Доганџиево

Доганџиево или Доганџи  (, Прохома; до 1926 г. Δογαντζή, ДоганѕиΜετονομασίες των Οικισμών της Ελλάδας. Δογατζή -- Πρόχωμα) — село во Солунско, Егејска Македонија, денес во општината Илиџиево на Солунскиот округ во областа Централна Македонија, Грција. Населението брои 1.214 жители (2011).

 Географија 
Селото е сместено во областа Вардарија на Солунското Поле на левиот брег на реката Вардар, 8 км источно од Куфалово и на 36  северозападно од Солун по стариот државен пат за Скопје.

 Историја 
 Во Отоманското Царство 
На крајот на XIX век Доганџиево било мешано, но претежно турско село во Солунската каза. Според Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 г. во Доганџиево живееле 28 Македонци христијани, 200 Турци и 84 Роми.

Македонското население на селото потпаднало под врховенството на Бугарската егзархија. По податоци на егархискиот секретар Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Дуганџиево (Dougandjievo) имало 88 Македонци под егзархијата, што значи дека нивниот број значително се зголемил во текот на последните пет години.Brancoff, D.M. "La Macédoine et sa Population Chrétienne". Paris, 1905, pp. 218-219.

Според општинската страница на Илиџиево во селото пред 1912 г. живееле 200 Турци муслимани и 50 Македонци христијани.

 Во Грција 
По Балканските војни  во 1913 г. селото е припоено кон Грција, согласно Букурешкиот договор.  Веројатно доста настрадало во војните, бидејќи пописот од таа година бележи само 9 жители. Малку подоцна тука се сместени грчки доселенички семејства, така што во 1920 г. селото веќе имало 265 жители, а преостанатите мештани биле иселени. Од 1922 г. властите почнале да доселуваат уште грчки колонисти, така што во 1928 г. Доганџиево било наполно дојденско село кое броело 592 жители (165 семејства). Дојденците биле претежно од Понд, и тоа од Везинќој, Санда (денес Думанли), Котиора (денес Орду), Моламстафа и Ептакоми, но имало и преселници од Пашќој во Кавказ и 40 семејства од Суботан во Карс.

Во 1940 г. во Доганџиево се попишани 952 жители, кои во 1951 г. се смалиле на 938, а во 1961 г. се накачиле на 1.013. Во 1971 г. бројноста доживеала значаен пад на 733 жители, но се повратила на 980 на пописот во 1981 г. Во 1991 г. се 1.002 жители. Во текот на следното десетлетие населението уште повеќе пораснало, па во 2001 г. селото имало 1.294, а во 2011 г. — 1.214 лица.

Во 1926 г. селото е преименувано во Прохома, што значи „насип“. Главна селска црква е „Воздвижение на Чесниот Крст“.

 Население 

 Стопанство 
Селото важи за прилично богато бидејќи има мошне плодно земјиште кое целосно се наводнува. Се произведува многу жито, памук, овошје и др.

 Поврзано 
 Караглово
 Вардарија

 Наводи 

Категорија:Илиџиево