Али Хоџалар

Али Хоџалар или Аџи Оџалар ()Μετονομασίες των Οικισμών της Ελλάδας. Σαλαμανλή - Γαλλικόν — село во Општина Кукуш во Кукушкиот округ, Егејска Македонија, денес во областа Централна Македонија, Грција.

 Географија и местоположба 

Селото се наоѓа на 20 километри јужно од градот Кукуш и на 3 километри западно од Горчливото Езеро, на неколку километри од грчко-македонската граница, во близина на североисточниот брег на Дојранското Езеро, на 30 километри од градот Солун. Селото се наоѓа на надморска височина од 78 метри.

Али Хоџалар опфаќа површина од 24 квадратни километри.

 Историја 

Во „Етнографија на Адријанопол, Монастир и Салоника“ се вели дека во 1873 г. Али в се состоело од 55 семејства и 280 жители МакедонциМакедония и Одринско. Статистика на населението от 1873 г., Македонски научен институт, София, 1995, стр. 162-163. Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 година Али Хаџалар имало 320 жители МакедонциКънчов, Васил. Македония. Етнография и статистика, София, 1900, стр. 165..

Селото било под влијание на Бугарската егзархија. Според податоците на секретарот на егзархијата Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во селото живееле 384 Македонци и работело егзархиско училиштеBrancoff, D.M. "La Macédoine et sa Population Chrétienne". Paris, 1905, pp. 98-99..

Во Балканските војни учество од селото зеле осум револуционери во Македонско-одринските доброволни четиМакедоно-одринското опълчение 1912-1913 г. Личен състав, Главно управление на архивите, 2006, стр. 826..

Во текот на Втората балканска војна, селото било опожарено од страна на грчките војски а самото македонско население било принудено да побегне од своите домови. Затоа, во пописот од 1913 година, селото било регистрирано со само 72 жители. Голем дел од македонското население заминало од селото кон Македонија или Бугарија, и на негово место било населено грчко население од Мала Азија, Источна Тракија и Понд. Според Тодор Симовски, во Македонија односно Струмица заминал 17 семејства, додека кон Бугарија 71 семејство.

По крајот на Балканските војни, селото било вклучено во составот на Грција. Во 1927 година, селото било преименувано во Микрокамбос.

 Демографија 

Во 1928 година селото било чисто бегалско со 585 жители бегалци., додека во 1940 година селото броело 948 жители. Селото во пописот од 1951 година броело 1078 жители, на пописот од 1961 година, во селото живееле 1331 жител, во 1971 година имало 982 жители, во 1981 година имало 935 жители, додека во 1991 година имало 1021 жител и во 2001 кога имало 1159 жители. Денеска, населението на селото е 731 жител.

 Стопанство 

Населението на селото главно се занимава со производство на жито и памук.

 Луѓе од селото 
 Ангел Чанов (1888 - ?)Македоно-одринското опълчение 1912-1913 г. Личен състав, Главно управление на архивите, 2006, стр. 795.
 Анто Нанов (1885 - ?)Македоно-одринското опълчение 1912-1913 г. Личен състав, Главно управление на архивите, 2006, стр. 480.
 Гоне Георгиев (1872 - ?)Македоно-одринското опълчение 1912-1913 г. Личен състав, Главно управление на архивите, 2006, стр. 151.
 Димитар Стоев (1872 - ?)Македоно-одринското опълчение 1912-1913 г. Личен състав, Главно управление на архивите, 2006, стр. 649.
 Доне Гогов (1886 - ?)Македоно-одринското опълчение 1912-1913 г. Личен състав, Главно управление на архивите, 2006, стр. 179.
 Ицо ПечевМакедоно-одринското опълчение 1912-1913 г. Личен състав, Главно управление на архивите, 2006, стр. 569.
 Милан Попдимитров (1890 - ?)Македоно-одринското опълчение 1912-1913 г. Личен състав, Главно управление на архивите, 2006, стр. 575.
 Трајан Минов (1888 - ?)Македоно-одринското опълчение 1912-1913 г. Личен състав, Главно управление на архивите, 2006, стр. 442.

 Наводи 

Категорија:Кукуш