Прилепско Кралство

Прилепското Кралство било средновековна држава во западна Македонија, со седиште во Прилеп. Владетели биле кралевите Волкашин и Крале Марко.

 Кралството во времето на Волкашин 
Подемот и растот на угледот и моќта на браќата Волкашин и Углеша се случил набргу по смртта на српскиот цар Стефан Душан. По Душан на чело на српската држава дошол неговиот син цар Урош V. Својата држава, Волкашин ја воспоставил до крајот на 1365 година. Тој се потпрел на Охридската архиепископија, а пеќскиот патријарх го лишил од јурисдикција врз Скопската и Призренската митрополија. Волкашин подигнал многу цркви и манастири, меѓу кои посебно претставителен е манастирот „Св. Димитрија“ во близина на Скопје. Волкашин владеел до 1371 година кога во Битката кај Марица против Османлиите бил убиен заедно со неговиот брат Углеша.

 Кралството во времето на Крал Марко 
Воената кампања за освојување на територијата под владение на Крал Марко од страна на Османлиите започнала во 1385 година, под водство на румелискиот беглербег Тимурташ-паша. Тој, откако собрал голема војска се упатил кон Прилеп и Битола. Пробивот најверојатно се одвивал преку вазалната територија на Константин Драгаш. Најпрвин, бил нападнат и заземен Прилеп, кој се предал без борба. Потоа, била нападната и Битола, која за разлика од Прилеп давала силен отпор. По извесно време и Битола била освоена и подложена на силна пљачка поради непослушноста за мирно предавање. Со освојувањето на овие градови, Крал Марко станал вазал на султанот сè до неговата смрт во Битката кај Ровине во 1395 година.

 Надворешни врски 
 Султанот Бајазит I го потчинува Прилепското Кралство на Викиизвор.


Категорија:Крал Марко
Категорија:Поранешни кралства