Горички дијалект

Горички дијалект или корчански дијалект — дијалектно подрачје на македонски говори што ја опфаќа крајната југозападна граница на македонскиот јазик, а е наречено по градот Горица (Корча) и неговата околина. Својствен е на две села од Горичко: Бобоштица и Дреново. Овие говори изобилуваат со архаизми и балканизми.

 Фонолошки особености 
 слободен акцент со тенденција за стабилизирање на вториот слог од крајот на зборот
 старословенскиот глас Ѫ (он) преминал во а или а придружено со носна самогласка ам/ан - рáка (рака), зáмби (заби), грáнди (гради), мáнжи (мажи)
 самогласното р преминало во ар - пáрсти (прсти)
 самогласното л преминало во ал - сáлѕа (солза) , вáлна (волна)
 согласна група шч наместо ќ - свéшча (свеќа), плéшчи (плеќи)
 согласна група жџ или само ж наместо ѓ - чýждо, чýжо (туѓо)

 Морфолошки одлики 
 Глаголи 
 формите на помошниот глагол сум во сегашно време се:
 Еднина  Множина'еса'есме'еси'есте'ести'есе
 идните времиња се образуваат со партикулата жа, која е добиена по фонетски пат шче+да=жа: жа барам (ќе барам), жа банди (ќе биде)

 Заменки 
 наместо показните заменки за посочување на блиски предмети овој, оваа, ова се употребуваат: сој за м.р. сази (саз) за ж.р. и сози (соз) за ср.р.
 кратките заменски форми за 1 и 2 л. мн. во акузатив се јавуваат во архаичен облик ни, ви: нас ни виде, вас ви виде

 Надворешни врски 
Народната приказна Смртта на Крали Марко на горички дијалект (звучна снимка)

Категорија:Македонски дијалекти
Дијалект