Солунски Санџак

Солунскиот санџак припаѓал на Румелискиот вилает.

Според турскиот попис од 1878 г. во Солунскиот санџак има 55.667 куќи, и машко население: 39.441 муслимани, 126.000 МакедонциВо пописите кои ги вршела администрација на Отоманското Царство се попишувало според верската припадност, при што како „Бугари“ биле попишувани сите оние кои биле под влијание на Бугарската православна црква, вклучително и поголемиот дел од Македонците по етнос., 13.279 погрчени Македонци и нешто Грци, 1.751 Роми и 2.862 Македонци-муслимани.

Кон крајот на 18 век и почетокот на 19 век Струмичката каза била во состав на Солунскиот санџак.

Во тоа време во Солунскиот санџак имало 119 егзархиски училишта со 133 наставника и 2810 ученика.

Во Солунскиот санџак како училиштен инспектор работел Пере Тошев, македонски револуционер и еден од основоположниците на ТМОРО во Битолскиот револуционерен округ и учесник во Илинденското востание од 1903 година.

Согласно Мирцштешките реформи, турската влада била приморана да направи реформи во управувањето со Македонија, според кои Солунскиот санџак им бил доделен на руски офицери.

 Кази во Солунскиот санџак 
 Солун, Воден, Кукуш, Кепрели (Велес, Струмица и Дојран)

 Наводи 

Категорија:Санџаци во Румелискиот вилает
Категорија:Османлиски Солун
Категорија:Солунски вилает
Категорија:Санџаци на Отоманското Царство во Европа
Категорија:Држави и територии распаднати во 1912 година