Летни олимписки игри 2012

XXX Летни олимписки игри (формално познати како „Игри на XXX Олимпијада“) — Летни олимписки игри одржани од 27 јули до 12 август 2012 година во Лондон, Велика Британија. Градот Лондон станал првиот град кој по третпат бил домаќин на Летните олимписки игри Претходно, градот бил домаќин во 1908 и 1948 година.

Лондон за домаќин на Летните олимписки игри во 2012 година бил избран на 6 јули 2005 година, на 117 седница на МОК која се одржала во Сингапур, победувајќи ги Москва, Њујорк, Мадрид и Париз, по четири круга на гласање. Оваа вест била објавена од страна на поранешниот олимписки шампион Себастијан Коу.

Олимпијадата се одржа во Олимпискиот парк во реонот Стратфорд и на разни места во поширокото подрачје на градот.

 Избор на град-домаќин 
Девет градови поднеле кандидатура за организација на игрите заклучно со 15 јули 2003, кој бил краен рок за доставување на кандидатурите. Градови кои поднеле кандидатура биле: Хавана, Истанбул, Лајпциг, Лондон, Мадрид, Москва, Њујорк, Париз и Рио де Жанеиро.

Градоначалникот на Лондон, Кен Ливингстон, изјавил дека главниот мотив за иницирање и лобирање за кандидатурата на градот е да се развие источниот дел на Лондон, кој бил заборавен во последните 30 години. На 18 јуни 2004 Меѓународниот олимписки комитет (МОК) на седница го скратил списокот на потенцијални домаќини на пет града: Лондон, Мадрид, Москва, Њујорк и Париз.

До 19 ноември 2004 година, сите градови биле должни да ги дополнат своите кандидатури. Инспекцијата на МОК во периодот од февруари до март 2005 ги посетил сите градови кандидати. При инспекцијата во Париз, градот бил зафатен со голем број на демонстрации и обвиненија за корупција на еден од клучните членови на париската кандидатура, а воедно и член на МОК и се чинело дека тоа ќе биде голем минус за канидатурата на Париз. Меѓутоа во првиот извештај на МОК кој не содржел никакви рангирања објавен на 6 јуни 2005, Париз добил убедливо најдобри оценки, пред Лондон. Њујорк и Мадрид исто така добиле позитивни оценки.

Во текот на процесот, Париз се сметал за еден од главните фаворити за добивање на организација, особено поради тоа што ова било третпат градот да биде кандидат во поновата историја. Првично Лондон заостанувал зад Париз, но работите почнале да се подобруваат со именувањето на Себастијан Коу за нов шеф и прв човек на лондонскиот тим на 19 мај 2004. Кон крајот на август 2004, извештаите предвидувале тесна борба помеѓу Париз и Лондон.
Одлуката за град домаќин била донесена на 6 јули 2005 година, на 117-та седница на МОК. Поддршка за кандидатурата на Лондон на лице место дал и тогашниот премиер на Обединетото Кралство - Тони Блер. Во првиот круг на гласање била елиминирана Москва, а потоа и Њујорк и Мадрид. Во финалното гласање, како што и се очекувало останале Париз и Лондон. На крајот на четвртата рунда на гласање, Лондон ја однел победата со само 4 бода повеќе од Париз.
Резултати од гласањето за избор на град-домаќин на ЛОИ 2012 Град НОК1 Рунда2 Рунда3 рунда4 РундаЛондон22273954Париз21253350Мадрид203231—Њујорк1916——Москва15———

 Подготовки 
 Спортски собиралишта 
За Олимписките и Параолимписките Игри 2012 се користат мешавина од нови, постоечки и историски објекти, како и привремени објекти. Поголемиот дел од објектите се поделени во три зони во рамките на општината Голем Лондон, и тоа олимписка зона, речна зона и централна зона. Покрај овие, се користат и други места кои поради неопходноста се наоѓаат надвор од границите на општината. Такви се националниот едриличарски центар Вејмут и Портланд на островот Портланд, како и стадионите кои се користени за фудбалскиот турнир кои се наоѓаат низ целото Обединето Кралство.

 Олимписка зона 
185px|thumb|right|Олимписки Стадион
185px|thumb|right|Кошаркарска олимписка арена
185px|thumb|right|Лондонски велопарк
185px|thumb|right|Вимблдон - Тенис
 Олимписки Стадион – атлетика, церемонија на отворање и затворање
 Олимписки центар за водени спортови – пливање, скокови во вода, современ петобој (пливање) и синхронизирано пливање
 Кошаркарска олимписка арена – кошарка и ракомет (натпревари за медал)
 Лондонски велопарк – велосипедизам (писта) и велосипедизам (ВМХ)
 Копер бокс арена – мечување, ракомет и современ петобој (мечување)
 Ривербанк арена – хокеј на трева
 Ватерполо арена – ватерполо

 Речна зона 
 Ексел Центар – бокс, мечување, џудо, пинг-понг, теквондо, кревање тегови, борење
 Гринички парк – коњички спортови, современ петобој (трчање, пукање)
 O2 арена – кошарка (финале), гимнастика
 Кралска артилериска касарна – стрелаштво

 Централна зона 
 Сеанглиски клуб за тенис на треба и крикет - тенис
 Ерл Корт Центар - одбојка
 Плоштад на коњичката гарда - одбојка на плажа
 Хајд Парк - пливање (маратон), триатлон
 Лордов терен за крикет - стреличарство
 Маратонска патека - атлетика (маратон)
 Реџентс Парк - велосипедизам (пат)
 Вембли арена -  бадминтон, ритмичка гимнастика
 Стадион Вембли - фудбал (финале)

 Надвор од Лондон 
 Езеро Дорни - кану (спринт), кајак, веслање
 Хадли Фарм - планински велосипедизам
 Воден Центар "Ли Вели" - кану (слалом)
 Национален едриличарски центр Вејмут и Портланд - едрење

 Фудбалски стадиони 
Турнирот во фудбал се одржа на следниве стадиони:
 Рикокс арена (Ковентри)
 Хемпден парк (Глазгов)
 Стадион Милениум (Кардиф)
 Олд Трафорд (Манчестер)
 Сент Џејмсис Парк (Њукасл)

 Краток преглед 
 Во првиот круг од женскиот турнир во фудбал, организаторите направиле превид кога за време на натпреварот меѓу Колумбија и Северна Кореја на семафорот било погрешно истакнато знамето на Јужна Кореја наместо она на Северна Кореја. Фудбалерките на Северна Кореја во знак на протест го напуштиле игралиштето, а натпреварот започнал со доцнење од повеќе од еден час откако грешката била исправена. По завршувањето на натпреварот, членовите на организацискиот комитет на игрите испратиле официјално извинување до Олимпискиот комитет на Северна Кореја.
 Игрите биле свечено отворени од страна на кралицата Елизабета II која станала првата личност којашто прогласила за отворени Олимписки игри во две различни држави.
 Најуспешен натпреварувач на игрите бил американскиот пливач Мајкл Фелпс, кој освоил 4 златни и 2 сребрени медали, и со вкупно 22 освоени медали на Олимписките игри станал најуспешниот олимпиец по бројот на освоени медали, соборувајќи го дотогашниот рекорд на советската гимнастичарка Лариса Латинина со 18 освоени медали. Со неговата победа во трката на 200 м мешано, тој станал првиот пливач кој успеал да освои златен медал во една иста дисциплина на три Олимписки игри.
 Американката Миси Френклин победила во пливачките трки на 100 и 200 м грбно, а освоила уште два златни и еден бронзен медал во штафетните трки, со што била најуспешна натпреварувачка на игрите.
 Кинеската пливачка Је Шевен освоила две златни медали во трките на 200 и 400 м мешано со само 16 години, поставувајќи нов светски рекорд во подолгата трка.
 По одигрувањето на два натпревара на турнирот во бадминтон во женска конкуренција бил извршен нивен детален преглед, откако се појавиле гласини дека и обете двојки, кои веќе имале обезбедено учество во понатамошните натпревари, се обиделе „намерно“ да ги загубат своите последни натпревари во групната фаза, со цел да бидат вкрстени со „полесни“ противници. Грешките од страна на овие двојки биле забележливи и преку негативните реакции од страна на присутните.
 Во стрелаштво, Кимберли Роуд од САД победила во дисциплината стрелање глинени гулаби и го освоила својот трет златен и вкупно петти медал на Олимписките игри. Со тоа, таа станала првата жена која освоила три златни медали во стрелаштво и трет натпреварувач воопшто, по Ралф Шуман од Германија и Џин Џонг-ох од Јужна Кореја.
 Тениските натпревари на терените на Вимблдон ги одбележала Американката Серена Влијамс, која освоила два златни медали, поединечно и во двојки. На тој начин, таа станала првата тенисерка по Штефи Граф, којашто успеала да освои „Златен Гренд Слем“, т.е. победи на сите Гренд Слем турнири и златен медал на Олимписките игри. Машкиот дел од турнирот бил одбележан со најдолгите два натпревара во Олимписката историја; златниот медал го освоил Енди Мареј со победата против Роџер Федерер во финалето.
 Љубителите на атлетиката биле сведоци на четири нови светски рекорди, меѓу кои и рекордот во женската штафетна трка на 4 х 100 м. Имено, штафетата на САД ја завршила трката во време од 40,82 s, што било за 55 стотинки подобро остварување од дотогашниот рекорд на штафетата на Источна Германија, стар 27 години. 
 Јусејн Болт победил во трките на 100 и 200 м, како и во штафетната трка на 4 х 100 м, со што станал првиот атлетичар којшто успеал да ги одбрани титулите во овие трки освоени на претходните Олимписки игри.
 Во атлеткската трка на 400 м, златниот медал го освоил 19-годишниот Кирани Џејмс од Гренада, кој на својата земја ѝ го донел првиот медал од Олимписките игри.
 За време на една од квалификациските трки на 800 m, алжирскиот атлетичар Тауфик Махлуфи престанал да трча и го напуштил тартанот само по претрчани 200 m. Според пројавените гласини, Махлуфи „намерно“ ја напуштил трката, со цел да може подобро да се подготви за трката на 1500 м. Веднаш потоа, тој бил отстранет од игрите од страна на Меѓународната атлетска федерација, која го обвинила за недавање на искрен напор, нарушувајќи го олимпискиот идеал. Сепак, по поднесената жалба од страна на алжирските службени лица дека всушност станувало збор за мала повреда на коленото, му било дозволено учество во трката на 1500 м, во којашто Махлуфи го освоил златниот медал.
 Во натпреварите во фудбал, репрезентативките на САД го освоиле третиот златен медал на Олимписките игри едноподруго. Машкиот турнри завршил со победа на репрезентативците на Мексико, коишто го освоиле првото олимписко злато во фудбал за својата земја, откако во финалето ја победиле фаворизираната репрезентација на Бразил со 2-1. 
 На одбојкарскиот турнир, репрезентацијата на Русија го освоила златниот медал со победата од 3-2 над Бразил во финалето откако бразилските одбојкари не успеале да искористат две меч-топки при водство од 2-0 во третиот сет. Сепак, женската репрезентација на Бразил го одбранила златниот медал од игрите во Пекинг, совладувајќи ја репрезентацијата на САД со 3-1 во финалниот натпревар.

 Спортови 
Во програмата на Летните олимписки игри 2012 се вклучени вкупно 26 спортови и 38 дисциплини. На почетокот биле планирани 28 спортови, како и на претходните игри, но неподредно по изборот на Лондон за домаќин на игрите, бејзболот и софтболот биле отстранети од програмата на олимписките игри. Како потенцијални замени фигурирале каратето и сквошот, но ниеден од двата спорта не добил доволен број на гласови на гласањето на ченовите на МОК (било потребно двотретинско мнозинство).Бејзболот и софтболот отстранети од ЛОИ. USA Today. На седница на МОК на 13 август 2009 година,  било одлучено на програмата на игрите да се вклучи бокс во женска конкуренција.Женскиот бокс вклучен во програмата на ЛОИ 2012. Associated Press. CTV Olympics.

22п Атлетика (47) (детали)
22п Бадминтон (5) (детали)
22п 22п 22п Велосипедизам (18) (детали)
22п Бокс (13) (детали)
22п Борење (18) (детали)
22п Ватерполо (2) (детали)
22п Веслање (14) (детали)
22п 22п 22п Гимнастика (18) (детали)
22п Едрење (9) (детали)22п Коњички спорт (6) (детали)
22п 22п Кајак и кану (16) (детали)
22п Кошарка (2) (детали)
22п Кревање тегови (15) (детали)
22п Мечување (10) (детали)
22п  22п Одбојка (4) (детали)
22п Пинг-понг (4) (детали)
22п Пливање (34) (детали)
22п Ракомет (2) (детали)
22п Синхронизирано пливање (2) (детали)22п Скокови во вода (8) (детали)
22п Современ петобој (2) (детали)
22п Стреличарство (4) (детали)
22п Стрелаштво (15) (детали)
22п Теквондо (8) (детали)
22п Тенис (5) (детали)
22п Триатлон (2) (детали)
22п Фудбал (2) (детали)
22п Хокеј на трева (2) (детали)
22п Џудо (14) (детали)

 Распоред на натпреварувања 
Ова е распоредот на настаните на Летните олимписки игри 2012 од 15 октомври 2010 г. 
Официјалниот финален распоред на настаните беше соопштен на 15 февруари 2011 година. 

 Земји-учеснички 
На игрите учествуваат околу 10.500 спортисти од 204 национални комитети, што ги прави овие игри најголем спортски настан некогаш одржан во Обединетото Кралство.

На националниот олимписки комитет на Холандските Антили му било одбиено барањето самостојно да учествува на игрите по распадот на Холандските Антили, од страна на извршниот одбор на МОК во јуни 2011 година. Сепак спортистите од Холандските Антили на игрите учествуваа самостојно под олимпиското знаме.

Иако имало почетна загриженост, за неиспраќањето на женски спортистки од страна на Саудиска Арабија, Брунеј и Катар, сепак на крајот Саудскискиот тим решил да испрати две спортистки.Saudi women push for the right to play sports  retrieved 19 July 2012Only Two Saudi Female Olympians but Another Victory Over Hardline Clerics retrieved 19 July 2012



 Afghanistan - 2012 Olympic Athletes
 Albania - 2012 Olympic Athletes
 Algeria - 2012 Olympic Athletes
 American Samoa - 2012 Olympic Athletes
 Andorra - 2012 Olympic Athletes
 Angola - 2012 Olympic Athletes
 Antigua and Barbuda - 2012 Olympic Athletes
 Argentina - 2012 Olympic Athletes
 Armenia - 2012 Olympic Athletes
 Aruba - 2012 Olympic Athletes
 Australia - 2012 Olympic Athletes
 Austria - 2012 Olympic Athletes
 Azerbaijan - 2012 Olympic Athletes
 Bahamas - 2012 Olympic Athletes
 Bahrain - 2012 Olympic Athletes
 Bangladesh - 2012 Olympic Athletes
 Barbados - 2012 Olympic Athletes
 Belarus - 2012 Olympic Athletes
 Belgium - 2012 Olympic Athletes
 Belize - 2012 Olympic Athletes
 Benin - 2012 Olympic Athletes
 Bermuda - 2012 Olympic Athletes
 Bhutan - 2012 Olympic Athletes
 Bolivia - 2012 Olympic Athletes
 Bosnia and Herzegovina - 2012 Olympic Athletes
 Botswana - 2012 Olympic Athletes
 Brazil - 2012 Olympic Athletes
 Virgin Islands, British - 2012 Olympic Athletes
 Brunei Darussalam - 2012 Olympic Athletes
 Bulgaria - 2012 Olympic Athletes
 Burkina Faso - 2012 Olympic Athletes
 Burundi - 2012 Olympic Athletes
 Cambodia - 2012 Olympic Athletes
 Cameroon - 2012 Olympic Athletes
 Canada - 2012 Olympic Athletes
 Cape Verde - 2012 Olympic Athletes
 Cayman Islands - 2012 Olympic Athletes
 Central African Republic - 2012 Olympic Athletes
 Chad - 2012 Olympic Athletes
 Chile - 2012 Olympic Athletes
 People's Republic of China - 2012 Olympic Athletes
 Colombia - 2012 Olympic Athletes
 Comoros - 2012 Olympic Athletes
 Congo - 2012 Olympic Athletes
 Democratic Republic of the Congo - 2012 Olympic Athletes
 Cook Islands - 2012 Olympic Athletes
 Costa Rica - 2012 Olympic Athletes
 Ivory Coast - 2012 Olympic Athletes
 Croatia - 2012 Olympic Athletes
 Cuba - 2012 Olympic Athletes
 Cyprus - 2012 Olympic Athletes
 Czech Republic - 2012 Olympic Athletes
 Denmark - 2012 Olympic Athletes
 Djibouti - 2012 Olympic Athletes
 Dominica - 2012 Olympic Athletes
 Dominican Republic - 2012 Olympic Athletes
 Ecuador - 2012 Olympic Athletes
 Egypt - 2012 Olympic Athletes
 El Salvador - 2012 Olympic Athletes
 Equatorial Guinea - 2012 London Olympics
 Eritrea - 2012 London Olympics
 Estonia - 2012 London Olympics
 Ethiopia - 2012 London Olympics
 Fiji - 2012 London Olympics
 Finland - 2012 London Olympics
 France - 2012 London Olympics
 Gabon - 2012 London Olympics
 Gambia - 2012 London Olympics

 Georgia - 2012 London Olympics
 Germany - 2012 London Olympics
 Ghana - 2012 London Olympics
 Great Britain - 2012 London Olympics (домаќин)
 Greece - 2012 London Olympics
 Grenada - 2012 London Olympics
 Guam - 2012 London Olympics
 Guatemala - 2012 London Olympics
 Guinea - 2012 London Olympics
 Guinea-Bissau - 2012 London Olympics
 Guyana - 2012 London Olympics
 Haiti - 2012 London Olympics
 Honduras - 2012 London Olympics
 Hong Kong, China - 2012 London Olympics
 Hungary - 2012 London Olympics
 Iceland - 2012 London Olympics
 Independent Olympic Athletes - 2012 London Olympics
 India - 2012 London Olympics
 Indonesia - 2012 London Olympics
 Islamic Republic of Iran - 2012 London Olympics
 Iraq - 2012 London Olympics
 Ireland - 2012 London Olympics
 Israel - 2012 London Olympics
 Italy - 2012 London Olympics
 Jamaica - 2012 London Olympics
 Japan - 2012 London Olympics
 Jordan - 2012 London Olympics
 Kazakhstan - 2012 London Olympics
 Kenya - 2012 London Olympics
 Kiribati - 2012 London Olympics
 Democratic People's Republic of Korea - 2012 Olympic Athletes
 Republic of Korea - 2012 Olympic Athletes

 Kyrgyzstan - 2012 London Olympics
 Lao People's Democratic Republic - 2012 London Olympics
 Latvia - 2012 London Olympics
 Lebanon - 2012 London Olympics
 Lesotho - 2012 London Olympics
 Liberia - 2012 London Olympics
 Libya - 2012 London Olympics
 Liechtenstein - 2012 London Olympics
 Lithuania - 2012 London Olympics
 Luxembourg - 2012 London Olympics
 Former Rep. of Macedonia - 2012 London Olympics
 Madagascar - 2012 London Olympics






























































































 Освојувачи на медали 

 Наводи 

 Надворешни врски 

 Официјално мрежно место 
 ЛОИ 2012 на мрежното место на МОК
 Официјалните маскоти 
 „Олимписките игри во 2012-та“  - статија за олимпијадата и македонско-британските односи на премиерот Дејвид Камерон во Нова Македонија 


Категорија:Спортот во 2012 година
Категорија:Спортот во Лондон
Категорија:Спортот во Обединетото Кралство