Магистер милитум

Магистер милитум (лат.: Magistri militum = "водач на војниците") бил чин користен во доцното Римско Царство од времето на Константин ВеликиMagister Militum By N.S. Gill, About.com Guide (анг.).

Магистер милитумот обично бил во можност да ги контролира или многу да влијае на одлуките на царот, како што тоа бил случај со Стилихон, Рицимер, Одоакар и некои други.

Постоела и “пониска“ верзија на оваа титула-чин. Кога покрај името magister militum се додавало името на територијата (провинцијата), на пример, magister militum per Thracias (магистер милитум на Тракија), тогаш во прашање не бил главниот воен командант во Царството, туку главниот воен командант на таа територија.

 Списoк na Magistri Militum 
 Флавиј Баутон
 352-355 г. п.н.е.: Клавдиј Силван
 389-394 г. п.н.е.: Арбогаст
 394-408 г. п.н.е.: Стилихон
 410-421 г. п.н.е.: Констанциј III
 433-454 г. п.н.е.: Аециј
 455 г. п.н.е.: Авит
 455-472 г. п.н.е.: Рицимер
 472-473 г. п.н.е.: Гундобад
 475-476 г. п.н.е.: Орест

 Magister militum per Gallias 
 425-433 г. п.н.е.: Аециј
 450-464 г. п.н.е.: Егидиј

 Magister militum per Illyricum 
 530-536 г. п.н.е.: Мунд

 Magistri militum per Oriens 
 460s-471 г. п.н.е.: Аспар
 483-488 г. п.н.е.: Теодорих Велики
 503-505 г. п.н.е.: Ареодобин

 Наводи 

Категорија:Римски титули