Јонко Вапцаров

Иван Николов Проданичин познат како Јонко Вапцаров, со псевдоним Белоречки (1861 или 1880 - 21 јануари 1939) — македонски револуционер, учесник во македонското револуционерно движење, деец на Македонската револуционерна организација и Внатрешната македонска револуционерна организација и разлошки војвода. Тој е татко на Никола Вапцаров.

 Животопис 
 Македонска револуционерна организација 
Јонко Вапцаров е роден во пиринско Банско, тогаш во Отоманското Царство. Татко му Никола Проданичин загинал во ослободителни борби на македонското население. Завршил 6 класа во Банско и се вклучил во ВМОРО во 1896 година. Станал секретар на Банскиот револуционерен комитет. Во 1901 година учествувал во разоружувањето на врховистот дедо поп Најден во селото Србиново заедно со Јане Сандански. Учествувал во аферата "Мис Стоун". Во 1902 година станал војвода на чета во родниот крај. По Илинденското востание во 1903 година бил уапсен и лежел во затвор во Солун. По Младотурската револуција во 1908 година бил ослободен.

За време на Првата балканска војна, тој бил војвода на чета при Македонско-одринското ополчение. Зборната чета на Иван Вапцаров, Христо Чернопеев, Пејо Јаворов и Лазар Колчагов ги ослободил Банско, Мехомија и Кавала. Подоцна Вапцаров служел при 13-та кукушка дружина „Македоно-одринското опълчение 1912-1913 г. Личен състав“, Главно управление на архивите, 2006, стр. 108, 894.. Веднаш по истерувањето на османлиската власт во родниот крај во 1912 година, тој станал околиски началник на Разлошката околија.

Според некои извори, Јонко Вапцаров, веќе како окружен раководител на ВМРО, заврзал лично пријателство со царот Фердинанд I. Јонко Вапцаров патувал за Константинопол во 1916 година, за да го разреши имотното прашање на Фердинанд Николов, Григор. Скандали, бунтове и смърт заради царските гори, в. Сега, 12.8.2003 г.. На 13 октомври 1917 година во домот на Јонко Вапцаров, на пат за Македонски  фронт фронт, ноќевале кајзерот Вилхелм II и Фердинанд I . Добри односи Јонко Вапцаров одржувал и со царот Борис III Николов, Григор. Скандали, бунтове и смърт заради царските гори - 2, в. Сега, 13.8.2003 г..

 ВМРО 
По Првата светска војна, Иван Вапцаров учествувал во создавањето на ВМРО. Во 1921 година бил избран за помошник градоначалник на Банско. Во 1926 година бил полномошник на ЦК на ВМРО и добивал плата во висина 4 500 лева Националноосвободителната борба в Македония, 1919 - 1941 г.“, Колектив, ИК „Знание“, София, 1998 г., стр.167. По расцепот на ВМРО бил на страната на десницата, но по убиството на Александар Протогеров во 1928 година влегол во конфликт со Иван Михајлов и во пролетта 1929 година, михајловистите направиле обид за убиството на Вапцаров, кој потоа се преселил во Њујорк кај свои роднини. Се вратил во Бугарија во 1930, а во 1933 година бил киднапиран од михајловистка чета, но бил ослободен по 19 - то мајскиот државен удар во 1934 година.

Јонко Вапцаров умрел во 1939 година во Софија.

 Надворешни врски 

 Видео документарец за животот и делото на Никола Вапцаров

 Наводи 

Категорија:Дејци на ВМРО
Категорија:Дејци на ВМОРО
Категорија:Луѓе од Банско
Категорија:Македонски војводи
Категорија:Учесници во Илинденското востание