Жаклин Кенеди Оназис

Жаклин Кенеди Оназис Ли Бувие ( - ) била жена на 35-тиот претседател на САД, Џон Ф. Кенеди, и служи како прва дама на САД во текот на неговото претседателствување од 1961 до неговото убиство во 1963 година. Таа подоцна беше во брак со грчкиот трговски магнат Аристотел Оназис од 1968 па сè до неговата смрт во 1975 година. За последните две децении од својот живот, таа имаше успешна кариера како уредник на книги. Таа се памети по нејзиниот придонес кон уметностите и зачувувањето на историската архитектура, нејзиниот стил, елеганција и грациозност.

 Ран живот 

Жаклин Ли Бувие е родена во Саутемптон, Њујорк, Вол Стрит до трговскиот посредник на стока  John Vernou Bouvier III (исто така познат како "Black Jack Bouvier") и Janet Norton Lee. Жаклин имаше помлада сестра, Caroline Lee (позната како Ли), родена во 1933 година. Нејзините родители се развеле во 1940 година и нејзината во 1942 година мајка се омажила со наследникот на Standard Oil   Hugh D. Auchincloss, Jr. Низ вториот брак на Џенет, Жаклин доби полусестра и полубрат,Janet и James   Auchincloss.
Семејството на мајка и Ли, имаат ирско потекло, нејзиниот татко потекнува од француски и англиски луѓе. Нејзиниот мајчински прадедо емигрирал од Корк, Ирска и подоцна станал Надзорник на Њујоршките јавни училишта. Michel Bouvier, татковскиот пра-пра-дедо на  Жаклин, е роден во Франција и бил современик на Џозеф Бонапарт и Стефан Жирар. Тој бил, столар, трговец на недвижен имот и мислител со седиште во Филаделфија. Сопруга на Мишел е, Louise Vernou и е  ќерка на John Vernou, француски емигрант, ас на тутунски производи и Елизабет Клифорд Линдзи, родена Американка. Дедото на  Жаклин John Vernou Bouvier помладиот, обликувал повеќе за благородното потекло на неговото семејство во неговата суетна семејна историска книга Нашите предци. Неодамнешната стипендија и истражувањето направено од страна на братучедот на Жаклин, Џон Х. Дејвис, во својата книга The Bouviers:  Портрет на едно американско семејство, кој ги разоткри повеќето од овие фантазиски лози.
Таа раните години ги поминува во Њујорк, и  East Hampton, New York на имотот на  семејството Bouvier ", Lasata". По разводот на нивните родители, Жаклина и Ли  го поделиле своето време меѓу домовите на својата мајка во  McLean, Virginia и  Newport, Rhode Island и домовите на  татко им во Њујорк, и Long Island. Таа учеше на Chapin School во Њујорк. Во многу рана возраст стана еден ентузијастички јавач на коњи и јавањето и остана доживотна страст.

 Образование и младата зрелост 

Бувие продолжува со средното образование во Holton-Arms School во Бетесда, Мериленд (1942-1944) и училиштето Мис Портер во Farmington, Конектикат (1944-1947). Кога таа го направи општественото деби во 1947 година, Херст, колумнистот Игор Касини дури ја нарече "дебитантот на годината." Бувие првите две години ги помина на колеџ во Vassar College во Poughkeepsie, Њујорк, и младите години (1949-1950)  ги помина во Франција на Универзитетот во Гренобл и Sorbonne во програма преку Смит Колеџот. По враќањето дома во САД, таа се префрлила во Универзитетот Џорџ Вашингтон во Вашингтон, каде дипломирала во 1951 година, со диплома на уметности во француската литература. Дипломирањето на Бувие се совпадна со матурирањето на нејзината сестра, и заедно  летото 1951 година го поминаа во патување низ Европа. Ова патување е темата на нејзината автобиографска книга, One Special Summer, што е исто така единствена од нејзините публикации која ги карактеризира нејзините цртежи. По дипломирањето, Бувие беше ангажирана како испитувачки Фотограф за "Вашингтон тајмс"-Хералд. Позицијата од неа барала да им поставува духовити прашања на поединци избрани по случаен избор на улица и да ги слика за да бидат објавени заедно со избраните цитати од нивните одговори во весникот. Во ова време, таа била свршена за еден млад трговски посредник, John Husted, за три месеци.

 Бракот и семејството Кенеди 
Жаклин и тогашниот претставник на САД Џон Кенеди припаѓале на ист социјален круг и често присуствувале на истите функции. Во мај 1952 година, на забава организирана од страна на заеднички пријатели, тие официјално се запознале за првпат. Двајцата почнале да се гледаат наскоро потоа, и нивната венчавка официјално е објавена на 25 јуни 1953 година. 
Бувие се омажила за Кенеди на 12 септември 1953 година, во Црквата Сент Мери во Њупорт, Род Ајленд во Mass славните од страна на Архиепископот на Бостон Ричард Кушингов. Се проценува дека 700 гости присуствувле на церемонијата и 1.200 присуствувале на приемот што следел во Хамерсмит Фарм. 
Свадбената торта е создадена од страна Пекарницата на Plourde во  Fall River, Massachusetts. Венчаницата, сега се наоѓа во Кенеди библиотеката во Бостон, Масачусетс, фустани на нејзините придружнички беа создадени од страна на дизајнерот Ен Лоу на Њујорк. 
На меден месец биле во Акапулко, Мексико, и се сместиле во  McLean, Virginia. Жаклин доживеала спонтан абортус во 1955 година и родила мртвороденче женско  бебе во 1956 година. Истата година, двојката го продале нивниот имот,  Hickory Hill, на Роберт Кенеди и неговата сопруга Ethel, и се преселиле во Куќа на Улицата N во Џорџтаун. Кенеди подоцна родила втората ќерка, Каролина, во 1957 година, и син Јован, во 1960 година, и двајцата преку царски рез.

{| class="wikitable"
|-
! ИМЕ !! раѓање!! смрт !! белешки
|-
| Арабела Кенеди|| 23 АВГУСТ 1956 || 23 АВГУСТ 1956 || Мртвородена ќерка.
|-
| Каролин Кенеди Бувие|| 27 ноември 1957 || Example || Венчана за Edwin Schlossberg; има две ќерки и еден син. Таа е последното преживеано дете на Жаклин и Џон Ф. Кенеди.
|-
| Џон Фицџералд Кенеди, Јуниор,|| 25 ноември 1960 година || 16 јули 1999 година|| Издавач на списание и адвокат. Брак со Carolyn Bessette. Кенеди и неговата сопруга загинаа во авионска несреќа, како и Lauren Bessette, сестрата на Каролин, на 16 јули 1999 година, Martha's Vineyard во Piper Saratoga II HP управуван од страна на Кенеди.
|-
| Патрик Бувие Кенеди || 7 август 1963 || 9 август 1963 || починал од хиалин (мембранска болест), денес најчесто се нарекува детски респираторен дистрес синдром.
|-}

 Првата дама на САД 

 Кампања за Претседателство 

На 3 јануари 1960, Џон Ф. Кенеди, ја објави својата кандидатура за претседател и ја започна својата кампања на национално ниво. Иако таа имаше првична намера да преземе активна улога во кампањата, Кенеди дозна дека таа е бремена набргу откако започна кампањата . Поради нејзината претходна тешка бременост, лекарот на Кенеди и препорача да остане дома. Од Џорџтаун, Кенеди учествуваше во кампањата на нејзиниот сопруг со одговарање на писма, снимање телевизиски реклами, давање на телевизиски и печатени интервјуа, и пишување на неделни синдикирани колумни во весникот, "Кампања жена." Таа направи ретки лични настапи.

 Како прва дама 
Во општите избори на 8 ноември 1960 година, Џон Ф. Кенеди тесно го победи републиканецот Ричард Никсон на претседателските избори во САД. А малку повеќе од две недели подоцна, Жаклина Кенеди го роди првиот син на двојката, Џон, помладиот. Кога нејзиниот сопруг положи свечена заклетва на функцијата претседател на 20 јануари 1961 година, Кенеди на 31 годишна возраст, стана, една од најмладите први дами во историјата, зад Frances Folsom Cleveland и  Julia Tyler. 
Како и секоја прва дама на САД, Кенеди беше втурната во центарот на вниманието и не и пречеше да дава интервјуа или да биде фотографирана, но, таа претпочиташе да ја задржи приватноста за себе и своите деца колку што е можно. 
Кенеди се памети за реорганизирање на забава за Белата куќа, социјалните настани, кои бараат обновување на внатрешноста на претседателскиот дом, нејзиниот вкус за облека се носи за време на претседателството на Кенеди, нејзината популарност меѓу странски достоинственици и водење на земјата во жалост по атентатот врз нејзиниот сопруг во 1963 година.
Кенеди спаѓа во редот на најпопуларните први дами.

 Социјален успех 

Како прва дама на САД, Кенеди посветила голем дел од своето време за планирање социјални настани во Белата куќа и на другите државни имоти. Таа често поканувала уметници, писатели, научници, поети и музичари да се мешаат со политичари, дипломати и државници. 
Можеби се должи на нејзината вештина во забави, Кенеди се покажа како доста популарна помеѓу меѓународните достоинственици. Кога од Советскиот Премиер Хрушчов беше побарано да се ракуваат со претседателот Кенеди за слика, Хрушчов рече, "Би сакал да се ракувам со неа прво." Жаклина беше добро примена во Париз, Франција, кога таа со нејзиниот сопруг го посетиле, и кога отпатувала со Ли во Индија во 1962 година.


 Реставрација на Белата куќа 

Реставрацијата на Белата куќа беше првиот голем проект на Жаклина Кенеди како прва дама. Таа беше запрепастена за време на нејзината претходна инаугурациска турнеја на Белата куќа да се најде малку од историското значење во куќата. Собите се опремени со незабележителни парчиња кои таа ги чувствуваше како да немаат чувство за историја. Нејзиниот прв напор, започна својот прв ден во резиденцијатај (со помош на општествениот декоратер Sister Parish), требало да ѓи направат семејните четврти привлечни и соодветни за семеен живот, а вклучени се додавање на кујната на семејнот кат и соби за нејзините деца. По речиси веднаш потрошените средствата наменети за овие напори, таа формираше комитет за ликовни уметности за да ја надгледува и фондира возобновувањето на процесот, таа исто така, го побара американскиот експерт за мебел Henry du Pont за да се консултира.
Нејзиното вешто управување на овој проект беше забележливо, истакна во тоа време,  но на подоцнежните сметки се забележува дека таа успеа да ѓи изменаџира спротивставените агенди на парохија, Du Pont, и Boudin со беспрекорен успех, таа започна со објавувањето на првиот Водич на Белата куќа, чија продажба понатаму ја финансираше реставрацијата, таа започна Конгресен нацрт-закон со кој се утврдува дека Белата куќа, ќе биде сопственост на Смитсонијан институција,  а не на располагање на екс-претседателите кои тврдат дека се нивни, и таа напиша лични барања на оние кои поседуваат делови од историскиот интерес, а подоцна беа донирани на Белата куќа.
На 14 февруари 1962, Кенеди ги одведе американските телевизиски гледачи на турнеја во Белата куќа со Чарлс Колингууд од CBS News. Во турнејата таа рече, "Јас само чувствувам дека сè во Белата куќа би требало да биде најдобро- забавата што е дадена овде. Ако тоа е една американска компанија која може да им помогне, сакам да го правам тоа. Ако не-само онолку колку што тоа е најдобро. " Работењето со Рејчел Ламберт Мелон, таа го надгледуваше редизајнот и пресадувањето на Роуз Гарден на Белата куќа и Ист Гарден, која беше преименувана во Градината Жаклина Кенеди, по убиството на нејзиниот сопруг. Нејзините напори во име на реставрацијата и заштитата на Белата куќа, остави трајно наследство во форма на  White House Historical Association, Committee for the Preservation of the White House која беше заснована врз нејзиниот White House Furnishings Committee, постојана  Curator of the White House,White House Endowment Trust и  White House Acquisition Trust.
Радиодифузијата на Белата куќа во голема мера помогна во реставрација на администрацијата на Кенеди. САД бараат меѓународна поддршка за време на Студената војна, која ја постигнуваат со влијанието врз јавното мислење. Славноста на  Првата дама и високиот профил статус ја направија турнејата на Белата куќа многу пожелна. Турнејата беше снимена и дистрибуирана до 106 земји бидејќи имаше голема побарувачка од елитата, како и луѓе на власт за да го видат филмот. Во 1962 година на 14 годишните  Emmy Awards  (NBC, 22 мај),  Bob Newhart emceed од Hollywood Palladium; Johnny Carson  од хотелот Њујорк Астор, и Ен-Би-коментаторот  Дејвид Бринкли беше домаќин на Шератон  Парк Хотелот во Вашингтон и го зеде центарот на вниманието како посебна академија на науките и уметностите Телевизија водечката Награда и беше доделена на Жаклин Кенеди за нејзината Ес-ТВ турнеја низ Белата куќа. Леди Берд Џонсон  ја прифати срамежливата зад камера прва дама. Вистинската Еми статуетка е изложена во Библиотеката Кенеди  која се наоѓа во Бостон, Масачусетс. Фокусот и восхитот за Жаклин Кенеди добија негативен ефект кој ја одвлекува од  од нејзиниот сопруг. Со привлекување на вниманието на јавноста во целиот свет, првата дама доби сојузници за Белата куќа и меѓународна поддршка за администрацијата на Кенеди и во неговите политики за Студената војна.

 Странски патувања 

Пред Кенедиеви да ја посетат Франција, телевизиски специјал беше сниман во Франција со првата дама на тревникот во Белата куќа. По пристигнувањето во земјата, таа  ја импресионирала јавноста со нејзината способност да зборува течно француски, како и нејзиното широко познавање на својата историја. Жаклин била потпомогната во нејзиното учење на францускиот јазик од познатиот Порторико едукатор Марија Тереза Бабин Кортес. На крајот од посетата, магазинот Тајм изгледаше задоволен од првата дама и истакна: "Имаше, исто така, и колеги кои дојдоа со неа." Дури и претседателот Кенеди се пошегува, "Јас сум човекот кој беше во придружба на Жаклин Кенеди во Париз - и уживав во тоа".
По барање на Џон Кенет Галбрајт, амбасадор на претседателот Кенеди во Индија, таа презема турнеја во Индија и Пакистан, земајќи ја нејзината сестра  Lee Radziwill заедно со неа, кое беше целосно документирано во фоторепортерството на сите времиња, како и во списанијата Галбрајт и мемоарите. Во тоа време, амбасадорот Галбрајт забележа значителна дисјункција кај Кенедиевата широко истакната загриженост со алишта и други лекомислиа и лично познанство, нејзиниот значаен интелект. 
Додека во Карачи, таа најде време да се повози на камила со нејзината сестра. Во Лахор, пакистанскиот претседател Ајуб Кан]] ја презентираше првата дама со нај фотографираниот коњ, Sardar (урду поим со значење на „водач“) . Потоа овој дар беше препишан на кралот на Саудиска Арабија, вклучително и во разните спомени на Кенеди во Белата куќа години од страна на пријател на претседателот Кенеди, новинарот и уредник Benjamin Bradlee. Додека на приемот во нејзина чест во Shalimar Gardens, Кенеди им изјави на гостите "целиот мој живот сум сонувала да дојдам во градините Shalimar. Тоа е дури и поубаво отколку во мојот сон. Јас само имав желба маж ми да може да биде со мене.

 Смртта на најмладиот син 

Во почетокот на 1963 година, Кенеди стана повторно бремена и ги ограничи нејзините службени должности. Таа поголемиот дел од летото го помина во изнајмениот дом на Squaw Ајленд, во близина на семејното Cape Cod кое се спојува во Hyannis Port, каде што замина во предвремено породување на 7 август 1963 година. Таа родила едно момче, Патрик Бувие Кенеди, преку итен царски рез пет и пол недели порано, во Отис воздухопловната база. Неговите бели дробови не биле целосно развиени, и тој почина на 9 август 1963 година во детската болница во Бостон од хиалин (мембранска болест), денес најчесто се нарекува детски респираторен дистрес синдром. Парот бил разрушен од губитокот на малиот син, но таа трагедија ги зближи заедно отколку кога и да било досега.

 Атентатот и погребот на Џон Кенеди 

На 21 ноември 1963, првата двојка на САД ја напушти Белата куќа за политичко патување во Тексас, запирајќи во Сан Антонио, Хјустон, и Форт Ворт тој ден. По појадокот на 22 ноември, двојката полета од Карсуел воздухопловната база во Далас Love Field со претседателскиот авион, во придружба на гувернерот на Тексас Џон Connally и неговата сопруга Нели. Таа беше облечена во светло розов Шанел костим. А поворката од 9,5 километри (15,3 км), требаше да ги однесе нив до трговскиот Март, каде што претседателот требаше да зборува на ручекот. Првата дама седеше до нејзиниот сопруг во лимузина, со гувернерот и неговата сопруга кои седеа пред нив. Заменик-претседателот "Џонсон и неговата сопруга ги следеа во друг автомобил во колона од возила.
Откако колоната од возила се сврте кон аголот Elm Street во Dealey Plaza, првата дама слушнала како да пукнува мотор, и не сфатила дека тоа е истрел сè додека не го слушнала крикот на гувернерот Connally. Во рок од 8,4 секунди, имало уште два истрели, и таа се наведнала кон мажот и. На последниот истрел го погодил претседателот во главата. Шокирана, таа се искачи надвор од задното седиште и се влезе во багажникот на автомобилот. Нејзиниот агент од тајната служба, Клинт Хил, подоцна и изјави на Ворен Комисијата дека тој мисли дека таа се пресегнала низ багажникот за едно парче од черепот на Претседателот, кој бил разнесен. Хил истрчал до колата и се фрлил врз неа, за да ја врати на седиштето. Автомобилот се упатил кон болницата Parkland, а на пристигнување таму, телото на претседателот беше пренесено во шок соба. Првата дама на САД, за момент, останала во просторијата за роднини и пријатели на пациентите.
Неколку минути по третманот на нејзиниот сопруг, во придружба на лекарот на претседателот, адмиралот George Burkley, таа го остави преклопен столот надвор пред шок соба 1 и се обидела да влезе во операционата сала. Сестрата Дорис Нелсон ја спречила и се обидела да застане на вратата за да ја спречи да влезе. Таа опстојува, и докторот на претседателот сугерираше таа да земе седатив, кој таа го одби. "Сакам да бидам таму кога тој умира," изјави таа за Burkley. Тој на крајот ја убеди Нелсон да ѝ даде пристап до шок собата 1, велејќи: "Тоа е нејзиното право, тоа е нејзината привилегија."
Подоцна, кога пристигнал ковчегот, вдовицата го тргна нејзиниот венчален прстен и го стави на прстот на претседателот. Таа му рече на помошникот Кен O'Donnell: "Сега ништо не ми остана."
По смртта на претседателот, не сакаше да се отстрани нејзината окрвавена облека, и жалеше што ја имаше измиено крвта од лицето и рацете. Таа продолжила да го носи окрвавениот розов костум, таа влезе во одборот на Air Force One и застана до Џонсон кога тој положи свечена заклетва на функцијата претседател. Таа и рекла на Лејди Брд Џонсон, "Јас сакам тие да видат што му имаат направено на Џек." 
Кенеди имаше активна улога во планирањето на деталите на државниот погреб за нејзиниот сопруг, кој се засновал на Абрахам Линколновиот. Погребната церемонија се одржа во катедралата Свети Матеј, Вашингтон, и погребот во Националните гробишта Арлингтон; вдовицата ја предводеше поворката и ќе запали вечен пламен крај гробот, пламен кој беше создаден по нејзиното барање . Лејди Жан Кемпбел изјави во The London Evening Standard " Жаклин Кенеди му даде на американскиот народ ... едно нешто што секогаш недостигаше. Височество" 
После атентатот и медиумите кои беа фокусирани интензивно на неа во текот и по погребот, Кенеди се повлече назад од официјалната јавност. Таа, сепак, направи краток настап во Вашингтон во чест на агентот на Тајната служба, Клинт Хил, кој се искачи на лимузината во Далас да се обиде да ги заштити неа и Претседателот.

 Животот по атентатот на Кенеди 

Една недела по атентатот, Жаклин беше интервјуирана во Hyannisport, Масачусетс, 29 ноември од Теодор Х. Вајт од списанието Life. Во таа сесија, таа ги спореди годините на Кенеди во Белата куќа со митскиот Камелот на кралот Артур, коментирајќи дека претседателот често ја играше насловната нумера на Лернер и Loewe пред да оди на спиење. Таа, исто така, ја цитираше кралицата Guinevere од мјузикалот, обидувајќи се да изрази каков губиток  чувствувала. 
Нејзината смиреност и храброст, по атентатот и погребот на својот маж го освои восхитот од целиот свет. По неговата смрт, Кенеди и нејзините деца, останаа во своите конаци во Белата куќа две недели, потоа се подготвува да ја напуштат. Тие во 1964 година ја  поминале зимата во домот Averell Harriman во делот "Џорџтаун" во Вашингтон, Д.Ц., пред купување на нејзиниот сопствен дом во друг блок на истата улица. Подоцна во 1964 година, во надеж дека ќе има поголема приватност за нејзините деца, Кенеди одлучи да се здобијат со стан на Петтата авенија во Њујорк, и го продала својот нов дом во "Џорџтаун", таа исто така ја продала викендичката  во Atoka, Вирџинија, каде што таа и претседателот Кенеди имале намера да се одмараат. Таа потроши една година во жалост, правејќи неколку јавни настапи;.во текот на овој период, Каролина, изјавила на еден од нејзините наставници дека нејзината мајка  често плачела. 
Кенеди ја овековечила меморијата на нејзиниот сопруг со избрани спомен посвети. Тука спаѓаат во 1967 година покрстувањето на U.S._Navy_aircraft_carrier_USS_John_F._Kennedy_(CV-67) (Ctrl+клик)">U.S. Navy aircraft carrier USS John F. Kennedy (CV-67)  (деактивираните во 2007), во Њупорт Њуз, Вирџинија, и споменот во Hyannisport. Тие, исто така, ги вклучија посветеноста на службениот спомен на Обединетото Кралство на претседателот Кенеди во Runnymede, Англија, како и посветеноста на еден парк во близина на Нова Рос, Ирска. Таа ги надгледуваше плановите за формирање на библиотеката  Џон Ф. Кенеди, која е складиштето за службени документи на управата на Кенеди. Оригиналните планови кои биле библиотеката  да се наоѓа во Кембриџ, Масачусетс, во близина на универзитетот Харвард, покажале проблематичност поради различни причини, па се наоѓа во Бостон. Готовата библиотека, дизајнирана од страна на IM ПЕИ, вклучува и музеј и е посветен во Бостон во 1979 година од страна на претседателот Џими Картер.
Во ноември 1967 година, за време на средината од војната во Виетнам, списанието Life  ја признава Жаклин како " Американски неофицијален скитнически амбасадор" за време на нејзината посета на Камбоџа, кога таа се состана со шефот на државата Norodom Сиханук. За време на посетата, Кенеди се приклучи на Сиханук во посета на Анкор Ват. Во тој момент, дипломатските односи меѓу САД и Камбоџа беа влошени од мај 1965 година.

 Бракот со Оназис 

Во јуни 1968 година, кога нејзиниот шура Роберт Ф. Кенеди бил убиен во атентат, таа дојде со страв за својот живот и  животот на нејзините деца, велејќи: "Ако тие ги убиваат Кенедиеви, тогаш и моите деца им се цел ... сакам да излез од оваа земја. "На 20 октомври 1968 година се омажила за Аристотел Оназис, богат, грчки трговски магнат, кој беше во можност да обезбеди приватност и безбедност која и требаше за себе и своите деца. 
Свадбата се одржа на Skorpios, приватен остров на Оназис во Јонското Море, Грција. По нејзиниот брак со Оназис, Жаклин ја изгубила заштитата од тајната служба и нејзината френклин привилегија, двете од нив се правата на вдовицата на претседателот на САД. Како резултат на бракот, медиумите и го доделиле прекарот "Џеки О" кој остана популарна стенографска референца кон неа. Таа стана мета на папараците кои ја следеле.
Потоа трагедија ја погоди повторно, како единствен син на Аристотел Оназис, Александар починал во авионска несреќа во јануари 1973 година. Здравјето на Оназис почна рапидно да се влошува и тој почина во Париз, на 15 март 1975 година. Финансиската оставина на Жаклин беше строго ограничена под грчки закон, кој диктира колку не-грчки преживеаниот брачен другар може да го наследи. По две години правна битка, таа конечно прифаќа од Кристина Оназис, ќерка на Оназис и единствен наследник, надоместок од 26.000.000 $, откажување од сите други побарувања од имотот на Оназис. За време на нивниот брак, парот живеел во домот кој тие го изнајмиле во Bernardsville, Њу Џерси.

 Подоцнежните години 

Смртта на Оназис во 1975 година ја прави, тогаш речиси 46, вдовица по вторпат. Сега кога нејзините деца се постари, таа одлучи да најде работа што ќе биде детектирана со неа. Таа отсекогаш уживала во пишување и литература, во 1975 година Жаклин прифати понудата за работа како уредник во Викинг прес. Но, во 1978 година, претседателот на Викинг прес, Томас Х. Guinzburg, овластен за купувањето на романот на Џефри Арчер  Shall We Tell the President?, Кој беше формиран во измислена иднина на претседателството на Едвард М. Кенеди, и го опиша како заговор за атентат против него. Иако Guinzburg расчисти  со откупот на книгата и објавувањето со Оназис, по објавувањето на негативните Њујорк тајмс прегледи кои тврдеа дека Оназис одржува некаква одговорност за објавување, таа ненадејно поднесе оставка од Викинг Прес следниот ден. Таа потоа се преместила во Doubleday како соработник уредник под еден стар пријател, Џон Sargent, живеејќи во Њујорк, Martha's Vineyard  и Kennedy Compound во Хајанис, Масачусетс. Од средината на 1970 до нејзината смрт, нејзин придружник беше Морис Tempelsman, белгиски роден индустријалец и дијаманти трговец, кој долго време беше одвоен од својата сопруга. 
Таа исто така продолжи да биде предмет на големо внимание од страна на медиумите, повеќето фамозно вклучување на фотографот Рон Galella. Тој ја следел секаде и ја фотографирал, каде и да оди и во правење на нејзините активности, добивање искреност, иконични фотографии од неа. Таа на крајот поднесе за негова забрана за приближување и со тоа го привлече вниманието на  папараците фотографи. Во 1995 година Џон Ф. Кенеди Џуниор дозволи Galella да го фотографира на јавни настани.
Меѓу многуте книги што таа ги објави беа Larry Gonick's The Cartoon History of the Universe. Тој изрази благодарност во признанијата во Том 2.
Жаклин Оназис, исто така, го цени придонесот на афроамерикански писатели на американскиот книжевен канон. Таа ги охрабри Дороти Запад, нејзиниот сосед на Martha's Vineyard и последниот преживеан член на Харлем ренесансата, за да се заврши  романот The Wedding (1995), мулти-генерациска приказна за раса, класа, богатство и моќ во САД. Романот доби големи книжевни признанија, кога беше објавен од страна Doubleday во 1995 година; подоцна беше претставен телевизиски филм со исто име каде глуми Хали Бери. 
Таа, исто така, работела за да се зачува и заштити културното наследство на Америка. Извонредните резултати од нејзината напорна работа го вклучуваат  Лафајет плоштадот во Вашингтон, Д.Ц., и Grand Central Terminal, Њујорк- историската железничка станица. Додека таа беше прва дама на САД, таа помогна да се запре уништувањето на историски куќи во Лафајет плоштадот, затоа што таа почувствува дека овие згради се важен дел од главниот град на државата и суштинска улога во нејзината историја. Подоцна, во Њујорк, таа водеше кампања за историско зачувување да се спаси од уривање и реновирање на Grand Central Terminal. Плочата   во терминалот ја признава нејзината улога во зачувување. Во 1980 година, таа беше главна фигура во протестите против планираните облакодери во Columbus Circle кој прави големи сенки во Централ парк, проектот бил откажан, но голем близнак облакодер ќе го пополни местото во 2003 година, актуелниот Time Warner центар.
Од нејзиниот стан во Њујорк, таа имаше прекрасен поглед ограден од стаклено крило од "Метрополитен" музејот на уметност што ги прикажува  Храмот на Dendur. Тоа беше подарок од Египет на САД во знак на благодарност за великодушноста на администрацијата на Кенеди, која беше инструмент во зачувувањето на неколку храмови и предмети од египетската антиката, кои инаку би биле поплавени по изградбата на Асуанската брана.

 Смртта 

Во 1993 година, кај Оназис беше дијагностициран не-Хочкин лимфом, еден вид на рак. Нејзината дијагноза беше објавена во јавноста во февруари. Семејството и лекарите на почетокот биле оптимисти, и таа престана да пуши, на инсистирање на нејзината ќерка. Оназис ја продолжи работата со Doubleday, но ограничена со нејзиниот распоред. До април, ракот почнал да се шири, и таа ја прави последната посета дома од болницата во Њујорк, Корнел Медицинскиот центар на 18 мај 1994 година. Голема толпа на добронамерници се собраа, туристи и новинари на улицата надвор пред  нејзиниот стан. Оназис умрела во сон во 10:15 часот во четврток 19 мај, два и пол месеци пред нејзиниот 65 роденден. Во распишувањето на нејзината смрт, синот на  Жаклин, Џон Кенеди Џуниор, изјави: "Мојата мајка почина опкружена со нејзините пријатели и нејзиното семејство и нејзините книги и луѓето и работите кои ги сака. Таа го направи тоа на свој начин, и во нејзините сопствени услови и сите ние се чувствуваме среќни за тоа. "
Погребот на Оназис "се одржа на 23 мај во црквата „Св. Игнатиј Лојолски“ во Менхетен -. црквата каде што беше крстена во 1929 година, и каде се потврди како тинејџер. На нејзиниот погреб, нејзиниот син Јован опишува три од нејзините атрибути како и љубовта кон зборовите, обврзниците кон домот и семејството, и авантуристичкиот дух. Таа беше погребана заедно со претседателот Кенеди, нивниот син Патрик, и нивната мртвородена ќерка Арабела во Арлингтон Националните гробишта во Арлингтон, Вирџинија. Во нејзината волја, Оназис го оставила имотот во вредност од 43.700.000 $ на децата Каролина и Џон.

 Модна икона 
|thumb|десно|Џон и Жаклин Кенеди гледаат Американски Куп трка на одборот на  УССЈосиф П. Кенеди Џуниор, Септември 1962.
За време на претседателствувањето на нејзиниот сопруг, Жаклина Кенеди стана симбол на мода за жените во целиот свет. Таа го задржа французинот во америка моден творец и пријател на семејството Кенеди Олег Касини во есента 1960 година да создаде оригинална гардероба за неа како прва дама. Од 1961 до крајот на 1963 година, Касини ја облекува во многу од нејзините најпознатите иконски ансамбли, вклучувајќи ги и нејзините паунот палто за Денот на Инаугурација и Инаугурациската  гала наметка, како и многу  гардероби за нејзините посети во Европа, Индија и Пакистан. Во својата прва година во Белата куќа, Кенеди потроши 45.446 $ повеќе на модата од 100.000 $ годишна плата на сопругот заработени како претседател. Нејзините чисти костуми со здолниште со раб до средината на коленото, три-четврт ракави со рецка на јаката јакни, А-линија фустани без ракави, погоре до над лактот ракавици,платнени чевли со ниска петица, како и познатата кутијата за шешири беа на мода за вечерно излегување низ целиот свет кои  исто така брзо станаа познати како "Џеки" изгледот. Иако Касини е нејзиниот прв  дизајнер, таа исто така носела ансамбли од страна на француските модни легенди како што се Шанел, Живанши и Диор. Повеќе отколку која било друга првата дама нејзиниот стил е копиран од комерцијални производители како и голем дел од младите жени.

Во годините после Белата куќа, нејзиниот стил драматично е променет. Поминати беа скромните "кампања жена" гардероби. Широки костуми, големи ревер јакни, цигански сукњи, свилени марами Хермес и големи, тркалезни, темни очила за сонце беа нејзиниот нов изглед. Таа често избира да носи посветли бои и дезени, па дури почна да носи и фармерки во јавноста. Beltless, бели фармерки со џемпер со околувратник, никогаш не напикан во фармерките, но срушен во текот на колковите,кој исто така, е моден тренд што таа го носеше. 
Во текот на нејзиниот живот, Кенеди се стекна со голема збирка на таписерии и бесценети накити. Нејзината трипл-жичка бисерен ѓердан дизајниран од страна на американскиот златар Кенет Џеј Лејн стана нејзино препознатливо парче накит за времена дејствувањето како прва дама во Белата куќа. Често се нарекува "Бери брош", двете овошја кои се кластер брош на јагоди направени од рубини со стебла и листови од дијаманти, дизајнирани од страна на француски златар Жан Шлумбергер за Тифани & Co, беше лично избирано и дадено на неа од страна на претседателот Кенеди неколку дена пред својата инаугурација во јануари 1961 година. Шлумбергеровото злато и сјајните белегзии беа  носени од Кенеди, па често во почетокот и средината на 1960-тите пресот ги нарече " нараквиците на Џеки." Неговата бела глазура и златните "банана" обетки беа исто така фаворизирани од нејзина страна. Кенеди носеше накит дизајниран од Ван Cleef & Arpels во текот на 1950 година, 1960, и 1970. Нејзината сентиментален и омилен беше венчалниот  прстен кој и е даден од страна на претседателот Кенеди, исто така од Ван Cleef & Arpels.

 Наследство 
|thumb|Гробот на Жаклин Кенеди Оназис Бувие во  Националните гробишта Арлингтон] (2006).
Во декември 1999 година, Оназис беше меѓу 18. содржани во Списокот на Галуповите широко восхитувачки луѓе на 20 век, од една анкета спроведена на американскиот народ.

 Почести и споменици 

Наследство на Оназис е запамтено во различни аспекти на американската култура. Тие вклучуваат:
 Средно училиште наречено Жаклин Кенеди Оназис Средно училиште за меѓународна кариера, беше посветена на Њујорк во 1995 година, првата гимназија именувана во нејзина чест. Се наоѓа на 120 Западна 46 Улица меѓу шестата и седма авенија, и порано беше Средно училиште за изведувачки уметности.
 Главниот резервоар во Централ парк беше преименуван во нејзина чест како Резервоарот Жаклина Кенеди Оназис. 
 Општинското уметничко општество од Њујорк и доделува медал на Жаклина Кенеди Оназис како физичко лице чија работа и дела направиле исклучителен придонес за градот Њујорк. Медалот беше именуван во чест на поранешниот Mas член на Управниот одбор во 1994 година, за нејзините неуморни напори да се зачува и заштити уважената архитектура во Њујорк. 
 На Универзитетот Џорџ Вашингтон, салата за престој се наоѓа на југоисточниот агол од I и 23-ти улиците NW во Вашингтон, беше преименувана во Жаклина Кенеди Оназис Бувие сала во чест на бившата ученичка.
 Исток Градината во Белата куќа беше преименувана во Жаклина Кенеди градина во нејзина чест.
 Во 2007, нејзиното име и името на нејзиниот прв сопруг беа вклучени на списокот на патници во јапонска Kaguya мисија на Месечината која започна на 14 септември, како дел од планетарното друштво "Wish Upon The Moon" кампања . Исто така, тие се вклучени на списокот на мисијата на бродот NASA's Lunar Reconnaissance Orbiter.
 Училиштето  и наградата на Американскиот Театар и балет биле именувани по неа, во чест на изучувањето на балетот во нејзиното детство.
 Придружничката книга за серијата интервјуа меѓу митологистите Џозеф Кембел и Бил Moyers, Моќта на митот, беше создадена во рамките на насоката на Оназис, пред нејзината смрт. Уредник  на книгата,  Betty Sue Flowers, пишува во белешката на уредникот до Моќта на митот: "Јас сум благодарна ... на Жаклина Кенеди Оназис Ли Бувие, уредникот на Doubleday, чиј интерес за книгите на Џозеф Кембел е основен двигател во објавувањето на оваа книга. " Една година по нејзината смрт во 1994 година, Moyers придружничката книга за неговите серии  ја посвети на,  The Language of Life на Оназис. Посветеноста гласи: "До Жаклина Кенеди Оназис. Како што пловиш кон Итака.." Итака е повикување на C.P. Кавафис песна што Морис Tempelsman ја читаше на нејзиниот погреб..
 Бел белведер е посветен на Жаклина Кенеди Оназис на Северната Медисон Улица во Middleburg, Вирџинија. Жаклина и претседателот Кенеди често го посетуваа  малиот град на Middleburg и со намера да се одморат во блискиот град на Atoka. Таа, исто така  е прогонувана со the Middleburg Hunt безброј пати.

 Џеки како тема во популарната култура 
Џеки Оназис е честа тема во различни облици на популарната култура, вклучувајќи филмови, телевизиски серии, цртани серии, видеоигри и музика.
 „Џеки О.“ (Jackie O.) - песна на американскиот рок-музичар Џон Кугар Меленкамп (John Cougar Mellencamp) од 1983 година.YouTube, John Cougar Mellencamp - Jackie O. (посетено на 17.6.2017)

 Наводи 

Категорија:Први дами на САД
Категорија:Апсолвенти на Парискиот универзитет