Торино

Торино (, пиемонтски: Turin) — четврти по големина град во Италија. Познат е како најиндустриски град во Италија. Во него е седиштето на светски познатите автомобилски компании Фиат, Алфа Ромео, Ланча и други. Торино со својата покраина во регионот Пиемонт е познат како местото на раѓање на современата италијанска држава.

 Положба на градот 
Торино се наоѓа во северозападниот дел на Италија. Низ градот тече реката По (најголем град на оваа река). Од главниот град Рим, Торино е оддалечен 700 км северозападно, а од Милано е оддалечен 130 км западно. Торино има население од  910.188 жители и површината на градот изнесува 130,17 км2.

 Природни одлики 
 Релјеф 
Торино се развил во западниот дел на Падската Низина и со три страни (југ, запад и север) — опкружен од Алпите. Градот со поголемиот дел е на рамничарски предел, но помал дел (источниот дел преку реката По) — на ридест дел (подножјето Монферат).

 Клима 
Климата во Торино е изменето континентална со влијание од Средоземното Море. Затоа во лето е многу топло, а во зима снегот е редовна појава и е многу ладно во однос на поголемиот дел на Италија.

 Вода 
Торино се развил на реката По која е симбол на градот. Освен таа река низ градот минуваат и нејзините утоки: Дурија Минор, Сангоне и Стура ди Ланцо.  Торино е најголемиот град на оваа река. Таа го дели градот на источен и западен дел и во средината на градот се формирало таканаречено градско езеро.

 Историја 
Историјата на Торино започнува во 3 век п.н.е. кога во долината на реката По се населиле првите племиња-Таури (потомци на келтско-лигурска лоза) и Гали кои ги поминале Алпите во потрага по обработливо земјиште. Римјаните ова подрачје го освоиле во 2 век п.н.е. Гај Јулиј Цезар во 29-28 година п.н.е. ова подрачје го претворил во војна база и му ја доделил на неговиот роднина Августул.

По падот на Западното Римско Царство во 476 година, Торино го освоиле Готите, потоа Лонгобардите и на крајот Франките, кои основале своја провинција во 7 век. Царот Фридрих II, Торино како феудално сопствеништво ѝ го доделил на моќната фамилија Савоја.

Врвот во својот развиток Торино го достигнал во XVII и XVIII век кога се дало акцент на уметноста и културата. Градот станал средиште на барокот како уметност и архитектура.

Во 1861 г. дошло до соединување на Италија во единствена држава. Торино бил прв главен град во италијанската држава. Тоа траело од 1861 до 1864 година кога престолнината била пренесена во Рим. По ова Торино започнал на стагнира во развојот, а тоа особено се забележува во архитектурата. Градот започнува да станува индустриски центар. Се раѓа Фиат и други слични фабрики.

 Население 
Во 2008 година во Торино имало над 900.000 жители, двојно повеќе отколку на почетокот на 20 век, но 20% помалку отколку во 1970 година. Во овој град денес се доселиле голем број имигранти од сите краеви на светот. Овој град има огромно градско подрачје со околу 1,7 милиони жители. Метрополското подрачје на градот има околу 2,5 милиони жители.

 Градски знаменитости 
Денес, една од главните одлики на Торино е неговата барокна архитектура. Тука се и многубројните историски кафулиња, продавници за чоколади со висок квалитет, големи цркви (како Торинската катедрала) и многу музеи, меѓу кои и Египетскиот, Чинема и др.

 Индустрија 

Торино е важен индустриски центар, пред сè благодарение на тоа што тука се наоѓа седиштето на светско познатата автомобилска компанија Фиат.

 Спорт 
Од Торино потекнуваат два многу успешни фудбалски клубови во италијанската Серија А: Јувентус (најуспешната екипа во историјата на италијанскиот фудбал со 34 титули првак на Италија) и Торино (со 7 титули).

Во кошаркарската Серија А се натпреварува екипата Ауксилиум Торино.

Градот бил домаќин на Зимските олимписки игри во 2006 година.

 Галерија 

 Поврзано 
 Торино (покраина)
 Торинско платно
 Торинска скала

 Наводи 

 Надворешни врски 

 Градски портал
 Туристички портал на Торино 


Категорија:Градови во Италија
Категорија:Општини во Торино (покраина)