Реџиналд де Бреј

Реџиналд де Бреј (,  - , ) — македонист, славист, научен работник, полиглот и преведувач, член на МАНУ надвор од работниот состав.

 Животопис 
Роден е во 1912 година во . Починал 1993 г. во Канбера, Австралија. Бил професор по руски јазик на Лондонскиот универзитет, на факултетот за славистички и источни студии. Основач на катедрата за руски јазик на Монашкиот универзитет и професор по руски јазик на Австралискиот национален универзитет каде што се пензионирал во 1977 година. Член на повеќе меѓународни лингвистички асоцијации и друштва, а низа години ги претставуваше австралиските и новозеландските слависти во Меѓународниот комитет на славистите. Член на надворешниот состав на МАНУ. Тој е еден од првите слависти кои по Втората светска војна доаѓа во Македонија и оттогаш македонскиот јазик станува негова преокупација. Негово капитално дело е „Водич низ словенските јазици“ во кое рамноправно со другите словенски јазици е претставен и македонскиот јазик. Професорот Реџиналд де Бреј ја задолжил македонската култура и со своите преводи на поезијата на Радован Павловски на англиски јазик. Дел од тие преводи објави во Австралија во книгите Слободна песна од Железна Река (Канбера 1983) и Пат за в планина (Канбера 1985). Реџиналд де Бреј е почесен член на Друштвото на писателите на Македонија.
 Наводи 

Категорија:Руски македонисти
Категорија:Руски слависти
Категорија:Австралиски слависти
Категорија:Австралиски македонисти
Категорија:Академици на МАНУ