Ана Кингсфорд

Ана Кингсфорд, родена Бонус ( во Мерилен Поинт, Стратфорд, Есекс –  во Лондон), беше една од првите жени англичанки, која по Елизабет Гарет Андерсон, се стекна со диплома по медицина.

Кингсфорд станала позната како учесник во кампањата против вивисекција , поборник за правата на жените и вегетаријанството. Учела во Париз, дипломирајќи во 1880 г. по шест години студии, со цел да го продолжи своето застапување од поавторитарна позиција. Во тоа време таа беше единствен студент кој дипломирал медицина без извршување на експеримент врз ниту едно животно. Нејзината конечна теза за тема ја имаше добробитта од вегетаријанството која таа подоцна ја претвори во форма на книга насловена како L'Alimentation Végétale de l'Homme, а на англиски преведена како The Perfect Way in Diet(Совршена исхрана).Rudacille, Deborah. The Scalpel and the Butterfly. University of California Press, 2000, pp. 31, 46.

Кингсфорд била исто активна и во теозофското движење на Англија, станувајќи претседател на истото во 1883 година. Велела дека имала увиди при состојби слични на транс како и за време на сон, кои пак низ различни манускрипти и памфлети биле собрани од нејзиниот долгогодишен животен соработник Edward Maitland, и истите биле посмртно објавени во книгата Clothed with the Sun(Облечена во Сонце).Clothed with the Sun . На 42 годишна возраст умира од туберкулоза, која според некои ја добила откога ја затекнал силен дожд кога била на пат кон Луј Пастер-овата лабораторија во Париз. Нејзиниот живот и дело останаа практично непроучени сè до објавувањето на нејзината биографија од Мејтленд, Животот на Ана Кингсфорд.The Life of Anna Kingsford .

 Детство и младост 
Кингсфорд е родена во Есекс во семејство од средната класа. 
Според сите проценки била напредно дете, својата прва поема ја напишала на девет годишна возраст, и Beatrice: a Tale of the Early Christians(Беатрис: приказна за раните христијани) кога имала тринаесет години. Дебора Рудасил пишува дека Кингсфорд уживала во ловење на лисици, сè додека еден ден во визија самата себеси се видела како лисица.Rudacille, Deborah. The Scalpel and the Butterfly. University of California Press, 2000, pp. 33-34.Burgess, Jennifer. "Biography", Victorian Web, retrieved 30 март 2008.

Во 1867 на дваесетедногодишна возраст се мажи за Алгернон Годфри Кингсфорд, година дена подоцна раѓа ќерка.
Без оглед на тоа што нејзиниот сопруг бил Англикански свештеник, таа се преобратила во Римокатолик во 1872, за што нејзиниот сопруг не и замерувал.

Примајќи £700 годишно од нејзиниот татко, го купува списанието The Lady's Own Paper и работи како негова уредничка, што пак ја водеше кон контакти со некои истакнати жени на тоа време, вклучувајќи ја тука и писателката, феминистка и анти-вивисекционист Франсес Пауер Кобб. Всушност, статијата за вивисекција напишана од Кобб во The Lady's Own Paper беше таа која го поттикна нејзиниот интерес за оваа тематика.

 Студии по медицина 
Во 1873, Кингсфорд го среќава писателот Едвард Мејтленд, вдовец, кој го делеше нејзиното отфрлање на материјализмот. Со благослов на нејзиниот сопруг, тие двајцата започнуваат соработка, при што Мејленд ја придружуваше до Париз кога таа реши да студира медицина.

Париз во тоа време беше во центарот на револуција за изучувањето на физиологијата, во голем дел резултат на експериментирањето врз животни, особено кучиња, при што повеќето изведувани со анестетик. И Клод Бернард(1813–1878), познат како „татко на физиологијата„, работеше таму. Позната е неговата изјава "физиологот не е обичен човек: тој е научник, запоседнат и апсорбиран со научната мисла врз која работи. Тој не го слуша плачот на животните, тој не ја гледа нивната течечка крв, тој не гледа ништо освен неговата идеја ..."..."

Валтер Грацер, професор емеритус по биохемија при лондонскиот Кингс колеџ, пишува дека значителен отпор кон вивисекцијата се јавил и во Викторијанска Англија, делумно како отпор кон истражувањата изведувани во Франција, а кои беа пренесувани и во Англија.Gratzer, Walter. Eurekas and Euphorias: The Oxford Book of Scientific Anecdotes. Oxford University Press, 2004, p. 224. Бернард и други познати физиолози, како на пр. Шарл Рише во Франција и Мајкл Фостер (физиолог) во Англија, беа силно критикувани за нивната дејност. Британски анти-вивисекционист се беше инфилтрирал кај предавањата на Бернардовиот учител, Франсоа Мажанди, кој сецираше кучиња без анестезија. Антививисекционистот, според кажувањата, им викнал — "Tais-toi, pauvre bête!" („Замолчи, ти ѕверу ништожен!„) — додека тој работел. Сопругата на Бернард, Мари-Франсоаз Бернард, била силно против неговите истражувања, иако таа ги финансираше низ нејзиниот мираз.Rudacille, Deborah. The Scalpel and the Butterfly. University of California Press, 2000, p. 19. На крајот се разведе од него, основајќи здружение против вивисекцијата.

Ваква беше атмосферата на медицинскиот факултет и болниците кои служеа за подучување во Париз кога Кингсфорд пристигна, носејќи го додатниот товар поради тоа што е жена. Иако на жените им беше дозволено да студираат медицина во Франција, Рудасил пишува дека не биле добредојдени. Кингсфорд во писмото напишано до својот сопруг во 1874 вели:

Кингсфорд била шокирана со глетките и звуците од животинските експерименти кои ги беше видела. На 20 август 1879 напиша:

 Смрт 
Алан Перт пишува дека Кингсфорд била зафатена од силен дожд во Париз, ноември 1886 додека одела кон лабораторијата на Луј Пастер, еден од најистакнатите вивисекционисти од тој период. Според кажувањата поминала часови во мокра облека и добила пневмонија, а потоа и туберкулоза.Pert, Alan. "Last Years" , Red Cactus website, retrieved 30 март 2008.

Перт пишува дека патувала до Ривиерата и во Италија, понекогаш со Мејтленд, а при други прилики со сопругот,  залудно надевајќи се дека поинаквата клима би и помогнала да се опорави. Во јули 1887 се преселува во Лондон, во куќа која таа и нејзиниот маж ја изнајмиа на ул. 15 Wynnstay Gardens, Кенсингтон, чекајќи да почине, но сепак останувајќи интелектуално активна.Images of the house at 15 Wynnstay Gardens , Anna Kingsford website, retrieved 31 март 2008. Почина на 22 февруари 1888 година, беше погребана во дворот на црквата Св. Еата крај реката Северн. Нејзиното име при смртта е впишано како Annie Kingsford. При нејзината венчавка Сјусекс во 1867, запишана е исто како Annie Bonus.public record office marriage and death registers, Kew

 Одбрани публикации 
 Clothed with the Sun, 1889.
 The Credo of Christendom and other Addresses and Essays on Esoteric Christianity , 1916.
 The Perfect Way, or the Finding of Christ , 1882.
 "The Uselessness of Vivisection,"("Бесмисолот на вивисекцијата") 1882, in Hamilton, Susan. (ed.) Animal Welfare & Anti-vivisection 1870-1910: Nineteenth Century Woman's Mission. Taylor & Francis, 2004, pp. 171-183. 
 The Perfect Way in Diet , 1881.
 "The City of Blood" in Forward, Stephanie. (ed.) Dreams, Visions and Realities''. Continuum International, 2003.

 Поврзано 
 Браун дог афера
 Екофеминизам
 Златна зора

 Наводи 

 За натамошно читање 
 Anna Kingsford website 
 "History of Vegetarianism - Anna Kingsford M.D. (1846-1888)", International Vegetarian Union.

 "Theosophy and Mysticism - Anna Kingsford", Mysterious People.
 Pert, Alan. Red Cactus: The Life of Anna Kingsford , Books & Writers, 2007.

Категорија:Хуманисти
Категорија:Лекари
Категорија:Родени во 1875 година
Категорија:Починати во 1965 година
Категорија:Екофеминисти
Категорија:Движења за права на животните
Категорија:Тестирање животни
Категорија:Доброит за животни
Категорија:Христијански мистици
Категорија:English medical doctors
Категорија:Англиски феминисти
Категорија:English Theosophists
Категорија:Англиски вегетаријанци