Список на султани на Османлиското Царство

Султаните на Османлиското Царство (), кои биле членови на Отоманската династија (Куќа на Осман), владееле со прекуконтиненталното царство од неговото формирање во 1299 година до неговото распаѓање во 1922 година. Во неговиот највисок врв, Отоманското Царство се протегало од Унгарија на север до Јемен на југ и од Алжир на запад до Ирак на исток. Администриран најпрвин од градот Согут пред 1280 година, а потоа и од градот Бурса од 1323 или 1324 година, главниот град на царството било преместено во Одрин во 1363 година по неговото освојување од страна на Мурат I, а потоа и во Цариград (денешен Истанбул) во 1453 година по неговото освојување од страна на Мехмед IIStavrides 2001, p. 21.  

Раните години на Отоманското Царство се предмет на различни наративи, поради недостаток на извори, поради кое за овој период постојат и неколку легенди. Царството било основано кон крајот на 13 век, а нејзин прв владетел бил Осман I, според кој е и наречено царството. Според подоцнежната, честопати несигурна отоманска традиција, Осман бил потомок на племето Каји од Огузите 

 . Истоимената отоманска династија што ја основал опстојувала шест века низ владеењето на 36 султани. Царството исчезнало како резултат на поразот на Централните сили во кое и самото царство членувало по крајот на Првата светска војна. Поделбата на царството од победничките сојузници и последователната Турска војна за независност довеле до укинување на султанот во 1922 година и раѓањето на модерната Република Турција во 1922 годинаGlazer 1996, "War of Independence".

Име

Султанот се нарекувал и Падишах (отомански турски: padişah; ). Во отоманска употреба, зборот „Падишах“ обично се користел, заедно со титулата „султан“, користен кога бил директно именуван (info page on book  at Martin Luther University) // CITED: p. 43-44 (PDF p. 45-46/338)..

Имиња на султанот на јазиците што ги користат етничките малцинства:

 арапски: Во некои документи „Падишах“ бил заменет со „малик“ [4]
 ерменски: „султан“ и „Падишах“
 бугарски, македонски, српски: „цар“ во раните документи. По 1876 година бил користен „султан“ или „падишах“. 
 грчки: Грците го користеле името „василевс“ во времето на Византија. По 1876 година бил користен „султан“ или „падишах“. 
 ладино: Особено во постарите документи се користел терминот „Ел Реј“ („крал“), а во некои документи „султан“. 
 персиски: „Падишах“ .

Список на султани
 № Султан Портрет Од До Тугра Забелешка Подем на Отоманското Царство(1299 – 1453) 1 Осман IĠĀZĪ („Воинот“) 100px ок. 1299  ок. 1326  —Син на Ертугрул-бег and an unknown woman.
Владеел до неговата смрт. 2 Орхан IĠĀZĪ („Воинот“)  100px ок. 1326  1362 80px|Тугра на ОрханСин на Осман I и Малхун Хатун.
Владеел до неговата смрт. 3 Мурат ISULTÂN-I ÂZAM (Највозвишениот султан)HÜDAVENDİGÂR (the Devotee of God)  ŞEHÎD (the Martyr)  100px 1362 15 јуни 1389 80px|Тугра на Мурат IСин на Орхан и Нилуфер Хатун.
Владеел до неговата смрт.
Убиен на бојното поле во Косовската битка на 15 јуни 1389 година. 4 Бајазит ISULTÂN-I RÛM (Султан на Римското Царство)YILDIRIM (Молња) 100px 15 јуни 1389 20 јули 1402 80px|Тугра на Бајазит IСин на Мурат I и Ѓулчичек Хатун.
Заробен на бојното поле во Ангорската битка (де факто крај на владеењето);
Починал во заробеништво во Акшехир на 8 март 1403 година. Отомански интеррегнум(20 јули 1402 – 5 јули 1413) — Иса Челебијасо-владетел на Анадолија 80px 1403–1405 (Султан на Западна Анадолија) 1406 —По Ангорската битка на 20 јули 1402, Иса Челебија го поразил Муса Челебија и започнал да ги контролира западните делови на Анадолија во продолжение на две години.
Поразен од Мехмед Челебија во Битката кај Улубат во 1405 година.
Murdered in 1406. — Emir (Емир)Сулејман ЧелебијаПрв султан на Румелија 80px 20 јули 1402  17 февруари 1411Nicholae Jorga: Geschishte des Osmanichen (Trans :Nilüfer Epçeli) Vol 1 Yeditepe yayınları, İstanbul,2009, p 314 —Се стекнал со титулата „Султан на Румелија“ за европскиот дел од царството, за краток период по османлискиот пораз кај Анкара на 20 јули 1402Nicholae Jorga: Geschishte des Osmanichen (Trans :Nilüfer Epçeli) Vol 1 Yeditepe yayınları, İstanbul, 2009,  p 314
Убиен на 17 февруари 1411 година. — Муса ЧелебијаВтор султан на Румелија 80px 18 февруари 1411  5 јули 1413Joseph von Hammer: Osmanlı Tarihi cilt I (condensation: Abdülkadir Karahan), Milliyet yayınları, İstanbul. p 58-60. —Се стекнал со титулата „Султан на Румелија“ за европскиот дел од царствотоProf. Yaşar Yüce-Prof. Ali Sevim: Türkiye tarihi Cilt II, AKDTYKTTK Yayınları, İstanbul, 1991 p 74-75 на 18 февруари 1411 година, по смртта на Сулејман Челебија.
Убиен на 5 јули 1413 од силите на  Мехмед Челебија.Joseph von Hammer: Osmanlı Tarihi cilt I (condensation: Abdülkadir Karahan), Milliyet yayınları, İstanbul. p. 58-60. — Мехмед ЧелебијаСултан на Анадолија 80px| 1403–1406 (Султан на источните анадолски територии)1406–1413(Султан на Анадолија) 5 јули 1413 —Се здобил со контрола на источниот дел од анадолската територија како ко-султан веднаш по поразот кај Анкара на 20 јули 1402 година.
Го поразил Иса Челебија во Битката кај Улубат во 1405 година.
Станал единствен султан на Анадолија по смртта на Иса во 1406 година.
Се стекнал со титулата „хан“ по смртта на Муса Челебија на 5 јули 1413 година.  Sultanate resumed 5 Мехмед IÇELEBİ (The Affable)KİRİŞÇİ 100px 5 јули 1413 26 мај 1421 80px|Тугра на Мехмед IСин на Бајазит I и Девлет Хатун.
Владеел до неговата смрт. 6 Мурат IIKOCA („Големиот“) 100px 25 јуни 1421 1444 80px|Тугра на Мурат IIСин на Мехмед I и Емине Хатун;
Абдицирал по своја слободна волја во корист на својот син Мехмед II. 7 Мехмед IIFĀTİḤ („Остојувачот“) 100px 1444 1446 80px|Тугра на Мехмед II Син на Мурат II и Хума Хатун.
Го предал престолот на својот татко откако го замолил да се врати на власт, поради растечките закани од Јаничарите. (6) Мурат IIKOCA („Големиот“) 100px 1446 3 февруари 1451 80px|Тугра на Мурат IIВторо владеење;
Принуден да се врати на престолот поради јаничарскиот бунт;Kafadar 1996, p. xix
Владеел до неговата смрт. Територијално проширување на Отоманското Царство(1453 – 1550) (7) Мехмед IIKAYSER-İ RÛM (Цезар на Римското Царство)FĀTİḤ („Освојувачот“) 100px 3 февруари 1451 3 мај 1481 80px|Тугра на Мехмед IIВторо владеење;
Освојување на Цариград во 1453 година;
Владеел до неговата смрт. 8 Бајазит IIVELÎ („Светецот“) 100px 19 мај 1481 25 април 1512 80px|Тугра на Бајазит IIСин на Мехмед II and Ѓулбахар Хатун.
Абдицирал.
Починал во блзина на Дидимотика на 26 мај 1512 година. 9 Селим IYAVUZ („Силниот“)Hadim'ul Haramain'ish-Sharifain(Освојувач на Мека и Медина) 100px 25 април 1512 21 септември 1520 80px|Тугра на Селим IСин на Бајазит II и Ѓулбахар Хатун.
Владеел до неговата смрт. 10 Сулејман IMUHTEŞEM („Величествениот“)
or 
KANÛNÎ (Законодавецот) 100px 30 септември 1520 6 септември 1566 80px|Тугра на Сулејман IСин на Селим I и Ајше Хафса султан;
Владеел до неговата смрт. Трансформација на Отоманското Царство(1550 – 1700) 11 Селим IISARI (Русокосиот)
Fatih Cyprus (The Conqueror of Cyprus) 100px 29 септември 1566 21 декември 1574 80px|Тугра на Селим IIСин на Сулејман I и Рокселана;
Владеел до неговата смрт. 12 Мурат IIIDindar (Побожниот) 100px 22 декември 1574 16 јануари 1595 80px|Тугра на Мурат IIIСин на Селим II и Нурбану Султан;
Владеел до неговата смрт. 13 Мехмед IIIADLÎ (Праведниот) 100px 16 јануари 1595 22 декември 1603 80px|Тугра на Мехмед IIIСин на Мурат III и Сафије султан;
Владеел до неговата смрт; 14 Ahmed IBAḪTī (Среќникот) 100px 22 декември 1603 22 ноември 1617 80px|Тугра на Ахмед IСин на Мехмед III и Хандан султан;
Владеел до неговата смрт. 15     Мустафа IDELİ (Лудиот) 100px 22 ноември 1617 26 февруари 1618 80px|Тугра на Мустафа IСин на Мехмед III и Халиме султан;
Соборен од власт заради неговата ментална нестабилност во корист на неговиот  внук Осман II. 16 Осман IIGENÇ (Младиот) ŞEHÎD (Маченикот)  100px 26 февруари 1618 19 мај 1622 80px|Тугра на Осман IIСин на Ахмед I и Махфирузе Хатиџе султан;
Соборен од власт по јанипчарскиот бунт на 19 мај 1622 година.
Убиен на 20 мај 1622 година од страна на везирот Кара Давуд-паша. (15) Мустафа I DELİ (Лудиот) 100px 20 мај 1622 10 септември 1623 80px|Тугра на Мустафа IВторо владеење;
Се вратил на престолот по убиството на неговиот внук Осман II;
Соборен од власт поради лошата ментална здравствена состојба и бил целосно изолиран до неговата смрт во Истанбул на 20 јануари 1639 година. 17 Мурат IV SAHİB-Î KIRAN Освојувачот на Багдад  ĠĀZĪ (Воин) 100px 10 септември 1623 8 февруари 1640 80px|Тугра на Мурат IVСин на Ахмед I и Ќосем султанија.
Владеел до неговата смрт. 18 Ибрхим IDELİ (Лудиот)  Освојувачот на Крит ŞEHÎD  100px 9 февруари 1640 8 август 1648 80px|Тугра на ИбрхимСин на Ахмед I и Ќосем султанија.
Соборен од престолот на 8 август 1648 година;
Задушен во Истанбул на 18 август 1648 година. 19 Мехмед IVAVCI (Ловецот)ĠĀZĪ (Воинот) 100px 8 август 1648 8 ноември 1687 80px|Тугра на Мехмед IVСин на Ибрахим и Турхан Хатиџе султан;
Соборен од престолот на 8 ноември 1687 година по поразот на Османлиите на Втората битка на Мохач;
Починал во Одрин на 6 јануари 1693 година. 20 Сулејман IIĠĀZĪ (Воинот) 100px 8 ноември 1687 22 јуни 1691 80px|Тугра на Сулејман IIСин на Ибрахим и Салиха Дилашуб султан;
Владеел до неговата смрт. 21 Ахмед IIḪĀN ĠĀZĪ (Воинствениот Принц) 100px 22 јуни 1691 6 февруари 1695 80px|Тугра на Ахмед IIСин на Ибрахим и Хатиџе Муазез султан;
Владеел до неговата смрт. 22 Мустафа IIĠĀZĪ (Воинот) 100px 6 февруари 1695 22 август 1703 80px|Тугра на Мустафа IIСин на Мехмед и Еметулах Рабија Ѓулнуш султан;
Соборен од власт на 22 август 1703 година по јаничарскиот бунт
Починал во Истанбул на 8 јануари 1704 година. Застој на Отоманското Царство(1700 – 1827) 23 Ахмед IIIЕра на лалињата султан ĠĀZĪ (Воинот) 100px 22 август 1703 1 октомври 1730 80px|Тугра на Ахмед IIIСин на Мехмед IV и Еметулах Рабија Ѓулнуш султан;
Соборен од власт по крајот на востанието на Патрона Халил во 1730 година;
Починал на 1 јули 1736 година. 24 Махмуд IĠĀZĪ (Воин)KAMBUR (The Hunchback) 100px 2 октомври 1730 13 декември 1754 80px|Тугра на Махмуд IСин на Мстафа II и Салиха султан;
Владеел до неговата смрт. 25 Осман IIISOFU (Посветениот) 100px 13 декември 1754 30 октомври 1757 80px|Тугра на Осман IIIСин на Мустафа II и Шехсувар султан;
Владеел до неговата смрт. 26 Мустафа IIIYENİLİKÇİ (Првиот иновативец) 100px 30 октомври 1757 21 јануари 1774 80px|Тугра на Мустафа IIIСин на Ахмед III и Амина Михришах султан;
Владеел до неговата смрт. 27 Абдул Хамид IAbd ūl-Hāmīd (Слугата на Бога) ISLAHATÇI (Подобрувачот)ĠĀZĪ (Воинот) 100px 21 јануари 1774 7 април 1789 80px|Тугра на Абдул Хамид IСин на Ахмед III и Рабија султан;
Владеел до неговата смрт. 28 Селим IIIBESTEKÂR (Композиторот)  NİZÂMÎ (Regulative - Orderly)  ŞEHÎD (Маченикот)  100px 7 април 1789 29 мај 1807 80px|Тугра на Селим IIIСин на Мустафа III и Михришах султан;
Соборен од престолот како резултат на Јаничарскиот бунт на Кабакчи Мустафа против неговите реформи;
Убиен во Истанбул на 28 јули 1808 по наредба на отоманскиот султан Мустафа IV. 29 Мустафа IV 100px 29 мај 1807 28 јули 1808 80px|Тугра на Мустафа IVСин на Абдул Хамид I и Ајше Сенијепервер султан;
Соборен од престолот
Погубен во Истанбул на 17 ноември 1808 година. по наредба на отоманскиот султан Махмуд II. Модернизација на Отоманското Царство(1827 – 1908) 30   Махмуд IIİNKILÂPÇI (Реформаторот)ĠĀZĪ (Воин) 100px 28 јули 1808 1 јули 1839 80px|Тугра на Махмуд IIСин на Абдул Хамид I и Накшидил султан;
Ликвидација на јаничарскиот корпус во 1826 година;
Владеел до неговата смрт. 31  Абдул Меџит ITANZİMÂTÇI (Големиот реформист илиЗастапникот на реорганизација)ĠĀZĪ (Воинот) 135x135px 1 јули 1839 25 јуни 1861 80px|Тугра на Абдул Меџит IСин на Махмуд II и Безмијалем султан;
Го издал царскиот едикт Хатишериф за продолжување на Танзиматот и реорганизација на царството.
Владеел до неговата смрт. 32 Абдул Азис  BAḪTSIZ (Несреќниот)  ŞEHĪD (Маченикот)  146x146px 25 јуни 1861 30 мај 1876 80px|Тугра на Абдул АзисСин на Махмуд II и Пертевнијал султан;
Соборен од неговите министри;
Бил пронајден мртов (самоубиство или убиство) по пет дена. 33 Мурат V 137x137px 30 мај 1876 31 август 1876 80px|Тугра на Мурат V 
Син на Абдул Меџит I и Шевкевза султан;
Соборен од власт поради лошо ментално здравје
 Престојувал во Палата Чираган каде починал на 29 август 1904 година. 34 Абдул Хамид II  Ulû Sultân Abd ūl-Hāmīd Khan
(Возвишениот хан) 140x140px 31 август 1876 27 април 1909 80px|Тугра на Абдул Хамид IIСин на Абдул Меџит I and Тиримуџан султан (подоцна станал син на Пересту кадин).
 Започнала Првата уставна ера на 23 ноември 1876 година и истата била укинета на 13 февруари 1878 година;
Започнала Втората уставна ера на 3 јули 1908 година;
соборен од престолот по Инцидентот од 31 март 
Се повлекол во Беглербеговскиот дворец каде починал на 10 февруари 1918 година. 35 Мехмед VREŞÂD (Рашад) 
(Следбеник на вистинскиот пат) 137x137px 27 април 1909 3 јули 1918 80px|Тугра на Мехмед VСин на Абдул Меџит I и Ѓулџемал кадин;
Владеел фигуративно, а власта де факто била во рацете на Мехмед Талат-паша, Енвер-паша и Ахмед Џемал-паша, до неговата смрт. 36 Мехмед VIVAHDETTİN (Wāhīd ād-Dīn) 
(The Unifier of Dīn (ислам)
or
Тевхид на исламот) 100px 4 јули 1918 1 ноември 1922 80px|Тугра на Мехмед VIСин на Абдул Меџит I и Ѓулусту Ханим;
Укинување на султанатот;
Заминал од Истанбул на 17 ноември 1922 година;
Починал во егзил во Санремо во Италија на 16 мај 1926 година. Калифат во Републиканската ера(1 ноември 1922 – 3 март 1924) — Абдул Меџит II 100px 18 ноември 1922 3 март 1924 —Син на Абдул Азис и Хајрандил султанија;As̜iroğlu 1992, p. 13
Избран за калиф од Собранието на Турција;
Заминал во егзил по укинувањето на калифатот;As̜iroğlu 1992, p. 17
Починал во Париз, Франција на 23 август 1944 година.As̜iroğlu 1992, p. 14

 Наводи 

 Надворешни врски 


Отоман
Султан