Асаново

мини|десно|Срушен мост кај Асаново Село, 1917 г.
Асаново, Асаново Село или Хасаново (, Месохори; до 1927 г. Χασάνοβο, Хасаново,Μετονομασίες των Οικισμών της Ελλάδας. Χασάνοβο -- Μεσοχώρι , Хасан Оба) — село во Леринско, Егејска Македонија, денес во општината Лерин на истоимениот округ во областа Западна Македонија, Грција. Населението брои 358 жители (2011) и се состои исклучиво од Македонци.

 Географија 
Селото се наоѓа 17 км североисточно од Лерин, меѓу разгранките Асанов и Мечов Рид на планината Ниџе. Лежи недалеку од Сакулева Река во Леринското Поле, околу 2 км од границата со Општина Новаци во Р Македонија. Атарот зафаќа .

 Историја 
 Во Отоманското Царство 
На почетокот на XIX век Хасан Оба било чисто турско село. Ова се сменило во 1836 г. селото го опустошила чума и турското население почнало да го напушта. Беговите Асан-бег (по кој е наречено селото) и Мечо-бег се иселиле заедно со жителите, и ги продале селските имоти на битолчанецот Никаруш, кој пак почнал да ги продава на Македонци од околните битолски села — од Градешница, Скочивир, Живојно, Гермијан, Брод и Бач. Така, веќе во втората половина на XIX век повеќето жители на Асаново биле Македонци. Во 1848 г. рускиот славист Виктор Григорович („Очерк путешествия по Европейской Турции“) го опишал Саново село како македонско.Григорович, В. Очеркъ путешествія по Европейской Турціи, Москва, 1877, стр. 93. Во 1889 г. Стефан Верковиќ го спомнува со 22 македонски и 15 турски куќи.Стефан Веркович. „Топографическо-этнографический очерк Македонии“. СПб, 1889. Во „Етнографија на вилаетите Адријанопол, Монастир и Салоника“ се вели дека во 1873 г. Асаново село (Assanovo-sélo) има 30 домаќинства со 40 жители Македонци и 60 жители муслимани.„Македония и Одринско. Статистика на населението от 1873 г.“ Македонски научен институт, София, 1995, стр. 82-83.

На почетокот на XX век и последните Турци го напуштиле Хасаново. Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 г. Асаново село имало 540 жители Македонци и само 50 жители Турци муслимани.Кънчов, Васил. Македония. Етнография и статистика, София, 1900, стр. 249. По Илинденското востание во почетокот на 1904 г. целото село потпаднало под врховенството на Бугарската егзархија.Силянов, Христо. Освободителните борби на Македония, том I, София, 1993, стр. 125. По податоци на егзархискиот секретар Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 г. в Асаново Село имало 600 Македонци, сите под егзархијата.Brancoff, D.M. La Macédoine et sa Population Chrétienne, Paris, 1905, pp. 176-177. Во овој период, Боривое Милоевиќ забележал дека селото се состоело од 80 македонски куќи.

На Етнографската карта на Битолскиот Вилает од 1901 г. Асаново Село се води како чисто македонско село во Леринската каза на Битолскиот санџак со 75 куќи.

 Во Грција 
По Балканските војни во 1913 г. селото е припоено кон Грција, согласно Букурешкиот договор, кога населението броело 562 жители, а во 1920 г. нивниот број изнесувал 507. Во 1927 г. властите го преименувале во Месохорион. На пописот од 1928 г. населението на Асаново се зголемило на 639 жители. Според податок од 1932 г. во селото имало 112 македонојазични семејства, од кои 102 со „изјавена македонска свест“. Во 1940 г. селото повторно бележи пораст, кога е попишан 861 жител. Во 1945 г. властите забележале 859 македонојазични жители, од кои 350 со „негрчка национална свест“, 209 со грчка и 300 со неутврдена свест. За време на Грчката граѓанска војна селото значително пострадало, и 150 жители пребегале во Р Македонија.

Во текот на следните десетлетија сè повеќе жители решиле да се иселат во прекуокеанските земји. Така, во 1951 г. населението броело 787 жители, кое во 1961 г. се накачило на 823, но во 1971 г. се смалило на 609 жители. Во 1981 г. е попишан 571, а во 1991 г. — 581 жител. Следното десетлетие бројот на жители останал релативно стабилен, со 518 во 2001 г. но доживеал значаен пад во следниот период, со 358 попишани лица во 2011 г.

 Население 

 Стопанство
Главни занимања на населението се земјоделството и сточарството.

 Личности 
 Крсте Маликов (1866-1952) — револуционер, деец на ВМРО; починал во Дениликвин, Австралија
 Цветко Иванов — деец на ВМРО врз кој во 1911 г. младотурците направиле неуспешен обид за атентат во Овчарани
 Цветко Шалапанов — револуционер на ВМРО, четник на Георги Папанчев и војвода на асановската селска чета во Илинденското востание

 Поврзано 
 Леринско Поле

 Наводи 

Категорија:Лерин