низок профил), но хипиците станаа познати по "да се биде кул" (прикажување на нивната поединечност).

Надвор од стилот, имаше промени во суштината: битовите се стремеа да бидат во суштина аполитични, но хипиците станаа активно со занимавањето со движењето за граѓанските права и антивоеното движење.

Литературно наследство

Меѓу новите романописци на 1960-тите и 1970-тите години, неколкумина биле тесно поврзани со Бит писателите, особено Кен Кесеј (Еден Лет над кукавичјото гнездо). Иако тие немаат директна врска, другите писатели ги сметаат ритмите за големо влијание, вклучувајќи ги и Томас Пинчон (Гравитациското виножито ) и Том Робинс (Дури и каубојките го разбираат Блузот ).

Вилијам Бароуз се смета за прародител на постмодерната литература, тој, исто така, го инспирираше хакерскиот жанр.

Еднократниот бит писател ЛеРои Џонс / Амири Барака помогна во иницирање на Црното уметничко движење. Од таму беше фокусиран на изведба во живо помеѓу ритмите, многу слем поети тврдат дека се под влијание на Бит. Саул Вилијамс, на пример, ги цитира Ален Гинзберг, Амири Барака, и Боб Кауфман како главни влијанија. Карл Соломон, Пети Смит, Ален Гинзберг и Вилијам С Бароуз на Готам Книга Март, Њујорк, 1977

Пост битовните поети се директни потомци на бит генерацијата. Нивната асоцијација со или туторство под Гинсберг на Џек Керуак Наропа Универзитетот Школата за бестелесна поетика и подоцна во Бруклин Колеџот истакна социјално-активистчко наследството на ритмите и си создаде свои тела на литературата. Познати автори се Ана Валдман, Ентлер (поет), Енди Клаусен, Дејвид Копе, Елен Мајлс, Елиот Кац, Пол Бити, Сафир (авторот), Леслеа Њуман, Џим Кохн, Томас Р Петерс, Јуниор (поет и сопственик продавницата за бит книги ), Шарон Месмер, Ренди Роак, Џош Смит, Дејвид Еванс.

Рок и поп-музика

Битовите имаа сеприсутното влијание на рокенрол и популарна музика, вклучувајќи ги и Битлси, Боб Дилан и Џим Морисон: Битлси го напишаа нивното име со "а" делумно како бит генерационата референца, и Ленон беше обожавател на Џек Керуак. Гинсберг подоцна се запозна и стана добри пријатели со членовите на Битлси. Пол Макартни свиреше на гитара за албумот на Гинсберг Балада на скелетите.

Гинсберг е близок пријател со Боб Дилан и бил на турнеи со него на Ревијата за Ролинг громот во 1975 година. Дилан ги цитира Гинсберг и Керуак како главни влијанија.

Џим Морисон го цитира Керуак како еден од неговите најголеми влијанија, како и другиот член на Дорс Реј Мензарек кој изјави "Сакавме да бидеме beatniks". Во својата книга "Light My Fire: Мојот живот со Дорс ", Мензарек, исто така, пишува: "Претпоставувам дека ако Џек Керуак никогаш не го напишеше На патот, The Doors никогаш не би постоел." Мајкл МекКлур беше, исто така, пријател со членовите на The Doors, во еден момент на турнеја со клавијатуристот Реј Мензарек. Гинсберг бил пријател со Мери Пренкстерс на Кен Кесеј, група од кои Касади бил член, кој исто така има и членови на Грејтфул Дед. Во 1970-тите, Бароуз бил пријател со Мик Џегер, Лу Рид, и Пети Смит.

Британската прогресивна рок група Soft Machine е именуван по романот на Бароуз мека машина.

Пејач-текстописец Том Вејтс, обожавател на Бит, го напиша: "Џек и Нил" за Керуак и Касади, и го сними "На патот" (песна напишана од страна на Керуак по завршувањето на романот) со Примус. Тој подоцна соработуваше со Бароуз на театарското дело Црниот јавач.

Имаше повторното оживување на интересот за битс меѓу бендовите во 1980 година. Гинсберг работеше со Клеш. Бароуз работел со Соник Јоут , РЕМ, Курт Кобејни Министерството, меѓу другото. Боно од U2, го цитира Бароуз како големо влијание, а Бароуз се појави на кратко во видео на У2 во 1997 година. Лори Андерсон вклучувајќи го Бароуз во нејзиниот албум 1984 Мистер Срцекршач и во нејзиниот концерт филм 1986, Домот на храбрите. Кинг Кримсон го произведоа албумот Beat кој беше инспириран од бит генерацијата.

Критики

Норман Подорез, студент на Колумбија со Керуак и Гинсберг, подоцна стана критичар на Бит. Неговиот напис 1958 партизански Преглед ""The Know-Ништо боемиски", беше страсна критика првенствено на делото на Керуак На патот и на Субтеранес, како и "Виење" на Гинсберг . Неговите централни критика се дека прифаќањето на Бит и спонтаноста е обврзана во анти-интелектуално обожување на "примитивна" кои лесно може да се свртат кон безумието и насилството. Подорез тврди дека постои врска помеѓу Beats и криминалните престапници. Гинсберг одговори на едно интервју во 1958 со Гласот на селото , конкретно решавање на обвиненијата дека Beats ја уништија " дистинкцијата помеѓу животот и литературата." " Нешто повеќе за анти-интелектуализамот е едно парче од суетност, ние имавме исто образование, бевме во исто училиште, знаете дека се 'интелектуалци и таму се интелектуалците. Подорез е само надвор од допирот со литературата на дваесеттиот век , тој пишува за осумнаесет вековниот ум. Ние имаме лична литература сега веќе Пруст, Волф, Фокнер, Џојс. "

Внатрешна критика

Во 1974 година , Гери Снајдер коментари на темата "жртви" на Beat генерацијата:

Керуак беше исто така жртва . И таму беа многу други жртви кои повеќето луѓе никогаш не слушнале за нив, но биле вистински жртви. Исто како што во 60-тите години, кога Ален и јас за период кој речиси јавно им препорачуваше на луѓето да преземат киселина. Кога ќе погледнам назад на тоа сфаќам дека имало многу жртви, одговорности да се поднесат.