Список на франкиски кралеви

Франките на почетокот биле предводени од страна на војводи (воени водачи) и регули (кралеви). Салиските Меровинзи завладеале меѓу Франките и го освоиле поголемиот дел на Римска Галија. Тие воедно ги поразиле и Визиготите во 507. Синовите на Хлодовик го освоиле Кралството Бургундија и ги поразиле Алеманите. Ја земале Прованса и ги покориле Баварите и Турингите. Меровинзите подоцна биле заменети со нова династија наречена Каролинзи во 8 век. До крајот на 9 век, Каролинзите биле заменувани од други династии. Идејата за  "Крал на Франките" или Rex Francorum постепено исчезнала докај 12 и 13 век.

Временската табела на франкиските водачи е тешко да се определи бидејќи кралството, согласно старата германска практика, честопати било делено меѓу синовите на водачот после неговата смрт а потоа повторно било и обединувано.

Војводи и регули

Рани владетели

Овој список на рани владетели е нецелосен поради недостиг на целосни историски податоци. 
Аскарик
Мерогез
Малобавд
Генобавд
Суно
Маркомер
Фарамонд, син на Маркомер, полулегендарен крал
Теодомер, син на Рикомер, крал околу 422
Егидиј
Сигеберт Куциот, крал 483 – 507, убиен од неговиот син Клодорик Парицид 
Клодорик Парицид, син на Сигеберт, крал 507, симнат од престолот од страна на Хлодовик

Владетели на Салите

Хлодион, веројатно син на Фарамонд, крал во Диспаргум и подоцна во Турне (426 – 447)
Меровех, веројатно син на Хлодион, крал во Турне (447 – 458)
Хилдерик I, син на Меровех, крал во Турне (458 – 481)
Хлодовик I, син на Хилдерик I, крал во Турне (481 – 511), подоцна ги обединил поголемиот дел Франки и Римски Гали.

Сите од следниве на списокот можеби се поврзани со Хлодовик и евентуално симнати од престолот пред 509:
Харарик
Рагнакар, веројатно крал во Комбре од пред 486, убиен од страна на Хлодовик
Рикар, брат на Рагнакар, убиен од страна на Хлодовик
Ригномер, брат на Рагнакар, убиен од Хлодовик кај Манс

Меровиншки кралеви на Франките
На сите Франки
 Слика Име Дата на раѓање Дата на умирање Владеење Поврзаност со претходникот 100px|center Хлодовик I околу 466 27 ноември 511 509–511 N/A
Хлодовик I ги обединил сите мали франкиски кралства како и владеел со поголемиот дел на Римска Галија освојувајќи го Доменот на Соасон од римскиот генерал Сијагриј како и Визиготското кралство на Тулуза. Го заземал Париз, како и Соасон, Ремс, Мец, и Орлеан кои станале негови главни упоришта. По неговата смрт, кралството било поделено помеѓу неговите четири сина:

 Соасон Париз Орлеан РемсСликаИмеСликаИмеСликаИмеСликаИме 80px Хлотар I511–561 80px Хилдеберт I511–558 80px Хлодомер511–524 80px Теодорих I511–534Оспоруван од Мундерик, 533, противничкиот крал во Оверња Го имал Париз потоа и Соасон  80px Теодеберт I534–548 Теодебалд548–555 Го добил Соасон 558 Го добил Соасон во 555

Хлотар I по смртта на браќата или нивните наследници ги наследил сите кралства. После неговата смрт, кралството повторно се поделило меѓу неговите четири синови:

 Соасон (Неустрија) Париз Орлеан (Бургундија) Ремс и Мец (Австразија)СликаИмеСликаИмеСликаИмеСликаИме 80px Хилперик I561–584 50px Хариберт I561–567 50px Гунтрам561–592Оспоруван од Гундоалд, 584 – 585, противнички крал во Аквитанија 80px Сигеберт I561–575 Поделено во 567, веројатно паднато во рацете на Соасон 80px Хилдеберт II575–595 80px Хлотар II584–629 Го добил Ремс и Мец 592 80px Теодорих II595-613 -Теодеберт II595–612 Го добил Орлеан во 612потоа Соасон -Сигеберт II613 Го добил Соасон во 613 80px Дагоберт I623–629

Хлотар II ја поразил Брунхилда и нејзиниот внук, и го обединил кралството. Сепак, во 623, за да ги осигура границите од нападите, на Австразијците им го дал неговиот млад син за крал. Неговиот син и наследник, Дагоберт I, го направил истото назначувајќи подкрал за Аквитаника, со седиште во Тулуза, во 629 и Австразија во 634.

 Неустрија, Австразија и Бургундија АквитанијаСликаИмеСликаИме110px Дагоберт I629–634 80px Хариберт II629–632 Хилперик632 Де факто автономија до околу 767.
 Неустрија и Бургундија АвстразијаСликаИмеСликаИме 80px Дагоберт I634–639 80px Сигеберт III634-656/660 160px Хлодовик II639–655 80px Хлотар III655–673 - Хилдеберт III Посвоениот656-661 Наследено од Хлотар III, но подарено на Хилдерик II во 662. 80px Хилдерик II662–675Обединето владеење од 673–675 80px Теодорих III673 80px Хилдерик II673–675Сменет Теодорих III до неговата смрт во 675 80px Теодорих III675-691Обединето владеење после 679 80px Хлодовик III675-676 80px Дагоберт II676-679 Ги добил Неустрија и Бургундија

Теодорих III бил признат за крал на сите Франки во 679. Оттогаш, кралството на Франките може да се третира повторно како целина со кус период на граѓанска војна.
 Слика Име Дата на раѓање Дата на умирање Владеење Поврзаност со претходникот 100px|center Теодорих III околу 654 12 април 691 679-691 N/A 100px|center Хлодовик IV c. 678 c. 695 691–695 син на 100px|center Хилдеберт IV c. 670/683 23 април 711 695–711 брат на 100px|center Дагоберт III околу 699 31 декември 715 711–715 брат на 100px|center Хилперик II c. 672 13 февруари 721 715–720 прв братучед на Хлотар IV ? c. 719 717–718противнички крал марионета во Австразија роднина на 100px|center Теодорих IV околу 712 16 март/30 април 737 720-737 син на Дагоберт III интерегнум 737 – 743 100px|center Хилдерик III c. 717 c. 754 743–752 роднина на

Каролинзи
Мајордоми на палатата

Каролинзите на почеток биле мајордоми под меровиншките кралеви, прво во Австразија и подоцна во Неустрија и Бургундија. Во 687, Пипин Херисталски ја земал титулата Војвода на Франките (dux et princeps Francorum) после неговото освојување на Неустрија со Битката кај Тертри. Од современите хроничари ова се цитира како почеток на владеењето на Пипинидите. Меѓу 715 и 716, потомците на Пипин биле наследници. 
Пипин I од Ланден (Австразија: 623 – 629 и 639 – 640)
Гримоалд I (Австразија: 643 – 656; починал 662)
Пипин II од Херстал (Австразија: 680 – 714, Неустрија и Бургундија: 687 – 695)
Дрого (Бургундија: 695 – 708)
Гримоалд II (Неустрија: 695 – 714, Бургундија: 708 – 714)
Тедоалд (Австразија, Неустрија, и Бургундија: 714 – 716)
Карло Мартел (Австразија: 715 – 741, Неустрија и Бургундија: 718 – 741)
Карломан (Австразија: 741 – 747; died 754 or 755)
Пипин III Малиот (Неустрија and Burgundy: 741 – 751, Австразија: 747 – 751)
Во март 752,Charles Knight, The English Cyclopaedia: Volume IV, (London : 1867); pg 733 "We have no circumstantial account of this important event, except that Pepin was anointed at Soissons, in March 752, by Boniface, bishop of Mainz, called the Apostle of Germany, before the assembly of the nation."Claudio Rendina & Paul McCusker, The Popes: Histories and Secrets, (New York : 2002), pg 145 Пипин III станал крал на Франките и титулата мајордом изчезнала. Каролинзите ги замениле Меровинзите како владејачка династија.

Кралеви на Франките
Пипин Кусиот, 752  –  768
Карломан I, 768  –  771 (Бургундија, Алеманија, јужна Австразија)
Карло I, наречен Карло Велики, 768  –  814 (отпрвин само Неустрија, Аквитанија, северна Австразија), Крал на Ломбардите 774, Император 800
Војводата од Мајна: Карло Помладиот, 790  –  811
Италија: Пипин од Италија, 781  –  810; Бернард од Италија, 810  –  817
Аквитанија: Луј Побожниот, 781  –  814
Луј I, наречен Побожниот, император и крал на Франките со Карло Велики 813  –  814, потоа, 814-840
Италија: Лотар I, 817  –  855
Баварија: Лудвиг Германски, 817  –  843
Аквитанија: Пипин I, 817  –  838; Карло Ќелавиот, 838  –  855, во опозиција со Пипин II, 838  –  851

Луј Побожниот направил многу поделби во текот на неговиот животен век. Последната поделба, прогласена во Вормс во 838, го направила Карло Ќелавиот наследник на запад, вклучувајќи ја и Аквитанија, а Лотар наследник на исток вклучително и Италија додека пак Баварија му била оставена на Лудвиг Германски. Сепак, после смртта на царот во 840, империјата западнала во граѓанска војна која траела три години. Франското кралство било поделено со Верденскиот договор во 843. На Лотар му било дозволено да ја задржи титулата император и неговото кралство во Италија, и му било доделено новонастанатото кралство Средна Франкија, коридор кој се протегал од Италија до Северното Море, и вклучително долноземието, Роналенд, Бургундија, и Прованса. Карло бил потврден во Аквитанија, каде синот на Пипин I, Пипин II, му се спротивставил, и ја добил Западна Франкија (денешна Франција), земјите западно од кралството на Лотар. Лудвиг Германски бил потврден вон Баварија и ја добил Источна Франкија (денешна Германија), земјите источно од кралството на Лотар.

Следнава табела не го дава целосниот список за некои од бројните кралства  (регна) на империјата, особено оние кои биле подкралства (субрегна) на Западното, Средишното, или Источното кралство како Италија, Прованса, Неустрија, и Аквитанија.

Западно кралство (или Франција)
Средишно кралство
Источно кралство (или Германија)


Имињата обележани со (*) не биле Каролинзи, туку Робертини.
Карло II, наречен Ќелавиот, 843  –  877, Крал на Италија и император 875
Аквитанија: Карло Детето, 855  –  866; Луј Д`ткавиот, 866  –  877
Неустрија: Луј Д`ткавиот, 856  –  877
Луј II, наречен Д`ткавиот, 877  –  879
Луј III, 879  –  882, заедно со
Карломан II, 879  –  884
Карло Дебелиот, 884  –  888, император 881
Одо,* 888  –  898
Аквитанија: Ранулф II, 888  –  889 (Рамнулфид, не бил Каролинг)
Карло III, наречен Простиот, 898  –  922 (de facto)/923 (de jure)
Роберт I,* 922  –  923
Рудолф,* 923  –  936
Луј IV, наречен Прекуморски, 936  –  954
Лотар, 954  –  986
Аквитанија: Луј Мрзливиот, 980  –  986
Луј V, наречен Мрзливиот, 986  –  987

После ова, династијата Капети владеела со Франција. За понатаму, види Список на француски кралеви.

Лотар I, 843  –  855, император од 824 (постар император од 840)
Италија: Лотар I, 818-855; Луј II, со татко му 839  –  855

После смртта на Лотар во 855, кралството било поделено меѓу неговите синови:

Луј II, 855  –  875, најстариот син, го наследил својот татко како император и ја добил Италија. За понатаму, види Крал на Италија.
Лотар II, 855  –  869, вториот син, ја добил северната половина на Средна Франкија, која била наречена "Лотарингија" (Лорена) изведено од неговото име. За понатаму, види Список на владетели на Лорена.
Карло, 855  –  863, најмладиот син, ја добил јужната половина на Средна Франкија, која се состоела од Прованса и Бургундија. За понатаму, види Крал на Бургундија.

Луј II, наречен Германецот, 843  –  876
Баварија: Карломан, со татко му 864  –  876

Луј ги поделил своите земји меѓу трите сина, но сите на крајот, до 882, припаднале на најмладиот:
Карломан, Крал на Баварија 876-880. Крал на Италија 877
Луј III, наречен Помладиот, Крал на Саксонија, Франконија, и Турингија 876  –  882, ја наследил Баварија од својот брат Карломан во 880
Карло III, наречен Дебелиот, крал на Швабија, Алеманија и Ретија 876  –  887, ја наследил Италија од својот брат Карломан во 879, и го наследил остатокот од Источна Франкија од неговиот брат Луј во 882. Император 881

После Карло Дебелиот, Источна Франкија била наследена од неговиот внук:
Арнулф, 887  –  899, крал на Италија и император 896
Италија: Ратолд, 896
Лотарингија: Звентиболд, 895  –  900
Луј Детето, 899  –  911

Луј Детето бил последниот источнофранкиски каролиншки владетел. Него го наследил Конрад од Франконија а потоа саксонската Отониска династија. За понатаму, види Список на германски кралеви.

</table>

Наводи

Понатамошни четива

Историја на Франција прикажана во книгата "Grandes Chroniques de France", а особено онаа хроника на кралот Шарл V меѓу 1370 и 1380 која претставува сага на трите големи династии, Меровинзите, Каролинзите,  и  Капетите, кои ги утврдиле границите на кралството. Овој документ бил направен во тек на Стогодишната војна, борба меѓу владетелите на династиите од Франција и Англија со противничките барања на францускиот престол. Затоа треба да се прочита и внимателно  да му се пристапи како извор.
The Cambridge Illustrated History of France -  Cambridge University Press
The Origins of France: Clovis to the Capetians 500-1000 by Edward James ISBN 0-333-27052-5
Late Merovingian France: History and Hagiography, 640-720 (Manchester Medieval Sources); Paul Fouracre (Editor), Richard A. Gerberding (Editor) ISBN 0-7190-4791-9
Britannica Concise Encyclopedia: Merovingian Dynasty: .
Medieval France: An Encyclopedia, eds. W. Kibler and G. Zinn. New York: Garland Publishing, 1995.

Надворешни врски


Категорија:Монарси
Категорија:Каролинзи
Категорија:Меровинзи
Франкиски