Фудбалска репрезентација на Аргентина

Фудбалска репрезентација на Аргентина — државна фудбалска репрезентација на Аргентина под раководство на Аргентинскиот фудбалски сојуз (АФА). Аргентина има освоено најмногу меѓународни титули од било кој друга репрезентација (19), рекорд кој го дели само со Уругвај.Asociación del Fútbol Argentino

Аргентина е една од најуспешните фудбалски репрезентации во светот, а моментално е на првото место на Светската ранг-список на ФИФА. Репрезентацијата двапати го има освоено Светското првенство во фудбал во 1978 и во 1986. Аргентина го освоила Јужноамериканското првенство 14 пати, рекорд кој го споделува со Уругвај, и го освоила Купот на конфедерации во 1992 година и Олимпискиот фудбалски турнир во 2004 и 2008 година.

Аргентина, Бразил и Франција се единствените три репрезентации кои ги освоиле трите најважни машки титули признати од ФИФА: Светското првенство, Купот на конфедерации и Олимписките игри. Трите репрезентации исто така го освоиле и соодветното континентално првенство (Копа Америка за Аргентина и Бразил и Европското првенство за Франција).

Историја
Рана историја (1902-1947)
Репрезентацијата на Аргентина својот прв натпревар во историјата го одиграла во 1901 година против Уругвај завршен со победа на Аргентина со 2-3.Deportes - Futbol Uruguayo I, eluruguayo.com; пристапено: 2. 2. 2014. На 20 јули година дена подоцна, репрезентацијата го одиграла и својот прв официјален натпревар исто така против Уругвај во Монтевидео и победиле со 6-0.Argentina - Uruguay Matches 1902-2009, rsssf.com; пристапено: 2. 2. 2014.Argentina national football team - ARCHIVE, rsssf.com; пристапено: 2. 2. 2014. Составот на Аргентина во тој натпревар бил: Хосе Бурука Лафорија (Баракас), Вилијам Лесли (Килмес), Валтер Бученан (Алумни), Едуардо Патрисио Дуган (Белграно), Карлос Х. Бученан (Алумни), Ернесто Браун (Алумни), Едвард О. Морган (Килмес), Хуан Хосе Мур (кап.) (Алумни), Хуан О. Андерсон (Ломас), Карлос Едгар Дикинсон (Белграно), Хорхе Браун (Алумни); головите ги постигнале Дикинсон, Аримало, Морган, Карве Уриосте, Андерсон и Х. Браун."Uruguay 0-6 Argentina" on Fútbol Nostalgia Тој натпревар против Уругвај бил првиот официјален меѓународен натпревар одигран надвор од границите на Британија. Треба да се напомене дека Аргентина и Уругвај исто така го држат рекордот по бројот на одиграни натпревари имеѓу две држави. Во својата богата историја овие две репрезентации се сретнале повеќе од 180 патиArgentina - Uruguay headtohead records, fifa.com ; пристапено: 2. 2. 2014..

Во 1912 година Аргентина станала членка на ФИФА, а од 1916 година е членка на КОНМЕБОЛ. Првиот успех Аргентина го остварила во 1916 година на домашен терен, освојувајќи го сребрениот медал на првиот јужноамериканско континентално првенство. Со една победа (6-1 против Чиле) и две ремија (против Бразил и Уругвај) биле доволни само за втората позиција и сребро додека златото го освоил Уругвај.Southamerican Championship 1916, rsssf.com; пристапено: 2. 2. 2014.. Првиот златен медал Аргентина го освоила на првенството во 1921 година како домаќин. После три сребра и една бронза, Аргентина убедливо завршила на првото место, со три победи од три натпревари, без примен голSouthamerican Championship 1921, rsssf.com; пристапено: 2. 2. 2014.. Следниот златен медал го освоиле после четири години, повторно како организатори на турниротSouthamerican Championship 1925, rsssf.com; пристапено: 2. 2. 2014.. Следната година освоиле среброSouthamerican Championship 1926, rsssf.com; пристапено: 2. februar 2014. а своето прво злато надвор од својте граници го освоиле во ПеруSouthamerican Championship 1927, rsssf.com; пристапено: 2 февруари 2014..

Својот прв настап на Олимписките игри Аргентина го имала во Амстердам во 1928 година. После три убедливи победи (САД 11-2, Белгија 6-3, Египет 6-0) се пласирале во финалето. Првиот натпревар бил завршен без победник 1-1, па во преигрувањето на 13 јуни 1928, Уругвај победил со 1-2 и го освоил златниот медалFOOTBALL TOURNAMENT AT THE GAMEs OF THE iXtH OLYMPIAD, AMsTERDAM 1928, BY TONY BijKERK ; pristupljeno: 2. 2. 2014.Games of the IX. Olympiad Football Tournament (Amsterdam, Netherlands, May 27 - June 13, 1928), rsssf.com; пристапено: 2. 2. 2014..

Следната година, репрезентацијата ја одбранила титулата освоена пред две години во Перу и на тој начин ја потврдува својата доминација на континенталните првенства на Јужна АмерикаSouthamerican Championship 1929, rsssf.com; pristupljeno: 2. 2. 2014..

Својот прв натпревар на Светските првенства Аргентина го одиграла на 15 јули 1930 година против Франција. Единствениот гол на тој натпревар, а и прв историски на светските првенства за Ла Абиселесте го дал Луис Монти во 81-вата минута од натпреварот со кој аргентинците победиле со 1-0. После таа победа, следувале и победи над Мексико, Чиле, и во полуфиналето со убедливи 6-1 победена е репрезентацијата на САД. Во финалето на Светското првенство 1930 ги чекал двобој со домаќинот на првенството Уругвај. Тоа финале се одиграло на 30 јули 1930 во Монтевидео во кое иако Аргентина имала предност на полувремето од 1-2 на крајот загубила со 4-2, и морала да се задоволи само со второто место.Hosts Uruguay beat arch-rivals to first world crown, fifa.com ; пристапено: 2. 2. 2014.. На следното светско првенство 1934 одиграно во Италија, Аргентина била елиминирана уште во првиот круг на натпреварување иако двапати водела во натпреварот против Шведска на крајот загубила со резултат 2-3.Delight for the Azzurri as home advantage tells, fifa.com ; пристапено: 2. 2. 2014..

Следната година, Аргентина го загубила престолот и на јужноамериканскиот континент откако на првенството на Јужна Америка го освоила второто место на табелата препуштајќи му го златото одново на УругвајSouthamerican Championship 1935, rsssf.com; пристапено : 2. 2. 2014.. Меѓутоа само две години подоцна во 1937 година Аргентина одново станала континентален првак, по освојувањето на првото место на првенството во кое влегла како организатор, стигајќи вкупно до петтата шампионска титула, односно четврта која била освоена пред својте навивачи на домашен терен. До титулата аргентинците дошле после победата со 2-0 над Бразил во плејоф натпревар, кој бил одигран дополнително бидејќи двете репрезентации првично имале ист број на бодови.Southamerican Championship 1937, rsssf.com; пристапено: 2. 2. 2014.. Следната година Аргентина не настапила на Светското првенство како ни на јужноамериканското првенство 1939. Затоа пак, на следните пет првенства на Јужна Америка, освоиле четири златни (1941, 1945, 1946 и 1947) и еден сребрен медал (1942) сите под водство на селекторот Гуљелмо Стабиле.The Copa América Archive - Trivia, rsssf.com; пристапено: 2. 2. 2014..

Период на транзиција (1947-1974)
Долгото отсуство од турнирите (1947-1955)
После серијата одлични настапи на првенствата на Јужна Америка уследиле неколку неславни години на фудбалската репрезентација на Аргентина во периодот од (1947-1955 година). Најпрво се повлекле од Светското првенство 1950 кое се одржало во Бразил поради конфликт со Фудбалскиот сојуз на Бразил додека на Светското првенство 1954 кое се играло во Швајцарија воопшто не учествувале. Истиот случај бил и со Јужноамериканските првенства, на кои Аргентина не учествувала во 1949 и 1953 година. Во меѓувреме земјата била организатор на Панамериканските игри, турнир за кој од организацијата се повлекол Бразил.Panamerican Games 1951 (Buenos Aires), rsssf.com; пристапено: 3. 2. 2014..

 "Los Carasucias" и Катастрофата во Шведска (1955-1967)
После две отсуства од јужноамериканските првенства Аргентина се вратила на турнирот во 1955 година во Чиле каде станале шампиониSouthamerican Championship 1955, rsssf.com; пристапено: 3. 2. 2014.. Следната година Аргентина го освоила третото местоSouthamerican Championship 1956, rsssf.com; пристапено: 3. 2. 2014. за во 1957 повторно да се вратат на врвот и во 1959 да ја одбранат титулата освоена прд две години.Southamerican Championship 1957, rsssf.com; пристапено: 3. 2. 2014.Southamerican Championship 1959 (1st Tournament), rsssf.com; пристапено: 3. 2. 2014..

На Јужноамериканското првенство 1957 фудбалерите на Аргентина добиле прекар Los Carasucias (превод на мак. валкани лица) во споредба со децата кој валкано играат фудбал на улица, чиј стил на играње со дриблинг станал како знак на идентитетот на аргентинскиот фудбал. Во меѓувреме, Аргентина после три пропуштени Светски првенства учествувала на Светското првенство во фудбал 1958 играно во Шведска. Со една победа (над Северна Ирска) и два порази (од Западна Германија и Чехословачка) сосема неочекувано аргентинците завршиле на дното на табелатаWorld Cup 1958, rsssf.com; пристапено: 3. 2. 2014.. Токму на ова првенство репрезентацијата го забележала и еден од двата најубедливи порази во својата историја, кога на 15 јуни 1958 биле поразени во Хелсингборг од Чехословачка со 6-1. Сиромашниот настап во аргентинската јавност бил наречен El desastre de Suecia (превод на мак. Катастрофата во Шведска) и предизвикал бес кај навивачите, кој околу 10 000 ги дочекале при враќањето во татковината на аеродромот Ezeiza за да ги исмејуваат и навредуваат.Argentina sufría la peor derrota en un Mundial: "El desastre de Suecia 1958", infobae.com; пристапено: 3. 2. 2014.. За лошиот настап на Светското првенство во Шведска, Аргентина се искупила следната година на јужноамериканското првенство каде биле и организатори на турнирот. Треба да се напомене дека во 1959 година, е единствениот случај кога јужноамериканското првенство бил одржан двапати во една иста година, 7 март - 4 април во Аргентина и 5-27 декември во Еквадор. Во декемвриското првенство Аргентина го завршила својот настап на второто место забележувајќи го вториот најубедлив пораз во својата историја со 5-0 од Уругвај, кои подоцна и ја освоиле титулата.Southamerican Championship 1959 (2st Tournament), rsssf.com; пристапено: 3. 2. 2014..

На Олимписките игри 1960 одржани во Рим, Аргентина го завршила натпреварувањето на во групната фаза. Пресуден бил поразот од Данска во првото коло со 2-3Games of the XVII. Olympiad Football Tournament (Roma, Italy, 26th August - 10th September 1960), rsssf.com; пристапено: 3. 2. 2014.. На Светското првенство 1962 во Чиле забележала скромен учинок, по една победа,(против Бугарија), еден пораз (против Англија) и еден нерешен резултат (против Унгарија) но не доволно за пласман во четвртфиналетоWorld Cup 1962, rsssf.com; пристапено: 3. 2. 2014.. Настапот на јужномамериканското првенство во 1963 година во Боливија на Аргентина и донел бронзен медал.Southamerican Championship 1963, rsssf.com; pristupljeno: 3. 2. 2014.. Во 1964 година Аргентина по третпат се квалификувала на Олимписките игри. Во Токио забележале едно реми (против Гана) и пораз (против Јапонија) па така го завршиле своето натпреварување уште во првата фаза.Games of the XVIII. Olympiad Football Tournament (Tokyo, Japan, October 11 - 23, 1964), rsssf.com; пристапено: 3. februar 2014.. На следното Светско првенство во 1966 година во Англија, гаучосите стигнале до четвртфиналето, каде биле поразени од домаќинот, кој подоцна се испоставил како шампион на тој турнир.World Cup 1966, rsssf.com; пристапено : 3. 2. 2014.. Година дена подоцна во Уругвај на последното Јужноамериканско првенство одиграно под ова име Аргентина го освоила второто место, со пораз во поледното коло на натпреварувањето од домаќинот.Southamerican Championship 1967, rsssf.com; притапено: 3 февруари 2014..

Период на стагнација (1967-1974)
Во 1969 година, Аргентина ги започнала квалификациите за Светското првенство 1970 под водство на селекторот Адолфо Педернера. Аргентина се нашла во квалификациска група со Боливија и Перу, и ги загубила првите два натпревари одиграни на гости. Иако Аргентина победила во следниот натпревар против Боливија со 1-0, ремито 2-2 против Перу во последното квалификациско коло (натпревар игран на Ла Бомбонера) му донело пласман на Светското првенство како еден од претставниците на Јужна Америка на перуанскиот состав, елиминирајќи ја Аргентина. До денес, тоа е единственото Светско првенство во историјата за кое Аргентина не успеала да се квалификува."A 35 años de un fatídico empate contra los peruanos", Página/12, August 31, 2004

По фрустрација во 1969 година, сојузот за селектор на репрезентацијата го назначила Хуан Хосе Пицути, кој го освоил Интерконтиненталниот куп со Расинг Клуб три години пред тоа. Пицути бил селектор во текот на три години, во кои Аргентина одиграла неколку пријателски натпревари против јужноамериканските екипи, во кој е вклучена и титулата на Рока купот во 1971 година (поделена со Бразил). Во 1972 година, Пицути бил заменет на селекторската клупа со Омар Сивори. Сивори успеал да ја квалификува Аргентина на Светското првенство 1974 во Западна Германија, откако во квалификациската група Аргентина била подобра од Парагвај и Боливија, но откако обезбедил пласман на мундијалот Сивори ја напуштил селекторската функција и бил заменет со Владислао Кап.World Cup 1974 Qualifying, rsssf.com; пристапено: 3. 2. 2014. На Светското првенство Аргентина стигнала до втората фаза по групи. Претходно успешно ја минале првата групна фаза со една победа (против Хаити 4-1), реми (Италија 1-1) и пораз (Полска 2-3) и подобра гол-разлика од Италија. Втората групна фаза во која се нашла Аргентина била прејака, и веќе после првиот натпревар во кој загубиле со 0-4 од Холандија се видело дека нема да можат многу да сторат. Вториот пораз од Бразил и математички потврдил дека Аргентина нема да мине понатаму.World Cup 1974 finals, rsssf.com; пристапено: 3. 2. 2014.

Почетокот на славните години и првата титула Светски првак (1974-1982)
По колапсот на екипата на Светското првенство го принудила фудбалскиот сојуз да направат промени во аргентинскиот фудбал. Давид Бракуто бил назначен за претседател на фудбалската асоцијација во 1974 година. Тој му понудил на Сесар Луис Меноти да биде нов селектор на Аргентина. Меноти прифатил но под негови услови, а еден од нив бил дека домашните играчи под 25 години не треба да бидат продадени на странски клубови."Selección, prioridad número uno", AFA website Меноти дебитирал на клупата на Аргентина на 12 октомври 1974, во пријателски натпревар против Шпанија. За следното Светско првенство, Аргентина не играла квалификации бидејќи и била доделена организацијата на првенството, односно да биде домаќин на првенството.

После осум години неиграње на јужноамериканското првенство, натпреварувањето повторно било воспоставено и воедно преименувано во Копа Америка. На првото првенство на Копа Америка, Аргентина го завршила својот настап во групниот дел на натпреварување со половичен учинок. Доживеале два порази и забележиле две победи.Copa América 1975, rsssf.com; пристапено: 3. 2. 2014.

Светски првак 1978
Аргентинската репрезентација својата прва титула светски првак ја освоила на домашен терен на Светското првенство 1978. Тоа била генерацијата во која играле Марио Кемпес, Леополдо Луке, Даниел Бертони, Рене Хаусман, Даниел Пасарела, Алберто Тарантини, Освалдо Ардилес итн.

<tr><td>250px<center>Почетната постава на Аргентина во финалниот натопревар на Светското првенство 1978
</small>
После долгите подготовки за првенството, Аргентина го отворила првенството на 2 јуни 1978 година со победата од 2-1 над Унгарија, иако унгарците први повеле со головите на Луке и Бертони аргентинците успеаледа направат пресврт. Во второто коло од групната фаза Аргентина се сретнала Франција, запишувајќи уште една победа и повторно со истиот резултат како и во првото коло 2-1. Со таа победа Аргентина веќе се пласирала понатаму, како и Италија која после победата над Франција (во првото коло) ја победила и Унгарија, па во последното коло натпреварот Аргентина-Италија директно одлучувал за првото место во групата, но на Аргентина и било потребна победа бидејќи во случај на нерешен резултат Италија би била прва поради подобрата гол-разлика. Натпреварот се одиграл на 10 јуни 1978 и завршил со победа на Италија до 1-0, што значи дека Италија го освоила првото место во групата а Аргентина второто, но и двете репрезентации поминале понатаму во втората групна фаза во која ќе бидат во различни групи. Во втората групна фаза Аргентина се нашла во група со репрезентациите на Полска, Бразил и Перу. Во првиот натпревар од втората фаза Аргентина забележала победа со 2-0 над Полска со головите на Марио Кемпес. Вториот натпревар против Бразил завршил без голови 0-0, па околу тоа кој ќе биде финалист одлучувале натпреварите од последното коло во групата; неколку часа пред Аргентина да го одигра својот последен натпревар од групата Бразил ја победил Полска со 3-1 и на тој начин на Аргентина за прво место во групата и пласман во финалето и била потребна победа над Перу со најмалку 4 гола разлика. После првото полувреме Аргентина водела со 2-0, а на крајот победила со 6-0 и на тој начин се пласирала во финалето; по два гола во овој натпревар постигнале Кемпес и Луке а по еден Тарантини и Хаусман. Во финалето на 11-тото Светско првенство играле Аргентина и Холандија. Финалето се одиграло на 25 јуни 1978 на Стадионот Монументал во Буенос Аирес каде преку 70.000 гледачи се собрале во исчекување и надеж дека нивната репрезентација конечно ќе стане Светски шампион. Аргентина повела со голот на Кемпес во 37-мата минута и долго водела сè до осум минути пред крајот кога холанѓаните изедначиле со голот на Дик Нанинга. По 90 минути игра резултатот останал непроменет што значи дека се играле продолженија. Кон крајот на првото продолжение со вториот гол на Кемпес Аргентина повторно дошла до водство, а во 115-тата минута гол постигнал и Бертони и на тој начин ја заверил победата на Аргентина во овој натпревар и репрезентацијата за првпат во својата историја станала Светски првак.Kempes key as Argentina are crowned with confetti, fifa.com ; пристапено: 2. 2. 2014.World Cup 1978 finals, rsssf.com; пристапено: 3. 2. 2014.

Следната година Аргентина не била толку супериорна на Копа Америка; во 4 натпревари доживела 2 порази и во одлучувачкиот натпревар против Бразил одиграла нерешено 2-2.Copa América 1979, rsssf.com; пристапено: 3. 2. 2014.

Времето на Марадона и втората титула светски првак (1982-1994)
По неуспехот на Копа Америка, Аргентина како бранител на титулата обезбедила учество на следното Светско првенство 1982 во Шпанија. Иако настапот на репрезентацијата во Шпанија бил под знак прашање бидејќи земјата се борела во Фокландската војна, сепак се одлучиле Аргентина да учествува на Светското првенство.

Составот главно бил заснован на играчите од претходното Светско првенство во 1978 година со додавање на Диего Марадона (кој го освоил домашното првенство и бил во одлична форма) и Рамон Дијаз. Репрезентацијата пристигнала во Шпанија како голем фаворит за освојување на првенството, меѓутоа изненадувачки Аргентина го отвори првенството со пораз од Белгија со 0-1 на Камп Ноу во Барселона. После поразот имало внатрешни тензии во соблекувалната на селекцијата помеѓу постарите и помладите играчи, што предизвикало проблеми. Сепак, екипата набргу се вратила на победничките патеки и со двете победи над Унгарија (4-1) и Ел Салвадор (2-0) се квалификувале за следната фаза како второпласирана екипа од групата 3. Во вториот круг, Аргентина се нашла во група со Италија и Бразил, и била поразен од страна и на двете репрезентации (3-1 и 2-1) по што биле елиминирани и го препуштиле престолот на Италија. Ниту Марадона не можел да ги покаже своите вистински квалитети за време на турнирот, бидејќи страдал од грубата игра на противниците над него (особено на Клаудио Џентиле на натпреварот против Италија); во последниот натпревар на турнирот тој бил исклучен поради удирање во препоните на  бразилскиот играч Жоао Батиста."Una alegría y un golpe inesperado (1979/1982)", AFA official website"Maradona fue mundialista por primera vez en España" by Javier Estepa, Marca

<tr><td>250px<center>Почетната постава на Аргентина во финалниот натопревар на Светското првенство 1986
</small>
Неуспехот на Светското првенство го натерал Меноти да ја напушти функцијата. И покрај слабите перформанси, репрезентацијата освоила две светски титули (сениорски и младински) во текот на 9 години со Меноти како селектор."Historias, curiosidades y estadísticas de la Selección, tras sus primeros 900 partidos", El Gráfico, June 2012 На местото на Меноти, фудбалскиот сојуз одлучил да го назначи Карлос Билардо, тренер кој истата сезона го освоил Метрополитано пренството со Естудијантес. Дебито на големите турнири Билардо го имал на Копа Америка 1983, но без успех бидејќи Аргентина не успеала да ја мине групната фаза. Иако во првото коло го победиле Бразил, во следните три натпревари одиграле нерешено (еднаш против Бразил и двапати против Еквадор) што не било доволно за пласман понатаму.Copa América 1983, rsssf.com; пристапено: 3. 2. 2014. Сепак, Билардо потоа успеал да ја квалификува Аргентина за Светското првенство во 1986 во Мексико, освојувајќи го првото место во групата со Колумбија, Венецуела и Перу.

Светски првак (1986)
На Светското првенство 1986 играно во Мексико 1986 Аргентина по вторпат во својата историја станал светски шампион. Во групната фаза на натпреварување репрезентацијата остварила две победи: против Јужна Кореја (3-1) и Бугарија (2-0) и реми против Италија (1-1). По освоеното прво место во групата во осминафиналето противник им била репрезентацијата на Уругвај. Единствениот гол на натпреварот уште во првото полувреме го постигнал Педро Пашули и така на Аргентина и обезбедил пласман во четвртфиналето. Таму Аргентина се соочила со Англија, предводена од легендарниот Гари Линекер, и изгледала супериорно победувајќи со 2-1 со два гола на Марадона (од кој едниот со рака, кој подоцна самиот го нарекол Божја рака). Во полуфиналето Аргентина играла против Белгија и како и во претходниот натпревар победила (2-0) со два гола на Марадона за пласман во финале. Во финалето играно на 29 јуни 1986, играно на стадионот Ацтека, Аргентина ја победила Западна Германија со 3-2. Иако Аргентина имала убедливо водство од 2-0 на 15-тина минути пред крајот со головите на Хосе Луис Браун и Хорхе Валдано, Западна Германија успеала да изедначи на 5 минути пред крајот со головите на Румениге и Руди Фелер, но сепак три минути подоцна Хорхе Буручага го поставил конечниот резултат и Аргентина по вторпат станала светски првак.World Cup 1986, rsssf.com; пристапено: 3. 2. 2014.Maradona lights up the world – with a helping hand, fifa.com ; пристапено: 3. 2. 2014.

Следната година Аргентина како домаќин учествувала на Копа Америка 1987, и го освоила дури 4-тото место.Copa América 1987, rsssf.com; пристапено: 3. 2. 2014., а две години подоцна, на Копа Америка 1989 во Бразил, стигнала до бронзен медал.Copa América 1989, rsssf.com; пристапено: 3. 2. 2014.

 Финале на СП 1990 и златните години на Копа Америка (1990-1994) 
На Светското првенство 1990 играно во Италија, Аргентина влегла како бранител на титулата и на почетокот била во група со Советскиот Сојуз, Романија и Камерун. Во првиот натпревар неочекувано Аргентина доживеала пораз од Камерун на Роже Мила, и на тој начин им се повторило истото сценарио како и во Шпанија на Светското првенство 1982 кога исто така како актуелни светски шампиони загубиле на отворањето на првенството со истиот резултат 0-1 но тогаш од Белгија. Во второто коло забележале победа со 2-0 над Советскиот Сојуз, а во третото коло Аргентина и Романија ги поделиле бодовите играјќи 1-1, баш онака како што им одговарало и на двете репрезентации за пласман во осминафиналето. Во осминафиналето Аргентина играла против Бразил и победила со 1-0, а единствениот погодок вреден четвртфинале за својата репрезентација го постигнал Клаудио Каниџа на 10 минути пред крајот. Во четвртфиналето противник на Abiceleste била репрезентацијата на Југославија. После регуларниот дел од натпреварот и продолженијата од двапати по 15 минути неамо голови па се пристапило кон изведување на пенали. Во пенал-рулетот Аргентина била подобра и победила со 3-2, а како одлучувачка се покажала последната петта серија во која Густаво Децоти погодил за Аргентина додека на другата страна за Југославија промашил Фарук Хаџибегиќ. Во полуфиналето Аргентина за противник го имала домаќинот на првенството, репрезентацијата на Италија и после уште едно реми по 120 минути игра (овојпат 1-1) одново пласманот понатаму аргентинците го обезбедиле по изведувањето на пенали, овој пат било 4-3; откако по првите три серии репрезентациите биле без промашен пенал први попуштиле италијаните а непрецизни биле Донадони и Серена. Во финалето на Светското првенство противник на Аргентина и била Западна Германија, која победила во финалето со 1-0 со голот на Андреас Бреме од пенал на 5 минути пред крајот.World Cup 1990, rsssf.com; пристапено: 3. 2. 2014.Germany hit winning note as Italian chorus fades, fifa.com ; пристапено: 3. 2. 2014.

Следната година во Чиле Аргентина супериорно триумфирала на Копа Америка.Copa América 1991, rsssf.com; пристапено: 3. 2. 2014. Година дена подоцна учествувале на новиот турнир под покровителство на ФИФА познат по тогашното име Турнир на Кралот Фахд, а 4 години подоцна името му било променето во ФИФА Куп на конфедерации. На турнирот учествувале 4 екипи, тогашните актуелни шампиони од четирите континенти: Јужна Америка - Аргентина, Африка - Брегот на Слоновата Коска, Северна Америка - САД и актуелниот шампион на Азија и воедно организатор на турнирот Саудиска Арабија. Првиот натпревар на тој турнир Аргентина го одиграла против Брегот на Слоновата Коска и со два рани гола на Габриел Батистута веќе го скршила отпорот на противникот и до крајот забележале убедлива победа со 4-0 и пласман во финалето. Во финалето играле Аргентина и домаќинот, Саудиска Арабија. Аргентина победила со 3-1 и така станалапрвата репрезентација која го освоила Турнирот на Кралот Фад, подоцна познат под името Куп на конфедерации.Saudi Arabia 1992: Argentina get the ball rolling, fifa.com ; пристапено: 6 февруари 2014. На Копа Америка 1993 во Еквадор Аргентина повторно го освоила златниот медал и ја одбранила титулата освоена пред две години во Чиле.Copa América 1993, rsssf.com; пристапено: 3. 2. 2014.

Годините кон крајот на векот и почетокот на следниот (1995-2004)
Ерата на Пасарела

Во август 1994 година, улогата на селектор на Аргентина му била доделена на Даниел Пасарела, капитен на златната генерација на abiceleste која во 1978 година станала светски шампион. Во јануари 1995 година, Аргентина загубила во финалето на Купот на Кралот Фахд, освоен три години порано. Поразот дошол од европскиот шампион Данска со 2-0. Потоа, репрезентацијата без проблеми се квалификувала за Светското првенство 1998, со освојување на Јужноамериканската квалификациска група, кој била без Бразил, кој како светски шампион од претходното првенство стекнал право директно да учествува во Франција '98. Со една квалитетна генерација на фудбалери во која играле: Роберто Ајала, Хосе Антонио Шамот, Матијас Алмеида, Клаудио Лопес, Диего Пабло Симеоне, Габриел Батистута, Ариел Ортега, Хуан Себастијан Верон, Хавиер Санети, Абел Балбо, Ернан Креспо, Марсело Галјардо итн. Аргентина била еден од фаворитите за освојување на турнирот. Тие започнале супериорно на француското тло со три победи во низа во групната фаза, против Јапонија (1-0), Јамајка (5-0) и Хрватска (1-0). Во осминафиналето Аргентина ја елиминирала Англија по изведување на пенали со 4-3 (резултатот бил 2-2 по продолженијата). Во четвртфиналето против Холандија, екипата на Пасарела многу брзо се нашла во негатива, но успеала да изедначи со гол на Клаудио Лопес. Сепак, на една минута до крајот на регуларното време Денис Бергкамп постигнал гол со кој ја одвел својата селекција во полуфиналето и ја елиминирал Аргентина.

После елиминацијата, Пасарела бил обвинет од страна на јавноста и медиумите за премногу дефанзивниот стил на игра во натпреварот против Холандија. Во септември 1998 година, тој ја напушти клупата на Selección и бил заменет со Марсело Биелса.

Ерата на Биелса
Новиот селектор донел конкретен стил на игра. Аргентина, не учествувала на Копа Америка 2001 во Колумбија (на 10 јули, во пресрет на првиот натпревар, дале известување за својата одлука и се пожалиле на смртни закани добиени од нејзините играчи), се квалификувала освојувајќи го првото место во јужноамериканската квалификациска група за Светското првенство 2002, со 13 тринаесет бодови пред вториот Еквадор, со најдобар напад и најдобра одбрана, и доживеала само еден пораз во осумнаесет натпревари.

Меѓутоа во Јапонија и Јужна Кореја дошло големо разочарување. По тесната победа против Нигерија, Аргентина  загубила од Англија. Во последниот натпревар, против Шведска, одиграле само 1-1 и сензационално биле елиминирани уште во првиот круг.

И покрај неуспехот на Светското првенство, Билеса останал селектор. Под негово водство аргентинската репрезентација стигнал до финалето на Копа Америка 2004, каде загубиле од Бразил на пенали откако по регуларното време и продолженијата резултатот бил изедначен 2-2. Во август Биелса ја водел екипата на albiceleste до освојување на златниот медал на Олимписките игри во Атина во 2004 година.

Времето на Меси и трите изгубени финалиња (2004-)
Ерата на Пекерман, Басиле, Марадона и Батиста
По Биелса на клупата на Аргентина дошол Хосе Пекерман, со кој репрезентацијата лесно се квалификувала за Светското првенство во фудбал 2006 во Германија, завршувајќи на второ место во јужноамериканската квалификациска група зад Бразил, но со ист број на бодови како и жолто-зелените. Во Купот на конфедерации 2005 Аргентина стигнала до финалето каде одново биле поразени од Бразил со високи 4-1.

Во пресрет на Светското првенство во 2006 година Пекерман спровел исклучувања: во составот не се нашле Санети, Мартин Демикелис и Верон, најверојатно поради расправија со капитенот Хуан Пабло Сорин. Во нападот повторно се нашол Креспо, со Хулио Круз, Карлос Тевес, Хавиер Савиола и младиот Лионел Меси, подоцна петкратен добитник на златната топка за најдобар фудбалер на годината. Аргентина го започнала турнирот како еден од големите фаворити за конечна победа. По освојувањето на една од најтешките групи во која биле уште и Холандија, Брегот на слоновата коска и Србија и Црна Гора, во вториот круг ја елиминирале репрезентацијата на Мексико со 2-1 по продолженија, пред да го завршат своето учество во четвртфиналето во кое биле поразени од домаќинот Германија на пенали со 4-2 (1-1 бил резултатот по 120 минути).

После првенството Пекерман поднесол ставка и во септември 2006 година бил заменет од Алфио Басиле, кој се вратил на чело на репрезентацијата после 12 години и Светското првенство во 1994 година. Тој ја одвел Аргентина до финалето на Копа Америка 2007 во Венецуела, каде како и пред три години Аргентина одново загубила од Бразил, овојпат со 3-0. Базиле поднесол оставка после поразот во натпреварот против Чиле на 16 октомври 2008 година.

Во октомври 2008 година, АФА ја номинирала аргентинската и светска фудбалска легенда, Диего Марадона како наследник на Басиле на клупата на Аргентина. Тој дебитирал со победата над Венецуела во квалификациите за Светското првенство 2010. Во следните четири натпревари, сепак, тој доживеал исто толку порази (од Боливија, Еквадор, Бразил и Парагвај), примајќи дванаесет гола. Квалификацијата на мундијалот сепак била остварена без играње на плејофот. Одлучувачки биле победите во последните две кола против Перу и Уругвај, кој Аргентина ги добила без некоја посебно добра игра. Интересно, за време на мандатот на поранешниот играч на Барселона и Наполи, Аргентина има четири победи во пријателски натпревари со европски селекции (Шкотска, Франција, Русија и Германија).

Екипата на Марадона за Светското првенство вклучува враќање на Хавиер Санети и Хуан Себастијан Верон во репрезентацијата и доделување на капитенската лента на Лионел Меси добитникот на Златната топка на Фифа за 2009 и 2010 година. Авантурата во Јужна Африка започнала добро, откако Аргентина со три победи во фазата по групи се пласирала понатаму. Меѓу нив се издвојува онаа со 4-1 над Јужна Кореја, во која напаѓачот Гонсало Игуаин постигнал хет-трик. Во нокаут фазата Аргентина сосема случајно се нашла во двобој со истите противници од пред четири години. Во осминафиналето го елиминирала Мексико (повторно со 2-1 и повторно по продоленија), а потоа, како и во 2006 година, била елиминирана од Германија овојпат со убедливи 4-0. Марадона бил отпуштен набргу потоа.

Местото на Марадона го преземал Серхио Батиста, човекот кој ја одвел аргентинската олимписка селекција до златен медал на Олимписките игри во Пекинг. Меѓутоа, Батиста набргу ја напуштил клупата на репрезентацијата по неуспехот на Копа Америка 2011, каде Аргентина била елиминирана во четвртфиналето од Уругвај по изведувањето на пенали.

Ерата на Сабелја; Финалето на Светското првенство 2014
На 2 август 2011 година Фудбалскиот сојуз на Аргентина го назначил Алехандро Сабелја за заменик на селекторската функција на Батиста.

Под негово водство Аргентина, и покрај нестабилниот почеток, изборила пласман на Светското првенство 2014 како победник во квалификациската група на Јужна Америка со 32 освоени бода и 35 постигнати голови во 16 натпревари.

Во 2014 година на завршницата на Светското првенство во Бразил, Аргентина се вратила во финалето на мундијалите за првпат по 24 години. Екипата на Сабелја стигнал до завршниот чин на настанот поразувајќи ги минимално противниците: дебитантот Босна и Херцеговина (2-1), потоа Иран (1-0) и Нигерија (3-2) во групата, Швајцарија после продолженија во осминафиналето (1-0, гол на Ди Марија), и Белгија во четврт-финалето (1-0, со гол на Игуаин). Во полуфиналето albiceleste ја елиминирале Холандија после изведување на пенали 4-2 откако по продолженијата натпреварот завршил 0-0. Во двобоите од белата точка одлучувачки за Аргентина бил голманот Серхио Ромеро, кој ги неутрализирал обидите на Рон Влар и Весли Снајдер. Во финалето на мундијалот играно на Маракана во Рио де Жанеиро против Германија аргентинците по третпат се нашле во финален натпревар против истиот противник, после победата во 1986 и поразот во 1990. На крајот Германија излегла како победник на првенството, а одлучувачки бил единствениот гол на натпреварот кој го постигнал Марио Геце на седум минути од крајот на продолженијата.

Ерата на Мартино; Двете загубени финалиња на Копа Америка

Ерата на Бауса
На 1 август 2016 година, сојузот го назначува Едгардо Бауса на клупата на репрезентацијата.

 Резултати на репрезентацијата 
Број на медалиНатпреварување 20px|Златен медал 20px|Сребрен медал 20px|Бронзен медал ВкупноСветско првенство2  3  0  5Куп на конфедерации1  2  0  3Копа Америка2  3  1  6Првенство на Јужна Америка12  10  3  25Олимписки игри0  1  0  1Панамерикански игри6  2  3  11 Вкупно  23  21  7  51

 Настапи на Светските првенства 
Светско првенствоКвалификации за Светско првенство 1930Финале2.5401189 1934Прва рунда9.100123  1938 Се повлекле  Се повлекле 1950  1954 Не учествувале Не учествувале 1958Групна фаза13.31025104310102 1962Групна фаза10.3111232200113 1966Четвртфинале5.421142431092 1970 Не се квалификувале411246 1974Втора рунда8.6123912431092 1978Шампиони1.7511154 Се квалификувале како домаќини 1982Втора рунда11.520387 Се квалификувале како шампиони 1986Шампиони1.76101456411126 1990Финале2.723254 Се квалификувале како шампиони 1994Осминафинале10.4202868422910 1998Четвртфинале6.5311104168622313  2002Групна фаза18.3111221813414215 2006Четвртфинале6.53201131810442917 2010Четвртфинале5.5401106188462320 2014Финале2.751184169523515 2018 Учествуваат во квалификациите   Квалификациите во тек 2022 Ќе учествуваат во квалификациите   Ќе учествуваат во квалификациитеВкупно2 Титули16/207742142113184118682921216111

Настапи на континенталните првенства на Јужна Америка
 Јужноамериканско првенствоРунда 1916Вицешампиони2.312072+5Southamerican Championship 1916, rsssf.com; пристапено: 20. 5. 2015. 1917Вицешампиони2.320153+2Southamerican Championship 1917, rsssf.com; пристапено: 20. 5. 2015. 1919Трето место3.3102770Southamerican Championship 1919, rsssf.com; пристапено: 20. 5. 2015. 1920Вицешампиони2.312042+2Southamerican Championship 1920, rsssf.com; пристапено: 20. 5. 2015. 1921Шампиони1.330050+5Southamerican Championship 1921, rsssf.com; пристапено: 20. 5. 2015. 1922Четврто место4.420263+3Southamerican Championship 1922, rsssf.com; пристапено: 20. 5. 2015. 1923Вицешампиони2.3201660Southamerican Championship 1923, rsssf.com; пристапено: 20. 5. 2015. 1924Вицешампиони2.312020+2Southamerican Championship 1924, rsssf.com; пристапено: 20. 5. 2015. 1925Шампиони1.4310114+7Southamerican Championship 1925, rsssf.com; пристапено: 20. 5. 2015. 1926Вицешампиони2.4211143+11Southamerican Championship 1926, rsssf.com; пристапено: 20. 5. 2015. 1927Шампиони1.3300154+11Southamerican Championship 1927, rsssf.com; пристапено: 20. 5. 2015. 1929Шампиони1.330091+8Southamerican Championship 1929, rsssf.com; пристапено: 20. 5. 2015. 1935Вицешампиони2.320185+3Southamerican Championship 1935, rsssf.com; пристапено: 20. 5. 2015. 1937Шампиони1.6501145+9Southamerican Championship 1937, rsssf.com; пристапено: 20. 5. 2015. 1939Не учествувалеSouthamerican Championship 1939, rsssf.com; пристапено: 20. 5. 2015. 1941Шампиони1.4400102+8Southamerican Championship 1941, rsssf.com; пристапено: 20. 5. 2015. 1942Вицешампиони2.6411216+15Southamerican Championship 1942, rsssf.com; пристапено: 20. 5. 2015. 1945Шампиони1.6510225+17Southamerican Championship 1945, rsssf.com; пристапено: 20. 5. 2015. 1946Шампиони1.5500173+14Southamerican Championship 1946, rsssf.com; пристапено: 20. 5. 2015. 1947Шампиони1.7610284+24Southamerican Championship 1947, rsssf.com; пристапено: 20. 5. 2015. 1949Не учествувалеSouthamerican Championship 1949, rsssf.com; пристапено: 20. 5. 2015. 1953Не учествувалеSouthamerican Championship 1953, rsssf.com; пристапено: 20. 5. 2015. 1955Шампиони1.5410186+12Southamerican Championship 1955, rsssf.com; пристапено: 20. 5. 2015. 19563.530253+2Southamerican Championship 1956, rsssf.com; пристапено: 20. 5. 2015. 1957Шампиони1.6501256+19Southamerican Championship 1957, rsssf.com; пристапено: 20. 5. 2015. 1959Шампиони1.6510195+14Southamerican Championship 1959 (1st Tournament), rsssf.com; пристапено: 20. 5. 2015. 1959Вицешампиони2.4211990Southamerican Championship 1959 (2nd Tournament), rsssf.com; пристапено: 20. 5. 2015. 1963Трето место3.63121510+5Southamerican Championship 1963, rsssf.com; пристапено: 20. 5. 2015. 1967Вицешампиони2.5401123+9Southamerican Championship 1967, rsssf.com; пристапено: 20. 5. 2015. 26/29113811517314107+207 Копа Америка20px 1975Групна фаза5.4202174+13Copa América 1975, rsssf.com; пристапено: 20. 5. 2015.20px 1979Групна фаза8.411276+1Copa América 1979, rsssf.com; пристапено: 20. 5. 2015.20px 1983Групна фаза6.413054+1Copa América 1983, rsssf.com; пристапено: 20. 5. 2015. 1987Полуфинале4.411254+1Copa América 1987, rsssf.com; пристапено: 20. 5. 2015. 1989Трето место3.723224-2Copa América 1989, rsssf.com; пристапено: 20. 5. 2015. 1991Шампиони1.7610166+10Copa América 1991, rsssf.com; пристапено: 20. 5. 2015. 1993Шампиони1.624064+2Copa América 1993, rsssf.com; пристапено: 20. 5. 2015. 1995Четвртфинале5.421186+2Copa América 1995, rsssf.com; пристапено: 20. 5. 2015. 1997Четвртфинале6.412143+1Copa América 1997, rsssf.com; пристапено: 20. 5. 2015. 1999Четвртфинале8.4202660Copa América 1999, rsssf.com; пристапено: 20. 5. 2015. 2001Не учествувалеCopa América 2001, rsssf.com; пристапено: 20. 5. 2015. 2004Финале2.6411166+10Copa América 2004, rsssf.com; пристапено: 20. 5. 2015. 2007Финале2.6501166+10Copa América 2007, rsssf.com; пристапено: 20. 5. 2015. 2011Четвртфинале7.413052+3Copa América 2011, rsssf.com; пристапено: 20. 5. 2015. 2015Финале2.6330103+7Copa América 2015, rsssf.com; пристапено: 5. 7. 2015. 2016Финале2.6510182+16Copa América (Centenario) 2016, rsssf.com; пристапено: 27. 7. 2016. 2019Дополнително ќе биде одлучено 2023Дополнително ќе биде одлучено 13/147033231412364+59Вкупно39/431831143831437171+266

Настапи на Купот на Конфедерации
Куп на КонфедерацииГодинаРундаПозиција 1992Шампиони1.220071 1995Финале2.311153 1997 Не се квалификувале  1999  2001 2003 2005Финале2.52211010 2009 Не се квалификувале 2013 2017 Дополнително ќе биде одлучено 2021Вкупно1 Титула3/9105322214

Настапи на Олимписките игри

Летни олимписки игриГодинаРундаПозицијаОНПН*ИДГПГ  1896Немало фудбалски турнир  1900Не учествувале  1904  1908  1912  1920  1924  1928Сребрен медал2.5311257  1932Немало фудбалски турнир  1936Не учествувале  1948  1952  1956  1960Четвртфинале7.320164  1964Групна фаза10.201134  1968Не се квалификувале  1972  1976  1980Се квалификувале и се повлекле  1984Не се квалификувале  1988 Четвртфинале8.411245  1992Не се квалификувале  1996 Сребрен медал 2.6321136  2000Не се квалификувале  2004 Златен медал1.6600170  2008 Златен медал1.6600112  2012Не се квалификувале  2016Групна фаза11.311134  2020TBDВкупно2 Златни медали2 Сребрени медали8/193522678132

Настапи на Панамериканските игри
Панамерикански игриГодинаРундаПозицијаОНПН*ИДГПГ  1951  Шампиони  1.  4  4  0  0  16  2  1955  Шамшпиони  1.  6  5  1  0  23  7  1959  Шампиони  1.  6  5  1  0  20  4  1963  Финале  2.  7  3  1  0  18  3  1967  Прва рунда  5.  3  1  1  1  7  3  1971  Шампиони  1.  5  4  1  0  7  2  1975  Трето место  3.  3  2  1  0  9  1  1979  Трето место  3.  4  2  2  0  3  0  1983  Прва рунда  5.  2  0  0  2  0  4  1987  Трето место  3.  4  3  0  1  11  3  1991 Не се квалификувале  1995  Шампиони  1.  6  5  1  0  10  4   1999 Не се квалификувале   2003  Шампиони  1.  5  5  0  0  10  5  2007  Прва рунда  9.  3  0  2 1  1  3  2011  Финале  2.  5  3  1  1  6  2  2015 Не учествувале  2019 TBD Вкупно  6 Титули  14/16  60  46  10  6  134  43

 Титули 
  Светско првенство (2) : Аргентина 1978, Мексико 1986
  Копа Америка (14) : Аргентина 1921, Аргентина 1925, Перу 1927, Аргентина 1927, Аргентина 19371, Чиле 1941, Аргентина 1945, Аргентина 1946, Аргентина 1947, Аргентина 1955, Аргентина 1957, Аргентина 1959, Чиле 1991 и Еквадор 1993
 Куп на конфедерации (1) : Саудиска Арабија 1992

Играчи
Моментален состав
Состав на Копа Америка 2019.

Статистика на играчите
Последна промена 12 ноември 2016.

Список на играчи со најмногу настапи
#ИграчБр. настапиБр. головиКариера 1. <center> Хавиер Санети143 5 1994-2011 16 ноември 1994 2. <center> Хавиер МаскераноJavier Mascherano, national-football-teams.com; пристапено: 12. 11. 2016.134 3 2003- 16 јули 2003 3. <center> Лионел Меси116 56 2005- 17 август 2005 4. <center> Роберто АјалаRoberto Fabián Ayala – Century of International Appearances, rsssf.com; пристапено: 12. 11. 2016.115 7 1994-2007 16 ноември 1994 5. <center> Диего СимеонеDiego Pablo Simeone - Century of International Appearances, rsssf.com; пристапено: 12. 11. 2016.106 11 1988-2002 14 јули 1988 6. <center> Оскар РуџериOscar Alfredo Ruggeri - International Appearances, rsssf.com; пристапено: 12. 11. 2016.97 7 1983-1994 12 мај 1983 7. <center> Диего МарадонаDiego Armando Maradona - International Appearances, rsssf.com; пристапено: 12. 11. 2016.91 34 1977-1994 27 февруари 1977 8. <center> Ариел ОртегаAriel Ortega, national-football-teams.com; пристапено: 12. 11. 2016.87 17 1993-2010 15 декември 1993 9. <center> Серхио Ромеро84 0 2009- 9 септември 2009 10. <center> Анхел Ди Марија81 17 2008- 6 септември 2008

 Список на играчи со најмногу постигнати голови 
#ИграчБр. головиБр. настапиКариера 1. <center> Лионел МесиLionel Andrés Messi - Goals in International Matches, rsssf.com; пристапено: 12. 11. 2016.56 115 2005- 0.491 2. <center> Габриел БатистутаGabriel Omar Batistuta - Goals in International Matches, rsssf.com; пристапено: 12. 11. 2016.</small>54 77 1991-2002 0.701 3. <center> Ернан КреспоHernán Jorge Crespo - Goals in International Matches, rsssf.com; пристапено: 12. 11. 2016.35 64 1995-2007 0.555 4. <center> Диего Марадона34 91 1977–1994 0.374 5. <center> Серхио АгуероGoalscoring for Argentina National Team, rsssf.com; пристапено: 12. 11. 2016.33 79 2006– 0.423 6. <center> Гонсало Игуаин31 65 2009- 0.484 7. <center> Луис АртимеLuis Artime - Goals in International Matches, rsssf.com; пристапено: 12. 11. 2016.24 25 1961–1967 0.960 8. <center> Даниел Пасарела23 70 1976–1986 0.328 9. <center> Леополдо ЛукеLeopoldo Jacinto Luque, national-football-teams.com; пристапено: 12. 11. 2016.22 45 1975–1981 0.488 <center> Хосе Санфилипо 29 1956–1962 0.759

 Селектори 
Од 19241ARGENTINA NATIONAL TEAM ARCHIVE, rsssf.com; пристапено: 5. 2. 2014.:
 Период Селектори 1924-1925  Анхел Васкес 1926-1927  Хорхе Валдерама 1927-1928  Хосе Лаго Милан 1928-1929  Франсиско Оласар 1929-1930  Франсиско Оласар &  Хуан Хосе Трамутола 1934  Фелипе Пашучи 1934-1937  Мауел Сеоане 1937-39  Анхел Фернандес Рока 1939-1960  Гилермо Стабиле 1960-1961  Викторио Спинето 1962-1963  Хуан Карлос Лоренцо Период  Селектор 1963  Алехандро Галан 1963-1964  Хорасио Торес 1964-1968  Хосе Марија Минела 1968  Ренато Чезарини 1968-1969  Умберто Маскио 1969  Адолфо Педернера 1969-1972  Хуан Хосе Пицути 1972-1974  Омар Сивори 1974  Владислао Кап 1974-1983  Сесар Луис Меноти 1983-1990  Карлос Билардо 1990-1994  Алфио Басиле Период Селектор 1994-1998  Даниел Пасарела  1998-2004  Марсело Биелса  2004-2006  Хосе Пекерман 2006-2008  Алфио Басиле 2008-2010  Диего Марадона  2010-2011  Серхио Батиста  2011–2014  Алехандро Сабелја 2014-2016  Херардо Мартино 2016-  Едгардо Бауса
Напомена:
 1 Моментално не се внесени информации околу тоа кој бил селектор во периодот 1901-1924 и 1930-1935 (освен Пашучи, кој бил селектор од 27 мај 1934).

Дресови низ историјата
Домашни

Гостински

 Наводи 

 Надворешни врски 

 Аргентина на официјалната страна на ФИФА 
 Официјална страна на фудбалскиот сојуз на Аргентина

Аргентина
Категорија:Фудбалот во Аргентина